Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Κινέζικη στροφή στην ποιότητα


Ο όρος «στροφή στην ποιότητα» υποδηλώνει συνήθως τη φυγή των επενδυτικών κεφαλαίων από επισφαλείς και συνήθως κερδοφόρες τοποθετήσεις και τη στροφή τους σε σίγουρες αν και με μικρότερες αποδόσεις επιλογές∙ είτε αυτές είναι νομίσματα, είτε μετοχές, ομόλογα, κ.α. Ο ίδιος όρος, «στροφή στην ποιότητα» αποτελεί εδώ και λίγα χρόνια το σύνθημα πίσω από το οποίο στρατεύεται αλλά κυρίως μετασχηματίζεται η μεγαλύτερη παραγωγική μηχανή του κόσμου: η Κίνα!
ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ
Ο στόχος του Πεκίνου είναι εξαιρετικά απλός, όσο κι αν η κινητοποίηση την οποία συνεπάγεται είναι τόσο σαρωτική που δεν έχει προηγούμενο τουλάχιστον σε ειρηνικές περιόδους: Ο όρος «made in China» να πάψει να ταυτίζεται με φθηνά, ανώνυμα και χαμηλής ποιότητας προϊόντα, αμφίβολης ασφάλειας και μίας χρήσης, παραχθέντα υπό συνθήκες εργασιακού Μεσαίωνα και να ταυτιστεί με την  πολυτέλεια, την υψηλή ποιότητα, τον μοντέρνο σχεδιασμό και την ανώτερη τεχνολογία. Ο στόχος είναι μεγαλεπήβολος, αλλά με μια δεύτερη ματιά είναι υποδεέστερος του άθλου που κατάφερε η Κίνα από το 1979, όταν ξεκίνησαν οι μεταρρυθμίσεις, δηλαδή σε λιγότερο από 40 χρόνια να εξελιχθεί στην δεύτερη οικονομία του κόσμου.
Ήδη, υπάρχει πλήθος ενδείξεων που επιβεβαιώνει ότι το «μεγάλο άλμα προς την ποιότητα» δεν αποτελεί έναν ευσεβή πόθο. Με άλλα λόγια, ο «ποιοτικός μετασχηματισμός» της Κίνας έχει αρχίσει ήδη να τροχοδρομείται.
Πολλοί για παράδειγμα ξαφνιάστηκαν όταν ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ παρουσία της γερμανίδας καγκελαρίου, Άνγκελας Μέρκελ, επαναβεβαίωσε, μετά την υπαναχώρηση του αμερικανού προέδρου Ντόλαντ Τραμπ, τη δέσμευση της χώρας του στους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού για μείωση των εκπομπών ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Πίσω από την πράσινη στροφή του Πεκίνου βρίσκεται μια ακμάζουσα βιομηχανία φωτοβολταϊκών. Με βάση στοιχεία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας, το 40% της αύξησης της παγκόσμιας ανανεώσιμης ενέργειας το 2016 προήλθε από τη Κίνα!

«Όχι» στην τραπεζική ένωση από τα μη κράτη-μέλη της ευρωζώνης


Την έντονη ανησυχία των μη κρατών-μελών της ευρωζώνης δημιουργούν τα σχέδια για μία ισχυρή κεντρική τραπεζική εποπτεία που προωθεί κυρίως το Βερολίνο, καθώς παρά την επιθυμία τους να δοθεί τέλος στην κρίση χρέους, αρνούνται να αποδεχθούν μία Ευρώπη δύο ταχυτήτων.Σε δημοσίευμα που φιλοξενεί σήμερα η διαδικτυακή πύλη «Εuobserver.com», υπογραμμίζεται αναφέρεται ότι οι πρέσβεις της Βουλγαρίας, της Τσεχίας, της Δανίας, της Ουγγαρίας, της Λετονίας, της Πολωνίας, της Σουηδίας και της Μ. Βρετανίας συναντήθηκαν χθες το απόγευμα στις Βρυξέλλες για να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με τα σχέδια της για την τραπεζική ένωση, τα οποία θα παρουσιάσει αύριο ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Αρκετοί διπλωμάτες, που μίλησαν στον «Euobserver», υπογράμμισαν πως ένα από τα βασικά σημεία της αντίθεσής τους είναι οι τράπεζες εντός και εκτός ευρωζώνης: Για τα κράτη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης – όπου το 65% του τραπεζικού τομέα ανήκει σε αυστριακές, γερμανικές, γαλλικές και ιταλικές τράπεζες – η ανησυχία έγκειται στο γεγονός ότι τα νέα σχέδια θα δημιουργήσουν συνθήκες άνισου ανταγωνισμού, ανάμεσα στις μεγάλες τράπεζες και τις τοπικές τράπεζες.

Επιστροφές ΕΝΦΙΑ, ΦΑΠ, φόρων κληρονομιάς, γονικών παροχών


ΑΑΔΕ: Η μείωση αντικειμενικών αξιών στο Δήμο Ψυχικού ανοίγει τον δρόμο για παρόμοιες διεκδικήσεις ιδιοκτητών άλλων περιοχών

Από την έντυπη έκδοση  της Ναυτεμπορικής
Του Γιώργου Κούρου

Αυτόματη επανεκκαθάριση ΕΝΦΙΑ, ΦΑΠ, αλλά και φόρων κληρονομιών, γονικών παροχών και δωρεών φέρνουν οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας βάσει των οποίων μειώθηκαν οι αντικειμενικές αξίες στο Δήμο Ψυχικού, ανοίγοντας τον δρόμο για παρόμοιες διεκδικήσεις ιδιοκτητών και σε άλλες περιοχές. Ο διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, Γ. Πιτσιλής, με εγκύκλιό του (υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.1199/ 6.12.2017) δίνει αναλυτικές διευκρινίσεις για τον τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι υποθέσεις φορολογίας κεφαλαίου για τα ακίνητα που βρίσκονται στο Δήμο Ψυχικού, που ουσιαστικά αποτελούν και «οδηγό» για παρόμοιες περιπτώσεις που θα προκύψουν σε άλλους δήμους της χώρας.
Ειδικότερα, στην εν λόγω εγκύκλιο, μεταξύ άλλων, επισημαίνονται τα εξής:
Α. ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
α. Η αξίωση για επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου για υποθέσεις με χρόνο φορολογίας από την 1/1/2014 και επόμενα (και για τις υποθέσεις φορολογίας κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών από την 1/1/2015) δεν έχει ακόμα υποπέσει σε παραγραφή, η δε Φορολογική Διοίκηση μπορεί να προβεί σε έκδοση πράξης προσδιορισμού φόρου για τα έτη αυτά.
β. Για υποθέσεις με χρόνο φορολογίας μέχρι το 2014 (2015 για υποθέσεις φορολογίας κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών), εφόσον γι’ αυτές δεν έχει παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου να κοινοποιεί φύλλα ελέγχου και πράξεις προσδιορισμού φόρου, η επιστροφή φόρου ως αχρεωστήτως καταβληθέντος πραγματοποιείται εντός 3 ετών από τον επιγενόμενο λόγο (στη συγκεκριμένη περίπτωση, από τη δημοσίευση της απόφασης ΣτΕ 2333/2016 την 16-11-2016). Για τον λόγο αυτό το θέμα της αξίωσης επιστροφής φόρου για τα έτη πριν από το έτος 2014 (ή 2015) κρίνονται κατά περίπτωση ανά είδος φορολογίας.

Οι Πλατωνικοί μύθοι της Πολιτείας (στ) - Άννα Μαρκοπούλου



Το έκτο από μία σειρά μαθημάτων της Άννας Μαρκοπούλου, καθηγήτριας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Πολιτιστική Εταιρεία "Παλαίχθων", με θέμα: "Οι Πλατωνικοί μύθοι της Πολιτείας".



ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ - ΚΡΗΤΗ ΧΩΡΑ ΕΛΛΗΝΙΣ ΜΕΡΟΣ 1

ESTIA TV


Στην εκπομπή αυτή ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ ο δρ Κωνσταντίνος Χατζηγιαννάκης μας ξεναγεί στην παγκόσμια εξάπλωση των πελασγικών Ελλήνικών φύλλων.




Με ένα καλικαντζαράκι στο τσεπάκι…

Το Ποντίκι


του Στάθη
 Έρχονται χρονιάρες μέρες. Θυμάμαι – ως παιδάκια – ότι το κλίμα εκείνην την εποχή το έδιναν τα βιβλία, τα παιχνίδια και οι ιστορίες – ο Ντίκενς ήταν ο προφήτης -παραμυθάς των ημερών κι ο Παπαδιαμάντης το καντηλάκι. Και οι επαρχιακές μας πόλεις ήταν το κέλυφος, απ’ το οποίο βγαίνοντας, θα προελαύναμε στη συνέχεια στον κόσμο – πιτσιρικάδες που «θα γίνονταν βασιλιάδες». Οι περισσότεροι
     τότε ζούσαν φτωχικά, όμως όλοι ήλπιζαν ότι το αύριο θα ήταν καλύτερο από το σήμερα κι οπωσδήποτε από το χθες. Οι ποιητές, οι ζωγράφοι, οι μουσικοί, οι δάσκαλοι, οι γιατροί, οι δημοσιογράφοι έπαιρναν την ύλη από τις τραυματισμένες ζωές των ανθρώπων και τη μετέπλαθαν σε όνειρο, ελπίδα και γνώση.
     Οι άνθρωποι συνήθως νοσταλγούν την παιδική τους ηλικία (ευτυχώς) – όμως δεν σας γράφω σήμερα ένεκεν νοσταλγίας για το τότε, διότι απλούστατα δεν θα γράψω για εκείνην την εποχή, μα για το σήμερα. Από το τότε επικαλούμαι μόνον ένα πράγμα: την ελπίδα.
     Σήμερα με το κουτί της Πανδώρας ορθάνοιχτο, η ελπίδα είναι άφαντη – silver alert, ό,τι πιο θλιμμένο. Σήμερα, που ο καπιταλισμός έχει επιστρέψει στην εποχή του Ντίκενς, έχει λιγοστέψει το βάλσαμο (ακόμα και το Πνεύμα των Χριστουγέννων θα το έβαζε στα πόδια) κι έχει περισσέψει η ρηχότητα. Σήμερα η φτώχεια είναι θέμα διαβάθμισης. Απλώνεται στην κοινωνία άγρια, ήπια, στα φανερά, ύπουλα, εγκαθίσταται, ενεδρεύει – κι όλο απλώνεταιΧρονιάρες μέρες, σε μερικά

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Υπνχος Νικόλαος Παπανικολόπουλος: Τρία γεγονότα του 1973 και η Συνθήκη Λωζάνης

Ινφογνώμων Πολιτικά


Όταν αναφερόμαστε στη «Συνθήκη της Λωζάννης», ουσιαστικά αναφερόμαστε σε ένα σύνολο νομικών κειμένων, τα οποία περιλαμβάνουν, αυτή καθαυτή τη Συνθήκη με 143 άρθρα, καθώς και 17 συναφείς Συμβάσεις, Δηλώσεις και Πρωτοκόλλα.
Όλα μαζί, η ελληνική πλευρά τα επικύρωσε με το Νομοθετικό Διάταγμα «Περί Κυρώσεως της εν Λωζάννη συνομολογηθείσης Συνθήκης περί ειρήνης» (ΦΕΚ 238Α/25-8-1923).
Με την υπογραφή της Συνθήκης, στις 24 Ιουλίου 1923, διευθετήθηκαν δυο κυρίως θέματα. Ταχερσαία σύνορα Ελλάδος–Τουρκίας και το καθεστώς των μειονοτήτων (μουσουλμάνων στη Θράκη και χριστιανών στην Κωνσταντινούπολη).

Οι συντάκτες της Συνθήκης, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ελλάδα, Ρουμάνια και το Βασίλειο Σερβίας-Κροατίας-Σλοβενίας , πίστευαν ότι δίνοντας στην Τουρκία την Ανατολική Θράκη με τα Στενά και στην Ελλάδα τη Δυτική Θράκη με το Αιγαίο, θα εξασφαλιζόταν μια βιώσιμη ισορροπία δυνάμεων.
Πράγματι, τα πρώτα 50 χρόνια (Ιούλιος 1923 - Ιούνιος 1973) από την υπογραφή της, μπορούμε να πούμε ότι αυτό επετεύχθη.
Όμως, το καλοκαίρι του 1973, στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις, ξεκίνησε μια περίοδος, που διαρκεί μέχρι και σήμερα, με εντάσεις, προβλήματα και κρίσεις. Μάλιστα, υπήρξαν τρεις κρίσεις (1976, 1987,1996) που έφεραν τις δυο χώρες στο χείλος του πολέμου.
Το 1973 δεν ήταν τυχαίο. Με αφορμή τρία γεγονότα - «κόκκινο πανί» για την Τουρκία - οι Τούρκοι έφεραν πλέον στην επιφάνεια, ανοικτά καθαρά και με πληρότητα ό,τι υπόβοσκε μέσα τους, επί μισό αιώνα : Την ανατροπή του status quo και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε όλο το Αιγαίο και τη Θράκη.

Δημογραφικό, συν μετανάστευση


του Χρήστου Γιανναρά
Γ​​νωστή η φράση της ανορθόδοξης αισιοδοξίας του Μακρυγιάννη. Την αλίευσε και την ανέδειξε πρώτος ο Σεφέρης, στην ομιλία του για τον Μακρυγιάννη, στην Αλεξάνδρεια (16.5.1943):
«Η τύχη μάς έχει τους Ελληνες πάντοτε ολίγους. Οτι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ώς τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε, και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά».
Πριν από λίγες μέρες, σε τηλεοπτικό «κανάλι» έδινε συνέντευξη ένας Ελληνας ευρωβουλευτής, ανεξάρτητος, ο Κώστας Χρυσόγονος. Είπε, κάποια στιγμή, με τόνο φωνής ήρεμο, ανεπιτήδευτο: «Κατατριβόμαστε με ασήμαντα θέματα (οι πολιτικοί), ενώ είναι αδυσώπητο, σε σαράντα μόλις χρόνια από τώρα, αν παραμείνουν στους ίδιους ρυθμούς οι εξελίξεις στο δημογραφικό και στη μετανάστευση των ντόπιων, να μην υπάρχει ούτε ίχνος Ελλήνων μέσα στα σημερινά όρια του ελλαδικού κράτους».
Για να βρούμε μιαν άκρη στις προβλέψεις, άκρη ανυπότακτη στη μικρόνοια της «αισιοδοξίας» ή της «απαισιοδοξίας», πρέπει να διερευνήσουμε και διασαφηνίσουμε τα πραγματικά δεδομένα: Οταν ο Μακρυγιάννης έλεγε «εμείς οι Ελληνες» που «η τύχη μάς έχει πάντοτε ολίγους», προϋπέθετε μιαν ελληνικότητα διαφορετική από αυτήν που πιστοποιούσε ο Σεφέρης γύρω του το 1943 (γι’ αυτό και τον εξέπληττε ο Μακρυγιάννης). Διαφορετική και από την ελληνικότητα που πιστοποιεί σήμερα ο Χρυσόγονος γύρω του, με τη ρεαλιστικότατη πρόβλεψη («και πολλοί προβλέπουν») ότι θα έχει εξαφανιστεί σε σαράντα το πολύ χρόνια.

Κρίση –Κοινωνικά Δικαιώματα και Σοσιαλδημοκρατία

Cretetv Antitheseis



Συνέντευξη του Ξενοφώντα Κοντιάδη, Καθηγητή Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κέντρου Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος «Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου»



Το σαράκι της δημογραφίας

ardin-rixi


Στην ιστορία των πληθυσμών, η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης και  η μείωση της γονιμότητας αποτελούν χωρίς καμία αμφιβολία τη σημαντικότερη εξέλιξη. Πράγματι, μελετώντας, για παράδειγμα, τα ιστορικά στοιχεία του δείκτη γονιμότητας στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε ότι την περίοδο 1960-1981 είχε μέση τιμή ίση με 2,3 παιδιά ανά γυναίκα σε ηλικία γονιμότητας. Την περίοδο 1982-1988 είχε μέση τιμή ίση με 1,5 παιδιά. Την περίοδο 1989-1999 είχε μέση τιμή ίση με 1,2 παιδιά. Την περίοδο 2000-2009 είχε μέση τιμή ίση με 1,5 παιδιά και την περίοδο 2010-2017 έχει μέση τιμή ίση με 1,2 παιδιά.
Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ανέκοψε την αυξητική τάση του δείκτη γονιμότητας. Οι δύο αυτές μεταβολές (προσδόκιμο ζωής και δείκτης γονιμότητας) οδήγησαν αναπόφευκτα στην Ελλάδα (και στην ΕΕ) στην διεύρυνση της δημογραφικής γήρανσης, δηλαδή στην αύξηση του ποσοστού των ηλικιωμένων ατόμων στον συνολικό πληθυσμό.

Η δημογραφική γήρανση

Λόγω της χαμηλής γονιμότητας, η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από μία αντίστοιχη μεταβολή στις νεαρές και τις ενδιάμεσες ηλικίες (δηλαδή ουσιαστικά από μία αύξηση του συνολικού πληθυσμού). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω διεύρυνση της δημογραφικής γήρανσης, γεγονός που θα έχει αναπόφευκτη μελλοντική επίπτωση τη μείωση του ρυθμού μεταβολής του ΑΕΠ.

Η σημασία της «Διακήρυξης της Κωνσταντινούπολης» για την Ιερουσαλήμ

iskra


του Κώστα Ράπτη
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Binyamin Netanyahu δήλωσε ότι “δεν του προξενούν έκπληξη” ανακοινώσεις σαν αυτές που προέκυψαν από την έκτακτη συνεδρίαση του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας στην Κωνσταντινούπολη σχετικά με την κρίση της Ιερουσαλήμ. Ωστόσο, η συνεδρίαση αυτή θα πρέπει, με οποιοδήποτε αντικειμενικό κριτήριο, να θεωρηθεί ιστορική.
Την αφορμή της συνεδρίασης έδωσε ως γνωστόν το σοκ της αναγνώρισης από τον Donald Trump της τρίτης ιερής πόλης του Ισλάμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, μολονότι βεβαίως δεν έχει υπάρξει συμφωνημένη επίλυση της ισραηλινο-παλαιστινιακής διαμάχης.
Την καταγγελία της κίνησης αυτής ο Erdoğan την έχει επωμισθεί με άκρως προσωπικό τρόπο – φθάνοντας στο σημείο να διαπιστώσει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος διέπεται από “ευαγγελική σιωνιστική νοοτροπία” και ενδεχομένως νομίζει ακόμη ότι ασχολείται με τις αγοραπωλησίες ακινήτων. Και βέβαια ανταλλάσσοντας βαριές εκφράσεις με τον ισραηλινό πρωθυπουργό, εφάμιλλες του “πολέμου λέξεων” που είχε ξεσπάσει για το σφυροκόπημα της Γάζας το 2009.

Στο ίδιο έργο θεατές

analyst


της Σερένας Νομικού
Αναγκασμένοι να ζούμε σε μία αγωνιώδη, γκρίζα εποχή, χωρίς υπερβολικές οδύνες, αλλά και χωρίς καμία προοπτική, χωρίς σαφήνεια όσον αφορά το μέλλον μας, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, πώς να συμπεριφερθούμε.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν, τί είναι η Ελλάδα; Είναι το απελπιστικά χαμηλό επίπεδο ορισμένων Ελλήνων που βλέπουμε γύρω μας τις τελευταίες δεκαετίες; Είναι αυτοί που διέφθειραν έναν ολόκληρο λαό, οδηγώντας τον στον υπερδανεισμό, στην υπερκατανάλωση και τελικά στην πολιτική, οικονομική, πολιτισμική και κοινωνική χρεοκοπία; Είναι η απίστευτη διαφθορά, η ανικανότητα και η διαπλοκή της πολιτικής με την εγχώρια ολιγαρχία και με τα ΜΜΕ;
Είναι οι βρώμικες, απολίτιστες εκφράσεις που χρησιμοποιούνται από τους περισσότερους γύρω μας, σαν να πρόκειται για κάτι απολύτως φυσιολογικό και μοντέρνο; Είναι η κουτοπονηριά, η απατεωνιά, ο καιροσκοπισμός και η παντελής έλλειψη ηθικών κανόνων; Είναι η φτώχεια, η εξαθλίωση, ο διεθνής εξευτελισμός και η δουλοπρέπεια, στα οποία έχουμε οδηγηθεί; Η διχόνοια μεταξύ μας, η ζήλεια, η κακεντρέχεια, η μισαλλοδοξία και ο φθόνος;

Η πορεία της τρέλας


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Στο βιβλίο «Η Πορεία της Τρέλας: Από την Τροία στο Βιετνάμ» (The March of Folly: From Troy to Vietnam. New York: Knopf/Random House, 1984), η Barbara W. Tuchman αναφέρει τέσσερις περιπτώσεις που οι κυβερνήσεις έδρασαν ενάντια στα συμφέροντά τους. Όταν οι Τρώες άφησαν τους Έλληνες να φέρουν τον Δούρειο Ίππο στο έδαφός τους. Όταν η παπική εξουσία επέτρεψε, αν όχι προκάλεσε, την απόσχιση των Προτεσταντών. Όταν οι Βρετανοί έχασαν την Αμερική. Κι όταν η Αμερική έχασε τον πόλεμο στο Βιετνάμ.


Σφάλμα ιστορικών διαστάσεων ήταν και ο πόλεμος στο Ιράκ, αλλά η ιστορικός δεν τον πρόλαβε. Στο βιβλίο της, όμως, θα ‘πρεπε να ανατρέξουν οι ΗΠΑ, που κρίνουν σκόπιμο να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και να μεταφέρουν την πρεσβεία τους από το Τελ Αβίβ. O μουσουλμανικός κόσμος, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ρωσία, η Κίνα, ο Πάπας, ο ΟΗΕπροειδοποιούν για επικίνδυνες εξελίξεις. Οι ΗΠΑ ακολουθούν τη δική τους «πορεία της τρέλας»; Και το κάνουν με ανοιχτά τα μάτια, σε ένα ήδη τεταμένο κλίμα, με πολλά αραβικά κράτη αποδομημένα (Ιράκ, Υεμένη, Συρία, Λιβύη, Σομαλία) και διάσπαρτα εδάφη καμένα; Από το 1948, όταν ο πρόεδρος Χάρι Τρούμαν αναγνώρισε το Ισραήλ ως επίσημο κράτος, κανένας πρόεδρος των ΗΠΑ δεν έχει αποδεχτεί μόνιμη ισραηλινή κυριαρχία επί του συνόλου της Ιερουσαλήμ.

Δύο πρόεδροι, δύο σκάνδαλα και η εξωτερική πολιτική


Απο την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Νατάσας Στασινού

«Είναι πλέον προφανές ότι ο σχεδιασμός της εξωτερικής πολιτικής επηρεάζεται από το Watergate. Και οι πιθανές αποκαλύψεις των επόμενων μηνών ή και ετών θα μπορούσαν να ενισχύσουν περαιτέρω αυτή τη θέση». Αυτά τόνιζε το περιοδικό «Foreign Affairs» σε άρθρο του υπό τον τίτλο «Η Εξωτερική Πολιτική υπό μία προεδρία σε παράλυση» τον Ιούλιο του 1974. Σε αυτό εξηγούσε πώς ακριβώς το πολύκροτο σκάνδαλο και οι έντονες πιέσεις που δεχόταν στο εσωτερικό ο Ρίτσαρντ Νίξον «οδηγούσαν» τις αποφάσεις του στη διεθνή σκηνή. Μεταξύ αυτών η στήριξη στο πραξικόπημα Πινοσέτ στη Χιλή, αλλά και το πράσινο φως στην αμερικανική επιχείρηση «Nickel Grass», την αεροπορική μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού προς το Ισραήλ κατά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ.
Τέσσερις δεκαετίες και πλέον μετά, στη δίνη του σκανδάλου Kremlingate, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις του υπουργού Εξωτερικών, Τίλερσον, συμμάχων και ηγετών των μετριοπαθών αραβικών κρατών για τις φωτιές που ανάβει. Ένας συνδυασμός άγνοιας, απειρίας, οίησης και επιθυμίας του φιλέριδος προέδρου να χαϊδέψει αυτιά στον στενό πυρήνα των ψηφοφόρων του, έχει σίγουρα διαδραματίσει τον ρόλο του. «Είμαι ο μόνος που κάνει την προεκλογική δέσμευση πράξη», σεμνύνεται. Είναι, όμως, απλά μία σύμπτωση το γεγονός ότι η απόφαση ήρθε την ώρα που οι αποκαλύψεις για τις σχέσεις συνεργατών του Τραμπ με το Κρεμλίνο πολλαπλασιάζονται;

Όταν η μεταποίηση επανέρχεται


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Α. Δ. Παπαγιαννίδη

Αν έκανε κανείς με χολιγουντιανή λογική την παρουσίαση των εξελίξεων με τις οποίες η χρονιά ετοιμάζεται να κλείσει περνώντας τη σκυτάλη στο 2018, θα μπορούσε να διαλέξει έναν τίτλο του τύπου «Η βιομηχανία αντεπιτίθεται». Και να μετακινήσει τους προβολείς από -για παράδειγμα- το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης του Μνημονίου-3 ή/και από την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές (με υποχώρηση των spreads του ελληνικού χαρτιού σε επίπεδα 2009) την ώρα που επανασχεδιάζεται ο θεσμικός καμβάς της Ευρωζώνης, σε δικά μας, ελληνικά σημάδια εσωτερικών ανακατατάξεων. Ανακατατάξεων που αφορούν την ίδια τη δομή της οικονομίας. Επειδή θα προτιμούσαμε να μείνουμε σε λιγότερο λαμπερά, αλλά πιο ουσιαστικά πλαίσια, θα τιτλοφορήσουμε καλύτερα (και πιο στοχευμένα): «Όταν η μεταποίηση επανέρχεται».
Ο Α. Δ. Παπαγιαννίδης
Ξεκινώντας από τα επιφαινόμενα, η χρονιά που -σιγά σιγά, βασανιστικά- φεύγει (δείτε για παράδειγμα τις εικόνες από το ξεκίνημα των πλειστηριασμών, ή τη σοβούσα αντιπαράθεση γύρω από τον συνδικαλιστικό νόμο) έδωσε ήδη την προ-ανακοίνωση ανάληψης της προεδρίας του ΣΕΒ/Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών από τον Βαγγέλη Μυτιληναίο. Δηλαδή από βιομήχανο όχι απλώς εν ενεργεία αλλά και εκπρόσωπο της κυρίως μεταποίησης: έχοντας ξεκινήσει από το εμπόριο μετάλλων, ο Μυτιληναίος (γνώριμος ευρύτερα κι από τα χρόνια του Χρηματιστηρίου) έχει πλέον δραστηριότητα στην όσο-γίνεται-βαριά μεταποιητική βιομηχανία με τη διαδοχή της Pechiney στο «Αλουμίνιον της Ελλάδας», έπειτα κι από τον τομέα των μεταλλικών κατασκευών/ΜΕΤΚΑ, αλλά και με δραστηριότητα στην ηλεκτροπαραγωγή - δηλαδή τη διαφαινόμενη νέα καρδιά των οικονομικών μας πραγμάτων.

Tρεις κεντρικές τράπεζες, τρεις διαφορετικές ιστορίες


BALAZS KORANYI / REUTERS
Τρεις κεντρικές τράπεζες, οι οποίες θα συνεδριάσουν ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού την επόμενη εβδομάδα, θα αναλύσουν τη διαφορετική πορεία που ακολουθούν οι ισχυρότερες οικονομίες στον κόσμο μέσα στο 2018. Η ανάπτυξη στις ΗΠΑ φαίνεται να κινείται μεσοπρόθεσμα σε πιο μετριοπαθείς ρυθμούς, να σταθεροποιείται στην Ευρωζώνη και να υποχωρεί στη Βρετανία, λόγω της αβεβαιότητας για το Brexit. Οπότε αναμένεται να διαφοροποιηθούν οι νομισματικές πολιτικές των κεντρικών τραπεζών σε αυτές τις χώρες, ανάλογα με τις οικονομικές συνθήκες. Αυτήν την Τετάρτη, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αναμένεται να αυξήσει το βασικό της επιτόκιο, προβλέποντας ενδεχομένως τρεις ακόμα αυξήσεις το 2018. Την Πέμπτη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και η Τράπεζα της Αγγλίας θα δεσμευτούν να διατηρήσουν τα επιτόκια σε πολύ χαμηλά επίπεδα, υποβαθμίζοντας τα σενάρια για την υιοθέτηση πιο αυστηρής νομισματικής πολιτικής.
Αρχές του 2018, η αμερικανική οικονομία θα στηρίζεται σε γερά θεμέλια, που δημιουργούν όμως ανησυχίες για πιο μετριοπαθείς αποδόσεις τα επόμενα χρόνια. Τον οικονομικό ορίζοντα των ΗΠΑ επισκιάζουν διάφορα ζητήματα, από την εφαρμογή του φορολογικού νομοσχεδίου μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές. «Οι συνθήκες θα είναι θετικές για το επόμενο έτος, ίσως και περισσότερο, αλλά υπάρχει ένας προβληματισμός για το τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια», σχολιάζει η BNP Paribas σε σημείωμά της. «Η οικονομική δραστηριότητα στις ΗΠΑ θα είναι ιδιαίτερα ισχυρή το 2018, με τις επιδόσεις της να φθάνουν στα υψηλότερα επίπεδα από το 2005 και την ανεργία να υποχωρεί στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1969», προσθέτει η γαλλική τράπεζα. «Η ισχυρή ανάπτυξη στις ΗΠΑ θα εντείνει τις πληθωριστικές πιέσεις στην οικονομία», επισημαίνει η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Merrill Lynch.

Ο χάρτινος πύργος του ευρώ

analyst



Η νομισματική ένωση συνεχίζει να είναι ασταθής, παρά το ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της αυξάνεται, οπότε πολύ δύσκολα θα επιβιώσει από την επόμενη κρίση – η οποία είναι νομοτελειακή στο σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα των χρημάτων χωρίς αντίκρισμα και επαναλαμβάνεται περίπου ανά δέκα έτη.
.

Άποψη    

Η «καθαρή» έξοδος της Ελλάδας στις αγορές το 2018, με δημόσιο χρέος στο 190% του ΑΕΠ της (στα 345 δις € μετά το νέο δανεισμό της), με κόκκινο ιδιωτικό πάνω από το 130% του ΑΕΠ (περισσότερα από 230 δις €), με οκτώ χρόνια σε βαθιά ύφεση και με κατεστραμμένο παραγωγικό ιστό, μόνο ως κακόγουστο ανέκδοτο μπορεί να χαρακτηρισθεί – ή σαν απεγνωσμένη προσπάθεια να πουληθούν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς, είτε αυτοί είναι οι Πολίτες, είτε οι αγορές, οι οποίες όμως σπάνια αγοράζουν τέτοιου είδους «εμπορεύματα».
Όσον αφορά το δήθεν τέλος των μνημονίων, με τους σχεδόν 700 νόμους τους που τότε θα έπρεπε να καταργηθούν, έχουμε δώσει τις απαντήσεις (άρθρο) – ενώ πιστεύουμε πως η Ελλάδα θα χρησιμοποιηθεί ξανά ως πειραματόζωο, αυτή τη φορά του γερμανικού ESM που φιλοδοξεί να αναδειχθεί στο ΔΝΤ της Ευρωζώνης. Τέλος σε σχέση με την «ταξική πολιτική», για την οποία κατηγορείται η κυβέρνηση, ασφαλώς υπάρχει – όπου (α) «η δική της τάξη» είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, με κριτήριο το ότι αμείβονται κατά μέσον όρο 30% υψηλότερα από τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και δεν απολύονται αλλά προσλαμβάνονται καινούργιοι (γράφημα), ενώ (β) «η άλλη τάξη» όλοι εμείς οι υπόλοιποι, με εξαίρεση αυτούς που ανήκουν στα δύο κόμματα της ή διαπλέκονται μαζί της.

Ο μαγικός τρόπος που εμφανίζεται και... εξαφανίζεται το χρήμα


Γιατί μια ταυτόχρονη εξόφληση των δανείων από όλους τους οφειλέτες είναι ο... εφιάλτης για κάθε τραπεζίτη. Η διασύνδεση του χρήματος με το χρέος και γιατί είναι έγκλημα η διατήρηση υψηλών πλεονασμάτων. 

Γράφει ο Β. Παζόπουλος.

Ίσως έχετε ακούσει τη φράση: Το χρήμα δημιουργείται από το χρέος. Όσο και αν ακούγεται παράδοξο, έτσι είναι. Χρήμα και χρέος δημιουργούνται ταυτόχρονα.
Ας πούμε πως θέλεις να κάνεις μια αγορά, όπως για παράδειγμα ένα σπίτι με 100.000 ευρώ. Η πιο απλή περίπτωση είναι να έχεις τα λεφτά σε κάποιο τραπεζικό λογαριασμό και να κάνεις μεταβίβαση των χρημάτων στον πωλητή.
Τι σημαίνει αυτό για το τραπεζικό σύστημα; Τίποτα ιδιαίτερο. Από έναν λογαριασμό, δηλαδή από τη μία τσέπη, βγήκαν 100.000 ευρώ και μπήκανε στην άλλη. Από τη μία τράπεζα στην άλλη ή από τον έναν τραπεζικό στον άλλο. Μειώθηκαν οι καταθέσεις του αγοραστή και αυξήθηκαν του πωλητή.
Η άλλη περίπτωση είναι να δανειστείς τα χρήματα. Εδώ γίνεται κάτι μαγικό!
Άμπρα κατάμπρα και εμφανίζονται λεφτά! Η έγκριση του δανείου σημαίνει πως ο τραπεζικός σου λογαριασμός αυξήθηκε κατά 100.000 ευρώ, τα οποία στη συνέχεια μεταβίβασες στον τραπεζικό λογαριασμό του πωλητή.
Τι σημαίνει αυτό για το τραπεζικό σύστημα; Ότι τα συνολικά χρήματα αυξήθηκαν κατά 100.000 ευρώ. Αυξήθηκαν οι καταθέσεις του πωλητή, χωρίς από την άλλη να έχουν μειωθεί του αγοραστή.
Ένα ποσό που μέχρι χθες απλά δεν υπήρχε, δημιουργήθηκε από το πουθενά.Από μια εγγραφή στο τραπεζικό σύστημα. Αν και πρόκειται για καθαρά ψηφιακή εγγραφή είναι πραγματικά χρήματα. Έστω και αν δεν μεταβιβάστηκαν ως χαρτονομίσματα, έστω και αν δεν τυπώθηκαν ποτέ από καμία Κεντρική Τράπεζα.

Η κατάργηση της Δημοκρατίας

analyst


Γιατί αλήθεια οι Ισλανδοί δεν φοβήθηκαν τις συνέπειες της σύγκρουσης τους με τα εγχώρια και ξένα κέντρα εξουσίας; Γιατί δεν αποδέχθηκαν την υποταγή τους και τα μνημόνια; Επειδή στη χώρα τους η (άμεση) Δημοκρατία αποτελεί ένα αδιαπραγμάτευτο αγαθό.
του Ιάκωβου Ιωάννου

Σχόλιο

Γνωρίζουμε όλοι μας αρκετά. Δεν μας λείπουν πια οι γνώσεις. Αυτό που μας λείπει είναι το θάρρος, η αρετή και η τόλμη να καταλάβουμε τι γνωρίζουμε – κυρίως όμως να εξάγουμε συμπεράσματα και να προβούμε σε ενέργειες, με βάση αυτά που γνωρίζουμε.
Γνωρίζουμε λοιπόν πού οφειλόταν η πορεία της Ελλάδας προς στην υπερχρέωση. Γνωρίζουμε ποιοί και πώς μας οδήγησαν στο ΔΝΤ και στα μνημόνια, όπως επίσης ποιοί έσωσαν τις τράπεζες τους. Γνωρίζουμε τι έχει συμβεί με το PSI, πώς υποθηκεύθηκε ολόκληρη η δημόσια περιουσία, καθώς επίσης πότε έπαψε η Ελλάδα να έχει τη δυνατότητα εξόδου από την Ευρωζώνη (με την ταυτόχρονη μετατροπή του δημοσίου χρέους της σε εθνικό νόμισμα και με τις διαπραγματεύσεις διαγραφής μέρους των χρεών της).
Γνωρίζουμε ποιός μας είπε ψέματα το 2015, πόσο μας κόστισε, ποιός αντέστρεψε το δημοψήφισμα, ποιοί επέβαλλαν την τρίτη δανειακή σύμβαση και ποιοί την υπέγραψαν. Επίσης πώς εξαϋλώθηκαν τα 45 δις € που δόθηκαν στις τράπεζες επιβαρύνοντας το χρέος, με ποιόν τρόπο στη συνέχεια αφελληνίσθηκαν, πως το θηριώδες πρωτογενές πλεόνασμα προέρχεται από τη σταδιακή δήμευση των περιουσιακών μας στοιχείων μέσω της φορολογίας, καθώς επίσης ότι δεν υπάρχει καμία ανώδυνη προοπτική για τους Έλληνες να απελευθερωθούν από την ξένη κατοχή τα επόμενα 99 χρόνια.

Νέο πλαίσιο για τη μεταφορά φορολογικής έδρας στο εξωτερικό


ΑΑΔΕ: Αυστηρότεροι όροι και προϋποθέσεις προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα φοροαποφυγής

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Νέο πλαίσιο και προϋποθέσεις θεσπίζει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων για τη μεταφορά φορολογικής κατοικίας στο εξωτερικό, ύστερα και από τα πολλαπλά «κρούσματα» που έχουν εμφανιστεί με τις μεταφορές εδρών επιχειρήσεων και επιτηδευματιών με στόχο τη φοροαποφυγή εντός των συνόρων. Επισημαίνεται ότι το νέο καθεστώς έχει εφαρμογή για αιτήσεις μεταβολής φορολογικής κατοικίας που υποβάλλονται εντός του 2017 και επόμενα και αφορούν μεταβολή φορολογικής κατοικίας φυσικού προσώπου για τα έτη 2016 και επόμενα αντίστοιχα. Οι φορολογούμενοι, πάντως, των οποίων οι υποβληθείσες εντός του 2017 αιτήσεις απορρίφθηκαν, δύνανται να προβούν σε εκ νέου υποβολή σχετικής αίτησης.
Αναλυτικότερα, το πλήρες κείμενο της υπ’ αρίθμ. ΠΟΛ.1201/2017 απόφασης του διοικητή της ΑΑΔΕ Γ. Πιτσιλή, με την οποία καθορίζεται νέα διαδικασία μεταβολής της φορολογικής κατοικίας κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του ν. 4172/2013 και του ν. 4174/2013, έχει ως εξής:
1 Το φυσικό πρόσωπο το οποίο πρόκειται να μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία στο εξωτερικό οφείλει να υποβάλει, το αργότερο έως την τελευταία εργάσιμη ημέρα του πρώτου δεκαήμερου του μηνός Μαρτίου του φορολογικού έτους που ακολουθεί το φορολογικό έτος αναχώρησης, στο Τμήμα ή Γραφείο Συμμόρφωσης και Σχέσεων με τους Φορολογουμένους της ΔΟΥ όπου είναι υπόχρεος υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδος: αίτηση (έντυπο Μ0) με συνημμένα τα έντυπα Μ1 και Μ7 συμπληρωμένα, όπως ορίζουν οι κείμενες διατάξεις, και επιπλέον για τον ορισμό φορολογικού εκπροσώπου του στην Ελλάδα έγγραφη δήλωση με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής τους. Παράλληλα, συνυποβάλλει τα σχετικά δικαιολογητικά κατά περίπτωση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις παρ. 2 και 3 της παρούσας.

Έρευνα Adecco: Αναντιστοιχία δεξιοτήτων των εργαζομένων - αναγκών επιχειρήσεων


Αναντιστοιχία μεταξύ των δεξιοτήτων των εργαζομένων και των αναγκών των επιχειρήσεων, καθώς και τάση ενίσχυσης των ευκαιριών εκπαίδευσης από τις εταιρείες προς τους εργαζομένους, καταγράφει η Adecco Ελλάδας, σε έρευνά της για την «Απασχολησιμότητα στην Ελλάδα 2017».
Πρόκειται για το δεύτερο μέρος της έρευνας, το οποίο αυτή τη φορά στέκεται στη γνώμη των εργοδοτών για την αγορά εργασίας και τον βαθμό στον οποίο οι σημερινοί υποψήφιοι και οι εργαζόμενοι διαθέτουν τις δεξιότητες και τα χαρακτηριστικά που αναζητούν οι εταιρείες.
Από την έρευνα προκύπτει ότι οι εργοδότες θεωρούν πως οι δεξιότητες και οι ικανότητες του υφιστάμενου προσωπικού στην εταιρεία τους δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας. Το 44% των συμμετεχόντων στην έρευνα δήλωσαν ότι οι εργαζόμενοί τους ανταποκρίνονται επαρκώς στις ανάγκες της εταιρείας -όταν το αντίστοιχο ποσοστό για το 2016 ήταν 64%-, ενώ ποσοστό 52% των συμμετεχόντων απάντησαν ότι οι εργαζόμενοι ανταποκρίνονται μόνο εν μέρει στις σύγχρονες ανάγκες των επιχειρήσεων, ποσοστό που παρουσιάζει αύξηση σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό του 2016, που ήταν 34%.
Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι η αναντιστοιχία δεξιοτήτων που αναγνωρίζουν οι εργοδότες στην εν λόγω έρευνα, δεν αποτυπώνεται στην άποψη των υποψηφίων και των εργαζομένων που καταγράφηκε από την αντίστοιχη έρευνα, η οποία είχε πραγματοποιηθεί νωρίτερα μέσα στο έτος. Συγκεκριμένα, αξιολογώντας τα προσόντα τους, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και υποψηφίων θεωρεί ότι διαθέτει σε πολύ ή αρκετά ικανοποιητικό βαθμό το σύνολο των ικανοτήτων και δεξιοτήτων που χρειάζονται οι επιχειρήσεις.

Η αγορά σε μέγγενη χρεών και κατασχέσεων


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Γιώργου Κούρου
gkouros@naftemporiki.gr
Χρέη και κατασχέσεις «πνίγουν» πλέον την αγορά. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν εκτιναχθεί στα 99,751 δισ. ευρώ, μια ανάσα κυριολεκτικά από το ψυχολογικό φράγμα των 100 δισ. ευρώ, οι κατασχέσεις πέφτουν «βροχή», περίπου 1.000 την ημέρα και 22.903 μόνο τον Οκτώβριο, ενώ με αμείωτη ένταση ασκούνται και ποινικές διώξεις κατά οφειλετών με χρέη άνω των 50.000 ευρώ.
Κατά 1.014.295 φορολογουμένων έχουν ασκηθεί αναγκαστικά μέτρα, ενώ ήδη απειλούνται 1.718.371 με κατασχέσεις των περιουσιακών τους στοιχείων, την ώρα που συνολικά με χρέη στην εφορία εμφανίζονται 4.170.753 φορολογούμενοι. Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων πιστοποιούν για μια ακόμη φορά το αδιέξοδο στο οποίο έχουν βρεθεί επιχειρήσεις και πολίτες, λόγω της μνημονιακής φοροεπιδρομής που πλήττει τα τελευταία χρόνια την πραγματική οικονομία.
Η συνεχιζόμενη λιτότητα, που έχει «στεγνώσει» την αγορά, έχει οδηγήσει πλέον και τους μέχρι πρότινος συνεπείς φορολογούμενους να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, με αποτέλεσμα το κίνημα «Δεν πληρώνω» να μετονομάζεται πια σε «Δεν μπορώ να πληρώσω» άλλους φόρους και πρόστιμα. Αυτό άλλωστε αποτυπώνεται και στα στοιχεία των ληξιπρόθεσμων χρεών του Οκτωβρίου, οπότε και οι υπόχρεοι άφησαν απλήρωτους φόρους και πρόστιμα ύψους 1,187 δισ. ευρώ. Από την αρχή δε του έτους τα «νέα» ληξιπρόθεσμα ανέρχονται σε 10,444 δισ. ευρώ, ενώ οι συνολικές οφειλές προς το Δημόσιο έχουν εκτοξευτεί στα 99,751 δισ. ευρώ.

Οι Πλατωνικοί μύθοι της Πολιτείας (ε) - Άννα Μαρκοπούλου



Το πέμπτο από μία σειρά μαθημάτων της Άννας Μαρκοπούλου, καθηγήτριας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Πολιτιστική Εταιρεία "Παλαίχθων", με θέμα: "Οι Πλατωνικοί μύθοι της Πολιτείας".


Κώστας Αντωνάκης: Το πέρασμα Ερντογάν σημαίνει περιπέτειες...


Κώστας Αντωνάκης κ Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1 της Λάρισας,στην εκπομπή :''ακροβάτες του ονείρου'' .(9.12.17).για το διαδύκτιο sportnews901.gr , κάθε μέρα 10.15 -11.15 π.μ.




Σε φάση μεταδιάλυσης η Ελλάδα - Τα πέντε τραγικά λάθη της κυβέρνησης και του ΥΠΕΞ που έφεραν το Βατερλώ της επίσκεψης Ερντογάν

Ινφογνώμων Πολιτικά



του Σάββα Καλεντερίδη
Όσον αφορά το Βατερλό που ονομάζεται επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το ποιος και για ποιο λόγο είχε τη... φαεινή ιδέα να καλέσει τώρα τον Ερντογάν στην Ελλάδα.
Τη στιγμή που η Τουρκία και ο ίδιος ο Ερντογάν έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι αποφασισμένος για όλα και είναι έτοιμος να τα βάλει με όλους, ποια πολιτική και διπλωματική διάνοια επέλεξε τη συγκεκριμένη συγκυρία για να γίνει αυτή η επίσκεψη;
Τη στιγμή που η Ελλάδα είναι μια «αποικία χρέους» –όρο που χρησιμοποιούσαν κατά κόρον οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να αρπάξουν την εξουσία, τον οποίο μάλιστα όρο χρησιμοποίησε ως τίτλο σε βιβλίο του ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, καθ’ ύλην αρμόδιος της επίσκεψης-Βατερλό–, με ποιο σκεπτικό κάλεσαν τον Ερντογάν στην Ελλάδα;
Πώς είναι δυνατόν τώρα να διαπραγματευτεί η αποδυναμωμένη Ελλάδα, που κάθε γραμμή του εθνικού της προϋπολογισμού –ακόμα και σε θέματα εθνικής άμυνας– είναι υπό την έγκριση των δανειστών, με μια Τουρκία και έναν Ερντογάν που έχει συναντηθεί πέντε φορές τον τελευταίο χρόνο με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τα έχει βάλει ακόμα και με τις ΗΠΑ για να προστατέψει τα συμφέροντα της δικής του πατρίδας;
Όμως έστω ότι υπάρχει ένα σκεπτικό που δεν γνωρίζουμε, που αφορά την επίσκεψη τη συγκεκριμένη στιγμή. Για έναν παραπάνω λόγο από τους συνήθεις, όφειλε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και οι διπλωμάτες μας να προετοιμάσουν με χειρουργική ακρίβεια τα της οργάνωσης.