Ολοκληρωτικός Πόλεμος (Total War)

Ιστορικό Κανάλι

Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος παράλληλα με τον πατροπαράδοτο τρόπο διεξαγωγής του, εισήγαγε ένα νέο είδος πολέμου. Αυτό αφορούσε πλέον την συμμετοχή και των απλών πολιτών.

Η Γερμανία για να κάμψει το ηθικό των Βρεττανών, ισοπέδωσε αρχικά εγκαταστάσεις , όπως τα ναυπηγεία του Πλύμουθ και κατόπιν ισοπέδωσε το Λονδινο.

Οι Βρεττανία ανταπέδωσαν, σκορπώντας τον μαζικό όλεθρο στους Γερμανούς καταστρέφοντας ολοκληρωτικά το Αμβούργο.

Οι ρώσσοι, οι πολωνοί, δηλαδή οι απλοί πολίτες δεν μπορούσαν να μην συμμετάσχουν σ΄αυτο το νέο είδος πολέμου, του ολοκληρωτικού πολέμου., γνωρίζοντας τις θηριωδίες των γερμανών.

Οι Ιάπωνες στο άλλο άκρο της γης,  φρόντισαν να δείξουν στους κινέζους και στους κορεάτες την νέα πολεμική τεχνοτροπία.

Αλλά και στο εσωτερικό των εμπολέμων χωρών, οι πολίτες συμμετείχαν μαζικά στην παραγωγή πολεμικού εξοιπλισμού ή στις προσπάθειες διατήρησης και ανύψωσης του ηθικού των  χώρας.

Όλα αυτά και άλλα πολλά φιλοδοξεί τα αναδείξει το εν λόγω ντοκιμαντέρ, δείχνοντας ότι για πρώτη φορά στην σύγχρονη ανθρώπινη ιστορία σκοτώθηκαν περισσότεροι απλοί πολίτες, παρά στρατιώτες με στολή.

1945 Η Χρονιά Που Καθόρισε Τον Κόσμο 5/5 - Το Τέλος Του Θερμού Και Η Αρχή Του Ψυχρού Πολέμου

\

Σ' αυτό το επεισόδιο θα παρακολουθήσουμε πώς, ενώ το 1945 έφθανε στο τέλος του, ο κόσμος θα άλλαζε μορφή για πάντα. Εκατομμύρια άνθρωποι υποχρεώθηκαν να μετακινηθούν, καθώς τα σύνορα επαναχαράχθηκαν και εγκαταστάθηκαν νέες κατοχικές κυβερνήσεις. Μέχρι τον Νοέμβριο, οι δίκες της Νυρεμβέργης είχαν αρχίσει και οι νικητές άρχισαν να ασφαλίζονται έναντι ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Όμως, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1945, Αμερική και Ρωσία βρίσκονταν στο χείλος ενός νέου ψυχρού πολέμου.

Εξετάζουμε τις ρίζες όσων θα κυριαρχούσαν στη διεθνή πολιτική για τα επόμενα 50 χρόνια.

1945 Η Χρονιά Που Καθόρισε Τον Κόσμο 4/5 - Πόλεμος Στον Ειρηνικό

Σ' αυτό το επεισόδιο βλέπουμε πώς τον Αύγουστο το υπέρτατο όπλο μαζικής καταστροφής χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά εναντίων των Γιαπωνέζων.

Τον Σεπτέμβριο, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις επαναδιεκδίκησαν τις αποικίες τους, αλλά αντιμετώπισαν μια αυξανόμενη κατακραυγή από κινήματα ανεξαρτησίας σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία.

Την ώρα που η Αμερική γεννούσε την πυρηνική εποχή, παρακολουθούσε το θάνατο των παλιών αυτοκρατοριών και την επέκταση της δικής της.

1945 Η Χρονιά Που Καθόρισε Τον Κόσμο 3/5 - Οι Νικητές Στήνουν Τη Νέα Ευρώπη

Σ' αυτό το επεισόδιο θα δούμε πώς τον Μάιο οι Σύμμαχοι υποχρέωσαν τελικά τη Γερμανία να γονατίσει και η Ευρώπη γιορτάζει. Τον Ιούνιο, μετά τις σοβιετικές κατακτήσεις, ακολουθούν πολιτικές εκκαθαρίσεις. Μέχρι τον Ιούλιο μια νέα τάξη πραγμάτων αρχίζει να αναδύεται, στην οποία κυριαρχούν δύο και όχι τρεις υπερδυνάμεις.

Εξετάζουμε πώς καλυμμένες απειλές και προδομένες υποσχέσεις, το καλοκαίρι του 1945, καθορίζουν το πολιτικό μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων για τα επόμενα 50 χρόνια.

1945 Η Χρονιά Που Καθόρισε Τον Κόσμο 2/5 - Το Τέλος Των Δικτατόρων

Σ' αυτό το επεισόδιο θα δούμε πώς το Μάρτιο, οι συμμαχικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν την αντίσταση φανατικών Ναζί και οι Δυτικοί Σύμμαχοι ανακαλύπτουν τις φρικαλεότητες του ναζιστικού καθεστώτος.

Τον Απρίλιο, οι Αμερικανοί αποβιβάζονται τελικά σε ιαπωνικό έδαφος με μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών και από τις δύο πλευρές.

Οι Αμερικανοί επιτρέπουν στον Στάλιν να πάρει το Βερολίνο ως βραβείο και η Βρετανία αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι είναι ξυπόλητη στ' αγκάθια.

1945 Η Χρονιά Που Καθόρισε Τον Κόσμο 1/5 - Β' Παγκόσμιος: Η Αρχή Του Τέλους

Το 1945 ήταν μια θυελλώδης χρονιά. Γίναμε μάρτυρες βίαιων μαχών αλλά και ειρήνης και της αρχής μιας νέας τάξης πραγμάτων.

Οι Σύμμαχοι ήταν αποφασισμένοι να νικήσουν κατά κράτος τους εχθρούς τους, με οποιοδήποτε κόστος. Αλλά μετά τη Νίκη, οι τρεις μεγάλες δυνάμεις, η Βρετανία, η Αμερική και η Ρωσία πολέμησαν μεταξύ τους για το ποιος θα επικρατήσει. Η μορφή που έχει ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι η κληρονομιά γεγονότων που συνέβησαν το 1945.

Σε αυτό το επεισόδιο θα δούμε πως τον Ιανουάριο, οι Σύμμαχοι υπέστησαν σοβαρή στρατιωτική ήττα στο Ανατολικό Μέτωπο, ενώ ο Κόκκινος Στρατός εξαπέλυσε μια από τις μεγαλύτερες επιθέσεις της ιστορίας. Επίσεις θα δούμε πως στη διάρκεια του Φεβρουαρίου, γερμανικές πόλεις ισοπεδώθηκαν από βρετανικά βομβαρδιστικά.

Θα εξετάσουμε αντικρουόμενες στρατιωτικές αποφάσεις και θα δούμε παρασκηνιακά ότι χαρακτήρισε τους πρώτους δύο μήνες του 1945.

«Η Απόβαση στη Νορμανδία δεν ήταν αποφασιστικής σημασίας»… Αλήθεια;

του Παντελή Καρύκα

Τραγική, άστοχη, άδικη και γεμάτη αχαριστία είναι η στάση της σημερινής Ρωσίας, όπως και της Σοβιετικής Ένωσης προηγουμένως που επιμένει ότι κέρδισε μόνη τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι η συμμετοχή των άλλων Συμμάχων ήταν αμελητέα.

Συνεχίζοντας το ίδιο έργο προπαγάνδας για εσωτερική κατανάλωση, αλλά και για τροφή δορυφόρων και ακολούθων, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα είπε ότι η Απόβαση στη Νορμανδία δεν είχε αποφασιστικό ρόλο για την εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και πως η συμμετοχή των Συμμάχων στον πόλεμο είναι υπερτιμημένη…

Αλήθεια; Το ρωσικό ΥΠΕΞ ξεχνά πως ο Στάλιν ήδη από το 1941 ζητούσε τη δημιουργία δευτέρου μετώπου καθώς οι Γερμανοί είχαν διαλύσει το παν στο πέρασμά τους και είχαν λιώσει, κυριολεκτικά, τις απέναντί τους σοβιετικές δυνάμεις. Το ρωσικό ΥΠΕΞ λησμονεί ότι χωρίς την υλική ενίσχυση των δυτικών Συμμάχων οι Γερμανοί θα είχαν φτάσει ακόμα βαθύτερα στην ΕΣΣΔ, ίσως και μέχρι την Σιβηρία.

Μία Φωτογραφία, 1000 Λέξεις

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

H φωτογραφία που εδημοσιεύθη στην iefimerida με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο στο πλευρό του ζεύγους Ντόναλντ Τραμπ στις εκδηλώσεις του Πόρτσμουθ της Αγγλίας, επ’ ευκαιρία της 75ης επετείου της συμμαχικής αποβάσεως στην κατεχομένη από τους Γερμανούς Νορμανδία, έχει πολύ μεγαλυτέρα αξία των χιλίων λέξεων ως λέγει η παροιμία. Διότι συμβολίζει την ιδιαιτέρα σημασία των Ελληνο- Αμερικανικών σχέσεων. Δοθέντος ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο στην εθιμοτυπία των μεγάλων δυνάμεων , η έμφαση που εδόθη στην Ελληνική παρουσία κατά την τελετή δεν είναι μόνον ιστορική, αλλά και πολιτική.

Ιστορική μεν καθ’ όσον η μικρά Ελλάς ήταν η πρώτη πού έφερε το μήνυμα της νίκης των συμμάχων κατά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο όταν κατενίκησε τους Ιταλούς στα Αλβανικά βουνά επί εξάμηνο, αυτοθυσιάσθη στα οχυρά του Ρούπελ επί δεκαήμερον για να συγκρατήσει την Γερμανική εισβολή από την Βουλγαρία και συνέχισε την Μάχη της Κρήτης , όπου οι Γερμανοί απώλεσαν τον ανθό της νεολαίας των.

Ως αποτέλεσμα η Γερμανική εκστρατεία στην πρώην Σοβιετική Ένωση καθυστέρησε επί έξη εβδομάδες και άλλαξε την πορεία του πολέμου με την βοήθεια του Ρωσσικού χειμώνος το 1942.

Παλαιστίνη. Το μήλο της Έριδος.

Outside the Wall

redflecteur /

Γράφει ο Ίουλιανός

Κάθε χρόνο στις 14 Μαΐου το Κράτος του Ισραήλ γιορτάζει την γέννηση του. Αυτό αποφάσισε (το Μάιο του 1948) ο ΟΗΕ πως θα ήταν το μέλλον της ιερής γης τριών θρησκειών. Η απόφαση είχε ληφθεί από τις 29 Νοεμβρίου του 1947 σε μια συνέλευση του ΟΗΕ, με πλειοψηφία των δυο τρίτων των μελών του. 

Οι Ισραηλίτες με μια απόφαση βρέθηκαν σε μια γη που δεν κόπιασαν να την αποκτήσουν με χωράφια ελιών και αμπελιών που δεν φύτευσαν και σε σπίτια που δεν έχτισαν.

Από την έρημο Νέγκεβ ως το Τελ Αβίβ, από την Χάιφα και την Γιάφα ως την Ραμάλα, οι Παλαιστίνιοι κοιμήθηκαν σε μια χώρα και το πρωί ξύπνησαν σε μια άλλη. Από δω και πέρα στην Παλαιστίνη θα ακουγόταν μόνο ο θόρυβος του ανέμου του μίσους.

Ωστόσο υπάρχει μια εδραιωμένη αρχή: δεν είναι άλλη από το δικαίωμα, κάθε τμήματος ενός λαού ή ακόμα και μιας ομάδας ανθρώπων, στην αυτοδιάθεση. Αυτό το δικαίωμα δεν πρέπει να περιορίζεται λόγω των συνεπειών που τυχόν θα επιφέρει ή λόγω «εθνικών» συμφερόντων. Πρόκειται για έναν αντικειμενικό νόμο της σύγχρονης ιστορικής εξέλιξης. Όταν όμως την παραπάνω τάση πηγαίνει να αξιοποιήσει μια τάξη όπως η αποικιοκρατική ευρωπαϊκή τάξη ή η εγχώρια, υποτακτική υποτελής και εξαρτημένη  αστική τάξη της κοινωνικής καταπίεσης των εργαζομένων μαζών, τότε πραγματώνεται το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και οι λαοί υπογράφουν την καταδίκη τους αφού μόνο αφεντικό αλλάζουν.       

Μελανοχίτωνες: Οι “επίλεκτοι” του φασισμού κατά των Ελλήνων

του Παντελή Καρύκα

Οι Μελανοχίτωνες η πολιτοφυλακή δηλαδή του ιταλικού φασιστικού κόμματος συμμετείχε στους πολέμους του Μουσολίνι. Πολέμησαν για πρώτη φορά στην Αιθιοπία το 1935-36 και κατόπιν στην Ισπανία, με την πλευρά Φράνκο, έως το 1939. Επίσης πολέμησε στην Αφρική και αργότερα στην Σοβιετική Ένωση.

Μοιραία δυνάμεις Μελανοχιτώνων συμμετείχαν και στην ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδας. Στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο έφτασαν να πολεμούν 48 τάγματα Μελανοχιτώνων οργανωμένα σε 20 «Λεγεώνες» (συντάγματα, έκαστο των δύο ταγμάτων), ενταγμένες ως τρίτο σύνταγμα πεζικού σε ιταλικές μεραρχίες πεζικού, ένα ανεξάρτητο συγκρότημα με τρία τάγματα και πέντε ανεξάρτητα τάγματα.

Οι μεραρχίες στις οποίες εντάχθηκαν «λεγεώνες» ήταν οι εξής: Lupi di Toscana, Acqui, Cuneo, Legnano, Cagliari, Sforzesca, Modena, Brennero, Venezia, Arezzo, Ferrara, Cacciatori delle Alpi, Parma, Forli, Puglie, Pinerolo, Siena, Bari, Taro και Piemonte.

Ο απολογισμός ήταν τραγικός για τους Ιταλούς. Από τα ανωτέρω τάγματα 27 καταστράφηκαν ή διαλύθηκαν λόγω απωλειών! Η απόδοσή τους στο πεδίο της μάχης ήταν μέτρια ως και κακή. Αυτό οφειλόταν στην ελλειπή τους εκπαίδευση – ασθένεια από την οποία έπασχε το σύνολο του ιταλικού στρατού – και τον ανεπαρκή εξοπλισμό τους.

ΕΛ ΑΛΑΜΕΙΝ- Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ

Το κόστος του Μεγάλου Πολέμου και τα σημάδια που αγνοήθηκαν

Τη φωτογραφία αυτή την έβγαλε το Αμερικανικό Στρατιωτικό Σώμα Μηχανικών για να αποτυπώσει τις επιδράσεις από το (δηλητηριώδες) αέριο φωσγενίου. Η φωτό έχει τραβηχτεί στη Γαλλία, κοντά στα χαρακώματα πρώτης γραμμής. Α' Παγκόσμιος Πόλεμος 1918.

100 χρόνια μετά - Πώς φτάσαμε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο - Οι συνθήκες και οι πρωταγωνιστές

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Δημήτρη Η. Χατζηδημητρίου 

dhatz@naftemporiki.gr

Η ηχώ από τους πυροβολισμούς το μεσημέρι της Κυριακής 28 Ιουνίου 1914 στο Σεράγεβο της Βοσνίας δεν έσβησε παρά στις 11 το πρωί της 11ης Νοεμβρίου 1918, στα λασπωμένα έμπεδα του Δυτικού Μετώπου.

Οι σφαίρες που έφυγαν από το περίστροφο του 24χρονου Σερβοβόσνιου εθνικιστή Γκαβρίλο Πρίντσιπ δεν σκότωσαν μόνον τον αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο, διάδοχο του αυστροουγγρικού θρόνου και τη σύζυγό του Σοφί Χότεκ φον Χότκοβ ουντ Βόγκιν, αλλά έπληξαν καίρια την Ευρώπη, αλλάζοντάς την για πάντα. Από την κάννη ενός όπλου δεν φυτρώνει μόνον η πολιτική ισχύς, όπως ήθελε ο Μάο Τσε Τουνγκ, αλλά και ο όλεθρος.

Έναν μήνα μετά τη δολοφονία στην πρωτεύουσα της Βοσνίας, η Αυστροουγγαρία, με την ενθάρρυνση της Γερμανίας του Κάιζερ, κήρυττε τον πόλεμο στη Σερβία, για να ακολουθήσει ένα ντόμινο κήρυξης πολεμικών πράξεων σε έναν ευρωπαϊκό εμφύλιο, που έφερε αντιμέτωπες τις Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία, Βουλγαρία) με τις Ενωμένες Δυνάμεις της Εγκάρδιας Συνεννόησης (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία ως τις αρχές του 1918 και ΗΠΑ από το 1917).

Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Η Μάχη του Βερολίνου ήταν η τελευταία μάχη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.

Διεξήχθη κατά το χρονικό διάστημα 16 Απριλίου έως 2 Μαΐου 1945, ανάμεσα στους Γερμανούς και τους Σοβιετικούς και είχε ως αποτέλεσμα την οριστική ήττα και παράδοση της Ναζιστικής Γερμανίας και το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη.

Η ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ

Η εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία ήταν μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Με το κωδικό όνομα Επιχείρηση Χάσκι (Operation Husky) οι συμμαχικές δυνάμεις απέσπασαν τη Σικελία από τις δυνάμεις της φασιστικής Ιταλίας και της Ναζιστικής Γερμανίας.

Ένα πακέτο τσιγάρα του Ρόμελ: Ο στρατάρχης και ο κατάσκοπος

του Παντελή Καρύκα

Ο Έρβιν Ρόμελ θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Γερμανούς στρατηγούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και ο μόνος που το όνομά του δεν αμαυρώθηκε από εγκλήματα πολέμου των υπ’ αυτόν δυνάμεων. Για έναν όμως Βρετανό αξιωματικό ο Ρόμελ υπήρξε και σωτήρας.

Ο Λοχαγός Ρόι Γούλντριτζ υπηρετούσε στο Μηχανικό. Πριν την απόβαση στη Νορμανδία ο Γούλντριτζ είχε σταλεί στη Γαλλία, για να εκτελέσει αναγνώριση των ακτών απόβασης.

Η αποστολή ήταν μυστική και ο λοχαγός φορούσε πολιτικά και δεν έφερε μαζί του κανένα στρατιωτικό έγγραφο. Σε περίπτωση που συλλαμβάνονταν η τύχη του ήταν προδιαγεγραμμένη, αφού, δικαίως, θα χαρακτηριζόταν κατάσκοπος και θα εκτελείτο.

Και πράγματι έτσι συνέβη. Μια γερμανική περίπολος ανακάλυψε τον Βρετανό λοχαγό και τον συνέλαβε. Κατά την ανάκριση οι Γερμανοί ξεκαθάρισαν στον αιχμάλωτο ότι αν δεν αποκάλυπτε τον σκοπό της αποστολής του θα εκτελείτο.

Κροάτες στην υπηρεσία του Μουσολίνι, μάχες και σφαγές (vid.)

του Παντελή Καρύκα

Η Κροατία ήταν ένα κράτος δορυφόρος Ιταλών και Γερμανών που δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας τον Απρίλιο του 1941. Ο ηγέτης του Άντε Πάβελιτς διέταξε την συγκρότηση κροατικών ενόπλων δυνάμεων προς ενίσχυση των αξονικών του συμμάχων και επικυρίαρχων.

Το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, η μετέπειτα Γιουγκοσλαβία ήταν ένα τεχνητό κράτος δημιούργημα της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Στο κράτος αυτό εντάχθηκαν και οι Κροάτες με απόφαση του κοινοβουλίου τους το 1918. Το 1921 ωστόσο το κροατικό κοινοβούλιο καταργήθηκε μαζί με την κροατική αυτονομία.

Οι Κροάτες, με επικεφαλής τον Στέπαν Ράντις αντέδρασαν. Όμως το 1928, εν μέσω αυξανόμενης έντασης, ο Ράντιτς δολοφονήθηκε και η κατάσταση εκτραχύνθηκε. Το 1929 ιδρύθηκε η εθνικιστική οργάνωση Ούστασα με στόχο την ανεξαρτητοποίηση της Κροατίας.

Ο Γιουγκοσλάβος βασιλιάς Αλέξανδρος, για να συγκρατήσει την κατάσταση, ανέλαβε δικτατορικές εξουσίες τις οποίες διατήρησε ως το 1931. Η Ούστασα προκάλεσε μικρή εξέγερση το 1932 που καταπνίγηκε από τους Γιουγκοσλάβους, ενώ κύμα τρόμου επικράτησε στην Κροατία.

Ως αντίδραση ήρθε η δολοφονία του βασιλιά Αλέξανδρου, το 1934 στη Μασσαλία. Ακολούθησε πολιτική αναταραχή αλλά με την Συμφωνία Τσβέτκοβιτς – Μάτσεκ του 1939 αποφασίστηκε η δημιουργία της αυτόνομης επαρχίας της Κροατίας εντός του Γιουγκοσλαβικού βασιλείου και η κατάσταση τέθηκε υπό σχετικό έλεγχο.

SSRF: Οι άγνωστοι καταδρομείς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

του Παντελή Καρύκα

Μια από τις πιο εκπληκτικές ιστορίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αφορά τη δράση μια ειδικής και σχεδόν άγνωστης ομάδας καταδρομέων, της Small Scale Raiding Force (SSRF), η οποία υπαγόταν στην SOE, την υπηρεσία διεξαγωγής δολιοφθορών στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Ευρώπη.

Στην SSRF εντάχθηκε ένας ιδιαίτερα περιορισμένος αριθμός ανδρών. Η ομάδα οργανώθηκε κατόπιν εντολής του Γουίνστον Τσόρτσιλ και είχε ως αποστολή «να προκαλέσει τρόμο πίσω από τις γραμμές του εχθρού».

Οι καταδρομείς που εντάχθηκαν στην ομάδα ήταν οι επίλεκτοι των επιλέκτων. Εκπαιδεύτηκαν να αντέχουν στα πάντα και να μπορούν να παραμένουν σε δράση, ακόμα και άυπνοι για μέρες. Στόχους τους ήταν να πλήττουν επιλεγμένους στόχους, αθόρυβα.

Για αυτό αντί πυροβόλων όπλων ήταν εφοδιασμένοι, κυρίως με τόξα, βαλλίστρες και αγχέμαχα όπλα. Για να καλυφθεί ο ειδικός ρόλος της ομάδας, μετονομάστηκε σε 62ο Κομάντο, ώστε να φαίνεται πως είναι μια ακόμα, κοινή, μονάδα καταδρομέων. Διοικητής τους, από τον Οκτώβριο του 1941, ήταν ο λόρδος Μάουνμπατεν.

Επιχείρηση 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος. Τα άγνωστα γεγονότα του παρασκηνίου στο φως της ιστορίας

Αποσπάσματα από τη σειρά εκπομπών "ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ" στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ το 1996 με τον Γιώργο Τσαγκρινό και τον Ανδρέα Μαζαράκη.

Το βίντεο που θα δείτε περιέχει συγκλονιστικά στοιχεία όπου αποδεικνύουν την σχέση του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος, πολιτικών, βιομηχάνων και τραπεζιτών, τόσο από τη μεριά των της αμερικανικής βιομηχανίας και σημαντικών προσώπων όπως "συμμάχων" αλλά όσο και από τη μεριά των ναζί ώστε να επιδοτήσουν για τη δημιουργία της πολεμικής μηχανής του 3ου Ράιχ.

Δίχως τη συμμετοχή των παραπάνω, ο Χίτλερ δεν θα είχε καταφέρει να φέρει εις πέρας έναν παγκόσμιο πόλεμο!

Τα οχυρά του λησμονημένου μπάρμπα-Γιάννη

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Την 6η Απριλίου 1941, δύο σώματα στρατού της Βέρμαχτ άρχισαν να προσβάλλουν τα οχυρά της «Γραμμής Μεταξά», απέναντι από τις Σέρρες και την Ξάνθη. «Η «Γραμμή Μεταξά» ήταν άριστα κατασκευασμένη, γράφει ένας Ολλανδός στρατιωτικός συγγραφέας, και ο ελληνικός στρατός των οχυρών αξιοποίησε στο έπακρον το εξαιρετικά δύσβατο έδαφος στην απόκρουση της γερμανικής επιθέσεως, με αποτέλεσμα να μην αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό ούτε και το βαρύ πυροβολικό των Γερμανών…». «Παρά τις διεισδύσεις τοπικού χαρακτήρα, καθ’ όλο το μήκος της ελληνικής άμυνας, η «Γραμμή Μεταξά» αποδείχθηκε εν γένει ανθεκτική στη γερμανική αεροπορία Λουφτβάφε. Οι ελληνικές δυνάμεις πολέμησαν με τη μεγίστη δυνατή αποφασιστικότητα και απέσπασαν τον θαυμασμό των αντιπάλων».(*)

Αλλά ποιά ήταν επιτέλους η «Γραμμή Μεταξά» που καθυστέρησε επί 6 ημέρες τη γερμανική εισβολή από τη Βουλγαρική μεθόριο και ανάγκασε ακόμη και την αλλαγή των γερμανικών σχεδίων του επικεφαλής της εκστρατείας στα Βαλκάνια φόν Λίστ; «Την εποχή του 1935, η Ελληνική Επιτροπή Οχυρώσεων εξετίμησε δαπάνη 550 εκατομμυριών (προπολεμικών) δραχμών, αλλά τελικώς μέχρις του 1940, εδαπανήθησαν 1,5 δις. δρχ., για την κατασκευή των οχυρών, κατά μήκος των συνόρων με την Βουλγαρία. Δεδομένου ότι αντί 15 κατασκευάσθησαν 29 οχυρά και με τριπλάσιο ανάπτυγμα σκυροδέματος, το ποσόν είναι εκπληκτικά μικρό συγκρινόμενο προς την έκταση, την αρτιότητα την αποτελεσματικότητα , ώστε εξέπληξεν την διοίκηση της Βέρμαχτ, μετά την μάχην».

«Οι Γερμανοί εδυσκολεύοντο να πιστεύσουν ότι τόσον μόνον ποσόν επήρκεσεν δια το έργον. Ακόμη μεγαλυτέρα ήτο η έκπληξις των Γερμανών δια το πόσον αποτελεσματικόν ήταν το Ελληνικό πυροβολικό που αν και ολίγον, έδιδε την εντύπωσιν εκ της μάχης , ότι οι Ελληνικές δυνάμεις διέθετον μεγίστην ισχύν και αφθονία μέσων». Αργότερα σύμφωνα με τον Γερμανό στρατηγό Σνάϊντερ «η Γραμμή Μεταξά υπήρξεν ο χρυσούς μέσος όρος μεταξύ του γαλλικού συστήματος (Γραμμή Μαζικό) και των άλλων κρατών και ως καταλληλότατον δι’ορεινά εδάφη όπως τα Ελληνικά» (**).

Το γαλλικό πεζικό το 1940: Τα αίτια της καταστροφής

του Παντελή Καρύκα

Το γαλλικό πεζικό αποτελούσε την αιχμή του δόρατος του Γαλλικού Στρατού το 1940, όπως επίσης και τον όγκο του. Θεωρείτο, από τους μη επαΐοντες, επίλεκτο αλλά αυτό ίσχυε μόνο εν μέρει.

Το 1918, με τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Γαλλικός Στρατός ήταν εξουθενωμένος, μα νικητής. Μετά τις στάσεις του 1917 η πειθαρχία είχε επανέλθει και με την σοβαρή υποστήριξη του πυροβολικού, σε κάθε μάχη, το γαλλικό πεζικό απέδωσε άριστα στις τελευταίες μάχες, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1918.

Πάνω στην παράδοση αυτή βασίστηκε το πεζικό και στη διάρκεια του Μεσοπολέμου και σε αυτή στηρίχθηκε όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Αναβιωτές με στολές του γαλλικού πεζικού του 1940.

Το γαλλικό πεζικό ήταν οργανωμένο σε Μεραρχίες Πεζικού (ΜΠ). Οι μεραρχίες διακρίνονταν σε ΜΠ ενεργού στρατού, δηλαδή πλήρως εξοπλισμένους και επανδρωμένους σχηματισμούς, με άνδρες στρατεύσιμης ηλικίας, καλά εκπαιδευμένους.