Με ψυχραιμία – αλλά και σοβαρότητα

economia

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Κανονικά, είναι ημέρες και ώρες ευχών. Όμως, επειδή παρόλες τις καλές προσπάθειες παραγωγής τεχνητής αισιοδοξίας/εμπιστοσύνης προς το μέλλον το 2014 δεν θα είναι άλλο από 2013+1, θα μας επιτραπεί να αποχαιρετίσουμε το 2013 με αναφορά σ’ ένα θέμα που όλοι θέλουμε να αποφεύγουμε: την χαμένη ασφάλεια.

Μετά την παρολίγον ρουκέτα στο γραφείο του (πρωθυπουργού) Αντώνη Σαμαρά στην Συγγρού, ρουκέτα που έπαθε αφλογιστία και «αντικαταστάθηκε» από ριπές Καλάσνικοφ , μετά την δολοφονία των δυο Χρυσαυγιτών μπροστά στα γραφεία τους στο Ν. Ηράκλειο (που ακολούθησε την σφαγή του Π. Φυσσα), έκλεισε το 2013 με τις 60 σφαίρες Καλάσνικοφ στην κατοικία του Γερμανού πρέσβυ Βόλφγκανγκ Ντόλντ (οι 4 κατέληξαν στο δωμάτιο της 15χρονης κόρης του, που βρισκόταν για τις γιορτές στην Αθήνα).

Μπορεί την τελευταία επίθεση – ακριβώς λόγω του ότι εμπλέκει τον ξένο παράγοντα – να την παίρνουν λίγο πιο σοβαρά στις αρχές ασφαλείας, οι οποίες (πάλι) δεν δείχνουν να έχουν πάντως ιδιαίτερη ιδέα σχετικά με τους ανθρώπους που έκαναν την επίθεση αυτή. Όμως η αίσθηση, η αντίληψη ότι όποιος και αν είναι ο στόχος (πλην…. της Αμερικανικής πρεσβείας), η Ελλάδα παραμένει Άγρια Δύση, συνεχίζει να εντείνεται.

Η χρονιά έκλεισε με κάτι ακόμη πιο ουσιαστικά διαταρακτικό της έννοιας της ασφάλειας. Αναφερόμαστε στην επίθεση (ή μάλλον: απόπειρα) κατά χρηματαποστολής στην Πάτρα, μια μέρα πριν της παραμονή Πρωτοχρονιάς, δίπλα σε μεγάλο παιχνιδάδικο και σε πολύ-κέντρο της Αχαϊκής πρωτεύουσας, με δεκάδες οικογένειες με παιδιά να ψωνίζουν. Πάλιν αυτοσυγκράτηση (;) τύχη(;) , πάντως δεν ξέφυγε η κατάσταση. Πάλι, όμως, ούτε αποτροπή λειτούργησε ούτε κάτι σαν διαλεύκανση φαίνεται στον ορίζοντα.

Είναι ένα μικρό, πολύτιμο, θαύμα το πώς η ψυχραιμία παραμένει μολαταύτα σ’ έναν αρκετά νευρωτικό λαό. Από κοντά, όμως, χρειάζεται και λίγη σοβαρότητα: το ότι οι Αρχές δεν μπορούν – στην πράξη, όχι στα λόγια – να κάνουν και πολλά, δεν σημαίνει ότι «ξοφλάνε» με το να αναγγέλλουν κάθε φορά ότι στην ρίζα π.χ. όλου του πολιτικού εγκλήματος βρίσκεται ο Μαζιώτης, τον οποίο οι ίδιες αρχές άφησαν να κυκλοφορεί ανεμπόδιστος σε μια χώρα όπου η προφυλάκιση είναι ψωμοτύρι…