http://ardin-rixi.gr/archives/212935

ardin-rixi

Των Μίκαελ Γ. Μεχάφφυ & Νίκου Α. Σαλίγκαρου δημοσιεύτηκε στον νέο Λόγιο Ερμή τ. 9

Τα βιολογικά συστήματα προσφέρουν στρατηγικές σχεδιασμού επιτυχούς προσαρμογής σε μια εποχή κλιματικής αλλαγής και δραστικής μείωσης των φυσικών πόρων. Για να διαμορφώσουμε ένα πράσινο και βιώσιμο μέλλον για την ανθρωπότητα, θα πρέπει να εμπνευστούμε από τη φύση. Χρειαζόμαστε έναν ανθεκτικότερο σχεδιασμό. Αυτό δεν είναι απλώς ένα σύνθημα του συρμού, αλλά μια ανάγκη για τη μακροπρόθεσμη επιβίωσή μας. Πράγματι, η έννοια της «ανθεκτικότητας» έχει γίνει ο νέος όρος του συρμού για τους περιβαλλοντολόγους και, μερικές φορές, εκτοπίζει ακόμα και την άλλη δημοφιλή έννοια, αυτήν της «βιωσιμότητας». Πρόκειται για μια ξεκάθαρη αντανάκλαση της ολοένα και μεγαλύτερης επίγνωσης του γεγονότος ότι τα ακραία καιρικά (και άλλα) φαινόμενα αποτελούν μέρος της ζωής μας και πρέπει να προσαρμοστούμε σε αυτά.

Γνωρίζουμε ότι δεν είναι εφικτό να προσχεδιάζουμε ενόψει απρόβλεπτων γεγονότων, αλλά θα μπορούσαμε να διασφαλίσουμε ότι τα κτήρια και οι πόλεις μας θα μπορούν ευκολότερα να επιβιώσουν και να επανακάμψουν. Ούτε είναι μόνο τα καιρικά φαινόμενα που θα πρέπει να μας απασχολούν, ή ακόμα και άλλα τυχαία γεγονότα (όπως οι σεισμοί). Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και την αποσταθεροποίηση που προκαλούμε εμείς οι ίδιοι: τεχνολογικές αποτυχίες, καταστροφή και εξάντληση των πόρων, οικονομικά σοκ και ένα σύνολο άλλων διευρυνόμενων προκλήσεων που τις διαμορφώνουμε οι ίδιοι και απειλούν την ευημερία μας.

Εκτός από μια ωραία ιδέα, τι στ’ αλήθεια είναι η «ανθεκτικότητα»; Τι μαθήματα μπορούμε να λάβουμε εμείς, ως σχεδιαστές, αν την εφαρμόσουμε; Ειδικότερα, τι μπορούμε να μάθουμε από την έκδηλη ανθεκτικότητα των φυσικών συστημάτων; Απ’ ό,τι φαίνεται, πάρα πολλά…

Η μόδα σκοτώνει!

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Της Ελένης Μήτσου

Κάποτε στον κόσμο της μόδας υπήρχαν 4 σεζόν: Χειμώνας, Άνοιξη, Καλοκαίρι και Φθινόπωρο. Σήμερα η βιομηχανία της «γρήγορης μόδας» λειτουργεί με 52 σεζόν το χρόνο. Κάθε βδομάδα στα καταστήματα τύπου ZARA, H&M, Bershka, Top Shop, Mango κλπ υπάρχουν νέα ρούχα. Η βιομηχανία της «γρήγορης μόδας» είναι σχεδιασμένη με τρόπο που να μην είσαι ποτέ «στη μόδα».

Οι πολυεθνικές αυτού του κλάδου πωλούν ρούχα χαμηλής ποιότητας σε φτηνές τιμές και η κερδοφορία τους βασίζεται στην πώληση ποσότητας – και όχι ποιότητας. Από τη δεκαετία του 2000, όταν το ZARA, το H&M κ.α. άρχισαν να κυριαρχούν στην αγορά, μέχρι σήμερα, η παραγωγή ρούχων σε παγκόσμιο επίπεδο διπλασιάστηκε.

Ο μέσος Bρετανός αγοράζει σήμερα 4 φορές περισσότερα ρούχα σε σχέση με την δεκαετία του 1990 και ο μέσος Bορειοαμερικανός 5 φορές περισσότερα ρούχα σε σχέση με την δεκαετία του 1980.

Οι ρυθμοί αγοράς καινούριων ρούχων στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι πρωτοφανείς στην ιστορία! Την ίδια στιγμή, κρατάμε τα ρούχα μας για πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα απ’ ότι παλιότερα – τα ρούχα της «γρήγορης μόδας» είναι «άλλωστε σχεδιασμένα» να χαλάνε γρήγορα.

Τι συμβαίνει στον ενεργειακό σχεδιασμό;

ardin-rixi

Οι εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα επιτείνουν την εξάρτηση και την υποτέλεια της χώρας

του Δημήτρη Μπούσμπουρα 

Είδηση 1η: Η ΔΕΗ πουλάει λιγνιτικές μονάδες.

Η ΔΕΗ πουλάει τις λιγνιτικές μονάδες της Μεγαλόπολης και της Μελίτης.

Στην προκήρυξη υπάρχει μάλιστα μια σκανδαλώδης διάταξη: την πρώτη διετία μετά την πώληση προβλέπεται η συμμετοχή της ΔΕΗ κατά 50% σε ενδεχόμενες ζημίες που θα εμφανίσουν οι αγοραστές των μονάδων. Δηλαδή η «Κυβέρνηση της Αριστεράς» πουλάει τον πλούτο της χώρας και διασφαλίζει τους αγοραστές, που σίγουρα θα σπεύσουν να εμφανίσουν ζημιές. Μετά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα πρέπει να πουληθούν και άλλα πακέτα των μετοχών της ΔΕΗ γιατί αυτή θα είναι ακόμα περισσότερο ζημιογόνα. Είχαν προηγηθεί:

– η εκστρατεία απαξίωσης των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ (εδραζόμενη στον υπερβολικό συντεχνιασμό που τους διέκρινε) και

– η προσπάθεια οικολογικής απαξίωσης του λιγνίτη από οργανώσεις-φρανσάιζ διεθνών ΜΚΟ, που έκαναν τα πάντα για να σταματήσει η επιδότηση των μονάδων λιγνίτη και η χώρα να οδηγηθεί σε μεγάλη επέκταση των Αιολικών Σταθμών Παραγωγής.

Μετά πουλήθηκαν μετοχές της ΔΕΗ. Τώρα τα γκόλντεν μπόις και οι ιδιοκτήτες των εταιρειών, που θα αγοράσουν τις λιγνιτικές μονάδες, θα βγάζουν πολύ περισσότερα από τους διευθυντές και τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ και θα τους επιδοτούμε αν έχουν απώλεια εισοδήματος.

Ο λιγνίτης, βέβαια, θα εξακολουθεί να αποτελεί την βάση της ενέργειας της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες αφού –προς το παρόν– δεν μπορεί να καλυφθεί η υπάρχουσα ζήτηση με την ασταθή –αλλά πριμοδοτούμενη από όλους μας– αιολική ενέργεια μέσω του τέλους ΑΠΕ στον λογαριασμό του ρεύματος. 

Στα ανοικτά μόνο ορυχεία υπάρχουν 1 δις τόνοι λιγνίτη. Αυτόν τον λιγνίτη, όταν θα έχει απαξιωθεί πλήρως η ΔΕΗ, θα έρθουν κάποιες εταιρείες να τον «αξιοποιήσουν», το δε κράτος θα σπεύσει να τις συνδράμει για λόγους ενεργειακής ασφάλειας.

Το πιθανότερο είναι τις λιγνιτικές μονάδες στην Μεγαλόπολη και την Μελίτη να τις πάρουν εταιρείες που ανέπτυξαν τον τομέα της ενέργειας βάζοντας αιολικές εγκαταστάσεις στα βουνά, για να μπουν στο παιχνίδι. Έγιναν δηλαδή ανταγωνιστές της ΔΕΗ με εγγύηση της τιμής του προϊόντος τους.

Η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή

ardin-rixi

Μετά από δύο εβδομάδες σκληρών διαπραγματεύσεων έληξε άλλη μία, η 24η, ετήσια Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ (COP24) για την κλιματική αλλαγή, που φέτος διοργανώθηκε στο Κατοβίτσε της Πολωνίας.

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 149

Ως είθισται τα τελευταία χρόνια, βασικός στόχος της Συνόδου Κορυφής παρέμεινε ο περιορισμός στις επόμενες δεκαετίες της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από τους δύο βαθμούς. Το καινούριο αυτήν τη φορά ήταν η αποδοχή ενός «εγχειριδίου κανόνων διαφάνειας» και πρακτικής εφαρμογής της Συμφωνίας του Παρισιού του 2015 για το κλίμα, στην οποία βιομηχανικές και υπό ανάπτυξη χώρες υποσχέθηκαν ότι θα αντιμετωπίσουν από κοινού το κατ’ εξοχήν πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών. Κανόνες που, παρά τις πολλές εξαιρέσεις και υποσημειώσεις, θα πρέπει να εφαρμοστούν από τα κράτη-μέλη και ειδικότερα ως προς τον τρόπο παρουσίασης των σχεδίων τους και των επιτευγμάτων τους στην προσπάθεια να υλοποιηθούν οι στόχοι της συμφωνίας του 2015.

Σε ένδειξη καλής θέλησης μάλιστα, κάποιοι έσπευσαν ήδη στη διάρκεια της συνόδου, να δώσουν το καλό παράδειγμα. Έτσι, η Μελβούρνη και το Σύδνεϋ υποσχέθηκαν ότι μελλοντικά παραιτούνται από τη χρήση ενέργειας που θα βασίζεται στη καύση του «βασιλιά άνθρακα», ενώ ορισμένες αναπτυξιακές τράπεζες δήλωσαν ότι στο εξής θα παρέχουν μόνο δάνεια «φιλικά προς την κλιματική προστασία». Επίσης, λίγες μόνο ημέρες αφότου οι σύνεδροι από 196 χώρες αποχώρησαν από το Κατοβίτσε, τα κράτη της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμφώνησαν να μειωθούν έως το 2030 κατά 37,5 % οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από τα νέα αυτοκίνητα. Μία εκ των πραγμάτων πολύ σημαντική απόφαση για το μέλλον των μεταφορικών μέσων, η οποία, όπως αναμενόταν, προκάλεσε αναταράξεις και προβληματισμούς. Αυτό που για κάποιους θεωρείται ένα σωστό περαιτέρω βήμα για την αντιμετώπιση της παρατηρούμενης αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη και ορθή διευθέτηση της αυτοκινητοβιομηχανίας, για κάποιους άλλους αποτελεί μια αυταρχική απόφαση, με αποκλειστικό στόχο την προώθηση της ηλεκτροκίνησης ή τουλάχιστον την επιβολή των υβριδικών κινητήρων.

ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΡΕΜΑΤΩΝ

Κοινή Διακήρυξη Περιβαλλοντικών φορέων, κινήσεων και κινημάτων για την προστασία των ρεμάτων

8 Φεβρουαρίου 2018

Η τραγωδία της Μάνδρας και της Νέας Περάμου, στοίχισε τη ζωή σε 24 ανθρώπους και προκάλεσε ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές στους κατοίκους της Δυτικής Αττικής. Στο όνομα της «αντιπλημμυρικής προστασίας» η Πολιτεία (Υπουργεία & Περιφέρειες) προχωράει με ταχύρυθμες διαδικασίες, έργα, που σε τίποτα δε διαφέρουν από την μέχρι τώρα καταστροφική πολιτική διαχείρισης των ρεμάτων (εγκιβωτισμοί, κάλυψη ρεμάτων, εκτροπές ποταμών και άλλες τέτοιες φαραωνικές παρεμβάσεις). Αυτή η λογική διαχείρισης σε συνδυασμό με την αλόγιστη οικιστική επέκταση οδήγησε σε εξαφάνιση της συντριπτικής πλειοψηφίας των «φυσικών» ρεμάτων, με αποτέλεσμα την ένταση των πλημμυρικών φαινομένων.

Παρακολουθώντας αυτή την αδιέξοδη και επικίνδυνη πολιτική να συνεχίζεται, οι παρακάτω υπογράφοντες φορείς, αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, με στόχο την αποτροπή νέων καταστροφικών παρεμβάσεων στα εναπομείναντα ρέματα και την ευρεία ενημέρωση των πολιτών για τις σύγχρονες, αποτελεσματικές και φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους διαχείρισης των ρεμάτων.

Η Οικολογία της Σκόνης και πώς Συνδέεται με την Κλιματική Αλλαγή

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Δημοσιεύτηκε στο τμήμα Δασολογίας και Περιβάλλοντος του Παν/μίου Yale, του δημοσιογράφου Jim Robbins

Μετάφραση: Κίνηση Πολιτών Πηλίου και Βόλου για το Νερό

Καθώς εντείνονται οι ξηρασίες και η ανάπτυξη επεκτείνεται, η ποσότητα σκόνης που φυσάει γύρω από τη γη αυξάνεται, επηρεάζοντας τα πάντα, από το λιώσιμο του χιονιού στα βουνά μέχρι την εξάπλωση ασθενειών. Οι επιστήμονες μόλις τώρα αρχίζουν να κατανοούν τη σύνθετη δυναμική της σκόνης σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται.

Ψηλά στις χιονισμένες κορυφές στα Βραχώδη Όρη στο Κολοράντο, τα πράγματα δεν είναι τόσο παρθένα όσο ήταν. Η σκόνη από νοτιοδυτικά της ερήμου φτάνει εκεί σε αυξανόμενες ποσότητες και κάθεται στο χιόνι που καλύπτει τις κορυφές, συχνά βάφοντας τη λευκή επιφάνεια με αποχρώσεις κόκκινου και καφέ.

Η ποσότητα σκόνης που κάθεται στο χιόνι ποικίλλει από έτος σε έτος. Από το 2005 έως το 2008, έπεσε στα Βραχώδη Όρη περίπου πέντε φορές περισσότερη σκόνη από την πρώτη δεκαετία του 1800 με το φαινόμενο να χαρακτηρίζεται από ερευνητές ως μέτριας έντασης, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη. Ωστόσο, το 2009 και το 2010, το βουνό αντιμετώπισε ένα ακραίο σενάριο σκόνης, καθώς η ποσότητα σκόνης που φυσούσε στα βουνά ήταν πενταπλάσια από αυτή της τριετίας 2005-08. Η αιτία, λένε οι επιστήμονες, ήταν η αυξανόμενη ξηρασία που συνδέεται με την κλιματική αλλαγή και την ανθρωπογενή ανάπτυξη.

Επειδή το σκουρότερο από τη σκόνη χιόνι απορροφά περισσότερη ηλιακή ενέργεια και θερμαίνεται γρηγορότερα από το καθαρό λευκό χιόνι, λιώνει νωρίτερα , πολύ νωρίτερα. “Αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο”, δήλωσε ο Jeff Deems, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Δεδομένων για το Χιόνι και τον Πάγο στο Boulder του Κολοράντο. “Υπάρχει διαφορά 30 έως 60 ημερών στην τήξη. Στη λεκάνη απορροής, οι συνέπειες είναι μεγάλες. ”

ΤO «ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τελικά, και προς το παρόν τουλάχιστον, η «φωτιά και το μένος, που δεν ξανάδε ποτέ κανείς», που υποσχέθηκε στη Βόρειο Κορέα ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, 75 χρόνια μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, έπληξε προς το παρόν κυρίως την… Αμερική. Όχι όμως με τη μορφή πυρηνικών εκρήξεων, αλλά αλλεπάλληλων, καταστροφικών τυφώνων.

Οι τυφώνες αυτοί δεν έχουν προηγούμενο. ‘Όπως προηγούμενο δεν έχει και η εκτίναξη κατά το έτος 2016 όλων των δεικτών που υποδηλώνουν ταχεία και επικίνδυνη μεταβολή του κλίματος του πλανήτη, ως αποτέλεσμα της υπερθέρμανσής του. Πληθώρα επιστημονικών αναφορών και μελετών το επιβεβαιώνουν τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με μια μελέτη που συνέταξαν 500 επιστήμονες σε περισσότερες από 60 χώρες, το 2016 ήταν η χρονιά όλων των ρεκόρ, σε ότι αφορά θερμοκρασίες, εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, άνοδο της στάθμης των ωκεανών, εκτάσεις που έπληξε η ξηρασία κλπ. Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την (επικρινόμενη άλλωστε για ελάχιστα αποτελεσματική) συμφωνία του Παρισιού, οι πιθανότητες να εφαρμοσθεί δεν ξεπερνάνε το 10% υποστηρίζει ο κλιματολόγος Μάικλ Οπενχάιμερ (άλλοι είναι πιο απαισιόδοξοι).

ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΕΛΕΣ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ Ή ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΕΛΕΣ ΤΩΝ «ΑΝΘΡΩΠΩΝ»;;;

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Το λεγόμενο οικολογικό νορβηγικό κράτος εισάγει προς έγκριση τροπολογία που νομιμοποιεί το κυνήγι «αναψυχής», δηλαδή την δολοφονία και την εξολόθρευση των άκρως απειλουμένων λύκων της χώρας.

Η νέα τροπολογία επιτρέπει τις «ψυχαγωγικές και πολιτιστικές» άδειες κυνηγιού, προεκτείνοντας το δικαίωμα που έχουν ήδη κυνηγοί ή κτηνοτρόφοι στην εξόντωση εκείνων των ‘αρπακτικών» ζώων, που  θεωρούνται «δυνητική ενόχληση» για τους αγρότες και κτηνοτρόφους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ναυτεμπορική «περίπου 65 λύκοι ζουν στη Νορβηγία και άλλοι 25 διασχίζουν κατά περιόδους τα σύνορα από τη Σουηδία. Συνολικά στη Σκανδιναβία υπάρχουν σήμερα περίπου 430 λύκοι, ανακάμπτοντας από τους μόλις 10 που είχαν απομείνει τη δεκαετία του 1990. Το κυνήγι αποτελεί τη μεγαλύτερη αιτία θνησιμότητάς τους στην περιοχή».

Brian Tokar | Κλιματική Δικαιοσύνη: Προοπτικές για την Κλιματική Κρίση

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tokar, Brian*, Κλιματική Δικαιοσύνη, Προοπτικές για την Κλιματική Κρίση και την Κοινωνική Αλλαγή, μτφρ. Σταύρος Καραγεωργάκης, εκδ. Αντιγόνη, Θεσσαλονίκη, 2013, σ. 200.

Πρόλογος για την ελληνική έκδοση

Το 2012 ήταν η χρονιά κατά την οποία πολλοί άνθρωποι, ειδικά στο βόρειο ημισφαίριο, βίωσαν για πρώτη φορά τις άμεσες συνέπειες της αναδυόμενης παγκόσμιας κλιματικής κρίσης. Αυτό φάνηκε πιο καθαρά στις Η.Π.Α., όπου η ξηρασία και το παρατεταμένο κύμα καύσωνα του καλοκαιριού του 2012 έκανε ακόμα και τους χειραγωγημένους από τα μέσα ενημέρωσης Αμερικάνους να παραδεχτούν ότι η παγκόσμια κλιματική αλλαγή είναι πλέον πραγματικότητα. Στο τέλος του Οκτωβρίου, όταν ο τυφώνας Σάντυ ρήμαξε τις παράκτιες περιοχές της Νέας Υόρκης, του Νιου Τζέρσι, και αρκετών ακόμα περιοχών, το ζήτημα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης έγινε πρωτοσέλιδο μετά από πολλά χρόνια στις Η.Π.Α.

Το καταστροφικό κύμα καύσωνα που σημειώθηκε στην Ευρώπη το 2003 πέρασε στα ψιλά των αμερικανικών εφημερίδων, και οι μαζικές πλημμύρες που σαρώνουν τα τελευταία χρόνια το Πακιστάν, την Ταϊλάνδη και την Ινδονησία σπάνια εντάσσονται στα προβλήματα του κλίματος. Είναι πιθανό όμως η εικόνα των κυμάτων ύψους τεσσάρων μέτρων που έσκαγαν στο νότιο Μανχάταν να κατάφεραν τελικά να ξυπνήσουν τους περισσότερους Αμερικάνους από τον κλιματικό τους λήθαργο. Για πρώτη φορά μετά το 2009, η χρονιά του 2012 ήταν αυτή κατά την οποία αυξήθηκε σημαντικά το ενδιαφέρον του αμερικανικού κοινού για τα ζητήματα της κλιματικής απορρύθμισης, και σχεδόν η πλειονότητα του κόσμου αναγνώρισε ότι έχει επηρεαστεί προσωπικά από τις παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές.[1]

Η τρυφηλή πολυτέλεια της άρνησης της κλιματικής κρίσης είναι κυρίως αμερικανικό φαινόμενο, ωστόσο άρχισε να έχει πέραση και στην Ευρώπη, ειδικά μετά το κατασκευασμένο σκάνδαλο που αφορούσε στην ερευνητική ομάδα για το κλίμα του βρετανικού Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας στα τέλη του 2009. Μετά από εβδομάδες με ιστορίες για ηλεκτρονικά μηνύματα που διέρρευσαν και για στατιστικά «τεχνάσματα» –το τελευταίο έγινε για να βελτιστοποιήσει τα δεδομένα, αλλά παρερμηνεύτηκε κατά την προσπάθεια χειρισμού του– τα ελεγχόμενα από τις επιχειρήσεις μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου επιδόθηκαν σε ένα παραλήρημα καταγγελίας των επιστημόνων, και υπαινίχθηκαν ότι η ανθρωπογενής παγκόσμια υπερθέρμανση του πλανήτη ήταν καθαρά ένα θέμα που αφορούσε τις επιστημονικές διαμάχες, και όχι τόσο ένα πραγματικό πρόβλημα. Τέσσερα συναπτά κλιματικά συνέδρια των Ηνωμένων Εθνών τέλειωσαν χωρίς να έχει σημειωθεί κάποια σημαντική πρόοδος προς την κατεύθυνση της πραγματικής μείωσης του διοξειδίου του άνθρακα και των άλλων αερίων του θερμοκηπίου.

Πόλεμοι για το Νερό στα Βαλκάνια

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Στέφανου Μπατσή

Από τα φαραωνικά σχέδια εκτροπής του διεθνικού ποταμού Αώου (Vjose στα αλβανικά) και την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων δικτύων ύδρευσης στις μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις (στη Θεσσαλονίκη της ΕΥΑΘ και προσεχώς στην Αθήνα της ΕΥΔΑΠ) μέχρι τους αυθαίρετους σχεδιασμούς των λόμπι της ενέργειας και των κυβερνήσεων για συστηματική φραγματοποίηση ποταμών σε Τουρκία, Αλβανία και FYROM, γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ο πόλεμος για το νερό έχει μεταφερθεί στα Βαλκάνια.

Συνοπτικά, οι ενεργειακοί κι επενδυτικοί αυτοί σχεδιασμοί περιλαμβάνουν την κατασκευή σχεδόν εξακοσίων φραγμάτων με υδροηλεκτρικούς σταθμούς κατά μήκος των ποταμών των Βαλκανίων (το μεγαλύτερο μέρος των οποίων βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση φιλοξενώντας αξιοσημείωτους υγροβιότοπους), χρηματοδοτούμενων από διεθνείς οργανισμούς όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανάπτυξης κι Ανασυγκρότησης, και εκατοντάδων ακόμη στην Τουρκία – με αρκετά από αυτά να έχουν ήδη προκαλέσει ανυπολόγιστη υποβάθμιση του περιβάλλοντος αλλά και των τοπικών κοινωνιών και πολιτισμών. Πρόσφατα παραδείγματα, τα σχέδια για μεγάλα φράγματα στο ποτάμιο σύστημα του Αώου στην ελληνική επικράτεια (ένα μέσα στη χαράδρα του Αώου και δύο στον ποταμό Σαραντάπορο), η εν εξελίξει φραγματοποίηση των ποταμών Αώου, Δρίνου (Drin) και Δεβόλη (Devoll) στην Αλβανία καθώς και η κατασκευή φραγμάτων και υδροηλεκτρικών σταθμών μέσα στην καρδιά του Εθνικού Πάρκου του Μάβροβο στη FYROM.

Παράλληλα, το νερό ως φυσικό, κοινό αγαθό απειλείται και υποβαθμίζεται με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων δικτύων ύδρευσης και άρδευσης, τα οποία περνούν στα χέρια των πολυεθνικών του εμπορίου νερού, με συνέπεια την ελλιπή συντήρηση των υποδομών και την υπέρογκη αύξηση των τιμών (όπως έχει αποδείξει το παράδειγμα της δυτικής Ευρώπης, η οποία επιστρέφει σταδιακά στην κρατική ή δημοτική διαχείριση). Ήδη έχει προχωρήσει ο διαγωνισμός πώλησης της ΕΥΑΘ στη Θεσσαλονίκη, ενώ μεθοδεύεται επικοινωνιακά και αυτή της ΕΥΔΑΠ στην Αθήνα. Ακόμη, στις περιοχές των Βαλκανίων, τις πλέον πλούσιες σε υδάτινο δυναμικό, παραχωρείται με χαριστικές συμβάσεις το δικαίωμα άντλησης νερού σε μεγάλες εταιρείες εμφιάλωσης, με την κοινωνική ανταποδοτικότητα να είναι από ελάχιστη έως μηδαμινή. Τέλος, είναι πολλές οι περιπτώσεις όπου αρχέγονες πηγές καταστρέφονται εξαιτίας των φαραωνικών αναπτυξιακών σχεδιασμών (π.χ. η εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική απειλεί το μεγαλύτερο απόθεμα πόσιμου νερού της περιοχής) ή υποβαθμίζεται σταθερά η σημασία τους για τις τοπικές κοινωνίες, για να μεθοδευτεί μ΄ αυτόν τον τρόπο η ιδιωτικοποίηση των δικτύων (π.χ. η χλωρίωση των πηγών του Πηλίου από τη ΔΕΥΑΜΒ).

Οικοεγκλήματα και οικοκτονίες

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Στο Φίτζι πέρυσι είχαν καταγραφεί 20.000 άνθρωποι που είχαν μολυνθεί από τον δάγκειο. | dreamstime

Του Περικλή Κοροβέση

Στον μακρινό Ειρηνικό ωκεανό, λίγο πιο πάνω από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, υπάρχει μια συστάδα νησιών που συγκροτούν δεκατέσσερα κράτη.

Τα πιο γνωστά από αυτά είναι τα Φίτζι, Τούβαλου, Βανουάτου κ.ά.

Αυτό που παράγουν είναι μια παραδεισένια ομορφιά, σχεδόν σε ένα παρθένο περιβάλλον και με εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα στο μηδέν.

Οι κάτοικοι είναι πράοι και ευγενικοί. Οσοι έχουν καταφέρει να πάνε εκεί, συχνά εκπληρώνοντας ένα όνειρο ζωής, γυρίζουν ενθουσιασμένοι.

Αυτά που γράφω είναι σαν να μιλάει κάποιος τουριστικός πράκτορας. Εγώ θα σας έλεγα να μην πάτε.

Είναι τα νησιά που κινδυνεύουν να τα καταπιεί η θάλασσα και είναι η πιο απειλούμενη περιοχή του πλανήτη από την καταστροφή του περιβάλλοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Πολλά παραθαλάσσια χωριά έχουν εγκαταλειφθεί και οι κάτοικοί τους έχουν μετακομίσει στην ενδοχώρα.

Μετά τον Τρίτο Πόλεμο…

Outside the Wall

Βαδίζουμε ολοταχώς προς την παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική σοβιετία. Από τον αντίστροφο δρόμο όμως. Όχι με την κρατικοποίηση των επιχειρήσεων αλλά αρχικά με τη μετατροπή των κρατών σε επιχειρήσεις, και τελικά με την αντικατάστασή τους από τις ικανότερες να διαχειριστούν ανθρώπινο δυναμικό και φυσικούς πόρους πολυεθνικές

 

του Γιάννη Μακριδάκη

Τα κράτη ως οντότητες θα υφίστανται πλέον για λόγους τυπικής διοικητικής διαίρεσης, επίσης για διατήρηση του πολύ χρήσιμου, ιδίως όταν τεχνηέντως διαστέλλεται σε καιρούς κρίσεων, εθνικοπατριωτικού αισθήματος ενός ικανού να διεγείρει τα συντηρητικά ένστικτα των κοινωνιών ποσοστού απαιδεύτων, και, τέλος, για τον προσεταιρισμό μέσω χρηματισμού, με λεφτά φυσικά των φορολογούμενων πολιτών, μιας στρατιάς πολιτικών, στρατιωτικών, δικαστικών, αστυνομικών, ελεγκτικών και θρησκευτικών υπηκόων της νέας τάξης.

Ο καπιταλισμός δηλαδή, ως ο μεγάλος αδελφός που απέμεινε μόνος στον κόσμο μετά από τον θάνατο του σοβιετικού μοντέλου, δείχνει πλέον ότι έχοντας μπλέξει απόλυτα μέσα στις αντιφάσεις του δεν έχει άλλες επιλογές, παρά να μεταλλαχθεί τελικά σε υβρίδιο με διακριτά επ' αυτού τα χαρακτηριστικά του νεκρού αδερφού του.

ΤΥΦΩΝΑΣ ΣΑΝΤΥ: ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 ‘Οσο κι αν ίσως μοιάζει παράδοξο, το πέρασμα του τυφώνα Σάντυ από τις ΗΠΑ εμπεριέχει διδάγματα εξόχως σημαντικά για τους ‘Ελληνες – πολύ σημαντικότερα από όσα μπορούμε ή θέλουμε να παραδεχτούμε. ‘Όχι μόνο λόγω της παγκόσμιας σημασίας των κλιματικών απειλών, που μας αφορούν πολύ πιο άμεσα και δραστικά από ότι νομίζουμε, αλλά και των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

 Στο παρόν στάδιο των γνώσεών μας, λόγω και του πιθανοθεωρητικού, στατιστικού χαρακτήρα των μετεωρολογικών μεθόδων, της έλλειψης επαρκών ιστορικών στοιχείων, ιδίως για τυφώνες, δεν μπορούμε να εγκαθιδρύσουμε αυστηρό αιτιοκρατικό σύνδεσμο ανάμεσα στη δημιουργία κάθε συγκεκριμένου τυφώνα και την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή. Αν και μια επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε προ μηνός υποδεικνύει ισχυρή συσχέτιση έντασης τυφώνων και θαλάσσιας θερμοκρασίας. Η θαλάσσια θερμοκρασία ανεβαίνει ως αποτέλεσμα ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής. ‘Eνας νέος κλάδος, στα σπάργανα, η attributivemeteorology και climatology, επιχειρεί να συνδέσει συγκεκριμένα καιρικά φαινόμενα με γενικούς κλιματικούς παράγοντες. Παρά την πολύ ατελή μας γνώση, μόνο προκατάληψη, άγνοια ή ιδιοτέλεια μπορούν να μας εμποδίσουν να συσχετίσουμε, τουλάχιστο ποιοτικά, την πληθώρα «ακραίων καιρικών φαινομένων» με την αποδεδειγμένη και αναμενόμενη επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας στο κλίμα ή πάντως να απορρίψουμε μια τέτοια υπόθεση. Ο Σάντυ είχε «μικρές» ανθρώπινες απώλειες, αλλά τις ιστορικά μεγαλύτερες υλικές (περίπου 20 δις δολλάρια).

Ελλάδα – η οικολογική απειλή