freepen
Του Γιώργου Κράλογλου
Στην χώρα όπου τα καθάρματα που δολοφονούν ιστορικούς παράγοντες της οικονομίας χαρακτηρίζονται «εκτελεστές» και «πολιτικοί κρατούμενοι». Οι μεσάζοντες αποκαλούνται «διακινητές κεφαλαίων». Διαπλεκόμενοι θεωρούνται «νέα τζάκια» και «επενδυτές».
Κυβερνήσεις και πολιτικός κόσμος καταδικάζουν σε μαρασμό το πραγματικό ελληνικό και ξένο κεφάλαιο που μπορεί να επενδυθεί μην μας ξαφνιάσει αν η έννοια ιδιώτης επιχειρηματίας ταυτισθεί τελικά με αυτή του τρομοκράτη.
Ποιόν «εκτέλεσαν» οι δολοφόνοι της 17 Νοέμβρη για να χαρακτηρίζονται εκτελεστές;
Ποιος έδωσε εντολή «εκτέλεσης» στους δολοφόνους του Δημήτρη Αγγελόπουλου θεμελιωτή του ελληνικού χαλυβουργικού κλάδου στην Ελλάδα όταν η Χαλυβουργική ήταν σε φάση που προκαλούσε και την Ευρώπη;
Ποιος διέταξε να «εκτελεσθούν» από τους ίδιους δολοφόνους ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης και του Κ. Πειρατικός, όταν ο πρώτος, για να ανταποκριθεί στον ανταγωνισμό, προγραμμάτισε επενδύσεις 4 δισ. δραχμών και ο δεύτερος ετοιμαζόταν να εξαγοράσει το κρατικό ναυπηγείο Σκαραμαγκά.
Για την ελληνική πολιτική σκηνή είναι βέβαια σύμπτωση ότι τα καθάρματα με τις δολοφονίες αυτές εξυπηρέτησαν και μεγάλους Ομίλους ανταγωνιστές της ελληνικής χαλυβουργίας, μεταλλουργίας και ναυπηγικής βιομηχανίας εξαφανίζοντας την βαριά βιομηχανία της Ελλάδας έστω και με τα όποια προβλήματα ή και κουσούρια της.
Μόνο εδώ κολλάει λοιπόν ο χαρακτηρισμό «εκτελεστής» ή επαγγελματίας δολοφόνος.
Η στήλη έχει θίξει αρκετές φορές πολλούς από τους λόγους διάλυσης της ελληνικής βαριάς και μεσαίας βιομηχανίας. Επανέρχομαι όμως στο θέμα γιατί μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά κατάντησαν να φαντάζουν «εξωπραγματικά», θα έλεγα, ακόμη και τα, ανθρώπινα και δικαιολογημένα, παράπονα αγωνιστών μικρομεσαίων επιχειρηματιών ότι δεν υπάρχει πολιτική δύναμη που να εκφράζει την ελληνική επιχειρηματική κοινωνία.
Παράπονα που διατυπώθηκαν και στο χθεσινό μου σημείωμα για τους μικρομεσαίους και ευχαρίστως τα επαναλαμβάνω, αρχίζοντας από την απορία του αξιοπρόσεκτου σχολιαστή «schinias» «...έχω την απορία, οι μικρομεσαίοι από πιο κόμμα εκπροσωπούνται; Τα συμφέροντα των αγροτών και των εργατών εκπροσωπούνται από το ΚΚΕ (θεωρητικά βέβαια). Των ΔΥ από το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, την ΔΗΜΑΡ και τους ΑΝΕΛ. Των επιχειρηματιών από ποιους; Οι μικρομεσαίοι το έχουν καταλάβει ότι τα συμφέροντά τους δεν εκπροσωπούνται στην Βουλή;..»
Συμπληρώνω τα παραπάνω με την εύστοχη απάντηση του σχολιαστή "silevestar" «...καλά λέει ο schinias, αφού δεν κοιτάζουμε το συμφέρον μας, πολύ καλά να πάθουμε…Τι δουλειά έχουν οι μικρομεσαίοι με τα κόμματα των Δημοσίων Υπαλλήλων; (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΧΑ-ΑΝΕΛ);».
Και καταλήγω με την αξιόλογη παρατήρηση του “XEMMANOUIL” «...Oι μικρομεσαίοι είναι... "φορο-αποφυγο-κλεφτο-κοταδες... οι μεγάλοι είναι... κακό κεφάλαιο. Άρα τι μένει σ αυτήν την χώρα; Οι... καλοί κι... έντιμοι Δημόσιοι υπάλληλοι!»
Ας είμαστε ρεαλιστές λοιπόν.
Ποιο κόμμα μπορεί να στηρίξει την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης που σκόπιμα σχεδιάστηκε, παρέμεινε και θα παραμείνει κομμουνιστική της κακιάς ώρας, με διάφορες δήθεν σοσιαλιστικές και αριστερές αποχρώσεις και παραλλαγές, ανεξαρτήτως των κυβερνήσεων που σκαρφάλωσαν με ιδεολογική απάτη στην εξουσία ή με την ιδεολογική απάτη που θα σκαρφαλώσουν και τα επόμένα χρόνια;
Το κόμμα ή η κυβέρνηση που θα μιλήσει ανοιχτά υπέρ των επιχειρήσεων και των επιχειρηματιών στην Ελλάδα έχει φάει το κεφάλι του ή το κεφάλι της.
Άλλωστε γι΄ αυτό καταργήθηκαν τα οικονομικά υπουργεία με πρώτο το υπουργείο Βιομηχανίας επειδή «στήριξε» την «καταστροφική» για τον τόπο βιομηχανική ανάπτυξη της αισχρής περιόδου 1950-1970 όπου το κράτος συμμετείχε μόνο 30% στην οικονομία και οι κρατικοί υπάλληλοι περιορίζοντο στους 150.000!!
Γι΄ αυτό καταργήθηκε το υπουργείο Εμπορίου αφού οι έμποροι και οι επαγγελματίες είναι «από χέρι απατεώνες» και άρα δεν έχουν λόγο υπάρξεως στην Ελλάδα. Οι πολιτικές μπούρδες περί μικρομεσαίων και ραχοκοκαλιάς της οικονομίας... (από το μπαλκόνι) ακούστηκαν επειδή η τάξη μετρούσε τότε 400.000 επιχειρήσεις και ήταν υπολογίσιμοι ψήφοι.
Γι΄ αυτό καταργήθηκε και το υπουργείο Ναυτιλίας (η επανίδρυση του οποίου παραμένει ακόμη ανεξήγητη) ώστε οι διακρίσεις της ελληνικής ναυτιλίας να μην βγάλουν την Ελλάδα από την εικόνα της μιζέριας και της κακομοιριάς και χαλάσουν την συνταγή της σοβιετικής διακυβέρνησης της.
Γι΄ αυτό αφανίστηκαν από το 2007 και μετά οι πολυεθνικές των καυσίμων, ειδών σπιτιού, ηλεκτρισμού, τροφίμων και χημικών προϊόντων.
Έπρεπε να φύγουν για να δείξουμε ότι διώχνουμε τους νταβατζήδες...
Όταν λοιπόν έχουμε σχεδιασμένο τον αφανισμό του διάσπαρτου ανά την χώρα ιδιωτικού τομέα (γιατί οι μικρομεσαίες και οι μικρές μεταποιητικές μονάδες είναι σκόρπιες και μη ελεγχόμενες) ώστε να επιβιώσουν μόνο τα ελεγχόμενα «τζάκια», και οι διαπλεκόμενοι κρατικοδίαιτοι είτε παραγωγοί είτε προμηθευτές είτε επενδυτές (όπως Λαυρεντιάδης, Ευθυμίου, Ψωμιάδης, και αυτοί που θα ακολουθήσουν συντομότατα) για ποια ανάπτυξη ή καινοτομία ή εξωστρέφεια βάσει σχεδίου μπορούμε να μιλάμε. Είμαστε καλά; Και τι θα γίνει η διαπλοκή που επιτρέπει στο κράτος και στις κυβερνήσεις να ελέγχουν το 75% της οικονομίας;
capital.gr
Του Γιώργου Κράλογλου
Στην χώρα όπου τα καθάρματα που δολοφονούν ιστορικούς παράγοντες της οικονομίας χαρακτηρίζονται «εκτελεστές» και «πολιτικοί κρατούμενοι». Οι μεσάζοντες αποκαλούνται «διακινητές κεφαλαίων». Διαπλεκόμενοι θεωρούνται «νέα τζάκια» και «επενδυτές».
Κυβερνήσεις και πολιτικός κόσμος καταδικάζουν σε μαρασμό το πραγματικό ελληνικό και ξένο κεφάλαιο που μπορεί να επενδυθεί μην μας ξαφνιάσει αν η έννοια ιδιώτης επιχειρηματίας ταυτισθεί τελικά με αυτή του τρομοκράτη.
Ποιόν «εκτέλεσαν» οι δολοφόνοι της 17 Νοέμβρη για να χαρακτηρίζονται εκτελεστές;
Ποιος έδωσε εντολή «εκτέλεσης» στους δολοφόνους του Δημήτρη Αγγελόπουλου θεμελιωτή του ελληνικού χαλυβουργικού κλάδου στην Ελλάδα όταν η Χαλυβουργική ήταν σε φάση που προκαλούσε και την Ευρώπη;
Ποιος διέταξε να «εκτελεσθούν» από τους ίδιους δολοφόνους ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης και του Κ. Πειρατικός, όταν ο πρώτος, για να ανταποκριθεί στον ανταγωνισμό, προγραμμάτισε επενδύσεις 4 δισ. δραχμών και ο δεύτερος ετοιμαζόταν να εξαγοράσει το κρατικό ναυπηγείο Σκαραμαγκά.
Για την ελληνική πολιτική σκηνή είναι βέβαια σύμπτωση ότι τα καθάρματα με τις δολοφονίες αυτές εξυπηρέτησαν και μεγάλους Ομίλους ανταγωνιστές της ελληνικής χαλυβουργίας, μεταλλουργίας και ναυπηγικής βιομηχανίας εξαφανίζοντας την βαριά βιομηχανία της Ελλάδας έστω και με τα όποια προβλήματα ή και κουσούρια της.
Μόνο εδώ κολλάει λοιπόν ο χαρακτηρισμό «εκτελεστής» ή επαγγελματίας δολοφόνος.
Η στήλη έχει θίξει αρκετές φορές πολλούς από τους λόγους διάλυσης της ελληνικής βαριάς και μεσαίας βιομηχανίας. Επανέρχομαι όμως στο θέμα γιατί μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά κατάντησαν να φαντάζουν «εξωπραγματικά», θα έλεγα, ακόμη και τα, ανθρώπινα και δικαιολογημένα, παράπονα αγωνιστών μικρομεσαίων επιχειρηματιών ότι δεν υπάρχει πολιτική δύναμη που να εκφράζει την ελληνική επιχειρηματική κοινωνία.
Παράπονα που διατυπώθηκαν και στο χθεσινό μου σημείωμα για τους μικρομεσαίους και ευχαρίστως τα επαναλαμβάνω, αρχίζοντας από την απορία του αξιοπρόσεκτου σχολιαστή «schinias» «...έχω την απορία, οι μικρομεσαίοι από πιο κόμμα εκπροσωπούνται; Τα συμφέροντα των αγροτών και των εργατών εκπροσωπούνται από το ΚΚΕ (θεωρητικά βέβαια). Των ΔΥ από το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, την ΔΗΜΑΡ και τους ΑΝΕΛ. Των επιχειρηματιών από ποιους; Οι μικρομεσαίοι το έχουν καταλάβει ότι τα συμφέροντά τους δεν εκπροσωπούνται στην Βουλή;..»
Συμπληρώνω τα παραπάνω με την εύστοχη απάντηση του σχολιαστή "silevestar" «...καλά λέει ο schinias, αφού δεν κοιτάζουμε το συμφέρον μας, πολύ καλά να πάθουμε…Τι δουλειά έχουν οι μικρομεσαίοι με τα κόμματα των Δημοσίων Υπαλλήλων; (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΧΑ-ΑΝΕΛ);».
Και καταλήγω με την αξιόλογη παρατήρηση του “XEMMANOUIL” «...Oι μικρομεσαίοι είναι... "φορο-αποφυγο-κλεφτο-κοταδες... οι μεγάλοι είναι... κακό κεφάλαιο. Άρα τι μένει σ αυτήν την χώρα; Οι... καλοί κι... έντιμοι Δημόσιοι υπάλληλοι!»
Ας είμαστε ρεαλιστές λοιπόν.
Ποιο κόμμα μπορεί να στηρίξει την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης που σκόπιμα σχεδιάστηκε, παρέμεινε και θα παραμείνει κομμουνιστική της κακιάς ώρας, με διάφορες δήθεν σοσιαλιστικές και αριστερές αποχρώσεις και παραλλαγές, ανεξαρτήτως των κυβερνήσεων που σκαρφάλωσαν με ιδεολογική απάτη στην εξουσία ή με την ιδεολογική απάτη που θα σκαρφαλώσουν και τα επόμένα χρόνια;
Το κόμμα ή η κυβέρνηση που θα μιλήσει ανοιχτά υπέρ των επιχειρήσεων και των επιχειρηματιών στην Ελλάδα έχει φάει το κεφάλι του ή το κεφάλι της.
Άλλωστε γι΄ αυτό καταργήθηκαν τα οικονομικά υπουργεία με πρώτο το υπουργείο Βιομηχανίας επειδή «στήριξε» την «καταστροφική» για τον τόπο βιομηχανική ανάπτυξη της αισχρής περιόδου 1950-1970 όπου το κράτος συμμετείχε μόνο 30% στην οικονομία και οι κρατικοί υπάλληλοι περιορίζοντο στους 150.000!!
Γι΄ αυτό καταργήθηκε το υπουργείο Εμπορίου αφού οι έμποροι και οι επαγγελματίες είναι «από χέρι απατεώνες» και άρα δεν έχουν λόγο υπάρξεως στην Ελλάδα. Οι πολιτικές μπούρδες περί μικρομεσαίων και ραχοκοκαλιάς της οικονομίας... (από το μπαλκόνι) ακούστηκαν επειδή η τάξη μετρούσε τότε 400.000 επιχειρήσεις και ήταν υπολογίσιμοι ψήφοι.
Γι΄ αυτό καταργήθηκε και το υπουργείο Ναυτιλίας (η επανίδρυση του οποίου παραμένει ακόμη ανεξήγητη) ώστε οι διακρίσεις της ελληνικής ναυτιλίας να μην βγάλουν την Ελλάδα από την εικόνα της μιζέριας και της κακομοιριάς και χαλάσουν την συνταγή της σοβιετικής διακυβέρνησης της.
Γι΄ αυτό αφανίστηκαν από το 2007 και μετά οι πολυεθνικές των καυσίμων, ειδών σπιτιού, ηλεκτρισμού, τροφίμων και χημικών προϊόντων.
Έπρεπε να φύγουν για να δείξουμε ότι διώχνουμε τους νταβατζήδες...
Όταν λοιπόν έχουμε σχεδιασμένο τον αφανισμό του διάσπαρτου ανά την χώρα ιδιωτικού τομέα (γιατί οι μικρομεσαίες και οι μικρές μεταποιητικές μονάδες είναι σκόρπιες και μη ελεγχόμενες) ώστε να επιβιώσουν μόνο τα ελεγχόμενα «τζάκια», και οι διαπλεκόμενοι κρατικοδίαιτοι είτε παραγωγοί είτε προμηθευτές είτε επενδυτές (όπως Λαυρεντιάδης, Ευθυμίου, Ψωμιάδης, και αυτοί που θα ακολουθήσουν συντομότατα) για ποια ανάπτυξη ή καινοτομία ή εξωστρέφεια βάσει σχεδίου μπορούμε να μιλάμε. Είμαστε καλά; Και τι θα γίνει η διαπλοκή που επιτρέπει στο κράτος και στις κυβερνήσεις να ελέγχουν το 75% της οικονομίας;
capital.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου