Ποιοι είναι οι επικίνδυνοι για την πατρίδα, αυτοί που λένε την αλήθεια ή οι υποκριτές;

kontranews

του Γιώργου Βάμβουκα

Ο Αλμπερτ ΑϊνστΑιν (1879-1955) είχε διατυπώσει την ακόλουθη αξιομνημόνευτη ρήση: «Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα». Τα πρόσφατα και συνεχώς εξελισσόμενα δραματικά γεγονότα στην ελληνική οικονομία, με επίκεντρο τη διαχείριση των Δημοσίων Οικονομικών και κατά προέκταση τις μελλοντικές τύχες της εθνικής μας οικονομίας, εγείρουν φλέγοντα και ηθικής σημασίας ερωτήματα.

Με γνώμονα τη σοφή φράση του Αϊνστάιν, τα ερωτήματα προς τον κ. Τσίπρα, το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο και γενικότερα το υφιστάμενο πολιτικό-κομματικό σύστημα, που απαιτούν άμεσης απάντησης είναι πολλά και λίαν ενδιαφέροντα. Ποιοι είναι οι επικίνδυνοι για την πατρίδα, αυτοί που με αδιαμφισβήτητα στοιχεία πριν τις εθνικές βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015, υποστήριζαν ότι το πραγματικό χρέος της κεντρικής κυβέρνησης ήταν 485 δις ευρώ (€) ή αυτοί που μετά τις εκλογές έκαναν κωλοτούμπα και υιοθετούν τις θέσεις του κ. Σαμαρά περί δημοσίου χρέους 315 δις €; 

Ποιοι είναι οι επικίνδυνοι για την πατρίδα, αυτοί που πριν τις εκλογές με την παράθεση αδιάσειστων στοιχείων υποστήριζαν ότι τα κυβερνητικά στοιχεία περί πρωτογενών πλεονασμάτων είναι ψεύτικα ή αυτοί που μετά τις εκλογές από τους θώκους της κυβερνητικής εξουσίας, φορώντας τη μνημονιακή προβιά του κ. Σαμαρά, τάσσονται πλέον υπέρ της ύπαρξης πρωτογενών πλεονασμάτων; Ποιοι είναι οι εθνικά επικίνδυνοι, αυτοί που με επιστημονική τεκμηρίωση φώναζαν ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο ή οι νεόφερτοι στην εξουσία που άρχισαν να σιγοψιθυρίζουν πως το χρέος είναι βιώσιμο;

Ποιοι είναι οι επικίνδυνοι για τη χώρα, αυτοί που με το θάρρος της γνώμης λένε την αλήθεια στους πολίτες ή αυτοί που κορόιδευαν τον ελληνικό λαό για κούρεμα του χρέους και υπογείως συνομιλούσαν με τους πιστωτές για τις μεθόδους επιμήκυνσης του χρέους; Ποιοι είναι οι επιζήμιοι για την πατρίδα, αυτοί που ανιδιοτελώς ρωτούν, γιατί οι δαπάνες σε τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης ανήλθαν το 2014 στο εξωφρενικό ποσό των 161,2 δις € ή αυτοί που κωφεύουν και δολίως δεν απαντούν στα ερωτήματα που τους τίθενται; 

Πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα αγαπητοί μου φίλοι. Ζωτικής σημασίας ερωτήματα, τα οποία οφείλουν να απαντήσουν στον ελληνικό λαό, οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ από τις κυβερνητικές θέσεις που ήδη κατέχουν. Μερικοί, οι ελάχιστοι, που έμειναν και συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη της αντικειμενικής ενημέρωσης, είναι όρθιοι και δυνατοί. Γνωρίζουν ότι το μονοπάτι της αλήθειας είναι μοναχικό και ανηφορικό.

Η αλήθεια φαίνεται ότι δεν χωράει στους θώκους της εξουσίας. Οι καρεκλοκένταυροι της εξουσίας είναι μαθημένοι να χαϊδεύουν τα αυτιά των πολιτών και να προβαίνουν σε μεγαλόστομες προεκλογικές φανφάρες. Μετεκλογικά πράττουν συνήθως τα ακριβώς αντίθετα σε σχέση με αυτά που προεκλογικά έταζαν. Στη σκέψη μου στριφογυρίζει ο στίχος του σατυρικού ποιητή Γεωργίου Σουρή (1853-1919): «Σκατά εδώ, σκατά εκεί, σκατά κι ο κόσμος όλος, κι απ’ τα πολλά σκατά μου πιάστηκε ο κώλος. Έρχεται ο ένας ο σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε, σαν φύγει όμως βλέπουμε πως αποσκατωθήκαμε».