Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

Εκλογές σε κρίσιμο σταυροδρόμι


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Αγγελικής Κοτσοβού

Το μέλλον της Ευρωζώνης και του ενιαίου νομίσματος ήταν το βασικό θέμα συζήτησης στο Ευρωπαϊκό Οικονομικό Φόρουμ που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Κατοβίτσε της Πολωνίας. Το ευρώ συμπλήρωσε φέτος 20 χρόνια ύπαρξης. Το ερώτημα όμως από εδώ και πέρα είναι αν θα καταφέρει να φθάσει τα 30.
«Η νομισματική ένωση προϋποθέτει και πολιτική ένωση και αυτό συνεπάγεται κοινό προϋπολογισμό και στενότερη σύγκλιση», υποστηρίζει η Μπριζίτ Γκρανβίλ, καθηγήτρια Διεθνών Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Σε συνέντευξή της στην DW στο πλαίσιο του φόρουμ, η κ. Γκανβίλ θεωρεί ότι «η νομισματική ένωση είναι απλώς μια σταθερή ισοτιμία που θα μπορούσε να καταλήξει σε χρηματοπιστωτική κρίση. Δεν μπορεί να διαλυθεί, παρά μόνο έπειτα από μια κρίση. Δεν ξέρω ποιος θα ήταν ο καταλυτικός παράγοντας που θα οδηγούσε σε κάτι τέτοιο, αλλά δεν βλέπω (η Ευρωζώνη) να κρατήσει τα επόμενα δέκα χρόνια». Στην 20ετία ύπαρξής του το ευρώ αντιμετώπισε πολλές φουρτούνες, με μεγαλύτερη την κρίση χρέους που έφερε την Ευρωζώνη στα πρόθυρα της διάλυσης. Οι πολέμιοι του ενιαίου νομίσματος προτάσσουν την εικόνα μιας Ευρωζώνης με οικονομίες πολλών ταχυτήτων και με ελάχιστη βούληση για γεφύρωση του χάσματος μεταξύ Βορρά και Νότου.

Η χαμένη δεκαετία

analyst


Όσο εμείς επιλέγουμε ξανά τα κόμματα που κατέστρεψαν μεθοδικά την Ελλάδα, όπως το ΠΑΣΟΚ, το ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ που δολοφόνησε κυριολεκτικά την Ελλάδα το 2012 με το PSI, παραδίδοντας αμαχητί τα κλειδιά της χώρας, ενώ η ίδια είναι χρεοκοπημένη οφείλοντας πάνω από 250 εκ. € οπότε μπορεί να εκβιάζεται από τους Γερμανούς, οι άλλοι κάνουν απλά τη δουλειά τους – με τελικό αποτέλεσμα να χάσουμε εντελώς ανόητα την πατρίδα μας, χωρίς ούτε καν να το καταλάβουμε.

.
«Οι αριθμοί φανερώνουν μία βίαιη λιτότητα στην Ελλάδα ενώ, παρά την ανάκαμψη των τελευταίων ετών η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να είναι 20% μικρότερη από ότι ήταν πριν από δώδεκα χρόνια. Ακόμη και αν αναπτύσσεται με ρυθμούς 2% ετησίως, δεν θα επιστρέψει στα προ κρίσεως επίπεδα πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 2030. Αυτό θα ισοδυναμεί με μία χαμένη 25ετία, ενώ η χαμένη δεκαετία είναι ήδη πραγματικότητα.
Πριν από την κρίση το ελληνικό πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν στο 80% του γερμανικού (σε όρους αγοραστικής δύναμης), ενώ πέρυσι ήταν στο 55%. Η ανεργία είχε εκτιναχθεί στο 28% το 2013, αυξανόμενη σχεδόν κατά 21 μονάδες – ενώ, παρά την πτώση, παραμένει στο 18%.
Η μοίρα της Ελλάδας ήταν χειρότερη από εκείνη της Αργεντινής του 2000, της Ινδονησίας του 1997 ή των Η.Π.Α. του 1929. Οι εξωτερικές δυνάμεις αρνήθηκαν να δώσουν στη χώρα την ελάφρυνση χρέους που είχε ανάγκη, με μεγάλο μέρος των χρημάτων να πηγαίνει στη στήριξη των τραπεζών. Το πολιτικό και διοικητικό σύστημα, καθώς επίσης οι σχέσεις ανάμεσα στους πολίτες, τους πολιτικούς και το κράτους ήταν δυσλειτουργικές. Η καλύτερη περιγραφή της κατάστασης είναι αυτή του πελατειακού συστήματος» (Financial Times).
.

Επικαιρότητα

Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περίπου 20% τα προηγούμενα χρόνια, αλλά η απόσταση της με το μέσο όρο της Ευρωζώνης έχει διευρυνθεί πάνω από 30% – αφού όλες οι άλλες χώρες αναπτύχθηκαν με μέσο ρυθμό της τάξης του 10%. Όσον αφορά την ανεργία, παραμένει ουσιαστικά στα ίδια επίπεδα, αφού οι ώρες απασχόλησης με τις οποίες θα έπρεπε να μετρείται δεν έχουν αλλάξει καθόλου – απλά αυξήθηκε η μερική απασχόληση, ενώ ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων μετανάστευσε στο εξωτερικό.

Το μανιχαϊστικό ευρωπαϊκό αφήγημα

analyst


Η ΕΕ, ως ένα μοναδικό στην ιστορία επιτυχημένο μοντέλο ειρήνης και συνεργασίας των χωρών-μελών της μεταξύ τους, κινδυνεύει όσο ποτέ μέχρι σήμερα εκ μέρους των δεξιών ή αριστερών λαϊκιστών, καθώς επίσης των ακροδεξιών εθνικιστών. Όλοι αυτοί δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους, από το να οδηγήσουν την Ευρώπη πίσω σε ένα παρελθόν που πιστεύαμε πως είναι ξεπερασμένο – στο σκοτεινό σωβινισμό, στις μονομερείς εθνικιστικές ενέργειες και, σε τελική ανάλυση, στις διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις.

.

Ανάλυση

- του Βασίλη Βιλιάρδου
Το αφήγημα που ακούγεται παντού στην Ευρώπη, ενόψει των Ευρωεκλογών, είναι στην ουσία ένα και το εξής: ”Η ΕΕ, ως ένα μοναδικό στην ιστορία επιτυχημένο μοντέλο ειρήνης και συνεργασίας των χωρών-μελών της μεταξύ τους, κινδυνεύει όσο ποτέ μέχρι σήμερα εκ μέρους των δεξιών ή αριστερών λαϊκιστών, καθώς επίσης των ακροδεξιών εθνικιστών. Όλοι αυτοί δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους, από το να οδηγήσουν την Ευρώπη πίσω σε ένα παρελθόν που πιστεύαμε πως είναι ξεπερασμένο – στο σκοτεινό σωβινισμό, στο φασισμό, στις μονομερείς εθνικιστικές ενέργειες και, σε τελική ανάλυση, στις διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις«.
Εν προκειμένω, είμαστε αντιμέτωποι με έναν πρωτοφανή μανιχαϊσμό – με έναν δυϊσμό δηλαδή που αναφέρεται στη διαρκή σύγκρουση μεταξύ καλού και κακού, μέσα από τα δύο ανταγωνιστικά στοιχεία του φωτός και του σκότους! Όλοι όσοι προωθούν δε αυτήν την παραδοξότητα, έχουν στόχο να κινητοποιήσουν τους Ευρωπαίους εκλογείς, ισχυριζόμενοι πως πρόκειται για τις πλέον μοιραίες Ευρωεκλογές – οι οποίες θα καθορίσουν το μέλλον της Ευρώπης, της όποιας ευημερίας της και της ειρήνης.

Ο Τεχνολογικός Πόλεμος του 21ου Αιώνα


Των Καθηγητή Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,
Πολυτεχνείο Κρήτης
Επίτιμος Διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας
Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Καθηγητή Αιμίλιου Γαλαριώτη,
Διευθυντής Έρευνας Audencia Business School (EQUIS, AMBA, AACSB)
Αντιπρόεδρος της Γαλλικής Εταιρίας Χρηματοοικονομικής (French Finance Association)

και Μαριάννας Εσκαντάρ,
Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια, MBA
Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering
Πολυτεχνείο Κρήτης

Ο Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης
Bruno Le Maire στο τελευταίο βιβλίο του (Le Nouvel Empire: L'Europe du vingt et unieme siècle, Callimard, 2019) γράφει ότι “ η Ευρώπη μπορεί να εξαφανιστεί. Όχι η ενιαία αγορά, αλλά το πολιτικό σχέδιο. Ποτέ οι δυνάμεις αποδιοργάνωσης δεν ήταν τόσο ισχυρές από την εποχή της Συνθήκης της Ρώμης το 1957: εσωτερικές εντάσεις μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζονται καθημερινά, ενώ η Μ. Βρετανία αποφάσισε να φύγει. Κυρίως όμως, η σύγκρουση των Η.Π.Α. με την Κίναγια την κυριαρχία των νέων τεχνολογιών και οι χρηματοοικονομικές δυνάμεις μας υπερβαίνουν και μας επιβάλλουν μια ριζική επιλογή μεταξύ μιας κυρίαρχης Ευρώπης ή μιας υποταγμένης ηπείρου.”
Bιομηχανία
Πρωταθλήτρια της “παλιάς οικονομίας”, η Ευρώπη προχωρά με μη διατεταγμένη σειρά και δεν επενδύει αρκετά στην καινοτομία.
Η Ευρώπη βρίσκεται “στριμωγμένη ” μεταξύ των Η.Π.Α. του D. Trump που λέει η “America first” και της Κίνας του Xi Jinping η οποία έχει για στόχο να κυριαρχήσει τεχνολογικά. Η Ευρώπη “μαζεύει” καθυστερήσεις και δεν έχει την “Google european”. Η Κίνα συγκεντρώνει ήδη τα 2/3 της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρικών μπαταριών. Η εταιρία Huawei κρατά το παγκόσμιο ρεκόρ κατάθεσης ευρεσιτεχνιών για το 2018.

Ο πόλεμος της 4ης γενιάς και τα ψευδή παραδείγματα

analyst


Χωρίς να το παίρνετε καθόλου είδηση, χωρίς να το νοιώθετε ή να το συνειδητοποιείτε, η θέληση σας καταλαμβάνεται από αόρατες κατοχικές δυνάμεις. Οι μάχες δεν διεξάγονται σε μακρινούς τόπους, αλλά μέσα στο ίδιο σας το κεφάλι. Δεν πρόκειται πλέον για έναν πόλεμο με στόχο τη στρατιωτική κατάκτηση κάποιων περιοχών, αλλά για έναν πόλεμο που έχει αντικείμενο την κατάκτηση του εγκεφάλου σας – για μάχες που εσείς οι ίδιοι ως άτομα, όπου και αν βρίσκεσθε, αποτελείτε τον κύριο στόχο.

.
«Ο μεγαλύτερος εχθρός όλων εκείνων των προσπαθειών που έχουν στόχο την αλλαγή των ανθρώπινων συνηθειών είναι η αδράνεια. Ο πολιτισμός και η εξέλιξη περιορίζονται ή εμποδίζονται από την αδράνεια (E. Bernays, Εβραίος στην καταγωγή και πατέρας της σύγχρονης προπαγάνδας). Στα πλαίσια αυτά, ο πόλεμος έχει στόχο τη βίαιη μεταβολή της αδράνειας του πολιτισμού – ενώ αλλάζει δυναμικά την κατεύθυνση του, με έναν τρόπο όμως που ωφελεί αυτούς που σχεδιάζουν τις συγκρούσεις».

Άποψη

- του Άρη Οικονόμου
Η μακροοικονομία είναι μία επιστήμη που δίνει λύσεις σε όλα τα θέματα που απασχολούν τις ανθρώπινες κοινωνίες – όποια και αν είναι αυτά. Για παράδειγμα υπάρχουν λύσεις για όλα τα σημερινά προβλήματα, παγκόσμια και εθνικά – όπως είναι η υπερχρέωση κρατών και νοικοκυριών, η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων, η φτωχοποίηση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού, η απόκλιση μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης αντί η (δήθεν) σχεδιαζόμενη σύγκλιση τους, η οικονομική κατοχή χωρών όπως η Ελλάδα κοκ. – όλα αυτά  στα πλαίσια της παγκόσμιας κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού και της πολιτικής των οικονομικά ισχυρών κρατών, όπως η Γερμανία στην ΕΕ, εις βάρος των αδύναμων.
Εν τούτοις, για να δώσει λύσεις η Οικονομία οφείλει να πάρει τις ανάλογες εντολές από την Πολιτική – η οποία όμως με τη σειρά της έχει τους δικούς της εντολοδόχους. Εν προκειμένω, οι εντολοδόχοι είναι είτε ο λαός (κάτι που δεν συμβαίνει σε κατ’ επίφαση Δημοκρατίες), είτε η οικονομική ελίτ – όπου όμως, επειδή η αδράνεια είναι χαρακτηριστικό του εκάστοτε λαού και όχι των ελίτ, η Πολιτική «άγεται και φέρεται» από αυτές, εξυπηρετώντας αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους συμφέροντα.

Φοροαπόψεις


Ανάδειξη και σχολιασμός επίκαιρων φορολογικών, εργατικών, ασφαλιστικών & οικονομικών θεμάτων


* Επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ
Σε προηγούμενη αρθρογραφία μας έχουμε ήδη αναφερθεί αναλυτικά σε θέματα παραγραφής ΦΠΑ καθώς και στο θέμα του ΦΠΑ στις οικοδομικές επιχειρήσεις. Σχετικά με την επιστροφή υπολοίπου ΦΠΑ επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 32 του ΦΠΑ, το πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ που προκύπτει σε μια φορολογική ή διαχειριστική περίοδο, μεταφέρεται για έκπτωση σε επόμενη φορολογική περίοδο μέσα στην περίοδο της τριετούς ή πενταετούς παραγραφής. Το πιστωτικό υπόλοιπο Φ.Π.Α. επιχείρησης για το οποίο συμπληρώθηκε ο χρόνος παραγραφής για επιστροφή του από το Ελληνικό Δημόσιο, δεν εκπίπτει από τα ακαθάριστα έσοδά της. Με την εγκύκλιο ΠΟΛ 1082/2013, διευκρινίσθηκε ότι εφεξής,  μπορούν να υποβάλλονται αιτήσεις επιστροφής για πιστωτικό υπόλοιπο  που προκύπτει σε  κάθε περιοδική δήλωση ΦΠΑ, ανεξάρτητα από τις πράξεις βάσει των οποίων προκύπτει το πιστωτικό υπόλοιπο και ανεξάρτητα επίσης από το εάν το πιστωτικό υπόλοιπο έχει δημιουργηθεί στη φορολογική περίοδο για την οποία υποβάλλεται η αίτηση ή σε προηγούμενες φορολογικές περιόδους με την επιφύλαξη της παραγραφής τους.
* Από πότε ισχύει ο μειωμένος συντελεστής φορολόγησης μερισμάτων
Ως γνωστόν με τον  ν. 4603/2019 μειώθηκε ο συντελεστής φορολόγησης των μερισμάτων από 15% σε 10%. Ο μειωμένος συντελεστής ισχύει τα εισοδήματα που αποκτώνται κατά τα φορολογικά έτη που αρχίζουν από την 1.1.2019 και μετά. Ως χρόνος απόκτησης των μερισμάτων θεωρείται ο χρόνος λήψης της απόφασης για την έγκριση της διανομής τους από το αρμόδιο όργανο του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας. (βλ. ΠΟΛ.1223/8.10.2015). Συνεπώς, ο μειωμένος συντελεστής για τα μερίσματα εφαρμόζεται για τις αποφάσεις Γ.Σ. που λαμβάνονται από 1.1.2019 και εφεξής. 

Έρευνα ΕΕΚE: Αυτό είναι το προφίλ των δανειοληπτών μη εξυπηρετούμενων δανείων


Στην παραγωγική ηλικία των 40 - 59 ετών (το 61,72%) ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό των οφειλετών που αντιμετώπισαν προβλήματα αποπληρωμής δανείων, σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποίησε η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (ΕΕΚE). Στην έρευνα καταγράφεται το προφίλ των δανειοληπτών και αποτυπώνεται η κατάσταση που επικρατεί με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία καταναλωτών-οφειλετών που προσέφυγαν στην Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας με σκοπό τη διευθέτηση των οφειλών τους κατά το χρονικό διάστημα 2009-2019.
Για την εξαγωγή των στατιστικών αποτελεσμάτων, χρησιμοποιήθηκαν μόνο τα στοιχεία των οφειλετών εκείνων που κινήθηκαν, υποβάλλοντας αίτηση υπαγωγής στις δικαστικές ρυθμίσεις του Νόμου 3869/2010 (Νόμος Κατσέλη). Το σύνολο των οφειλών μη εξυπηρετούμενων δανείων των οφειλετών που υπέβαλαν αίτηση στο Νόμο με την υποστήριξη της ΕΕΚΕ, ανέρχεται στα 62.000.000 ευρώ.
Ακολουθούν τα βασικά σημεία της μελέτης 
Στην πλειονότητά τους, οι οφειλέτες με προβλήματα υπερχρέωσης είναι μισθωτοί σε ποσοστό 38,36%, άνεργοι σε ποσοστό 35,84% και συνταξιούχοι σε ποσοστό 17,38%, «γεγονός που καταδεικνύει την οικονομική δυσπραγία που προκάλεσαν οι αλλεπάλληλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις».

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία




Ιστορικο Ντοκυμαντέρ για τον Βυζαντινο Πολιτισμό





Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για τις Ευρωεκλογές

Cretetv Antitheseis



Η επικεφαλής της «Πλεύσης Ελευθερίας» και υποψήφια Ευρωβουλευτής, Ζωή Κωνσταντοπούλου εφ όλης της ύλης.

Ψήφος: ψυχή ή ψύχος

Το Ποντίκι


του Στάθη
  Η Novartis ψηφίζει σ’ αυτές τις εκλογές; Κι αν ψηφίζει, ποια Novartis ψηφίζει; Η Novartis(ανεξιλέωτο) σκάνδαλο ή η Novartis σκευωρία κατά των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ;
  Η Κάθαρση τι ψηφίζει; τον Τσίπρα που την έκανε γαργάρα (άγος του Χρηματιστηρίου, PSI, μίζες εξοπλιστικών, Ολυμπιακοί κ.ά.) ή μήπως η Κάθαρση ψηφίζει Μητσοτάκη – άνδραν ενάρετο υπεράνω διαπλοκής, Siemens και Αγίων Οικογενειών;
  Ο Πολάκης πάντως ψηφίζει! Ότι είμαστε μαλάκες. Ή για να εκφρασθώ πιο δημοκρατικά, ο τράγος αυτός ψηφίζει πως όσοι δεν είμαστε μαλάκες, είμαστε μαλάκηδες.
  Καλημέρα κυρίες και κύριοι – τι να κάνουμε; η δημοκρατία εκτός των άλλων είναι και ένα εύθυμο πολίτευμα. Μπορεί να σου στείλει στη Βουλή το αενάως εγκαινιαζόμενο βαγόνι του μετρό Θεσσαλονίκης ή ένα κότερο γεμάτο με τα ψέματα του Τσίπρα – στη χώρα μας που κάποτε ψήφιζαν τα δένδρα (είχαμε πρώιμες οικολογικές ευαισθησίες) τώρα μπορούν να ψηφίζουν τα βαγόνια
  τα έξι συντάγματα τρολ του κ. Νίκου Παππά και πάσα άλλη χυδαιότης αυτοπροσώπως.
  Υπάρχουν όμως και κάποιοι ψήφοι που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα – τι ψηφίζει λόγου χάριν ο κ.Πάιατ; Φασίστες στην Ουκρανία – εκεί! εδώ όμως τι ψηφίζει; Τσίπρα ή Μητσοτάκη; Κύπρο ή Ερντογάν; Η κυρία

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Οι ανοικτοί λογαριασμοί της Τουρκίας με την Ιστορία


του Νίκου Μιχαηλίδη

Καθόλη την διάρκεια του Μαΐου, έτρεχε στους χώρους της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη η έκθεση αφιέρωμα στον ποντιακό Ελληνισμό του καθηγητή ιστορίας Κωνσταντίνου Φωτιάδη. Στα πλαίσια της έκθεσης πραγματοποιήθηκε και η παρουσίαση της τουρκικής έκδοσης του βιβλίου του εν λόγω ιστορικού, που αφορά στην τραγική ιστορία του ποντιακού Ελληνισμού των αρχών του 20ου αιώνα. Τίτλος του βιβλίου είναι «H Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» και εκδότης είναι ο τουρκικός οίκος Belge. Η μετάφραση στα τουρκικά έγινε από τον Ατίλα Τουιγκάν.
Ομιλητές στην παρουσίαση, εκτός από τον συγγραφέα, ήταν και ο εκδότης Ραγκίπ Ζαράκογλου και ο Ταμέρ Τσιλινγκίρ. Ο δεύτερος είναι ένας ακτιβιστής και συγγραφέας από την Τραπεζούντα της βορειοανατολικής Τουρκίας, ο οποίος, αφού φυλακίστηκε από το δικτατορικό καθεστώς του στρατηγού Εβρέν την δεκαετία του 1980, δραπέτευσε και ζει ως πολιτικός εξόριστος στην Ελβετία. Ο εκδότης κ. Ζαράκογλου είναι γνωστός αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη γειτονική Τουρκία.
Ο εκδοτικός του οίκος έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των προοδευτικών Τούρκων πολιτών ως ένας φάρος ιδεών και όαση δημοκρατικού διαλόγου. Έχει δεχθεί επιθέσεις από κύκλους της τουρκικής ακροδεξιάς, αλλά συνεχίζει απτόητος να ενημερώνει την τουρκική κοινή γνώμη με εκδόσεις για ευαίσθητα θέματα. Έτσι αποφάσισε να ασχοληθεί και με το ακανθώδες ζήτημα της ιστορίας των Ελλήνων του Πόντου.

Ψηφίζουμε πολιτική ανυπαρξία


του Χρήστου Γιανναρά
Στις Ευρωεκλογές, σε μια εβδομάδα, ψηφίζουμε τους συμπολίτες μας που θα μας εκπροσωπούν, για πέντε χρόνια, στο «Ευρωκοινοβούλιο». Πόσο επηρεάζει τα κρατικά και τα κοινωνικά μας προβλήματα η συμμετοχή είκοσι και ενός συμπολιτών μας σε αυτό τον νεόκοπο θεσμό;
Το Ευρωκοινοβούλιο δεν έχει καμιά, μα απολύτως καμιά διατακτική και εκτελεστική αρμοδιότητα – καμιά εξουσία πολιτικών αποφάσεων δεσμευτικών για τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Δεν νομοθετεί ούτε δημιουργεί Δίκαιο. «Υποβάλλει ερωτήσεις» (!!) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και «συζητάει» (!!) για τη νομισματική πολιτική με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Το Ευρωκοινοβούλιο αποτελεί μια διακοσμητική γραφικότητα στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ισως και μια επένδυση ελπίδων για όσους θεωρούν ελπίδα τον εφιάλτη να εξελιχθεί η Ε.Ε. σε κακέκτυπο των ΗΠΑ – κάποιο είδος ευρωπολτού, με αφανισμένες τις πολιτισμικές, χαρακτηρολογικές και ιστορικές ιδιαιτερότητες κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας.
Στο όνομα ελπιζόμενων οικονομικών ωφελημάτων που θα προκύψουν, αν εξαμβλωθεί η Ευρώπη σε ενιαία καταναλωτική αγορά.
Στην Ε.Ε. φανερά ηγεμονεύουν τρία διευθυντικά όργανα: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και και (όχι εξαρχής) το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα στελέχη και το προσωπικό των τριών αυτών οργάνων δεν εκλέγονται με την ψήφο του Ευρωκοινοβουλίου ούτε απευθείας από τους πολίτες των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Οι πολίτες εκλέγουν μόνο το μηδενικής πολιτικής ευθύνης Ευρωκοινοβούλιο.

Κεντρική Προεκλογική Ομιλία Ευρωεκλογών 2019


Κεντρική Προεκλογική Ομιλία Ευρωεκλογών 2019, Αθήνα, Θέατρο Περοκέ 20/5/2019





Ευρωεκλογές: Ποιος τροφοδοτεί την επέλαση της Νέας Δεξιάς


του Σταύρου Λυγερού
Για πρώτη φορά, ίσως, στην ιστορία τους, οι ευρωεκλογές της Κυριακής ενδεχομένως να σηματοδοτήσουν μία αλλαγή πολιτικών συσχετισμών και κυρίως να τραβήξουν περαιτέρω το χαλί στην κυρίαρχη μέχρι πρότινος (νεο)φιλελεύθερη συναίνεση. Η αμφισβήτηση της πολιτικής ηγεμονίας του συμπληρωματικού παρά ανταγωνιστικού διπόλου (νεο)φιλελεύθερη Κεντροδεξιά – (νεο)φιλελεύθερη Κεντροαριστερά έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια με διακυμάνσεις να κλιμακώνεται στη Γηραιά Ήπειρο, τροφοδοτώντας εξ αντιδιαστολής τη Νέα Δεξιά. Το ίδιο και στις ΗΠΑ, όπου ο sui generis Τραμπ διεμβόλισε το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα και βρίσκεται στον Λευκό Οίκο.
Ηχηρά ονόματα του ευρωιερατείου έχουν υποχρεωθεί εδώ και πολύ καιρό να ομολογήσουν ότι “κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας”. Ο πρόεδρος της Κομισιόν Γιούνκερ, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Τουσκ, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ντράγκι, ακόμα και η Λαγκάρντ του ΔΝΤ έχουν μιλήσει –με τον έναν ή τον άλλο τρόπο– για την ανάγκη μίας νέας πορείας. Όπως σωστά, άλλωστε, είχε πει ο Τουσκ «δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε τις συζητήσεις με μία μακάρια πεποίθηση ότι τίποτα δεν είναι λάθος, ότι τα πάντα είναι εντάξει».
Θα περίμενε κανείς μετά από τέτοιου είδους δηλώσεις την ανάληψη δραστικών πολιτικών πρωτοβουλιών εκ μέρους των υπό αμφισβήτηση και εκλογικά απειλούμενων συστημικών δυνάμεων του (νεο)φιλελεύθερου Κέντρου. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν έκαναν τίποτα το ουσιαστικό, επιβεβαιώνοντας το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι«. Για την ακρίβεια, η κατάληξη του αναστοχασμού για το μέλλον της ΕΕ, που είχε εγκαινιασθεί στη σύνοδο κορυφής της Μπρατισλάβας, ήταν η απόφαση για ΕΕ πολλών ταχυτήτων, η οποία, βεβαίως, δεν έλυσε το πρόβλημα.

Νότης Μαριάς: Ο Άλλος δρόμος για την Ελλάδα και την Ευρώπη (ΕΡΤ 2)



Συνέντευξη του Υποψήφιου Ευρωβουλευτή και Προέδρου του Κόμματος «ΕΛΛΑΔΑ Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ» , Καθηγητή Νότη Μαριά και υποψήφιου Ευρωβουλευτή στο κανάλι ΕΡΤ 2 την 16η Μαΐου 2019.




Οι ευρωεκλογές, το μικρότερο κακό και ο Καποδίστριας…


του Παναγιώτη Ήφαιστου
Το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε είναι να εμπλακούμε στις προεκλογικές διενέξεις. Μόνο από την θέση του εντολέα πολίτη θα περιγράψουμε μερικά –κατά την εκτίμησή μας– κύρια προβλήματα και τα διλήμματα που θέτουν στους ψηφοφόρους. Μιας και το εκλογικό σύστημα δυσκολεύει ή καθιστά ανέφικτο να εκλέξουμε μια πανελλήνια Βουλή-Εθνοσυνέλευση αρίστων ανεξαρτήτως κομμάτων, ο Έλληνας ψηφοφόρος μάλλον δεν μπορεί να επιλέξει το βέλτιστο.
Εξ αντικειμένου, οι ένοχοι του δεκαετούς κατήφορου βρίσκονται σε όλο το παραταξιακό φάσμα και αυτό ακούει κανείς κάθε μέρα όπου βρεθεί.Μια εκτίμηση λοιπόν είναι ότι έχουμε υπαίτιους πολιτικής, οικονομικής διαπραγματευτικής και διπλωματικής ανεπάρκειας. Εξ αντικειμένου και μέχρι να κάνει ξαστεριά, απαιτείται διαβάθμιση, ιεράρχηση και επιλογή. Πολλοί κινούνται στη λογική το μη χείριστο είναι χείρον, αλλά αναπόφευκτο.
Πρώτον, ακόμη και σε ολιγαρχικά πολιτικά συστήματα έμμεσης αντιπροσώπευσης κανείς δεν δικαιούται να κάθεται σε καρέκλα εξουσίας όταν σε μεγάλο βαθμό, ή και 100%, δεν τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις. Και στην συνέχεια με κολοσσιαία άλματα εκλογικεύσεων δικαιολογεί ιδεολογικά τα σφάλματα και την επί μια δεκαετία διολίσθηση της χώρας στην άβυσσο της επ’ αόριστον υποτέλειας. Επομένως, οι ψηφοφόροι συμφέρον έχουν να αναζητήσουν τις βαθμίδες αθέτησης των υποσχέσεων και να ιεραρχήσουν τους υπαίτιους στην κλίμακα να επιλέξουμε το κακό για να αποφύγουμε το χειρότερο.

Η προδοσία της Μακεδονίας

analyst


Μία χώρα οικονομικά ισοπεδωμένη και εθνικά απίστευτα ταπεινωμένη από τη Γερμανία, μέσω της πέμπτης ελληνικής φάλαγγας και των Εφιαλτών της, είναι δυστυχώς δύσκολο να μην εξαφανιστεί ως Έθνος. Επόμενο στάδιο θα είναι η προσπάθεια μετατροπής της Μακεδονίας σε ένα διζωνικό ομοσπονδιακό κράτος από τη Γερμανία, μαζί με τα Σκόπια κατά το παράδειγμα της Κύπρου – με πέμπτη φάλαγγα μία κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων.   

.
Ενόψει των Ευρωεκλογών, όπου οι Έλληνες φαίνεται να επιλέγουν με βάση τις δημοσκοπήσεις εκείνα τα κόμματα που τους κατέστρεψαν, τα θύματα τους θύτες τους δηλαδή έχοντας προφανώς χάσει την επαφή τους με την πραγματικότητα, θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε το άρθρο μας για τη Μακεδονία – τονίζοντας ότι, η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί πως η συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση πρέπει να γίνει σεβαστή και να μην ακυρωθεί! Επίσης τον απώτερο σκοπό της Γερμανίας, ο οποίος δεν είναι άλλος από τη δημιουργία του Σουέζ της Ευρώπης, όπως ήταν το όνειρο του Χίτλερ και τη σύνδεση του με τον κινεζικό δρόμο του μεταξιού.
Επειδή τώρα αρκετοί Έλληνες έχουν πεισθεί πως η συμφωνία ήταν νομοτελειακή, παραθέτουμε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα Σκόπια, η οποία ελήφθη στη Λισαβόνα στις 27.06.1992: «H Κοινότητα είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει αυτή τη Δημοκρατία, με τα σημερινά της σύνορα, με ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει το όνομα Μακεδονία». Επίσης τα λόγια του Ιωάννη Καποδίστρια, σύμφωνα με τον οποίο τα εξής: «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύσει στην καρδιά μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

Ευρώπη, Πολιτισμός και Γεωπολιτική

iskra


Τέσσερα ερωτήματα για την Ευρώπη και τον πολιτισμό
Συνέντευξη
του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

1. Οι όροι Ευρώπη και Ευρωπαϊκή Ένωση συχνά συγχέονται ή ταυτίζονται στην πολιτική ρητορική και την επικοινωνία. Ποια είναι για σας τα πολιτικά και τα κοινωνικά σύνορα της Ευρώπης και σε ποιο βαθμό συμπίπτουν με αυτά της ΕΕ; Μήπως η Ρωσία ή και άλλες χώρες θεωρούνται από κάποιους μη Ευρώπη και, αν ναι, γιατί; Υπάρχει προοπτική να ξεπεραστεί θετικά αυτή η κατάσταση; Και υπάρχει προοπτική να ξεπεραστεί η σημερινή διαίρεση Βορρά-Νότου που έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχει και μια μη Ευρώπη είτε «ημιευρώπη» εντός της Ενώσεως;
Η Ρωσία είναι αναντίρρητα τμήμα της Ευρώπης, της ιστορίας της και του πολιτισμού της. Αλλά βέβαια η ήπειρός μας δεν είναι μια ομοιογενής οντότητα. Οι πολιτιστικές, κοινωνικο-οικονομικές, γεωπολιτικές διαδρομές των υποσυνόλων της στην ιστορία ήταν διαφορετικές. Aυτό που συνέβη μετά το 1991, μετά την κατάρρευση–«αυτοκτονία» του σοβιετικού καθεστώτος, αλλά και στη συνέχεια, με τη δημιουργία του ευρώ, τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, της επέκτασης δηλαδή σε όλο σχεδόν τον πλανήτη, με τη μερική εξαίρεση της Κίνας, των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και διανομής, και του πολιτισμού που τις συνοδεύει, της ένταξης της Ανατολικής. Ευρώπης στην ΕΕ και της κρίσης του 2008, είναι ότι η Ρωσία, η Ανατολική και η Νότια Ευρώπη έγιναν αντικείμενο «νέο-αποικιακής» εκμετάλλευσης του συνασπισμού των πιο αναπτυγμένων δυτικών κρατών και του πυρήνα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, της νέας αναδυόμενης «Αυτοκρατορίας του Χρήματος».
Και η μεν Ρωσία, λόγω του μεγέθους της και της αυτοκρατορικής κουλτούρας και παράδοσής της, άρχισε επί Πούτιν να αναιρεί σταδιακά την κατάσταση «Μπανανίας», που προσέλαβε στα χρόνια του Γέλτσιν, η Νότια όμως και Ανατολική Ευρώπη προσέλαβαν σταδιακά χαρακτηριστικά που συναντά κανείς στη σχέση Λατινικής και Βόρειας Αμερικής. Ένα είδος οικονομικής νέο-αποικιοκρατίας εγκαταστάθηκε στο εσωτερικό της Ευρώπης, ενώ το σύνολο της ηπείρου, με εξαίρεση τη Ρωσία, τη Σερβία και τη Λευκορωσία πέρασε σταδιακά υπό τον ασφυκτικό γεωπολιτικό έλεγχο του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, ακόμα και η ίδια η Γαλλία που είχε διατηρήσει το μεγαλύτερο βαθμό ανεξαρτησίας στην Ευρώπη μετά το 1945. Είναι αυτό που πολλοί ονομάζουν «γερμανική Ευρώπη», με τη σημαίνουσα όμως διαφορά ότι:

Γερμανικές Επανορθώσεις



του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Όταν στο χρεωκοπημένο μπακάλικο ανακαλύψουν  χρέη δεν σκέπτονται «τι θα πει η πελατεία» αλλά πώς θα εισπράξουν τα οφειλόμενα.
Την βασική αρχή της… μπακάλικής λησμόνησαν τα κόμματα στην Ελληνική βουλή όταν προχθές ψήφισαν επί της προτάσεως του προέδρου ,για διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας ,από τον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο , προς την Ελλάδα ,100  και 75 ετών μετά την λήξη των.
Αντί τα κόμματα εξουσίας  ν’ ασχοληθούν με ποιόν τρόπο θα γίνη η είσπραξη των οφειλομένων  από την Γερμανία 190,6 δις.$ λόγω αποζημιώσεων  και 4,2 δις.$ εκ του Κατοχικού δανείου (*) ,  ισχυρίσθησαν ότι η υπόθεση «αναδίδει (Sic) άρωμα εκλογών»!
Ανεξαρτήτως τι άρωμα αναδύει η απόφαση της Βουλής από το βάθος της αγραμματοσύνης των Ελληνικών «πολιτικών» , ένα είναι το πρόβλημα: πώς θα εισπραχθή η οφειλή , δοθέντος ότι το Βερολίνο αρνείται ,ως συνήθως , κάθε υποχρέωση από τις ζημίες που προξένησαν οι Γερμανοί στην χώρα μας τον 20ον αιώνα – γιατί υπάρχουν και αντίστοιχες , από την 10ετή οικονομική κρίση που προξένησαν ο χέρ Σόημπλε και  η κουστωδία του στο παράνομο Γιούρογκρουπ το 2015.
Μία λύσις θα ήταν η προσφυγή της Ελλάδος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ) αλλά οι πιθανότητες δικαιώσεως είναι ελάχιστες αν ληφθή υπ’ όψιν η πολιτική επιρροή επί των αποφάσεων το ΔΔΧ.

''ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΩ'' | Τι δεν θα ψηφίσω στις Ευρωπαϊκές εκλογές και γιατί.

ESTIA TV



''ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΩ'' | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ - ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΜΠΕΞH.



Το κακό με τις δημοσκοπήσεις: Η κάλπη


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Το σύνολο των δημοσκοπήσεων δεν του άφηνε περιθώρια για ελπίδες παραμονής στον πρωθυπουργικό θώκο στην Αυστραλία, δίνοντας σαφές προβάδισμα στην αντιπολίτευση.
Η μεγάλη δημοσκόπηση, όμως, αυτή της κάλπης, τον ξανάφερε στης εξουσίας το άτι. Η αυστραλιανή βιομηχανία έρευνας της αγοράς άρχισε ήδη έρευνα για να διαπιστώσει τα αίτια που οδήγησαν στις εσφαλμένες προβλέψεις.
Είναι ξεπερασμένη η μεθοδολογία ή μήπως απαρχαιωμένες οι πρακτικές λήψης δειγμάτων, γι’ αυτό και το εκλογικό αποτέλεσμα εμπίπτει στο πεδίο των πολιτικών θαυμάτων;
Πολιτικοί αναλυτές αναφέρουν στην «Guardian» ότι το πρόβλημα εστιάζεται στο λεγόμενο σφάλμα δειγματοληψίας. Η αβεβαιότητα σε μία δημοσκόπηση, εξηγούν, οφείλεται εν πολλοίς στο γεγονός ότι η έρευνα απευθύνεται σε ένα υποσύνολο.
Πάντα, υποσύνολο ερευνάται, τον κόσμο μην υποτιμάτε. Πότε η λογική των δημοσκοπήσεων λειτουργεί καλά; Σε σταθερά εκλογικά σώματα, με χαμηλούς όγκους απροσδιόριστης ψήφου.

Ο ΣΕΒ και η αριστεία στην Ευρωβουλή


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ήταν όντως εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας (ΣΕΒ) επέλεξε την ωραία αίθουσα συνεδριάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, για να παρουσιάσει μια μελέτη του, σχετική με την ανάγκη η Ελλάδα να πάει ακόμα πιο κοντά στην Ευρώπη. Και από αυτή την οπτική γωνία ο ΣΕΒ, πολύ σωστά κατά τη γνώμη μας, θεωρεί ότι στην αυριανή Ευρωβουλή θα πρέπει να συμμετέχουν οι καλύτεροι - δυνατοί εκπρόσωποι της χώρας. Όπως υπογράμμισαν στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν οι κ.κ. Θεόδωρας Φέσσας, πρόεδρος και Ευάγγελος Μυτιληναίος,αντιπρόεδρος του Συνδέσμου, στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να βρίσκονται οι άριστοι εκ των υποψηφίων ευρωβουλευτών.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο  Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος
Διότι ως συννομοθέτης σε επίπεδο E.E., το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη θέσπιση των ευρωπαϊκών πολιτικών. Η επόμενη πενταετία είναι κρίσιμη, καθώς θα θέσει τις βάσεις για πολλές από τις μακρόπνοες πρωτοβουλίες ενδυνάμωσης του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές διεργασίες θα απαιτήσουν εγρήγορση σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να σχεδιαστούν με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις εθνικές ανάγκες και τα ελληνικά συμφέροντα. Από αυτή την άποψη, η δράση των Ελλήνων ευρωβουλευτών, όλων των κομμάτων, θα επηρεάσει και τη δυνατότητα της χώρας μας να επιτύχει μία πιο ποιοτική, και βιώσιμη, σύγκλιση με τις ευρωπαϊκές επιδόσεις.
Η Ευρώπη έχει ευρεία, οριζόντια θεματολογία, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα κράτη-μέλη. Για τον ΣΕΒ, η συμμετοχή στις εκλογές είναι κρίσιμη γιατί όσο πιο ικανή είναι η εκπροσώπηση της Ελλάδας στο Ε.Κ., τόσο πιο δυναμικά θα υποστηριχθούν οι καίριες προτεραιότητες της παραγωγικής βάσης της χώρας και κατά προέκταση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις και όλων των πολιτών.

Ο εμπορικός πόλεμος «λυγίζει» την παγκόσμια οικονομία -Επιβράδυνση προβλέπει ο ΟΟΣΑ


H εμπορική διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας -των δύο μεγαλύτερων οικονομικών υπερδυνάμεων- ρίχνει βαριά σκιά στην παγκόσμια οικονομία, προειδοποιεί ο ΟΟΣΑ. Στην εξαμηνιαία έκθεσή του για τις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές, ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας στο 3,2% φέτος, από 3,5% του 2018.
Η παγκόσμια οικονομία πάτησε απότομα «φρένο» στα τέλη του 2018 και τώρα σταθεροποιείται σε πιο ήπια επίπεδα. Οι εμπορικές αντιπαραθέσεις και τα τρωτά σημεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος απειλούν να αποδυναμώσουν την οικονομική δραστηριότητα, υπονομεύοντας τις επενδύσεις και την εμπιστοσύνη σε παγκόσμιο επίπεδο, υπογραμμίζει ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του.
Για το 2019, ο Οργανισμός προβλέπει ανάπτυξη 3,2% και επιτάχυνση στο 3,9% το 2020, προειδοποιώντας ότι η κλιμάκωση της εμπορικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου αναμένεται να αφαιρέσει έως και 0,7% από το παγκόσμιο ΑΕΠ το 2021-22. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο σενάριο, το πλήγμα για την παγκόσμια οικονομία από υψηλότερους θα μπορούσε να ποσοτικοποιηθεί στα 600 δισ. δολάρια.

Πολιτισμική σχιζοφρένεια

analyst


Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν κατηγορούμε τους πολιτικούς ή τα ΜΜΕ για το κατάντημα μας, για την «αποσύνθεση της αλήθειας» και για την κατ’ επίφαση δημοκρατία που βιώνουμε – επειδή οι πιθανότητες να είμαστε εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι, επιλέγοντας κόμματα, πολιτικούς ή ΜΜΕ που συμβαδίζουν/ταιριάζουν με τις προκαταλήψεις και με τις αντιλήψεις μας, αποφεύγοντας τις αντίθετες απόψεις που απογοητεύουν ή κουράζουν, καθώς επίσης προτιμώντας τον πιθηκισμό αντί τη σκέψη, δεν είναι καθόλου αμελητέες.

 .
«Μπορεί κανείς να κυριαρχήσει σε χίλιους ανθρώπους πιο γρήγορα απευθυνόμενος στις προκαταλήψεις τους και στα συναισθήματα τους, από ότι να πείσει έναν και μόνο, βασιζόμενος στη λογική του» (R. Heinlein).  
 .

Άρθρο

- του Βασίλη Βιλιάρδου
Σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη (πηγή), καθώς επίσης με τη συνέντευξη στην RT ενός βραβευμένου δημοσιογράφου (πηγή), τα επικρατούντα ΜΜΕ στις Η.Π.Α. τις τελευταίες δεκαετίες δεν μεταφέρουν πλέον τα γεγονότα στους ανθρώπους, αλλά τις απόψεις τους – απευθυνόμενα στις προκαταλήψεις και στα συναισθήματα, αντί στη λογική τους. Με τον τρόπο αυτό «διασπείρουν» ενεργά τη διαφωνία στην αμερικανική κοινωνία, τη διαιρούν και επικεντρώνονται στο να κάνουν τις δύο πλευρές να μισεί η μία την άλλη – ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που βομβαρδίζεται από τα ΜΜΕ με τις συγκεκριμένες «ειδήσεις», δεν γνωρίζει και δεν ενδιαφέρεται για τη χειραγώγηση της από τη συναισθηματική διαστρέβλωση των γεγονότων.

Τι φέρνει η συμμετοχή των Βρετανών στις ευρωεκλογές


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Ιωάννη Παπαδόπουλου,
Αναπληρωτή Καθηγητή στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Είναι τελικό: Το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ) θα συμμετάσχει στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Η κυβέρνηση Μέι ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για να αποπειραθεί εκ νέου την ψήφιση της Συμφωνίας Αποχώρησης του Η.Β. από την Ε.Ε., οπότε οι Βρετανοί θα κληθούν στις κάλπες στις 23 Μαΐου για να εκλέξουν 73 ευρωβουλευτές.
Ο  Ιωάννης Παπαδόπουλος.
Έτσι, η Ολομέλεια του Σώματος θα αποτελείται και πάλι από 751 ευρωβουλευτές. Χάριν αστεϊσμού, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Brexit δείχνει να έχει χάσει κάπως την ικμάδα του αυτές τις μέρες, καθώς οι Βρετανοί θα συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές και αγγλικές ομάδες θα παίξουν στον τελικό του φετινού Champions League. Πιο σοβαρά, η συμμετοχή των Βρετανών στις ευρωεκλογές φέρει μία σειρά από σοβαρές πρακτικές συνέπειες, τις οποίες θα ήταν σκόπιμο να εξετάσουμε συνοπτικά εδώ.
Μετά τις εκλογές, η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα συγκροτηθεί σε σώμα και θα συνεδριάσει στο Στρασβούργο για πρώτη φορά στις 2 Ιουλίου. Μέχρι τότε, όλοι οι άμεσα εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των Ευρωπαίων θα έχουν επιλέξει, μέσω του πολιτικού τους κόμματος, την ευρωπαϊκή πολιτική ομάδα στην οποία θα εγγραφούν. Κάθε ευρωβουλευτής δεν μπορεί να εγγραφεί παρά μόνο σε μία ευρωπαϊκή πολιτική ομάδα, ήτοι στην κοινοβουλευτική ομάδα ενός ευρωπαϊκού πολιτικού κόμματος, ανάλογα με τη γενική πολιτική του τοποθέτηση και όχι ανάλογα με την εθνικότητά του.