Λ. Βατικιώτης: Η δραματική καθημερινότητα στην Παλαιστίνη

Νέα Κρήτη

Ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης , μέλος μεγάλης δημοσιογραφικής- πανεπιστημιακής και φοιτητικής αποστολής με την συμμετοχή και του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κύπρου, μιλώντας στον 98,4 περιέγραψε από την Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης, την δραματική καθημερινότητα των Παλαιστινίων , την ώρα που το επίσημο κράτος στο Ισραήλ, όπως είπε, επιδιώκει συστηματικά να ενταθεί το κύμα φυγής των Παλαιστινίων από την περιοχή , συνεχίζοντας εντατικά την πολιτική των παράνομων εποικισμών σε Παλαιστινιακά εδάφη, παρά τις δεκάδες αποφάσεις του ΟΗΕ.

Τι σημαίνει η τριμερής ΗΠΑ-Ρωσίας-Ισραήλ

του Κώστα Ράπτη

Η κυβέρνηση Τραμπ, σύμφωνα τουλάχιστον με δηλώσεις μη κατονομαζόμενου στελέχους της που επικαλείται η Jerusalem Post, κάνει λόγο για «δίχως προηγούμενο διπλωματική ευκαιρία”. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, πάλι, κάλεσε τους δημοσιογράφους να φιλτράρουν με πάσα επιφύλαξη τα fake news που πρόκειται αναμφίβολα να προκύψουν.

Ο λόγος για τη συνάντηση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στα τέλη του μηνός στην Ιερουσαλήμ ανάμεσα στον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον και τους ομολόγους του της Ρωσίας Νικολάι Πατρούσεφ και του Ισραήλ Μέιρ Μπεν-Σαμπάτ.

Δημοσιεύματα που εμφανίσθηκαν το τελευταίο διάστημα, αρχής γενομένης από την σαουδαραβικών συμφερόντων εφημερίδα Asharq al-Awsat τη Δευτέρα, θέλουν την συνάντηση αυτή να επικεντρώνεται σε μία αμερικανική πρόταση αναγνώρισης της εξουσίας του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία (και γενικότερα των τετελεσμένων που δημιουργήθηκαν στα πεδία των μαχών, με την παρέμβαση και της Ρωσίας) και άρσης των σχετικών κυρώσεων, υπό τον όρο ότι η Μόσχα θα συνεργασθεί για την απομάκρυνση της ιρανικής στρατιωτικής παρουσίας από τον βόρειο γείτονα του Ισραήλ.

Παλαιστίνη. Το μήλο της Έριδος.

Outside the Wall

redflecteur /

Γράφει ο Ίουλιανός

Κάθε χρόνο στις 14 Μαΐου το Κράτος του Ισραήλ γιορτάζει την γέννηση του. Αυτό αποφάσισε (το Μάιο του 1948) ο ΟΗΕ πως θα ήταν το μέλλον της ιερής γης τριών θρησκειών. Η απόφαση είχε ληφθεί από τις 29 Νοεμβρίου του 1947 σε μια συνέλευση του ΟΗΕ, με πλειοψηφία των δυο τρίτων των μελών του. 

Οι Ισραηλίτες με μια απόφαση βρέθηκαν σε μια γη που δεν κόπιασαν να την αποκτήσουν με χωράφια ελιών και αμπελιών που δεν φύτευσαν και σε σπίτια που δεν έχτισαν.

Από την έρημο Νέγκεβ ως το Τελ Αβίβ, από την Χάιφα και την Γιάφα ως την Ραμάλα, οι Παλαιστίνιοι κοιμήθηκαν σε μια χώρα και το πρωί ξύπνησαν σε μια άλλη. Από δω και πέρα στην Παλαιστίνη θα ακουγόταν μόνο ο θόρυβος του ανέμου του μίσους.

Ωστόσο υπάρχει μια εδραιωμένη αρχή: δεν είναι άλλη από το δικαίωμα, κάθε τμήματος ενός λαού ή ακόμα και μιας ομάδας ανθρώπων, στην αυτοδιάθεση. Αυτό το δικαίωμα δεν πρέπει να περιορίζεται λόγω των συνεπειών που τυχόν θα επιφέρει ή λόγω «εθνικών» συμφερόντων. Πρόκειται για έναν αντικειμενικό νόμο της σύγχρονης ιστορικής εξέλιξης. Όταν όμως την παραπάνω τάση πηγαίνει να αξιοποιήσει μια τάξη όπως η αποικιοκρατική ευρωπαϊκή τάξη ή η εγχώρια, υποτακτική υποτελής και εξαρτημένη  αστική τάξη της κοινωνικής καταπίεσης των εργαζομένων μαζών, τότε πραγματώνεται το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και οι λαοί υπογράφουν την καταδίκη τους αφού μόνο αφεντικό αλλάζουν.       

Πολακονοβαρτισμού το ανάγνωσμα

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όσο πάνε και πυκνώνουν τα σύννεφα στην ευρύτερη γειτονιά μας. Ήδη, μετά τη νέα κλιμάκωση της πίεσης των ΗΠΑ μέσω της επιβολής οικονομικών περιορισμών στην Τεχεράνη, ήταν θέμα χρόνου το Ιράν να εκδηλώσει την αντίδρασή του. Το έκανε δηλώνοντας τη μερική αποχώρησή του από τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Η αμερικανική απάντηση ήταν η αποστολή αεροπλανοφόρου στον Περσικό Κόλπο. Η αιτιολογία ήταν ότι υπάρχουν «πολλαπλές αξιόπιστες απειλές» εναντίον αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράκ και άλλες περιοχές, είτε από τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις είτε από συμμάχους της Τεχεράνης στην περιοχή.

Ταυτοχρόνως οι Αμερικανοί αποφάσισαν να αυξήσουν στο 25% τους δασμούς στα προϊόντα που εισάγονται από την Κίνα στο πλαίσιο του οικονομικού «πολέμου» της Προεδρίας Τραμπ με το Πεκίνο. Η απόφαση αυτή αναμένεται να επηρεάσει κινεζικές εισαγωγές στις ΗΠΑ 200 δισ. δολαρίων.

Στην Τουρκία, όπως οι περισσότεροι ανέμεναν, η αρμόδια αρχή διέταξε την επανάληψη των δημοτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη. Η απάντηση της αντιπολίτευσης, η οποία έχει ταχθεί σύσσωμη κατά του Ερντογάν, ζητάει από την πλευρά της επανάληψη όλων των τελευταίων (δηλαδή βουλευτικών και προεδρικών) εκλογών. Απέναντι στον Ερντογάν στέκονται και οι παλαιοί του σύμμαχοι Αμπντουλάχ Γκιουλ και Αχμέτ Νταβούτογλου. Κι όλα αυτά εν μέσω της κατακόρυφης αύξησης που καταγράφει η τουρκική επιθετικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο εις βάρος των συμφερόντων και της κυριαρχίας της Κύπρου και της Ελλάδας.

Ποιές υπηρεσίες και λόμπι του Ισραήλ μπαίνουν στη μάχη της Eurovision

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Οργανώσεις που παρουσιάζονται σαν ανεξάρτητες αλλά στην πραγματικότητα χρηματοδοτουνται ή συνδέονται με το κράτος του Ισραήλ μπαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες στη μάχη της προπαγάνδας με στόχο να πλήξουν την διεθνή εκστρατεία μποϊκοτάζ της φετινής Eurovision.

Το τελευταίο παράδειγμα ήταν η επιστολή που δημοσίευσε στην εφημερίδα Guardian η οργάνωσης Creative Community for Peace (CCFP) στην οποία άνθρωποι της βιομηχανίας του θεάματος καταδικάζουν το καλλιτεχνικό μποϊκοτάζ εναντίον του Ισραήλ.

Όπως είχε αποκαλύψει η Jewish Voice for Peace (εβραϊκή οργάνωση η οποία καταδικάζει τα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους και υποστηρίζει το μποϊκοτάζ) η CCFP είναι απλώς μια βιτρίνα του λόμπι StandWithUs το οποίο συνδέεται με την ισραηλινή κυβέρνηση. Οι δυο οργανώσεις έχουν κοινό φορολογικό μητρώο και αποτελούν ενιαίο φορέα, παρά το γεγονός ότι προσπαθούν να το αποκρύψουν από το ευρύ κοινό.

Σύμφωνα με ισραηλινά ΜΜΕ, το συγκεκριμένο λόμπι θα χρησιμοποιούνταν και επισήμως από το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου, για να προωθεί φιλο-ισραηλινά μηνύματα σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά η συγκεκριμένη συμφωνία εγκαταλείφθηκε όταν άρχισε να συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας.  Παρόλα αυτά τo StandWithUs έχει ετήσιο προϋπολογισμό που φτάνει τα 12 εκατομμύρια δολάρια όπως προκύπτει από την φορολογική δήλωση του 2017.

Η Γεωπολιτική Κρίση της Βορείου Αφρικής

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Η «παράλιος έκταση γης» της Βορείου Αφρικής ,ως θα έλεγε ο σερ Χάλφορντ Μακίντερ , πατήρ της Γεωστρατηγικής, ευρίσκεται σε κατάσταση μετακινήσεως της γεωπολιτικής πλάκας. Οδεύει προς την Ευρώπη αλλά επηρεάζεται από τούς ανταγωνισμούς πολλών υπερδυνάμεων -Αμερικής, Ρωσσίας, Κίνας και Ευρωπαϊκής Ενώσεως- με τις νότιες γειτνιάζουσες χώρες αυτής (Ιταλία) και τις βόρειες (Γαλλία) εντόνως αναμιγνυόμενες στις βορειοαφρικανικές υποθέσεις. 

Οι προεκτάσεις των ανταγωνισμών επεκτείνονται πολύ πέραν του πετρελαίου. Σχετίζονται με τις σφαίρες επιρροής. Οι ανατολικές Λιβυκές στρατιωτικές δυνάμεις LNA έχουν εξαπολύσει την επιχείρηση «Ηφαίστειο Οργής» με στόχο την κατάληψη της Τρίπολης, ενώ οι προσπάθειες μεσολαβήσεως του ΟΗΕ με την κυβέρνηση που κατέχει την δυτική πρωτεύουσα απέτυχαν.

Ο ισχυρός άνδρας των LNA, Καλίφα Χαφτάρ, επιδιώκει την διεθνή αναγνώριση ως ηγέτου της ηνωμένης Λιβύης, μετά την δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι και τον επακολουθήσαντα εμφύλιο πόλεμο το 2011.

Ο βομβαρδισμός της αεροπορίας του ΝΑΤΟ περιόρισε και την παραγωγή Λιβυκού πετρελαίου και φυσικού αερίου, που αποτελεί τον βασικό πλουτοπαραγωγικό πόρο της χώρας, την διαίρεσε σε ανατολική και δυτική περιοχή και επέτρεψε την είσοδο των Ισλαμιστών στην Σουνητική της κοινωνία.

Αντωνία Δήμου: Οι Γεωπολιτικές προεκτάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο

Νέα Κρήτη

Τι συμβαίνει με Ισραήλ- Λιβύη και Τουρκία

Η διεθνολόγος Αντωνία Δήμου ,επικεφαλής του Τμήματος Μέσης Ανατολής και Περσικού Κόλπου στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Άμυνας και Ασφάλειας, μιλώντας στον 98.4 για τις γεωπολιτικές προεκτάσεις των ραγδαίων εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, παρότι σημείωσε ότι τα όσα αφορούν το Ισραήλ , την Λιβύη και την Τουρκία είναι διαφορετικής υφής και βαρύτητας, συνδέονται με τις ευρύτερες επανατοποθετήσεις στην περιοχή, όλων των παικτών ισχύος.

Η κ. Δήμου τόνισε επίσης την ανάγκη για χάραξη μια μακρόχρονης εθνικής στρατηγικής από την Ελλάδα, ώστε να μην μετατραπεί σε παρακολούθημα των σοβαρών εξελίξεων στην περιοχή , που την αφορούν άμεσα.

Τι σημαίνει η νίκη Netanyahu για την Ελλάδα - Οι δύσκολες γεωπολιτικές ισορροπίες

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επενδύσει στη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ όσον αφορά τον ενεργειακό τομέα στην Ανατ. Μεσόγειο

Την πέμπτη του πρωθυπουργική θητεία εξασφάλισε - έστω και οριακά - ο Benjamin Netanyahu, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, με την Ελλάδα να ενδιαφέρεται άμεσα για τις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ.

Ο Netanyahu έχει σαφές πλεονέκτημα έναντι του απόστρατου στρατηγού Gantz, καθώς θεωρείται πιθανή η δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας με άλλες παρατάξεις της ισραηλινής δεξιάς και άκρας δεξιάς που εισέρχονται στην ισραηλινή Βουλή (Κνεσέτ).

Συγκεκριμένα, εκτιμάται ότι αυτή η κυβερνητική συμμαχία υπό τον Netanyahu, θα μπορούσε να συγκεντρώσει 65 με 67 έδρες σε ένα σύνολο 120 εδρών.

Εάν τελικά επικρατήσει ο Netanyahu θα γίνει ο πρωθυπουργός με τη μεγαλύτερη θητεία στα 71 χρόνια της ιστορίας του Ισραήλ.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επενδύσει στη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ όσον αφορά τον ενεργειακό τομέα στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Κυπριακού ενεργειακής πολιτικής συνθήκες - Η ενέργεια αποτελεί στρατηγικό όπλο διεθνών διαστάσεων

ASSOCIATED PRESS

του Χριστόδουλου Κ. Γιαλουρίδη

Το Κυπριακό Πρόβλημα που υφίσταται από τον τραγικό Ιούλιο – Αύγουστο του 1974 ως ανοικτή πληγή του ελληνισμού και υπαρκτό άλυτο, διεθνές ζήτημα ως συνέπεια του διαπραχθέντος διεθνούς εγκλήματος της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου, διέρχεται και σήμερα, κατά τα ειωθότα, κρίσιμες στιγμέςπου άπτονται του μέλλοντος του κράτους και του ελληνισμού κατά ταύτα. Από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, όπου το ιστορικό αίτημα της Ενώσεως έληξε άδοξα, οι ελληνοτουρκικές κρίσεις απετέλεσαν χρονίζον ενδημικό φαινόμενο, που έφερε την Ελλάδα και την Τουρκία στα πρόθυρα της πολεμικής σύγκρουσης κατ’ επανάληψη. 

Το Κυπριακό απασχολεί την διεθνή κοινότητα, συνιστώντας μαζί με το Παλαιστινιακό, ένα εκ των αρχαιοτέρων άλυτων ζητημάτων της διεθνούς πολιτικής, που προκαλούν την υπόθεση της ασφάλειας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Σήμερα μάλιστα υφίσταται μια όλως ιδιαιτέρως κρίσιμη κατάσταση, όπου το διεθνές ενδιαφέρον αναζήτησης και εξόρυξης υδρογονανθράκωναναβαθμίζει γεωπολιτικά την Κύπρο, δημιουργώντας ταυτόχρονα και συνθήκες πλαισίου διεθνούς αντιπαράθεσης, με την Τουρκία να διεκδικεί χώρο, που τον υπερασπίζουν οι μεγάλες δυνάμεις εκπροσώπησης συμφερόντων, της Ουάσιγκτον προεξαρχούσης.

Ελληνοϊσραηλινό ραντάρ κατασκευάζεται στην Κρήτη

του Βασίλη Νέδου

Η οργάνωση των χωρών που έχουν συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα μπορούσε να αφήνει εκτός το Ισραήλ, το οποίο αναπτύσσει, σε συνεργασία με την Ελλάδα, τις δυνατότητές του στη λεκάνη. Πέρα από την πολιτική συνεργασία, η οποία θα επιβεβαιωθεί προσεχώς στην Κρήτη κατά την τριμερή Ελλάδας - Ισραήλ - Κυπριακής Δημοκρατίας υπό την έγκριση των ΗΠΑ, υπάρχουν και βήματα επιχειρησιακού συντονισμού. Στην κορυφή βρίσκεται το ραντάρ Long Horizon, που θα κατασκευαστεί στην ανατολική Κρήτη και θα παρέχει τη δυνατότητα παρακολούθησης όλων όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Ισραήλ.

Η Αθήνα ενδιαφέρεται ιδιαιτέρως γι’ αυτό το έργο, στο οποίο συμμετέχει από κοινού με την Ιερουσαλήμ με ένα κόστος που δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο, ιδιαίτερα για τον μειωμένο αμυντικό προϋπολογισμό της Ελλάδας. Παράλληλα, το επόμενο χρονικό διάστημα η Ελλάδα έχει συμφωνήσει με το Ισραήλ στην παροχή τεχνογνωσίας αλλά και εμπειρικών γνώσεων στο Ναυτικό της χώρας, που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια. Στα τέλη του μήνα, 40 Ισραηλινοί δόκιμοι θα μεταφερθούν με ελληνικό αρματαγωγό από τη Χάιφα μέχρι και την Κρήτη, δίχως, πάντως, στάση στην Κύπρο. Οι Ισραηλινοί θα συμμετάσχουν μαζί με τις ελληνικές δυνάμεις στην άσκηση «Noble Dina ’19» και έπειτα θα επιστρέψουν στη Χάιφα, αφού κάνουν στάσεις στη Μήλο και στη Ρόδο.

Μικρό καλάθι και εγρήγορση

του Άγγελου Συρίγου*

Η σύνοδος Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ παρουσία του Αμερικανού ΥΠΕΞ Πομπέο έστειλε δύο σημαντικά μηνύματα. Το πρώτο απευθυνόταν προς το Ισραήλ. Οι ΗΠΑ στηρίζουν αναφανδόν τον Νετανιάχου στις εκλογές της 9ης Απριλίου 2019. Το δεύτερο μήνυμα απευθυνόταν προς την Τουρκία. Η συμπεριφορά της την απομονώνει από τις εξελίξεις στην περιοχή. Εάν συνεχίσει να κρατά την ίδια στάση, οι ΗΠΑ θα επιλέξουν να βασιστούν σε άλλους συμμάχους.

Υπήρξε θετική η σύνοδος για Ελλάδα και Κύπρο; Από πλευράς συμβολισμού αναμφισβήτητα. Δεν μπορεί κάποιος να φανταστεί άλλο σκηνικό όπου θα συνυπήρχαν σε μία τόσο κλειστή συνάντηση ο Ελληνας πρωθυπουργός και ο Κύπριος πρόεδρος με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ. Εάν όμως η ουσία είναι ο αγωγός East Med, ελάχιστα πράγματα άλλαξαν. Εξακολουθούν να λείπουν οι απαραίτητες ποσότητες φυσικού αερίου για να γεμίσει ο αγωγός και να καταστεί οικονομικά βιώσιμος σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, από τη συνάντηση απουσίαζε η Ιταλία. Αυτό είναι σημαντικό διότι ο σχεδιασμός του Εast Med προβλέπει ότι ο αγωγός αερίου θα καταλήξει εκεί.

Ακόμη και η δέσμευση για την ασφάλεια και άμυνα των τριών χωρών που περιείχετο στο τελικό ανακοινωθέν δεν φωτογραφίζει απαραιτήτως την Τουρκία. Το λεκτικό «εξωτερικές κακές επιρροές» που υιοθετήθηκε, παραπέμπει περισσότερο σε εξωσχολική συμπεριφορά ατίθασου ανηλίκου. Είναι όμως ο όρος που χρησιμοποιούν Αμερική και Ισραήλ για να αναφερθούν στο Ιράν και στις φιλοϊρανικές ομάδες που επηρεάζει. Το μοναδικό χειροπιαστό αποτέλεσμα από το περιθώριο της συναντήσεως είναι η δημιουργία ελληνοϊσραηλινού δικτύου ραντάρ από το Ισραήλ έως την Κρήτη, που θα καλύπτει όλη την Ανατολική Μεσόγειο. 

Οι δύο στρατηγικές ήττες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο

του Ιωάννη Αναστασάκη 

Την τελευταία δεκαετία η Τουρκία απέτυχε στα στρατηγικά της σχέδια να πατήσει πόδι ή να βάλει χέρι στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Έχει αντιμετωπίσει δύο μεγάλες ήττες σε στρατηγικό επίπεδο, ενώ το μέλλον δεν προβλέπεται ρόδινο για τα σχέδιά της. Αντίθετα η Ελλάδα θα μπορούσε να προωθήσει τις θέσεις της, αν είχε διαχρονικό και μακροπρόθεσμο πλάνο εθνικών επιδιώξεων.

Τον Ιανουάριο του 2009 ομάδα εταιρειών μεταξύ των οποίων την πλειοψηφία κατείχαν η Noble-Energy με έδρα το Τέξας και η Delek με έδρα το Ισραήλ, επιτυγχάνουν να εντοπίσουν το κοίτασμα Tamar. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου (Levant Basin) υπάρχουν όντος αποθέματα υδρογονανθράκων. Η Τουρκία μυρίζεται το «ψητό» και ενεργοποιείται. Με την προσδοκία ότι σύντομα θα εντοπιστούν και άλλα αποθέματα, προτείνει την κατασκευή αγωγού από το Ισραήλ μέσω Τουρκίας, για να μεταφερθεί το αέριο προς την Ευρώπη. Αρχικά αντιμετωπίζει αρνητική αντίδραση στην πρόταση.

Για να πιέσει την κατάσταση και να επιτύχει τους σκοπούς της η Τουρκία εφαρμόζει το «γνωστό» δόλιο σχέδιο που έχει χρησιμοποιήσει επίσης στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Υπό την συγκαλυμμένη αιγίδα της Μυστικής της υπηρεσίας (ΜΙΤ), ενεργοποιεί Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και τον Μάιο του 2010 σκηνοθετεί το επεισόδιο με το πλοίο Θάλασσα του Μαρμαρά, γνωστό ως Mavi Marmara. Η επέμβαση του ισραηλινού στρατού στο πλοίο όταν αυτό ήταν ακόμα σε διεθνή ύδατα, επιτρέπει στην Τουρκία να το κάνει σημαία για να δημιουργήσει διεθνή πίεση στο Ισραήλ.

Το τρίγωνο Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και το παίγνιο ισχύος στην Αν. Μεσόγειο

του Γιώργου Μαργαρίτη

Η αποτυχία της “Αραβικής Άνοιξης” και συνακόλουθα του Δυτικού στρατοπέδου στη Συρία βάθυνε τις αναταράξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε αναθεώρηση των στρατηγικών σχεδιασμών. Σε αυτό το πλαίσιο δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται πλήθος εναλλακτικών πολιτικών με στόχο την δημιουργία υποκατάστατων ικανών να απαντήσουν στο στρατηγικό πρόβλημα. Στο επίπεδο της διπλωματίας η κινητοποίηση πρόσθετων δυνάμεων και η συγκρότηση συμμαχιών υπήρξε το πρώτο ζητούμενο.

Η κινητοποίηση νέων δυνάμεων που θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό αφορούσε –και αφορά– τον εκτός τον ΗΠΑ Δυτικό Κόσμο. Ο στόχος ήταν η κινητοποίηση των μηχανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην αμφισβητούμενη ζώνη, σε τρόπο ώστε να συγκροτηθεί μια στρατιωτική δύναμη ικανή να προβάλει με αξιοπιστία τις δυτικές πολιτικές στην περιοχή.

Παρά τις εξασκούμενες από την πλευρά των ΗΠΑ πιέσεις τα αποτελέσματα σε αυτό το πεδίο δεν φάνηκαν πειστικά. Ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η ΕΕ κατάφεραν να συγκροτήσουν μια όποια σταθερή δύναμη ικανή να εντυπωσιάσει εχθρούς και φίλους στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις πολυάριθμες και επίμονα επαναλαμβανόμενες ασκήσεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή μετέχει συνήθως μονοψήφιος αριθμός πλοίων ή αεροπορικών μέσων, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται, μάλιστα, από τους “πρόθυμους”  της περιοχής.

Η “Γαλάζια Πατρίδα” απειλεί τις “γαλάζιες ενδοχώρες”

του Γιώργου Μαργαρίτη

Ο όρος “Γαλάζια Πατρίδα” έχει πλέον ενταχθεί στο τουρκικό διπλωματικό και πολιτικό λεξιλόγιο. Έχει μάλιστα προσδιοριστεί, αν όχι με γεωγραφική ακρίβεια, τουλάχιστον με το εύρος των θαλάσσιων ζωνών στις οποίες αναφέρεται. Οι συγκυριακές διπλωματικές μεταπτώσεις που συνοδεύουν ετούτο το “εύρος” δεν μειώνουν την ανατρεπτική –για την σταθερότητα της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου– σημασία του όρου.

Απέναντι από την τουρκική διπλωματική ορολογία περί “Γαλάζιας Πατρίδας” βρίσκονται δύο ζώνες στρατηγικής σημασίας. Οι ζώνες αυτές είναι επίσης γαλάζιες καθότι έχουν να κάνουν με την κυριαρχία θαλάσσιων εκτάσεων. Με κίνδυνο να υποπέσουμε στο αμάρτημα του νεολογισμού θα τις ονομάσουμε, για την οικονομία του λόγου, περιγραφικά, “γαλάζιες ενδοχώρες”.

Η πρώτη από αυτές αφορά το Ισραήλ, το κραταιό προπύργιο του δυτικού κόσμου στις ακτές της Παλαιστίνης, στο κατώφλι της Μέσης Ανατολής. Το κράτος αυτό ιδρύθηκε την επαύριο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι σταθερές που είχε δημιουργήσει η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στη Μέση Ανατολή κατέρρεαν, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες κρατικές οντότητες με συνεπακόλουθη ρευστότητα και αναταράξεις.

Από τη δημιουργία του κιόλας, το νέο κράτος, είδε να κλείνουν γύρω του οι δρόμοι της στεριάς και την επικοινωνία του με τον δυτικό κόσμο, μέρος του οποίου ήταν, να εξαρτάται από την κυριαρχία της θάλασσας. Καθώς το μικρό κράτος δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει ετούτη τη στρατηγική του ανάγκη, το έργο ανέλαβε η νέα “προστάτιδα” δύναμη του Δυτικού Κόσμου. Από το 1950 ειδικά, όταν δημιουργήθηκε ο 6ος Στόλος των ΗΠΑ στην Μεσόγειο, η απαραίτητη για την επιβίωση του Ισραήλ κυριαρχία στη θάλασσα εξασφαλιζόταν από τις ισχυρές ναυτικές δυνάμεις που οι Αμερικανοί διατηρούσαν έξω από τις ακτές του.

"Σύγκρουση και Ευημερία" στην Ανατολική Μεσόγειο: ένα ενδιαφέρον βιβλίο γεωπολιτικής

του Δρ Σωτήρη Καμενόπουλου

Το 2017 εδώ στη Huffpost παρουσιάσθηκε ένα βιβλίο γεωπολιτικής το οποίο είχε εκδοθεί στην αγγλική γλώσσα από τον μεγαλύτερο ίσως Ισραηλινό ακαδημαϊκό εκδοτικό οίκο (Israeli Academic Press) σε συνεργασία με δύο σημαντικά διεθνή Ινστιτούτα: το Ινστιτούτο Τρούμαν του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ και το Ινστιτούτο Αντενάουερ (παράρτημα Ισραήλ).

Tο βιβλίο σχετίζεται με το άκρως επίκαιρο θέμα της ανακάλυψης των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου.

Τρία γεγονότα καθιστούν ίσως το βιβλίο ιδιαίτερα σημαντικό:

1. Το βιβλίο εκδόθηκε από δύο πολύ σημαντικά Ινστιτούτα του Ισραήλ.

2. Η περίοδος που διανύουμε είναι ιδιαίτερα φορτισμένη γεωπολιτικά για την Ανατολική Μεσόγειο.

3. Για πρώτη φορά Έλληνες, Κύπριοι, Ισραηλινοί και Τούρκοι συνεργάσθηκαν για τη δημιουργία ενός βιβλίου που αφορά τόσο σημαντικά θέματα.

To διάνυσμα ασφαλείας του Ισραήλ στηρίζεται στην Ελλάδα

του Ιωάννη Αναστασάκη

Εκτός από τις δημόσιες επαφές και τους φανερούς διακρατικούς σχεδιασμούς μεταξύ των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, πραγματοποιούνται και διαβαθμισμένες, δηλαδή απόρρητες, διαβουλεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες που ονομάζονται «Διπλωματία δεύτερης τροχιάς» (track-II diplomacy). Αυτές συνήθως γίνονται αντιληπτές έμμεσα, δια μέσου του αποτελέσματος ή των δημοσιογραφικών διαρροών και των ανεπίσημων δηλώσεων.

Μελετώντας τον γεωπολιτικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, άμεσα διαπιστώνει κάθε αναλυτής ότι το κράτος του Ισραήλ βρίσκεται εγκλωβισμένο στη μέγγενη ενός ισχυρού μουσουλμανικού τόξου. Η έξαρση του μουσουλμανικού φανατισμού στην ευρύτερη περιοχή, η εμπόλεμη κατάσταση και η απειλητική προσέγγιση των δυνάμεων του Ιράν μέσω, Συρίας και Λιβάνου, περιορίζουν το οξυγόνο του Ισραήλ, το οποίο ασφυκτιά από άποψη ασφάλειας.

Η μόνη μη μουσουλμανική διέξοδος επιβίωσης, με εξασφάλιση στρατηγικού βάθους για το Ισραήλ, είναι η Ευρώπη. Η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν βαρύνουσα στρατηγική σημασία για το Ισραήλ. Ιδιαίτερα η Ελλάδα έχει κομβικό ρόλο που συμβάλει τόσο στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, όσο και στην επιβίωση του Ισραήλ.

Η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι δύο σημεία που ορίζουν το διάνυσμα, δηλαδή το βέλος που συνδέει την Ευρώπη με το Ισραήλ, προσδίδοντας σε αυτό όχι μόνο στρατηγικό βάθος, αλλά αέρα επιβίωσης. Διότι πράγματι, η άμεση επικοινωνία με τη Δύση είναι ζωτικής σημασίας, γεγονός που αναγνωρίζουν οι σοβαρότεροι Ισραηλινοί αναλυτές.

Ο πειρασμός της κλιμάκωσης και ο φόβος του μπούμεραγκ

του Σταύρου Λυγερού

Έχοντας ουσιαστικά αποτύχει με τις απειλές και με διπλωματικές κινήσεις να εμποδίσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Ερντογάν παραμένει αντιμέτωπος με το δίλημμά του: Ή θα πρέπει να καταπιεί τις απειλές του, ή θα πρέπει να κλιμακώσει, ελπίζοντας πως με τον τρόπο αυτό θα επιτύχει όσα δεν έχει επιτύχει ως τώρα. Φοβάται, όμως, μήπως η κλιμάκωση του γυρίσει μπούμεραγκ.

Η μόνη δυνατότητα κλιμάκωσης είναι να μετατραπεί σε παράγοντα πρόκλησης αστάθειας. Ουσιαστικά, να στείλει το μήνυμα στους πάντες ότι χωρίς την Τουρκία, δηλαδή χωρίς να της δοθεί μερίδιο, η αναγκαία για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων σταθερότητα και ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό, ωστόσο, είναι εύκολο στα λόγια, αλλά δύσκολο στην πράξη.

Οι βόλτες του σκάφους “Μπαρμπαρόσα”, συνοδεία τουρκικών πολεμικών, στην κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι ικανές να εμποδίσουν το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πολύ περισσότερο οι λεονταρισμοί. Κατά συνέπεια, η Άγκυρα χρειάζεται κάτι περισσότερο. Μία γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ θα δημιουργούσε αρνητικό τετελεσμένο. Η τουρκική πλατφόρμα “Πορθητής”, όμως, για τους επόμενους μήνες θα πραγματοποιεί γεώτρηση στην περιοχή Αλάνια, εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Αργότερα και εφόσον λυθούν τεχνικά προβλήματα, είναι πολύ πιθανό να γίνει τέτοια κίνηση.

Ισραήλ

analyst

Σε καμία περίπτωση οι Ισραηλινοί ή οι Ισραηλίτες το θρήσκευμα ανά τον κόσμο, δεν είναι πιο έξυπνοι από εμάς τους Έλληνες. Αλλά μαθαίνουν από μικρά παιδιά ποιες αρχές πρέπει να τηρούν καθημερινά στην ζωή τους. Όχι απλά για να επιβιώσουν, αλλά για να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να πετύχουν τον σκοπό τους

.

«Στην Καινή Διαθήκη βρίσκουμε τα παρακάτω λόγια του Χριστού «…ήρθα για να φέρω σε κρίση τον κόσμο, έτσι ώστε αυτοί που δεν βλέπουν να βρουν το φως τους και εκείνοι που βλέπουν να αποδεδειχθούν τυφλοί»[1]. Συνεχίζει δε μιλώντας προς τους  Φαρισαίους λέγοντάς τους «…αν ήσασταν τυφλοί δεν θα ήσασταν ένοχοι. Τώρα όμως που βλέπετε, η ενοχή σας είναι βέβαιη και παραμένει»[2].

.

Άρθρο

– του Γεωργίου Μιχαήλ*

Η έκφραση αυτή του Χριστού διατήρησε την αξία της μέχρι σήμερα. Από το 1974 μέχρι σήμερα οι πολιτικοί μας, ακριβώς επειδή δεν είναι τυφλοί, επέλεξαν να διατηρήσουν στο σκοτάδι τον Ελληνικό λαό. Πώς; Δημιουργώντας ένα Σύνταγμα το οποίο με περίσσεια μαεστρία ποτέ δεν εφάρμοσαν.

Ταυτόχρονα, μείωσαν την αξία του Προέδρου της Δημοκρατίας με σκοπό να είναι σε θέση να αποσταθεροποιούν την Βουλή κατά το δοκούν. Συνάμα, εξαπάτησαν την νεολαία χαλαρώνοντας τους κανονισμούς λειτουργίας της μέσης εκπαίδευσης (γυμνάσια-λύκεια) και των Πανεπιστημίων. Πως; Εισάγοντας τον συνδικαλισμό και άλλες σε εισαγωγικά μοντέρνες τακτικές εντός τους.

Η πονηρή άφεση αμαρτιών του Πούτιν στο Ισραήλ

του Γιώργου Λυκοκάπη

Η κατάρριψη του ρωσικού κατασκοπευτικού αεροπλάνου στην Συρία, παραλίγο να μετατραπεί στην πιο σοβαρή κρίση στις σχέσεις Ρωσίας-Ισραήλ των τελευταίων ετών. Τα ξημερώματα της Τρίτης 18 Σεπτεμβρίου, η ισραηλινή αεροπορία βομβάρδισε στρατιωτικούς στόχους του συριακού καθεστώτος. Ένα ρωσικό αεροσκάφος καταρρίφθηκε, παρασύροντας στον θάνατο 14 μέλη του πληρώματος του.

Αρχικά η Μόσχα αντέδρασε με οργή. Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας προανήγγειλε αντίποινα, κατά του Ισραήλ. Αν και το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από «φίλια πυρά» της συριακής αεράμυνας, η Μόσχα απέδωσε την ευθύνη στο Τελ Αβίβ. Kατηγόρησε το Ισραήλ, ότι «παραβιάζει την συριακή κυριαρχία«.

Η στάση της Μόσχας μπορεί να χαρακτηριστεί, επιεικώς, ως υποκριτική. Δεν είναι η πρώτη φορά που το Ισραήλ πραγματοποιεί αεροπορικά πλήγματα εντός της Συρίας. Από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου η ισραηλινή αεροπορία έχει βομβαρδίσει αναρίθμητες φορές στρατιωτικούς στόχους του Ιράν στην Συρία, χωρίς να «ιδρώσει το αυτί» των Ρώσων.

Η Ελλάδα και η «Μικρά Εγκάρδιος Συνεννόησις»

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Εδημοσιεύθη στην «Εφημερίδα της Κυβέρνησης», η παράταση της παραμονής αμερικανικής αεροναυτικής βάσεως στον κόλπο της Σούδας της Κρήτης: «Για ένα χρόνο»! Αλλού, όμως, είναι το ζήτημα: Η ρωσοτουρκική συνεργασία στο πυρηνικό εργοστάσιο Ακκουγιού, στην Μερσίνα, έναντι της Κύπρου, και η προμήθεια του αντιπυραυλικού συστήματος S-400 απεμάκρυνε την Τουρκία από την πρώτη γραμμή της αμύνης της Δύσεως και η δευτέρα, η ελληνική χερσόνησος, καθίσταται πρώτη, όπως στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο ισλαμικός χαρακτήρας του ερντογανικού κράτους και η συνεργασία της Αγκύρας με το «Ισλαμικό Κράτος», τη Χαμάς και τους Παλαιστινίους της Γάζας, ανησύχησε το Ισραήλ που εγκατέλειψε την Τουρκία. Η δημιουργία φιλοαμερικανικής ομάδος στους κόλπους της ΕΕ από την Μεγάλη Βρετανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία αλλά και τις Βαλτικές Χώρες, αποδυναμώνει την φιλότουρκο γερμανική επικυριαρχία επί των υπολοίπων 20 χωρών-μελών της ΕΕ.

Το πρωτοφανές γεγονός ότι ο αρχηγός των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Τζόσεφ Ντάνφορντ, κατά την πρόσφατο επίσκεψη του στην Εγγύς Ανατολής και την Αθήνα, δεν περιέλαβε την Άγκυρα, μαρτυρεί την αναβάθμιση του γεωπολιτικού βάρους της Ελλάδος.