Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ 24/7/1923 (ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ - ΜΕΡΟΣ Α')


ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ
Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη).


Ιστορικό

Κατάργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουαρίου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.

Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, συγκεκριμένα την Ίμβρο και την Τένεδο, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.

“Κομματοκρατία uber alless”, ή “στρίβειν δια του αρραβώνος”

Νέα Πολιτική


του Όθωνος Ιακωβίδη
Ένας ευφυής τρόπος εξαπάτησης, γενικώς, είναι και η αποφυγή μίας υποχρέωσης, με την πειστική (αλλά ψευδή) υπόσχεση μελλοντικής τακτοποίησής της. Η μέθοδος που έχει πολιτογραφηθεί στην πρακτική της Ελληνικής κοινωνίας, ως το “στρίβειν δια του αρραβώνος”.
Αυτό σκέφτεται κανείς  μόλις διαβάσει (στο “The Press Project”) τα παρακάτω, σχετικά με την εφαρμογή του νέου Νόμου περί αδειοδότησης των ΜΜΕ.
  • Ο νέος νόμος θέτει ως αρμόδιο για την προκήρυξη των διαγωνισμών αδειοδότησης και την επιλογή των υποψηφίων, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ).
  • Με διάταξη που προστέθηκε την τελευταία στιγμή, αποφασίστηκε η απομάκρυνση των μελών του Ε.Σ.Ρ που είχε παραταθεί η θητεία τους, ενώ επίσης κατέστη σαφές, μετά από αίτημα του Ευ.Βενιζέλου, ότι ανεξάρτητες αρχές όπως το Ε.Σ.Ρ δεν θα λειτουργούν αν δεν υπάρχει απαρτία.
  • Αυτό σημαίνει ότι για να προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί για τις συχνότητες, θα πρέπει πρώτα να οριστούν τα νέα μέλη του Ε.Σ.Ρ.

"...ΚΟΠΡΟΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ"

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Η πολιτική ποιότητα των καλών αυτών ανθρώπων που δεν κουράζονται να καταθέτουν κάθε ικμάδα τους για την… σωτηρία του λαού και της χώρας, φαίνεται και από τις διαρροέςστις οποίες επιδόθηκαν για τα όσα διαμείφθηκαν κατά την μεταξύ τους συνάντηση – παρωδία υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Την ώρα που οι νυν και οι επόμενες γενιές των συνταξιούχων σφαγιάζονται, τα επιτελεία των «σωτήρων» διαγωνίζονται να κερδίσουν τις εντυπώσεις σε έναν επικοινωνιακό πόλεμο που τα βέλη του βρίσκουν κατάστηθα τον ίδιο, πάντα, στόχο: Την Ελλάδα, το λαό της, τα δικαιώματά του.
Ο Τσίπρας «τους την είπε», απευθύνθηκε σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τους κατηγόρησε για «θράσος», λένε οι μεν.
Όχι , η Φώφη και ο κ.Πλακιώτάκης ήταν που «του την είπαν» του Τσίπρα, αυτοί ήταν που τον κατηγόρησαν για «θράσος», λένε οι δε.
Ποιο στρατόπεδο,  λοιπόν, «την είπε» περισσότερο, καλύτερα και πιο λεβέντικα (παρουσία και του κ.Λεβέντη…) στο άλλο: Το νυν κυβερνητικό στρατόπεδο των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ή το πρώην κυβερνητικό στρατόπεδο των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ;
Αφού επομένως η υπόθεση δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από έναν ιδιότυπο διαγωνισμό θράσους, πριν αποδώσουμε το χρυσό μετάλλιο και πριν ανακηρύξουμε νικητή σε αυτό το φεστιβάλ θρασύτητας, ας  πάρουμε μια γεύση των επιδόσεων των διαγωνιζόμενων:
ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ
Ο κ.Τσίπρας απευθύνθηκε στην κυρία Γεννηματά και στον κ.Πλακιωτάκη και τους είπε – σύμφωνα με τους συνεργάτες του – ότι έχουν «θράσος» να μιλούν όταν τα κόμματά τους με τους νόμους της μνημονιακής περιόδου πήραν μέτρα που έκοψαν δέκα φορές τις συντάξεις.
Παρατήρηση 1η: Ο κ.Τσίπρας προφανώς «ξεχνά» ότι την ενδέκατη μείωση συντάξεων (με την αύξηση των εισφορών υγείας κατά 6% και στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις) την έκανε ο ίδιος. Τέλος πάντων…
Παρατήρηση 2η: Ποια ακριβώς είναι η σχέση του κ.Τσίπρα με τους προηγούμενους νόμους που καταγγέλλει; Τους νόμους που βαφτίστηκαν «συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις» από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και έφεραν μέτρα με τα οποία κόπηκαν δέκα φορές οι συντάξεις μήπως θα τους καταργήσει ο κ.Τσίπρας; Μήπως θα τους ακυρώσει; Αφού δεν του αρέσουν, κι αφού κατηγορεί για θρασύτητα εκείνους που τους ψήφισαν μήπως θα τους αλλάξει;
Η απάντηση δίνεται στο Μνημόνιο που έφερε και εφαρμόζει με τόση επιμέλεια ο κ.Τσίπρας. Γράφει το Μνημόνιο του κ.Τσίπρα (ΦΕΚ, αρ. φύλλου 94, 14/8/2015, σελίδα 1020):

ΨΑΧΝΕΙ ΓΙΑ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ!

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Αποκρουστική έχει καταντήσει η πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα, από τότε που ο πρωθυπουργός έκανε τη μνημονιακή κωλοτούμπα και πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο. Ως όργανο πλέον των Γερμανών, ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο προσπαθεί να περάσει τα μνημονιακά μέτρα που απαιτεί το Βερολίνο, αλλά ψάχνει να βρει και …πολιτικά ηλίθιους συνενόχουςαπό τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι! Τέτοιους δηλαδή που θα φορτωθούν τις πολιτικές ευθύνες από κοινού με τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς κανένα αντάλλαγμα – ούτε καν συμμετοχή σε αμιγώς μνημονιακή κυβέρνηση!
Δεν είναι βέβαια, αβάσιμο το πολιτικό θράσος του Τσίπρα. Με τη «γλώσσα έξω» περιμένουν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι να τους καλέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να λάβουν μέρος στη νομή της εξουσίας μήπως καιεπιβιώσουν πολιτικά μέσω του τρόπου αυτού. Μετά και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο αδιαφιλονίκητος κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στην Ελλάδα. Οι 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνεται πλέον κανένας αριστερός (πόσω μάλλον απείθαρχος βουλευτής), επιτρέπουν στον πρωθυπουργό να σχηματίσει οποιαδήποτε κυβέρνηση απαιτήσουν οιΓερμανοί – ακόμη και με τον… Λεβέντη.
Άλλωστε το πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ στο μνημονιακό στρατόπεδο παρέχει στον πρωθυπουργό πάμπολλες δυνατότητες σχηματισμού αμιγών μνημονιακών κυβερνήσεων. Χτες αυτό αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά. Οι ηγέτες των προαναφερθέντων κομμάτων προσήλθαν στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών που συγκάλεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, αλλά την ίδια στιγμή, προφανώς για να κρατήσουν τα πολιτικά προσχήματα, μέχρι και …ως πολιτικό απατεώνα (!) κατήγγειλαν έμμεσα τον πρωθυπουργό.
Το Ποτάμι – και μάλιστα με ανάρτηση στο Facebook του αρχηγού του, του Σταύρου Θεοδωράκη – δήλωσε τα εξής: «Το Ποτάμι θα προσέλθει στη σύσκεψη αρχηγών χωρίς ψευδαισθήσεις. Ξέρουμε ότι το μόνο που επιδιώκει ο κ.Τσίπρας είναι η επανάληψη του ίδιου σεναρίου… Μόνο που την ίδια απάτη δεν μπορεί να την κάνεις δυο φορές και πολύ περισσότερο στους ίδιους ανθρώπους»! Ακόμη σημαντικότερη όμως ήταν η αποκάλυψη από το Ποτάμι του διαλόγου που είχε ο Αλέξης Τσίπρας με τον Σταύρο Θεοδωράκη. «Τώρα πια δεν σου έχουμε εμπιστοσύνη», είπε ο αρχηγός του Ποταμιού στον πρωθυπουργό. Προσπάθησε να διαφοροποιηθεί και ο επί δυο τρεις εβδομάδες πρόεδρος της ΝΔ Γιάννης Πλακιωτάκης, τον οποίον όρισε στο πόδι του ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, όταν υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την προσωρινή προεδρία του κόμματος της Δεξιάς. «Η συμμετοχή μου δεν πρέπει να εκληφθεί ως στήριξη στα τερτίπια και τους τακτικισμούς του κ. Τσίπρα» είπε ο Γ. Πλακιωτάκης, τον οποίον ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης αποκάλεσε …«Σκατάκη»!!!

Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: “ΠΡΟΣ ΝΕΑ ΦΑΣΗ «ΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ» ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ”


Δε συμμερίζεται την άποψη ότι η Τουρκία έδρασε αυτόβουλα και περίπου ως ταραξίας κλιμακώνοντας την ένταση με τη Ρωσία με την κατάρριψη πολεμικού της αεροσκάφους, ο δημοσιογράφος και αναλυτής κ. Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, μιλώντας στο Ράδιο 9.84 και στο Γιώργο Σαχίνη.
Εκτίμησε ότι ένα τμήμα των δυτικών συμμάχων πρέπει να είχε και γνώση και ενημέρωση των τουρκικών δράσεων.
Κατά τη γνώμη του, τα πράγματα εξελίσσονται σε ένα ακόμη σοβαρό επεισόδιο διάλυσης και επαναχάραξης στη Μέση και Εγγύς Ανατολή, φέρνοντας σε νέα αντιπαράθεση ΝΑΤΟ και Ρωσία.
Υποστήριξε ότι «η Ελλάδα θα πρέπει να είναι προσεκτική ώστε να μην εμπλακεί σε υποθέσεις που δεν έχει ούτε ειδικό βάρος, ούτε λόγο να το κάνει τηρώντας τη γνωστή θέση ισορροπιών που παραδοσιακά τηρεί για δεκαετίες».

Η στροφή στην τεχνική εκπαίδευση είναι η λύση για την ανεργία

Νέα Πολιτική


του Φίλιππου Αμπελάκια*

Στην εποχή της ύφεσης, τα σχέδια και τα όνειρα των νέων για το μέλλον καθορίζονται μονάχα από λίγα κριτήρια επιλογής, όπως την αποφυγή της ανεργίας ή στοιχειωδώς ικανοποιητικές απολαβές. Ταυτόχρονα, η απουσία συμβούλων επαγγελματικού προσανατολισμού στα σχολικά συγκροτήματα, σε συνδυασμό με τις στερεοτυπικές απόψεις της κοινωνίας, καθιστούν την επαγγελματική επιλογή μια ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία. Πολλοί, είτε εισάγονται σε μια σχολή και με το πέρασμα του χρόνου το ενδιαφέρον τους ατονεί, είτε αποχωρούν για το εξωτερικό με μοναδικό στόχο ένα καλύτερο μέλλον. Άλλοι περιορίζονται στην αναζήτηση προσωρινών λύσεων και ευκαιριακών απασχολήσεων.

Η ορθή επιλογή είναι κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό και ταυτόχρονα περίπλοκο. Από την μία πλευρά, υπάρχουν τα τυχόν ταλέντα και δεξιότητες που διαθέτει κανείς, αλλά η επιθυμητή επιλογή είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει απλά στην ανεργία. Από την άλλη δρα η συνεχόμενη απαξίωση προς τα τεχνικά επαγγέλματα, που οδηγεί σε μια στείρα παραγωγή ανέργων πτυχιούχων. Πολλά χειρωνακτικά επαγγέλματα, όπως ο αρτοποιός, ο μηχανικός αυτοκινήτων, ο ηλεκτρολόγος, ο ψυκτικός κ.ά, απουσιάζουν σε σημαντικό βαθμό από τις επιλογές των νέων ήδη από το Γυμνάσιο. Σε πολλές περιπτώσεις χαρακτηρίζονται ως δεύτερης κατηγορίας και απαξιώνονται. Αλλά οι οικονομικές απολαβές σε διάφορα επαγγέλματα με προϋπόθεση το πτυχίο, είναι σαφώς μικρότερες από αυτές ορισμένων τεχνικών επαγγελμάτων.

Μemorandum

Outside the Wall


by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ
Είναι αδύνατο να κλείσουμε την πόρτα στις λέξεις που λερώνουν τη φαντασία. Η κοσμιότης είναι η ζελατίνα της κοινωνικής συνθήκης που μας θέλει τόσο σιδερωμένους και ηθικούς όσο επιτάσσει το συμφέρον μας. Έξω μεταμορφώνομαι σε κάτι άλλο από αυτό που είμαι μέσα. Έξω βιώνω το τραύμα της συνύπαρξης με τον Άλλο ενώ μέσα ακονίζω τις μύχιες απολήξεις της ατομικότητάς μου.
Εδώ εξουσία και πάλι, σημείο τομής όλων των δυνατών δρόμων, η Εκκλησία. Η Εκκλησία του Χριστού, η Εκκλησία του Ισλάμ, η Εκκλησία του προτεστάντη και όλες οι σκεπασμένες με χρυσόσκονη αγιοσύνης αγριότητες. Εδώ η επιχείρηση υποταγής περνάει από τη συστηματική καταπίεση του σώματος, του πόθου και της ηδονής, καθιστώντας την απονέκρωση της σάρκας τον κανόνα της θεοκρατικής διαστροφής.
Η Εκκλησία καθιστώντας κάθε άντρα αμαρτωλό και κάθε γυναίκα αμαρτωλή, αφήνοντάς τους παραδομένους στο έλεός της, παρέχει στον εαυτό της μόνο το απόλυτο δικαίωμα να τους συγχωρήσει. Αυτή τη συνθήκη σήμερα την επικαλύπτει επαξίως στη Δύση ο οικονομικός ολοκληρωτισμός που βιώνουν οι κοινωνίες πάντα με το πρόσχημα της δημοκρατικής θείας χάρης.

Θολά πρόσωπα πίσω από σημαίες

Outside the Wall


«Οι συναισθηματικές καταστάσεις μπορούν να μεταδοθούν στους άλλους μέσω της συναισθηματικής μεταδοτικότητας, οδηγώντας τους ανθρώπους να βιώνουν τα ίδια συναισθήματα, χωρίς οι ίδιοι να έχουν επίγνωση αυτού του γεγονότος». 

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει η έρευνα των Adam D. I. Kramer Jamie E. Guillory , και Jeffrey T. Hancock , με τον τίτλο «Πειραματική Απόδειξη της Συναισθηματικής Μεταδοτικότητας σε Μαζική Κλίμακα, Μέσω των Κοινωνικών Δικτύων»,  ήδη από τον Οκτώβριο 2013.

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Στο πείραμα που έγινε με χρήστες του facebook ελέγχθηκε αν η συναισθηματική μεταδοτικότητα, η εκτός της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας, επηρεάζεται από τη μείωση του συναισθηματικού περιεχομένου στο χρονολόγιο των χρηστών. Όταν οι θετικές εκφράσεις περιορίστηκαν, οι χρήστες παρήγαγαν πολύ λιγότερα θετικά posts και περισσότερα αρνητικά. Όταν περιορίστηκαν οι αρνητικές εκφράσεις, ακολουθήθηκε το αντίθετο μοτίβο.

Αυτά τα αποτελέσματα, λένε οι ερευνητές, αποδεικνύουν ότι τα συναισθήματα που εκφράζονται από άλλους στο facebook, επηρεάζουν τα δικά μας συναισθήματα, αποτελώντας, μάλιστα, πειραματική απόδειξη για μεταδοτικότητα μαζικής κλίμακας, μέσω των κοινωνικών δικτύων. Η εργασία αυτή έδειξε επίσης, ότι σε αντίθεση με την κυρίαρχη άποψη, η αλληλεπίδραση πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά και η μη-λεκτική επικοινωνία δεν είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη συναισθηματική επικοινωνία, για τη συναισθηματική ανταλλαγή και ότι, και μόνη η παρατήρηση της θετικής ή αρνητικής εμπειρίας των άλλων, συνιστά μια θετική ή αρνητική εμπειρία και για τον «φεισμπουκικό» παρατηρητή.

Καμπύλη αποδόσεων

Καμπύλη απόδοσης του δολαρίου (yield curve) μέχρι 09/02/2005.
Η καμπύλη έχει τη τυπική ανοδική κλιση πλαγιάς .
Στα οικονομικά, η καμπύλη αποδόσεων είναι η σχέση μεταξύ του επιτοκίου(ή του κόστους δανεισμού) και του χρόνου για τη λήξη του χρέους για ένα δεδομένο δανειολήπτη σε ένα δεδομένο νόμισμα . Οι περισσότερο μαθηματικές περιγραφές της σχέσης αυτής συχνά αποκαλούνται ως χρονική διάρθρωση των επιτοκίων.
Η απόδοση ενός χρέους είναι το ποσοστό επιστροφής το οποίο σχετίζεται με την αρχική επένδυση. Για παράδειγμα, ένας τραπεζικός λογαριασμός που πληρώνει ένα επιτόκιο 4% ετησίως, έχει 4% απόδοση, όταν η τιμή του ομολόγου ισούται με την ονομαστική αξία. Σε γενικές γραμμές, η απόδοση που μπορεί να αποκτηθεί ετησίως εξαρτάται από το χρονικό διάστημα στο οποίο επενδύονται τα χρήματα. Για παράδειγμα, μια τράπεζα μπορεί να προσφέρει ένα "επιτόκιο αποταμίευσης" μεγαλύτερο από τα επιτόκια που προσφέρονται σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή καταθέσεις όψεως, αν ο πελάτης είναι διατεθειμένος να αφήσει ανέγγιχτα τα χρήματα του για πέντε έτη. Η επένδυση για ένα χρονικό διάστημα t δίνει μια απόδοση Y (t).
Η συνάρτηση Y ονομάζεται καμπύλη αποδόσεων , και είναι συχνά, αλλά όχι πάντα, μια αύξουσα συνάρτηση του t. Οι καμπύλες απόδοσης χρησιμοποιούνται από αναλυτές οι οποίοι αναλύουν τα ομόλογα καθώς και άλλα σχετικά χρεόγραφα, για να κατανοήσουν τις συνθήκες στις χρηματοπιστωτικές αγορές και να αναζητήσουν ευκαιρίες εμπορικών συναλλαγών. Οι οικονομολόγοι χρησιμοποιούν τις καμπύλες για να κατανοήσουν τις οικονομικές συνθήκες.

Καταρρίπτοντας τους μύθους : Η εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Μνημόνιο 3

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Γιάννη Νικολόπουλου
Σωστός πολίτης είναι ο ενημερωμένος πολίτης. Κάποιος το είπε, το έγραψε, δεν έχει σημασία. Πάντως, ισχύει. Και ισχύει δύο φορές, όταν διαβάζει κανείς δημοσκοπήσεις όπως αυτή που αναδημοσίευσε το left.gr από την εφημερίδα Αυγή.
Τίτλος της δημοσκόπησης «Περισσότερο Ευρωκοινοβούλιο στο ελληνικό πρόγραμμα θέλουν οι έλληνες πολίτες». Βασικό πόρισμα της δημοσκόπησης, που εμφανίζεται εμμέσως πλην σαφώς και ως προσωπική επιτυχία και δικαίωση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, είναι: «Σε ό,τι αφορά την πρόταση του Έλληνα πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα για ενεργότερη συμμετοχή του ΕΚ στον έλεγχο και την τήρηση της συμφωνίας δανεισμού της χώρας, η αποδοχή φτάνει το 61% (και ανεβαίνει στο 71% μεταξύ των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ». Είναι όμως προφανές ότι και οι πολίτες, οι οποίοι ερωτήθηκαν και η ιστοσελίδα και η εφημερίδα, πολύ περισσότερο μάλλον ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος επιμένει στην πρότασή του – και μετά τη δημοσκόπηση, μάλλον θα επιμείνει περισσότερο… –  δεν διαβάζουν τις ανακοινώσεις του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, όπως τις αναδημοσιεύσει υιοθετώντας τες, η ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ, και κυρίως τα πρακτικά και τις επίσημες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και συγκεκριμένα των αρμόδιων Επιτροπών του. Και φυσικά για τους ερωτώμενους πολίτες, υπάρχει άλλοθι. Ίσως δεν έμαθαν από κάποια πηγή τα τεκταινόμενα. Για τους υπόλοιπους όμως και δεν ειδικά τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του, δικαιολογίες δεν υπάρχουν.
Γιατί πολύ απλά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και πιο συγκεκριμένα η αρμόδια για την περιφερειακή ανάπτυξη Επιτροπή έχουν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, εδώ και έναν μήνα, με μια απόφαση – προπομπό της εμπλοκής τους στο «ελληνικό πρόγραμμα» – Μνημόνιο 3, απόφαση η οποία προμηνύει τα χειρότερα για τον ενεργό ρόλο του θεσμού αυτού στο μνημονιακό καθεστώς της Ελλάδας.

Εγώ πάντως, δεν τους καταλαβαίνω!

Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Ίσχυε για μένα και πριν προκύψει το μέγα-φιάσκο/σούργελο στις κάλπες για την ανάδειξη ηγεσίας στην ΝΔ – που μάλιστα συνέπεσε με την κυκλοφορία, ένθετου στο “ΒΗΜΑ”, του αυτοβιογραφικού βιβλίου/λευκώματος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου (παραδοσιακά, τα Ανάκτορα ήσαν η ηγετική/επικυρίαρχη δύναμη στον χώρο της Δεξιάς…).
Δείτε: Έχω, στον δημόσιο χώρο, αρκετούς γνωστούς – στα δημόσια πράγματα δεν μιλάει κανείς για φίλους – που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της σημερινής Αντιπολίτευσης. Και που, συχνά-πυκνά, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι “μόνον με ευρύτερες συναινέσεις” μπορεί η Ελλάδα του 2016 (ήδη εδώ βρισκόμαστε: μας το εξήγησαν άλλωστε και οι “κύκλοι της Προεδρίας” που προειδοποίησαν ότι δεν νοούνται εκλογές και ότι χρειάζεται σταθερότητα κλπ. κλπ.) να προχωρήσει στο ναρκοπέδιο των προβλημάτων: μεταφορά των οικονομικών αδιεξόδων κάθε φορά ένα βήμα παρακάτω. “μεγάλα μέτωπα” όπως το Ασφαλιστικό μπροστά. νέα κοινωνική ένταση. προσφυγικό. Ελληνοτουρκικά/Κυπριακό νέας εποχής… Οι ίδιοι – μα, οι ίδιοι! – αυτοί, έρχονται να σου εξηγήσουν ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ είναι ανερμάτιστη, ότι απεργάζεται σκοτεινά σχέδια διατήρησης της εξουσίας, ότι κινήθηκε έως τώρα με ψέματα και παραπλανήσεις, ότι ο Αλέξης Τσίπρας υποχρεούται να ζητήσει δημόσια συγγνώμην “από τον λαό”.

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

analyst

Βρέθηκα αντιμέτωπος με ένα ιστορικό δίλημμα: ή να αφήσω να συνεχιστεί ο αγώνας και να καταλήξει σε ολοκαύτωμα ή να αναλάβω της πρωτοβουλία της συνθηκολόγησης. Τόλμησα το δεύτερο και αισθάνομαι υπερήφανος
«Η ληστεία των τραπεζών θα αναγκάσει το δημόσιο να πουλήσει όλες τις επιχειρήσεις που έχει στην ιδιοκτησία του γρήγορα και σε εξευτελιστικές τιμές. Στο παράδειγμα της ΔΕΗ, το οποίο ισχύει για τις περισσότερες άλλες κρατικές εταιρίες, αρχικά δεν θα μπορεί να χρηματοδοτεί τα χρέη της από τις ξένες πια τράπεζες της χώρας.
Επομένως, θα αναγκαστεί το κράτος να την πουλήσει, σε όποια τιμή του προσφερθεί από τους διεκδικητές της – είτε διαμελίζοντας την, είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Το ίδιο θα συμβεί με τις άλλες επιχειρήσεις, καθώς επίσης με την υπόλοιπη περιουσία του δημοσίου.  
Από την άλλη πλευρά η ίδια ληστεία, με την οποία εξαγοράστηκε περιουσία 400 δις € έναντι μόλις 770 εκ. €, επιβαρύνοντας επί πλέον το δημόσιο χρέος με πάνω από 40 δις €, θα οδηγήσει σε κατασχέσεις ακινήτων, σε πλειστηριασμούς σπιτιών και στο ξεπούλημα των ιδιωτικών επιχειρήσεων που χρωστούν στις τράπεζες.
Με λίγα λόγια, σε μερικά χρόνια η Ελλάδα θα είναι αγνώριστη – ενώ δεν θα ανήκει στους Έλληνες που θα δουλεύουν σαν τα άθλια υποζύγια, με μισθούς πείνας και χωρίς καμία προοπτική μίας αξιοπρεπούς σύνταξης. Θα ανήκει στους κερδοσκόπους του πλανήτη, οι οποίοι ήδη κάνουν πάρτι μετά την εξαγορά ολόκληρης της χώρας, κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί».
.

Άρθρο

Κατ’ αρχήν δεν θέλουμε να συνεχίσουμε τις αναφορές στη μεγάλη ληστεία των τραπεζών, αφού αποτελεί πλέον τετελεσμένο γεγονός. Πόσο μάλλον όταν αποσιωπάται με έναν απίστευτο τρόπο από τα περισσότερα ΜΜΕ της χώρας, για λόγους που οφείλουν να σκεφθούν μόνοι τους οι Έλληνες.

Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών: Οι μαθητευόμενοι μάγοι ολοκληρώνουν το έργο τους


του Κώστα Λαπαβίτσα

Μια ακόμη τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση βρίσκεται επί θύραις, τη φορά αυτή ως μέρος του τρίτου Μνημονίου και υπό την πολιτική αιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύς λόγος γίνεται για την "τελική" πράξη του τραπεζικού δράματος που θα ανοίξει επιτέλους το δρόμο της ανάπτυξης. Τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ διαφορετικά.
                             
Η νέα ανακεφαλαιοποίηση θα παγιοποιήσει την προβληματική κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο παραμένει ο μέγας ασθενής της ελληνικής οικονομίας. Τα δύο πρώτα Μνημόνια άλλαξαν τα τραπεζικά πράγματα επί τα χείρω και φυσικά με σημαντικό δανειακό κόστος για τον ελληνικό λαό. Το τρίτο θα αποτελειώσει την καταστροφή.

Η ανακεφαλαιοποίηση βασίζεται σε μελέτη που μόλις δημοσιοποίησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έτυχε μεγάλης προβολής από τα ελληνικά ΜΜΕ. Για τις τέσσερις ελληνικές "συστημικές" τράπεζες (Πειραιώς, Εθνική, Alpha και Eurobank), οι οποίες καλύπτουν το 90% του συστήματος, η μελέτη δείχνει ότι:

  1. Τον Ιούνιο του 2015 η ποιότητα των δανείων των "συστημικών" τραπεζών ήταν σημαντικά χειρότερη από το 2014. Κύριος λόγος της επιδείνωσης ήταν η εκ νέου αντιστροφή της πορείας της οικονομίας, η οποία ήταν ήδη σε τραγική κατάσταση. Η αύξηση των προβληματικών δανείων απαιτεί άμεσα 9,2 δις για την κάλυψή τους.

Οι άσπρες τρύπες των ελλειμμάτων

analyst

O ευσεβής πόθος του οικονομικού επιτελείου υπό την πίεση της Τρόικας και των πιστωτών μας είναι σαφέστατα η οικοδόμηση ενός προϋπολογισμού ο οποίος να έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία
του Σαράντου Λέκκα

Η αγωνία και ο πόθος να παρουσιασθεί μια εξωραϊσμένη εικόνα των δημοσίων οικονομικών αλλά και η τάση να αποδειχθεί στην πράξη η επιτυχία του προγράμματος δημοσιονομικής πειθαρχίας οδήγησε στην αναζήτηση ενός στοιχείου που θα σηματοδοτούσε το τέλος μιας εποχής (αυτής των ελλειμμάτων) και την απαρχή μιας νέας (αυτής των πλεονασμάτων).
Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού 2016 η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος γενικής κυβέρνησης στα επίπεδα των 3.126 εκατ. € ή του 1,8% του ΑΕΠ  οδηγεί κατά τους συντάκτες του προϋπολογισμού στη νέα εποχή.
Nα θυμίσουμε εδώ ότι η αντίστοιχη πρόβλεψη για το 2015 ήταν της τάξεως των 7.408 εκ. € ή 4% του ΑΕΠ για να υπάρξει προσγείωση στην πραγματικότητα στα 1.286 εκ € ή 0,7% του ΑΕΠ με βάση τα απολογιστικά στοιχεία της εισηγητικής έκθεσης του 2016.

Παίζοντας με τους αριθμούς στον προϋπολογισμό του 2016

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Επικοινωνιακή διαχείριση των διατιθέμενων κονδυλίων για να κρυφτούν οι γενικευμένες περικοπές. «Τρυκ» η εξαγγελία αύξησης των δαπανών κατά 300 εκατομμύρια στην υγεία.
«Για πρώτη φορά από το 2010, η αύξηση των δαπανών για την υγεία και τα νοσοκομεία είναι τόσο μεγάλη, κατά 300 εκατομμύρια ευρώ, ώστε να καλυφθούν όλοι οι ανασφάλιστοι».
Η φράση ειπώθηκε στην Βουλή από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Χουλιαράκη και θα αποτελέσει την «αιχμή του δόρατος» της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας στην συζήτηση του προϋπολογισμού του 2016 . Φυσικά το αρμόδιο υπουργείο δεν μπορεί να αρνηθεί το προφανές: Πρόκειται για έναν ακόμη προϋπολογισμό που προσθέτει νέα φορολογικά βάρη, ενώ ταυτόχρονα προβλέπει μειώσεις σε όλα τα επίπεδα με έμφαση στις συντάξεις.
Έτσι η συγκεκριμένη εξαγγελία θα αξιοποιηθεί προκειμένου να καταδείξει στοιχεία κοινωνικής ευαισθησίας στον πρώτο προϋπολογισμό που καταθέτει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και σε μία προσπάθεια να τον διαφοροποιήσει από τους προηγούμενους μνημονιακούς προϋπολογισμούς.

Όταν ακούς «Invest in Greece», μη χαίρεσαι

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Της Θεοδοσίας Μπατάλα
Ο ρόλος της αριστερής κυβέρνησης στα κέρδη των τζογαδόρων – Οι απειλές για Grexit έφεραν αναγκαστική υποταγή και χρυσάφι στις τσέπες των επενδυτών.
Το Φεβρουάριο του 2015, ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Άλαν Γκρίνσπαν δήλωσε πως η Ελλάδα θα εγκαταλείψει το ευρώ και ότι το κοινό νόμισμα θα καταρρεύσει. Ένα μήνα αργότερα, ο επενδυτής- “φιλάνθρωπος” Τζορτζ Σόρος δήλωσε ότι η Ελλάδα θα βούλιαζε κάτω από τον υπόνομο! Τον Ιούλιο του 2015 ο πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, Marcel Fratzscher, χαρακτήρισε την Ελλάδα ως «πολιτική και οικονομική καταστροφή αφού θα επανέλθει στην απόγνωση της δραχμής».
Ωστόσο η Ελλάδα αναδείχτηκε σε νικήτρια επενδύσεων ήδη από το τέλος του 2014, η κορυφαία ερμηνεύτρια του χρέους στη ζώνη του ευρώ από τον Ιανουάριο του 2015 και το καλύτερο….περιουσιακό στοιχείο στον κόσμο από τον Ιούλιο του 2015. 
Από τη στιγμή, που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας το αυτοαποκαλούμενο αντιμνημονιακό και ενάντια στην επιβεβλημένη από το Βερολίνο λιτότητα, κόμμα ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει μετοχή, ομόλογο, εμπόρευμα ή συναλλαγματική ισοτιμία που να παρήγαγε κάτι που να μοιάζει με την επιστροφή κέρδους από την αγοραπωλησία του ελληνικού χρέους, το οποίο απέδωσε σε όσους επένδυσαν σε αυτό πάνω από 100 τοις εκατό σε μερικούς μήνες.

ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ


περπαταμε μαζι, 18/11/2015

Vmedia.gr


ο Σταμάτης Στεφανάκος υποδέχεταιι τον Χρήστο Γιοβανόπουλο ενεργό μέλος στα κινήματα αλληλεγγύης , που έχει επιμεληθεί το βιβλίο Δημοκρατία Under Construction

Πολιτική σταθερότητα; Πώς και με ποιους;*

Το Ποντίκι


του Σταύρου Χριστακόπουλου
Εθνικό διάλογο επιδιώκει να αρχίσει η κυβέρνηση και όρισε ως πρώτα θέματα στην ατζέντα την Παιδεία, τη μεταρρύθμιση Συντάγματος - πολι­τικού συστήματος και το ασφαλιστικό. Θεωρητικά ο στόχος του εθνικού διαλόγου είναι η πολιτική σταθερότητα και η συντομότερη έξοδος από την κρίση στη βάση ενός εθνικού μεταρρυθμιστικού σχεδίου, το οποίο, εκτός των άλλων, θα εκσυγχρονίζει θεσμούς και πολιτικό σύστημα ώστε η Ελλάδα να περάσει σε μια νέα εποχή.
Κατά τους πιο υποψιασμένους, η κυβέρνηση γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να λάβει θετική απάντηση στην πρόσκλησή της, ότι θα επικρατήσει το... «πνεύμα Άδωνι» και συνεπώς θα αποκτήσει το δικαίωμα να εκθέσει τους πολιτικούς αντιπάλους της στην κοινή γνώμη ως μικροκομματικώς σκεπτόμενους εν όψει των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα.

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Ο μεγαλοφυής οραματιστής της Ενωμένης Ευρώπης*

Το Ποντίκι


Βίκτωρ Ούγκω
Ύμνος στην Ενωμένη Ευρώπη
Έργα και λόγοι από την εξορία
Εισαγωγή: Ξενοφών Μπρουντζάκης
Μετάφραση-Σημειώσεις: Αλεξάνδρα Μπρουντζάκη
Εκδόσεις: ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ
του Ξενοφώντος Μπρουντζάκη
Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε από τις νέες εκδόσεις Ποικίλη Στοά, υπό τον τίτλο «Ύμνος στην Ενωμένη Ευρώπη», μια σειρά κειμένων του Βίκτωρος Ουγκώ από τα πολιτικά του κείμενα «Έργα και Λόγοι από την Εξορία», στο οποίο ο μεγάλος συγγραφέας κάνει λόγο για την Ευρώπη των λαών και όχι των βασιλιάδων, για την Ευρώπη της αδελφοσύνης και της αλληλεγγύης. 
Τα κείμενα αυτά αναδεικνύονται τραγικά επίκαιρα μετά και το αποτρόπαιο τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης, στο Παρίσι…
 
«Θα ’ρθει μια μέρα που εσύ Γαλλία, εσύ Ρωσία, εσύ Ιταλία, εσύ Αγγλία, εσύ Γερμανία, εσείς έθνη της ηπείρου, δίχως να χάσετε τις ιδιαιτερότητες και το μεγαλείο σας, θα ενωθείτε και θα δημιουργήσετε την ευρωπαϊκή αδερφοσύνη…

Κορνήλιος Καστοριάδης: Tο βαρύ προνόμιο της Δύσης

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Στην ιστορία της Δύσης υπάρχουν αναρίθμητες φρικαλεότητες, τις οποίες η Δύση διέπραξε τόσο εναντίον των άλλων όσο και εναντίον του ίδιου του εαυτού της. Οι φρικαλεότητες όμως δεν αποτελούν προνόμιο της Δύσης. Παντού στον κόσμο υπάρχει συσσώρευση φρίκης, είτε πρόκειται για την Kίνα, την Iνδία, την Aφρική πριν από την αποικιοκρατία, είτε για τους Aζτέκους. H ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων. Eίναι η ιστορία των φρικαλεοτήτων – αν και όχι μόνον αυτή.
Yπάρχει, οπωσδήποτε, ένα θέμα προς συζήτηση: το θέμα του ολοκληρωτισμού. Eίναι ο ολοκληρωτισμός – όπως το νομίζω – η κατάληξη της τρέλας για κυριαρχία ενός πολιτισμού ο οποίος διέθετε τα μέσα εξόντωσης και χρησιμοποίησε την πλύση εγκεφάλου σε τέτοια κλίμακα που ποτέ άλλοτε δεν γνώρισε η Iστορία; Eίναι ο ολοκληρωτισμος ένα διεστραμμένο πεπρωμένο, εγγενές στη σύγχρονη εποχή, με όλες τις αμφισημίες που τη χαρακτηρίζουν; Eίναι, μήπως, κάτι άλλο ο ολοκληρωτισμός; Για τη συζήτησή μας το θέμα αυτό, αν μπορώ να πω, είναι θεωρητικό. Kαι είναι θεωρητικό στο μέτρο που τις φρικαλεότητες του ολοκληρωτισμού η Δύση τις έστρεψε εναντίον των δικών της (των Eβραίων συμπεριλαμβανομένων). Eίναι θεωρητικό στο μέτρο που η φράση «σκοτώστε τους όλους, ο θεός θα ξεχωρίσει τους δικούς του», δεν είναι φράση του Λένιν, αλλά ενός πολύ θεοσεβούμενου χριστιανού δούκα και ελέχθη όχι τον 20ό αλλά το 16ο αιώνα. Eίναι θεωρητικό, στο μέτρο που οι ανθρώπινες θυσίες έχουν εφαρμοστεί αφειδώς και σε τακτά χρονικά διαστήματα από τις μη ευρωπαϊκές κουλτούρες κ.λπ. Tο Iράν του Xομεϊνί οπωσδήποτε δεν είναι προϊόν του Διαφωτισμού.

Παιχνίδια παραφροσύνης: Oι υπόγειες σχέσεις Τουρκίας και ISIS


«Παιχνίδια παραφροσύνης» τα χαρακτήρισε ο αρθρογράφος της Hurriyet Γιουσούφ Κανλί - «πισώπλατη μαχαιριά από τους συνεργούς των τρομοκρατών» ήταν η πολύ πιο σκληρή εκδοχή που επέλεξε ο Βλαντιμίρ Πούτιν.
Παιχνίδια παραφροσύνης: Oι υπόγειες σχέσεις Τουρκίας και ISIS
'Ο,τι από τα δύο κι εάν ισχύει, η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Sukhoi από την Τουρκία στην συριακή μεθόριο και η κατακόρυφη κλιμάκωση της γεωπολιτικής έντασης, φέρνει για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο τις υπόγειες σχέσεις της 'Αγκυρας με τον ISIS και, κυρίως, το σκέλος που αφορά τον εξοπλισμό και την χρηματοδότηση των τζιχαντιστών και των συμμάχων τους.
«'Εχει δίκιο ο Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτηρίζοντας την Τουρκία συνεργό των τρομοκρατών;», ρωτά ο αρθρογράφος του Guardian Martin Chulov, και προς απάντηση παραθέτει συγκεκριμένα, και αποδεδειγμένα, στοιχεία και γεγονότα των τελευταίων ετών.
«Η σχέση που κατήγγειλε ο Ρώσος πρόεδρος μετά την κατάρριψη του μαχητικού είναι περίπλοκη και περιλαμβάνει συγκεκριμένους δεσμούς τούρκων αξιωματούχων με υψηλόβαθμυς παράγοντες του ISIS», γράφει η εφημερίδα, σημειώνοντας ότι από τους πρώτους κιόλας μήνες του πολέμου η Τουρκία ήταν το κράτος εκείνο που είχε την πιο ενεργό εμπλοκή και τα μεγαλύτερα διακυβεύματα στην εκστρατεία κατά του 'Ασαντ απ΄ όλες τις περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής.

Απ’ τη «σεισάχθεια» στο εθελόδουλο «ναι σε όλα»

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Παύλου Δερμενάκη*
Ο δρόμος απ’ τις «κόκκινες γραμμές στα… πράσινα άλογα – Έρχονται πλειστηριασμοί για την πρώτη κατοικία
Δυστυχώς, με ένα εξαιρετικά δυσμενές αποτέλεσμα για τον ελληνικό λαό, μάθαμε για μία ακόμα φορά τι σημαίνει να «διαπραγματεύονται» ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του με τους «Θεσμούς». Αυτή τη φορά το έγκλημα αφορά την πλήρη, ουσιαστικά, κατάργηση της προστασίας από τους πλειστηριασμούς, ακόμα και της πρώτης κατοικίας.
Το ηθικά απαράδεκτο, όμως, είναι ότι αφού υποτάχθηκαν ως γνήσιοι εθελόδουλοι, μετά τους «λεονταρισμούς» περί προστασίας της πρώτης κατοικίας και της λαϊκής περιουσίας και αφού χάθηκε από το λεξικό τους η λέξη «σεισάχθεια», που έλεγαν μέχρι να γίνουν νεομνημονιακή «κυβέρνηση», τώρα επιχειρούν να μας πείσουν για το πόσο καλή είναι η συμφωνία, ωραιοποιώντας το έγκλημα.
Στους ξεδιάντροπους πανηγυρισμούς απαντούν με τον πιο εύγλωττο τρόπο τα εξής:
– Το σχόλιο του Γιάννη Μηλιού, μέχρι πριν από λίγους μήνες υπεύθυνου οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, στο Twitter: «Είναι αξιοπρεπές να παραδέχεσαι την ήττα κι όχι να επιχειρηματολογείς υπέρ της και να την ωραιοποιείς».

Μύωπες πολιτικοί αρχηγοί συσκέπτονται…

Το Ποντίκι


του Δημήτρη Μηλάκα
Για να αντιμετωπίσει κάποιος ένα πρόβλημα απαραίτητη προϋπόθεση είναι να το προσδιορίσει επ’ ακριβώς και να το αναγνωρίσει ως δικό του. Στην προκειμένη περίπτωση  «το ασφαλιστικό και το προσφυγικό», τα ζητήματα δηλαδή που θα συζητηθούν  στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών αποτελούν απλώς πτυχές του τεράστιου προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα και το οποίο, η πολιτική μυωπία (καιροσκοπισμός) των αρχηγών, το κάνει δυσδιάκριτο.
Ακόμα χειρότερα, αυτές (ασφαλιστικό- προσφυγικό) οι πτυχές του μεγάλου προβλήματος, αντιμετωπίζονται από τα κόμματα που θα σπεύσουν στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ως «πολιτικό κόστος» που θα προσπαθήσουν να το μεταφέρουν το ένα στην πλάτη του άλλου. Το συνολικό πρόβλημα ωστόσο είναι τόσο μεγάλο που τέτοιου είδους καιροσκοπισμοί δεν θα βοηθήσουν καμία πολιτική δύναμη να αποφύγει τη σύνθλιψη από το βάρος της περίστασης.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Η χώρα είναι δεμένη (τρίτο μνημόνιο και η συναφής εφαρμοστική νομοθεσία) να εκπληρώσει υποχρεώσεις και δεσμεύσεις για να συμμορφωθεί με  ευρωπαϊκές προδιαγραφές και στόχους, που ήδη έχουν αλλάξει.

"Δικάζονται τα ψεύδη για την αντίσταση των Κρητικών"

Νέα Κρήτη


«Δεν ζητάμε την καταδίκη ενός βιβλίου, αλλά να αποδείξουμε τις ιστορικές ανακρίβειες καθώς δεν μπορούμε να εξισώνουμε τους θύτες με τα θύματα», ανέφερε για τη δίκη του καθηγητή Χάινς Ρίχτερ που διεξάγεται στο Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ κ. Μανούσος Παραγιουδάκης, μιλώντας στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη.
Επιδιώκουμε να αποδείξουμε το αναληθές των όσων αναφέρονται, πρόσθεσε, καθώς αύριο καταθέτει ο ίδιος στο δικαστήριο.
Η δίκη διεξάγεται σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και με συχνά ξεσπάσματα επιζώντων και συγγενών των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στην Κρήτης.
Ο ίδιος δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο με συνέπεια η πολιτική αγωγή να ζητήσει την προσαγωγή του τουλάχιστον κατά τη διαδικασία της απολογίας.
Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι η όλη διαδικασία στέκεται μόνο στο περιεχόμενο του βιβλίου και αφήνει προς τα πίσω την μεθόδευση της εν κρυπτό αναγόρευσης του σε διδάκτορα στο πανεπιστήμιο Κρήτης.   
Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη γειτονιά μας είπε πως στρατιωτικά οι αιτιάσεις της Τουρκίας για την κατάρριψη του Ρώσικου μαχητικού δεν στέκουν και πως είναι αστειότητες.

Πέντε επαναστατικά μέτρα για την παιδεία

Νέα Πολιτική


του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Μόνον ριζοσπαστικού επαναστατικού χαρακτήρα αποφάσεις, που θα αγνοήσουν το πολιτικό κόστος και τις πιθανότατες βίαιες αντιδράσεις, μπορούν πιά να εκκαθαρίσουν το τοπίο και να πραγματοποιήσουν μία επανεκκίνηση εκ του μηδενός στον κρισιμότερο όλων χώρο της Παιδείας. Φυσικά τέτοια μέτρα δεν μπορούν να ληφθούν από τα σημερινά κόμματα, που είναι προϊόντα του σημερινού αρρωστημένου εκπαιδευτικού συστήματος. Αλλά οπωσδήποτε μία νέα Μεταπολίτευση πρέπει να αρχίσει από την Παιδεία, αλλιώς θα παραμείνει ζωντανή η πηγή της νεοελληνικής συνολικής χρεωκοπίας. Ιδού πέντε ρηξικέλευθα μέτρα, που θα δώσουν άμεση και ριζική λύση στο πρόβλημα.

Πρώτον: άμεση κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια. Το άσυλο ιστορικά θεσπίστηκε στον Μεσαίωνα, για να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση τω ιδεών εντός των πανεπιστημίων από πολιτικές διώξεις. Στην Ελλάδα του 2015, το άσυλο λειτουργεί αντίστροφα. Προστατεύει τους κομματικούς τραμπούκους και φοιτητοπατέρες που υπερασπίζονται την συντήρηση του αρρωστημένου κοινωνικοπολιτικού status quo διώκοντας τις ιδέες των αντιπάλων τους, και αποτελεί πεδίο βίας, καταστροφής των υποδομών και ποινικού χαρακτήρα δραστηριοτήτων. Το άσυλο πρέπει να καταργηθεί άμεσα και να θεσπιστεί ειδικό αστυνομικό σώμα προστασίας των πανεπιστημιακών χώρων από παραβατικές συμπεριφορές. Οι φοιτητές που θα υποπίπτουν σε αδικήματα και παραβατικές συμπεριφορές θα διαγράφονται πάραυτα και χωρίς διατυπώσεις από την σχολή στην οποία φοιτούν. Οίκοθεν νοείται ότι θα διαγράφονται όλοι οι «αιώνιοι φοιτητές», που αποτελούν την βασική δεξαμενή των κομματικών τραμπούκων, και εις το εξής όλοι θα έχουν δικαίωμα δύο επανεξετάσεων και μετά θα χάνουν την εγγραφή τους. Τέλος θα καταργηθεί κάθε συμμετοχή των φοιτητών στην διοίκηση των πανεπιστημίων και στην εκλογή καθηγητών (αν είναι ποτέ δυνατόν ένας φοιτητής να είναι σε θέση να κρίνει την επιστημονική επάρκεια ενός διδάκτορα και να αποφασίσει για το πώς θα διοικείται ένα πανεπιστήμιο!).

Ελληνοφρένεια - Σ3 | Επ. 12

Οικοεγκλήματα και οικοκτονίες

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Στο Φίτζι πέρυσι είχαν καταγραφεί 20.000 άνθρωποι που είχαν μολυνθεί από τον δάγκειο. | dreamstime
Του Περικλή Κοροβέση
Στον μακρινό Ειρηνικό ωκεανό, λίγο πιο πάνω από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, υπάρχει μια συστάδα νησιών που συγκροτούν δεκατέσσερα κράτη.
Τα πιο γνωστά από αυτά είναι τα Φίτζι, Τούβαλου, Βανουάτου κ.ά.
Αυτό που παράγουν είναι μια παραδεισένια ομορφιά, σχεδόν σε ένα παρθένο περιβάλλον και με εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα στο μηδέν.
Οι κάτοικοι είναι πράοι και ευγενικοί. Οσοι έχουν καταφέρει να πάνε εκεί, συχνά εκπληρώνοντας ένα όνειρο ζωής, γυρίζουν ενθουσιασμένοι.
Αυτά που γράφω είναι σαν να μιλάει κάποιος τουριστικός πράκτορας. Εγώ θα σας έλεγα να μην πάτε.
Είναι τα νησιά που κινδυνεύουν να τα καταπιεί η θάλασσα και είναι η πιο απειλούμενη περιοχή του πλανήτη από την καταστροφή του περιβάλλοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Πολλά παραθαλάσσια χωριά έχουν εγκαταλειφθεί και οι κάτοικοί τους έχουν μετακομίσει στην ενδοχώρα.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΩΝ & ΑΝΑΦΟΡΩΝ


Η Κοινωνική Παθολογία της Οικονομικής Ανισότητας

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Πολλοί από μας έχουμε καταφερθεί εναντίον της όλο και αυξανόμενης οικονομικής ανισότητας, που εμφανίζεται στους κόλπους των περισσότερων κοινωνιών στον πλανήτη, ακόμα και στις λεγόμενες αναπτυγμένες χώρες. Από την εποχή ακόμα της Γαλικής Επανάστασης οι ανισότητες έχουν θεωρηθεί ως διχαστικές και κοινωνικά διαβρωτικές.
Οι απολογητές του Νεοφιλελευθερισμού αποδίδουν αυτές τις επικρίσεις σε κάποιου είδους λαϊκισμό που αρέσκεται να χαϊδεύει τ’ αυτιά του λαουτζίκου για την προσπόριση πολιτικού οφέλους, σε ιδεολογική προσκόλληση σε παρωχημένες σοσιαλιστικές αντιλήψεις, που έχουν ηττηθεί οριστικά, ή και σ’ έναν στείρο συναισθηματισμό, που μας εμποδίζει τάχα να δούμε την πραγματικότητα με ματιά αντικειμενική. Απορρίπτουν έτσι τούτες τις αιτιάσεις ως ανορθολογικές κι επιχειρηματολογούν ότι η συσσώρευση όλο και περισσότερου πλούτου στα χέρια όλο και λιγότερων ανθρώπων, αποτελεί κάτι σαν φυσικό δίκαιο, το δίκαιο του ισχυρού, που με κάποιον μαγικό τρόπο ωφελεί τελικά τις κοινωνίες.
Είναι όμως τόσο απλά και ξάστερα τα πράματα, όπως ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός και η θεολογία της απεριόριστης ανάπτυξης θέλουν να τα εμφανίζουν; Αποτελεί πράγματι το αίτημα για δικαιότερη κατανομή του πλούτου και της ισχύος, έναν συναισθηματικό ανορθολογισμό, μια απλή διαισθητική αντίληψη; Και το κυριότερο απ’ όλα, ποιες είναι οι αντικειμενικές συνέπειες της αύξησης των οικονομικών ανισοτήτων, μέσα στα πλαίσια μιας κοινωνίας;

Οι κλειστές Πύλες και ο Πρόεδρος

Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Το σημείωμα αυτό, ενώ ξεκίνησε με πρόθεση νεορεαλιστική κατέληξε -όπως ήρθαν τα πράγματα – να είναι συμβολικό: το ξεκαθαρίζουμε ευθύς εξαρχής, να είμαστε συνεννοημένοι.
Λοιπόν, που λέτε, μας είπαν οι άνθρωποι του Εθνικού Κήπου (που τον αγαπάνε, γνήσια, τον Κήπο αυτόν των 15 στρεμμάτων στο κέντρο της τσιμεντένιας μας Αθήνας, τον παραμελημένο συγκριτικά αλλά πάντα φιλόξενο) ότι μετά την κάτω-κάτω Πύλη στην Ηρώδου του Αττικού, εκείνη απέναντι από την απόληξη του Προεδρικού Μεγάρου, στην έξοδο της Αραβαντινού, δηλαδή με την μπεζ κόκκινη πολυκατοικία Μητσοτάκη στο βάθος, πύλη που εδώ και χρόνια μένει κλειστή κι αμπαρωμένη (“για λόγους ασφάλειας”), τώρα ετοιμάζεται να κλείσει και η άλλη, πιο πάνω στην Ηρώδου, απέναντι από το κέντρο του Προεδρικού (“για λόγους ασφαλείας” κι αυτή, ή μήπως “για να βγαίνουν πιο εύκολα οι βάρδιες”;).
Μια μάλλον επιδερμική επαλήθευση με την Προεδρία δεν δείχνει να υπήρξε τέτοιο αίτημα απ’ εκεί. Άλλωστε… οι πύλες των κήπων του ίδιου του Προεδρικού φαίνεται ότι έχουν αρχίσει να ανοίγουν, ελεγχόμενα, για το κοινό τις Κυριακές. Οπότε θα ήταν σχεδόν παράλογο, στην ίδια εποχή, να ζητηθεί να κλείσει η μεσαία πύλη του Εθνικού Κήπου, απέναντι, τις κανονικές ημέρες. Να σημειωθεί εδώ ότι ο -άλλοτε Βασιλικός: μετονομάσθηκε ήδη το 1927 – Κήπος αποτελούσε αρχικά συνέχεια των κήπων των τότε Ανακτόρων, που αποσπάστηκε κι άνοιξε στο κοινό ήδη επί Δυναστείας. Μπορεί να κακόπαθε αρκετά τα τελευταία χρόνια, να “κουρεύτηκε” κάπως άγαρμπα, να υπήρξε αντικείμενο προσωπικών στρατηγικών (ο άλλοτε Δήμαρχος Αβραμόπουλος άδειασε το γερασμένο ζωολογικό πάρκο για να καταδείξει ζωοφιλία , η φήμη για Αλβανούς που μάζευαν τις πάπιες την εποχή του SARS άδειασαν την λιμνούλα, κάποια στιγμή πήγαν να φιλοξενηθούν σε επιλεγμένα σημεία του έργα από την συλλογή Δημήτρη Δασκαλόπουλου ξεσηκώνοντας θύελλα), όμως δεν έπαψε να αποτελεί όαση για τον ταλαίπωρο Αθηναίο του 2015.