Ελλάδα και αγορές (πράξη δεύτερη)

economia

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Ενώ από διάφορες πλευρές (όπως προ ημερών η PIMCO, ή πάλι έγγραφο της Commission ή ακόμη ο Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM) «ανεβαίνει» η άποψη ότι η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στις αγορές μέσα στο 2014 – το αντίθετο ανακοίνωνε στο Πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Αντ. Σαμαράς, ενώ την ίδια θέση επανέλαβε ο Γιάννης Στουρνάρας έστω για «περιορισμένη πρόσβαση» το β΄ 6μηνο, «δείχνοντας» προς την πτώση των spreads που κινούνται στα 570-670 bps –, ήδη η Πορτογαλία βρίσκεται μιαν ανάσα πριν την έκδοση νέου 5ετούς ομολόγου.

Το Πορτογαλικό χαρτί, που θα προβληθεί ως «έκταση» του 10ετούς της το οποίο λήγει σε πέντε χρόνια, ακολουθεί την Ιρλανδία που ήδη πέτυχε απόλυτα στην έκδοση 10ετους με επιτόκιο σαφώς κάτω του 4% για το σύνολο των αναγκών της χρονιάς.

Στην Πορτογαλική έκδοση θα λειτουργήσει άτυπα «δίχτυ» του ESM, όπως πιέζεται να συμβεί και για την Ελληνική αντίστοιχη έκδοση – λόγος που εξηγεί τουλάχιστον την διστακτικότητα Ρέγκλινγκ. Πάντως δυο από τους «παίκτες»της Ιρλανδικής και της πιθανολογούμενης Πορτογαλικής έκδοσης – η Goldman Sachs και η HSBC – έχουν δείξει ενδιαφέρον και για τους Ελληνικούς σχεδιασμούς.

Ακριβέστερα, κάπου απ’ εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον για επίσπευση της Ελληνικής κίνησης προς τις αγορές, που ύστερα ήρθε η Ελληνική αντίληψη περί «ανάγκης για επιτυχία» και την μετέτρεψε σε εθνικό στόχο, αν μη νέα εκδοχή Μεγάλης Ιδέας!

Με την σειρά της, πήρε υπόσταση από την διαπίστωση ότι έχει – κυριολεκτικά – πλημμυρίσει η διεθνής αγορά κεφαλαίων από «εύκολο χρήμα» που χρειάζεται/αναζητά/απαιτεί ευκαιρίες πιο αποδοτικών (=υψηλότερου κινδύνου) τοποθετήσεων, σαν εκείνες που δίνουν οι emerging angels της Ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Φθάσαμε, έτσι, στην Δεύτερη Πράξη του έργου «Ελλάδα και αγορές». Να δούμε, τώρα, την συνέχεια.