Ελλάδα – Ισραήλ, συμμαχία ναι – αλλά

analyst

Οι Εβραίοι επέστρεψαν στις ρίζες τους, στην ιστορία τους, ανέστησαν τη γλώσσα τους και σήμερα μεγαλουργούν. Οι Έλληνες κάνουμε το εντελώς αντίθετο… Εγκαταλείπουμε τις ρίζες μας, την ιστορία μας και αποδομούμε την γλώσσας μας, την οποία φτωχαίνουμε συνεχώς και έτσι θα εξαφανισθεί η εθνική συνείδηση με αποτέλεσμα τον αφανισμό μας. Για να μην συμβεί αυτό, πρέπει να γυρίσουμε στις ρίζες μας, να μάθουμε πάλι την ιστορία μας και τη γλώσσα μας, όπως κάνουν οι φίλοι μας οι Εβραίοι. Η συμμαχία και το παράδειγμα του Ισραήλ, μας δίνουν την ευκαιρία να μη βγούμε από το κάδρο της ιστορίας, αλλιώς τον αφανισμό μας θα τον ακολουθήσει όλη η ανθρωπότητα. Αυτή θα είναι η εκδίκηση της Ιστορίας.

Άποψη

– του Λευτέρη Χαμπίμπη

          Στην ευρύτερη περιοχή της μέσης ανατολής υπάρχουν δύο αρχαίοι λαοί, οι Εβραίοι και οι Έλληνες. Στην περιοχή κατοικούν γύρω στα εννέα εκατομμύρια εβραίοι και δέκα εκατομμύρια έλληνες, ενώ και οι δύο λαοί ζουν περικυκλωμένοι από εκατοντάδες εκατομμύρια μουσουλμάνων, οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς και μάλιστα πολύ ταχύτερα από τους Εβραίους και τους Έλληνες.

          Η μοναδική διέξοδος των Εβραίων από την πλήρη περικύκλωση εκ μέρους των Μουσουλμάνων είναι η Ελλάδα. Το Ισραήλ κατέχει έκταση περίπου 22.000 τ.χ. και η Ελλάδα 140.000 τ.χ. συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου. Η συνολική τους έκταση αυξάνεται στα 800.000 τ.χ., εάν συμπεριλάβουμε την ΑΟΖ, (το Ισραήλ έχει ΑΟΖ 26.000 τ.χ. η Ελλάδα 505.000 τ.χ. και η Κύπρος 99.000 τ.χ.). Αυτοί είναι οι ακρίτες των μη μουσουλμανικών λαών στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Τι σημαίνει η νίκη Netanyahu για την Ελλάδα - Οι δύσκολες γεωπολιτικές ισορροπίες

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επενδύσει στη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ όσον αφορά τον ενεργειακό τομέα στην Ανατ. Μεσόγειο

Την πέμπτη του πρωθυπουργική θητεία εξασφάλισε - έστω και οριακά - ο Benjamin Netanyahu, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, με την Ελλάδα να ενδιαφέρεται άμεσα για τις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ.

Ο Netanyahu έχει σαφές πλεονέκτημα έναντι του απόστρατου στρατηγού Gantz, καθώς θεωρείται πιθανή η δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας με άλλες παρατάξεις της ισραηλινής δεξιάς και άκρας δεξιάς που εισέρχονται στην ισραηλινή Βουλή (Κνεσέτ).

Συγκεκριμένα, εκτιμάται ότι αυτή η κυβερνητική συμμαχία υπό τον Netanyahu, θα μπορούσε να συγκεντρώσει 65 με 67 έδρες σε ένα σύνολο 120 εδρών.

Εάν τελικά επικρατήσει ο Netanyahu θα γίνει ο πρωθυπουργός με τη μεγαλύτερη θητεία στα 71 χρόνια της ιστορίας του Ισραήλ.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επενδύσει στη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ όσον αφορά τον ενεργειακό τομέα στην Ανατολική Μεσόγειο. 

To διάνυσμα ασφαλείας του Ισραήλ στηρίζεται στην Ελλάδα

του Ιωάννη Αναστασάκη

Εκτός από τις δημόσιες επαφές και τους φανερούς διακρατικούς σχεδιασμούς μεταξύ των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, πραγματοποιούνται και διαβαθμισμένες, δηλαδή απόρρητες, διαβουλεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες που ονομάζονται «Διπλωματία δεύτερης τροχιάς» (track-II diplomacy). Αυτές συνήθως γίνονται αντιληπτές έμμεσα, δια μέσου του αποτελέσματος ή των δημοσιογραφικών διαρροών και των ανεπίσημων δηλώσεων.

Μελετώντας τον γεωπολιτικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, άμεσα διαπιστώνει κάθε αναλυτής ότι το κράτος του Ισραήλ βρίσκεται εγκλωβισμένο στη μέγγενη ενός ισχυρού μουσουλμανικού τόξου. Η έξαρση του μουσουλμανικού φανατισμού στην ευρύτερη περιοχή, η εμπόλεμη κατάσταση και η απειλητική προσέγγιση των δυνάμεων του Ιράν μέσω, Συρίας και Λιβάνου, περιορίζουν το οξυγόνο του Ισραήλ, το οποίο ασφυκτιά από άποψη ασφάλειας.

Η μόνη μη μουσουλμανική διέξοδος επιβίωσης, με εξασφάλιση στρατηγικού βάθους για το Ισραήλ, είναι η Ευρώπη. Η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν βαρύνουσα στρατηγική σημασία για το Ισραήλ. Ιδιαίτερα η Ελλάδα έχει κομβικό ρόλο που συμβάλει τόσο στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, όσο και στην επιβίωση του Ισραήλ.

Η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι δύο σημεία που ορίζουν το διάνυσμα, δηλαδή το βέλος που συνδέει την Ευρώπη με το Ισραήλ, προσδίδοντας σε αυτό όχι μόνο στρατηγικό βάθος, αλλά αέρα επιβίωσης. Διότι πράγματι, η άμεση επικοινωνία με τη Δύση είναι ζωτικής σημασίας, γεγονός που αναγνωρίζουν οι σοβαρότεροι Ισραηλινοί αναλυτές.

ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στη σοβαρότερη απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, πολύ σοβαρότερη από την Τουρκία, τείνει να εξελιχθεί ο βαθμός υποτέλειας κυβερνητικών στελεχών, του πολιτικού συστήματος, θυλάκων στο κράτος και σεβαστού τμήματος των συμβατικών και κοινωνικών μέσων στη χώρα. ‘Όχι μόνο προς τους οικονομικούς Νταβατζήδες μας, αλλά και προς τους Γεωπολιτικούς, δηλαδή τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ.

Η αποδόμηση του ελληνικού κράτους-έθνους είναι η πραγματική επιδίωξη του προγράμματος που εφαρμόζεται εντατικά στη χώρα μας από το 2010 και στην πραγματικότητα από πολύ νωρίτερα. Είναι ένα πρόγραμμα που σχεδίασε το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, ενέκριναν οι ΗΠΑ δια του ΔΝΤ και εφήρμοσαν η Γερμανία και η ΕΕ.

Αυτό το σχέδιο περνάει τώρα από την οικονομία στο στάδιο αφαίρεσης από τον ελληνικό λαό της σκληρής κυριαρχίας και των μη οικονομικών μορφών εθνικής ισχύος. Ήδη λεηλατημένη και οικονομικά κατεστραμμένη η Ελλάδα έχει υποστεί εξαιτίας της πανωλεθρίας του 2015 και του τρόπου που την χειρίστηκε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, βαρύτατο ηθικο-ψυχολογικό πλήγμα. Χτυπήθηκε η ίδια η πεποίθηση του έθνους ότι μπορεί να διαθέτει δικό του κράτος, μπορεί να διαφεντεύει τον τόπο του. Εξ ου και είναι σαν ζόμπι οι άνθρωποι στον δρόμο και στο μετρό, εξ ου και δεν αντιδρά σχεδόν κανείς και για τίποτα, και γι’ αυτό τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για τους εχθρούς της Ελλάδας να αρχίσουν να της αρπάζουν τα στοιχεία σκληρής κυριαρχίας και ότι απέμεινε από την εθνική της ισχύ.

Επικίνδυνος εναγκαλισμός με το επιθετικό Ισραήλ

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιάννη Ελαφρού

Επικίνδυνος εναγκαλισμός με το επιθετικό Ισραήλ

Τριμερής στην Κύπρο, στρατιωτικές συναντήσεις στο κράτος-τρομοκράτη

Ιδιαίτερα επικίνδυνες διαστάσεις παίρνει η συμμετοχή της Ελλάδας στον άξονα με Ισραήλ, Αίγυπτο, Κύπρο, υπό τις ευλογίες της Ουάσινγκτον. Με δεδομένη την επιθετική πολιτική ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν και των συμμάχων του (βλ. και σελίδα 23), η οποία αποκτά ξεκάθαρο πολεμικό χαρακτήρα μετά τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στη Συρία. Στο πλαίσιο αυτό αποτελεί ανησυχητική εξέλιξη η τριμερής σύνοδος Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία την Τρίτη, με αντικείμενο τη συνεργασία στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Στη σύνοδο επιβεβαιώθηκε η προσήλωση των τριών κρατών στη δημιουργία του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου Eastmed, αν και πολλά ζητήματα παραμένουν ανοικτά. Παράλληλα προβλέπεται και η κατασκευή δικτύου ηλεκτρικής διασύνδεσης και οπτικών ινών.

Από το βήμα της κοινής συνέντευξης Τύπου ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπ. Νετανιάχου προέβη σε εμπρηστικές δηλώσεις λέγοντας «όλοι αναγνωρίζουν τις κακόβουλες προθέσεις του Ιράν και το δικαίωμα του Ισραήλ για αυτοάμυνα και αυτό είναι η κοινή μας άμυνα». Αμέσως μετά ο Αλ. Τσίπρας κάλυψε ουσιαστικά τον ακροδεξιό Ισραηλινό πρωθυπουργό, λέγοντας πως «συμμεριζόμαστε τις ανησυχίες του»(!), ενώ εμφανίστηκε ως Πόντιος Πιλάτος για το Παλαιστινιακό, μιλώντας «για την επίτευξη βιώσιμης λύσης δύο κρατών, που θα διασφαλίζει συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας, τόσο για τους Ισραηλινούς όσο και για τους Παλαιστίνιους». Ανέθεσε δε τον κρίσιμο ρόλο του πυροσβέστη, στον… εμπρηστή. «Οι ΗΠΑ, που έχουν αδιαμφισβήτητα έναν κρίσιμο ρόλο στις διαπραγματεύσεις, θα συμβάλουν με ουσιαστικές πρωτοβουλίες»! Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Ν. Αναστασιάδης.

Εμείς και το Ισραήλ

ardin-rixi

Του Γιώργου Καραμπελιά από την Ρήξη φ. 144 που κυκλοφορεί 

 Τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο των τεκτονικών αλλαγών που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, έχουν ανατραπεί ριζικά οι πατροπαράδοτες συμμαχίες και στρατόπεδα με αποτέλεσμα για πρώτη φορά να παρατηρείται μία μερική τουλάχιστον σύμπτωση των συμφερόντων της Ελλάδας και του Ισραήλ.

Μετά την άνοδο του ισλαμισμού στην περιοχή και την προσπάθεια της Τουρκίας να μεταβληθεί σε ηγέτη και «διαχειριστή» του ισλάμ απέναντι στη Δύση, οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας, που αποτελούσαν τον παραδοσιακό άξονα της δυτικής παρουσίας στην περιοχή, διερράγησαν. Και αν αυτή η ρήξη έμοιαζε συγκυριακή αρχικά, και το 2016 υπήρξε εκ νέου προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών, εντούτοις οι σχέσεις τους επιδεινώθηκαν και πάλι, ιδιαίτερα μετά την τακτική συμμαχία της Τουρκίας με το Ιράν απέναντι στον κουρδικό κίνδυνο – χώρα την οποία το Ισραήλ θεωρεί ως τον βασικότερο εχθρό της. Έτσι, ακόμα και αν δεν είναι βέβαιο ότι οι σχέσεις τους θα επιδεινωθούν σε μόνιμη και σταθερή βάση, εντούτοις η παλιά στρατηγική συμμαχία έχει οριστικά διαρραγεί. Σε αυτά τα πλαίσια, το Ισραήλ αναζητά νέες συμμαχίες, τόσο προς τον ελληνισμό (Κύπρο και Ελλάδα), όσο και στη Μέση Ανατολή, προς τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο.

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη γεωπολιτική συγκυρία, δεδομένης της ανάπτυξης της τουρκικής επιθετικότητας και της συμμαχίας της Ρωσίας και του Ιράν με την Τουρκία – χώρες με τις οποίες η Ελλάδα και η Κύπρος διατηρούσαν (ιδιαίτερα με τη Ρωσία) στενές σχέσεις, στα πλαίσια και της παραδοσιακής αντιπαλότητας αυτών των χωρών με την Τουρκία. Έτσι, η παραδοσιακή ελληνική πολιτική της παραμονής μεν στο δυτικό στρατόπεδο, παράλληλα με μια πολυδιάστατη πολιτική και σχετικά φιλικές σχέσεις και με τη Ρωσία και με τις αραβικές χώρες, καθίσταται όλο και πιο δύσκολη.

ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ (ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΩΝ ΣΑΤΑΝΑΔΩΝ)

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Μεντβέντιεφ δήλωσε ότι στη Συρία Αμερικανοί και Ρώσοι βρέθηκαν ένα βήμα πριν τη σύγκρουση. Ο κ. Μεντβέντιεφ ανήκει στην πιο “συντηρητική”, μάλλον υπέρ της συνεννόησης με τη Δύση, πτέρυγα του Κρεμλίνου.

Η Ρωσία διέκοψε τη λειτουργία της γραμμής επικοινωνίας με το αμερικανικό Πεντάγωνο για θέματα εναέριου χώρου στη Συρία.

Πριν από μερικούς μήνες, ο κ. ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ δήλωσε ενώπιον επιτροπής του Κονγκρέσσου, ότι τυχόν απόπειρα επιβολής ζωνών απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία συνεπάγεται κίνδυνο πολεμικής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ρωσίας.

Ο κ. Νετανιάχου από την πλευρά του δεν κρατήθηκε. Δεν έκρυψε τη χαρά του για τους βομβαρδισμούς της Συρίας και υπενθύμισε το Ιράν, την Κορέα και “άλλους”. Τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την εντύπωση ότι είναι πιο ισχυρός από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Εγώ τι να πω τώρα, του εύχομαι απλώς να μην αποδειχθεί μοιραία φιγούρα για τον λαό και το κράτος του.

Ο κ. Τίλερσον, αυτός ο φοβερός άνθρωπος που διοικούσε την ‘Εξον, προγραμματίζοντας την κλιματική αλλαγή, δηλαδή τον θάνατο της ζωής στον πλανήτη, ΥΠΕΞ σήμερα των ΗΠΑ κατευθύνεται τώρα στη Μόσχα. Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις που κάνει πηγαίνοντας εκεί, μάλλον τελεσίγραφο πρόκειται να επιδώσει. Και μάλλον θα δυσκολευτεί να βρει παραλήπτη. (Για την ιστορία, λύσσαξε η ‘Εξον το 2004 να ψηφίσουν οι Κύπριοι τη διάλυση του κράτους τους. Μόνο να μας βομβαρδίσει δεν απείλησε τότε, αν παρακούαμε τις εντολές).

Το καταραμένο φοβικό σύνδρομο: Η ΑΟΖ, η Ελλάδα και η πρόταση του Ισραήλ

Νέα Κρήτη

Από τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 μέχρι το 1973 το Αιγαίο Αρχιπέλαγος ελεγχόταν και κυριαρχούνταν, από στρατιωτική, οικονομική και πολιτιστική άποψη, από την Ελλάδα.

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Τουρκία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε γι' αυτή την κατάσταση και ποτέ δεν αμφισβήτησε το ισχύον νομικό καθεστώς. Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά το 1973, όταν ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου έξω από τη νήσο Θάσο από την αμερικανική εταιρεία Oceanic Exploration.

Εκείνη την περίοδο, βασικά για λόγους πολιτικής εσωτερικής κατανάλωσης, οι δικτάτορες που κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1967 μέχρι το 1974, ανακοίνωσαν ότι τα κοιτάσματα είχαν μεγάλη εμπορική αξία, χωρίς να αντιληφθούν τις διεθνείς επιπτώσεις αυτής της πράξης τους. Η Τουρκία αμέσως αντέδρασε και την 1η Νοεμβρίου 1973 παραχώρησε στην τουρκική εταιρεία πετρελαίων TRAO δικαιώματα εξερεύνησης υδρογονανθράκων στο ανατολικό Αιγαίο. Η περιοχή στην οποία η Τουρκία έδωσε δικαιώματα εξερεύνησης ξεκάθαρα επικάλυπτε της περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας των νησιών Λήμνου, Σαμοθράκης, Αγίου Ευστρατίου, Λέσβου και Χίου.

Έτσι ξεκίνησε το καταραμένο φοβικό σύνδρομο που κατατρέχει όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις για 43 χρόνια τώρα. Σταδιακά το σύνδρομο έγινε η σφραγίδα της εξωτερικής μας πολιτικής και κορυφώθηκε με το διάσημο πλέον casus belli, που επισημοποιήθηκε από την Τουρκία το 1995.

Η συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ και συζήτηση περί συμβόλων

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Νετανιάχου. Φωτογραφία ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Του Σωτήρη Ν. Καμενόπουλου

Σε παλαιότερο άρθρο θελήσαμε να καταστήσουμε σαφές πως πρέπει «…να συνεχισθεί η καλή σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ Ελλάδας-Ισραήλ ανεξαρτήτως της επαναπροσέγγισης Ισραήλ-Τουρκίας. Business as usual δηλαδή….»

Τότε είχαμε αναρωτηθεί «…από κι ως που η Ελλάδα θα πρέπει να υποδεικνύει σε άλλα κράτη με ποιούς να έχουν καλές σχέσεις και με ποιούς όχι;»

Επίσης είχε τονισθεί πως «…στη Μεσόγειο, όπως και σε κάθε άλλη περιοχή του πλανήτη, συμβαίνουν τεκτονικές-γεωπολιτικές αλλαγές με βασικό διακύβευμα τα ενεργειακά και τους ορυκτούς πόρους γενικότερα. Απαιτείται ωριμότητα και όχι παλιμπαιδισμοί του στυλ: «δεν παίζω μαζί σου αν ξαναπαίξεις με αυτό το παιδί.»

Σε άλλο άρθρο είχε επισημανθεί το γεγονός πως δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός των πολύ καλών Ελληνοϊσραηλινών σχέσεων «…όσο το γεγονός πως αργήσαμε τόσο πολύ…”.

Οι S-300, το Καστέλι και το Ισραήλ

Νέα Κρήτη

Τι σχέση μπορεί να έχουν οι S-300, οι εξαγγελίες και τα τεύχη δημοπράτησης του νέου διεθνούς αεροδρομίου στο Καστέλι, η εμπλοκή του Ισραήλ, τα drones και οι εγκαταστάσεις με ισραηλινή εργολαβία σε Ζήρο και Καστέλι στο στρατιωτικό αεροδρόμιο;

Σήμερα στο Καστέλι βρίσκεται ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, προκειμένου να παραδώσει στο δήμαρχο της περιοχής για διαβούλευση τα τεύχη δημοπράτησης του νέου πολιτικού αεροδρομίου της Κρήτης. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την αδρανοποίηση της 126 Σ.Μ. στο Ηράκλειο, μόνο τυχαίο που δεν είναι.

Ακόμη περισσότερο, αν προσέξει κανείς τα σχέδια και τους χάρτες του νέου πολιτικού αεροδρομίου, θα διαπιστώσει ότι αυτό όχι μόνο δεν καταργεί τη στρατιωτική μονάδα της 133 Σ.Μ., αλλά επί της ουσίας εφάπτεται με αυτήν, έχοντας διαφορετική κεντρική πύλη εισόδου από την πλευρά προς Θραψανό, την ώρα που η υφιστάμενη του στρατιωτικού θα παραμείνει ως έχει, ανεξάρτητη και αναβαθμισμένη.

"Τηλεγράφημα" Reuters - Aπάντηση ΓΕΑ - Η άποψή μας

Σε διάψευση "τηλεγραφήματος" του πρακτορείου Reuters σχετικά με την εκπαίδευση Ισραηλινών πιλότων ισραηλινών αεροσκαφών στην αντιμετώπιση του ελληνικού αντιαεροπορικού συστήματος S-300 προχώρησε το ελληνικό Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας. Με ανακοίνωσή του διαψεύδει κατηγορηματικά ως «παντελώς ανυπόστατα» δημοσιεύματα σε μερίδα ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης. «Ουδέποτε πραγματοποιήθηκε τέτοιου είδους εκπαίδευση με οποιαδήποτε τρίτη χώρα», αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σχετική ανακοίνωση του ΓΕΑ. «Πάγια και συνεχής πρακτική της Πολεμικής Αεροπορίας είναι να μην αποκαλύπτει ευαίσθητες επιχειρησιακές δυνατότητες και δεδομένα», τονίζει στην ανακοίνωση.

Σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ: Κρήτη, το πρώτο παγκοσμίως "Hub Island";

Νέα Κρήτη

Με αφορμή το ταξίδι του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα στο Ισραήλ ας επισημανθούν ορισμένα θέματα.

Του Σωτήρη Καμενόπουλου *

Το Οκτώβριο του 2014 σε άρθρο εδώ στο Capital.gr είχε τονισθεί η ανάγκη συνεργασίας Ελληνικών και Ισραηλινών start up/hubs επιχειρήσεων σε πολλαπλά επίπεδα. Στο ίδιο άρθρο είχε τονισθεί πως "η Κρήτη με το αξιοθαύμαστο επιστημονικό της προσωπικό (Πολυτεχνείο Κρήτης, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΙΤΕ, ΤΕΙ Κρήτης, ΜΑΙΧ, ΙΘΑΒΙΚ) θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε αυτό. Βεβαίως, η πολιτική βούληση κρίνεται απαραίτητη".

Σε άλλο άρθρο είχε καταγραφεί μία προσπάθεια απομυθοποίησης της κινδυνολογίας που αφορά την αλλαγή στρατηγικής της Ελλάδας που ξεκίνησε το 2010 και αφορούσε την προσέγγιση και συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ. Σε αυτό το άρθρο είχε επισημανθεί το γεγονός πως διαφαίνεται "...μία αναντιστοιχία μεταξύ της εκλογικής βάσης των Ελληνικών παρατάξεων και των επιλογών των ηγεσιών τους.

Σε αυτό όμως φταίνε αποκλειστικά οι ηγεσίες ΟΛΩΝ των παρατάξεων καθώς δεν έχουν φροντίσει να εκπαιδεύσουν/ενημερώσουν τα στελέχη τους σχετικά με τις κοσμογονικές γεωπολιτικές αλλαγές που έχουν συμβεί από το 2010 και τις νέες συμμαχίες που δημιουργούνται." (Γι'αυτό άλλωστε η πολιτική βούληση κρίνεται απαραίτητη).

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ! ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΑΘΗΝΑ ΤΣΙΠΡΑ!

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ατυχέστατα, η Ελλάδα «επελέγη» ως τόπος μεγάλου οικονομικού πειράματος. Είναι μακροχρόνια ασυμβίβαστο με τη δημοκρατία – κάποια στιγμή όλες οι «εφεδρείες» κινδυνεύουν να εξαντληθούν. Βασικός σκοπός άλλωστε του «πειράματος» είναι να πάει σε πολιτική «αλλαγή καθεστώτος», πλήρη κατάργηση δημοκρατίας, εθνικής-λαϊκής κυριαρχίας, αρχίζοντας από Ελλάδα και επεκτεινόμενο σε Ευρώπη.

Δεν μπορεί να γίνει δικτατορία με πρόγραμμα να πεθάνουν οι συνταξιούχοι και να μείνουν άνεργοι οι νέοι! Αν έχεις μια εθνική κρίση με την Τουρκία ή μείζονα τρομοκρατική απειλή, τότε όλα μπορεί να δρομολογηθούν/δικαιολογηθούν.

Το 2010 παρουσιάστηκε αίφνης στο προσκήνιο η «ιδέα» ότι η ΑΟΖ, νομική κατηγορία που υπάρχει από το 1982, χωρίς να απασχολήσει κανέναν, θα μας έλυνε όλα τα προβλήματα. Η «ανακήρυξή» της θα επέτρεπε στην Ελλάδα να εκμεταλλευθεί τους «θησαυρούς των πετρελαίων» (που είχε στο μεταξύ υποθηκεύσει!).

Επί πολλά χρόνια, συχνά απελιπιστικά μειοψηφών, ο γράφων υποστήριξε την πολύ μαχητικότερη υπεράσπιση των εθνικών δικαιωμάτων και ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας. Αλλά δεν φιλοδόξησε ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου», «ταύρου», που ερεθίζεται από κάθε κόκκινο πανάκι, αλλά δεν βλέπει τον ταυρομάχο.

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

O συνομιλητής μου ήταν ένα επιχειρηματίας που διατηρεί στενούς δεσμούς με την ηγεσία της ΝΔ. Μούλεγε χτες:

«Ελπίζω να νικήσει ο Τσίπρας, να εφαρμόσει όλα όσα υπέγραψε και να εξευτελιστεί. Αυτός είναι ο μόνος για να καταστραφεί και να τον ξεφορτωθούμε.

Αυτός δεν είναι μόνο τρόπος για να καταστραφεί ο Τσίπρας, πρόσθεσα από μέσα μου, αλλά για να καταστραφεί και όλη η ελληνική, αν όχι η Ευρωπαϊκή Αριστερά. Αν υπάρξει κάποια αριστερά στο μέλλον, στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη, θα είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που έχουμε τώρα.

Το πιο πιθανό είναι ότι ο Τσίπρας θα βρίσκεται σαφώς μπροστά από το Μεϊμαράκη σήμερα. Κατάφερε να μετατρέψει την ερώτηση «Ναι ή Όχι» στο Μνημόνιο στην ερώτηση «Προτιμάτε τα παλιά κόμματα που σας κατέστρεψαν ή θα δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία σε μένα;»

Φυσικά διευκολύνθηκε σε μεγάλο βαθμό από την μεγάλη ανεπάρκεια και τα εξίσου μεγάλα πολιτικά λάθη που διέπραξαν οι αντίπαλοί του εντός ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι όμως μια συζήτηση που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει, από αύριο.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ, ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ (ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ/ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Konstantakopoulos.gr
‘Ένα μόνο δεν πολυκαταλαβαίνω. Πως τα καταφέρνει ο Τσίπρας και κοιμάται τα βράδυα, όταν όλοι σχεδόν οι νοήμονες ‘Ελληνες έχουν κάποιας μορφής ψυχοσωματικά συμπτώματα.

Ο Θάνατος φτερουγίζει πάνω από την Ελλάδα. Ο θάνατος της ελπίδας. Η συνείδηση ότι σε κοροϊδεύουν και σε βιάζουν ασύστολα και μετά σου ζητάνε, χωρίς να τρέχει τίποτα, να επιβραβεύσεις και να συμμετάσχεις στον βιασμό. Ο ευνουχισμός, η αδυναμία των ανθρώπων να αντιδράσουν, να κάνουν κάτι, μετά την απότομη συνθηκολόγηση και καταστροφή των δύο πολιτικών υποκειμένων που βάσισε το έθνος τις ελπίδες του. Δεν σκότωσαν τους ‘Ελληνες, σκότωσαν όμως την ελπίδα τους. Τουλάχιστο προς το παρόν.

Ο θάνατος είναι άλλωστε η θρησκεία της νέας «Αυτοκρατορίας του Χρήματος», που αναδύεται πίσω από την παγκοσμιοποίηση, αντανακλώντας το πέρασμα από τον νεοφιλελεύθερο στον «καπιταλισμό της καταστροφής». Μια διαφορετική μορφή καπιταλισμού, που δεν χρησιμοποιεί απλώς τις «δημιουργικές καταστροφές» για να προωθήσει την «ανάπτυξη και πρόοδο», αλλά κάνει μόνιμη επιδίωξη την καταστροφή. Κάθε νέο οικονομικο-κοινωνικό σύστημα φέρνει μαζί την «ιδεολογία» και τη «θρησκεία» του.

ΑΓΩΓΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ (γεωπολιτική και ολοκληρωτισμός)

Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

O «τσαμπουκάς» της ‘Αγκυρας στο Αιγαίο (έστω και αν διεκόπη όσο ξαφνικά ξεκίνησε) ήρθε να υπενθυμίσει στην Αθήνα ότι η γείτων δεν είναι ακριβώς φιλήσυχος και ειρηνικός τουριστικός προορισμός. Πόσο μάλλον που η ανατροπή του κεμαλισμού από τον ισλαμισμό του Ερντογάν οδήγησε σε πολύ πιο απρόβλεπτη και επιθετική Τουρκία (Λιβύη, Συρία, Μπαρμπαρός).

Για τον λόγο αυτό επανερχόμαστε σήμερα στην πρόταση που αναπτύξαμε προ μηνός από τα «Επίκαιρα», αναφορικά με την ανάγκη να ξαναδούμε τα σχέδια αγωγών SouthStream και Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, παρά τις προφανείς δυσκολίες και παρά την απόφαση του Κρεμλίνου να προτιμήσει τον TurkishStream.

Είναι απόλυτη και μεγάλη τρέλλα, από τη σκοπιά των ελληνικών, αλλά επίσης των ευρωπαϊκών και ρωσικών συμφερόντων, αυτό που πάει να γίνει σήμερα. Δηλαδή να συγκεντρωθούν όλοι οι αγωγοί αερίου και πετρελαίου της περιοχής στην Τουρκία.

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ ΡΕΖΙΛΙΚΙΑ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μόνο ως εξωφρενική, παράλογη και εξευτελιστική μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση να συνέλθει στην Αθήνα η επιτροπή συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, δηλαδή τα δύο υπουργικά συμβούλια σε κοινή συνεδρίαση. Πολύ περισσότερο που η σύγκλιση αυτή συμπίπτει με την κλιμάκωση της έμπρακτης παραβίασης της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στη θάλασσα νοτίως του νησιού, κατά τρόπο πρωτοφανή μετά την εισβολή του 1974. Ουσιαστικά, η Αθήνα από τη μία αυτοεξευτελίζεται και από την άλλη δίνει, με τον τρόπο αυτό, «πράσινο φως» στην ‘Αγκυρα να συνεχίσει και να κλιμακώσει τις προκλήσεις της.

‘Εχουμε φτάσει στο σημείο να χρειάζεται τώρα να υπενθυμίσουμε – μην το ξεχάσουμε κι εμείς οι ίδιοι, όπως πάει η χώρα, οι πολιτικοί και τα «Μέσα» της - ότι η Τουρκία έχει καταλάβει και διατηρεί υπό κατοχή τη μισή Κύπρο, το 80% του πληθυσμού της οποίας είναι ‘Ελληνες, με μια στρατιωτική επιχείρηση που είχε (αναλογικά με τον πληθυσμό) περισσότερα θύματα από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ. ‘Εδιωξε από τα σπίτια τους 250.000 ‘Ελληνες, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και την απειλεί μονίμως με κατάλυση. Απειλεί λόγω και έργω την Ελλάδα και την Κύπρο με πόλεμο, ιδίως αν η Αθήνα εφαρμόσει τα δικαιώματά της που απορρέουν από τη διεθνή σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας (επέκταση χωρικών υδάτων). Παρατάσσει μια τεράστια στρατιωτική μηχανή από τον ‘Εβρο μέχρι την Κύπρο, περιλαμβανομένου και του μεγαλύτερου αποβατικού στόλου στον κόσμο που ελλιμενίζεται απέναντι από τα ελληνικά νησιά και γυμνάζεται ετησίως στην κατάληψή τους, υποχρεώνοντας επί τέσσερις δεκαετίες την Ελλάδα σε εξοπλιστικό ανταγωνισμό που την κατέστρεψε. ‘Εχει εδαφικές διεκδικήσεις σε όλο το ανατολικό Αιγαίο.

Κύπρος: ο αγώνας του Σουλτάνου (Ερντογάν) να ξυπνήσει τους 'Ελληνες

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για την εξαγωγή πολλών και χρήσιμων συμπερασμάτων προσφέρεται η πρόσφατη κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας νοτίως της Κύπρου, εκεί που η ιταλική ΕΝΙ πραγματοποιεί έρευνες για ανεύρεση υδρογονανθράκων κατόπιν συμφωνίας με τη νόμιμη κυβέρνηση του νησιού.

Η ‘Αγκυρα εξέδωσε οδηγία προς ναυτιλλομένους δεσμεύοντας προς έρευνα για υδρογονάνθρακες μια περιοχή, όπου δεν πέφτει κανένας λόγος στην τουρκική πλευρά, ακόμη και με την πιο τραβηγμένη υπέρ της εκδοχή. Η κλιμάκωση εξυπηρετεί την έμπρακτη υπενθύμιση των τουρκικών αξιώσεων επί του συνόλου της Κύπρου και των θαλασσών της. Δεν αποκλείεται όμως καθόλου να πραγματοποιείται σε παρασκηνιακή συνεννόηση ή τουλάχιστον με την ανοχή Ουάσιγκτων και Λονδίνου.

Παρά την εκλογή Αναστασιάδη, οι Κύπριοι παραμένουν εχθρικοί στην επαναφορά σχεδίου Ανάν, που παραμένει η κυρίαρχη πολιτική ΗΠΑ-Βρετανίας στο κυπριακό. Για να μπορέσει να επιβληθεί το σχέδιο θα πρέπει να κινητοποιηθούν σοβαρά νέα επιχειρήματα. Το ένα θα μπορούσε να είναι ο φόβος τουρκικής στρατιωτικής ενέργειας. Το δεύτερο θα μπορούσε να είναι η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης για την οποία προβάλλεται ως λύση η εκμετάλλευση των πετρελαίων και αερίων (κάτι τελείως συζητήσιμο κατά τα άλλα λόγω μη βιωσιμότητας του χρέους και καθεστώτος αποικίας χρέους, αλλά αυτό δεν γίνεται επαρκώς κατανοητό).

Το επιχείρημα που σχεδιάζεται είναι ότι πρέπει να λυθεί το κυπριακό για να γίνει δυνατή αυτή η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Ο ρόλος των ΗΠΑ Η συνέχεια θα δείξει ποια από τις δύο εκδοχές είναι η σωστή. Οι δηλώσεις πάντως ΗΠΑ και Βρετανίας οδηγούν προς τη δεύτερη. Η Ουάσιγκτων φρόντισε να υπενθυμίσει, με την ευκαιρία της τουρκικής πρόκλησης, ότι πρέπει τα κυπριακά κοιτάσματα να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης προς όφελος αμφοτέρων των κοινοτήτων, αμφισβητώντας, εμμέσως πλην σαφώς, ότι αυτό εξασφαλίζεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Γελοιοποίησε έτσι και την πρόσφατη αναγόρευσή της σε «στρατηγικό εταίρο» από τους «καραγκιόζηδες της Λευκωσίας», αναγόρευση που λησμόνησε τόσο τον πρωταγωνιστικό ρόλο των ΗΠΑ στο πραξικόπημα και την εισβολή του 1974, όσο και τιςε τερατώδεις πιέσεις του 2004. Από την αρχή της οικονομικής κρίσης, της επίθεσης δηλαδή κατά των τραπεζών και της κυπριακής οικονομίας, ο «στρατηγικός εταίρος» μοιάζει να τη σιγοντάρει.

AOZ, Ελλάδα και Ισραήλ (*)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τον Μάρτιο του 1974, ο Αριστοτέλης Ωνάσης συνάντησε, για πρώτη και τελευταία φορά, τον ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη. Σύμφωνα με στενό συνεργάτη του 'Ελληνα Κροίσου, ο Ιωαννίδης είπε στον Ωνάση:
«Θα πάμε πολύ καλά στα εθνικά θέματα. Και στο βορειοηπειρωτικό και στο κυπριακό. Στο κυπριακό, οι Αμερικανοί μου είπαν ότι αν βγάλουμε τον παπά από τη μέση, το νησί είναι δικό μας».
Ο Ωνάσης ήταν οτιδήποτε εκτός από ηλίθιος. «Αν είναι έτσι γιατί δεν αφήνεις τους Αμερικάνους να το κάνουν αυτό; Γιατί να το κάνουμε εμείς;», είπε στον δικτάτορα.
Τη συνέχεια την ξέρουμε. Η Κύπρος διχοτομήθηκε, έχασε σε ένα μήνα μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της απ' ότι το Ιράκ σε τρία χρόνια πολέμου. 250.000 'Ελληνες έφυγαν από τα σπίτια τους για να μη ξαναγυρίσουν ποτέ, η Ελλάδα μπήκε σε έναν εξοπλιστικό ανταγωνισμό τρισήμισυ δεκαετιών που την κατέστρεψε. Ο Ιωαννίδης πέθανε στη φυλακή χωρίς να μιλήσει («Αν μιλήσω», είπε, «όλοι οι 'Ελληνες θα γίνουν κομμουνιστές»). Δεν δικάσαμε ποτέ τους υπεύθυνους της προδοσίας, γι' αυτό κινδυνεύουμε τώρα να χάσουμε και τα δύο κράτη, Ελλάδα και Κύπρο. 
Σήμερα, φίλοι του Πρωθυπουργού, με στρατηγική σκέψη και ανεξαρτησία, φοβόμαστε, όχι πολύ καλύτερη, λένε ότι δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα από την Τουρκία γιατί οι πετρελαϊκές εταιρείες που ενδιαφέρονται για τους υδρογονάνθρακες, θα σπεύσουν να προστατεύσουν τη χώρα μας και την ΑΟΖ της. Δεν έχουμε παρά να «ανακηρύξουμε ΑΟΖ» και τα πετρέλαια θα είναι «δικά μας», υποστηρίζουν, μαζί με μια πολιτικά χρησιμότατη «ένεση πατριωτισμού» («με ξένα κόλλυβα») προς μια κυβέρνηση που δεν τολμάει να φέρει την παραμικρή αντίρρηση σε Μέρκελ και Σόιμπλε – ή, τουλάχιστο, να αντιταχθεί σε τροϊκανές περικοπές στην άμυνα, που παρέλυσαν ήδη αεροπορία, ναυτικό και ηθικό στρατεύματος.

Πριν ενάμισυ χρόνο, ένας εκ των διαπρεπέστερων και γνωστότερων «ΑΟΖολογούντων», μου εξηγούσε σε μια συνέντευξη και ενώπιον μαγνητοφώνου, ότι «υπάρχουν τεράστια αποθέματα μεταξύ Δωδεκανήσων, Κύπρου και Κρήτης. Κι αν μας ενοχλήσει η Τουρκία, έχουμε το backing του Ισραήλ». Δεν το δημοσίευσα τότε το σημείο αυτό για να προστατεύσω τον άνθρωπο και να μη ρίχνω λάδι στη φωτιά. 'Ηλπισα ότι επρόκειτο απλώς για ανόητους «υπερενθουσιασμούς» ανθρώπων με αγνά κίνητρα που μπλέκουν σε τομείς που αγνοούν. Δεν είμαι πλέον τόσο βέβαιος.

Αλίμονο αν ο κ. Σαμαράς υποκύψει, για δικούς του, ψυχολογικούς λόγους, στη «γλυκιά μουσική» των Σειρήνων, συμφωνήσει σε ατεκμηρίωτες εισηγήσες, που βασίζονται σε υποκειμενικές εκτιμήσεις, χωρίς επαρκή βάση και, κυρίως, plan B, αν νομίσει ότι θα βρει έτσι διέξοδο σε μια, όντως, εξαιρετικά δύσκολη πολιτική κατάσταση. Εμείς θα πιστεύουμε, μέχρι την τελευταία στιγμή, ότι στον πυρήνα του παραμένει εθνικός ηγέτης, βάζει δηλαδή το έθνος πάνω από το κομματικό ή προσωπικό συμφέρον και μπορεί να διαφωνεί ακόμα και με εκείνους των φίλων του που εκτιμά και στους οποίους στηρίζεται πολύ. Στη ζωή έχει τεράστια σημασία να κάνουμε πάντοτε, σε όλα τα θέματα, αυτό που καταλαβαίνουμε με το δικό μας μυαλό, όχι με το μυαλό των άλλων.

ΚΥΠΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Η Κύπρος είναι εδώ!

ΚΥΠΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

(Αυτ)απάτες υδρογονανθράκων

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Σειρά εξωφρενικών προτάσεων/ιδεών για το κυπριακό διακινούνται σε Λευκωσία και Αθήνα. Αν πραγματοποιηθούν, συνεπάγονται οριστική καταστροφή του κυπριακού κράτους, ως έστω ελάχιστα κυρίαρχου, ανεξάρτητου, δημοκρατικού, οδηγούν μεσοπρόθεσμα στον τερματισμό χιλιάδων χρόνων ελληνικής παρουσίας στην Κύπρο (οι ‘Ελληνες δεν θα παραμείνουν στο νησί στερούμενοι κρατικής προστασίας, ήδη άλλωστε εξαναγκάζονται με οικονομικές μεθόδους σε μετανάστευση), συνιστούν ανυπολόγιστη καταστροφή για τη μητροπολιτική Ελλάδα. Μετά την οικονομική καταστροφή Ελλάδας-Κύπρου από τα Μνημόνια, την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της ανεξαρτησίας-κυριαρχίας τους, την μετατροπή σε «αποικίες χρέους», ήρθε η ώρα «γεωπολιτικών» Μνημονίων να αποτελειώσουν τον ελληνισμό, όχι σε απροσδιόριστο μέλλον, αλλά τώρα, ίσως μέσα στο 2014.

Πιστεύουμε ότι δεν διαφεύγει του Πρωθυπουργού η καθοριστική σημασία της Μεγαλονήσου για τον ελληνισμό συνολικά και το προσωπικό του μέλλον. (Νομίζουμε επίσης ότι θα ήταν ευχής έργο να αρχίσει από την τραγικά πληττόμενη Κύπρο τις διεθνείς περιοδείες του ο Αλέξης Τσίπρας. Η αριστερά πρέπει επίσης να ασχοληθεί πολύ εντατικότερα με το κυπριακό, κύριο ζήτημα της ελληνικής εξωτερικής-αμυντικής πολιτικής). Η καταστροφή του ανεξάρτητου, δημοκρατικού, κυρίαρχου χαρακτήρα του κυπριακού κράτους θα καταστήσει την Ελλάδα όμηρο των δυνάμεων που θα ελέγξουν την Κύπρο - καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοήσει τη μοίρα των Ελληνοκυπρίων. Ο στρατιωτικός-στρατηγικός συσχετισμός Ελλάδας/Τουρκίας θα επιδεινωθεί σημαντικά. Το σημαντικότερο ελληνικό στρατηγικό ατού, ο έλεγχος του νησιού της Αφροδίτης, απαράμιλλης στρατηγικής αξίας, θα χαθεί για πάντα. Τυχόν απώλεια της Μεγαλονήσου δεν θα είναι παρά προθάλαμος οριστικής καταστροφής του κράτους που προέκυψε από το 1821, όπως προφητικά διείδε ο Ανδρέας Παπανδρέου («Αν η Κύπρος χαθεί και η Ελλάδα θα χαθεί»). Θα οδηγήσει ασφαλώς σε καταστροφή τους Ελλαδίτες πολιτικούς που τυχόν συσχετισθούν με τέτοια εξέλιξη.

ΚΥΠΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ !

Η Κύπρος είναι εδώ!

(Αυτ)απάτες υδρογονανθράκων

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σειρά εξωφρενικών προτάσεων/ιδεών για το κυπριακό διακινούνται σε Λευκωσία και Αθήνα. Αν πραγματοποιηθούν, συνεπάγονται οριστική καταστροφή του κυπριακού κράτους, ως έστω ελάχιστα κυρίαρχου, ανεξάρτητου, δημοκρατικού, οδηγούν μεσοπρόθεσμα στον τερματισμό χιλιάδων χρόνων ελληνικής παρουσίας στην Κύπρο (οι ‘Ελληνες δεν θα παραμείνουν στο νησί στερούμενοι κρατικής προστασίας, ήδη άλλωστε εξαναγκάζονται με οικονομικές μεθόδους σε μετανάστευση), συνιστούν ανυπολόγιστη καταστροφή για τη μητροπολιτική Ελλάδα. Μετά την οικονομική καταστροφή Ελλάδας-Κύπρου από τα Μνημόνια, την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της ανεξαρτησίας-κυριαρχίας τους, την μετατροπή σε «αποικίες χρέους», ήρθε η ώρα «γεωπολιτικών» Μνημονίων να αποτελειώσουν τον ελληνισμό, όχι σε απροσδιόριστο μέλλον, αλλά τώρα, ίσως μέσα στο 2014.

Πιστεύουμε ότι δεν διαφεύγει του Πρωθυπουργού η καθοριστική σημασία της Μεγαλονήσου για τον ελληνισμό συνολικά και το προσωπικό του μέλλον. (Νομίζουμε επίσης ότι θα ήταν ευχής έργο να αρχίσει από την τραγικά πληττόμενη Κύπρο τις διεθνείς περιοδείες του ο Αλέξης Τσίπρας. Η αριστερά πρέπει επίσης να ασχοληθεί πολύ εντατικότερα με το κυπριακό, κύριο ζήτημα της ελληνικής εξωτερικής-αμυντικής πολιτικής). Η καταστροφή του ανεξάρτητου, δημοκρατικού, κυρίαρχου χαρακτήρα του κυπριακού κράτους θα καταστήσει την Ελλάδα όμηρο των δυνάμεων που θα ελέγξουν την Κύπρο - καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοήσει τη μοίρα των Ελληνοκυπρίων. Ο στρατιωτικός-στρατηγικός συσχετισμός Ελλάδας/Τουρκίας θα επιδεινωθεί σημαντικά. Το σημαντικότερο ελληνικό στρατηγικό ατού, ο έλεγχος του νησιού της Αφροδίτης, απαράμιλλης στρατηγικής αξίας, θα χαθεί για πάντα. Τυχόν απώλεια της Μεγαλονήσου δεν θα είναι παρά προθάλαμος οριστικής καταστροφής του κράτους που προέκυψε από το 1821, όπως προφητικά διείδε ο Ανδρέας Παπανδρέου («Αν η Κύπρος χαθεί και η Ελλάδα θα χαθεί»). Θα οδηγήσει ασφαλώς σε καταστροφή τους Ελλαδίτες πολιτικούς που τυχόν συσχετισθούν με τέτοια εξέλιξη.