Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Η αλήθεια για το ευρώ

analyst


Η Ελλάδα δεν είναι υποχρεωμένη να σεβαστεί το στραγγαλισμό της με τα πρωτογενή πλεονάσματα στο διηνεκές και με τις εξευτελιστικές ιδιωτικοποιήσεις – όπως δεν το έκανε η Πορτογαλία, μετά την ανάληψη της κυβέρνησης από μία έντιμη καινούργια που δεν ήταν υποχείριο των Γερμανών.
.

του Βασίλη Βιλιάρδου

Επικαιρότητα

Η μακροοικονομία που ασχολείται με μία χώρα, δεν έχει καμία σχέση ούτε με τη μικροοικονομία που αφορά τις επιχειρήσεις, ούτε βέβαια με τη λογιστική – όπως δεν έχει σχέση στην ιατρική, εκτός από τις γενικές γνώσεις, ένας παθολόγος, με έναν οδοντίατρο ή με έναν ψυχίατρο. Για παράδειγμα, όταν μία επιχείρηση έχει ζημίες, είναι υποχρεωμένη να μειώσει τις αμοιβές των εργαζομένων της, τις επενδύσεις, τα δάνεια που κοστίζουν τόκους και γενικότερα τα έξοδα της – κάτι που εάν το κάνει το κράτος, οδηγείται στο φαύλο κύκλο της ύφεσης που καταλήγει συνήθως στη χρεοκοπία.
Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω οφείλει ένας υπουργός οικονομικών να γνωρίζει το σύστημα, εντός του οποίου η χώρα του δραστηριοποιείται – εν προκειμένω την Ευρωζώνη. Ειδικότερα (πηγή: Flasbeck), υπήρξαν πολλές αθετήσεις πληρωμών κρατικών ομολόγων στο παρελθόν, όπως στο παράδειγμα της Αργεντινής – τα οποία, για τις τράπεζες και τους υπόλοιπους επενδυτές, ήταν εκπεφρασμένα σε ξένο συνάλλαγμα. Εκτός αυτού υπήρξαν αρκετές νομισματικές κρίσεις που ολοκληρώνονταν με την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος της αντίστοιχης χώρας – οπότε με ζημίες εκείνων που είχαν επενδύσει στο συγκεκριμένο νόμισμα και στα ομόλογα της.

Περί του εγκλήματος της φοροδιαφυγής


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Σπύρου Δημητρίου, δικηγόρος, Κ. Παπακωστόπουλος & Συνεργάτες Δικηγορική εταιρεία (CPA Law), ανεξάρτητου μέλους του νομικού και φορολογικού δικτύου της KPMG
Ένας διοικητής νομικού προσώπου είναι αλήθεια ότι επιβαρύνεται με έναν σημαντικό αριθμό ευθυνών. Ωστόσο, κάποιες από αυτές μπορεί να προκαλέσουν επιπλοκές που ενδεχομένως να οδηγήσουν σε επιπτώσεις, όχι μόνο για την εταιρεία αλλά και για τον ίδιο τον διοικητή, προσωπικά. Παρακάτω συγκεντρώνονται κάποιες από τις συχνότερες ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με το ζήτημα αυτό:
Σε τι συνίσταται το έγκλημα της φοροδιαφυγής;
Όταν δεν καταβάλλεται ή δεν αποδίδεται με οποιονδήποτε τρόπο φόρος που οφείλεται από ένα συγκεκριμένο ποσό και άνω, ή όταν εκδίδονται ή γίνονται αποδεκτά πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία.

Ο Σπύρος Δημητρίου

Η μη καταβολή ποιων φόρων μπορούν να στοιχειοθετήσουν το έγκλημα;
Το έγκλημα της φοροδιαφυγής στοιχειοθετείται με τη μη καταβολή ή απόδοση με οποιονδήποτε τρόπο Φόρου Εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, Ειδικού Φόρου Ακινήτων, ΦΠΑ, ΦΚΕ, Φόρου Ασφαλίστρων, παρακρατούμενων και επιρριπτόμενων φόρων. Με λίγα λόγια καλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος των οφειλόμενων φόρων.

Ποια είναι τα όρια που στοιχειοθετούν το έγκλημα της φοροδιαφυγής;
Το έγκλημα στοιχειοθετείται εάν δεν έχει καταβληθεί οφειλόμενος ΦΠΑ ύψους ευρώ 50.000 και οποιοσδήποτε άλλος οφειλόμενος φόρος ύψους ευρώ 100.000. Κάτω από τα όρια αυτά επισύρονται ασφαλώς πρόστιμα και διοικητικές κυρώσεις σύμφωνα με τον ΚΦΔ, αλλά δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της φοροδιαφυγής. Τα ποσά αυτά υπολογίζονται ανά είδος φόρου (δεν αθροίζεται -για παράδειγμα- διαφυγών φόρος εισοδήματος με διαφυγόντα ΕΝΦΙΑ) και ανά έτος (δεν αθροίζονται ποσά ακόμη και του ίδιου φόρου από δύο φορολογικά έτη).

Η μαζική εισβολή στην Ευρώπη

analyst


Η μοναδική λύση είναι ο έλεγχος των μεταναστευτικών ροών μέσω της διαφύλαξης των συνόρων, σε συνδυασμό με έναν δίκαιο μεταναστευτικό νόμο – ο οποίος να προσφέρει στους μετανάστες που επιτρέπεται να εισέλθουν σε μία χώρα, με κριτήριο μεταξύ άλλων την οικονομία και τους μηχανισμούς της, στήριξη, ή δυνατόν εργασία και πλήρη νομική ασφάλεια.
.
«Για τις χώρες υποδοχής μεταναστών υπάρχει ένα όριο, το οποίο όταν ξεπεραστεί καθιστά επιζήμια τη μετανάστευση – λόγω της αλλοτρίωσης και της απώλειας της εμπιστοσύνης στο περίπλοκο πρότυπο μίας κοινωνίας. Η Ευρώπη, η οποία αποτελεί το βασικό στόχο σήμερα της μαζικής μετανάστευσης, κινδυνεύει να χάσει την δημοκρατική της ψυχή, αφού ήδη τροφοδοτούνται τα λαϊκιστικά, εθνικιστικά κόμματα» (PCollier, καθηγητής της Οξφόρδης, στο βιβλίο του «Έξοδος»).
«Υπάρχει ένα δίλημμα μεταξύ της μαζικής μετανάστευσης και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ειδικότερα, εάν επιτρέψει ένα κράτος τη μαζική μετανάστευση, τότε προστατεύει μεν τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά αλλοιώνονται η κουλτούρα και η κοινωνία του, ενώ χάνει την εθνική του κυριαρχία – δηλαδή, την αυτοδιάθεση του» (H. Arendt με προσθήκες, 1943).
.

Ανάλυση

Η μετανάστευση αποτελεί ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, ειδικά για αυτούς που τοποθετούνται εναντίον – αφού σχεδόν αυτόματα κατηγορούνται από τους υπερασπιστές της άδικα ως ακροδεξιοί, εθνικιστές, ρατσιστές ή ξενοφοβικοί. Εν τούτοις, δεν πρέπει να αποφεύγει κανείς να παίρνει μία καθαρή θέση, αφού αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα της εποχής μας – το οποίο οφείλει να αντιμετωπίζεται αντικειμενικά, με τη λογική και χωρίς τη συνήθη «συναισθηματική ομίχλη» που δεν βοηθάει καθόλου. Στα πλαίσια αυτά, μπορεί μεν να είναι κουραστικοί οι αριθμοί, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά – αφού ο ορισμός του προβλήματος οφείλει να προηγείται της επίλυσης του, καθώς επίσης των θέσεων που υπερασπίζεται κανείς και οι οποίες πρέπει να είναι σεβαστές από όλους.

Μισθώσεις κατοικιών – οι κατηγορίες - Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εκμισθωτές-ιδιοκτήτες και τι οι μισθωτές-ενοικιαστές

taxheaven


ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ – ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εκμισθωτές-ιδιοκτήτες και τι οι μισθωτές-ενοικιαστές
 

Ορέστης Σεϊμένης - Αλεξάνδρα Γεράγγελου

Α.ΓΕΝΙΚΑ :

Τα μισθωτήρια συμβόλαια (ή: τα Ιδιωτικά Συμφωνητικά Μίσθωσης)  που υπογράφουν οι ιδιοκτήτες με τους ενοικιαστές πρέπει να είναι προσαρμοσμένα με τις φορολογικές κ.ά. διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν τα συμφέρονται των δύο συμβαλλομένων μερών.

Υπάρχουν έξη (6) κατηγορίες μισθωτηρίων συμβολαίων τα οποία, ανάλογα με την κατηγορία, έχουν διαφορετικούς όρους , προσαρμοσμένους με τίς απαιτήσεις της νομοθεσίας , αλλά και με τα συμφέροντα των δύο συμβαλλομένων.

Όταν υπογράφει κάποιος μια σύμβαση μισθώσεως κατοικίας (μισθωτήριο συμβόλαιο) πρέπει να γνωρίζει ποιες είναι οι υποχρεώσεις, τα δικαιώματα και οι επιβαρύνσεις του. Οι ρυθμίσεις του νομοθέτη  είναι διαφορετικές από κατηγορία σε κατηγορία μίσθωσης και ρυθμίζονται στα άρθρα 574-618 Α.Κ.


Β. ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ :

1) Αστική Μίσθωση Κυρίας κατοικίας
- Nόμιμη ελαχίστη Διάρκεια:   3 έτη
- Αδειοδότηση :   δεν απαιτείται
- Φορολογικός Συντελεστής:  15%-45%
- Σχετικός Νόμος:  Ν. 2235/1994  άρθρ. 1 παρ. 5   Ν. 4172/2013 άρθρο 39

Το "πολιτικό" μανιφέστο της ΕΚΤ για το QE


Του Γ. Αγγέλη
Σε μια μελέτη που υπογράφουν έξι αναλυτές της ΕΚΤ, το QE, ήτοι η αγορά τίτλων (δημόσιων και ιδιωτικών) από την ΕΚΤ μέχρι και το τέλος του 2018, έχει συμβάλει στην συρρίκνωση της οικονομικής ανισότητας στη διάρκειά του και δεν έχει - όπως έχει κατηγορηθεί - αυξήσει την ανισότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην Ευρωζώνη.
Είναι για πρώτη φορά που μια τέτοιου είδους Έκθεση, με σαφή πολιτική διάσταση, αφού απαντά στις κατηγορίες που έχει δεχθεί μέχρι σήμερα κυρίως στη Γερμανία η νομισματική πολιτική που εισήγαγε ο Ντράγκι, βγαίνει στη δημοσιότητα και πρόκειται σύντομα να συζητηθεί στο ΔΣ της ΕΚΤ. Η μελέτη αυτή για πρώτη φορά εισάγει ένα τέτοιο στοιχείο στη συζήτηση στη Φρανκφούρτη, καθώς η ΕΚΤ μπαίνει αφενός στη φάση απόσυρσης από το QE και αφετέρου στην τελευταία χρονιά παρουσίας του Ντράγκι στη Φρανκφούρτη...
Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή που δημοσιεύτηκε πρόσφατα και υπογράφεται από τους Miguel Ampudia, Dimitris Georgarakos, Jiri Slacalek, Oreste Tristani, Philip Vermeulen και Giovanni Violante, με τίτλο "Η νομισματική πολιτική και η ανισότητα", υποστηρίζεται ότι η εφαρμογή της πολιτικής αυτής έχει συμβάλει στη συρρίκνωση της ανισότητας τα τελευταία χρόνια στην Ευρωζώνη.

TO BOYNO THΣ ΣΙΩΠΗΣ - Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ 181 ΜΠΠ & 191 ΠΟΠ



Ενα ντοκυμανταίρ της Αίμιλυ Μιχαήλ για την απώλεια της 181 ΜΠΠ και της 191 ΠΟΠ της Εθνικής Φρουράς παρά το Συχαρί την 23/7/74.


 Η θυσια του ΗΡΩΑ Διοικητή της Ανχη (ΠΒ) Στυλιανού Καλμπουρτζή και των ανδρών του και οι ευθύνες του Διοικητή της ΔΠΒ/ΓΕΕΦ Σχη (ΠΒ) Γ.Πούλου στον χαμό τους. Μαρτυρίες από διασωθέντες.







Γιώργος Αδαλής: εταιρείες κολοσσοί αιματοκύλησαν την Συρία, φαντασθείτε τα Βαλκάνια...





Γιώργος Αδαλής οικονομολόγος κ΄ Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1 της Λάρισας, στην εκπομπή : ''ακροβάτες του ονείρου'' , (16.7.18).για το διαδύκτιο sportnews901.gr , κάθε μέρα 10.00 -11.10 π.μ.



«Να συντρίψουμε τους μικρούς»

Το Ποντίκι


του Σταύρου Χριστακόπουλου
Η αποτροπή δημιουργίας νέου «εθνικού» κόμματος προτεραιότητα στην Πειραιώς
Ακραία πόλωση και σύγκρουση μέχρις εσχάτων είναι τα δύο στοιχεία που θα προσδιόριζε όποιος επιχειρούσε να περιγράψει την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. μέχρι τις κάλπες, η οποία, πρακτικά, έχει αρχίσει πολύ πριν φτάσουμε στο σήμα του αφέτη – το οποίο εκ των πραγμάτων θα δοθεί στις 20 Αυγούστου, με την επίσημη λήξη του τρίτου μνημονίου.
Το κλίμα στη Βουλή, σε αλλεπάλληλες κόντρες μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει ήδη προδιαγράψει το είδος της κλιμάκωσης που θα ακολουθήσει. Στην επιφάνεια αυτής της σύγκρουσης θα δούμε εύκολα ένα παράδοξο, αν όχι ευτράπελο:
● Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εκτινάχθηκε την τριετία 2012 - 2015 από τα «παραδοσιακά» μονοψήφια ποσοστά στο 36% χάρη στη ρητορική κατά των μνημονίων και τη σκληρή καταγγελία του ευρωσυστήματος, σήμερα απολαμβάνει – και λοιδορείται γι’ αυτό – τους επαίνους για την εφαρμογή του μνημονίου και τους διθυράμβους των Ευρωπαίων που κατήγγελλε για το «success story» της εξόδου στις αγορές.
● Η Ν.Δ., η οποία συστηματικά καταγγέλλει τον αντιευρωπαϊσμό και τον... μαδουρισμό του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα επιστράτευσε – με δημόσιες δηλώσεις και απροκάλυπτες παρεμβάσεις – ολόκληρη την ευρωπαϊκή ελίτ στο πλευρό της κατά το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015 υπό το σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη» και καταγγέλλοντας τους «δραχμιστές» του ΣΥΡΙΖΑ, πλέον καταγγέλλει ανοιχτά το ευρωσύστημα για εξ ίσου... απροκάλυπτη πριμοδότηση του κυβερνώντος κόμματος και δεν διστάζει να «καταχεριάζει» την Κομισιόν στο πρόσωπο του Πιερ Μοσκοβισί για παρέμβαση στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα.

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Η μάχη της Λευκωσίας: Η μυθική ιστορία του 336 ΤΕ - Αφήγηση - Nτοκουμέντο




Πραξικόπημα στη Κύπρο και εισβολή του Αττίλα.Το  Onalert,παρουσιάζει ένα αφιέρωμα,γραμμένο από έναν άνθρωπο που έχει μελετήσει  τα γεγονότα εκείνης της περιόδου. Το κείμενό του συνοδεύεται από σπάνιο φωτογραφικό υλικό. Σήμερα το πρώτο μέρος του αφιερώματος.



Κάθε Ιούλιο «συναντιόμαστε» με δύο θλιβερά γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας της πατρίδας μας , το πραξικόπημα και την εισβολή των Τούρκων στη Κύπρο.
Πως όμως φτάσαμε στην εισβολή; Ποίοι και γιατί έκαναν το παλαιό όνειρο των Τούρκων , που για πολλά χρόνια το έτρεφαν και το συντηρούσαν , πραγματικότητα.

Θα προσπαθήσουμε ρίχνοντας φως στα ιστορικά γεγονότα από την ημέρα που η Κύπρος έγινε ανεξάρτητη (1960) μέχρι την εισβολή (1974) να καταλάβουμε τους λόγους και να δούμε τους πρωταγωνιστές στη στημένη αυτή παράσταση που πληρώθηκε με το αίμα του Κυπριακού λαού 
Στις 11 Φεβρουαρίου 1959, με την υπογραφή της συνθήκης της Ζυρίχης, η Κύπρος έβρισκε το είδος της ανεξαρτησίας που καθιέρωνε γι’ αυτήν η παραπάνω συνθήκη που υπογράφηκε από τις κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ελλάδας και της Τουρκίας . 

Η ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, θα είχε πρόεδρο Ελληνοκύπριο ,αντιπρόεδρο Τουρκοκύπριο, που θα εκλέγονταν χωριστά από τις δύο κοινότητες. Το υπουργικό συμβούλιο θα αποτελούνταν από επτά Ελληνοκύπριους και τρεις Τουρκοκύπριους υπουργούς, ενώ η Βουλή θα αποτελούνταν κατά 70% του αριθμού των μελών της από Ελληνοκύπριους και το 30% από Τουρκοκύπριους. Η κάθε κοινότητα θα εξέλεγε και ένα χωριστό αντιπροσωπευτικό σώμα, αρμόδιο για τα πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και θρησκευτικά θέματά της. Στη διοίκηση, το στρατό και την αστυνομία θεσπίστηκε μια αντιπροσώπευση των Τουρκοκυπρίων μεγαλύτερη από την αριθμητική τους αναλογία στον πληθυσμό του νησιού, ενώ παραχωρήθηκε στον Τούρκο αντιπρόεδρο και το δικαίωμα του βέτο, δίνοντάς του πρακτικά τη δυνατότητα να παραλύει τη δραστηριότητα της κυβέρνησης και της Βουλής.

Η αρπαγή της ελληνικής γεωπολιτικής υπεραξίας

analyst


Το γεωπολιτικό είναι μόνο ένα από τα «μυστικά» μνημόνια. Τα άλλα αφορούν τη δημογραφία, τον πολιτισμό και την ψυχολογία μας
.

Ξένη δημοσίευση

– του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)

Το 2013, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Αμερική. Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, ζήσαμε, φοβούμαι, το αποτέλεσμα αυτού του ταξιδιού, την αξιοθρήνητη, αναξιοπρεπή συνθηκολόγηση της κυβέρνησής του και την ποδοπάτηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου. (1)
Τέσσερα χρόνια μετά, το 2017, ως Πρωθυπουργός πλέον, ο Τσίπρας ξαναπήγε στην Αμερική. Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα κινδυνεύουν να είναι ακόμα πιο τραγικά από την πρώτη, όπως θα επιχειρήσουμε να δείξουμε στη συνέχεια αυτού του άρθρου.
Μετά από το «οικονομικό» μπαίνει τώρα σε εφαρμογή και το «γεωπολιτικό» μνημόνιο. Άλλωστε, όπως έχουμε εξηγήσει πολλάκις, και η πραγματικότητα δυστυχώς το μόνο που κάνει είναι να μας επιβεβαιώνει επί οκτώ χρόνια, είναι ότι οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα δεν είναι απλώς σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Είναι πολιτικές καταστροφής του ελληνικού λαού, της δημοκρατίας, του ελληνικού έθνους και αρπαγής του ελληνικού κράτους. Πολύ λογικά, η γεωπολιτική, η δημογραφία, η ψυχολογία και το ηθικό των Ελλήνων, ο πολιτισμός τους (βλ. π.χ. τους ουρανοξύστες στο Ελληνικό και τα Mall στην Ακαδημία του Πλάτωνα), έρχονται να συμπληρώσουν αυτό που άρχισε από την οικονομία και την κοινωνία.
Κι αν το οικονομικό Μνημόνιο οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικο-κοινωνικές καταστροφές και λεηλασίες, όχι μόνο στη δική μας ιστορία, αλλά στην ιστορία όλου του καπιταλισμού (σε ειρηνικές τουλάχιστο περιόδους) το γεωπολιτικό μνημόνιο μπορεί να οδηγήσει κατ΄ ελάχιστο σε σοβαρές απώλειες των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, κατά μέγιστο σε πόλεμο.

Τι συνέβη στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974;

ardin-rixi


Από την Ρήξη φ. 135
Όλα ξεκίνησαν από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου που σηματοδότησαν την πρώτη μεγάλη νίκη της Τουρκίας, δηλαδή την αποτροπή της Ένωσης και την μεταβολή της σε «εγγυήτρια δύναμη», ενώ το ανεφάρμοστο Σύνταγμα άνοιξε τον δρόμο για την διχοτομική πορεία που ακολούθησε. Και η ευθύνη δυστυχώς –όχι ισομερώς βέβαια–, ανήκει σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Αρχικώς, η Δεξιά αποδείχτηκε ανίκανη να ακολουθήσει μια εθνικοαπελευθερωτική γραμμή, δεδομένης της εξάρτησής της από τις ΗΠΑ, εξάρτηση που θα οδηγήσει αρχικώς στην αποχώρηση της ελληνικής Μεραρχίας το 1967 και, τελικά, στο πραξικόπημα και την προδοσία του Ιωαννίδη. Έτσι η στρατιωτική δικτατορία, που κοπτόταν υπέρ των «εθνικών δικαίων», αρχικά αφόπλισε την Κύπρο και στη συνέχεια με το πραξικόπημα την παρέδωσε στην Τουρκία. 

Και οι αλλεπάλληλες προσπάθειές της για την εκπαραθύρωση του Μακαρίου δημιούργησαν το απαραίτητο ψυχολογικό υπόστρωμα για να μεταβληθεί η υπαρκτή διαίρεση των Ελληνοκυπρίων σε θανάσιμο μίσος μεταξύ τους, υποβοηθώντας την τουρκική εισβολή. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Μακάριος από τη Νέα Υόρκη κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 19 Ιουλίου 1974, να αποκαταστήσει την τάξη, και να θέσει τέλος την «εισβολή της Ελλάδας»:

Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι φαντασιώσεις για ισχυρή Ελλάδα


του Παναγιώτη Ήφαιστου

Δεν είναι άγνωστες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για να επιτύχει ένα κράτος να κατακτήσει θέση και ρόλο που θα το καθιστά περιφερειακή δύναμη με επιρροή, στρατηγική εποπτεία και επωφελείς συναλλαγές με τις μεγάλες δυνάμεις. Το νεοελληνικό κράτος τους δύο τελευταίους αιώνες δεν πληρούσε αυτές τις προϋποθέσεις. Ούτε βέβαια και τις τελευταίες δεκαετίες.
Πολύ περισσότερο δεν τις πληροί σήμερα όταν επί μια δεκαετία σέρνεται στο έδαφος, η κοινωνία δέχεται καθημερινά εξοντωτικά πλήγματα, η νεολαία μεταναστεύει και οι εμφορούμενοι από φιλοπατρία πολίτες χαρακτηρίζονται ετερόκλητος όχλος ή και ακραίοι και φασίστες. Γι’ αυτό και για πολλούς άλλους λόγους, αυτά που ακούμε για τον «ηγετικό μας ρόλο στα Βαλκάνια» επειδή η Ελλάδα, ουσιαστικά, αναγνώρισε τον τιτοϊκής επινόησης ανεκδοτολογικό σκοπιανό αλυτρωτισμό, είναι πρωτάκουστα και εκτός πραγματικότητας.
Όποιος έχει στοιχειώδη γνώση για το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις στις ΗΠΑ γνωρίζει πως όταν τέτοια ακούνε οι εκεί αξιωματούχοι του Πενταγώνου χαχανίζουν. Το ίδιο και στα επιτελεία των άλλων μεγάλων δυνάμεων. Εξάλλου, ακόμη και ο Ζάεφ μας πήρε χαμπάρι και την ίδια περίπου στιγμή που χαιρετούσε τον «Μακεδονικό στρατό» μας ανακήρυξε «ηγέτη των Βαλκανίων».

Μελέτη για τη διαμόρφωση των βάσεων σε 465 τμήματα


Του Στράτου Στρατηγάκη
Μαθηματικού - Ερευνητή
stratig@yahoo.com​
Κάθε χρόνο με την ολοκλήρωση της κατάθεσης των μηχανογραφικών δελτίων δημοσιεύουμε την μελέτη για τη διαμόρφωση των βάσεων σε όλα τα τμήματα του μηχανογραφικού δελτίου. Προσέξτε: Η εκτίμηση δεν είναι οι βάσεις. Οι βάσεις θα ανακοινωθούν από το Υπουργείο Παιδείας στα τέλη Αυγούστου. Για να μην παρασυρθεί κανείς υποψήφιος και δηλώσει τις σχολές σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, αποφεύγουμε να δώσουμε αριθμητικά στοιχεία για τη διαμόρφωση των βάσεων κατά τη διάρκεια συμπλήρωσης του μηχανογραφικού δελτίου.  Τώρα που η προθεσμία συμπλήρωσης του μηχανογραφικού δελτίου έληξε μπορείτε να δείτε τις εκτιμήσεις μας. Έτσι κι αλλιώς οι σοβαροί υποψήφιοι δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις εκτιμήσεις για τη διαμόρφωση των βάσεων. Ο λόγος που κάνουμε κάθε χρόνο τη μελέτη για όλες τις σχολές του μηχανογραφικού είναι για να ξέρουν οι υποψήφιοι τι περίπου να περιμένουν, γιατί το άγχος τους είναι πολλές φορές μεγάλο και η αναμονή μεγάλη σε διάρκεια χωρίς κανένα λόγο.
Φέτος η εκτίμηση είχε ιδιαίτερες δυσκολίες, αφού νέα δεδομένα δεν επιτρέπουν να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Τα νέα δεδομένα είναι:
1. Η αύξηση των θέσεων των εισακτέων, που ένα μέρος της αύξησης απορροφούν οι υποψήφιοι των ΕΠΑΛ.

Η απόπειρα φίμωσης του «Άρδην»


του Γιώργου Καραμπελιά

Όπως ίσως έχει ήδη πληροφορηθεί ο αναγνώστης, αυτές τις ημέρες, εκτυλίσσεται μία προσπάθεια βίαιης έξωσης και καταστροφής ενός ανεξάρτητου και αυτόνομου χώρου πολιτιστικού και πολιτικού προβληματισμού, του Κέντρου Πολιτικής και Πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», στο Σύνταγμα, Ξενοφώντος 4, όπου στεγάζονται το κίνημα ΑΡΔΗΝ, το ομώνυμο περιοδικό, η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού με πρόεδρο τον καθηγητή ζωγράφο Σωτήρη Σόρογκα το περιοδικό νέος Λόγιος Ερμής, η μηνιαία εφημερίδα Ρήξη, και οι Εναλλακτικές Εκδόσεις.
Στον συγκεκριμένο χώρο, έχουν οργανωθεί, από τις αρχές του 2013 μέχρι σήμερα, εκατοντάδες εκδηλώσεις, με επιφανείς ομιλητές όπως o ακαδημαϊκός Κων/νος Δεσποτόπουλος, ο πρ. πρύτανης, κ. Γιώργος Κοντογιώργης, ο. Β.Καραποστόλης, ο Νάσος Βαγενάς, διεθνολόγοι όπως οι Άγγελος Συρίγος, Κωνσταντίνος Φίλης, Ιωάννης Μάζης, κ.ά.· στρατιωτικοί όπως ο Φραγκούλης Φράγκος, o Δημήτρης Αλευρομάγειρος, ο πρόεδος της ΕΔΕΚ, Μαρίνος Σηζόπουλος, πολιτικοί, όπως οι Ανδρέας Λοβέρδος, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Νίκος Κοτζιάς, Πέτρος Ευθυμίου, Νίκος Ξυδάκης, Νότης Μαριάς, Κώστας Χρυσόγονος, συγγραφείς όπως οι Δημήτρης Νόλλας και ο Λαοκράτης Βάσσης· προσωπικότητες όπως ο Λέανδρος Ρακιντζής ή ο πρ. εισαγγελέας Αρείου Πάγου Βασίλης Μαρκής, δημοσιογράφοι όπως ο Σταύρος Λυγερός, ο Στάθης Σταυρόπουλος, ο Γιώργος Παπαδόπουλος-Τετράδης, ο Θανάσης Μαυρίδης, ο Σάββας Καλεντερίδης, ο Λάμπρος Καλαρρύτης· καλλιτέχνες όπως η Αφροδίτη Μάνου, ή ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πώς ξεκίνησε η απόπειρα εκδίωξης

Τον Νοέμβριο του 2012, ενοικιάσαμε τον χώρο, από τον κ. Νικόλαο Παράσχη, κληρονόμο της εταιρείας «ΣΚΑΠΑΝΕΑΣ», που είχε δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα επί δικτατορίας (και στην οποία φέρεται ότι συμμετείχε και ο πατέρας του Αλέξη Τσίπρα). Ο χώρος, που βρίσκεται στον 6ο όροφο της οδού Ξενοφώντος 4 δεν διαθέτει κλιμακοστάσιο.

ΕΚΠ.ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ 16-07-2018 - ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΎΠΡΟ ΤΟ 1974


Καλεσμένοι της εκπομπής οι Γιάννης Μπαλζώης, Αντώνης Δούλας.

Την εκπομπή παρουσιάζουν οι Ανδρέας Μαζαράκης, Λωνίδας Αποσκίτης, Σπύρος Δημητρίου. 



«Φτου ξελευθερία»


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Μα τι κάνουμε, παίζουμε κρυφτό; Τα ρυθμικά «5-10-15-20-25...», τα «φτου και βγαίνω», τις κρυψώνες, την παραπλάνηση, τις προειδοποιήσεις «όταν σου λέω μήλο βγαίνεις», τον ηλίθιο που κρυβόταν σε απόσταση αναπνοής απ’ αυτόν που τα φύλαγε και μετά απορούσε που πρώτος «μαρτυρούσε», την αγωνία να προλάβεις να τρέξεις για το «φτου ξελευθερία για όλους» ή την αγωνία όταν είσαι με κλειστά τα μάτια στη γωνία. Όσο καλός και να ‘σαι, κάποια στιγμή θα τα φυλάξεις, αλλά η κορυφαία στιγμή είναι όταν μπορείς τους άλλους ν’ απαλλάξεις.
«Φτου ξελευθερία». Ελεύθερος από ΦΠΑ, μνημόνια, τελώνια, πρώτη δόση φόρου εισοδήματος, λογαριασμούς, συναγερμούς και πολιτικούς ελιγμούς. 
«Φτου ξελευθερία», τι ουτοπία! Γι’ αυτό και τρέχεις να κρυφτείς. Πιο βολικό από το να ψάχνεις. Κι όταν σε βρουν οι υποχρεώσεις, οι επιδόσεις, οι ξεροκέφαλοι αριθμοί, οι φρενήρεις ρυθμοί και οι δηλώσεις μπορείς πάντα να κάνεις ζαβολιά και ν’ αρχίσεις να τρέχεις.

Διάδρομος απογειώσεως ή γυάλα;


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Α. Δ. Παπαγιαννίδη 

Περίσσεψαν οι χαρακτηρισμοί και οι παρομοιώσεις για την πορεία που ανοίγονται μπροστά στην ελληνική οικονομία τώρα - μετά και το Eurogroup της 12ης Ιουλίου που «άγιασε» τις αποφάσεις της 21ης/22ης Ιουνίου, όπως κωδικοποιήθηκαν στο πλαίσιο μεταμνημονιακής εποπτείας (την έπλασε με τα χεράκια της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτήν την εκδοχή της enhanced surveillance) καθώς και τη διαχειριστική παρουσία του ESM. Τις αγίασε μεν, με μια αξιόλογη τρικλοποδιά δε! 
«Καθαρή έξοδος», «καθαρός διάδρομος», «αυτοδύναμη έξοδος», «τέταρτο Μνημόνιο», «Μνημόνιο χωρίς καν χρηματοδότηση», ο καθείς διαλέγει ανάλογα με τις προτιμήσεις του στην Ελλάδα των μέσων του 2018. Σε συζήτηση με τον Νίκο Βέττα, του ΙΟΒΕ, ακούστηκε ένα άλλο ενδιαφέρον δίπολο: «διάδρομος απογειώσεως» ή «γυάλα»; Ας τα πάμε όμως με τη σειρά:
Ο Α. Δ. Παπαγιαννίδης
Βέβαια, ήδη στις όχι-και-τόσο ξεκάθαρες ισορροπίες και προοπτικές ήρθε να προστεθεί ένα ατύχημα διαδρομής - εκείνο του γερμανικής εμπνεύσεως παγώματος της εκταμίευσης των αποφασισμένων 15 δισ. (από τα οποία τα 9 για ενίσχυση του cash buffer/μαξιλαριού, από τα υπόλοιπα τα περισσότερα για εξαγορά προηγούμενων ακριβών δανείων όπως του ΔΝΤ, συν για περαιτέρω απορρόφηση των arrears) με αφορμή/πρόσχημα τη μονομερή αναστολή από την Ελλάδα της -αποφασισμένης- αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά εκείνα, που δέχονται το μεγαλύτερο βάρος των προσφυγικών ροών. Η έκφραση «πάγωμα» δεν είναι σωστή, καθώς ο ESM (στο Δ.Σ. του οποίου ασφαλώς και μετέχει, με αποφασιστικό ρόλο, η Γερμανία…) έχει προχωρήσει στην κατ’ αρχήν έγκριση της εκταμίευσης. Όμως…

Η θεωρία παιγνίων εξηγεί την εμπορική σύγκρουση ΗΠΑ - Κίνας


Το να μάχεσαι ενάντια στον εμπορικό σου εταίρο μοιάζει με κακή ιδέα, αλλά δεν είναι κατ' ανάγκη παράλογη. Η μελέτη των αδυναμιών ενός εταίρου μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να πετύχεις μια καλύτερη εμπορική συμφωνία, σύμφωνα με τη θεωρία παιγνίων, τον κλάδο των Μαθηματικών που εστιάζει στη στρατηγική.
Ορισμένες φορές έχει νόημα για τις χώρες να "δοκιμάζουν η μία την αποφασιστικότητα της άλλης", εξηγεί ο Ethan Harris, επικεφαλής τομέα παγκόσμιας οικονομίας στην Bank of America Merrill Lynch. "Η κίνηση επιβολής δασμών σε διδάσκει κάτι για την άλλη πλευρά", ιδίως την προθυμία της να αντιδράσει, λέει ο Harris.
Η τακτική αυτή έφερε αποτελέσματα για τις ΗΠΑ όταν απείλησαν τη Νότια Κορέα με δασμούς επί των εισαγωγών χάλυβα και αλουμινίου. Οι Κορεάτες έκαναν γρήγορα παραχωρήσεις για να ξεφύγουν από τους δασμούς. Το πρόβλημα με την τακτική "μία σου και μία μου" δεν είναι ο παραλογισμός, αλλά ο λάθος υπολογισμός. Αν κάθε χώρα συνεχίσει να κλιμακώνει τη διαμάχη υπό την εσφαλμένη προσδοκία ότι η άλλη πλευρά τελικά θα υποχωρήσει, το αποτέλεσμα θα είναι υψηλότεροι δασμολογικοί φραγμοί και συρρίκνωση του διασυνοριακού εμπορίου, που θα φέρνουν όλες τις πλευρές σε χειρότερη θέση. Με αυτόν τον κίνδυνο φλερτάρουν οι ΗΠΑ και η Κίνα.

Οι 300 του Λεωνίδα, τα σωματίδια Χ και οι μειοδότες

analyst


Όταν επί 22 χρόνια είσαι το βαποράκι των ευρωπαϊκών οργανισμών, για να παίρνουν τα κράτη της ΕΕ τις επιδοτήσεις και να τις τρώνε οι ηγεσίες τους από κοινού, ή γίνεσαι σαν αυτούς, ή «μουλαρώνεις». Οι «μουλαρωμένοι» είναι πολύ πιο ανθεκτικοί, ενώ ο πόλεμος που διεξάγεται σήμερα είναι πόλεμος νεύρων.
.
του Βασίλη Βιλιάρδου

Άποψη

Απαντώντας στο σχόλιο αναγνώστριας με το κείμενο «Ο επικήδειος της Ελλάδας» έγινα αποδέκτης μίας ακόμη απάντησης, η οποία με ενθουσίασε – με την έννοια πως διαπίστωσα έμπρακτα ότι, η χώρα μας διαθέτει πράγματι υψηλό πνευματικό επίπεδο και πολύ ικανούς νέους ανθρώπους, οπότε δεν θα καταφέρει μόνο να βγει από την κρίση αλλά, επί πλέον, να επιτύχει θαύματα.
Σύμφωνα με την απάντηση αυτή, την οποία διαμόρφωσα κάπως για να γίνει πιο «εύληπτη» ελπίζοντας να μην έχω κάνει διανοητικά λάθη, το πρόβλημα της Ελλάδας πλέον είναι καθαρά μαθηματικό – χημικό και βιολογικό από μία δεύτερη οπτική γωνία (πηγή). Ειδικότερα τα εξής:
Φαντασθείτε ένα κλειστό, οριοθετημένο τετράγωνο, εντός του οποίου ζουν δύο ειδών ενεργά σωματίδια (Χ και Υ) και ένα παθητικό (Ζ) – ενώ διαθέτει μία μόνο πόρτα. Στην πόρτα αυτή υπάρχει ενσωματωμένο ένα φίλτρο, το οποίο έχει έναν διττό ρόλο:(α) επιτρέπει στα σωματίδια Χ να φύγουν και (β) εμποδίζει τα Υ να κάνουν το ίδιο, διατηρώντας τα φυλακισμένα (τα Ζ παραμένουν de facto εγκλωβισμένα, από τον ίδιο τους τον εαυτό).
Ας υποθέσουμε τώρα πως τα Χ σωματίδια είναι οι δημιουργοί, η ατμομηχανή, το πραγματικά παραγωγικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας – το οποίο συνήθως αποτελεί το 1-2% του πληθυσμού μίας χώρας. Αυτό δηλαδή που θέλει να καινοτομήσει στην οικονομία ή να αλλάξει τα πάντα στην πολιτική, επειδή από τη φύση του είναι έτσι φτιαγμένο: να εξελίσσεται και να διορθώνει τα κακώς κείμενα, γνωρίζοντας πως προηγουμένως πρέπει να τα «ξεριζώσει εκ θεμελίων» για να μην χτίζει σε σαθρές βάσεις (υπενθυμίζω τη δημιουργική καταστροφή του Schumpeter).

Μαθηματικά και Τραπεζική: μια διαχρονικά επιτυχημένη σχέση


Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη, Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ευρωπϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων Distinguished Research Professor, Audencia Business School, Γαλλία

Κυριακής Κοσμίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Τραπεζικής Χρηματοοικονομικής Τμήμα Οικονομικών Επιστημών Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Φώτιου ΠασιούραΚαθηγητής Ποσοτικών Μεθόδων στην Τραπεζική Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης Πολυτεχνείο Κρήτης
και Χρήστου Λεμονάκη Επίκουρος Καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων, Τμήμα Αγ. Νικολάου,ΤΕΙ Κρήτης



Για τους περισσότερους τα μαθηματικά σημαίνουν την εφαρμογή τυποποιημένων τεχνικών για την επίλυση καλά καθορισμένων προβλημάτων, με μοναδικά σωστές απαντήσεις. Έχουν σοβαρούς λόγους να το πιστεύουν. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, αυτό ακριβώς σήμαινε! Αλλά με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, η ανάγκη για χρήση των μαθηματικών, σε πληθώρα νέων επιστημών, άρχισε να αλλάζει. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι άνθρωποι, εκτός όσων ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με τα μαθηματικά, δεν βίωσαν την αλλαγή αυτή, μέχρι την ταχεία ανάπτυξη της ψηφιακής εποχής τα τελευταία τριάντα χρόνια. Με τις φτηνές -πανταχού παρούσες- υπολογιστικές συσκευές, που επιλύουν μαθηματικά προβλήματα ταχύτερα και ακριβέστερα από κάθε άνθρωπο, παρέχεται η δυνατότητα -σήμερα παρά ποτέ- για ολοένα και μεγαλύτερη απλοποίηση του πολύπλοκου και επίπονου έργου κάθε εργασίας. Γι’ αυτόν το λόγο κανείς δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει τη μετατόπιση από την παλιά "εφαρμογή γνωστών διαδικασιών" στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται με έμφαση, στην ευρεία και ταχύτατη επίλυση μαθηματικών προβλημάτων, για κάλυψη τρεχουσών αναγκών.


Ο  Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Στη σύγχρονη αυτή πραγματικότητα τίθεται το ζήτημα το κατά πόσο η τραπεζική επιστήμη σχετίζεται με τα μαθηματικά. Μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα έρχεται αβίαστα: τα μαθηματικά και η τραπεζική έχουν τα ίδια δομικά εργαλεία. Για την ακρίβεια, η τραπεζική δανείζεται εργαλεία των μαθηματικών, για να μπορέσει να καταστεί λειτουργική και να διαδραματίσει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο στην οικονομία. 

Δέκα χρόνια κρίσης χρησίμευσαν μόνο να αυξηθούν τα χρέη


του Κώστα Μελά
Έχουν περάσει δέκα χρόνια από το 2008 και το ξέσπασμα της μεγαλύτερης παγκόσμιας κρίσης που έχει συμβεί στον πλανήτη. Έχουμε αρχίσει να εξερχόμαστε μετά από την καταβολή μεγάλου κόστους χωρίς όμως να είμαστε σίγουροι για τις μελλοντικές εξελίξεις. Το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα είναι η αύξηση του χρέους (ιδιωτικού) του οποίου η αύξηση τα προηγούμενα χρόνια από την κρίση είχε οδηγήσει …ακριβώς στην έκρηξη της κρίσης.
Το συνολικό παγκόσμιο χρέος, το 2007, ήταν ίσο με το 179,0% του Παγκόσμιου ΑΕΠ. Αντίστοιχα το 2017 αυξήθηκε στο 217,0% του Παγκόσμιου ΑΕΠ. Εκείνο που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η κατανομή του χρέους μεταξύ αναπτυγμένων και αναπτυσσομένων χωρών. Το χρέος  των αναπτυγμένων οικονομιών έχει αγγίξει το 270,0% , ενώ το αντίστοιχο των αναπτυσσομένων το 176,0% (από 113,0% το 2007) γεγονός που οφείλεται κυρίως στην αύξηση των χρεών των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Αντιθέτως το χρέος των αναπτυγμένων χωρών οφείλεται κυρίως στην αύξηση των χρεών του δημοσίου τομέα λόγο των επεμβάσεων σωτηρίας που έγιναν κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.  

Απασχόληση και κοινωνικές εξελίξεις στην Ευρώπη

taxheaven


Απασχόληση και κοινωνικές εξελίξεις στην Ευρώπη: η επισκόπηση του 2018 επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν θετικές τάσεις αλλά επισημαίνει ορισμένες προκλήσεις, ιδίως σε σχέση με την αυτοματοποίηση και την ψηφιοποίηση


Η Επιτροπή δημοσίευσε σήμερα την ετήσια επισκόπηση της απασχόλησης και των κοινωνικών εξελίξεων στην Ευρώπη (ESDE) για το έτος 2018.

Η φετινή έκδοση επιβεβαιώνει τις τρέχουσες θετικές τάσεις στην αγορά εργασίας, καθώς και τη βελτίωση της κοινωνικής κατάστασης. Ο αριθμός των εργαζόμενων έφθασε σε νέα επίπεδα ρεκόρ. Με περίπου 238 εκατομμύρια άτομα σε θέσεις εργασίας, τα επίπεδα απασχόλησης δεν ήταν ποτέ υψηλότερα στην ΕΕ. Το 2017 εργάζονταν πάνω από τριάμισι εκατομμύρια περισσότερα άτομα σε σύγκριση με το 2016. Ωστόσο, μολονότι ο αριθμός των ωρών εργασίας ανά απασχολούμενο έχει αυξηθεί τα πρόσφατα έτη, βρίσκεται ακόμα σε επίπεδα χαμηλότερα από αυτά του 2008. 

Παράλληλα, παρατηρούμε αυξανόμενα διαθέσιμα εισοδήματα και χαμηλότερα επίπεδα φτώχειας. Η σοβαρή υλική στέρηση έχει υποχωρήσει στο χαμηλότερο επίπεδο όλων των εποχών, με 16,1 εκατομμύρια λιγότερα άτομα να πλήττονται από την κατάσταση αυτή σε σύγκριση με το 2012. Όμως, αν στρέψουμε την προσοχή μας στον αντίκτυπο των τεχνολογικών εξελίξεων, υπάρχουν αβεβαιότητες σχετικά με τις μελλοντικές συνέπειες της αυτοματοποίησης και της ψηφιοποίησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η έκθεση ESDE του 2018 έχει ως κεντρικό θέμα τον μεταβαλλόμενο κόσμο της εργασίας.

Εγκύκλιος προϋπολογισμού 2019: Κόβονται οι συντάξεις


Του Σπύρου Δημητρέλη 
Ξεκάθαρη εντολή κατάρτισης προϋπολογισμού των ασφαλιστικών Ταμείων με την εφαρμογή της ψηφισμένης και προβλεπόμενης από το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα μείωσης των συντάξεων δίνει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Η "εντολή" δίνεται μέσω της αναλυτικής εγκυκλίου για την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2019 όπου από τα ανώτατα πλαφόν δαπανών που έχουν οριστεί προκύπτει ξεκάθαρα ότι η σχετική συνταξιοδοτική δαπάνη μειώνεται δραστικά σε σχέση με το 2018. 
Ειδικότερα, από τον πίνακα για τα ανώτατα όρια δαπανών του κοινωνικού προϋπολογισμού και των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης προκύπτει ότι το ανώτατο ποσό που θα δαπανήσει το δημόσιο για συντάξεις το 2019 είναι 25,48 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή προβλέπει ακριβώς και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Το αντίστοιχο φετινό ποσό δαπάνης που προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα είναι 28,70 δισ. ευρώ, δηλαδή προβλέπεται μια μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης του δημοσίου κατά 3,22 δισ. ευρώ, βασικό συστατικό της οποίας είναι η μείωση των κύριων συντάξεων μετά τον επανυπολογισμό τους για την κατάργηση των προσωπικών διαφορών. 

Ένας βετεράνος της Κύπρου αφηγείται



Ο Αλέξάνδρος Μηλιώνης, βετεράνος της επιχείρησης Κοφινού