Η Θεία Δίκη, τα κόμματα και οι Τράπεζες

economia

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Όπως ελάχιστοι θέλουν να θυμούνται, πλέον, οι τελευταίοι μήνες της Κυβέρνησης Παπαδήμου αφέθηκαν να φύγουν χωρίς ένα από τα βασικότερα καθήκοντά της να ολοκληρωθεί (Δηλαδή, να εξηγούμαστε: χωρίς να αφεθεί από τα κόμματα που – υποτίθεται ότι – στήριξαν το εγχείρημα να το ολοκληρώσει…).

Επρόκειτο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή για τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης που έπρεπε να νομοθετηθούν, καθώς η διαλυτική επίδραση του PSI – του αρχικού κουρέματος του χρέους, όσον βρισκόταν τότε σε ιδιωτικά χέρια (ακολούθησε το PSI ΙΙ, δια χειρός Στουρνάρα) – έπρεπε κάπως να μπαλωθεί για να μην βουλιάξουν πλήρως οι τράπεζες. Όμως ζηλόφθονα τα κόμματα κράτησαν για τον εαυτό τους επί πολλούς – πολλούς μήνες την ανακεφαλαιοποίηση μετά και το PSI II, με αποτέλεσμα… τώρα όλοι να τρέχουμε.

Πώς αυτό;

Πρώτον, με την έκβαση των stress tests της BlackRock να είναι το θέμα λίγων εβδομάδων πια, «θυμηθήκαμε» ότι η νομοθετική επιλογή ήταν να μην γίνει δεκτός ο συμψηφισμός του αναβαλλόμενου φόρου των τραπεζών με τα μελλοντικά τους κέρδη (πολύ «μελλοντικά», σε βάθος 30ετίας…) σε επίπεδο εποπτικών κεφαλαίων παρά μόνον μέχρι το 1/5 του κεφαλαίου που αποτελείται από κοινές μετοχές. Βλέποντας πια τα αποτελέσματα των stress tests δίπλα μας, και ακούγοντας θορύβους αυστηρότητας από την Φρανκφούρτη, η Κυβέρνηση θα ήθελε τώρα να κάνει το 1/5 κάτι σαν 2/5 ή 1/2: όμως… ποιος μιλάει στην Τρόικα και το ΤΧΣ αποτελεσματικά σήμερα;

Δεύτερον, τίθεται ήδη από πολλούς το ζήτημα της μεταβολής των όρων άσκησης των warrants, με τα οποία οι παλιοί μέτοχοι (ή, προσοχή!, οι τράπεζες ή τα funds που όλους αυτούς τους μήνες έχουν «φορτώσει» warrants…) κρατούν επί 4,5 ακόμη χρόνια την δυνατότητα να ελέγχουν/να κρατήσουν τον έλεγχο των τραπεζών. Με δεδομένη την πλημμυρίδα ρισκοδόρικου χρήματος διεθνώς – που, όμως, για πόσο ακόμη θα διαρκέσει π.χ. μετά το tapering/το σταδιακό κλείσιμο της στρόφιγγας από την FED; – θα ήταν μια δυνατότητα να πουλήσει τώρα το ΤΧΣ, και να αποσβέσει μέρος των 42 περίπου δις που  κατέβαλε το Ταμείο (δηλαδή: χρεώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο…) για την διάσωση και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Όμως, να, αν γινόταν αυτό με τις σημερινές τιμές, το ΤΧΣ θα γράψει μια σοβαρή ζημία: αυτό, ποιος το αποφασίζει; Ποιος το νομοθετεί κάτι τέτοιο;

Έτσι, λοιπόν, τα κόμματα που έπαιξαν τον έξυπνο τότε, θα πρέπει να περάσουν πολύ ζόρικα πράγματα στην Βουλή τώρα. Η Θεία Δίκη, που λένε….