Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Γ. Καραμπελιάς : Μοχλοί η Συνθήκη της Λωζάννης και η Ισλαμοποίηση της Μεσογείου

Νέα Κρήτη


Για στρατηγικούς μοχλούς σε μία συνολική αναθεώρηση με στόχο την αναγόρευση της Τουρκίας στην απόλυτη δύναμη στη Μεσόγειο, κάνει λόγο ο ιστορικός και επικεφαλής της κίνησης «ΑΡΔΗΝ»        Γιώργος Καραμπελιάς  , μιλώντας στον 9.84 . Όπως είπε , είναι πλαστός ο διαχωρισμός σε Κεμαλιστές και Ερντογάν  , αφού πάγια η Τουρκία από την επόμενη μέρα της Συνθήκης της Λωζάννης , την αμφισβητεί και δουλεύει για την αλλαγή της.
Ταυτόχρονα , όπως υποστήριξε η Τουρκία με «μοχλό» το προσφυγικό δράμα και τις ευλογίες ύποπτων ως προς τις σχέσεις τους ΜΚΟ, επιχειρεί να αλλοιώσει πληθυσμούς στο Βορειοανατολικό Αιγαίο , σε ένα πρόγραμμα ισλαμοποίησης που ξεκινά από την Συρία, πάει στη Κύπρο και σταδιακά εξαπλώνεται  και στο Αιγαίο. Δυστυχώς , είπε, η Ε.Ε.  εμφανίζεται να θεωρεί τους πρόσφυγες στο Βορειοανατολικό Αιγαίο , εκτός του προγράμματος προώθησης σε άλλες χώρες της Ε.Ε. , άρα εγκλωβισμένους πλέον στα νησιά.

Πρώην πράκτορας CIA: Πληρώσαμε εκατ. σε πολιτικούς, ΜΚΟ, δημοσιογράφους για να διαλύσουμε τη Γιουγκοσλαβία


Αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις στις οποίες προέβη ο πρώην πράκτορας της  CIA Ρόμπερτ Μπέιρ και συγγραφέας πολλών βιβλίων που φανερώνουν τα μυστικά της υπηρεσίας, αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του υιού του Τζόρτζ Μπους, του τζούνιορ.Έχει πολλάκις συλληφθεί και κρατηθεί όπως  αναφέρει στο σάιτ του ο Μιχάλης Ιγνατίου. Ο Μιτ Γουόσπουρ, ένας προσωπικός  του φίλος εργαζόμενος στη Γερουσία, ο οποίος του έδινε πληροφορίες, έχει  δολοφονηθεί.

Ως πράκτορας της CIA ο Μπέιρ εργάστηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1991-94 και στη Μέση Ανατολή. Από την αποχώρησή του από την υπηρεσία και  μετά έχει πολλάκις κατηγορήσει την κυβέρνηση Μπους ότι προκαλούσε πολέμους  για το πετρέλαιο.

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύει και το ebritic.com, ο Μπέιρ προέβη σε  εκπληκτικές αποκαλύψεις:

«Στη Γιουγκοσλαβία πήγα στις 12 Ιανουαρίου 1991, με ελικόπτερο, στο Σεράγεβο. Δουλειά μας ήταν να επιτηρούμε τους υποτιθέμενους Σέρβους τρομοκράτες ώστε να μην επιτεθούν στην πόλη. Μας είχαν ενημερώσει για μια οργάνωση με την ονομασία Ανώτερη Σερβία, η οποία σχεδίαζε βομβιστικές  επιθέσεις στην πόλη λόγω της επιθυμίας της Βοσνίας να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία.

Το Κέρας της Αφρικής πεδίο Αραβικού ανταγωνισμού

Νέα Κρήτη


Ο πόλεμος στην Υεμένη έχει οδηγήσει σε μια ανασύνθεση των Αράβο-Αφρικανικών συμμαχιών με επίκεντρο τις Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), οι οποίοι είναι περιστασιακοί σύμμαχοι στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC).
Του Γιάννη Δημητριάδη*
Τον τελευταίο χρόνο, περνώντας την Ερυθρά Θάλασσα, κινούνται πλέον στην  Ανατολική Αφρική, έτσι ώστε να καταπολεμηθούν οι αντάρτες Χούθι στην Υεμένη πιο αποτελεσματικά, καθώς συνεχίζουν να ενισχύονται από σιίτες και φιλό-ισλαμικές εξτρεμιστικές ομάδες της Ανατολικής Αφρικής.
Αυτό συμβαίνει γιατί κλήθηκαν να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους, έναντι μιας απειλής που εμφανίζεται να ενισχύεται από την Τεχεράνη.

Το Σουδάν ξανά στο προσκήνιο
Αυτή η πολιτική μεταβολή, έδωσε την ευκαιρία στον πρόεδρο του Σουδάν Ομάρ αλ Μπασίρ να επιστρέψει στο προσκήνιο, παρά το γεγονός ότι φυγοδικεί από το Διεθνές Δικαστήριο. Στις 26 Ιουλίου επισκέφθηκε τον Σαουδάραβα βασιλιά Σαλμάν μπιν Αμπντελαζιζ, στη μαροκινή θερινή κατοικία του, στους λόφους με θέα την Ταγγέρη.

Συρία: Η ψυχορραγούσα εκεχειρία

Νέα Πολιτική


του Ιπποκράτη Δασκαλάκη*
Έχουν συμπληρωθεί περίπου δέκα ημέρες από την έναρξη της εφαρμογής της νέας αμερικανορωσικής συμφωνίας για κατάπαυση του πυρός στη Συρία και οι ενδείξεις κατάρρευσης της εντείνονται καθημερινά. Η χειρότερη όμως εξέλιξη αναφέρεται στη συνεχή ανταλλαγή αλληλοκατηγοριών μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων για την αποτυχία της κοινής προσπάθειας. Ήδη συμπληρώθηκε η πρώτη κρίσιμη εβδομάδα εφαρμογής και αρκετές από τις προβλέψεις της συμφωνίας δεν τηρήθηκαν ενώ κρίσιμα ερωτήματα αναφύονται για το μέλλον της. Δύσκολο εκ του μακρόθεν και στερούμενοι άμεσης και αντικειμενικής ενημέρωσης, να καταλογίσουμε ευθύνες για τη διαφαινόμενη αποτυχία και της δεύτερης αμερικανορωσικής προσπάθειας.
Φαίνεται ότι οι αιτίες της αποτυχίας παραμένουν οι ίδιες με την απόπειρα της 25ηςΦεβρουαρίου και εστιάζονται στην έλλειψη μηχανισμού επίβλεψης της εκεχειρίας και απόδοσης ευθυνών στους παραβάτες, στην αδυναμία καθορισμού των οργανώσεων που χαρακτηρίζονταν τρομοκρατικές και στην αποτυχία ή απροθυμία των δύο υπερδυνάμεων να εξαναγκάσουν τους «συμμάχους και φίλους τους» να απέχουν από πολεμικές δραστηριότητες. Αν μάλιστα προστεθεί και μια βαθιά ριζωμένη καχυποψία μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον παράλληλα με τη συνεχόμενη δράση των ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων αντιλαμβανόμαστε ότι η μακροημέρευση της εκεχειρίας αποτελούσε ευσεβή πόθο. Προβοκατόρικες ενέργειες, από όλους τους συμμετέχοντες, με κλιμακούμενη αντίδραση και αυξανόμενη ένταση, σε συνδυασμό με ατυχή περιστατικά οδήγησαν στην επανάληψη των συγκρούσεων. Δυστυχώς ούτε οι αναμενόμενες ανθρωπιστικές αποστολές του ΟΗΕ για την ανακούφιση των κατοίκων ευοδώθηκαν και μάλιστα επλήγησαν προσωπικό και μέσα του οργανισμού με αρκετές απώλειες. Επιπλέον, μια πολύνεκρη αμερικανική αεροπορική επιδρομή σε βάση του συριακού στρατού έκανε την κατάσταση χειρότερη και εκτόξευσε την αμοιβαία καχυποψία.
Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά, που η σχέση μας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποκτά αμφίθυμο, αν μη σχιζοειδή χαρακτήρα .
Με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κατρούγκαλο, με μεγάλο μπρίο το καταγγέλλουμε και ξορκίζουμε και θέλουμε να το αποδιώξουμε το ΔΝΤ ως φωλιά εχιδνών του επικατάρατου νεοφιλελευθερισμού – «είναι τόσο ακραίες οι διαφορές μας με το ΔΝΤ, ώστε καμιά ουσιώδης συζήτηση δεν θα μπορούσε να γίνει αν δεν είχαμε ένα κείμενο αναφοράς»  [όπως εκείνο της Διεθνούς Επιτροπής με συμμετοχή Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κλπ.] ενώ επιπλέον  «θα γίνει προσπάθεια απομόνωσης του ΔΝΤ στην επερχόμενη διαπραγμάτευση».
Περίπου στην ίδια φάση, παρενέβη από την Νέα Υόρκη ο Αλέξης Τσίπρας,  υπενθυμίζοντας ότι έχει σημασία για την Ελλάδα  να αποφασίσει το Ταμείο «αν θα μείνει ή αν θα φύγει» όμως βασικότερο όλων «είναι να υπάρξει μια σταθερή λύση, που σημαίνει βιώσιμη λύση. Μια λύση [για το χρέος εννοούσε] είναι καλή όχι μόνο ως προς τα ποσοτικά της, αλλά και στην ώρα της». Για να έχει νόημα η πρωθυπουργική αποστροφή, χρειάζεται ένα ξεκαθάρισμα των θέσεων της χώρας ως προς το Ταμείο.

Ο Soros και η Deutsche Bank

analyst

Η επίθεση του αμερικανού κερδοσκόπου, σε συνδυασμό με αυτήν του υπουργείου οικονομικών της υπερδύναμης, καθώς επίσης του ΔΝΤ, έχει φέρει την τράπεζα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας – η απειλή των ασφαλιστικών εταιρειών και οι επτά βασικές επιλογές της γερμανικής κυβέρνησης

του Βασίλη Βιλιάρδου

Ανάλυση

Έχουμε αναφερθεί πάρα πολλές φορές στα προβλήματα της γερμανικής τράπεζας, η οποία έχει χαρακτηρισθεί ως εγκληματική συμμορία από την ίδια την αστυνομία της χώρας της – ήδη από το 2014 (ανάλυση), προβλέποντας την κατάρρευση της. Ενδεχομένως δε αρκετοί θυμούνται πως ο GSoros στοιχημάτισε πρόσφατα περί τα 100 εκ. $ στην πτώση της τιμής της – πουλώντας ανοιχτά (short) μετοχές αντίστοιχου ποσού.
Προηγουμένως είχε κατηγορήσει επανειλημμένα και έντονα τη γερμανική κυβέρνηση, ισχυριζόμενος πολύ σωστά πως θα είναι η βασική υπεύθυνος για τη διάλυση της Ευρωζώνης – την οποία φυσικά ο ίδιος δεν θέλει, φοβούμενος την άνοδο της ισχύος της Ρωσίας. Με δεδομένο δε το ότι, η Αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας είναι το τραπεζικό της σύστημα και ειδικά η Deutsche Bank, εύλογα η επίσημη δήλωση του για το στοίχημα εναντίον της συγκέντρωσε τα πυρά πολλών άλλων κερδοσκόπων (πηγή).
Επίσης των ΜΜΕ ενώ, όπως γνωρίζουμε από την επίθεση του εναντίον της στερλίνας στο παρελθόν, αυτή είναι η βασική του στρατηγική, όταν θέλει να κερδίσει ένα παιχνίδι που έχει ήδη ξεκινήσει: η δυσφήμιση του θύματος του, για να επιτεθεί σύσσωμη η κερδοσκοπική αγέλη, «μυρίζοντας αίμα» κατά τη δική της ορολογία.

Οι άνεργοι 5%, οι ανασφάλιστοι 45% στις ΗΠΑ




Συχνότατα οι επιδόσεις της αμερικάνικης αγοράς εργασίας χρησιμοποιούνται ως παράδειγμα προς μίμηση και μάλιστα σε αντιπαραβολή με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές. Το πιο χαρακτηριστικό προς επίκληση μέγεθος είναι η ανεργία, όπου πλέον η ευρωπαϊκή (9% για την ΕΕ28 και 10% για την ευρωζώνη) κινείται σε σταθερά διπλάσια επίπεδα από την αμερικανική (5%). Στις ΗΠΑ μάλιστα προκαλεί εντύπωση, όπως φαίνεται και στο διάγραμμα, η ταχύτητα με την οποία μειώθηκε η ανεργία την τελευταία πενταετία. Ωστόσο πίσω από αυτή την δελεαστική εικόνα κρύβεται μια άλλη, πολλαπλώς αποκρουστική.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
«Όταν οι άνθρωποι λένε ότι δεν υπάρχει κρίση, απλώς τους απαντώ: Έχετε κοιτάξει τους αριθμούς;», ήταν η απάντηση που έδωσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Συνταξιοδοτικής Ασφάλισης στο ρεπορτάζ των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς που δημοσιεύθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2016. Οι αριθμοί στους οποίους αναφέρεται αφορούν στην έκταση της ανασφάλιστης εργασίας. Στις ΗΠΑ, όπου η ανεργία σχεδόν δεν υφίσταται, καθώς το 5% πλησιάζει την ανεργία τριβής, σχεδόν 40 εκ. νοικοκυριά ή το 45% δεν έχει κανενός είδους λογαριασμό σύνταξης. 
Προσοχή μάλιστα γιατί σε αυτή την κατηγορία δεν συμπεριλαμβάνονται εκείνοι οι εργαζόμενοι ή οι αυτοαπασχολούμενοι που έχουν λογαριασμό στον οποίο είναι αποκλειστικοί χρηματοδότες (ας φανταστούμε το δικό μας ΟΑΕΕ). Όσο περισσότερο κοιτάει σε βάθος κανείς τα στοιχεία τόσο διαπιστώνει ότι η έκταση της ανασφάλιστης εργασίας δεν είναι το χειρότερο που συμβαίνει στην αμερικανική εργατική τάξη. Το μέσο εισόδημα μεταξύ όσων έχουν λογαριασμό σύνταξης ανέρχεται σε 86.235 δολάρια, ενώ όσων δεν έχουν σε 35.509, λιγότερα από τα μισά. 

Δίκοπο μαχαίρι

Οι επενδυτές βλέπουν τον άρρωστο τραπεζικό «γίγαντα» της Γερμανίας να γονατίζει και φοβούνται μια πτώση με απρόβλεπτες συνέπειες.
Από την έντυπη έκδοσητης Ναυτεμπορικής
Της Αγγελικής Κοτσοβού

Οι μετοχές των ευρωπαϊκών τραπεζών και πάλι στο «μάτι του κυκλώνα». Αφορμή για το νέο κύμα ρευστοποιήσεων δεν είναι αυτή τη φορά οι... συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή οι ιταλικές τράπεζες που λυγίζουν υπό το βάρος των «τοξικών» δανείων.
Οι επενδυτές βλέπουν τον άρρωστο τραπεζικό «γίγαντα» της Γερμανίας να γονατίζει και φοβούνται μια πτώση με απρόβλεπτες συνέπειες.
Το παράδοξο είναι ότι μιλάμε για τη μεγαλύτερη τράπεζα της πιο ισχυρής οικονομίας μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης. Και όμως, η κραταιά Deutsche Bank φαίνεται να έχει πολλά κοινά με την Banca Monte dei Paschi di Siena της Ιταλίας, αποτελώντας τους πιο αδύναμους κρίκους στο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης.
Αλλά η Deutsche Bank είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι η Monte dei Paschi και ενδεχόμενη κατάρρευσή της θα κλονίσει συθέμελα ολόκληρο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Η Deutsche Bank συγκαταλέγεται μεταξύ των συστημικών τραπεζών, με ενεργητικό 1,8 τρισ. ευρώ, περίπου τα δύο τρίτα του ΑΕΠ της Γερμανίας.

Οι εσωτερικές διαφωνίες στον ΟΠΕΚ

Ο ρόλος του ως διαμορφωτής, ανεβάζοντας και κατεβάζοντας τις τιμές μέσω ρύθμισης της παραγωγής του, έπαψε να υφίσταται όταν η αμερικανική πετρελαϊκή «έκρηξη» υποβάθμισε αυτή την ικανότητα και η Σαουδική Αραβία αγωνίζεται να διατηρήσει με κάθε τρόπο το μερίδιο αγοράς της.
Από την έντυπη έκδοση
Της Έφης Τριήρη

Πολλά λόγια, λίγη δράση. Οι διεθνείς αγορές πετρελαίου εξακολουθούν να επηρεάζονται από την επικοινωνιακή πολιτική του ΟΠΕΚ, αλλά ολοένα και λιγότεροι επενδυτές και αναλυτές τον λαμβάνουν σοβαρά υπόψη.
Ελάχιστοι είναι αυτοί που περιμένουν μία σημαντική συμφωνία στην άτυπη συνάντηση του καρτέλ που αρχίζει σήμερα στην Αλγερία, με τον ΟΠΕΚ να έχει ήδη στο ενεργητικό του τρεις αποτυχημένες απόπειρες να σταματήσει τη διολίσθηση των τιμών που άρχισε το 2014. 
Ελλείψει ικανότητας να επηρεάσει την προσφορά στην αγορά πετρελαίου, ο ΟΠΕΚ έχει πλέον ελάχιστες επιλογές να στηρίξει τις τιμές που απέχουν παρασάγγας από τα 100 δολάρια το βαρέλι, το επιθυμητό επίπεδο για ορισμένα μέλη, για να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους. Η στρατηγική των δηλώσεων, που λειτουργούν υποστηρικτικά για τις τιμές, είναι το τελευταίο «όπλο» στη φαρέτρα του ΟΠΕΚ.

Ελαφρύνσεις στα τέλη κυκλοφορίας των εισαγόμενων μεταχειρισμένων Ι.Χ.


Τις διατάξεις του νέου νομοθετικού πλαισίου - τροποποιήθηκε με τον πρόσφατο νόμο 4410/2016 - που διέπει τη φορολόγηση της ταξινόμησης αυτοκινήτων, αναλύει εγκύκλιος της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων που αναρτήθηκε στη Διαύγεια.
Με τις νέες διατάξεις επανακαθορίζεται η έννοια της «πρώτης ταξινόμησης» προκειμένου να ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό των τελών κυκλοφορίας τόσο του 2017 - θα πρέπει να πληρωθούν μέχρι τον Δεκέμβριο - όσο και των επόμενων ετών. Η αλλαγή αφορά τόσο στα Ι.Χ. ιδιωτικής όσο και δημόσιας χρήσης.
Όπου στις παραπάνω διατάξεις, γίνεται αναφορά σε «οχήματα που ταξινομούνται για πρώτη φορά στην Ελλάδα» αντικαθίσταται με την αναφορά σε «οχήματα που ταξινομούνται για πρώτη φορά στην Ελλάδα ή σε χώρα της Ευρωπαϊκής ένωσης (Ε.Ε.) ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (Ε.Ο.Χ.)».

Ιστορία της Οκτωβριανής επανάστασης

ΕΝΑΣ ΚΙΝΕΖΟΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*  
1. Ο Χριστιανισμός έτσι όπως τον γνωρίζουμε σήμερα (στις εκδοχές που τον ενώνουν και τον χωρίζουν) διαμορφώθηκε (ως κοινός παρονομαστής αυτών των εκδοχών) δυο-τρεις αιώνες μετά τη ζωή (πραγματική ή υποτιθέμενη) του Ιησού Χριστού. Ο Χριστιανισμός ίσως να παρέμενε μια εβραϊκή αίρεση, αν ο Παύλος δεν διέδιδε το μήνυμά του στα έθνη εκείνης της εποχής.  
Αυτό που προκάλεσε το ενδιαφέρον των εθνών, εν πρώτοις των φτωχών μαζών σε όλες τις κοινωνίες, ήταν η ιδέα της αγάπης και κυρίως η πρακτική της αποτύπωση, δηλαδή η αλληλεγγύη που οι πρώτες χριστιανικές κοινότητες καλλιέργησαν. Πάνω σε αυτές τις κοινότητες ιδρύθηκαν οι πρώτες εκκλησίες - ως κανονιστικές της λειτουργίας τους (ακόμα και σήμερα το δίκαιο της Εκκλησίας φέρει το όνομα Κανονικό, όπως και Κανούν ονομάζουν οι Μουσουλμάνοι τους δικούς τους τρόπους).  
Η έννοια της αγάπης προς το πρόσωπο του άλλου (του Αλλου, αν θέλετε) υπήρξε επαναστατική για τον αρχαίο τρόπο σκέψης, στο πλαίσιο του οποίου η αγάπη, όταν δεν έδειχνε αδυναμία (Ρωμαίοι), περιοριζόταν στην αναφορά της στον έρωτα και στην αρετή (Ελληνες) . Η αγάπη στο πλαίσιο της οικογένειας δεν συνιστούσε, τότε, ιδεολογία, ούτε είχε αναφορά στον δημόσιο βίο, στον βαθμό που οι συγγενικές σχέσεις δεν αφορούσαν στην εξουσία (στη Ρώμη, για παράδειγμα, που οι συγγενικές σχέσεις ήταν εξουσία, το τελευταίο που τις καθόριζε ήταν η αγάπη).  
Η διάδοση (κυρίως λόγω της αλληλεγγύης μεταξύ των φτωχών, που αργότερα στο Βυζάντιο διαμορφώθηκε στο «αλληλέγγυον» των πλουσίων προς τους φτωχούς ή προς τα κοινωφελή ιδρύματα - μορφή χορηγίας), η διάδοση λοιπόν του Χριστιανισμού στους φτωχούς άρχισε να ενδιαφέρει τους διανοούμενους. Από το σημείο αυτό και μετά ο εξελληνισμός του Χριστιανισμού ήταν αναπόφευκτος.    
Οχι μόνον από την πλευρά των διανοουμένων, αλλά και των Χριστιανών. Οι «πατέρες» των οποίων (όπως αποκλήθηκαν αργότερα) όχι μόνον ελάμβαναν την ελληνική παιδεία (είτε για να την υιοθετήσουν, είτε για να την αντικρούσουν), αλλά προσέτι (ως εκκλησίες πλέον) κορφολογούσαν και υιοθετούσαν ό,τι καλύτερο διέθεταν οι αρχαίες θρησκείες και οι φιλοσοφικές σχολές.  
2. Η Ρώμη κατά την αρχή κατεδίωξε τους Χριστιανούς, αφού επληθύνθησαν για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος αφορούσε τον κίνδυνο που συνιστούσε για την εξουσία η αυτοοργάνωση των φτωχών μαζών. Και ο δεύτερος ήταν η επαναστατική συμπεριφορά (για τη Ρώμη), αλλά θρησκευτική υποχρέωση για τους Χριστιανούς να μην αποδίδουν τιμές στον Αυτοκράτορα.  
Ο Αυτοκράτορας εκπροσωπούσε τους θεούς-θεσμούς (τους οποίους η Ρώμη είχε στο χέρι) και η παραγνώρισή τους αποτελούσε έγκλημα καθοσιώσεως (στην κυριολεξία που μαρτυρά η λέξη). Κι έτσι άρχισαν οι Διωγμοί.

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ – Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ


Α.Η φύση του ευρωπαϊκού διαφωτισμού και η ελληνική απογείωση.
  1. Το ζή­τη­μα της ελ­λη­νι­κής α­πο­γεί­ω­σης που ολοκληρώνεται κα­τά τον 18ο και τον 19ο αιώ­να, γνω­στή ως «νε­ο­ελ­λη­νι­κός δια­φω­τι­σμός», ε­γεί­ρει έ­να μεί­ζον πρό­βλη­μα ταυ­τό­τη­τας. Ε­χει πράγ­μα­τι α­πο­τε­λέ­σει α­ντι­κεί­με­νο διε­ρεύ­νη­σης ως αυτο­τε­λές φαι­νό­με­νο, έ­χουν α­πο­δελ­τιω­θεί και α­να­δει­χτεί ο­ρι­σμέ­νες ση­μα­ντι­κές πτυ­χές του. Ε­χει τέ­λος α­ντι­με­τω­πι­σθεί, ως έ­να βαθ­μό, η σχέ­ση του με τις ευ­ρύ­τε­ρες ευ­ρω­πα­ϊ­κές ε­ξε­λί­ξεις και συ­γκε­κρι­μέ­να με τον ευ­ρω­πα­ϊ­κό διαφω­τι­σμό ε­νώ οι ει­δι­κοί έ­χουν κα­τα­λή­ξει στο συ­μπέ­ρα­σμα ό­τι η ελ­λη­νι­κή «εκδο­χή» του α­πο­τέ­λε­σε έ­να εί­δος ο­χή­μα­τος για τη με­τα­κέ­νω­ση της ευ­ρω­πα­ϊ­κής δυ­να­μι­κής στη ζω­τι­κή πε­ριο­χή του ελ­λη­νι­σμού, δη­λα­δή στη Βαλ­κα­νι­κή, τη Μικρα­σί­α και τις πα­ρευ­ξεί­νιες α­κτές.
Η προ­σέγ­γι­ση αυ­τή, ω­στό­σο, εμ­φα­νί­ζει την ελ­λη­νι­κή πε­ρί­πτω­ση πε­ρί­που ως δη­μιούρ­γη­μα εν κε­νώ, ως α­πόρ­ροια της στιγ­μής και κυ­ρί­ως ως α­πλό γέν­νη­μα και προ­έ­κτα­ση της ευ­ρω­πα­ϊ­κής δια­δι­κα­σί­ας. Α­που­σιά­ζει πλή­ρως η α­να­δρο­μι­κή αναφο­ρά δη­λα­δή η προ­βλη­μα­τι­κή για την προέλευση και την εξέλι­ξη των δύ­ο αυ­τών κό­σμων, του δυ­τικο­ευ­ρω­πα­ϊ­κού και του ελ­λη­νι­κού, και ο­πωσ­δή­πο­τε η επισήμαν­ση των ι­διαι­τερο­τή­των της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας. Συμ­βαί­νει μά­λι­στα οι δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις, ό­που κα­τα­γρά­φο­νται, της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας α­πό το ευ­ρω­πα­ϊ­κό «πρό­τυ­πο», να α­ξιο­λο­γού­νται ως συ­να­φές μειο­νέ­κτη­μα που κα­λεί­ται να ε­ξη­γή­σει αυ­τό καθ’ε­αυ­τό τις ό­ποιες α­πο­κλί­σεις του νε­ό­τε­ρου ελ­λη­νι­σμού α­πό την ευ­ρύ­τε­ρη ευ­ρω­πα­ϊ­κή δυ­να­μι­κή. Δια­πι­στώ­νε­ται, ε­πο­μέ­νως, ό­τι α­που­σιά­ζει το συ­στα­τι­κό ε­κεί­νο εγ­χεί­ρη­μα που θα α­πο­κω­δι­κο­ποιού­σε τη θε­με­λιώ­δη ι­διο­συ­στα­σί­α της νε­ο­ελ­λη­νι­κής απο­γεί­ω­σης και θα α­πο­κα­θι­στού­σε την αι­τιώ­δη συ­νά­φειά της με την εν γέ­νει εξέ­λι­ξη του κό­σμου και του ελ­λη­νι­σμού.

Τα όρια ιστορικής επιβίωσης στενεύουν


Του Χρήστου Γιανναρά
Ε​​ίναι μάλλον κοινής πιστοποίησης η παραδοχή ότι: Tον ΣYPIZA τον έφερε στην εξουσία η αγανάκτηση και απογοήτευση των ψηφοφόρων από τη διακυβέρνηση της N.Δ. Tη N.Δ. (του κ. Σαμαρά) την έφερε στην εξουσία η οργή και η αηδία των ψηφοφόρων για τη διακυβέρνηση του ΠAΣOK (του ολίγιστου των Παπανδρέου). Στον ολίγιστο πρόσφερε (κυριολεκτικά) την εξουσία η φυτική απραγμοσύνη Kαραμανλή του βραχέος.
Kαι η «βίβλος γενέσεως» του σημερινού εφιαλτικού απελπισυριζασμού μας θα μπορούσε να επεκταθεί οπισθοβατικώς για πολύ.
Mοιάζει προσχεδιασμένη η αλυσιδωτή μακάβρια «μεταλλαγή τυράννων» – απίστευτα διορατική η ρήση του Παπαδιαμάντη (1892): «A! αι εκλογαί, αυτή η μόνη επί εβδομήκοντα έτη ασχολία μας, αφ’ ότου ηλευθερώθημεν, αφ’ ότου δηλαδή μετηλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους διά των εκλογών φανταζόμεθα ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον».
Mοιάζει προσχεδιασμένη η μεταλλαγή, όμως το κατρακύλισμα «στου κακού τη σκάλα» συνήθως προκύπτει, δεν προσχεδιάζεται – μάλλον ταυτίζεται με την αυτεγκατάλειψη μιας κοινωνίας στην παρακμή. Tο προφανές είναι ότι η αλυσιδωτή μεταλλαγή έχει βολέψει ολοφάνερα τους τυράννους: Oσα εγκλήματα (ανικανότητας ή φαυλότητας) κι αν είχε διαπράξει μια κυβέρνηση, οι ψηφοφόροι τα αμνηστεύουν, προκειμένου να απαλλαγούν από την τρέχουσα ανυπόφορη τυραννία. Eίναι έτοιμοι να επιστρέψουν σε ό,τι πριν ελάχιστα χρόνια τους προκαλούσε αποτροπιασμό και αηδία. Nα επιστρέψουν στους εγνωσμένα ανίκανους και ανίατα φαύλους, ίσως και με ενθουσιασμό ή πείσμα.

Ένα Παγκόσμιο Εταιρικό Δικαίωμα

Νέα Κρήτη


Το «Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας», δηλαδή η holding «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.» όπως θα ονομάζεται, προβλέπεται από το τρίτο μνημόνιο του Ιουλίου του 2015 που υπέγραψε η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς» και είναι απόλυτα ανεξάρτητο από το ελληνικό κράτος.
Του Κώστα Λουλουδάκη
Τον έλεγχο του ξεπουλήματος τον έχει ένα Εποπτικό Συμβούλιο τα μέλη του οποίου ορίζονται και διορίζονται κατόπιν διαταγών των δανειστών- εταίρων της κυβέρνησης. Τα έσοδα του ταμείου από εκποίηση των δημοσίων περιουσιακών στοιχείων πηγαίνουν αποκλειστικά για την αποπληρωμή του «χρέους» της χώρας.
Η «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε» θα αποτελέσει την «ομπρέλα» κάτω από την οποία, με τη μορφή θυγατρικών εταιρειών, θα στεγαστούν οι υπάρχουσες εταιρείες διαχείρισης και συγκεκριμένα το ΤΑΙΠΕΔ, και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Η  κυβέρνηση  του ΣΥΡΙΖΑ περνάει τις ΔΕΚΟ στο νέο «υπερταμείο»  τη στιγμή που  όχι μόνο δεν έχει στελεχωθεί το διοικητικό του συμβούλιο αλλά  δεν έχει καν συσταθεί και ιδρυθεί η εταιρεία holding! Ανάμεσα στις ΔΕΚΟ που οδεύουν προς πλήρη ιδιωτικοποίηση είναι και το δημόσιο δίκτυο νερού.
Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε πως το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική τη μεταβίβαση του 34,033% της ΕΥΔΑΠ στο ΤΑΙΠΕΔ στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης που επιχείρησε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με το σκεπτικό πως η μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική επιχείρηση είναι αντίθετη στα άρθρα 5 και 21 του Συντάγματος, που επιβάλλουν τη μέριμνα του κράτους για την υγεία των πολιτών και κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην προστασία της υγείας.

Το ηφαίστειο του προσφυγομεταναστευτικού

Νέα Κρήτη


Στις αρχές του περασμένου Ιουνίου το κλειστό κέντρο της Μόριας στη Λέσβο είχε πυρποληθεί και πάλι. Εκείνες τις ημέρες, είχαμε γράψει σ' αυτές εδώ τις σελίδες πως «δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, ούτε μεμονωμένο περιστατικό… Είναι προφανές ότι αυτή η αλυσίδα θα έχει ολοένα και περισσότερους κρίκους». Tα γεγονότα έστελναν από τότε το μήνυμά τους.
Tου Σταύρου Λυγερού
Οι συγκρούσεις μεταξύ των εγκλωβισμένων προσφύγων/μεταναστών γίνονται ολοένα και συχνότερες, επειδή το θερμόμετρο στους καταυλισμούς είναι εδώ και καιρό στο κόκκινο. Συχνά για ασήμαντες αφορμές ξεσπούν συγκρούσεις μεταξύ εθνικών ομάδων. Ο συνήθης απολογισμός είναι περισσότεροι ή λιγότεροι τραυματίες από ξύλα, πέτρες και μαχαίρια, καθώς επίσης και μεγαλύτερες ή μικρότερες καταστροφές στην υποδομή και στον εξοπλισμό των κέντρων.
Οι εγκλωβισμένοι δεν θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα. Πολλοί πρόσφυγες/μετανάστες είχαν παραμυθιαστεί από τους Τούρκους διακινητές ότι, με την είσοδό τους στην ΕΕ, θα απολάμβαναν επιδομάτων που θα τους εξασφάλιζαν άνετη ζωή. Ο βαλκανικός διάδρομος, όμως, είναι εδώ και εφτά μήνες κλειστός. Οι ελπίδες ότι θα ανοίξει και πάλι έχουν πλέον εξανεμιστεί. Αυτό που ζουν ισοδυναμεί με ανώμαλη προσγείωση.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί απόγνωση Ο μεγάλος αριθμός φιλοξενουμένων και οι κατά κανόνα άθλιες συνθήκες την μετατρέπουν σε οργή και βία. Όπως μας είπε πηγή που γνωρίζει από πρώτο χέρι τα συμβαίνοντα, δεν είναι μόνο οι εθνοτικές συμπλοκές που προσλαμβάνουν ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα σχηματίσθηκαν συμμορίες, οι οποίες, οπλισμένες με μαχαίρια, επιδίδονται σε κλοπές, αλλά και σε σεξουαλικές επιθέσεις σε βάρος γυναικών και ανηλίκων.

Θ.Μαυρίδης: Αναμένεται όξυνση του πολιτικού κλίματος

Νέα Πολιτική


Περαιτέρω όξυνση του πολιτικού σκηνικού άμεσα, λόγω των χειρισμών της κυβέρνησης στα οικονομικά και όχι μόνο, περιμένει ο Δημοσιογράφος στο Liberal.gr Θανάσης Μαυρίδης , μιλώντας στο Ράδιο 9,84.
Στο τραπέζι βάζει τηλεοπτικές άδειες, σκάνδαλα, μνημόνια και υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση μέσω της Δημόσιας Διοίκησης θα επιχειρήσει να ελέγξει τη Δημόσια αντιπαράθεση.

Παρέδωσαν τα 4 κλειδιά της χώρας σε ξένους

ardin-rixi


Του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη από το liberal.gr 
Μετά τη χτεσινή ψήφιση της πλήρους αποικιοποίησης της χώρας από τη συγκυβέρνηση στη Βουλή ας κάνουμε έναν απολογισμό. Τι πλήρωσε η Ελλάδα για να παραμείνουν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ χτες στην εξουσία; Στην πράξη και στην ουσία παρέδωσε τα κλειδιά της διαχείρισης όλης της Οικονομίας και των Εργασιακών σχέσεων σε σχήματα, που δεν θα ελέγχει καμιά ελληνική κυβέρνηση πλέον, αλλά θα ελέγχονται από ξένους για σχεδόν έναν αιώνα. Η χώρα είναι επισήμως ένα κράτος υποτελές, μια αποικία με όλη τη σημασία της λέξης.
Ποια είναι η διαφορά του σήμερα με το χτες, ίσως αναρωτηθεί ο αναγνώστης, που πιστεύει ότι επί της ουσίας έτσι ήταν η χώρα και χτες. Μεγάλη.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις χάνουν από χτες με το νόμο της Βουλής τέσσερις βασικούς τομείς εποπτείας και κυριαρχίας, που μέχρι χτες είχαν, έστω και υπό την ασφυκτική πίεση των δανειστών:
  1. Οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί παραδίνονται σε ένα Υπερταμείο, που διοικείται από Έλληνες και ξένους, αλλά η κυβέρνηση έχει κρύψει από το λαό ότι οι ξένοι έχουν δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις. Σ’ αυτές τις επιχειρήσεις περιλαμβάνονται εκτός των άλλων το νερό και το ρεύμα, τα εργοστάσια κατασκευής αυτοκινήτων, οι εταιρίες κατασκευής νοσοκομείων, δικαστηρίων, φυλακών, η Εγνατία οδός, το Μετρό, ενώ δεν ελέγχονται πια οι τηλεπικοινωνίες.
  1. Οι Τράπεζες ανήκουν πλέον σε ξένους, ιδιώτες, κράτη και funds, καθώς το ελληνικό δημόσιο και οι εγχώριοι τραπεζίτες έχασαν την πλειοψηφία των μετοχών τους μετά και από τις απανωτές ληστρικές για το λαό ανακεφαλαιοποιήσεις. Οι διοικήσεις συμφωνήθηκε τώρα να αποτελούνται από ξένους ή από Έλληνες μακριά από το εγχώριο τραπεζικό σύστημα.

Περί κινεζικού χρέους…

Νέα Πολιτική


του Στάθη Καραπάνου*
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ), στην οποία συνεργάζονται 58 κεντρικές τράπεζες από όλο τον κόσμο, το χρέος της Κίνας αυξάνεται με τόσο γοργούς ρυθμούς ώστε να προμηνύεται σοβαρός κίνδυνος οικονομικής κρίσης. Η ΤΔΔ είναι μόνο ο τελευταίος διεθνής οργανισμός που προειδοποιεί την Κίνα για το χρέος της, το οποίο υπολογίζεται πως τον Μάρτιο ανερχόταν στα 27,2 τρισεκατομμύρια δολάρια.  
Στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο το επίπεδο του κινεζικού χρέους που χτυπά τον κώδωνα του κινδύνου, όσο ο ρυθμός με τον οποίο το χρέος αυξάνεται. Ποσοστιαία, το χρέος της Κίνας -ιδιωτικό και δημόσιο μαζί- αντιπροσωπεύει το 255 τις εκατό του ΑΕΠ της χώρας, λιγότερο από αυτό της ευρωζώνης 271 τις εκατό, του Ηνωμένου Βασιλείου στο 266 τις εκατό ή της Ιαπωνίας στο 394 τις εκατό. Η αύξηση των τελευταίων ετών όμως ήταν ραγδαία, αφού το 2008 το χρέος κυμαινόταν γύρω στο 147 τις εκατό του ΑΕΠ.
Ιστορικά, σε όποια χώρα το χρέος αυξήθηκε με τέτοιους ρυθμούς, ακολούθησε οικονομική κρίση. Οι πιο αισιόδοξοι, εντός και εκτός Κίνας, υποστηρίζουν πως η κρίση θα αποφευχθεί στην Κίνα γιατί το χρέος της είναι κυρίως εγχώριο και το κράτος ασκεί άμεσο έλεγχο σχεδόν σε όλους τους δανειστές, όπως και σε πολλούς από τους δανειζόμενους. Το γεγονός ότι το κράτος έχει τη δυνατότητα να δώσει εντολή στις τράπεζες να διαγράψουν τα «κόκκινα» δάνεια των επιχειρήσεων δεν σημαίνει πως αυτές θα γίνουν ξαφνικά υγιείς και θα αναπτυχθούν, θα αποφευχθεί όμως η κάθετη πτώση της τιμής των μετοχών τους.

Για την επιστροφή των καταθέσεων και την εμπιστοσύνη

Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Κίνησε – κάπως – τα νερά στο τραπεζικό σύστημα, το εννοούμε ουσιαστικά και όχι υπό την έννοια της εκκαθάρισης λογαριασμών μέσω της Attica Bank ή και της αποτίμησης των βοσκοτοπιών Καραμπάτσου/Καλογρίτσα από την Πειραιώς (όταν κάποτε γραφτεί πιο ψύχραιμα η ιστορία της «ΑΓΥΙΑΣ» και των 5.000 στρεμμάτων στην Ιθάκη ίσως αποδειχθεί ότι ήταν κάτι σοβαρότερο από βοσκοτόπια: όταν όμως κάτι μπει στην δίνη της πολιτικής και όταν, επιπλέον, του γίνει τόσο λάθος και κρυψίνους χειρισμός, με τίποτε δεν σώζεται…), η τοποθέτηση του Νίκου Καραμούζη στην «Οικονομία και Αγορές»/house organ αλλ’ όχι αμελητέο της Eurobank με αντικείμενο την διαβόητη επιστροφή των καταθέσεων.
Εκείνο που λέει ο Καραμούζης δεν είναι ανακάλυψη της πυρίτιδας – όμως το ότι το λέει ο ίδιος έχει βάρος. Μετά από αρκετές περιπλανήσεις από Εθνική Τράπεζα επί Θ. Καρατζά μέχρι την σημερινή Eurobank/μόνη σχετικά ιδιωτική συστημική τράπεζα, ο Καραμούζης χαρακτηρίζεται από πολιτικότητα – χωρίς όμως να χάσει την στόφα του τραπεζίτη• ενώ δε τα χρόνια των παχιών αγελάδων ήταν από τους πιο «επιθετικούς» του συναφιού, τώρα στο βάθος της κρίσης δείχνει ενδιαφέρουσα προσαρμογή.
Επανέφερε, λοιπόν, το θέμα της επιστροφής των καταθέσεων , θυμίζοντας ότι από την αρχή της κρίσης έχουν «χαθεί» 124 δις ευρώ – δηλαδή 45% του συνόλου από το σημείο κορυφής του 2008. Όμως, τις προσδοκίες επιστροφής τις ακουμπάει στα 47 δις ευρώ που βρίσκονται σε κυκλοφορία ως κασσαδούρα στην Ελλάδα (ο υπολογισμός είναι της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά ακούγεται πειστικός). Προσδένει την επιστροφή των καταθέσεων, την οποία τοποθετεί στα κάπου 25 δις (σε ορίζοντα 18μηνου – 2ετίας), στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση, το Δημόσιο. Την οποία εμπιστοσύνη, με την σειρά της, την ανάγει στην πλήρη εφαρμογή του Προγράμματος Προσαρμογής.

Ο κατήφορος συνεχίζεται

analyst

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ακόμη και αν οι κατηγορίες εναντίον του είναι λανθασμένες ή ατεκμηρίωτες, δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την τράπεζα που διευθύνει για ιδιωτικούς σκοπούς – αφού τότε πρόκειται μάλλον για κατάχρηση εξουσίας.

του Ιάκωβου Ιωάννου

«Πώς τελικά χρεοκόπησες; Υπάρχουν δύο τρόποι: ο ένας σταδιακά, σιγά-σιγά και ο άλλος που ακολουθεί αμέσως μετά ξαφνικά, απότομα» (EHemingway, διάλογος: –Howdid you go bankrupt? –Two waysGraduallythen suddenly).

Άποψη

Χωρίς καμία αμφιβολία, βιώνουμε σήμερα τη σταδιακή χρεοκοπία (κυλιόμενη πτώχευση όπως την είχαμε περιγράψει στο παρελθόν) ολόκληρης της νοτίου Ευρώπης και της Φινλανδίας – ιδίως της Ελλάδας, η κυβέρνηση της οποίας φαίνεται πως, καλώς ή κακώς, σύντομα θα «ανατραπεί». Δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να κατανοήσουμε ότι, η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται να συνεχιστεί επ’ άπειρον – ενώ ο ξαφνικός θάνατος θα συμβεί το αργότερο όταν ξεσπάσει η επόμενηπαγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία δεν θα αργήσει πολύ ακόμη.
Σε σχέση πάντως με τη χώρα μας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι θα χρειαστεί ένα τέταρτο, πέμπτο, έκτο κοκ. μνημόνιο εάν δεν διαγραφεί χρέος – παρά το ότι έχει υποθηκευθεί ολόκληρη η δημόσια περιουσία της για 99 χρόνια, έχοντας μετατραπεί σε προτεκτοράτο όπως κάποτε το Χονγκ Κονγκ στη Βρετανία. Εν τούτοις, ελάχιστοι πιστεύουν πως θα της δοθεί αυτή η δυνατότητα – οπότε εύλογα αναμένεται η χρεοκοπία της το αργότερο το 2018.

Η Ευρωζώνη στο έλεος της Deutsche Bank

Photo by Stadtkatze
Του Χρήστου Αλωνιστιώτη*

Πιθανόν και η ίδια η Γερμανία να μην μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό το οποίο ξεκινούσε το 2008 θα έφτανε κάποια στιγμή η ώρα που θα το έβρισκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Η Γερμανία είχε στο σχεδιασμό της ότι η κρίση θα μπορούσε να περιοριστεί στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες θα εφάρμοζαν σκληρή δημοσιονομική πολιτική και θα αναδιαρθρώνονταν μέσα από ένα κύκλο χρεοκοπιών και διασώσεων. Όμως, η πραγματικότητα ήρθε εντελώς διαφορετική και πλέον οι Γερμανοί βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς είναι βέβαιο ότι τα δύσκολα τώρα ξεκινούν. Η Deutsche Bank βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστιες κεφαλαιακές ανάγκες και τώρα ξεκινά ο μεγάλος αγώνας για τη διάσωση της τράπεζας ή για την ενεργοποίηση του σεναρίου της ευρωπαϊκής Lehman Brothers.

Η Deutsche Bank αποτελεί μια τραπεζική «αμαρτία». Μια τράπεζα που γιγαντώθηκε και που έπαψε να είναι τράπεζα. Μια τράπεζα που είχε ανοιχτή γραμμή με τη γερμανική στρατηγική για παγκόσμια οικονομική ηγεμονία, μια τράπεζα η οποία έγινε ένας από τους μεγαλύτερους κρίκους του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, μια τράπεζα που ελέγχει και επηρεάζει τις παγκόσμιες χρηματιστηριακές αξίες, μια τράπεζα η οποία κέρδιζε μόνο από επιχειρηματικά deals, από «εξυπηρετήσεις» υψηλού κύρους και από χρηματιστηριακά παιχνίδια. Τα κέρδη της από το χρηματιστήριο γίνονταν όλο και πιο εκκωφαντικά και για τον σκοπό αυτό ρίσκαρε όλο και περισσότερο. Έθετε περισσότερα κεφάλαια σε κίνδυνο, με στόχο να γίνει μια «too big to fail» τράπεζα και να τη σώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι. Και τα κατάφερε.

Η DB εκμεταλλεύτηκε στην κυριολεξία τα πάντα. Κάθε νομοθετική ρύθμιση και κάθε πιθανό παράθυρο. Ίδρυσε δεκάδες παραρτήματα, on-shore και off-shore, και επιδόθηκε σε ανελέητα παιχνίδια. Η DB έγινε μια τράπεζα η οποία μέχρι και λίγο μετά την κρίση του 2008 κέρδιζε πάνω από €3,0 δισ. ανά τρίμηνο μόνο από το trading department. Στη συνέχεια τα κέρδη αυτά είτε κάλυπταν άλλες ζημιές, είτε απλά «καίγονταν» και δημιουργούσαν μεγαλύτερες τρύπες. Είναι γνωστή η ζημιά ύψους €6,1 δισ. από αστοχία στο trading, αλλά αυτή είναι μόνο μια μικρή λεπτομέρεια από το τεράστιο trading book της τράπεζας.

Bild: Έτσι μας εξαπατούν στη διάσωση της Ελλάδας

Μιλώντας την Τετάρτη στην επιτροπή Δημοσιονομικών Υποθέσεων του γερμανικού κοινοβουλίου απέρριψε ωστόσο για μια ακόμα φορά μια ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, μιας και όπως είπε η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις αποπληρωμές χρέους ή τα καταβαλλόμενα επιτόκια (φωτ. αρχείου).
Για αθέτηση της υπόσχεσης της γερμανικής κυβέρνησης σχετικά με τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο ελληνικό πρόγραμμα κάνει λόγο η Bild, η οποία κυκλοφορεί την Πέμπτη με πρωτοσέλιδο τίτλο «Έτσι μας εξαπατούν στη διάσωση της Ελλάδας». 
Στο σχετικό άρθρο, στη σελίδα 2, η Bild αναφέρει: «Εδώ και ένα χρόνο η γερμανική κυβέρνηση αθετεί τις υποσχέσεις της στο ζήτημα της Ελλάδας / Ακόμα να αποφασίσει το ΔΝΤ αν θα συμμετάσχει στο τρίτο πρόγραμμα στήριξης».
Η γερμανική εφημερίδα επισημαίνει: «Η Ελλάδα εξακολουθεί να λαμβάνει δισεκατομμύρια παρά το γεγονός ότι δεν τηρείται η βασική προϋπόθεση για το τρίτο πακέτο στήριξης. Μήπως μας παραπλανούν σκόπιμα στο ζήτημα διάσωσης της Ελλάδας; Πέρυσι το καλοκαίρι η γερμανική βουλή έδωσε το πράσινο φως στο τρίτο πακέτο στήριξης υπό μια προϋπόθεση: ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει συμμετάσχει ενεργά στο ελληνικό πρόγραμμα.
»Η καγκελάριος Μέρκελ υποσχόταν τότε ότι "το Ταμείο συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις, θα συμμετάσχει και στη περαιτέρω διαδικασία". Από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τόνιζε: "Για την γερμανική κυβέρνηση είναι όρος μια συμμετοχή του ΔΝΤ".
»Στο μεταξύ η γερμανική βουλή έχει δώσει το πράσινο φως για την εκταμίευση 28,9 δισ. στην Αθήνα. Το Ταμείο όμως ακόμα δεν έχει αποφασίσει για τη συμμετοχή του. Και η απόφαση θα καθυστερήσει, μιας και η επικεφαλής Κριστίν Λαγκάρντ θέτει ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή του Ταμείου ελαφρύνσεις του ελληνικού χρέους. Την περασμένη εβδομάδα οι ειδικοί του Ταμείου αξιολογώντας τις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα κατέληξαν στο πικρό συμπέρασμα ότι χωρίς κούρεμα η χώρα δεν θα ξανασταθεί στα πόδια της.

Στο χείλος του γκρεμού οι γερμανικές τράπεζες; Λιγότεροι εργαζόμενοι, λιγότερα μερίσματα

Η Άγγελα Μέρκελ ελπίζει ότι τα προσωρινά προβλήματα στη Deutsche Bank μπορούν να λυθούν. EPA, MAURITZ ANTIN

Η τιμή των μετοχών είναι ένας αξιόπιστος δείκτης για την κατάσταση μιας επιχείρησης. Όταν ανεβαίνει, σημαίνει ότι οι επενδυτές είναι ικανοποιημένοι και αισιόδοξοι. Αντιθέτως, η πτώση της συνεπάγεται απώλεια εμπιστοσύνης, γράφει στην ιστοσελίδα της η Deutsche Well.


Τη δεύτερη περίπτωση «βιώνουν» σήμερα οι δύο μεγαλύτερες τράπεζες της Γερμανίας. Η μετοχή της Deutsche Bank βρίσκεται στη χαμηλότερη τιμή της ιστορίας της, στοιχίζοντας μόλις κάτι παραπάνω από 10 ευρώ. Όταν ανέλαβε τα ηνία του τραπεζικού κολοσσού ο Τζον Κράιαν, το καλοκαίρι του 2015, η τιμή της μετοχής ήταν τριπλάσια. Σταθερά πτωτικά κινείται και η μετοχική αξία της Commerzbank. Η τιμή της μετοχής του δεύτερου σε μέγεθος γερμανικού τραπεζικού ομίλου απώλεσε 35% της αξίας της από την αρχή του τρέχοντος έτους. 


Λιγότεροι εργαζόμενοι, μηδενικά μερίσματα 

Ειδήσεις περί επικείμενης αναδιάρθρωσης της Commerzbank οδήγησαν σε νέα σημαντική πτώση της μετοχής της χθες. Σύμφωνα με συγκλίνουσες δημοσιογραφικές πληροφορίες η τράπεζα σκοπεύει να προβεί σε περικοπή του 20% του προσωπικού της, κάτι που αντιστοιχεί σε περίπου 9.000 στελέχη. Πέρσι η Commerzbank πλήρωσε για πρώτη φορά από το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης μερίσματα στους μετόχους της. Κάτι που, από ό,τι όλα δείχνουν, δεν θα επαναληφθεί.


Και η Deutsche Bank φαίνεται όμως ότι σχεδιάζει σημαντική περικοπή θέσεων εργασίας. Σε πρώτη φάση γίνεται λόγος για 3.000 εργαζόμενους. Ωστόσο, αυτές οι περικοπές δεν επαρκούν σε καμία περίπτωση για την αντιμετώπιση των σημερινών δυσκολιών της. Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης διεκδικεί περί τα 12,5 δις ευρώ ως πρόστιμο για πωλήσεις τιτλοποιημένων ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ, στο διάστημα πριν το ξέσπασμα της κρίσης. Η τράπεζα διαθέτει «δίχτυ ασφαλείας» μόλις 5,5 δις ευρώ για πιθανές νομικές περιπέτειες. Την ίδια ώρα η χρηματιστηριακή αξία της Deutsche Bank ανέρχεται σε μόλις 14,6 δις ευρώ.

Φοροδοξίες: Γνωρίζετε ότι...

taxheaven


Γνωρίζετε ότι...

• Ποσό τραπεζικού λογαριασμού, το οποίο μεταφέρθηκε ως έμβασμα στο εξωτερικό, είναι δυνατόν να φορολογηθεί ως εισόδημα από ελευθέριο επάγγελμα του δικαιούχου του λογαριασμού, εφόσον το επίμαχο ποσό κριθεί ως περιουσιακή προσαύξηση αγνώστου προελεύσεως. Ωστόσο σημειώνεται ότι ο κρίσιμος χρόνος τού εν λόγω ποσού δεν εντοπίζεται στη χρήση κατά την οποία διενεργήθηκε το έμβασμα, αλλά είτε στη χρήση κατά την οποία το εν λόγω ποσό κατατέθηκε (ως σύνολο ή τμηματικά) στον τραπεζικό λογαριασμό είτε στη χρήση κατά την οποία προκύπτει ότι επήλθε η προσαύξηση της περιουσίας του φορολογουμένου (ΔΕφΑθ 2128/2016).

• Πάνω από 17.000 αιτήσεις για αλλαγή φορολογικής κατοικίας έχουν υποβληθεί τα τελευταία δύο χρόνια (2014 και 2015). Για την αλλαγή φορολογικής κατοικίας λόγω μετοικεσίας στο εξωτερικό απαιτείται κατά κύριο λόγο «πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας» που εκδίδεται από την αλλοδαπή φορολογική αρχή και ορισμός φορολογικού εκπροσώπου στην Ελλάδα. Ο φορολογικός εκπρόσωπος πρέπει να είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδος και δεν φέρει ευθύνη ενώπιον των φορολογικών αρχών. Τα φυσικά πρόσωπα που μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία οφείλουν να καταθέσουν αίτηση στην αρμόδια ΔΟΥ μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου του φορολογικού έτους που ακολουθεί το φορολογικό έτος αναχώρησης. Το πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας μπορεί να προσκομίζεται και αργότερα, έως το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου.