Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

Αλλο Εορτασμός, άλλο Πανήγυρις, άλλο Οραμα (Πού είναι η Εθνική Ελλάδος;)

ardin-rixi

EUROKINISSI
ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ “ΕΛΛΑΔΑ 2021”
Καταρχήν οι εορτασμοί της Επετείου δεν θα μοιάζουν καθόλου με τις εκδηλώσεις του 2004. Τώρα η Αθήνα πρέπει να πείσει και να κερδίσει τον υπόλοιπο κόσμο.

Του Μάνου Στεφανίδη Συγγραφέα, κριτικού τέχνης και καθηγητή από την huffingtonpost.gr
Βρήκα πολύ συγκροτημένη και σοβαρή την τοποθέτηση  της κυρίας Γιάννας Δασκαλάκη Αγγελοπούλου κατά την επίσημη παρουσίαση της επιτροπής για τους εορτασμούς του 2021. Ιδιαίτερα μ′ ενδιέφερε ο στόχος του να επανασυστήσουμε την Ελλάδα στον κόσμο δηλαδή να προτείνουμε εκ νέου την πατρίδα μας στη διεθνή κοινότητα. Το κρίσιμο θέμα βέβαια είναι το πως. Και ακόμα ότι το ’21 έχει θετικές αλλά και αρνητικές πλευρές και αυτές οφείλουμε να μην τις ξεχνάμε. Όμως από όλες τις τοποθετήσεις έλειπε, φοβάμαι, η κεντρική ιδέα που θα οργανώσει και τις εκδηλώσεις αλλά και όλους, αυτούς τους πολύ σοβαρούς ανθρώπους της επιτροπής. Με άλλα λόγια θέλουμε ένα πανηγύρι απλώς, ένα πυροτέχνημα στο Παναθηναϊκό Στάδιο ή, έστω, ένα επιστημονικό συνέδριο και μία βαρυσήμαντη έκδοση ή πραγματικά ένα νέο όραμα, μια καινούργια αφετηρία που θα μας ξαναδώσει την χαμένη, την ταλαιπωρημένη περηφάνια μας έτσι ώστε το 2021 να λάμπει σαν το 1821;
Καταρχήν οι εορτασμοί της Επετείου δεν θα μοιάζουν καθόλου με τις εκδηλώσεις του 2004. Επειδή τότε η διεθνής κοινότητα ήταν υποχρεωτικά στραμμένη προς την Αθήνα ενώ τώρα η Αθήνα πρέπει να πείσει και να κερδίσει τον υπόλοιπο κόσμο. Οι εκδηλώσεις επίσης, νομίζω, πρέπει να στοχεύουν πρώτον στους νέους μας που οφείλουν και να μάθουν αλλά κυρίως να συγκινηθούν και έπειτα στην παγκόσμια κοινότητα ώστε να συνειδητοποιήσει τι σήμαινε για τον 19ο αιώνα και για την πολιτική ιστορία της Ευρώπης η εθνική μας Παλιγγενεσία. 

Ελλάδα - Τουρκία σε Γεωπολιτική Διελκυστίνδα








Γ. Κοντογιώργης - Η γεωπολιτική θέση της χώρας στη δίνη της κομματοκρατίας - 10.12.2019








Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019

Μάλλον εθελούσιος ο βιασμός


του Χρήστου Γιανναρά
Δύσκολο να πείσει η επιφυλλίδα, ή έστω να προβληματίσει τον αναγνώστη, αν το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι ικανό και ποιοτικά επαρκές για να αντιμετωπίσει την κρισιμότητα της καινούργιας τουρκικής απειλής. Προκαλεί η Τουρκία απροσχημάτιστα την ακεραιότητα του ελλαδικού κρατιδίου συνοδεύοντας τη θρασύτητα με επιδεικτική υπεροπλία.
Και την ίδια ώρα στην Ελλάδα, οι δημόσιες λειτουργίες πληροφόρησης των πολιτών (κυβερνητικές και ιδιωτικές - εμπορικές) λειτουργούν μάλλον με τη λογική της διαφημιστικής προπαγάνδας και καθόλου ή παρεμπιπτόντως με τη λογική κοινωνικού λειτουργήματος. Μεταφέρεται η λογική της εμπορικής διαφήμισης στο πεδίο της πολιτικής, μεταγγίζοντας στον πολίτη τη νοοτροπία πελάτη.
Τι σημαίνει «νοοτροπία πελάτη»: Να μετασχηματίζεται, στη συνείδηση του πολίτη, η πολιτική σε εμπόρευμα. Να μετέχουμε στα κοινά με κριτήρια χρηστικά, ωφελιμιστικά. Να είμαστε πελάτες των κομμάτων (που κυβερνούν ή αντιπολιτεύονται) και ως πελάτες της εξουσίας (αφού εμείς την εκλέγουμε) απαιτούμε ιδιοτελείς «εξυπηρετήσεις». Η ίδια η λογική του «συστήματος» μάς θέλει πελάτες, όχι πολίτες, μας θέλει μαντρωμένους σε κομματικά ποιμνιοστάσια, να μας δίνει ηδονή η κομματική ετικέτα.

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2019

ΓΕΩΕΛΛΗΝΙΚΑ: Έλληνες της διασποράς, οι ξεχασμένοι κλάδοι του εθνικού κορμού

Πως γίνεται η επιδότηση – κάλεσμα των μεταναστευτικών ροών υπό τις ευλογίες της Κυβέρνησης

ardin-rixi


Πως γίνεται η επιδότηση – κάλεσμα των μεταναστευτικών ροών υπό τις ευλογίες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Της Παγχιακής Επιτροπής Αγώνα
Πολλοί θα αναρωτιούνται: Πως είναι δυνατόν ένα κράτος να υποφέρει από τις μεταναστευτικές ροές, να βαφτίζει Εθνική κρίση την κατάσταση που βιώνουμε και που όλοι πρέπει να βάλουν ”πλάτη”, και από την άλλη να επιδοτούνται οι αιτούντες άσυλο;
Προσέξτε ΟΧΙ οι χαρακτηρισμένοι πρόσφυγες, αλλά ΟΛΟΙ !! Οι κάρτες με τα μετρητά που μοιράζονται σε όλους ανεξαιρέτως τους αιτούντες άσυλο μπορούν να φτάσουν έως τα 550€ μηνιαίως !! Μοιράζονται δε από τους φορείς. Ποιοι είναι αυτοί και σε ποιους πραγματικά τα μοιράζουν; Κανένας δε γνωρίζει ή απλά δεν υπάρχει πρόθεση να εναντιωθούν στους διαχειριστές της μεγαλύτερης ”ανθρωπιστικής” μπίζνας (ΜΚΟ) που στήθηκε στην Ευρώπη υπό Ελληνικού Εδάφους.
Αρχηγός όλων η Ύπατη Αρμοστεία, όπου όλα γίνονται υπό την αιγίδα της και την σφραγίδα της.
Στην παράγραφο 7 του συνημμένου αναφέρεται: Η κάρτα προορίζεται για χρήση ΜΟΝΟ στην Ελλάδα. Θα απενεργοποιηθεί ΜΟΝΙΜΩΣ αν χρησιμοποιηθεί ΕΚΤΟΣ Ελλάδος!

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

Ελληνοτουρκικά: Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης

Cretetv Antitheseis



Η Τουρκική Επιθετικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και η στρατηγική βάθους για την Ελλάδα και την Κυπριακή ΑΟΖ, η πολιτική του κατευνασμού και η επιλογή της Αποτροπής. Τα φοβικά σύνδρομα, το Διεθνές Δίκαιο και η Ισχύς, η νέα στρατιωτική «επανάσταση» και η ελληνική αμυντική στρατηγική. Τι συνιστά το νέο πεδίο που διαμορφώνει νότια της Κρήτης , στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, το Αιγαίο και την Κυπριακή ΑΟΖ, το μνημόνιο Τουρκίας και κυβέρνησης Τρίπολης της Λιβύης. Οι επιλογές βάθους της Τουρκίας, οι μεγάλοι παίκτες ισχύος και η πολύ-πολικότητα των κέντρων αποφάσεων σε ένα κόσμο γενικευμένης αστάθειας .
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σχολή Ευελπίδων και το Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κωνσταντίνος Γρίβας σε μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη. Παρεμβαίνουν, από την Ουάσιγκτον ο Ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μέρυλαντ και «πατέρας» της Ελληνικής ΑΟΖ Θεόδωρος Καρυώτης.
Ο Αλέξανδρος Δρίβας , Διεθνολόγος Αναλυτής στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας και ο Ηλίας Κονοφάγος, μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών, εκτελεστικός Αντιπρόεδρος Ανάπτυξης Υδρογονανθράκων της Εταιρίας Flow Energy S.A.




Το σύνδρομο της πολιορκούμενης χώρας και η «παράλυτη» Αθήνα

Ινφογνώμων Πολιτικά


Σάββας Καλεντερίδης
Η Τουρκία διακατέχεται από το σύνδρομο της πολιορκούμενης χώρας και αυτό την έχει ωθήσει να επεξεργαστεί ένα εθνικό σχέδιο διάσπασης το κλοιού πολιορκίας της. Αυτή η εκτίμηση ήταν που έκανε τους Τούρκους στρατηγιστές να πείσουν τον Ερντογάν να υιοθετήσει και να εφαρμόσει το δόγμα «για να μην μικρύνει η Τουρκία, πρέπει να επεκταθεί, να μεγαλώσει». Θεωρεί ότι η παρουσία των Κούρδων στα νοτιονατολικά σύνορά της και συγκεκριμένα στις βόρειες περιοχές του Ιράκ και της Συρίας και η δημιουργία δύο αυτόνομων κουρδικών κρατών, το ένα στο Β. Ιράκ αναγνωρισμένο από το σύνταγμα του 2005 και το άλλο στη ΒΑ Συρία, που λειτουργεί ντε φάκτο από το 2012, συνιστούν απειλή για τη δική της εδαφική ακεραιότητα.
Κι αυτό γιατί η ίδρυση και λειτουργία των δύο αυτών κρατών και μάλιστα με την υποστήριξη των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων της Δύσης, θα δημιουργήσει ένα προηγούμενο, το οποίο θα επεκταθεί ως φαινόμενο στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν.
Εξέλιξη που δυνητικά μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία, πρώτα στην ομοσπονδοποίηση και μετά κανείς δεν ξέρει πού αλλού. Επίσης η Τουρκία θεωρεί ότι αυτός ο πολιορκητικός κλοιός επεκτείνεται στην Αν. Μεσόγειο και στο Αιγαίο, όπου Κυπριακή Δημοκρατία και Ελλάδα, υποστηριζόμενες από ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ, Αίγυπτο και τις λοιπές χώρες της ΕΕ και του NATO, επεξεργάζονται μια νέα Συνθήκη των Σεβρών στις θαλάσσιες ζώνες που την περικυκλώνουν και την αποκόπτουν από τις διεθνείς θάλασσες. Τα παραπάνω δεν αποτελούν εκτιμήσεις του γράφοντος, αλλά απαύγασμα αναλύσεων, εκτιμήσεων και δηλώσεων Τούρκων στρατηγιστών, κρατικών και πολιτικών αξιωματούχων.

Από το δίπολο Αριστερά-Δεξιά στο δίπολο πατριωτισμός-εθνομηδενισμός

ardin-rixi


Του Γιώργου Καραμπελιά από το slpress.gr
Μόνο σκάβοντας στο λαϊκό σώμα και στο κομμάτι της ψυχής µας που παραμένει συνδεδεμένο –έστω µε μια μικρή κλωστή– µε τη μεγάλη παράδοση, τις αξίες και τον πολιτισμό µας, μπορεί να βρει κανείς τις δυνατότητες μιας οποιασδήποτε ανάκαμψης. Είμαστε πεπεισμένοι πως έχει έλθει το οριστικό τέλος της Μεταπολίτευσης που, δυστυχώς, εξαιτίας της παρακμής της χώρας, σέρνεται επί 10 ολόκληρα χρόνια. Ξεκίνησε το 2010 με τα μνημόνια και μοιάζει να ολοκληρώθηκε με τις εκλογές του Ιουλίου του 2019.
Η μεταβατική περίοδο νεοδημοκρατικής φιλελεύθερης “κανονικότητας” θα κρατήσει λιγότερο από όσο φαντάζεται ο Μητσοτάκης και οι περί αυτόν. Μετά θα δώσει τη θέση του σε μια νέα ιστορική περίοδο, κατά την οποία η ελληνική κοινωνία, το ελληνικό έθνος, θα αγωνιστεί για την ίδια την ιστορική του επιβίωση. Και γύρω από αυτό το αίτημα θα τείνουν να αναδιαμορφωθούν στο σύνολό τους και οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας.
Μία τέτοια αναδιαμόρφωση απαιτεί μια σχετικά μακρά περίοδο, κατά την οποία οι πολιτικές δυνάμεις θα πάψουν σταδιακώς να διαχωρίζονται με βάση τον παλαιό άξονα Αριστερά-Δεξιά, τέτοιον που είχε διαμορφωθεί σε όλη τη μεταπολιτευτική εποχή. Και αυτό έχει ήδη συμβεί, ακόμα και με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ή με τη μαζική συμπερίληψη πασόκων στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η ασχετοσύνη σε πανήγυρι


του Χρήστου Γιανναρά
Έγκαιρα κατατέθηκε από την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη η πρόταση: Να γιορτάσουμε, στο μεθεπόμενο έτος, οι θεσμοί και οι πολίτες, τα διακόσια χρόνια από την Επανάσταση του 1821.
Η πρόταση δεν διευκρινίζει τι ακριβώς θα γιορτάσουμε: Την επιτυχία των στόχων της Επανάστασης ή απλώς τον ρομαντισμό του ξεσηκωμού; Θα είναι μια εθιμοτυπική φιέστα ο εορτασμός ή θα αφορά τη ζωή μας των Ελλήνων, σήμερα και στο μέλλον; Θυσίασαν τη ζωή τους χιλιάδες συμπατριώτες μας για την «εθνεγερσία», ήταν, όλοι όσοι πήραν τα όπλα, αποφασισμένοι να πεθάνουν για κάτι, που χωρίς αυτό η ζωή δεν έχει νόημα. Το πέτυχε αυτό το «κάτι» η Επανάσταση του 1821;
Ξέρουμε με βεβαιότητα ότι οι λέξεις, στην ίδια την «καθομιλούμενη» ελληνική μας γλώσσα, είχαν τότε άλλο νόημα και έχουν άλλο σήμερα. Παράδειγμα η λέξη «ελευθερία» ή η λέξη «πατρίδα». Σήμερα λέμε «ελευθερία» και εννοούμε θωράκιση ατομικών δικαιωμάτων, νομοθετημένο «άσυλο» που αμνηστεύει ακόμα και «κατά συρροήν», κάθε βράδυ, απόπειρες δολοφονιών εκ προθέσεως. Λέμε «πατρίδα» (αν τολμήσει κανείς τη λέξη) και εννοούμε το αντίπαλο του πολίτη, μισητό «κράτος». Η «ελευθερία» παραπέμπει στην αυτονόητη αντίσταση σε εξουσίες, εκλεγμένες μεν, αλλά ιδιοτελέστατες, και η «πατρίδα» σε κράτος συνώνυμο με τη φαυλότητα, τη διαπλοκή χυδαίων συμφερόντων.

Χώρα που αντιμετωπίζει καθημερινά στρατιωτικές απειλές και προκλήσεις προτιμά να μοιράζει επιδόματα και 13η σύνταξη

Ινφογνώμων Πολιτικά


Όσο επικίνδυνος, φιλόδοξος και αλλοπρόσαλλος κι αν είναι ο Τούρκος, αυτό που κυρίως πρέπει να μας απασχολεί είναι τι είμαστε εμείς και προς τα πού βαδίζουμε. Προκλήσεις και εξωτερικούς εχθρούς είχε ανέκαθεν ο λαός μας, έχει τώρα, και το πιθανότερο είναι πως θα συνεχίσει να έχει και στο μέλλον. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις και τι ρόλο θεωρούμε ότι θα πρέπει να παίζουμε στην περιοχή που βρισκόμαστε. 
Πρώτα απ’ όλα πρέπει να απαλλαγούμε από τις αυταπάτες μας και τις ιδεοληψίες μας και να πάψουμε να πιστεύουμε ότι θα βρούμε το δίκιο μας σε διεθνείς οργανισμούς, φίλους, συμμαχίες ή διεθνή δικαστήρια. Το δίκιο μας φτάνει μέχρι εκεί που φτάνει η ισχύς μας, και τα κύρια συστατικά της ισχύος μας είναι η ενότητα, η ετοιμότητα και η αποφασιστικότητα. Τόσο οι εχθροί όσο και οι φίλοι θα μας σέβονται μόνο αν σεβόμαστε κι εμείς τον εαυτό μας. Ο κάθε Ερντογάν κοιτάζει τα συμφέροντα της χώρας του και θα διεκδικήσει όσο χώρο και όσα δικαιώματα είμαστε πρόθυμοι να του δώσουμε εμείς, είτε επειδή φοβόμαστε, είτε επειδή βαριόμαστε να προετοιμαστούμε σοβαρά είτε επειδή θεωρούμε ότι η υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων είναι ντεμοντέ και δεν αξίζει τον κόπο να ασχολούμαστε. 

Ελλάδα-Τουρκία: Η ιστορία διδάσκει πως μπορούμε να αλλάξουμε τα δεδομένα.

Η χώρα εάλω, κατά το «η πόλις εάλω»

ardin-rixi


Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα
Επισκέφτηκα την Θεσσαλονίκη μαζί με την σύζυγό μου στα πλαίσια των επετειακών εκδηλώσεων της Ένωσης Συμμάχων Πολεμιστών Μακεδονικού Μετώπου 1916 -18 που  λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο τέλη Σεπτεμβρίου στην Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στο μεγάλο Συμμαχικό Νεκροταφείο στο Ζέιτενλικ στο Πολύκαστρο.
Οργανωτής ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ποντίων Αξιωματικών «Αλέξανδρος Υψηλάντης», Γεώργιος Τσαλουχίδης, που είναι συγχρόνως ύπατος πρόεδρος της Ένωσης των Συμμάχων Πολεμιστών, τον οποίο συμπαραστέκομαι στην όλη οργάνωση ως γραμματέας.
Κατά την παραμονή μας και την μετάβασή μας συνέβησαν δύο δυσάρεστα γεγονότα. Επειδή κυκλοφορώ πάντοτε με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς χρησιμοποιούσα και στην Θεσσαλονίκη τις αστικές συγκοινωνίες, οι οποίες είναι αφόρητα επιβαρημένες. Οι πολίτες στριμώχνονται σαν σαρδέλες στα λεωφορεία. Χθες, 30 Σεπτεμβρίου, σε μια διαδρομή μου εκλάπη το κινητό μέσα στο λεωφορείο. «Πιθανόν» από τρεις μελαψούς αλλοδαπούς νεαρούς, που βρισκόταν δίπλα μου κοντά στην μεσαία είσοδο.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

Γ.Κοντογιώργης : Εθνικές περιπέτειες από ανυπαρξία στρατηγικής και στα Εθνικά με την Τουρκία

984radio




Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο , Γιώργος Κοντογιώργης , μιλώντας σήμερα στον 98.4 , εξήγησε γιατί η υποχωρητικότητα και στα εθνικά θέματα από το ελληνικό πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό σύστημα των κρατικοδίαιτων ελίτ , είναι μια συστηματικά και επί χρόνια καλλιεργημένη κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας.

Γιατί το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν παράγει πολιτικές κοινού συμφέροντος, αλλά νομής και διατήρησης του στο κράτος. Ο ίδιος ανέλυσε γιατί η χάραξη εθνικής στρατηγικής είναι αντιστρόφως ανάλογη των πράξεων του πολιτικού συστήματος, οδηγώντας μαθηματικά σε διαλυτικά φαινόμενα και έναντι του κράτους των Αθηνών , το ίδιο τον εθνικό κορμό της χώρας.



Γιατί η Τουρκία προχώρησε τώρα σε Μνημόνιο με τη Λιβύη

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του του Προεδρικού Συμβουλίου της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης Φαγιέζ αλ Σαράτζ (27 Νοεμβρίου 2019. (Photo by Mustafa Kamaci/Anadolu Agency via Getty Images)


Η αρχή της αναλογικότητας επιτρέπει επίσης να υιοθετήσουμε αντίμετρα εναντίον κάθε τουρκικής κίνησης που επιβουλεύεται την εθνική μας κυριαρχία.


Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ (*) 

Η Τουρκία και η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης έχουν υπογράψει συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα στη Μεσόγειο Θάλασσα καθώς και συμφωνία για ενισχυμένη ασφάλεια και στρατιωτική συνεργασία, ανακοίνωσε την Πέμπτη (28 Νοεμβρίου 2019) η τουρκική κυβέρνηση. Έντεκα λόγοι για τους οποίους η Τουρκία προχώρησε σε αυτή την κίνηση και τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα.

  1. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση της Λιβύης ζητά περαιτέρω de factο νομιμοποίηση και στρατιωτική στήριξη.
  2. Η Τουρκία έχει φέρει έναν ανατολικό της σύμμαχο στην ανατολική Μεσόγειο, το Πακιστάν.
  3. Στη Λιβύη έχει κάνει διείσδυση και η Ρωσία. Επομένως η Τουρκία νομιμοποιεί πολιτικά τις ενέργειές της δρώντας στα πλαίσια των ρωσικών συμφερόντων που ικανοποιούνται με την εγκατάσταση της Μόσχας στα θερμά ύδατα.