Οι εύφλεκτες ελληνοτουρκικές σχέσεις

Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μηλάκα

Οι υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις και τα ακατανόητα λάθη της  έχουν φέρει την ελληνική κυβέρνηση μπροστά στην πιθανότητα μιας νέας ελληνοτουρκικής κρίσης, καθώς η Αγκυρα προχωρά σε έρευνες  στην Κυπριακή ΑΟΖ, σε περιοχές βόρεια του νησιού, και ξεκαθαρίζει ότι δεν αποδέχεται  δικαιώματα Αποκλειστικής Οικονομικής Εκμετάλλευσης για τη Ρόδο, το Καστελόριζο, την Κάρπαθο και την Κρήτη! 

Οι τουρκικές έρευνες βόρεια της Κύπρου θα πραγματοποιηθούν με μέσα (θαλάσσιο γεωτρύπανο) που διαθέτει η τουρκική εταιρία πετρελαίου σε θαλάσσια οικόπεδα που το ψευδοκράτος  (τουρκική δημοκρατία της βόρειας Κύπρου) έχει προσφέρει για εκμετάλλευση στην τουρκική κρατική εταιρία από το 2011. 

 Στο σημείο αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί ότι  από το 2012 (Παρασκευή 8 Απριλίου) με απόφαση δημοσιευμένη στην τουρκική  εφημερίδα της κυβέρνησης το τουρκικό κράτος έχει εκχωρήσει για έρευνα και εκμετάλλευση στην  τουρκική εταιρία πετρελαίου θαλάσσιες περιοχές δυτικά της Κύπρου εντός δηλαδή της Ζώνης Οικονομικής Εκμετάλλευσης η οποία αντιστοιχεί στη Ρόδο και το Καστελόριζο.  

Απλώνει χέρι ο Ερντογάν και στην Κρήτη

της Αντωνίας Δήμου

H τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και την κυπριακή ΑΟΖ βαίνει αμείωτη με την παρουσία του σεισμικού ερευνητικού σκάφους Μπαρμπαρός συνοδεία τουρκικών πολεμικών πλοίων. Η ελληνική πρόθεση, όπως αυτή διατυπώθηκε κατά την πρόσφατη παράδοση-παραλαβή του υπουργείου Εξωτερικών περί τμηματικής επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 ν.μ., ξεκινώντας από το Ιόνιο, ήρθε να εντείνει έτι περαιτέρω την τουρκική προκλητικότητα που εκδηλώθηκε με δύο τρόπους.

Πρώτον, το υπουργείο Εξωτερικών της γείτονος χώρας προειδοποίησε με «casus belli», που ψηφίστηκε ήδη το 1995 από την τουρκική Βουλή, στην περίπτωση που η Ελλάδα αποφασίσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατά. Η ελληνική απόφαση να ακυρώσει την εξαγγελθείσα διαδικασία των προεδρικών διαταγμάτων και αντ’αυτής να εκκινήσει τη διαδικασία εκπόνησης σχεδίου νόμου για την επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ν.μ ερμηνεύτηκε από την Άγκυρα ως υποχώρηση της Αθήνας.

Δεύτερον, ο Τούρκος Υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλούσι Ακάρ, σε συνέντευξή που παραχώρησε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu παρουσίασε χάρτη με τουρκικές διεκδικήσεις που φθάνουν έως και νότια της Κρήτης. Στόχος της εν λόγω δημόσιας παρέμβασης του Τούρκου υπουργού Εθνικής Άμυνας, η προβολή της εικόνας ενός αποφασιστικού αντιπάλου που εγείρει διεκδικήσεις και ανά πάσα στιγμή είναι σε θέση να τις προασπιστεί.

Η. Κονοφάγος: Το κοίτασμα «Καλυψώ» στη Κύπρο δείχνει Κρήτη

Νέα Κρήτη

Η αποκάλυψη ότι το κοίτασμα «Καλυψώ» στην Κυπριακή ΑΟΖ , έχει τελικά αποθέματα ίσα με τις ενεργειακές ανάγκες της Ελλάδας για 50 χρόνια, με μορφολογία που οφείλεται στο σπάσιμο του «Ερατοσθένη» , παραπέμπει νότια της Κρήτης, που έχουμε δεκάδες τέτοια ίδια σπασίματα και μορφολογία, εξαιτίας της διήθησης της Αφρικανικής στην Ευρασιατική πλάκα, λέει ο ακαδημαϊκός  και από τους κορυφαίους έλληνες γνώστες της διεθνούς αγοράς υδρογονανθράκων , Ηλίας Κονοφάγος , στον 98.4.

Ο ίδιος εξήγησε γιατί αλλάζουν τα γεωπολιτικά δεδομένα στη περιοχή μας από τα ενεργειακά και γιατί Ελλάδα και Κύπρος πρέπει ακόμη και τις συμβάσεις με τους πολυεθνικούς κολοσσούς να τις μετατρέψουν σε πόλο έλξης και όχι αποφυγής της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Κέιτ Σμίθ: Γέφυρα Συνεργασίας Βρετανίας – Κρήτης

Νέα Κρήτη

Η Κρήτη στον τουρισμό, την αγροτική παραγωγή και την καινοτομία στην έρευνα και την τεχνολογία, μπορεί να αποτελέσει την γέφυρα συνεργασίας υπόδειγμα μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου, λέει στο Ράδιο  9.84 η πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στη χώρα μας, Κέιτ Σμίθ. Η ίδια μίλησε για την νέα  πραγματικότητα στην Βρετανία μετά το Brexit και σε σχέση με τους χιλιάδες έλληνες ιδίως στο χώρο της εκπαίδευσης, την πορεία της Ευρώπης αλλά και το διαχρονικό αίτημα των Ελλήνων , για επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα.

Πλάτωνας Κρήτη Ατλαντίδα και Ιερό Βουνό

Cretetv Antitheseis

ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ (ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΩΝ ΣΑΤΑΝΑΔΩΝ)

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Μεντβέντιεφ δήλωσε ότι στη Συρία Αμερικανοί και Ρώσοι βρέθηκαν ένα βήμα πριν τη σύγκρουση. Ο κ. Μεντβέντιεφ ανήκει στην πιο “συντηρητική”, μάλλον υπέρ της συνεννόησης με τη Δύση, πτέρυγα του Κρεμλίνου.

Η Ρωσία διέκοψε τη λειτουργία της γραμμής επικοινωνίας με το αμερικανικό Πεντάγωνο για θέματα εναέριου χώρου στη Συρία.

Πριν από μερικούς μήνες, ο κ. ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ δήλωσε ενώπιον επιτροπής του Κονγκρέσσου, ότι τυχόν απόπειρα επιβολής ζωνών απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία συνεπάγεται κίνδυνο πολεμικής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ρωσίας.

Ο κ. Νετανιάχου από την πλευρά του δεν κρατήθηκε. Δεν έκρυψε τη χαρά του για τους βομβαρδισμούς της Συρίας και υπενθύμισε το Ιράν, την Κορέα και “άλλους”. Τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την εντύπωση ότι είναι πιο ισχυρός από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Εγώ τι να πω τώρα, του εύχομαι απλώς να μην αποδειχθεί μοιραία φιγούρα για τον λαό και το κράτος του.

Ο κ. Τίλερσον, αυτός ο φοβερός άνθρωπος που διοικούσε την ‘Εξον, προγραμματίζοντας την κλιματική αλλαγή, δηλαδή τον θάνατο της ζωής στον πλανήτη, ΥΠΕΞ σήμερα των ΗΠΑ κατευθύνεται τώρα στη Μόσχα. Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις που κάνει πηγαίνοντας εκεί, μάλλον τελεσίγραφο πρόκειται να επιδώσει. Και μάλλον θα δυσκολευτεί να βρει παραλήπτη. (Για την ιστορία, λύσσαξε η ‘Εξον το 2004 να ψηφίσουν οι Κύπριοι τη διάλυση του κράτους τους. Μόνο να μας βομβαρδίσει δεν απείλησε τότε, αν παρακούαμε τις εντολές).

http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1322785&srv=266

Νέα Κρήτη

Το ηλεκτρικό καλώδιο EuroAsia Interconnector θα αλλάξει οριστικά την ενεργειακή πορεία της Κρήτης, αφού θα της επιτρέψει να βγει από την απομόνωση και μάλιστα να λειτουργεί στη συνέχεια ως ενεργειακός κόμβος που θα βοηθήσει έμπρακτα και την ανάπτυξη των θεμάτων των υδρογονανθράκων και στα 9 θαλάσσια οικόπεδα που βρίσκονται Νότια της Κρήτης.

Του Νίκου Λυγερού

Διότι οι ικανότητες του EuroAsia Interconnector απελευθερώνουν το όλο πλαίσιο της εξάρτησης. Η Κρήτη ξοδεύει πολύ ενέργεια σε υδρογονάνθρακες, και ειδικά πετρέλαιο, που αναγκάζεται να αγοράσει για να λειτουργήσουν οι μονάδες παραγωγής. Αυτό σημαίνει πρακτικά μια τεράστια ρύπανση του περιβάλλοντος, η οποία θα λήξει με την τοποθέτηση του ηλεκτρικού καλωδίου.

Ταυτόχρονα θα ελαφρύνει και το βάρος το οικονομικό της όλης Ελλάδας, αφού αυτή αναγκάζεται μέσω των καταναλωτών να συνεισφέρει στα έξοδα της Κρήτης. Με άλλα λόγια, το ηλεκτρικό καλώδιο EuroAsia Interconnector προσφέρει μια καινοτόμα επίλυση των προβλημάτων που διαχειρίζεται η Περιφέρεια Κρήτης.

Ο Ερωτόκριτος και η Άλωση του Χάνδακα

Νέα Κρήτη

Η Άλωση του Χάνδακα από τους Οθωμανούς έγινε το 1669 και για όσους ξέρουν για τον Ερωτόκριτο, ο τίτλος μας μπορεί να θεωρηθεί αναχρονισμός. Σίγουρα ο Ερωτόκριτος είναι κατά πολύ προγενέστερος της Άλωσης ως έργο και δεν μπορεί να έχει επηρεαστεί από αυτήν.

Του Νίκου Λυγερού

Τουλάχιστον αυτό θα έλεγε ένας γνώστης της ενετοκρατικής παράδοσης. Όμως θα ξεχνούσε το θέμα της εκτύπωσης του έργου το 1713 και τα λόγια του ίδιου του τυπογράφου, διότι αυτός μάς εξηγεί ακόμα και τον τίτλο. ἔκρινα, γράφει, με τήν συμβουλήν λογίων ἀνθρώπων να πρωτοτυπώσω εἰς τοῦτες τές ἡμέρες τόν Ἐρωτόκριτον, Ποίημα παλαιόν, ὁπού τόσον ἐπαινείται καί τιμᾶται εἰς τάς Νήσους τοῦ Ἀδριακοῦ καί εἰς την Πελοπόννησον, καί μάλιστα εἰς τήν περίφημον Χώραν τῆς Ζακύνθου, ὁπού ἀκόμη εὑρίσκονται, ὡσάν καί ἀλλοῦ, οἱ ἀπόγονοι τῶν ταλαιπώρων Κρητικῶν, καθώς ἐκεῖ ηὗραν εὐσπαλχνικόν καταφύγιον μετά τήν ἃλωσιν τῆς Πατρίδος τως, Μετά από αυτήν την εξήγηση όλα τα πράγματα είναι πιο απλά, διότι υπάρχουν τα ιστορικά δεδομένα.

Οι στόχοι τύπου ΖΟΡ στον Ερατοσθένη και Νότια της Κρήτης

Νέα Κρήτη

Μετά τον εντοπισμό του κυπριακού στόχου κοιτάσματος τύπου ΖΟΡ (ασβεστολιθικός ύφαλος) στο κυπριακό θαλάσσιο οικόπεδο 11, κοιτάξαμε εάν από τα υπάρχοντα γεωφυσικά στοιχεία στην περιοχή έχουν ήδη εντοπιστεί και άλλοι στόχοι τύπου ΖΟΡ.

Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος

Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε επισημάνει ότι η παρουσία γιγαντιαίων ταμιευτήρων υδρογονανθράκων αυτού του τύπου συμβαίνει μόνο εφόσον παλαιογεωγραφικά στην περιοχή υπήρξαν πράγματι λιμνοθάλασσες. Είναι ήδη γνωστό ότι γύρω από τον Ερατοσθένη υπήρξαν λιμνοθάλασσες, στις ακτές των οποίων δημιουργήθηκαν καρστικοί ασβεστολιθικοί ύφαλοι (reefs) με εξαιρετικά υψηλό δευτερογενές πορώδες (βλ. Εικ.1).

Η μορφή των υφάλων γύρω από τον Ερατοσθένη παρουσιάζονται σχηματικά στην Εικ.2.

Τουρκικά παιχνίδια με την Κρήτη

Νέα Κρήτη

Η αναθέρμανση των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο, και μάλιστα θέτοντας στο τραπέζι ζητήματα που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν "φετίχ" και για την ίδια, αυτή τη φορά όχι απλά φέρνει στο προσκήνιο και το γεωστρατηγικό ρόλο της Κρήτης και της Δωδεκανήσου (ιδίως το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου), αλλά μετατρέπει το Ηράκλειο σε κομβικής σημασίας περιοχή, ως προς την έκδοση των απαραίτητων ναυτικών οδηγιών και δεσμεύσεων που εμπλέκουν ή όχι θέματα εθνικής κυριαρχίας.

Του Γιώργου Σαχίνη

Άλλωστε το τελευταίο διάστημα είναι προφανές πως η Άγκυρα δεν περιορίζεται στην επικαιροποίηση των διεκδικήσεών της στο Αιγαίο, αλλά υπεισέρχεται και στο μόνο πρακτικό θέμα που η Ελλάδα αναγνωρίζει ως πλαίσιο συζήτησης, την υφαλοκρηπίδα, αλλά όχι με τους όρους αμφισβήτησης που θέτει η Άγκυρα. Όλα αυτά σε μία περίοδο που υποτίθεται ότι οι δύο πλευρές θα έπρεπε να έχουν αποκαταστήσει πλήρως ακόμη και στρατιωτικούς διαύλους επικοινωνίας για το εκρηκτικό προσφυγικό ζήτημα.

Ξαφνικά, και ενώ μέχρι σήμερα κατά βάση η Τουρκία έθετε τρεις θεματικές ενότητες στο Αιγαίο ως προς την αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ιδίως νησιών μας, τώρα στις αμφισβητήσεις προστέθηκαν τέσσερις τουλάχιστον μεγάλες περιοχές του Αιγαίου αλλά και νότια της Κρήτης. Ως πρόσχημα για αυτό, είχαμε την ανακοίνωση του προγράμματος "Deniz Arastima Sefer Planlan-2016Plani", που είναι το ετήσιο πρόγραμμα θαλάσσιων ερευνών για το 2016 της Τουρκίας.

Το πρόγραμμα ανακοινώθηκε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και υποτίθεται ότι αφορά έρευνες για την κλιματική αλλαγή και την τυχόν επίδρασή της στη μορφοποίηση του Αιγαίου. Οι έρευνες αυτές θα γίνουν από το "περιώνυμο" τουρκικό ερευνητικό σκάφος "PIRI REIS", μεταξύ 1ης και 10ης Μαρτίου, με επικεφαλής του προγράμματος το Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Θαλάσσιας Επιστήμης και Τεχνολογίας της Τουρκίας.

Γ. Σαχίνης: Πάει πολύ, κύριε Ρίχτερ

Νέα Κρήτη

Παρότι πρώτοι σηκώσαμε τη "σημαία" για το επαχθές της αναγόρευσης του Γερμανού ιστορικού Χάιντς Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης, για τον τρόπο που αυτή έγινε και με το σκεπτικό που αυτή έγινε, έπειτα από πρόταση μεταπτυχιακού του φοιτητή, μετέπειτα καθηγητή στο Ρέθυμνο και τώρα - αφού έκανε τη δουλειά του - καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, πρώτοι ήμασταν και αυτοί που καυτηριάσαμε το γεγονός πως το επίμαχο βιβλίο του δεν μπορεί να βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου και να δικάζεται, όσο επαχθές κι αν το θεωρούμε, όσο κι αν έχει έρευνα του ποδαριού (ο ίδιος άλλωστε παραδέχτηκε ότι την Κρήτη για το υλικό την επισκέφτηκε μόλις 48 ώρες), όσα ψεύδη και ανακρίβειες κι αν περιέχει.

Εσχάτως όμως διαπιστώνουμε ότι με ενορχήστρωση αθηναϊκών μέσων και διανοουμένων, που καν ιδέα δεν έχουν για το θέμα, επιχειρείται μία ολική επαναφορά και δικαίωση του Ρίχτερ, περίπου, με τους Κρήτες εμφανιζόμενους ως «αγροίκους, πρωτόγονους και τζιχαντιστές της σκέψης», όμοια όπως ο Ρίχτερ χαρακτήρισε την αντίσταση των Κρητών του '40 έναντι των Γερμανών κατακτητών ναζί «βρόμικη και απάνθρωπα βάρβαρη», σε βαθμό που τα αντίποινα των ναζί να γίνουν εξίσου βρόμικα (!!!) για πρώτη φορά στις τότε παγκόσμιες πολεμικές συγκρούσεις (!).

Σοβαρά τώρα, αν αυτό δεν είναι πλήρης παραχάραξη της ιστορίας και βαθύς, επικίνδυνος αναθεωρητισμός, τότε τι είναι;

Η ΠΟΛΥΦΙΛΗΤΗ... ΚΡΗΤΗ

Cretetv Antitheseis

ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΜΕΡΟΣ Γ')

Η ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1906 - 1908

Εσωτερικές Πολιτικές Εξελίξεις

Οι συνεχείς επαναστάσεις των Κρητών και ο αιματηρός τους αγώνας για ένωση με την Ελλάδα δικαιώθηκαν εν μέρει το 1898, όταν οι προστάτιδες δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία) προχώρησαν σε Σολομώντειο λύση του κρητικού προβλήματος. Αφενός, η Κρήτη θα παρέμενε υπό Οθωμανική κυριαρχία, αφετέρου όμως θα τη διοικούσε ως αρμοστής ένας Έλληνας πρίγκιπας, ο δευτερότοκος γιος του βασιλέα Γεωργίου Α', ο οποίος ονομαζόταν επίσης Γεώργιος. Η περίοδος της αρμοστείας του Γεωργίου σημαδεύτηκε από την επανάσταση του Θερίσου το 1905, η οποία οδήγησε στην αντικατάσταση του πρίγκιπα Γεωργίου από τον έμπειρο Αχαιό πολιτικό Αλέξανδρο Ζαΐμη, το 1906...


Η αυταρχική διοίκηση του πρίγκιπα και η στάση του στο ζήτημα της ένωσης με την Ελλάδα προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια μεγάλου τμήματος της Κρητικής κοινής γνώμης, μία δυσαρέσκεια που εκφράστηκε πολιτικά μέσα από την Ηνωμένη Αντιπολίτευση, ένα πολιτικό μόρφωμα που δημιούργησαν οι αντίπαλοι της πολιτικής του. Επικεφαλής της κίνησης αυτής τέθηκαν οι Ελευθέριος Βενιζέλος, Κωνσταντίνος Μάνος και Κωνσταντίνος Φούμης. Η αδιαλλαξία του πρίγκιπα οδήγησε στην επανάσταση του Θερίσου και στην αντικατάστασή του, όχι όμως και στην ένωση με την Ελλάδα, όπως αρχικά επεδίωξαν οι επαναστάτες.

ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΜΕΡΟΣ Β')

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

ΔΙΟΙΚΗΣΗ 

Ο πρίγκιπας Γεώργιος, δευτερότοκος γιος του βασιλέως Γεωργίου Α' της Ελλάδας, ορίστηκε ως ύπατος αρμοστής Κρήτης με τριετή θητεία. Στις 9 / 21 Δεκεμβρίου 1898 έφθασε στη Σούδα με τη Ρωσική ναυαρχίδα «Νικόλαος Α'», η οποία συνοδευόταν και από άλλα πολεμικά πλοία των άλλων Δυνάμεων, όπου τον υποδέχθηκαν πανηγυρικά. Στο λιμένα της Σούδας τον υποδέχτηκαν οι Ναύαρχοι Ποττιέ, Νόελ, Σκρύδλωφ και Μπέτολλο και, φυσικά, οι ενθουσιώδεις Κρητικοί, που έβλεπαν τα όνειρά τους για αυτοδιάθεση να πραγματοποιούνται. Ο πρόεδρος του συμβουλίου των Ναυάρχων, ο Γάλλος ναύαρχος Ποττιέ, του παρέδωσε επίσημα στο Διοικητήριο Χανίων τη διοίκηση της Κρήτης...


Τα Ευρωπαϊκά πολεμικά, έξω από το λιμάνι, χαιρέτιζαν με κανονιοβολισμούς την ύψωση της Κρητικής σημαίας. Τα Χανιά ήταν το πνευματικό, το διοικητικό, το εμπορικό και το βιομηχανικό κέντρο του νέου κράτους. Ο Μανούσος Κούνδουρος έγραφε στο ημερολόγιό του:

«Τὸ ἐθνικὸν γεγονὸς συνεπληρώθη. Ο Πρίγκιψ Γεώργιος τῆς Ἑλλάδος κατῆλθε σήμερον ἐνταῦθα μὲ τὸν τίτλον Ὑπάτου Ἁρμοστοῦ τῶν Δυνάμεων, ἀλλὰ κατ’ ουσίαν ὡς ἀντιβασιλεύς. Οἱ Ναύαρχοι τῶν τεσσάρων Δυνάμεων Ποττιέ, Νόελ, Μπέτολλο καὶ Σκρύδλωφ τὸν ὑπεδέχθησαν ἐν Σούδᾳ. Στρατὸς δὲ διεθνὴς παρατεταγμένος καὶ πλῆθος Κρητῶν ἐχαιρέτιζε μετ’ ἐνθουσιασμοῦ τὴν εἴσοδόν του ἀπὸ Σούδας μέχρι Χανίων· ἔνθα ἐψάλη δοξολογία ἐν τῷ ναῷ τῶν Εἰσοδίων ἐπὶ τῇ αἰσίᾳ ἀφίξει του καὶ τῇ ἀπελευθερώσει τῆς νήσου. 

Ὁ πρόεδρος τοῦ συμβουλίου τῶν ναυάρχων Ποττιέ, Γάλλος ναύαρχος τῷ παρέδωκεν ἐπισήμως ἐντὸς τοῦ Διοικητηρίου Χανίων, καὶ ἐνώπιον τῶν λοιπῶν ναυάρχων, τὴν ὑπερτάτην Διοίκησιν τῆς νήσου. Κρητικὴ δὲ σημαία ὑψωθεῖσα τὴν στιγμὴν ταύτην ἐχαιρετίσθη διὰ κανονιοβολισμῶν ὑπὸ τῶν ἔξωθι τοῦ λιμένος ἠγκυροβολημένων Εὐρωπ. πολεμικῶν πλοίων».

ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΜΕΡΟΣ Α')

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ

ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΤΩΝ 1858 - 1898

Ο αποκλεισμός της Κρήτης από το Ελληνικό κράτος το 1830 δεν απέλπισε τους Κρητικούς, αλλά αντίθετα όξυνε την επαναστατικότητα και τη διάθεση για εξεγέρσεις και αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού. Οι Κρήτες δεν περίμεναν από τις Μεγάλες Δυνάμεις να τους προσφέρουν την απελευθέρωση, αλλά την επιδίωκαν με τα όπλα και ανατρέφονταν με το ιδανικό του τουφεκιού και του πολέμου. Γι' αυτό πίεζαν συνεχώς με εξεγέρσεις ελπίζοντας ότι θα εξανάγκαζαν τις Δυνάμεις ή την Πύλη να υποκύψουν στο αίτημα για ένωση ή αυτονομία. Γνώριζαν καλά ότι η λύση δεν εξαρτάται μόνο από τη βούλησή τους, αλλά κυρίως από την Ευρώπη. Γι' αυτό, εκτός από τον ένοπλο αγώνα, διεξήγαγαν και ένα διπλωματικό αγώνα με υπομνήματα, καταγγελίες, ενημερώσεις και προσφυγές. Έτσι, μετέτρεψαν το Κρητικό Ζήτημα σε Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό πρόβλημα...


Τα υπομνήματα που συνέταξαν οι Κρήτες Χριστιανοί δείχνουν πλήρη συνείδηση του εθνικού χαρακτήρα των αγώνων τους. Η γλώσσα, η Παιδεία, η Ιστορία, το αίμα, οι παραδόσεις, η Ορθοδοξία και το παρελθόν ήταν κοινά με την Ελλάδα. Το πνεύμα της Μεγάλης Ιδέας κυριαρχούσε με το σύνθημα της ένωσης και είναι δεδομένα η εξέγερση της εθνικής συνείδησης και ο πόθος για ελευθερία. Το Χάτι Χουμαγιούν αποτέλεσε για την Κρήτη την αφετηρία των κινητοποιήσεων απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης. Στο διάταγμα αυτό στηρίχθηκαν, από το 1856 μέχρι την αποχώρηση των Τούρκων το 1898, όλες οι διεκδικήσεις των Χριστιανών της Κρήτης.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗ

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Η ΚΡΗΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΩΣ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1878 - 1913)

ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ 

Η Κρήτη από το 1868 ως το 1878

Ο Οργανικός Νόμος ίσχυσε για μια δεκαετία, ως τη νέα επανάσταση του 1878. Παρά τις θριαμβολογίες της Υψηλής Πύλης, που επιχειρούσε να παρουσιάσει τον Οργανικό Νόμο ως χειρονομία καλής θέλησης και ως απόδειξη παραχώρησης νέων προνομίων, ο νόμος αυτός ήταν στην πραγματικότητα φενάκη. Η μεγάλη αδικία σε βάρος του Χριστιανικού στοιχείου του νησιού φάνηκε αμέσως με τις διατάξεις για την εκλογή αντιπροσώπων στη Γενική Συνέλευση. Οι 250.000 του Χριστιανικού στοιχείου εξέλεγαν 38 αντιπροσώπους, ενώ οι μόλις 70.000 του Μουσουλμανικού 36. Ακόμη και οι Εβραίοι, που ήταν μόλις 50 οικογένειες σε ολόκληρη την Κρήτη, εξέλεγαν 1 αντιπρόσωπο...


Έτσι, από την αρχή ο Οργανικός Νόμος έγινε αντικείμενο λαϊκής σάτιρας, που εκφράστηκε με πολύ ενδιαφέροντα στιχουργήματα, τα οποία κυκλοφορούσαν ανώνυμα και πολλές φορές τοιχοκολλούνταν σε κεντρικούς δρόμους των Κρητικών πόλεων ως παράνομες εφημερίδες τοίχου. Η λαϊκή έκφραση «Τση Κρήτης ο Οργανισμός του ντοβλετιού ο στολισμός» αποδίδει την απέχθεια που ένιωθαν οι Κρητικοί για το νέο αυτό κατασκεύασμα της Υψηλής Πύλης. Οι Τουρκικές αρχές της Κρήτης εφάρμοζαν κατά γράμμα τις διατάξεις του Οργανικού Νόμου και φυλάκιζαν ή εξόριζαν επιφανείς Κρήτες με την παραμικρή υποψία. Η κατάσταση κατά τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1866 ήταν αληθινά τραγική.

Η ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (1866 - 1869)

Η ΚΡΗΤΗ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο 19ος αιώνας σε σχέση με την ιστορία της Κρήτης αναμφίβολα μπορεί να θεωρηθεί ως ο αιώνας των Κρητικών Επαναστάσεων. Από το 1821 ως το 1898 η Ιστορία της Μεγαλονήσου είναι η Ιστορία της Ελευθερίας. Όλες οι Κρητικές Επαναστάσεις είχαν ως σκοπό την απελευθέρωση και την ένωση της νήσου με την Ελλάδα. Εύκολα διαπιστώνει κανείς από το ένα μέρος τους ιδεολογικούς αγώνες προς αυτές τις κατευθύνσεις και από το άλλο την επαναστατική προπαρασκευή, μια ζωντανή ιστορική εμπειρία που είχε τις ρίζες της βαθιά μέσα στο χρόνο, αρκεί να θυμηθεί κανείς τον Δασκαλογιάννη των Σφακιών το 1770 - 1771. Δεν είναι υπερβολή να κάνει κανείς λόγο για μια Διαρκή Κρητική Επανάσταση, που δεν είχε όρια ούτε ικανοποίηση αν αναλογιστούμε ότι το έτος 1898 μπορεί να αποτελεί ιστορική τομή για τη Μεγαλόνησο...


Ωστόσο οι αγώνες θα συνεχιστούν στην Ήπειρο, στη Μακεδονία και τη Θράκη ως το 1912 - 1913, στο Μικρασιατικό μέτωπο ως το 1922, την περίοδο της Κατοχής και της Αντίστασης το 1940 - 1944. Εξηγείται έτσι γιατί οι Κρητικές Επαναστάσεις προκαλούν το ενδιαφέρον των ερευνητών, γιατί στρέφονται με ιδιαίτερη μέριμνα ή φροντίδα προς το όντως τολμηρό πολιτικό εγχείρημα, το νέο πολίτευμα της Κρητικής Πολιτείας. Από μια άλλη οπτική γωνία το Κρητικό Ζήτημα, που κάνει την εμφάνισή του από την εποχή ακόμη της Βενετοκρατίας, αποκαλύπτει ότι η Μεγαλόνησος, καθώς ζούσε μέσα στην ορμή και με πάθος μιας αδιάκοπης επανάστασης, είχε προδοθεί από όλους.

Αρχικά από τους κατακτητές της, γεγονός «λογικό» και αυτονόητο, από τη διπλωματία γενικώς και ειδικότερα, και τέλος από την ίδια την Ιστορία. Γι’ αυτό ο Κρητικός 19ος αιώνας, η εποχή της Διαρκούς Κρητικής Επανάστασης, παρουσιάζει αυξημένο ενδιαφέρον. Ωστόσο δεν είναι εύκολο να προβλέψει κανείς τις εξελίξεις, να αιχμαλωτίσει το μέλλον και να το αποκαλύψει. Αλλά οι Κρητικοί Επαναστάτες είχαν και αυτή την ικανότητα, να προεικάσουν το μέλλον, να το ελέγξουν και να κάνουν πράξη τα οράματα, τους πόθους και τις ελπίδες των προγόνων τους.

ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟ 19ο ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ

ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ 

Το Κρητικό ζήτημα, αναπόσπαστο μέρος και συχνά σημείο αιχμής του όλου Ανατολικού ζητήματος στην ευρύτερη διάρκεια του ΙΘ' αιώνα, προσέγγισε στην τελική λύση του, όταν το 1897 τα μέλη της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας -οι έξι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής- επέβαλαν στην Τουρκία, να εκχωρήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, διατηρώντας την ψιλή μόνο επικυριαρχία και εγγυήθηκαν συλλογικά την εφαρμογή καθεστώτος αυτόνομου, υπό την προστασία τους, ορίζοντας ως ύπατο αρμοστή το δευτερότοκο γιο του βασιλέα των Ελλήνων. Στη βασική σύσταση του, το καθεστώς της αυτονομίας χαρακτηριζόταν από την πολλαπλότητα και, συχνά, τη σύγχυση στον καθορισμό της λειτουργίας των κύριων θεσμικών οργάνων του, μονομερών και συλλογικών, τοπικών και διεθνών...


Στο ίδιο πρόσωπο του ύπατου αρμοστή, συνεκτικού δεσμού με το εθνικό κέντρο, συγκρουόταν η ιδιότητα του εντολοδόχου του Κρητικού λαού και του εκπροσώπου των Προστατριών Δυνάμεων, του φορέα δηλαδή εθνικών διεκδικήσεων και του εγγυητή διεθνών δεσμεύσεων. Οι μοιραίες αυτές αντιφάσεις και οι αναπόφευκτες δυσλειτουργίες στο επίπεδο των θεσμών έμελλε να συναρτηθούν και με βαθύτερες εγγενείς αδυναμίες με έκδηλο τον αντίκτυπο στο πεδίο της διοικητικής οργάνωσης και της παραγωγικής ανάπτυξης. Υπό τις συνθήκες, αυτές, εντεινόταν η αίσθηση της προσωρινότητας και η εμμονή των κατοίκων της Μεγαλονήσου στην άμεση ικανοποίηση του ενωτικού αιτήματος.