freepen
Είχα αρχίσει να βαριέμαι να στέλνω βιογραφικά και να παίρνω τηλέφωνα ρωτώντας για την τύχη τους. Όλοι μου έλεγαν πως θα με ειδοποιήσουν, αλλά το ρημάδι δεν χτύπαγε.
Τι κι αν το σήκωνα δεκαεφτά φορές τη μέρα για να δω αν χτυπάει ή έχει κάποιο πρόβλημα (τι πρόβλημα νa 'χει, ρε χριστιανέ μου), αυτό παρέμενε βουβό!
Πάνω εκεί που είχα απελπιστεί και μόνο από περιπαικτική διάθεση κοιτούσα το ακουστικό, χτύπησε μια μέρα πολύ απαιτητικά. Το κουδούνισμα ήταν διαφορετικό. Σαν απαιτητική γκόμενα έκανε. Χτύπαγε σαν να έλεγε: "Κώστα!!! Σήκωσέ το γρήγορα!". Η αλήθεια είναι ότι αρχικά σκέφτηκα να μην το σηκώσω, αλλά μ΄ έφαγε η περιέργεια και το σήκωσα.
"Καλημέρα σας. Ο κύριος Χατζηάνεργος;" λέει μια γυναικεία φωνή, τόσο χαριτωμένα και ναζιάρικα που νόμιζες ότι σου μίλαγε λίγο πριν... "Ο ίδιος". "Σας τηλεφωνώ από την εταιρεία Α, που έχετε κάνει αίτηση για δουλειά. Θα θέλαμε να περάσετε αύριο στις 10 το πρωί να συναντηθείτε με τον κύριο Παπαφέντη και να συζητήσετε για τη θέση που ζητήσατε. Μπορείτε;" "Βεβαίως" ψέλλισα, και ενώ η κλήση τερματίστηκε, εγώ έμεινα με το ακουστικό στο χέρι για αρκετά δευτερόλεπτα ακόμα, προσπαθώντας να καταλάβω αν το φαντάστηκα ή όντως με κάλεσαν για δουλειά.
Αφού τσιμπήθηκα και κατάλαβα ότι είναι αλήθεια, πέρασα την υπόλοιπη μέρα τρισευτυχισμένος, κάνοντας όνειρα και για τη δουλειά, αλλά και για το γκομενάκι που μου τηλεφώνησε. Η φαντασία μου είχε οργιάσει. Μερικά δευτερόλεπτα κράτησε το τηλεφώνημα και δημιούργησε τόσες σκέψεις και σενάρια με χρήμα, σεξ και ροκ ΄ν ρολ που κανένας θερμοδυναμικός νόμος δεν θα μπορούσε να ισορροπήσει.
Την άλλη μέρα το πρωί στις 10 ήμουν εκεί. Το κορίτσι ήταν σούπερ! Η δουλειά μάπα. Ήθελαν να κόβω το ρεύμα σε ανθρώπους που δεν είχαν πληρώσει. Έφυγα με χίλια. Βγαίνοντας, άφησα το τηλέφωνό μου στην κοπέλα. "Αν μπορείς παίρνε κανά πρωί να μου φτιάχνεις τη μέρα". Τα υπόλοιπα άστα στη φαντασία μου...
Κώστας , 28 χρ.
imerologioanergou.gr
Είχα αρχίσει να βαριέμαι να στέλνω βιογραφικά και να παίρνω τηλέφωνα ρωτώντας για την τύχη τους. Όλοι μου έλεγαν πως θα με ειδοποιήσουν, αλλά το ρημάδι δεν χτύπαγε.
Τι κι αν το σήκωνα δεκαεφτά φορές τη μέρα για να δω αν χτυπάει ή έχει κάποιο πρόβλημα (τι πρόβλημα νa 'χει, ρε χριστιανέ μου), αυτό παρέμενε βουβό!
Πάνω εκεί που είχα απελπιστεί και μόνο από περιπαικτική διάθεση κοιτούσα το ακουστικό, χτύπησε μια μέρα πολύ απαιτητικά. Το κουδούνισμα ήταν διαφορετικό. Σαν απαιτητική γκόμενα έκανε. Χτύπαγε σαν να έλεγε: "Κώστα!!! Σήκωσέ το γρήγορα!". Η αλήθεια είναι ότι αρχικά σκέφτηκα να μην το σηκώσω, αλλά μ΄ έφαγε η περιέργεια και το σήκωσα.
"Καλημέρα σας. Ο κύριος Χατζηάνεργος;" λέει μια γυναικεία φωνή, τόσο χαριτωμένα και ναζιάρικα που νόμιζες ότι σου μίλαγε λίγο πριν... "Ο ίδιος". "Σας τηλεφωνώ από την εταιρεία Α, που έχετε κάνει αίτηση για δουλειά. Θα θέλαμε να περάσετε αύριο στις 10 το πρωί να συναντηθείτε με τον κύριο Παπαφέντη και να συζητήσετε για τη θέση που ζητήσατε. Μπορείτε;" "Βεβαίως" ψέλλισα, και ενώ η κλήση τερματίστηκε, εγώ έμεινα με το ακουστικό στο χέρι για αρκετά δευτερόλεπτα ακόμα, προσπαθώντας να καταλάβω αν το φαντάστηκα ή όντως με κάλεσαν για δουλειά.
Αφού τσιμπήθηκα και κατάλαβα ότι είναι αλήθεια, πέρασα την υπόλοιπη μέρα τρισευτυχισμένος, κάνοντας όνειρα και για τη δουλειά, αλλά και για το γκομενάκι που μου τηλεφώνησε. Η φαντασία μου είχε οργιάσει. Μερικά δευτερόλεπτα κράτησε το τηλεφώνημα και δημιούργησε τόσες σκέψεις και σενάρια με χρήμα, σεξ και ροκ ΄ν ρολ που κανένας θερμοδυναμικός νόμος δεν θα μπορούσε να ισορροπήσει.
Την άλλη μέρα το πρωί στις 10 ήμουν εκεί. Το κορίτσι ήταν σούπερ! Η δουλειά μάπα. Ήθελαν να κόβω το ρεύμα σε ανθρώπους που δεν είχαν πληρώσει. Έφυγα με χίλια. Βγαίνοντας, άφησα το τηλέφωνό μου στην κοπέλα. "Αν μπορείς παίρνε κανά πρωί να μου φτιάχνεις τη μέρα". Τα υπόλοιπα άστα στη φαντασία μου...
Κώστας , 28 χρ.
imerologioanergou.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου