Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Η τέταρτη εντολή


του Βασίλη Βιλιάρδου

Σύμφωνα με το διεθνές καρτέλ των πολυεθνικών που ελέγχουν πλέον τα πάντα στη Δύση, έχοντας την πολιτική στην έμμισθη υπηρεσία τους, απαιτείται η όσο το δυνατόν βαθύτερη διάσπαση, η κατάτμηση και η διαίρεση δηλαδή του Δημοσίου τομέα, με την ιδιωτικοποίηση όλων των επιχειρήσεων που βρίσκονται άμεσα ή έμμεσα στην ιδιοκτησία του.

Ανάλυση

Υπενθυμίζουμε ότι, πλησιάζουμε στα τελευταία στάδια των ακραία νεοφιλελεύθερων ιδιωτικοποιήσεων, οι οποίες ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 – με ηγέτη τις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία. Αφού προηγήθηκαν λοιπόν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων βέβαια οι κοινωφελείς, οι οποίες εξαγοράσθηκαν από τις υπερμεγέθεις πολυεθνικές (μόνο αυτές διαθέτουν τα απαιτούμενα κεφάλαια), η διαδικασία «τείνει» στο τέλος της – με την ολοκληρωτική κατάληψη της Πολιτείας, με την αποκρατικοποίηση της κυβερνητικής εξουσίας. 

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα έχουμε την άποψη ότι, αυτά που διαδραματίζονται σήμερα έχουν στόχο τον «εκμοντερνισμό» ενός κράτους με φεουδαρχικές δομές, με απώτερο σκοπό την υποδούλωση του – μέσω της υποταγής του στην 4η εντολή του διεθνούς κεφαλαίου, σύμφωνα με την οποία απαιτείται το εξής: η όσο το δυνατόν βαθύτερη διάσπαση, η κατάτμηση και η διαίρεση δηλαδή του Δημοσίου τομέα, με την ιδιωτικοποίηση όλων των επιχειρήσεων που βρίσκονται άμεσα ή έμμεσα στην ιδιοκτησία του. Όπως θα τεκμηριώσουμε δε παρακάτω, αυτοί που επωφελούνται από το «άνοιγμα» των αγορών δεν είναι σε καμία περίπτωση οι καταναλωτές, όπως συνήθως προσπαθεί να μας πείσει το «σύστημα», αλλά τα ισχυρότερα κράτη – κατ’ επέκταση βέβαια οι πραγματικές κυβερνήσεις τους: οι πολυεθνικές, ιδιαίτερα αυτές του χρηματοπιστωτικού κλάδου με κορυφαία τη Black Rock. 

«Δεν είναι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ανόητε»!


Γιατί απειλείται το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας. Το παιχνίδι της Ευρωπαϊκής Ενωσης με τους δασμούς και ο Ντόναλντ Τραμπ. Τι πραγματικά κάνει τη διαφορά σε μια οικονομία. 

Γράφει ο Τάκης Μίχας*

Kαι αίφνης, η Γερμανία αντιμετωπίζει το φάσμα της οικονομικής καταστροφής που έχει πανικοβάλει τον επιχειρηματικό και πολιτικό της κόσμο.
Ναι, η χώρα που μέχρι πρόσφατα έδινε μαθήματα σε όλους τους άλλους και ιδίως στην Ελλάδα, η χώρα πρωταθλήτρια των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» και των «νοικοκυρεμένων» συνταξιοδοτικών ταμείων, βλέπει σήμερα ζωντανή μπροστά της την πιθανότητα ενός οικονομικού πισωγυρίσματος που δεν θα έχει προηγούμενο στην ιστορία της χώρας.
Ο λόγος; H απειλή του Ντόναλντ Τραμπ να αυξήσει τους δασμούς στα εισαγόμενα γερμανικά αυτοκίνητα! Κάτι που φυσικά θέτει σε άμεσο κίνδυνο τις εξαγωγές των γερμανικών αυτοκινήτων στις ΗΠΑ και εν γένει τα κτηνώδη πλεονάσματα που έχει συγκεντρώσει η χώρα.
Μα δεν οφείλεται το πλεόνασμα της Γερμανίας στην ανταγωνιστικότητά της, απόρροια των «διαθρωτικών αλλαγών» όπως διαλαλούν εν χορώ οι ντόπιοι «ευρωεκσυγχρονιστές»; Δεν οφείλεται η ζωτικότητα της οικονομίας της στη «χρηστή οικονομική διοίκηση» όπως διατείνονται οι «ευρωφιλελεύθεροί» μας;

Ανηφορικός ο δρόμος για τις ελληνικές τράπεζες


του Κώστα Μελά

Η άσκηση ακραίων καταστάσεων, στην οποία υποβλήθηκαν οι τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες το 2018 είχε ως σκοπό να αξιολογηθούν οι ευπάθειες και να γίνουν κατανοητές οι επιδράσεις που τους ασκεί το σενάριο δυσμενούς οικονομικής δυναμικής. Δεν είχε σκοπό να εντοπιστούν τυχόν υστερήσεις κεφαλαίου και να απαιτηθεί η άμεση λήψη μέτρων ανακεφαλαιοποίησης.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ), για την άσκηση αυτή δεν έχει τεθεί ελάχιστο όριο επιτυχίας ή αποτυχίας. Το κέντρο της τρέχουσας άσκησης ήταν κυρίως να επικαιροποιηθεί η αξιολόγηση της ανθεκτικότητας των τραπεζών, σύμφωνα με ένα βασικό και ένα δυσμενές σενάριο. Προκειμένου να ληφθεί απόφαση από το Εποπτικό Συμβούλιο για ενδεχόμενη ανακεφαλαιοποίηση, λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες. Τυχόν ανακεφαλαιοποίηση θα αποφασιστεί κατά περίπτωση και προς τον σκοπό αυτό θα ληφθούν επίσης υπόψη τα αποτελέσματα της άσκησης, σε συνδυασμό με άλλες σχετικές εποπτικές πληροφορίες, σύμφωνα με μια συνολική προσέγγιση.
Η άσκηση έχει καίρια σημασία, αλλά δεν αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα βάσει του οποίου αξιολογούνται πιθανές κεφαλαιακές ανάγκες. Οι άλλες σχετικές εποπτικές πληροφορίες μπορεί να αφορούν, μεταξύ άλλων, παραμέτρους, αξιολογήσεις και συγκεκριμένα στοιχεία για κάθε τράπεζα. Τέτοια είναι το προφίλ κινδύνου, τα ευρήματα πιθανών επιθεωρήσεων (π.χ. επιτόπιες επιθεωρήσεις ή σχέδια βιωσιμότητας), οι ουσιώδεις αλλαγές που προέκυψαν μετά την καταληκτική ημερομηνία συμπερίληψης στοιχείων για τους σκοπούς της άσκησης και τα μέτρα που έλαβε στο μεταξύ η τράπεζα για τον περιορισμό των κινδύνων.

Οι τρεις παγίδες για τους συνταξιούχους στη φορολογική δήλωση


Τρία είναι τα σημεία που πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι κατά τη συμπλήρωση των φετινών φορολογικών δηλώσεων, για να αποφύγουν παγίδες άδικης φορολόγησης που κρύβονται πίσω από τις ισχύουσες διατάξεις για τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων.
Τρία είναι τα σημεία που πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι κατά τη συμπλήρωση των φετινών φορολογικών δηλώσεων, για να αποφύγουν παγίδες άδικης φορολόγησης που κρύβονται πίσω από τις ισχύουσες διατάξεις για τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων.
Τα σημεία αυτά αφορούν στη μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης κατά 30% για όσους συνταξιούχους έχουν ηλικία άνω των 65 ετών, στον τρόπο δήλωσης τυχόν αναδρομικών που έλαβαν για παρελθόντα έτη και στον τρόπο δήλωσης και φορολόγησης των επιστροφών της εισφοράς υγειονομικής περίθαλψης, που έλαβαν πολλοί εξ' αυτών με τις συντάξεις του Δεκεμβρίου του 2017.

Η μεταβίβαση ακινήτου όταν υπάρχει αυθαίρετη κατασκευή σε αυτό

taxheaven



Ορέστης Σεϊμένης - Αλεξάνδρα Γεράγγελου

Απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η μεταβίβαση ή η σύσταση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο, στο οποίο έχει εκτελεστεί αυθαίρετη κατασκευή εφόσον η μεταβολή αυτή θίγει τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις. (π.χ.αλλαγή χρήσης ή μέρους της χρήσης, οι διαστάσεις των χώρων κοινής χρήσης, τα ισχύοντα στους ακάλυπτους χώρους κ.λπ.) και εφ' όσον δεν υπάρχει σχετική άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας

Τα δικαιολογητικά που επισυνάπτονται στην δικαιοπραξία εν ζωή
 
Όταν συντάσσεται δικαιοπραξία εν ζωή που έχει ως αντικείμενο τη μεταβίβαση ή τη σύσταση εμπράγματου δικαιώματος σε κάθε ακίνητο, συμπεριλαμβανομένων των ακινήτων χωρίς κτίσμα, επισυνάπτονται στο συμβόλαιο: 

- H άδεια οικοδόμησης του κτίσματος 

- Υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη με την οποία δηλώνεται ότι στο ακίνητο ……δεν έχουν εκτελεστεί αυθαίρετες κατασκευές που να επηρεάζουν τη δόμηση, την κάλυψη και το ύψος της ιδιοκτησίας και δεν έχουν εγκατασταθεί χρήσεις χωρίς άδεια, ή ότι οι εκτελεσμένες αυθαίρετες κατασκευές ή οι εγκατεστημένες αυθαίρετες χρήσεις, εμπίπτουν σε μια από τις επιτρεπόμενες εξαιρέσεις από τον νόμο

Απόκτηση εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς έναρξη - Εφαρμογή του άρθρου 12 του ΚΦΕ

taxheaven




Με αφορμή ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην ΑΑΔΕ, αναφορικά με την εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης στ' της παρ.2 του άρθρου 12 του ν.4172/2013, στην περίπτωση απόκτησης εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς έναρξη, με την ΠΟΛ.1087/2018 γίνονται γνωστά τα ακόλουθα:

Με τις διατάξεις των δύο πρώτων εδαφίων της περίπτωσης στ' της παρ.2 του άρθρου 12 του ν.4172/2013, όπως αυτές ισχύουν, ορίζεται ότι για τους σκοπούς του Κ.Φ.Ε., εργασιακή σχέση υφίσταται όταν ένα φυσικό πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες βάσει έγγραφων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών ή συμβάσεων έργου, με φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες τα οποία δεν υπερβαίνουν τα τρία (3) ή, εφόσον υπερβαίνουν τον αριθμό αυτόν, ποσοστό 75% του ακαθάριστου εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα προέρχεται από ένα (1) από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες που λαμβάνουν τις εν λόγω υπηρεσίες και εφόσον δεν έχει την εμπορική ιδιότητα, ούτε διατηρεί επαγγελματική εγκατάσταση που είναι διαφορετική από την κατοικία του. Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που ο φορολογούμενος αποκτά εισόδημα από μισθωτή εργασία, σύμφωνα με μία από τις περιπτώσεις α' έως ε' του άρθρου αυτού.

Με την ΠΟΛ.1047/12.2.2015 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι μεταξύ των προϋποθέσεων που πρέπει να συντρέχουν ούτως ώστε, φυσικά πρόσωπα που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα και υποχρεούνται σε τήρηση βιβλίων και στοιχείων από τις κείμενες διατάξεις, να ενταχθούν στην ανωτέρω διάταξη και να φορολογηθούν με την κλίμακα του εισοδήματος από μισθωτή εργασία, είναι η επαγγελματική τους εγκατάσταση να είναι ίδια με την κατοικία τους.

19η Μάη ημέρα μνήμης κ΄δράσης με τον Ν.Λυγερό στους 90,1 fm



Ν.Λυγερός πολυπράγμων ερευνητής (μαθηματικά, ποίηση, ζωγραφική, στρατηγική και γεωπολιτική) κ΄ Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1 της Λάρισας, στην εκπομπή : ''ακροβάτες του ονείρου'' , ( 19.5.18).για το διαδύκτιο sportnews901.gr , κάθε μέρα 10.15 -11.15 π.μ.





ΟΙ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΙ 3η ΟΜΙΛΙΑ - A ΜΕΡΟΣ.

ESTIA TV



Μια σειρά ομιλιών από τον Δρ. Κωνσταντίνο Χατζηγιαννάκη με θέμα τις Αρχαίες Ελληνικές διαλέκτους. Η επόμενη θα πραγματοποιηθεί στις 8/6/2018 στον ίδιο πάντα χώρο. Διστόμου 7 - Πειραιάς




Αλ. Μαλλιάς: Κοντά σε συμφωνία αλλά θέμα εσωτερικών συναινέσεων

Νέα Κρήτη


Προφανής η πίεση στη ΠΓΔΜ για καίριες υποχωρήσεις

Ακόμη κι αν βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία με την ΠΓΔΜ, το κρίσιμο είναι η αιρεσιμότητα αυτής της συμφωνίας, υπό το βάρος συμφωνίας ή όχι στο εσωτερικό των δύο χωρών και ιδίως της Ελλάδας μεταξύ των πολιτικών κομμάτων , λέει ο πρέσβης ε.τ Αλέξανδρος Μαλλιάς στον 98.4.
Είναι προφανές ότι η πίεση στη ΠΓΔΜ για περαιτέρω υποχωρήσεις βρίσκει έδαφος, αφού η Ελλάδα είναι η χώρα που δεν πιέζεται χρονικά για την επίτευξη συμφωνίας, λέει ο πρέσβης ε.τ Αλ. Μαλλιάς. Η συμφωνία αυτή θα πρέπει να είναι για όλα και μάλιστα δεμένη σε βάθος χρόνου και όχι έωλη σε όποιες πολιτικές αλλαγές στο εσωτερικό των Σκοπίων στο μέλλον.

Όμως όπως σημείωσε, ακόμη κι αν βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία με την ΠΓΔΜ, το κρίσιμο είναι η αιρεσιμότητα αυτής της συμφωνίας, υπό το βάρος συμφωνίας ή όχι στο εσωτερικό των δύο χωρών και ιδίως της Ελλάδας μεταξύ των πολιτικών κομμάτων.

Μακριά από τη φωτιά*

Το Ποντίκι


του Σταύρου Χριστακόπουλου
«Μια ακόμη» φρικιαστική σφαγή Παλαιστινίων; Ή μια μεγάλη στροφή στα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή; Όλα δείχνουν το δεύτερο: μια μεγάλη ποιοτική αλλαγή συντελείται στην εκρηκτική αυτή περιοχή του κόσμου, η οποία έχει κατ’ ουσίαν εισέλθει στον μεγαλύτερο κύκλο αστάθειας των πολλών τελευταίων χρόνων.
Μέχρι «χθες» οι πάντες μιλούσαν για τον «πόλεμο δι’ αντιπροσώπων» που διεξάγεται στη Συρία – όπου «αντιπρόσωποι», οι χώρες της περιοχής. Τώρα πια όλα δείχνουν ότι οι «αντιπρόσωποι» μεταβάλλονται σε πρωταγωνιστές του δράματος:
1. Το Ιράν «ακουμπά» τα σύνορα του Ισραήλ με τη Συρία και τον Λίβανο. Η σύμμαχός του Χεζμπολάχ στον Λίβανο αναβαθμίζεται διαρκώς σε πολιτική επιρροή και στρατιωτική ικανότητα, ενώ έχει ήδη οδηγήσει σε μια ταπεινωτική υποχώρηση το Ισραήλ.
2. Η Τουρκία «αναθεωρεί» ντε φάκτο τη Συνθήκη της Λωζάννης εισερχόμενη στη Συρία και ο Ερντογάν διακηρύσσει ότι θα χύσει αίμα προς ανατολάς και προς δυσμάς ώστε να κερδίσει από τη «βέβαιη» αναθεώρηση των συνόρων στην περιοχή.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Τα Αραβικά κράτη τα πρώτα χρόνια της Ισραηλινής επιβολής στην Παλαιστίνη (1948-1954)

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Από την ί­δρυ­ση ισ­ρα­η­λι­νού κρά­τους (1948) μέ­χρι το 1956 υ­πο­λο­γί­στη­κε ό­τι υ­πήρ­χαν συ­νο­λι­κά 922.000 Πα­λαι­στί­νιοι πρό­σφυ­γες στις γει­το­νι­κές Α­ρα­βι­κές χώ­ρες. Στην Ιορ­δα­νί­α υ­πήρ­χαν 512.000, στον διά­δρο­μο της Γά­ζας 216.000, στον Λί­βα­νο 102.000 και στην Συ­ρί­α 90.000.
Ό­λοι αυ­τοί, α­πό τα τέ­λη του 1949 πα­ρέ­μει­ναν στα στρα­τό­πε­δα της UNRWA (Ορ­γά­νω­ση για την Α­να­κού­φι­ση και Α­πα­σχό­λη­ση Προ­σφύ­γων στην Πα­λαι­στί­νη), ό­που η βο­ή­θεια σε ε­πί­πε­δο βα­σι­κής τρο­φής, στέ­γης, υ­γειο­νο­μι­κών υ­πη­ρε­σιών, εκ­παί­δευ­σης και ερ­γα­σί­ας ή­ταν α­νε­παρ­κής, με α­πο­τέ­λε­σμα να πα­ρα­μεί­νουν ε­ξα­θλιω­μέ­νοι. Έ­νας τε­ρά­στιος α­ριθ­μός α­νει­δί­κευ­των ερ­γα­τών, ά­κλη­ρων, ξυ­πό­λη­των, α­γρο­τών, γυ­ναι­κών και παι­διών κα­τα­δι­κά­στη­καν να ζουν σε συν­θή­κες α­πό­λυ­της στέ­ρη­σης, α­πο­γο­η­τευ­μέ­νοι, πι­κρα­μέ­νοι και κρε­μα­σμέ­νοι α­πό την ελ­πί­δα ό­τι κά­πο­τε θα γύρ­να­γαν στην χα­μέ­νη γη τους.
Η ισ­ρα­η­λι­νή νί­κη εί­χε με­γά­λο α­ντί­κτυ­πο στους πλη­θυ­σμούς των α­ρα­βι­κών κρα­τών αυ­τών, για τους ο­ποί­ους ή­ταν έ­να σοκ και την θε­ω­ρού­σαν μια τα­πεί­νω­ση χω­ρίς προ­η­γού­με­νο. Ό­λη αυ­τή η κα­τά­στα­ση α­πο­τέ­λε­σε την α­φορ­μή να ξε­σπά­σουν βί­αιες α­ντι­δυ­τι­κές δια­δη­λώ­σεις, τις ο­ποί­ες εκ­με­ταλ­λεύ­τη­καν νέ­ες εν­δο­ε­ξου­σια­στι­κές δυ­νά­μεις, που άρ­χι­σαν να ε­να­ντιώ­νο­νται έ­ντο­να στους πα­λιούς πο­λι­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς που κυ­βερ­νού­σαν στα α­ρα­βι­κά κρά­τη και να στο­χεύ­ουν στην α­να­τρο­πή τους.
Ο­λό­κλη­ρος ο α­ρα­βι­κός κό­σμος θε­ω­ρού­σε την πο­λι­τι­κή και τις ε­σω­τε­ρι­κές α­δυ­να­μί­ες των α­ρα­βι­κών γε­ρα­σμέ­νων κα­θε­στώ­των, την πραγ­μα­τι­κή αι­τί­α της α­πο­τυ­χί­ας και της τα­πεί­νω­σης των Πα­λαι­στι­νί­ων.

Ο νεοφιλελευθερισμός ως ληστής της ιστορίας


Πέτρος Πιζάνιας

Κανένα μείζον ιστορικό φαινόμενο δεν είναι αποσυνδεδεμένο από τον ορισμό του. Και αυτός συχνά αποτελεί το κατεξοχήν πεδίο ιδεολογικής και πολιτικής σύγκρουσης με αντικείμενο τον έλεγχο και την κατίσχυση μιας ερμηνείας σε βάρος άλλων. Έτσι και με την κρίση. Από το 2008, οπότε τυπικά ξεκίνησε η χρηματοπιστωτική κρίση, διατυπώνεται σε πλανητικό επίπεδο ένας λόγος ο οποίος επιδιώκει να την ορίσει.
Με συχνότητα πολύ πυκνότερη του εικοσιτετραώρου οι δηλώσεις και οι αναλύσεις για την κρίση χτίζουν επί χρόνια ένα νοηματικό σύμπαν. Κάθε ψηφίδα αυτού του σύμπαντος κυκλοφορεί με ταχύτητα ηλεκτρονίου σε όλο τον πλανήτη και έτσι οι ταπεινοί της γης συνδέονται με κάθε υπερεξειδικευμένο αναλυτή, κατά κανόνα υπάλληλο των ισχυρών θεσμών του χρήματος.
Από την άλλη πλευρά φωτισμένοι οικονομολόγοι, από τους λίγους που απέμειναν διεθνώς, περιγράφουν με εξαιρετική διαύγεια την μηχανική του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, τα εργαλεία του καθώς και τις ουσιώδεις ευθύνες των ιθυνουσών ελίτ. Στο επίκεντρο, αντί της θεμελιώδους αντίφασης, τοποθετούν τον μεταφορικό ορισμό «φούσκα», δηλαδή την αναντιστοιχία μεταξύ του συνόλου των πραγματικών αξιών στις αγορές και των χρηματοπιστωτικών προϊόντων διεθνώς.

«Αι ορθαί απόψεις του Χίτλερ δια τους Εβραίους», η Παλαιστίνη και ο τηλεΆδωνης

iskra


του Νίκου Μπογιόπουλου
Η ΝΔ ούτε είδε, ούτε άκουσε κάτι για την μαζική σφαγή των Παλαιστινίων από το Ισραήλ στις 14 Μαίου στη Γάζα. Ως εκ τούτου, προς τέρψη του Αμερικανού πρέσβη με τον οποίο ο κ.Μητσοτάκης συναντιέται κάθε τρεις και λίγο, το κόμμα του «ανήκομεν εις την Δύσιν» δεν εξέδωσε μισή επίσημη ανακοίνωση.
  Ο,τι όμως δεν μπορεί να πει επισήμως η ΝΔ ως πολιτικός φορέας, το διατυπώνει σαν «προσωπική» του άποψη ο αντιπρόεδρός της Αδ.Γεωργιάδης.
 Αυτός ο καλός χριστιανός, λοιπόν, την ημέρα που συντελείτο το μακελειό στη Γάζα επιδιδόταν στην αναπαραγωγή των tweet της αμερικανικής πρεσβείας στο Ισραήλ για τα εγκαίνιά της στην Ιερουσαλήμ, γεγονός που αποτέλεσε την αφορμή για τις δεκάδες δολοφονίες:

Ι. Μάζης: Η ΠΓΔΜ και ο σκοτεινός ρόλος της Γερμανίας

Νέα Κρήτη



Η Τουρκία θα προκαλέσει οξύτερα σε Αιγαίο και Κύπρο


Ακόμη και το σύνθετο όνομα με παράγωγο της λέξης «Μακεδονία» , είναι αλυτρωτισμός και η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συμφωνήσει σε οτιδήποτε που σαλαμοποιεί το όλο θέμα. Ταυτόχρονα σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που το μόνο για το οποίο καίγονται είναι η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, αλλά για το όνομα «Μακεδονία» ο σκοτεινός ρόλος είναι της Γερμανίας που θέλει διέξοδο μέσω Βαλκανίων στη Μεσόγειο , γεγονός που αποδεικνύεται από τη σπουδή να προμηθεύσει την Τουρκία με επιθετικά υποβρύχια , πράξη που αφορά Ελλάδα και Κύπρο, λέει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτκής στον 98.4 Ιωάννης Μάζης.

Η Τουρκία δεν πρόκειται ούτε πριν , ούτε μετά τις εκλογές να εγκαταλείψει τις οξύνσεις με Ελλάδα και Κύπρο και ιδίως στη Κυπριακή ΑΟΖ ο ελληνισμός θα πρέπει να προετοιμάζεται για απάντηση σε εγχείρημα δημιουργίας τετελεσμένων, υποστηρίζει ο γεωπολιτικός αναλυτής Ιωάννης Μάζης. Σημειώνει με νόημα ότι στην υπόθεση της ΠΓΔΜ, ακόμη και το σύνθετο όνομα με παράγωγο της λέξης «Μακεδονία» , είναι αλυτρωτισμός και η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συμφωνήσει σε οτιδήποτε που σαλαμοποιεί το όλο θέμα.

Μοσάντ Α.Ε.

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


INFOWAR
Του Άρη Χατζηστεφάνου
Τι στο διάολο νομίζεις ότι είναι οι κατάσκοποι; Τίποτα ηθικολόγοι φιλόσοφοι που ακολουθούν τον λόγο του θεού ή του Καρόλου Μαρξ;
Τζον Λε Καρέ
Σε μια από τις σκηνές της ταινίας «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου», για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ μπαίνει ανήσυχος στο διαμέρισμα του Ντάστιν Χόφμαν και βάζει να παίζει δυνατά μουσική στο κασετόφωνο. Γνωρίζοντας ότι οι κινήσεις τους παρακολουθούνται, γράφει σε μια γραφομηχανή όσα θέλει να πει«Το Βαθύ Λαρύγγι πιστεύει ότι η ζωή μας βρίσκεται σε κίνδυνο – ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ – ΚΟΡΙΟΙ».
Πριν από μερικούς μήνες, η Αν Νόρις, πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, πρέπει να αισθάνθηκε ότι πρωταγωνιστούσε και η ίδια στην ταινία όταν έλαβε ένα περίεργο e-mail. Η εταιρεία παραγωγής, Shell Productions, ζητούσε τη βοήθειά της για τη συγγραφή του σεναρίου μιας ταινίας σχετικά με τον Λευκό Οίκο. «Θα είναι» της έγραφαν στο e-mail «κάτι ανάμεσα στο «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου» και το σίριαλ West Wing».
H Shell Productions δεν υπήρξε ποτέ. Ηταν μια εταιρεία-βιτρίνα της Black Cube – της ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών που στελεχώνεται από πρώην πράκτορες της Μοσάντ και άλλων μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ.
Στόχος τους ήταν να συλλέξουν πληροφορίες για την προσωπική ζωή του συζύγου της Νόρις, Μπεν Ρόουντς, ο οποίος ήταν πρώην σύμβουλος του Μπαράκ Ομπάμα και άνθρωπος-κλειδί στη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Το χαμένο γόητρο της ανώτατης εκπαίδευσης


Γράφει ο Γιάννης Παπαμιχαήλ  – 

Η επιδίωξη της ανόδου του μορφωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων (και, θεσμικά, ο εκδημοκρατισμός της εκπαίδευσης) δεν αντιστοιχεί μόνο στις ιστορικές εξελίξεις που χαρακτήρισαν τις παραγωγικές ανάγκες και τους τεχνικούς εκσυγχρονισμούς της νεότερης βιομηχανικής δυτικής κοινωνίας. Στο πλαίσιο του καταμερισμού της εργασίας, είχαν επίσης ένα σημαντικό ιδεολογικό ρόλο ως προς τον ορισμό των κριτηρίων της κοινωνικής ιεραρχίας και του κύρους ή της «αξίας» των διαφόρων επαγγελμάτων.
Η υψηλού επιπέδου μόρφωση, η καλλιέργεια, η «Παιδεία», αργότερα η τεχνοεπιστημονική εξειδίκευση, έχαιραν συνεπώς πάντα ενός διόλου ευκαταφρόνητου κοινωνικού γοήτρου. Ήδη από τον 15ο αιώνα και την Αναγέννηση, το γόητρο αυτό σαγηνεύει ιδιαίτερα τα ανερχόμενα αστικά στρώματα της εποχής, τα οποία παράλληλα τείνουν να «παραδίδονται στην πολυτέλεια και να επιδιώκουν μια άνετη ζωή εισοδηματία» (VonMartin, Η Κοινωνιολογία της Αναγέννησης, εκδ. Νέα Σύνορα -Λιβάνης, 1979, σ. 94-95).
Πρόκειται προφανώς για τους νεόπλουτους αστούς της εποχής, που συχνά μιμούνται αδέξια τους ευγενείς και αριστοκράτες, επιδιώκοντας να αποκτήσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται ένα αντίστοιχο κοινωνικό κύρος, έστω στο πεδίο του lifestyle. Είναι βέβαια τα συνηθισμένα αντικείμενα χλευασμού του Μολιέρου στη Γαλλία και πολύ αργότερα, κατά τα τέλη του 19ουαιώνα, του Βέμπλεν στην Αμερική.

Το τέλος των δυτικών κοινωνιών


Άρης Δημόπουλος


Δίχως καμία αμφιβολία, οι δυτικές κοινωνίες έχουν υποστεί δραματικές αλλαγές στην ίδια τους τη σύσταση τα τελευταία χρόνια, με την Ευρώπη να δέχεται το μεγαλύτερο και πιο άμεσο πλήγμα.Ορδές μουσουλμανικών πληθυσμών, στην συντριπτική τους πλειοψηφία γένους αρσενικού, έχουν κατακλύσει πλέον σχεδόν όλες τις χώρες της γηραιάς ηπείρου και έχουν μάλιστα εγκατασταθεί σε αυτές υπό την ιδιότητα του “πρόσφυγα”.
Ήταν θέμα χρόνου έως ότου οι πληθυσμιακές αυτές ομάδες ,που εξωθήθηκαν στις δυτικές κοινωνίες , να δράσουν βίαια και κατά περίπτωση ανεξέλεγκτα, παραβιάζοντας κάθε αρχή και νόμο.Παραδείγματα από την…πολυπολιτισμική Ευρώπη υπάρχουν πολλά, ωστόσο ένα συμβάν από τη Γερμανία που συνέβη την περασμένη Δευτέρα μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Ο λόγος για την «αναγκαστική απελευθέρωση» ενός μετανάστη από το μακρινό Τόγκο της Αφρικής, τον οποίο οι αρχές στην γερμανική πόλη Ellwangen είχαν προηγουμένως συλλάβει επειδή δεν γινόταν να του χορηγηθεί άσυλο.Αυτό σήμαινε πως αργά ή γρήγορα ο….«πρόσφυγας» από το μακρινό κρατίδιο της Αφρικής θα έπρεπε να απελαθεί.Απεναντίας! Οι γερμανικές αρχές υπό την απειλή εξέγερσης των υπολοίπων μεταναστών στο τοπικό κέντρο φιλοξενίας αναγκάστηκαν να τον αφήσουν ελεύθερο!

1968: όταν ο Μάης ακύρωσε τις Κάνες

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


INFOWAR
Του Άρη Χατζηστεφάνου
Δεν θα έβλεπα ποτέ μια καλή ταινία για πρώτη φορά στην τηλεόραση. 
Ζαν-Λικ Γκοντάρ 
Πριν από μισό αιώνα ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ πρωτοστάτησε στην ακύρωση του Φεστιβάλ των Κανών στέλνοντας μήνυμα αλληλεγγύης στους φοιτητές και τους εργάτες του Γαλλικού Μάη. Φέτος, η γαλλική γιορτή του κινηματογράφου απειλήθηκε από τις «αυτοκρατορικές» ορέξεις του Netflix. Και ο Γκοντάρ έκανε… την Κινέζα.
Στάρλετ και ηθοποιοί φλέρταραν ακόμη με τους φακούς των φωτογράφων στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ των Κανών, όταν ορισμένα από τα ιερά τέρατα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου μπήκαν ήσυχα σε μια από τις μικρότερες αίθουσες προβολής.
«Θα σας διαβάσω μια ανακοίνωση που συντάχθηκε χτες το βράδυ», είπε ο Φρανσουά Τριφό στους δημοσιογράφους που είχαν συγκεντρωθεί:
«Η Συνέλευση Πληροφόρησης και Δράσης του Γαλλικού Κινηματογράφου… με την εξουσία που της παρέχουν οι φοιτητές από τις 15 Μαΐου του 1968, ζητά από όλους τους σκηνοθέτες, παραγωγούς, διανομείς, ηθοποιούς, δημοσιογράφους και τα μέλη της κριτικής επιτροπής που βρίσκονται στις Κάνες να αντιταχθούν, μαζί με τους ξένους ομολόγους τους και με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, στη συνέχιση του φεστιβάλ. Να δείξουν αλληλεγγύη στους απεργούς εργάτες και φοιτητές. Να καταγγείλουν την αστυνομική καταπίεση και να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους απέναντι στη γαλλική κυβέρνηση και τη βιομηχανία του κινηματογράφου». 

Νίκος Καλογερόπουλος: «…προτιμώ να μείνω πάνω στη σκηνή»


Ο ηθοποιός μιλά με αφορμή την παράσταση «Γκέμμα»
Γιώργος Σ. Κουλουβάρης

Πρωταγωνιστής σε ένα έργο που συμπυκνώνει φιλοσοφία και ποίηση σε μορφή πρόζας, ένα έργο καθαρής φιλοσοφικής σκέψης σε ελεύθερο ρυθμό βιώματος και φαντασίας, με χαρακτηριστικό την αναγνωρίσιμη καλλιτεχνική γραφή έκφρασης, ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος μάς μιλά για το έργο «Γκέμμα».

Σε μια παράσταση υπαρξιακού προσδιορισμού του ανθρώπου στη σύνολη ρότα της αρχής και του τέλους του, το σύγχρονο πολυσυζητημένο έργο σπάνιου φιλοσοφικού προβληματισμού και υψηλής γλωσσικής εκφραστικής διεκδίκησης, η «Γκέμμα» του Δημήτρη Λιαντίνη, του σύγχρονου ποιητή φιλόσοφου, ο οποίος επέλεξε «να αφανισθεί αυτοθέλητα», παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία του Πάνου Αγγελόπουλου, στο θέατρο Βρετάνια.

Το πείραμα της Ρώμης και οι αγορές


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Αγγελικής Κοτσοβού

Οι αγορές ομολόγων τρομάζουν μπροστά στην πολιτική αβεβαιότητα. Όπως και το Χρηματιστήριο του Μιλάνου. Έχουν περάσει σχεδόν δυόμισι μήνες από τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Μαρτίου και ακόμη δεν είναι γνωστό το όνομα του νέου πρωθυπουργού. Αυτό που γνωρίζουν όμως οι επενδυτές είναι τους εταίρους του κυβερνητικού συνασπισμού, που δεν είναι άλλοι από τα δύο αντισυστημικά κόμματα του ιταλικού πολιτικού συστήματος - η Λέγκα και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Και δεν είναι σίγουροι τι είναι χειρότερο: μια μακρά περίοδος ακυβερνησίας και νέα προσφυγή στις κάλπες ή το τέλος της αβεβαιότητας, αλλά με την ανάδειξη μιας κυβέρνησης που υπόσχεται ανατρεπτικές αποφάσεις.
Έχουν αρχίσει ήδη να φουντώνουν τα σενάρια που θέλουν την Ιταλία -την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης- να τιμωρείται με σφυροκόπημα των ιταλικών μετοχών και εκτίναξη του κόστους δανεισμού σε μη βιώσιμα επίπεδα. Δεν έχει περάσει εξάλλου πολύς καιρός από τότε που το «τέρας» του λαϊκισμού χτυπούσε ξανά τις πόρτες της Ευρώπης και μάλιστα είχε φτάσει στο κατώφλι της Γερμανίας και της Γαλλίας, απειλώντας τη συνοχή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Και τότε οι αντιδράσεις δεν ήταν θετικές.

Ο Τραμπ «πυροβολεί» την παγκοσμιοποίηση


του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Συνεπής στις προεκλογικές εξαγγελίες του ο πρόεδρος Τραμπ αναίρεσε την συμμετοχή των ΗΠΑ στην διεθνή συμφωνία (καθυστερήσεως) του πυρηνικού προγράμματος της Περσίας και επανέφερε τις εμποροχρηματοδοτικές κυρώσεις εις βάρος της Τεχεράνης. Έτσι, δεν θα μπορούν πλέον διάφορες πολυεθνικές εταιρείες (Μπόινγκ, Αιρμπάς, ΕΞΟΝ, Τοτάλ, Ζήμενς, Τήσεν-Κρουπ και το αεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα) να εξοπλίζουν και να χρηματοδοτούν τους μουλάδες του Ιράν, μέχρις ότου το ιερατείο που κυβερνάει την ταλαίπωρο αυτή χώρα αποκτήσει πυρηνικά όπλα, οπότε θα μπορεί να πλήξει το Ισραήλ, τον μοναδικό σύμμαχο της Αμερικής στην Μέση Ανατολή.
Οι κοντόφθαλμοι Ευρωπαίοι και οι υποκριτές του ΟΗΕ υποτιμούν τον κίνδυνο διασποράς των πυρηνικών όπλων στην πετρελαιοφόρο Εγγύς Ανατολή. Εάν το Ιράν αποκτήσει -όπως είναι πιθανόν- πυρηνικά όπλα, τότε θα ακολουθήσει η Σαουδική Αραβία και από κοντά η νεοθωμανική Τουρκία. Η προσπάθεια τότε αποπυρηνοποίησεως της Κορεατικής χερσονήσου θα φαντάζει παιδικό πάρτυ εν συγκρίσει με το ανατολίτικο παζάρι που θα κάνει οιασδήποτε καμηλιέρης της ερήμου.

Τα «όχι» που θρέφουν τα «όχι»


Από την έντυπη έκδοση  της Ναυτεμπορικής
Της Νατάσας Στασινού

Το αίτημα για διαγραφή χρέους ύψους 250 δισ. ευρώ δεν περιλαμβάνεται τελικά στο πρόγραμμα των αυτοαποκαλούμενων αντισυστημικών της Ιταλίας. Κίνημα Πέντε Αστέρων και Λέγκα διαβεβαιώνουν δε ότι δεν σχεδιάζουν να βγάλουν τη χώρα από το ευρώ, παρά το γεγονός ότι πιστεύουν ότι αποδείχθηκε καταστροφικό για την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της νομισματικής ένωσης.
Ο Ντι Μάτζιο δεν θέλει έξοδο. Έχει εμμέσως πλην σαφώς παραδεχθεί ότι δεν ξέρει πώς θα στηρίξει οικονομικά κάτι τέτοιο. Είναι «οραματιστής». Θέλει μία «Ευρωπαϊκή Ένωση προ Μάαστριχτ, στην οποία τα κράτη ενεργούσαν με αλληλεγγύη», αν και αν κρίνουμε από τις έως τώρα συνεντεύξεις και δηλώσεις του είναι αμφίβολο αν πραγματικά γνωρίζει τι προβλέπει η Συνθήκη του Μάαστριχτ ή πόση «αλληλεγγύη» χαρακτήριζε τις σχέσεις των χωρών πριν από το 1992.
Σε κάθε περίπτωση οι αναταράξεις στις αγορές, όμως, δεν σταματούν. Και τα σενάρια για νέα μεγάλη κρίση στην Ευρωζώνη επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο, θέτοντας στο στόχαστρο όλους τους θεωρούμενους αδύναμους κρίκους, με πρώτη την Ελλάδα.
Και για αυτό δεν έχουν ευθύνη μόνο ευρωσκεπτικιστές, αντισυστημικοί και πάσης φύσεως «επαναστάτες», που θέλουν να τα αλλάξουν όλα, αρκεί να μην αλλάξει η βολή τους. Και θα εξηγήσουμε γιατί.

Γιατί η είσοδος και παραμονή στο ΕΥΡΩ κατέστρεψε την Ελλάδα, και φτωχοποίησε την μισή Ευρώπη, σε 8 χρόνια!

iskra



του Σπύρου Λαβδιώτη
Είναι πασιφανές ότι η πατρίδα μας διέρχεται μια πρωτόγνωρη κρίση, πληγωμένη από όλες τις πλευρές, οικονομικώς, κοινωνικώς και γεωπολιτικώς. Η πολύπλευρη και μακροβιότερη κρίση για μια ανεπτυγμένη οικονομία σε καιρό ειρήνης, εύλογα αποτελεί έναν γρίφο. Πώς εν μέσω τόσης αφθονίας και πλούτου, κυρίως, των βορείων κοινοτικών μας εταίρων, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη συμφορά από τα τέλη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου;
Ενταξη στο ΕΥΡΩ, η πηγή του προβλήματος
Η ομιλία θα προσπαθήσει να απαντήσει, πιστεύω πειστικά, στο άκρως σημαντικό ερώτημα, εστιάζοντας στις συνέπειες της ολέθριας πολιτικής πράξης της «άωρου» ένταξης της χώρας μας στον μηχανισμό του ευρώ. Τότε κτύπησε μελαγχολικά η καμπάνα της ταυτόχρονης απεμπόλησης του εθνικού νομίσματος και της εθνικής κυριαρχίας. Οι πολιτικοί αγνόησαν τη φύση και σημασία του χρήματος στις ζωές των εκλογέων τους, που δυστυχώς καταδεικνύει ότι δεν έχουν διδαχθεί από την ιστορία. Από αρχαιοτάτων χρόνων και από την εποχή του Σόλωνος έχει αναμφισβήτητα αποδειχτεί, όταν η δύναμη της δημιουργίας του χρήματος απολεσθεί από την πολιτεία επέρχεται η κατάρρευση της κοινωνίας.
Οι πολιτικοί γνώριζαν ότι υιοθετώντας το ευρώ, το χρήμα δεν μπορούσε να το δημιουργήσει πλέον το κράτος, αλλά θα το δανείζονταν με επιβάρυνση τόκου και ότι το ευρώ στην ουσία ήταν ένα ξένο νόμισμα. Διότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ, διχοτομεί τη δημοσιονομική πολιτική των κρατών-μελών από τη νομισματική και επέρχεται η απώλεια της έκδοσης εθνικού νομίσματος για τη χρηματοδότηση των δημοσίων δαπανών. Το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης του ευρώ, ενός ενιαίου νομίσματος με αμετάκλητη ισοτιμία για όλα τα μέλη, το έχει η υπέρ-εθνική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Έτσι, διαχωρίζεται το νόμισμα από το κράτος-έθνος αγνοώντας την κατεξοχήν συνθήκη: «ένα έθνος, ένα νόμισμα», που έχει ιστορικώς επικρατήσει τα τελευταία 4.000 χρόνια.

Κοινωνικό σύστημα ή κίνημα ηθικής ανάπλασης;


Γράφει ο Κώστας Μελάς  – 

Ένα ζήτημα που αποτέλεσε αντικείμενο πολλαπλής διαμάχης στη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων, ήταν το εάν και κατά πόσο ο σοσιαλισμός είναι ένα κίνημα ηθικής ανάπλασης, ή αποτελεί μια προοπτική ανάπτυξης της ίδιας της κοινωνίας που στηρίζεται στην επιστημονική της ανάλυση. Πρόκειται για τη γνωστή διαμάχη ανάμεσα στον “ηθικό σοσιαλισμό” και τον “επιστημονικό σοσιαλισμό”, ανάμεσα στον νεοκαντιανισμό και τον μαρξισμό, ανάμεσα στα επηρεαζόμενα από τον Καντ ρεύματα του σοσιαλισμού, όπως είναι ο αυστρομαρξισμός και η μαρξιστική συνέχεια του Χεγγελιανισμού.
Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε λεπτομερώς στην επιχειρηματολογία, σύμφωνα με την οποία ο Μαρξ ενσωμάτωσε στην ίδια την αξία του εμπορεύματος την αρχή της εκμετάλλευσης. Αντικείμενο της εκμετάλλευσης στην καπιταλιστική οικονομία γίνονται οι εργαζόμενοι ως μισθωτοί εργάτες, δηλαδή εκείνοι οι οποίοι πωλούν την εργατική τους δύναμη στους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής. Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μαρξιστική προσέγγιση η εκμετάλλευση αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό του καπιταλιστικού συστήματος. Η υπέρβασή της μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την κατάργηση του ιδίου του συστήματος.

Διαγραφή Χρεών και Κοινωνική Δικαιοσύνη


του Παναγιώτη Πετράκη
Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι πρόκειται να υποβληθεί κοινή πρόταση (από τις συστημικές τράπεζες) σε περίπου 157.000 δανειολήπτες να ρυθμίσουν το στεγαστικό τους δάνειο με «κούρεμα» έως και 50% και τις οφειλές τους από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες με «κούρεμα» έως και 90% και θα αφορά όσους έχουν υποβάλει (τονίζουμε υποβάλλει) αίτηση για να υπαχθούν στον νόμο Κατσέλη.
Σκοπός της πρότασης είναι να μεταφερθεί το πεδίο αντιπαράθεσης τραπεζών και δανειοληπτών από τα δικαστήρια (Ειρηνοδικεία) στα τραπεζικά καταστήματα των τραπεζών.
Προφανώς οι εμπνευστές της σκέψης αυτής επιδιώκουν μια γρήγορη ρύθμιση της εκκρεμότητας του υπερμεγέθους ποσοστών μη εξυπηρετούμενων πιστωτικών ανοιγμάτων (κόκκινων δανείων) που έχουν επιβαρύνει την διεθνή εικόνα του τραπεζικού συστήματος αλλά και την εσωτερική δυνατότητά τους να χρηματοδοτήσουν την Ελληνική οικονομία.
Ορθολογικά σκεπτόμενοι οι προσδοκίες για την αποπληρωμή των προβληματικών δανείων είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Έτσι και η διαδικασία της απομόχλευσης των τραπεζικών ιδρυμάτων και των ισολογισμών των ιδιωτών εξελίσσεται εξαιρετικά αργά και οι προοπτικές επιβολής της «κοινωνικής τιμωρίας», της απώλειας δηλαδή της ιδιοκτησίας, με τον μαζικό χαρακτήρα που έχει, θα επιβαρύνει την Ελληνική κοινωνία απειλώντας την συνοχή της.