iskra
«Tο μήνυμα της Ελλάδας, του ελληνικού λαού και της κυβέρνησης είναι πολύ καθαρό. Θέλουμε ουσιαστική και όχι απλώς ρητορική αναγνώριση των θυσιών και των μεγάλων επιτευγμάτων του ελληνικού λαού» υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος, σε δηλώσεις που έκανε στη Δημόσια Τηλεόραση, από τις Βρυξέλλες.
Διάγραμμα 1
Του Γ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
Σαμαράς: Οι θυσίες του ελληνικού λαού είναι τεράστιες αλλά δεν γίνονται μάταια
«Έχουμε περάσει δύσκολα, οι θυσίες που κάνει ο ελληνικός λαός είναι τεράστιες, αλλά δεν θα γίνουν μάταια...Θα υλοποιήσουμε τις μεταρρυθμίσεις και θα δώσουμε έμφαση στην ανάπτυξη και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας», δήλωσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, μετά την συνάντηση με τον Μπαράκ Ομπάμα, την Πέμπτη, στον Λευκό Οίκο.
«Tο μήνυμα της Ελλάδας, του ελληνικού λαού και της κυβέρνησης είναι πολύ καθαρό. Θέλουμε ουσιαστική και όχι απλώς ρητορική αναγνώριση των θυσιών και των μεγάλων επιτευγμάτων του ελληνικού λαού» υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος, σε δηλώσεις που έκανε στη Δημόσια Τηλεόραση, από τις Βρυξέλλες.
Η επωδός μόνιμη. Κάθε στέλεχος της κυβέρνησης την επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία. Οι αργυρώνητοι δημοσιογράφοι και αναλυτές το ίδιο. Το μήνυμα πρέπει να εμπεδωθεί. Και το μήνυμα είναι απλό. Όλοι πληρώνουν την κρίση. Το ταξικό πρόσημο των μέτρων που λαμβάνονται από τις κυβερνήσεις μετά το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης πρέπει να αποκρυφτεί. Είναι όμως έτσι; Πληρώνουν όλοι οι Έλληνες την κρίση; επιβεβαιώνουν τα στοιχεία την παραπάνω θέση; Ας τα δούμε λοιπόν. Στο διάγραμμα 1 βλέπουμε τις εκατοστιαίες μεταβολές στους μισθούς των εργαζόμενων συνολικά, στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα από το 2007 ως το 2012 ενώ στο διάγραμμα 2 την εξέλιξη των πραγματικών κατώτατων μισθών σε μια σειρά οικονομικών κλάδων.
Διάγραμμα 2
Τα δεδομένα που μας παρουσιάζουν τα διαγράμματα ήσαν απολύτως αναμενόμενα καθώς κύριος στόχος των πολιτικών επιλογών της ελληνικής αστικής τάξης, του πολιτικού προσωπικού της και της τριανδρίας των δανειστών ήταν η μείωση του μεριδίου του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου που κατευθύνεται προς την εργασία. Ο στόχος αυτός επομένως έχει δύο σκέλη. Το πρώτο είναι η μείωση των μισθών και των κάθε φύσεως αποδοχών των εργαζόμενων και ο δεύτερος η μείωση ή και παντελής κατάργηση των κοινωνικών παροχών και του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε στην Ελλάδα.
Μια και τα παραπάνω είναι απολύτως πρόδηλα στους εργαζόμενους, αφού αφορούν την τσέπη τους, ο μύθος που πρέπει να καλλιεργηθεί είναι πως τις ίδιες θυσίες υφίστανται όλοι απέναντι σε μια κρίση που πρέπει να περάσει ως φυσικό φαινόμενο χαμένο στην αχλή της δεισιδαιμονίας και της άγνοιας. Τα στοιχεία δείχνουν πως όχι μόνο δεν πληρώνουν όλοι την κρίση αλλά πως κάποιοι πλουτίζουν από αυτή. Αν και ένα σημαντικό μέρος των παραγωγικών δυνάμεων καταστρέφεται, και στην Ελλάδα αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, ένα μέρος τουλάχιστον του πλούτου που χάνουν οι εργαζόμενοι μεταφέρεται στα θησαυροφυλάκια του μεγάλου κεφαλαίου.
Στο επόμενο διάγραμμα βλέπουμε το μερίδιο της εργασίας στο ΑΕΠ από το 1986 ως το 2013.
Διάγραμμα 3
Από το διάγραμμα διαπιστώνουμε τη διαχρονική πτωτική πορεία του μεριδίου της εργασίας και την ταχύτατη πτώση του από το 2010 και μετά. Από 62% περίπου ήταν το 2010 έπεσε στο 54% το 2013! Το παραπάνω δείχνει πως δεν χάνουν όλοι από την κρίση. Στο επόμενο διάγραμμα βλέπουμε την εκτίναξη του λόγου κερδών/μισθών να εκτινάσσετε μετά το 2010 και ταυτόχρονα οι επενδύσεις να μειώνονται ταχύτατα. Τα κέρδη δεν επενδύονταν φυσικά αλλά αποταμιεύονταν. Απολύτως αναμενόμενο στη σημερινή περίοδο.
Διάγραμμα 4
Οι μεταβολές αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα να αλλάξουν το δείκτη κατανομής εισοδήματος (ο λόγος του εισοδήματος του 20% των πλουσιότερων προς το εισόδημα του 20% των φτωχότερων). Ο δείκτης από 5,6 το 2010 ανέβηκε στο 6.6 το 2012. Μια αύξηση κατά 17,8% μέσα σε δύο χρόνια.
Διάγραμμα 5
Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε το μερίδιο του εισοδήματος ανά τεταρτημόριο όπου και διαπιστώνουμε τόσο το μερίδιο του εισοδήματος για τα έτη 2008-2012. Τα δεδομένα του πίνακα μας δείχνουν πως το πλουσιότερο 20% των Ελλήνων απολαμβάνει το 50% περίπου του συνολικού εισοδήματος ενώ το ποσοστό αυτό αυξήθηκε μέσα στην κρίση.
Πίνακας 1
Η ανισοκατανομή στην Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη εξαιρουμένης της Ισπανίας. Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε το λόγο του εισοδήματος (S80/ S 20) για όλες τις χώρες της Ευρώπης όπως δίνονται από την ΕΛΣΤΑΤ.
Πίνακας 2
Η ανισότητα στην Ελλάδα εντάθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσης ανεβαίνοντας από το 32,9 το 2010 στο 34,3 το 2012 (διάγραμμα 6).
Διάγραμμα 6
Δεν κάνουν επομένως θυσίες όλοι οι Έλληνες. Κι όχι μόνο/ οι κρίσεις αποτελούν μια χρυσή ευκαιρία για το μεγάλο κεφάλαιο κυρίως αλλά και για ένα μέρος του μεσαίου κεφαλαίου. Οι θυσίες των εργαζόμενων αποτελούν την πηγή της αύξησης του πλούτου των πιο πλούσιων. Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τον αριθμό αλλά και τον πλούτο των πιο πλούσιων ατόμων όπως δίνονται από την UBS για τα έτη 2012 και 2013.
Πίνακας 3
Από τον πίνακα διαπιστώνουμε πως μεταξύ 2012 και 2013 οι Έλληνες μεγαλοκαπιταλιστές αυξήθηκαν 11% και ο πλούτος τους κατά 20%! Οι θυσίες επομένως δεν είναι όλων των Ελλήνων. Είναι θυσίες μόνο των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, των μικροεπαγγελματιών. Των φτωχότερων δηλαδή εισοδηματικών στρωμάτων. Οι πλούσιοι και αυξάνονται και αυξάνουν και τον πλούτο τους. Οι ακολουθούμενες επομένως πολιτικές έχουν συγκεκριμένο ταξικό πρόσημο.
Στόχος τους είναι η μεταφορά πλούτου από την εργασία στο κεφάλαιο. και ο στόχος εκπληρώνεται. Η μεταφορά αυτή πλούτου περιλαμβάνει φυσικά και την μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων, κινητών και ακινήτων, που κατέχονται από τους εργαζόμενους και το μικρό κεφάλαιο στο μεγάλο. Στο στρατηγικό αυτό στόχο τους η μεγαλοαστική τάξη και οι πολιτικοί εκπρόσωποί της είναι απολύτως προσηλωμένοι και αποφασισμένοι να τον πραγματώσουν. Πουθενά επομένως δεν κάνουν λάθος στις πολιτικές τους. Αρκεί να το καταλάβουν και οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και οι κατεστραμμένοι μικροεπαγγελματίες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου