Eυρωζώνη: Πώς οι τράπεζες έχασαν το 84% της αξίας τους

Της Νατάσας Στασινού

nstas@nfatemporiki.gr

Aρνητικά επιτόκια, αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο και μία οικονομία που εκπέμπει σήμα κινδύνου για ύφεση συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό για τις τράπεζες της Ευρώπης και οδηγούν σε ταχύτατη συρρίκνωση της αξίας των μετοχών τους. Για πολλές εξ αυτών οι μετοχικές τιμές έχουν επιστρέψει στη δεκαετία του... 1980. 

Την περασμένη Πέμπτη ο δείκτης των μεγάλων τραπεζών της Ευρωζώνης βυθίστηκε σε επίπεδα, που είχε να συναντήσει από το 2012, κατά την κορύφωση της κρίσης χρέους και πριν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πει το «ό,τι χρειαστεί» δια στόματος Μάριο Ντράγκι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα της νομισματικής ένωσης αξίζουν σήμερα όσο και όταν η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία βρίσκονταν σε μηχανισμούς στήριξης, η Κύπρος έβλεπε τον τραπεζικό της τομέα να συρρικνώνεται απότομα και η Ισπανία πάλευε να σώσει τις δικές της τράπεζες από την κατάρρευση.΄

Αν και δεν βρισκόμαστε πια στο ναδίρ του 2008, όταν η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση γονάτιζε ακόμη και τις ισχυρότερες δυνάμεις του τομέα, ο τραπεζικός δείκτης έχει χάσει το 84% της αξίας του σε σχέση με το ζενίθ του 2007. Απέχει πλέον σύμφωνα με το Reuters λίγες μόνο μονάδες από τα επίπεδα στα οποία ήταν τη δεκαετία του 1980, όταν το ευρώ ήταν ακόμη ένα όνειρο και ορισμένες από τις χώρες που σήμερα το μοιράζονται χρησιμοποιούσαν σοβιετικό ρούβλι. 

Δημοσιονομική πολιτική και διεθνείς οικονομικές κρίσεις

του Τζόνη Τζανάρη

Στόχος της κάτωθι έρευνας είναι να εξεταστούν τα αίτια, οι συνέπειες, ο τρόπος διάδοσης, καθώς και η αλληλεξάρτηση και διασύνδεση μεταξύ της χρηματοπιστωτικής κρίσης και μιας κρίσης δημοσίου χρέους. Οι βασικές θέσεις αναφορικά με τη χρηματοπιστωτική κρίση θα εξεταστούν υπό τη βάση του εμπειρικού παραδείγματος της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. Αναφορικά δε με την κρίση δημοσίου χρέους, οι θέσεις προκύπτουν από έρευνες που εξετάζουν πλήθος περιπτώσεων κατά τους τελευταίους αιώνες στην παγκόσμια οικονομική ιστορία.

Επιχειρείται, μέσω της συγκεκριμένης έρευνας, να αναδειχθεί ο υψηλός βαθμός διασύνδεσης ανάμεσα στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στον κρατικό μηχανισμό και πώς το γεγονός αυτό-αν όντως- επηρεάζει την εκατέρωθεν διάδοση μιας οικονομικής κρίσης, καθώς και τις συνέπειες που μπορεί να έχει για την σταθερότητα των οικονομιών εν γένει.

1. Η φύση της οικονομικής πολιτικής: η περίπτωση της δημοσιονομικής πολιτικής

Τεχνολογία και ευελιξία

Συντάκτης: 

Σάββας Γ. Ρομπόλης* - Βασίλειος Γ. Μπέτσης**

Ιστορικά, η κινητήρια δύναμη των παραγωγικών και οικονομικών εξελίξεων καθώς και της αποκατάστασης της τάξης του κέρδους στις καπιταλιστικές συνθήκες παραγωγής ήταν και είναι η εισαγωγή της νέας τεχνολογίας στην παραγωγική διαδικασία, με τις συνακόλουθες βραχυπρόθεσμες και μεσο-μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και διαφοροποιήσεις στην απασχόληση, τις ειδικότητες, τις συνθήκες και τον χρόνο εργασίας, τις εργασιακές σχέσεις, τους μισθούς, την υγιεινή και την ασφάλεια της εργασίας, την κοινωνική προστασία κ.λπ.

Στο πλαίσιο αυτό, αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τους τελευταίους τρεις αιώνες, η εισαγωγή της νέας τεχνολογίας σε επίπεδο εθνικών οικονομικών και κοινωνικών σχηματισμών εξισορροπούσε το επίπεδο της εργασίας, σε όρους πλήρους και σταθερής απασχόλησης, διά μέσου της ρύθμισης της αγοράς εργασίας και των διακλαδικών και διατομεακών ροών των εργαζομένων, κατά βάση μεταξύ του αγροτικού και του μεταποιητικού τομέα καθώς και του τομέα των υπηρεσιών, ιδιαίτερα κατά τη μεταπολεμική περίοδο.

Στις τεχνολογικές και παραγωγικές αυτές συνθήκες του κεϊνσιανού-φορντικού υποδείγματος, η ανεργία περιορίζεται στο επίπεδο της λεγόμενης ανεργίας τριβής και η κοινωνική προστασία διά μέσου της θεώρησης των κοινωνικών δαπανών ως αναπαραγωγικών δαπανών αναδεικνύεται αναγκαία συνθήκη της διατήρησης, μεταξύ των άλλων, του επιπέδου της ζήτησης και της κατανάλωσης, συμβάλλοντας, στον βαθμό που την αφορά, τόσο στην κοινωνική αναπαραγωγή όσο και στη διευρυμένη αναπαραγωγή της συσσώρευσης κεφαλαίου.

Παράλληλα, σε παγκόσμιο επίπεδο η οργάνωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής διεθνοποιείται (ισότιμες σχέσεις μεταξύ των χωρών), με την έννοια των κρατικών παρεμβάσεων και της εξασφάλισης, κατ’ αυτόν τον τρόπο, της σύνδεσης μεταξύ της πολιτικής, της παραγωγής, του εμπορίου και του χρήματος.

Η μεγάλη τραπεζική ληστεία

analyst

της Σερένας Νομικού

Οι κερδοσκόποι δεν θα πάρουν μόνο τις τράπεζες σε εξευτελιστικές τιμές, κλέβοντας τους Έλληνες αλλά, επίσης, τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους. Λογικά λοιπόν γίνεται ξέφρενο πάρτι στο Λονδίνο, όπου όλοι πίνουν στην υγεία των ανόητων.

.

«Σύμφωνα με αυτή την εξέλιξη, η Eurobank παραμένει στον ιδιωτικό τομέα, αυξάνοντας το ποσοστό της συμμετοχής των ιδιωτών στο μετοχικό της κεφάλαιο σε περίπου 96% και μειώνοντας τη συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας σε περίπου 4%.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι βασικοί της μέτοχοι Fairfax, Ross, Brookfield και Highfields τοποθέτησαν κεφάλαια ύψους 584 εκ. €, ενώ παράλληλα οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι, οι προσφορές των διεθνών επενδυτών στο «βιβλίο προσφορών» ξεπέρασαν το ζητούμενο ποσό της αύξησης κεφαλαίου κατά 300-400 εκ. €. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως στο βιβλίο προσφορών της Eurobank συμμετείχαν και Έλληνες με κεφάλαια περί τα 300 εκ. €.

Η Alpha Bank περνά στον ιδιωτικό τομέα μετά από την τρέχουσα ανακεφαλαιοποίηση, έχοντας περίπου 10 βασικούς μετόχους και σημαντική υπερκάλυψη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το επενδυτικό κεφάλαιο του Κατάρ επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά την εμπιστοσύνη του στην τράπεζα, τοποθετώντας κεφάλαια και σε αυτήν την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης, οι ιδιώτες επενδυτές θα κατέχουν περί το 92% του μετοχικού κεφαλαίου της Alpha Bank, ενώ με περίπου 8% θα συμμετέχει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας» (πηγή).

Οι τραπεζικοί σχεδιασμοί για τα επιτόκια

Σύμφωνα με τραπεζικούς παράγοντες, τα επιτόκια χορηγήσεων δεν πρόκειται να υποχωρήσουν, λόγω του ύψους των κόκκινων δανείων.

Μειωμένο αναμένεται το κόστος των καταθέσεων - Δεν προβλέπονται προσαρμογές για τις χορηγήσεις

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Ειρήνης Σακελλάρη

esak@naftemporiki.gr

Καθώς κατρακυλούν τα επιτόκια στην Ευρώπη, οι ελληνικές τράπεζες προϋπολογίζουν έναν σημαντικό περιορισμό στο κόστος των καταθέσεων που θα προκύψει από την αντίστοιχη μείωση των αποδόσεων. Ωστόσο, η κατάσταση και για τις ελληνικές αλλά και για τις διεθνείς τράπεζες σε ό,τι αφορά τα επιτόκια είναι αρκετά περίπλοκη.

Ας σημειωθεί πως ο μέσος όρος των καταθετικών επιτοκίων στην Ευρώπη κινείται στο 0,25%, ενώ στη χώρα μας είναι περίπου το διπλάσιο, στοιχείο το οποίο οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα πως τα επιτόκια μόνο πτωτικά μπορεί να κινηθούν.

Κάθε πτώση των επιτοκίων κατά 10 μονάδες βάσης διαμορφώνει χαμηλότερο κόστος 1 εκατ. ευρώ για κάθε 1 δισ. καταθέσεις. Σε ένα ύψος καταθέσεων 150 δισ. ευρώ το κόστος μπορεί να υποχωρήσει από 150 εκατ. ευρώ έως 375 εκατ. ευρώ στην ιδανική περίπτωση που τα καταθετικά επιτόκια θα άγγιζαν και στη χώρα μας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Από την άλλη πλευρά, οι ελληνικές τράπεζες δεν αντιμετωπίζουν μια μείωση εσόδων από τις χορηγήσεις, καθώς τα επιτόκια χορηγήσεων δεν πρόκειται να υποχωρήσουν με τα κόκκινα δάνεια να βρίσκονται σε τέτοια ύψη, όπως αναφέρουν τραπεζικοί παράγοντες. Προκειμένου τα επιτόκια χορηγήσεων να υποχωρήσουν θα πρέπει οι τράπεζες να καθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους.

Το «Μαξιλάρι»

του Κώστα Κόλμερ

Άργησε αλλά βρήκε το «μαξιλάρι» η κυβέρνηση, αν πιστεύσουμε την δημοσιογράφο Ευγενία Τζώρτζη («Καθημερινή» 28.7.19). Ο υπουργός Οικονομικών προτίθεται επί τέλους, να χρησιμοποιήσει μέρος της «πιστωτικής γραμμής» που ενέκρινε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητος (ESM) με το τέλος του 

τρίτου διασωστικού προγράμματος (bailout) της Ελληνικής οικονομίας. Θα εξοφληθούν εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου (ΕΔ) που έχουν δοθή στις Τράπεζες για την χρηματοδότηση απ’ αυτές διαφόρων «πρότζεκτ» και δεν έχουν πληρωθή αφού έχουν κατά κανόνα καταπέσει.

Η ιδέα είναι να πληρωθούν οι Τράπεζες από τον ΕΜS για τις καταπτώσεις των εγγυήσεων και να χρεωθή το ΕΔ. Έτσι, θα ανακεφαλαιωθούν οι Τράπεζες (για τετάρτη φορά από της ευρωδιασώσεως) και θ’ αυξηθή η δυνατότης των να παράσχουν χρηματοδοτήσεις προς τον ιδιωτικό τομέα, που υποφέρει από μεγάλη έλλειψη χρηματικής ρευστότητος. Συγχρόνως βεβαίως θ’ αυξηθή το δημόσιον χρέος.

Το μέλλον των τραπεζών

analyst

H WeBank δεν διαθέτει δίκτυο υποκαταστημάτων, ούτε ανθρώπινο δυναμικό στο χώρο των άμεσων πωλήσεων των τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών που προσφέρει. Το 98% των εργασιών εξυπηρέτησης των πελατών διεκπεραιώνονται μέσα από την χρήση bots

 .

Ξένη δημοσίευση

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω μια διαδικτυακή επενδυτική παρουσίαση της WeBank, της μεγαλύτερης ψηφιακής τράπεζας της Κίνας. Η WeBank, ιδρύθηκε το 2014, όντας η πρώτη ιδιωτική τράπεζα στην Κίνα, με άδεια ψηφιακής και μόνο, τραπεζικής. Ουσιαστικά ήταν μια εταιρία ψηφιακής τεχνολογίας που είχε λάβει και άδεια ψηφιακών τραπεζικών υπηρεσιών.

Μεγαλομέτοχοι της τράπεζας είναι η Tencent που έχει αναπτύξει και το WeChat, η Baiyeyuan Investments και η Li Ye Group. Ταυτόχρονα η WeBank συμμετέχει στο μεγαλύτερο “blockchain consortium” της Κίνας, δηλαδή στην αιχμή του ψηφιακού δόρατος στο χώρο των τραπεζικών δεδομένων, των πληρωμών και των εκκαθαρίσεων των συναλλαγών. Ήδη πάνω από 15 εκατ. δάνεια έχουν χορηγηθεί με τη χρήση της τεχνολογίας του blockchain.

Η διαδικασία αφελληνισμού της Ελλάδας συνεχίζεται

analyst

Έχουν παραδόξως σταματήσει οι συζητήσεις σχετικά με το εάν το δημόσιο χρέος μας είναι βιώσιμο ή μη – ενώ δεν έχουν ξεκινήσει ποτέ αντίστοιχες, όσον αφορά το κόκκινο ιδιωτικό. Το μόνο που συζητείται είναι η ανακεφαλαίωση για πολλοστή φορά των τραπεζών – ελπίζοντας να είναι κακόβουλες διαδόσεις οι αναφορές στη χρήση του μαξιλαριού των 25 δις € της προηγούμενης κυβέρνησης με την αντικατάσταση τους από μία πιστοληπτική γραμμή στήριξης ή στο «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων. Εν τούτοις, γνωρίζοντας πως όταν δεν χρεοκοπεί επίσημα ένα κράτος, χρεοκοπούν οι Πολίτες του, τίποτα δεν είναι απίθανο – ενώ το σίγουρο είναι το ότι, θα συνεχιστεί η σταδιακή κλοπή των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων.

.

Επικαιρότητα                  

«Οι εξαγωγές, συμπεριλαμβανομένων των πετρελαιοειδών, το Μάιο του 2019 αυξήθηκαν  κατά 3% – χωρίς τα πετρελαιοειδή κατά 14,7%. Ανάλογη είναι η εικόνα και στο διάστημα Ιανουαρίου-Μαΐου του 2019, καθώς οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 8,9% – χωρίς τα πετρελαιοειδή κατά 6,5%.

Αυξητικά κινήθηκαν όμως και οι εισαγωγές το Μάιο του 2019, καθώς ενισχύθηκαν κατά 20,1% – εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών αυξήθηκαν κατά 14,7%. Οι εισαγωγές στο διάστημα Ιανουαρίου-Μαΐου 2019 αυξήθηκαν κατά 8,9% – ενώ εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών, οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 9,2%.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω κινήσεων, το εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε το Μάιο του 2019 κατά 56% – ενώ χωρίς τα πετρελαιοειδή, το εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά 25%. Στο πρώτο πεντάμηνο του 2019 το εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά 16,5% – όταν χωρίς τα πετρελαιοειδή, το εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά 12,7%«.

Το «πάνω χέρι» στις κεντρικές τράπεζες

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Οι ανεξάρτητοι κεντρικοί τραπεζίτες δέχονται πυρά σε ολόκληρο τον κόσμο. Τελευταίο «θύμα» ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Τουρκίας Μουράτ Τσετίνκαγια. Στο στόχαστρο του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν εδώ και πολύ καιρό, που ζητούσε επιμόνως χαμηλότερα επιτόκια για να τονώσει την οικονομία, απέλυσε σε μια απρόσμενη κίνηση τον διοικητή, που κράτησε μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια όλο αυτό τον καιρό διατηρώντας από τον Σεπτέμβριο αμετάβλητο το κόστος δανεισμού. Τώρα, ο διάδοχός του Μουράτ Ουισάλ θα δυσκολευθεί ακόμη περισσότερο να δώσει στον Τούρκο πρόεδρο αυτό που επιθυμεί. 

Η τουρκική οικονομία καταποντίστηκε έπειτα από χρόνια ανάπτυξης χάρη στις άφθονες πιστώσεις που τροφοδότησε η χαλαρή νομισματική πολιτική. Στο πρώτο φετινό τρίμηνο συρρικνώθηκε 2,6% μετά την πτώση 3% στο τελευταίο τρίμηνο του 2018. Στην τελευταία βουτιά της τουρκικής λίρας, ο Τσετίνκαγια αύξησε το βασικό επιτόκιο στο 24%, «παγώνοντάς» το εφεξής σε αυτό το επίπεδο. Η πολιτική του είχε κάποια επιτυχία: ο πληθωρισμός αποκλιμακώθηκε σε χαμηλό έτους τον Ιούνιο, παρότι οι τιμές καταναλωτή παραμένουν κοντά στο 16%. Μετά την εκλογική του ήττα στις περιφερειακές εκλογές σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη, ο Ερντογάν ζήτησε μείωση των επιτοκίων, κόντρα στην παγιωμένη οικονομική θεωρία, προτάσσοντας το επιχείρημα ότι το υψηλότερο κόστος δανεισμού πυροδότησε πληθωρισμό. 

Η επόμενη τραπεζική απάτη

analyst

Οι τράπεζες, μετοχές των οποίων κατέχει το ΤΧΣ που ανήκει στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ και σχεδιάζει να τις ξεπουλήσει (το ΤΧΣ) πρόωρα για 3-3,5 δις € παρά το ότι του έχουν κοστίσει 44 δις € που πλήρωσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι, είναι το κυκλοφοριακό σύστημα της εκάστοτε οικονομίας – οπότε όποιος τις κατέχει ελέγχει τα πάντα στη χώρα, μαζί με τα πολιτικά κόμματα που τους χρωστούν. Τα έσοδα του ΤΧΣ θα οδηγηθούν στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ και από εκεί στους «δανειστές» – όπως όλα τα υπόλοιπα «έσοδα», με το δημόσιο χρέος όμως να συνεχίζει παραδόξως να αυξάνεται παρά τα δημοσιονομικά πλεονάσματα και το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων του κράτους.

.

Ανάλυση

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2019 γράφαμε τα εξής (πηγή): «Τα μεγέθη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών που διέσωσε το κράτος με την ανακεφαλαίωση τους μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), στις 30.06.2014 ήταν αυτά που φαίνονται στο διπλανό γράφημα – όπου η συνολική χρηματιστηριακή τους αξία, δηλαδή το ποσόν που θα εισέπραττε κανείς εάν πουλούσε το 100% των μετοχών τους, υπολογιζόταν στα 33,247 δις €.

Σεισάχθεια Σπουδαστικών Δανείων

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Ο Αμερικανός γερουσιαστής Μπάρνη Σάντερς προτείνει την διαγραφή των δανείων που έχουν λάβει για τις σπουδές των 45 εκατομμύρια σπουδαστές στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνολικού  ύψους 1,6 τρις. δολλαρίων. Για την κάλυψη του εντεύθεν 

ελλείμματος στα δημόσια οικονομικά της Αμερικής, ο Σάντερς προκρίνει την φορολόγηση της Γώλλ Στρήτ, δηλ. των κερδών εκ μετοχών, ομολόγων και παραγώγων. Η διαγραφή θα  καλύπτει δάνεια μέχρις 50.000 δολλαρίων ανά σπουδαστή εισοδήματος κάτω των 100.000 ετησίως και ολιγότερο για εισοδήματα έως 250.000, πάνω από τα οποία δεν θα παρέχεται διαγραφή σπουδαστικού δανείου, περιέργως.

Η δικαιολογία της νέας Σεισάχθειας είναι η ιδία που χρησιμοποίησε και ο Σόλων όταν το 610 π.Χ. πρότεινε κι’ έγινε δεκτό από στους Αθηναίους, την διαγραφή των οφειλών και την απελευθέρωση των δανειοληπτών από τα δυσβάστακτα βάρη. Ο Σάντερς θεωρεί ότι το βάρος των σπουδαστικών δανείων στις ΗΠΑ «παραλύει την νεολαία της χώρας».

Συστημικοί κίνδυνοι

Πρόσφατα, το Facebook ανακοίνωσε τα σχέδιά του να κυκλοφορήσει σύντομα το κρυπτονόμισμα Libra, γεγονός που έθεσε σε επιφυλακή κεντρικούς τραπεζίτες και ρυθμιστικές αρχές

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Οι μεγάλοι της τεχνολογίας μπαίνουν ορμητικά στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Μαρκ Κάρνεϊ φάνηκε ότι είναι έτοιμος να ανοίξει κάποιες πόρτες. Πρόσφατα, το Facebook ανακοίνωσε τα σχέδιά του να κυκλοφορήσει σύντομα το κρυπτονόμισμα Libra, γεγονός που έθεσε σε επιφυλακή κεντρικούς τραπεζίτες και ρυθμιστικές αρχές. Παρότι βρίσκεται ακόμη σε θεωρητικό στάδιο, η προοπτική και μόνο ένας τεχνολογικός γίγαντας με 2,6 δισ. χρήστες να προσφέρει ψηφιακό χρήμα και μάλιστα να το υποστηρίζει με αθρόα ποσότητα δολαρίου, ευρώ και στερλινών συνιστά δυνητική «καρδιακή προσβολή» για όλους όσοι προσπαθούν να διατηρήσουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα σταθερό και προβλέψιμο. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να φτιάξουν εδώ και τώρα τους νέους «όρους του παιχνιδιού».

Σε πρόσφατη ομιλία του, ο Μαρκ Κάρνεϊ πρότεινε να επιτρέπεται σε τεχνολογικές και γενικότερα μη χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις που εισχωρούν στον κόσμο των πληρωμών, να διακρατούν κεφάλαια απευθείας στις κεντρικές τράπεζες. Εάν πράγματι οι κεντρικές τράπεζες αρχίσουν να διακρατούν κεφάλαια για λογαριασμό κολοσσών, όπως το Facebook, οι ρυθμιστικές αρχές θα έχουν αυτομάτως από πρώτο χέρι άποψη για το ενεργητικό αυτών των κολοσσών. Για τις εταιρείες τεχνολογίας το να έχουν την ευλογία των κεντρικών τραπεζών θα αποτελούσε «σφραγίδα» έγκρισης και εμπιστοσύνης, κάτι από το οποίο κάποιος σαν τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ, διευθύνοντα σύμβουλο του Facebook, θα οφελούνταν τα μέγιστα. 

Παράλληλα Νομίσματα

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Η Ιταλία ετοιμάζει ένα παράλληλο νόμισμα (ΠΝ) προς το εν χρήσει ευρώ, το ΒΟΤs και το «Φέησμπουκ» ένα κρύπτονομισμα (crypto currency),το LIBRA. Αντιθέτως η Ιταλική Μαφία έχει επαναθέσει εν χρήσει την Ιταλική λιρέττα στις παράνομες πληρωμές της!...

Το πρώτο ΠΝ είναι ιδέα του αντιπροέδρου Ματέο Σαλβίνι που επιχειρεί να δημιουργήσει ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών, όπως εκείνο με τα IOU του «Γιάνη» Βαρουφάκη το 2015. Το σχέδιο που αποσκοπούσε να διευκολύνει την έξοδο από την ευρωζώνη.

Ο Σαλβίνι επιθυμεί να χρηματοδοτήσει με ΠΝ τις επενδύσεις παγίου κεφαλαίου στην Ιταλία με δανεικό χρήμα χωρίς να θεωρηθή τούτο δημόσιο χρέος.

Το Ιταλικό πλάνο προσιδιάζει με τα Αμερικανικά T-bills (έντοκα γραμμάτια του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ) με την βασική διαφορά ότι το Ιταλικό ΠΝ δεν είναι διαπραγματεύσιμο στις Τράπεζες. Όπως είπε ο άκρως ενοχληθείς πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης Μάριο Ντράγκι, «η πρόταση είτε υπονοεί την κυκλοφορία νέου νομίσματος – οπότε είναι παράνομη – είτε απλώς αυξάνει το Ιταλικό δημόσιο χρέος».

Τράπεζες: Αλλαγή τοπίου μέσα από τέσσερα βήματα

Τι προβλέπουν οι σχεδιασμοί των πιστωτικών ιδρυμάτων

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Ειρήνης Σακελλάρη

esak@naftemporiki.gr

Ένα τραπεζικό lifting, που θα λειτουργήσει ενισχυτικά στην οικονομία και θα προωθήσει τον βηματισμό ανάπτυξης της νέας κυβέρνησης, φαίνεται να ετοιμάζεται από τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, οριοθετώντας εκκρεμότητες και υλοποιώντας αποφάσεις που διαμορφώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα σε σχέση με τα όσα σήμερα συνθέτουν το τοπίο.

Συγκεκριμένα:

Άρση capital controls

1 H πλήρης άρση των capital controls φαίνεται πως θα επηρεάσει καταλυτικά το επενδυτικό κλίμα, σημειώνουν έγκυροι τραπεζικοί παράγοντες, που θεωρούν πως είναι πλέον θέμα χρόνου να προχωρήσει η διαδικασία με ή χωρίς ενδιάμεσο στάδιο.

Πριν από την προκήρυξη των εκλογών οι συζητήσεις αφορούσαν μία περαιτέρω μερική απελευθέρωση που θα αφορά τις συναλλαγές ιδιωτών και επιχειρήσεων με το εξωτερικό.

Μάλιστα, η συζήτηση διενεργείτο με στόχο αυτό το ενδιάμεσο στάδιο να ετίθετο προς υλοποίηση μέσα στον Ιούνιο. Καθώς οι εκλογές μετέβαλαν τις στρατηγικές επιλογές τραπεζών αλλά και θεσμών και καθώς οι ξένοι επενδυτές ενθέρμως στηρίζουν τις τράπεζες στην παρούσα φάση, εκτιμάται πως το ενδιάμεσο αυτό στάδιο πιθανόν και να φύγει από τον προγραμματισμό. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι πολύ πιθανόν να δούμε την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών ακόμη και μέσα στο φθινόπωρο.

Λίγο πιο γενικός υπήρξε προχθές ο διοικητής της ΤτΕ Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος πάντως σημείωσε στο διεθνές πρακτορείο Reuters: «Είμαστε σε καλό δρόμο για την πλήρη άρση των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων φέτος».

Προϋπολογισμός της Ευρωζώνης: Τι γνωρίζουμε έως τώρα

Προσδοκίες μετ' εμποδίων για την πανευρωπαϊκή εγγύηση τραπεζικών καταθέσεων

Του Νίκου Μπέλλου

nbellos@naftemporiki.gr​

Σημαντικό εργαλείο για την εμβάθυνση της ΟΝΕ θεωρείται η πρόβλεψη προϋπολογισμού της Ευρωζώνης, υπό τη μορφή ειδικής γραμμής στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Επί της αρχής έχει επιτευχθεί συμφωνία σε επίπεδο ηγετών από τον περασμένο Δεκέμβριο, ωστόσο παραμένουν αρκετά επίμαχα σημεία, τα οποία συζητήθηκαν στο Eurogroup και θα διευκρινιστούν περαιτέρω μέχρι τη σύνοδο κορυφής της επόμενης Παρασκευής.

Όπως ανέφερε χθες ο επίτροπος προϋπολογισμού της Ε.Ε., Γκίντερ Έτινγκερ, ο προϋπολογισμός της Ευρωζώνης θα χρηματοδοτεί δράσεις με στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, ενώ θα αφορά και τις 27 χώρες-μέλη, δεδομένου ότι θα ενταχθεί στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της περιόδου 2021-2027. Θα βασίζεται στο λεγόμενο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο (συντονισμός οικονομικών πολιτικών) και στις συστάσεις ανά χώρα που θα υποβάλλει η Κομισιόν.

Αναφορικά με το ύψος του προϋπολογισμού, επειδή συνδέεται με το ΠΔΠ, όπου οι αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν το φθινόπωρο, δεν πρόκειται τώρα να συμφωνηθούν τα ποσά. Δεν είναι όμως εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, που ζητούσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, αλλά λίγες δεκάδες. Υπενθυμίζεται ότι η Κομισιόν έχει προτείνει ένα ποσό της τάξης των 25 δισ. ευρώ. Ανοικτό παραμένει το ενδεχόμενο να συμπληρωθεί ο προϋπολογισμός με πρόσθετα έσοδα εκτός προϋπολογισμού, όπως για παράδειγμα από την επιβολή φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές που ζητούν η Γαλλία και η Γερμανία.

Τα Παρεπόμενα της Ευρωεκλογής

Η ευρεία νίκη του Ματέο Σαλβίνι στις Ευρωεκλογές της Ιταλίας τον φέρει τελείως αντίθετον προς τις επιδιώξεις της Γερμανίας. Δεν είναι μόνον η απειλή της γερμανοκρατουμένης Κομμισσιόν, για επιβολή ποινής 3 δις. ευρώ επειδή ούτος παρέβη την «δημοσιονομική πειθαρχία» και υπερέβη το όριον ελλείμματος στον Ιταλικό προϋπολογισμό.

του Κωνσταντίνου Κόλμερ 

Είναι κυρίως ότι το σχέδιο πανευρωπαϊκής εγγυήσεως των καταθέσεων, γνωστό ως EDIS, αναβάλλεται, ότι εξακολουθεί να μην υφίσταται η δυνατότης σωτηρίας των Ιταλικών Τραπεζών εις περίπτωσιν αδυναμίας πληρωμών και ότι ματαιούται η προσπάθεια συντάξεως ενός «κοινού» προϋπολογισμού για τις χώρες της Ευρωζώνης το 2021.

Με ασυμφωνία στο δείπνο των αρχηγών κρατών της «νομισματικής ενώσεως» αναστέλλεται κάθε επιχείρηση προωθήσεως της «ευρωπαϊκής ενοποιήσεως» όπως την φαντάζεται ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν και η «Ευρωπαϊκή …διαίρεσις» συνεχίζεται όπως την γνωρίσαμε εν Ελλάδι με «δάκρυα και οιμωγές» των μικρών χωρών και την μεγαλαυχία της Γερμανίας.

Μια νέα συνάντηση γνωριμίας

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Ειρήνης Σακελλάρη

esak@naftemporiki.gr

Μια διαφορετική στατιστική σε πολλούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της χώρας διαμόρφωσε τα περασμένα χρόνια η κρίση. Πριν από τη βάρβαρη εμπειρία της περίπου πτώχευσης της χώρας, ο δανεισμός ερχόταν να καλύψει κάθε καταναλωτική ή άλλη ανάγκη σε αγαθά, σε στέγαση, σε υπηρεσίες ακόμη και των πιο συνετών καταναλωτών. Και επειδή οι συνετοί δεν περισσεύουν πάντα, αρκετοί έμαθαν να ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους.

Οι καιροί όμως άλλαξαν για τα καλά. Οι τράπεζες μετέβαλαν τις εργασίες τους και τα μοντέλα τους και επιδόθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου να περιορίσουν τις ζημιές τους. Έκλεισαν καταστήματα, έδιωξαν προσωπικό με εθελουσία, πούλησαν «κόκκινα» δάνεια για να εξυγιανθούν και σταδιακά επιχειρούν να αλλάξουν πρόσωπο. Ποιο είναι το ενδιαφέρον; Εννέα χρόνια κρίσης διαμόρφωσαν μια νέα γενιά τραπεζικών στελεχών και μια νέα γενιά πελατών. Αυτές οι δύο κατηγορίες ήρθε η ώρα να κάνουν μια συνάντηση γνωριμίας. Ας δούμε λίγο τα χαρακτηριστικά τους: Υπάρχουν, «λέει», διευθυντές καταστημάτων. αλλά και υπάλληλοι που εισήλθαν στην αγορά μέσα στα προηγούμενα 9 χρόνια. Είναι λοιπόν γεγονός πως κάποιοι απ’ αυτούς δεν έχουν χορηγήσει πρακτικά ούτε ένα δάνειο. Έμαθαν μόνο να ρυθμίζουν δάνεια, έμαθαν τα προβλήματα της κρίσης.

Η γάτα και το ποντίκι

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Ειρήνης Σακελλάρη

esak@naftemporiki.gr

Η προεκλογική περίοδος δίδει στίγμα όχι μόνο πολιτικό -ασφαλώς πολιτικό- αλλά και οικονομικό. Και τούτο συμβαίνει τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Οι συγκυρίες και οι αντιδράσεις μιλούν από μόνες τους. Δεν είναι ασφαλώς τυχαίος ο χρόνος που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέλεξε να επιβάλει πρόστιμα ύψους 1,07 δισ. ευρώ στις τράπεζες Barclays, RBS, Citigroup, JP Morgan και MUFG, για τη συμμετοχή τους σε καρτέλ στην αγορά συναλλάγματος.

Οι πέντε τράπεζες συμμετείχαν σε δύο καρτέλ όσον αφορά το trading συναλλάγματος σε 11 νομίσματα - ευρώ, βρετανική λίρα, γιεν, ελβετικό φράγκο, δολάριο ΗΠΑ, δολάριο Καναδά, δολάρια Νέας Ζηλανδίας και Αυστραλίας, καθώς και κορόνα Δανίας, Σουηδίας και Νορβηγίας. Από την άλλη πλευρά, αναρωτιέται κάποιος αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα στηρίξει τη δυνατότητα όσοι επλήγησαν από το συγκεκριμένο καρτέλ να διεκδικήσουν αποζημιώσεις.

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Φεύγοντας από τη μεγάλη εικόνα και βαδίζοντας στη μικρότερη θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας για παράδειγμα, και αντιστοίχως τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά σε όλα αυτά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εκλογές γαρ εδώ, εκλογές γαρ κι εκεί. Ασφαλώς κάποιες γκρίνιες, υπογραμμίσεις και εκθέσεις μιλούν για παροχολογία από την κυβέρνηση, αλλά μέχρι εκεί φθάνει η καταγραφή, βάζοντας μια υποθήκη για την εκδήλωση πιθανού εκνευρισμού αργότερα.

Οι τράπεζες και η νέα εποχή χωρίς... υποκαταστήματα

Μέσα σε μία δεκαετία, υπάλληλοι και το δίκτυο υποκαταστημάτων έχουν μειωθεί σχεδόν στο μισό, καθώς οι τράπεζες αλλάζουν επιχειρηματικό μοντέλο. Η ψηφιακή μετάλλαξη, οι συναλλαγές χωρίς μετρητά και ποια είναι τα επόμενα βήματα.

της Λίλυς Σπυροπούλου

«Παρωχημένο πια, το σημερινό μοντέλο τραπεζικής εξυπηρέτησης. Είναι ένα μοντέλο που τελικά... δεν εξυπηρετεί!». Πρόκειται για συμπέρασμα στο οποίο έχει καταλήξει σύσσωμη η τραπεζική αγορά, αν και η φράση ανήκει σε επιτελικά στελέχη συγκεκριμένου ομίλου, που ασχολούνται με τον ψηφιακό μετασχηματισμό.

Digital transformation, η νέα τάση στις τράπεζες και όχι μόνο. Η μετάβαση σε μία νέα ψηφιακή εποχή που έχει δικαίως αναχθεί σε μέγιστο επενδυτικό πλάνο, αποτελεί την κύρια στρατηγική προτεραιότητα ενός κλάδου, που βλέπει τις εξελίξεις να προηγούνται της εποχής.

Μέσα σε μία δεκαετία, το δίκτυο ανθρώπινου δυναμικού και μονάδων καταστημάτων των τραπεζών περιορίστηκε σχεδόν κατά το ήμισυ. Το σύνολο των καταστημάτων των τραπεζών από περίπου 4.000 μονάδες ακριβώς πριν την έναρξη της κρίσης το 2008, σε μόλις 2.000 το 2018. Αντίστοιχα, το προσωπικό του τραπεζικού τομέα μειώθηκε κατά 37%, καθώς το 2018 απασχολούνταν 31.000 τραπεζοϋπάλληλοι έναντι 64.000 υπαλλήλων το 2008.

Το μοίρασμα των κλεμμένων

analyst

Οι τράπεζες που δεν είναι πλέον ελληνικές, καλούνται να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη παρέχοντας δάνεια στους εξαθλιωμένους Έλληνες – τα οποία φυσικά θα συμβάλλουν στην αύξηση του ΑΕΠ, κυρίως μέσω της κατανάλωσης. Το ίδιο θα συμβεί με τα μέτρα άνω του 1 δις € που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, προϊόν της κλοπής μέσω φόρων της μεσαίας τάξης, αφού και αυτά θα βοηθήσουν την κατανάλωση, οπότε το ΑΕΠ – με προϊόντα βέβαια που θα είναι κυρίως εισαγόμενα, αφού ο παραγωγικός ιστός της Ελλάδας έχει πλέον καταστραφεί.

.

«Συνάντηση με τους εκπροσώπους των θεσμών πραγματοποίησαν χθες οι επικεφαλής των ελληνικών τραπεζών, μια συνάντηση κατά την οποία η γερμανική Τρόικα αντιμετώπισε για πρώτη φορά τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας σαν να βρίσκονται σε καθεστώς κανονικότητας.

Αυτήν τη φορά το ενδιαφέρον της Τρόικα σε ότι αφορά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είχε τόνο αναπτυξιακό και, παρά τις επισημάνσεις και τα προβλήματα, στο τραπέζι των συζητήσεων αρχίζουν να τίθενται θέματα για το πώς οι τράπεζες θα χρηματοδοτήσουν ξανά την ελληνική οικονομία προκειμένου να επιταχυνθεί η ανάπτυξη».

.

Επικαιρότητα

Επιστροφή στην κανονικότητα λοιπόν – με τυμπανοκρουσίες. Νέο «success story» – αυτή τη φορά της κυβέρνησης που αντέστρεψε παράνομα το δημοψήφισμα χωρίς φυσικά να τιμωρηθεί, που δολοφόνησε την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων, που υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο με την πλειοψηφία των βουλευτών των άλλων κομμάτων κατοχυρώνοντας όλα τα προηγούμενα, που προέβη στον αφελληνισμό των τραπεζών και που υποθήκευσε τα πάντα στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ.

Οι τράπεζες που δεν είναι πλέον ελληνικές, αφού τις έχουν εξαγοράσει οι ξένοι για λιγότερο από τριάντα αργύρια, καλούνται να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη παρέχοντας δάνεια στους εξαθλιωμένους Έλληνες από τα χρήματα (άνω των 60 δις €) που τους έχουν κλέψει – τα οποία φυσικά θα συμβάλλουν στην αύξηση του ΑΕΠ, κυρίως μέσω της κατανάλωσης. Το ίδιο θα συμβεί με τα προεκλογικά μέτρα άνω του 1 δις € που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, αφού και αυτά θα βοηθήσουν την κατανάλωση, οπότε το ΑΕΠ – με προϊόντα βέβαια που είναι κυρίως εισαγόμενα, αφού ο παραγωγικός ιστός της Ελλάδας έχει πλέον καταστραφεί. Επομένως θα στηριχθούν οι εξαγωγές των εταίρων μας που ευρίσκονται σε καθοδική πορεία – όπως συμβαίνει σε κάθε αναξιοπρεπές προτεκτοράτο.