Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

H Κύπρος, η έξοδος από ευρωζώνη-ΕΕ και οι παραδοξότητες στην αριστερά

Outside the Wall


Στην Κύπρο, η ευρωζώνη, με το δικό της ‘’Σχέδιο Β’’, έναντι της πρώτης εναλλακτικής που απέρριψε η Κυπριακή Βουλή,  εκτέλεσε όχι μόνο καταθέσεις, αλλά και τις προοπτικές μιας αξιοβίωτης ζωής για τους εργαζόμενους και  την κοινωνική πλειονότητα του νησιού. Κάτι σαν μια καταστροφική πυρκαγιά, σχολίασε ένας αναλυτής: ‘’ένα δάσος που έχει κατακαεί, θέλει είκοσι χρόνια να ανασυσταθεί’’.

Οι δραματικές αυτές εξελίξεις, είναι πολύ λογικό να προκαλέσουν ένα  μάλε-βράσε στο ΣΥΡΙΖΑ,  που δε λέει να καταλαγιάσει.

Νέον Κυπριακόν Ανέκδοτον: ‘’ εκτός μνημονίων και εντός ευρωζώνης’’

Η πρώτη διάψευση αφορά την αυταπάτη πως υπάρχει χώρος για μια γραμμή ‘’ εκτός μνημονίων και εντός ευρωζώνης’’. Μέσα σε χρόνο ρεκόρ, με την απειλή της διακοπής της χρηματοδότησης, το κυπριακό πολιτικό σύστημα σύρθηκε άρον άρον, με το πιστόλι στον κρόταφο,  γονυπετές στο έδαφος της ωμής ευρω-ενωσιακής πραγματικότητας: Και μνημόνιο και παραμονή στην ευρωζώνη  και άμεση ληστεία εισοδήματος και διάλυση της οικονομίας. Να σημειώσουμε μάλιστα πως ξάφνου εμφανίστηκε ένα ευρώ Β’ κατηγορίας: Είναι το ευρώ στην Κύπρο, που έχει σαφώς χαμηλότερη αξία, μιας και δεν έχεις πρακτικά δικαίωμα να το χρησιμοποιείς!

Άσε μας ρε Κρούγκμαν…

Infowar


Αυθάδης όπως πάντα ο νομπελίστας οικονομολόγος αμφισβητεί την αυθεντία των Ελλήνων τηλεσχολιαστών
Προκλητικός απέναντι στην αυθεντία Ελλήνων πολιτικών, οικονομολόγων και δημοσιογράφων εμφανίστηκε για μια ακόμη φορά ο Πολ Κρούγκμαν.
Ο νομπελίστας οικονομολόγος εκφράζει με έπαρση την απορία του για την εμμονή της ελληνικής πολιτικής ελίτ να παραμένει στην ευρωζώνη, παρά τις καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία και την κοινωνία.
Αμφισβητώντας σειρά διακεκριμένων Ελλήνων τηλεσχολιαστών αλλά και πολιτικών της κυβέρνησης, (που μέχρι πρότινος νόμιζαν ότι είναι γυναίκα) ο Κρούγκμαν επιστρέφει στην επιχειρηματολογία της συμμορίας της δραχμής. Είναι, όπως θα τον αποκαλούσε γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός, ένας κοινός «συμμορίτης».

Η επιλεκτική νεογερμανική επέλαση στην Κύπρο και οι φορολογικοί παράδεισοι

του Θεόδωρου Κατσανέβα


Οι αρχηγοί των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεδριάζουν. Το Ευρωγκρούπ συνεδριάζει. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνεδριάζει. Το Ευρωκοινοβούλιο συνεδριάζει.Διάφορα επικαλυπτόμενα όργανα και επιτροπές της Ε.Ε. συνεδριάζουν. Και τελικά γίνεται αυτό που θέλουν ο Σόιμπλε. ! Ο οποίος μάλιστα ζήτησε να μην τον απασχολούν με συνεχείς συνεδριάσεις για τέτοια θέματα, αφού δεν εκβιάζεται !  Έτσι, η Τρόϊκα  στοχοποίησε   επιλεκτικά  την Κύπρο, η οποία  πριν από την ένταξή της στην ευρωζώνη  ακολούθησε μια κοινώς αποδεκτή διεθνή πρακτική. Αυτήν της προσέλκυσης διεθνών κεφαλαίων στα οποία παρέχονται χαμηλές ή ανύπαρκτες φορολογικές επιβαρύνσεις και μερική ή απόλυτη εχεμύθεια συναλλαγών. Τα μέτρα που επέβαλλε η Τρόϊκα στην Κύπρο δεν έχουν λογική  βάση. Στηρίζονται απλά στο δίκαιο του ισχυρού. 


Είναι προφανώς παράλογο  να θεωρείται ασφαλής ένας τραπεζικός τομέας  αν υπερβαίνει κατά μία ή δύο φορές το ΑΕΠ μιας χώρας και να αγνοούνται πολλές άλλες παρόμοιες ή περισσότερο ακραίες περιπτώσεις χωρών –φορολογικών παραδείσων. Και να αγνοείται το γεγονός ότι η Κύπρος ανήκει σε μια οικονομική και νομισματική  ένωση κρατών, η οποία  προωθεί και την τραπεζική της ένωση. Γιατί άραγε ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου να συγκρίνεται με το ΑΕΠ της ίδιας αυτής χώρας και να μη θεωρείται μέρος του συνολικού τραπεζικού τομέα της Ε.Ε. Οι Γερμανοί αντιπαρέρχονται την ύπαρξη άπειρων φορολογικών παράδεισων ανά την υφήλιο αλλά και μέσα στην Ε.Ε., οι οποίοι εξυπηρετούν τη λειτουργία του καζίνου -καπιταλισμού, ο οποίος κατ’ επέκταση ευνοεί τους ισχυρούς. Αρκεί να ειπωθεί εδώ ότι, οι μισές περίπου διεθνείς συναλλαγές καταφεύγουν στους φορολογικούς παράδεισους, μικρά και ασήμαντα κρατίδια, τους οποίους, αν ήθελαν οι ισχυροί της γης, θα μπορούσαν να τους εξαφανίσουν σε μια νύχτα. Αλλά δεν το θέλουν για εύλογους λόγους. Αποφασίζουν και επιβάλλουν τη γνώμη τους κατά πως τους συμφέρει. Γιατί «όποιος έχει τον έλεγχο του κουμπαρά, παραγγέλνει και τη μουσική».

Ευρω – σκεπτικισμός: κλίνατε επ’ αριστερά;

Info-War

Σε αντίθεση με την Ελλάδα η κριτική στην Ευρωζώνη είχε συνήθως συντηρητικά χαρακτηριστικά. Οι ισορροπίες όμως αλλάζουν

του Άρη Χατζηστεφάνου
Επίκαιρα – Μάρτιος 2013
«Δεν υπάρχον μονόδρομοι, υπάρχει εναλλακτική» έλεγε με στεντόρεια φωνή ο Κόνραντ Άνταμ σε ένα πλήθος 1200 ατόμων που παρά το τσουχτερό κρύο και την βαριά χιονόπτωση είχαν μαζευτεί στη μικρή γερμανική πόλη του Στάντταλ για να ακούσουν τον επικεφαλής της πρωτοβουλίας «Εναλλακτική για την Ευρώπη».
Πριν από μερικούς μήνες κάθε φέρελπις πολιτικός που θα τολμούσε να μιλά εναντίον της ευρωζώνης θα αντιμετωπιζόταν τουλάχιστον σαν γραφικός εάν όχι σχιζοφρενής, στη Γερμανία. Ο Κόνραντ Άνταμ, όμως φαίνεται ότι κατάφερε να εκφράσει έναν ολοένα αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό ο οποίος κατακλύζει την Ευρώπη και κινείται από τις παρυφές του πολιτικού στερεώματος προς το κέντρο της πολιτικής σκηνής.
Η νέα πολιτική πρωτοβουλία απαρτίζεται από διακεκριμένους οικονομολόγους οι οποίοι συμφώνησαν σε μια κοινή πλατφόρμα βασικών αιτημάτων: Διάλυση της ευρωζώνης και επιστροφή σε εθνικά νομίσματα ή μικρότερες τοπικές ενώσεις και κατάργηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Barclays Capital: 7 κρίσιμα ταμπού που η Ευρωζώνη έχει ήδη σπάσει

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Μοναδική περίπτωση πέρυσι η Ελλάδα… μοναδική φέτος η Κύπρος! – Αλλά οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα!

Eίναι αλήθεια ότι το πακέτο διάσωσης της Κύπρου μπορεί να θεωρηθεί ως λύση… εξαίρεση για την Ευρωζώνη, αλλά οι εξαιρέσεις είναι εκείνες που επιβεβαιώνουν τους κανόνες!
Τα ανωτέρω υποστηρίζει η Barclays Capital, σε νέα έκθεσή της, υπό τον τίτλο “Ghostbusters: Here Is The Long List Of Broken Taboos In The EU”.Μάλιστα η εν λόγω έκθεση εμφανίζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς ο οίκος παρουσιάζει μια αναλυτική λίστα για όλες… τις εξαιρέσεις που έχει ήδη κάνει η Ευρωζώνη, αλλά και για όλα τα ταμπού που πλέον έχει σπάσει…
Ποιες είναι όμως οι εξαιρέσεις που έχουν επιβεβαιώσει τον κανόνα και ποια τα ταμπού που έχει σπάσει η Ευρωζώνη;
Η Barclays Capital αναλύει:
1) Ένα κρατικό χρέος δεν μπορεί να αναδιαρθρωθεί: Το ταμπού έσπασε η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (PSI+) πριν από έναν χρόνο.

Νοάμ Τσόμσκι: «Στην Ελλάδα έχει θυσιαστεί η Δημοκρατία» (Video)

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Η Δημοκρατία δέχεται επίθεση στο μεγαλύτερο μέρος του Δυτικού κόσμου. Η τεχνοκρατική επικυριαρχία, που επεκτείνεται στην Ελλάδα με την κατάληψη της ελληνικής οικονομίας από τους ξένους τεχνοκράτες, λαμβάνοντας  ουσιαστικά τις οικονομικές αποφάσεις (στην χώρα μας)  αποτελεί ένα ασυμβίβαστο γεγονός με κάθε ουσιαστική έννοια της δημοκρατίας.
«Στις Η.Π.Α η δύναμη για τη λήψη αποφάσεων βρίσκεται συγκεντρωμένη σε ένα πολύ στενό πλαίσιο», τονίζει ο Noam Chomsky αναδεικνύοντας την επιρροή της ολιγαρχικής εξουσίας σε όλο το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό φάσμα και τις εγγενείς ανισότητες των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών και «Δημοκρατιών».
Δείτε το βίντεο

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Κώστας Λαπαβίτσας:Η Κύπρος μπορεί να φύγει από το ευρώ


Τράπεζα Κύπρου: Τα σποτάκια που δεν προσέξαμε

Infowar


Τρία διαφημιστικά σποτάκια της Τράπεζας Κύπρου που είχαν προβλέψει την κρίση αλλά… τα αγνοήσαμε

Κόντρα κούρεμα του ελληνικού PSI




Smoke Signals Special: ‘Eurogroup will stop capital flight NOW’

The Slog


Is the European public being quietly alerted to an assets freeze? Will eurocapital controls be rushed through on this bank holiday weekend?

by John Ward

draghimerkThe Slog has posted endlessly about ECB boss Mario Draghi’s disappearing act since March 7th.Last Saturday, I posted this opinion on what Mario is busy doing:
‘The mystery of Mario Draghi the Invisible Man is more disturbing in some ways. I posted about Schäuble briefing bigtime against him the week before last, and I now think it boils down to two serious possibilities. The first is that Berlin has somehow neutralised the ECB boss, and told him to stay out of public and leave it to them. If so, he has managed very well to be AWOL during a classic Brussels-am-Berlin cock-up. But even as the ECB demanded a Nicosia decision by Monday and then demanded more money after the Moscow talks broke down, SuperMario was nowhere to be seen. That is odd.
The second possibility – and one I increasingly favour – is that from the outset Mario Draghi saw Cyprus as a distraction, no more: he knows that via his control over the banking purse-strings, he can bring the island to its knees any time he likes. Either he knew (or guessed) that the Berlin mentality would jackboot into the situation and use it as a test-case for (a) future events where threats are felt to be necessary and (b) setting the precedent for State theft of depositor funds under the guise of bollocks like Open Bank Recontruction (OBR) or fantasy ‘levies’. Of course, he would prefer to be away from that grubby operation, but I return to the key word here – distraction: Germany’s aim is control; Draghi’s aim is the survival of the euro, whatever it might cost. The two need not be the same, and in the long term probably won’t be….Personally, I suspect what he plans to do adds up to yet another form of citizen pauperisation alongside the bank robbery approach….’

Η «συμφωνία» βίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Γ.Κασιμάτη*
Η «συμφωνία» της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας με τους ηγέτες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ έδειξε και πάλι στο λαό της Κύπρου το ειδεχθές πρόσωπο του υπερεθνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος του σύγχρονου καπιταλισμού και της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη.
Πρόκειται για τη δεύτερη φάση του πειράματος υποδούλωσης των λαών στον ευρωπαϊκό χώρο, του οποίου η εφαρμογή άρχισε με τις συμβάσεις δανεισμού (τα Μνημόνια) της Ελλάδας με τους ίδιους πολιτικούς εκπροσώπους του κερδοσκοπικού νεοφιλελευθερισμού και του γερμανικού ηγεμονισμού στην Ευρώπη.
Η «συμφωνία» δεν ήταν, βέβαια, συμφωνία. Ήταν κατάφωρη άσκηση οικονομικής και πολιτικής βίας. Ολόκληρο το διάγγελμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, που «συμφώνησε», καθώς και η διαμαρτυρία προς την Ευρωζώνη και το Βερολίνο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, που στηρίζει μέχρι σήμερα το ακόμη σκληρότερο, παράνομο καθεστώς των Μνημονίων, ομολογούν και την άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας και την παραβίαση θεμελιωδών αρχών του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου. Και για να ολοκληρωθούν η ανομία και η ποδοπάτηση της δημοκρατίας, ο κ. Σόιμπλε, αμέσως μετά τη «συμφωνία» της βίας, δήλωσε -σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες- ότι δεν χρειάζεται να εγκριθεί από τη Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας! Την πρόθεση της κ. Μέρκελ, που είχε δηλώσει πριν από ένα και πλέον χρόνο ότι θα προτείνει την τροποποίηση των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να μη χρειάζονται έγκριση από τα αντιπροσωπευτικά σώματα των κρατών-μελών οι «συμφωνίες» που θα επιβάλλει ο γερμανικός Βορράς, ήλθε να εφαρμόσει ο υπουργός της πριν ακόμη θεσπιστεί.

Paul Krugman : Ποια είναι η ελληνική λέξη για το Corralito;

Από το blog του Θεόδωρου Κατσανέβα


Paul Krugman ( Βραβείο Νόμπελ οικονομίας)
The New York Times
28 του Μαρτίου, 2013


Είναι τώρα τρία χρόνια από τότε που πρότεινα μια πιθανή διαδρομή για την ελληνική έξοδο από το ευρώ: μια τραπεζική κρίση, που να συνοδευτεί από υψηλά όρια αναλήψεων από τράπεζες, παρόμοια με το 2001 της Αργεντινής (corralito). Και στη συνέχεια, όταν θα έχει υποχωρήσει ο πανικός, να επανέλθει η χώρα στο εθνικό της νόμισμα. Προφανώς, αυτό δεν έχει συμβεί. Παρά την  μεγάλα αδιέξοδα, η δέσμευση της ελληνικής πολιτικής ελίτ με το ευρώ έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ισχυρή. Η ανάλυσή μου στον οικονομικό τομέα δεν ήταν λάθος, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τις πολιτικές μου υποθέσεις.


Παρόλα αυτά, η Κύπρος ακολουθεί τώρα το πρώτο μέρος του σεναρίου. Και  επιτρέψτε μου να ρωτήσω και πάλι: ποιος ακριβώς, είναι ο λόγος για την παραμονή  στο ευρώ; Η ευκολία και η αποδοτικότητα του ενιαίου νομίσματος δεν υπάρχει πια. Στο μεταξύ το μέλλον της Κύπρου μέσα στο ευρώ, προδικάζει χρόνια καταστροφικής ύφεσης και λιτότητας. Η ελπίδα και μόνο ότι, κατά κάποιο τρόπο θα αποκατασταθούν τα πράγματα και θα επανέλθουν στην προηγούμενη κατάσταση, είναι άραγε αρκετή για να δικαιολογήσει όλα αυτά;

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

ΚΥΠΡΟΣ: Ο νέος Ατίλλας



Διοργανωτές: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ


Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013 και ώρα 19:00  στο 
Floral Athens, Greece
 Μιλούν:
  • Λεωνίδας Βατικιώτης, οικονομολόγος/δημοσιογράφος
  • Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών/μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
  • Δημήτρης Κωσταντακόπουλος, συγγραφέας/δημοσιογράφος
  • Κώστας Παπουλής, οικονομολόγος/εκπαιδευτικός

Συντονισμός
  • Αριάδνη Αλαβάνου, μέλος της Πρωτοβουλίας ΕΛΕ

Η αυταρχική απόφαση του Eurogroup της 25ης Μαρτίου 2013 σηματοδοτεί μία νέα εποχή κατοχής, που επιφυλάσσει την οικονομική υποδούλωση του νησιού και την εξαθλίωση των κατοίκων του. Οι ωμοί εκβιασμοί της Γερμανίας, η οποία με μία πραξικοματική απαίτηση διά στόματος Β. Σόϊμπλε αξίωσε την παράκαμψη της Κυπριακής Βουλής, αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο της Ευρωζώνης. Αντί για αλληλεγγύη, ισοπέδωση... Αντί για λύση, μεγαλύτερο πρόβλημα...

Δηλαδή μνημόνια με την γνωστή αποτυχημένη συνταγή, ανεργία, υπέρμετρη φορολόγηση, κατάλυση του κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα της ΑΟΖ. Εξελίξεις που θα απειλήσουν ανοιχτά την εθνική κυριαρχία του νησιού, σε μία στιγμή μάλιστα που οι διεθνείς συσχετισμοί δυνάμεων στην περιοχή χαρακτηρίζονται από ένταση των ανταγωνισμών, συγκρούσεις και ρευστότητα.
Ποια σκοπιμότητα κρύβεται πίσω από την πολιτική της Γερμανίας; Ποιος κερδίζει από το δράμα της Κύπρου. Τι προοπτικές μπορεί να έχει ένα κράτος που υποθηκεύει το μέλλον του για χάρη του τραπεζικού συστήματος; Τι σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα; Ποιες προκλήσεις ανοίγονται για τις κοινωνίες; Είναι αργά να διεκδικήσουμε μία άλλη λύση;

Live Streaming απο το: http://info-war.gr/

 


Τα καλά, τα κακά και τα πανάσχημα

protagon



Τα καλά
του Γιάννη Βαρουφάκη
• Αντίθετα με την απαράδεκτη αρχική απόφαση του Eurogroup, τουλάχιστον τώρα γίνεται σεβαστή η δημόσια εγγύηση των καταθέσεων κάτω των €100 χιλιάδων.
• Το ολοσχερές κούρεμα των ιδιωτικών ομολόγων των πτωχευμένων τραπεζών, χωρίς το οποίο ανατρεπόταν (από την αρχική συμφωνία) η διεθνής πρακτική της ιεράρχισης των πιστωτών ενός πτωχευμένου χρηματοπιστωτικού συστήματος, με τους καταθέτες να έχουν προτεραιότητα απέναντι στους ομολογιούχους.
• Η διαφοροποίηση του κουρέματος ανάλογα με την τράπεζα στην οποία έχει κάποιος τις καταθέσεις του. Η αρχική απόφαση, που επέβαλε το ίδιο κούρεμα σε όλες τις τράπεζες, αναιρούσε την έννοια της προσωπικής ευθύνης των καταθετών όσον αφορά την επιλογή της τράπεζας στην οποία εμπιστεύονται τα χρήματά τους.
• Η επιβολή μεγάλων ζημιών στις ανασφάλιστες καταθέσεις και στους ομολογιούχους μειώνει το δάνειο από την τρόικα που θα επωμιστεί το κυπριακό δημόσιο.
Τα κακά

Επαναγορά δημόσιου χρέους, αναδιαρθρώσεις, νέα δόση: όλα για τις τράπεζες και τους πιστωτές (Ουτοπία)

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση



Σε όλο και πιο δεινή θέση έρχονται οι εργαζόμενοι της Ελλάδας με κάθε δόση που εισρέει στο πλαίσιο του προγράμματος χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας. Το ίδιο ισχύει και για την δόση – μαμούθ ύψους 52,5 δισ. ευρώ η χορήγηση της οποίας εγκρίθηκε αρχικά στο συμβούλιο υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης στις 27 Νοεμβρίου 2012. Η εκταμίευση της δόσης ωστόσο συνοδεύτηκε από τρεις όρους. Ο πρώτος αφορούσε την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου τον Νοέμβριο του 2012 και ο δεύτερος την επιτυχή εφαρμογή ενός προγράμματος επαναγοράς ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Η υλοποίηση αυτών των δύο όρων άνοιξε τον δρόμο για την εκταμίευση του πρώτου μέρους της δόσης ύψους 34,3 δισ. ευρώ, την εβδομάδα που προηγήθηκε των Χριστουγέννων.
Το υπόλοιπο ποσό αναμένεται να καταβληθεί σε τρεις δόσεις από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο υπό την αυστηρή προϋπόθεση της εφαρμογής επιπλέον αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. Ο τρίτος όρος λοιπόν αφορά την υιοθέτηση νέων αντεργατικών μέτρων. Παρότι η κυβέρνηση επιχείρησε να εμφανίσει ως επιτυχία και απαρχή θετικών εξελίξεων το πράσινο φως των Ευρωπαίων για την χορήγηση της δόσης, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική: Τόσο οι όροι που τέθηκαν όσο και η ίδια η δόση σηματοδοτούν μια ραγδαία επιδείνωση της θέσης της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, ενώ από την άλλη μεριά κερδισμένοι είναι η αστική τάξη και πολύ περισσότερο οι πιστωτές και οι τράπεζες.

Η Κύπρος σε ζοφερούς καιρούς



Γιατί ξέμεινε η Μεγαλόνησος από συμμαχίες .
Του Κώστα Μελά
Η μεγαλόνησος δεν ξέμεινε από συμμαχίες. Η Κύπρος επέλεξε να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης πολύ πρόσφατα το 2008. Επομένως έχει κάνει τις επιλογές της. Παράλληλα συνεργάζεται και με το Ισραήλ τελευταία με στόχο την κοινή εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην ΑΟΖ του νησιού. Συγχρόνως συζητιέται και η περίπτωση η Κύπρος , με κάποια φόρμουλα , να ενταχθεί στα περίχωρα του ΝΑΤΟ, παρακάμπτοντας την Τουρκική αρνητική θέση. Επομένως η Κύπρος έχει επιλέξει στρατόπεδο. Δεν είναι πια η αδέσμευτη χώρα υπό τον Μακάριο, παρότι την εποχή εκείνη το κίνημα των αδεσμεύτων στηρίζονταν στην ύπαρξη του διπολισμού σε πλανητική εποχή.
Τώρα το παράδειγμα της συνεργασίας με το Ισραήλ για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων , δείχνει το πώς δημιουργούνται οι συνεργασίες και ίσως αργότερα να μετατραπούν σε συμμαχίες. Θέλω να πω ότι οι συμμαχίες φτιάχνονται σε βάθος χρόνου , με μεγάλη προσπάθεια και με αμοιβαία συμφέροντα τα οποία να μην προσκρούουν σε ισχυρότερα συμφέροντα της άλλης χώρας.

Ήρθε η ώρα του ευρωσκεπτικισμού!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Σπύρου Κόγκα

Η κατάσταση στην Γηραιά Ήπειρο , μετά και την λύση-σοκ που επέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία το EuroGροup, σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τους λαούς, τα έθνη και το πολιτικό μοντέλο της Ε.Ε.   Η συμβολή της Μέρκελ στην επιτάχυνση της απομυθοποίησης του μύθου της «Ενωμένης Ευρώπης» , θελημένα ή μη, θα καταγραφεί στην ιστορία ως καταλυτική. Από άκρη σε άκρη σε όλη την Ευρωζώνη, από την δεξιά έως την αριστερά, από τον εργάτη και τον άνεργο έως τον μικροεπιχειρηματία ή ακόμα και τα μεσαία εύρωστα στρώματα, μια κοινή αγωνία, ένα κοινό ρίγος και τελικά μια κοινή αμφισβήτηση φουντώνει και εξαπλώνεται, η αμφισβήτηση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αν μέχρι χθες σε αυτό το ‘’αιρετικό’’ στρατόπεδο έβρισκε κανείς μόνο τους λαούς της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, αν θεωρούσαμε όλοι αναμενόμενη λόγω ιστορίας την πάγια ευρωσκεπτικιστική διάθεση των Βρετανών, σήμερα στις στάχτες της Κυπριακής οικονομίας, αναγεννιέται ένας ευρωσκεπτικισμός πανευρωπαϊκής διάστασης. Πρόσφατες έρευνες στην Γερμανία , υπό το βάρος των εξελίξεων στην Κύπρο, αναφέρουν πως το 54% των Γερμανών δεν νιώθει ασφαλείς τις καταθέσεις του στις τράπεζες! Ας φανταστούμε τι νιώθει ο μέσος Ευρωπαίος μετά τις δηλώσεις του νέου επίτροπου ‘’πως οι καταθέτες μπορεί στο μέλλον να συμβάλλουν στην διάσωση των τραπέζών’’ και την σαφή προετοιμασία της Γερμανίας να προσαρμόσει αυτό το μοντέλο για κάθε «ασθενή» χώρα.

At the End of the Day

The Slog

by John Ward

Raining on the Easter Parade

It is one of the madder tenets of Friedmanite ‘economics’ that most people can’t do without working 8 til 8 seven days a week just so they can make more and more money and get more and more rich. So I am always reassured when, by 2 pm on the day before long Easter weekends begin, every office in Britain is emptier than a Cypriot bank account.

I get the same joy from watching Boris Johnson playing Albert to Eddie ‘Wallace’ Mair’s Lion during a TV interview. BoJo’s near-total inability to offer any defence of Mair’s five charges against him was funny, but easily surpassed by the sight this morning of Darius Guppy defending him. Having Guppy (a fellow old Etonian and convicted fraudster) defend you is akin to a top Nazi pitching up at Nuremburg and discovering that his counsel is called Genghis Stalin. The piece is in The Spectator, a once fine magazine now also run by sociopathic barbarians, and Guppy’s defence is constructed in the style of Arsene Wenger being asked about a penalty decision. Not to be missed.

However, Treat of the Week pre-Easter for me had to be watching Jeroen René Victor Anton Dijsselbloem of Holland making his debut on the world economic stage. Were there any justice in that world it would also have been his Farewell Tour, but things don’t work that way in the EU which, as we all know only too well, is not of this world. I can now exclusively reveal to a shocked readership that Jeroen is a torpedophile. Whatever the situation, the Dutchman launches a torpedo.

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Π.Παναγιώτου: Το πραγματικό κόστος μιας πτώχευσης της Κύπρου

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση



closequote3Κάθε φορά που γίνεται λόγος για το ενδεχόμενο πτώχευσης μίας χώρας στην ευρωζώνη ή εξόδου της απ’ το ευρώ ακολουθεί ένας υπολογισμός του κόστους που αυτό θα είχε για την ΕΕ. Στην περίπτωση της Κύπρου και λόγω της ταχύτητας των εξελίξεων αλλά και του μικροσκοπικού μεγέθους της η συζήτηση αυτή παρακάμφθηκε με τη λογική ότι οι συνέπειες θα ήταν ελάχιστες.
Κάτι τέτοιο είναι πολύ μακριά απ’ την αλήθεια από τη μία πλευρά γιατί η πτώχευση και η έξοδος μίας χώρας απ’ το ευρώ συνεπάγεται αυτόματα και την αποδοχή διάσπασης της ευρωζώνης, γεγονός που από μόνο του είναι αρκετό για να αλλάξει την ευρωπαϊκή ιστορία και να οδηγήσει την ΕΕ σε αχαρτογράφητα εδάφη. Και από την άλλη πλευρά γιατί, ακόμη και στην περίπτωση της Κύπρου, το βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο κόστος μίας πτώχευσης και αποχώρησης της απ’ την ευρωζώνη υπολογίζεται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Ξεκινώντας, λοιπόν, από τις πλέον άμεσες συνέπειες και προχωρώντας προς τις βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες, ακολουθεί ένας υπολογισμός του κόστους μίας ενδεχόμενης πτώχευσης της Κύπρου.
α) Αν η Κύπρος αφεθεί να πτωχεύσει, απειλείται με πτώχευση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΑΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Σοκ και δέος έχει προκαλέσει όχι μόνο στην Κύπρο και στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρωζώνη και τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ η πραγματική ληστεία των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Η απότομη συνειδητοποίηση από τους Ευρωπαίους πολίτες ότι κατ' εντολήν της Γερμανίας οι κυβερνήσεις τους ανά πάσα στιγμή θα κατάσχουν όποιο τμήμα των καταθέσεών τους επιθυμούν έχει προκαλέσει εντονότατα αισθήματα ανησυχίας που αγγίζουν τα όρια του πανικού σε πολλές περιπτώσεις, αλλά και σφοδρότατα συναισθήματα εναντίον της Γερμανίας, της Ευρωζώνης και της ΕΕ.
«Τα αντιγερμανικά συναισθήματα έχουν πάρει φωτιά στηνότια Ευρώπη» ήταν την Κυριακή π.χ. ο χαρακτηριστικός κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ». Εύγλωττοι και οι υπότιτλοι - πάντα στην πρώτη σελίδα: «Αγκυλωτοί σταυροί και μουστάκια του Χίτλερ ανθούν στους δρόμους της Αθήνας και της Λευκωσίας. Το Βερολίνο ανησυχεί γι' αυτά. Υπό κατηγορία η απούσα διακυβέρνηση της ΕΕ και η εξαφάνιση της Γαλλίας». Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο Ολλανδός πρόεδρος του Eurogroup, δεν δίστασε να διακηρύξει επισήμως προς όλους τους Ευρωπαίους ότι η αρπαγή των καταθέσεων είναι η νέα πολιτική της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ασχέτως αν στη συνέχεια επιχείρησε να μετριάσει τη θύελλα αντιδράσεων «διορθώνοντας» δήθεν την αρχική του δήλωση - μια«διόρθωση» άλλωστε που κανένας δεν πήρε στα σοβαρά.
Ο Ολλανδός ήταν όντως σαφέστατος: «Την κρίση θα την πληρώνουν μέτοχοι και καταθέτες» δήλωσε χωρίς περιστροφές, τονίζοντας ότι η ληστεία των καταθέσεων θα εφαρμοστεί σε όλες τις χώρες που θα αντιμετωπίζουν κρίση και θα έχουν μεγάλο τραπεζικό τομέα. «Το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε για την Κύπρο αντιπροσωπεύει ένα νέο μοντέλο λύσης τραπεζικών προβλημάτων στην Ευρωζώνη» διακήρυξε. Ο φόβος για το ότι επίκειται γενική επιδρομή των κυβερνήσεων για αρπαγή των καταθέσεων εξαπλώθηκε ακαριαία σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, της Γερμανίας συμπεριλαμβανoμένης.

Επιστροφή στην λίρα η λύση για την Κύπρο

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Επίκαιρα 21-27.3.2013
liraΗ απάντηση που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών του Τέταρτου Ράιχ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προς την κυπριακή ηγεσία κατά τη διάρκεια του (ιστορικής πλέον σημασίας) συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, «αν δεν σας αρέσει να φύγετε από το ευρώ», αποτελούσε μια κορυφαία επίδειξη αλαζονείας, θράσους και πολύ περισσότερο δύναμης, εξόφθαλμα απειλητικής πια για την Ευρώπη! Τα λόγια του έφεραν στην επιφάνεια αφτιασίδωτη επίσης την γερμανική υποκρισία, καθώς ο Σόιμπλε ήξερε ότι μίλαγε εκ του ασφαλούς, έχοντας απέναντί του μια ηγεσία που είχε εξ’ αρχής συμφωνήσει με το τερατώδες γερμανικό σχέδιο κατάσχεσης μέρους των τραπεζικών καταθέσεων.
Η ηγεσία του Ν. Αναστασιάδη ήξερε πολύ καλά, όπως ήξερε κι υπόλοιπος κόσμος τα σχέδια που συζητιόνταν, επί πολλές εβδομάδες ακόμη κι από τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου. Δεκάδες ήταν τα άρθρα ακόμη και πρωτοσέλιδα ειδικά του βρετανικού οικονομικού Τύπου που εξηγούσαν με πλούσιες λεπτομέρειες το χωρίς προηγούμενο «σχέδιο διάσωσης» της Κύπρου (με τον ευφημισμό εδώ να διεκδικεί θέση στα εγχειρίδια της ελληνικής γλώσσας). Η ξεχειλίζουσα κυνισμού απάντηση του γερμανού υπουργού ωστόσο επεδίωκε να κλείσει απότομα την συζήτηση για την ύπαρξη οποιονδήποτε εναλλακτικών λύσεων. Στο σχέδιο του περιττό να πούμε ότι συναίνεσε και το αμερικάνικο κέντρο, δηλαδή το ΔΝΤ, που έβλεπε την προώθηση των δικών του σχεδίων πίσω από την ευρω-ληστεία των καταθέσεων. Συγκεκριμένα ένα πλήγμα στα ανταγωνιστικά ρωσικά συμφέροντα.

CYPRUS & THE MOBSTERS: why the descent into global panic is now almost unavoidable

The Slog


The Slog plots the course of a deadly global chain reaction
torpedo

How the rape of Cyprus will torpedo the banking system

by John Ward

I’ve been moving money around over the last few days. I still am, and I don’t know many people in my immediate circle who aren’t. We all seem to have the same aim: to be in the safest place with the safest currency. And the catalyst for all of us busily doing this is specifically, the Cyprus bank heist involving depositor confiscation; and leading on from that, the growing evidence that the political and financial Establishments globally have every intention of applying such glorified State theft in the future.
What I want to do in this piece is posit a hypothesis about just how nasty this could all get – and how quickly. But first let me offer you some evidence thus far that all trust in Sovereigns keeping their fingers out of our tills has disappeared for the majority of those who are awake. As I’ve said before, nothing gets Fritz, Pierre, Tommy or Vladimir off the sofa quicker than a Sovereign with a bad kleptomania habit.

Σχέδιο εξόδου απο το ευρώ

Από το blog του Θεόδωρου Κατσανέβα

του Σπύρου Λαβδιώτη



“Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο που να παραλληλίζει πλήρως το θεσμό του ενιαίου   νομίσματος της Ευρωζώνης, στην οποία ένας αριθμός ανεξάρτητων κρατών-εθνών έχουν κοινό συμβολικό νόμισμα (fiat currency) και μία υπέρ-εθνική Κεντρική Τράπεζα που έχει το μονο-  πώλιο της έκδοσης του ενιαίου νομίσματος και της χάραξης της νομισματικής πολιτικής.

Επιπροσθέτως, η Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) στις διατάξεις της οποίας θεμελιώθηκε η οικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ) δεν καθόρισε κανένα πλαίσιο εξόδου ενός κράτους- μέλους από την Ευρωζώνη. Η Συνθήκη, επιπλέον,  δεν εμπεριείχε καμία αναφορά στο εμφανές γεγονός ότι με την ένταξη στην Ευρωζώνη τα κράτη παραχωρούσαν κυριαρχικά δικαιώματα της ανεξάρτητης οικονομικής δράσης που κατείχαν πριν την ένταξη. Το κείμενο της Συνθήκης δεν έλεγε τίποτε γύρω από τις αρχές στις οποίες θα παραχωρηθούν αυτά τα κυριαρχικά δικαιώματα και πως αυτές θα τις ασκήσουν. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ στη πραγματικότητα ήταν ένα μισο- τελειωμένο σπίτι από την αρχή και παρέμεινε μισοτελειωμένο μετά από μια εικοσαετία, και ως φυσικό άρχισε να καταρρέει μέσα στη θύελλα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, διότι ποτέ δεν επετεύχθη η δημοσιονομική ομοσπονδία και πολιτική ένωση των κρατών - μελών.

Οι Γερμανοί βλέπουν τα οικονομικά της ευρωζώνης σαν ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος.

του Κώστα Μελά



Τα τελευταία γεγονότα με αφορμή τη λύση που επιβλήθηκε από το eurogroup στην κυπριακή οικονομία , οδηγούν πλέον στην εξαγωγή βέβαιων συμπερασμάτων για την πολιτική λειτουργία της ευρωζώνης αλλά και της ΕΕ γενικά. Φαίνεται ότι σιγά – σιγά ξεπερνιούνται στην πράξη δύο ευρέως διαδεδομένες αντιλήψεις οι οποίες εντέχνως πλην σαφώς έχουν κυριαρχήσει στην δημόσια σφαίρα της χώρας μας αλλά και άλλων χωρών:
Η πρώτη αφορά στο ότι όλες οι συμμετέχουσες χώρες στην ευρωζώνη βρίσκονται στο ίδιο τραπέζι και συναποφασίζουν για το παρόν και το μέλλον της ευρωζώνης. Πρωταγωνιστής αυτού του απίστευτου λαϊκισμού ο Κ. Σημίτης  και τα γνωστά πρωτοπαλίκαρα του  τα οποία συνεχίζουν να διαχέουν είτε ως κυβερνητικά στελέχη είτε ως σχολιαστές τις ίδιες ανιστόρητες ανοησίες. Σε αυτή την αντίληψη, έχω ασκήσει δριμεία κριτική, δείχνοντας με σαφήνεια πως λειτουργεί το Πολιτικόν μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες[1].