Σονέτο του γλυκού παραπόνου

Λογοτεχνικές Μικρογραφίες

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα

των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία

που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο

το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου

Ποιήματα του Γιάννη Σκαρίμπα

Ερανιστής

ΧΑΛΚΙΔΑ (από τη συλλογή ΟΥΛΑΛΟΥΜ)

Νάν” σπασμένοι οι δρόμοι, νά φυσάει ο νότος κι εγώ καταμονάχος καί νά λέω: τί πόλη! νά μήν ξέρω άν είμαι –μέσα στήν ασβόλη– ένας λυπημένος πιερότος!Φύσαε –είπα– ο νότος κι έλεγα: Η Χαλκίδα, ώ Χαλκίδα –πόλη (έλεγα) καί φέτος ήμουν –στ” όνειρό μου είδα– Περικλέτος, πάλι Περικλέτος ήμουν –είδα…Έτσι έλεγα! Ήσαν μάταιοι μου οι κόποι πάν” σέ ξύλο κούφιο, πρόστυχο, ανάρια, Ως θερία, ως δέντρα –αναγλυμένοι– ως ψάρια τά όνειρά μου (μούμιες) κι οι ανθρώποι.Τώρα; Πόλη, τρέμω τά γητέματά σου κι είμαι ακόμα ωραίος σάν τό Μάη μήνα, κρίμα, λέω, θλιμμένη νάσαι κολομπίνα καί νά κλαίω εγώ στά γόνατά σου. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .Έτσι νάν” σπασμένοι, νά φυσά απ” τό νότο καί μέ πίλο κλόουν νά γελάς, Χαλκίδα: Άχ, νεκρόν στό χώμα –νά φωνάζεις– είδα έναν μου ακόμη πιερότο! . . .

ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ… ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΟΥΝ!

iskra

Του ΔΑΝΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ*

«Η Ελλάδα είναι η χώρα με την υψηλότερη πιθανότητα χρεοκοπίας, εκτιμά σε έκθεση της η BlackRock».

Το πρώτο που θα είχε να παρατηρήσει κανείς διαβάζοντας αυτή την είδηση είναι πόσο μακριά από την πραγματικότητα βρίσκεται η κυβέρνηση με το «succes story» της.

Το δεύτερο είναι ότι όλα αυτά που προηγήθηκαν (για την ακρίβεια αυτά που πάθαμε) για να αποφύγουμε δήθεν τη χρεοκοπία δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα αφού ο κίνδυνος της χρεοκοπίας παραμένει και ενισχύεται.

Το τρίτο που θα είχε να παρατηρήσει κανείς είναι ότι η χρεοκοπία, για την οποία κάνει λόγο ηBlackRock, ήδη έχει συντελεσθεί για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού…

Το τέταρτο και πολύ ενδιαφέρον που έχουμε να παρατηρήσουμε σχετικά με την προειδοποίηση τηςBlackRock είναι ότι αυτή η εταιρεία είχε προσληφθεί από την ελληνική κυβέρνηση για να ελέγξει και να πιστοποιήσει τη βιωσιμότητα των τραπεζών που λειτουργούν στη χώρα μας.

Ετσι, οι άνθρωποι της έκαναν φύλλο- φτερό τα χαρτοφυλάκια 18 τραπεζών και μπήκαν στα άδυτα των αδύτων του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Τώρα λοιπόν η BlackRock αξιοποιεί, όπως φαίνεται, τα στοιχεία που συγκέντρωσε στην Ελλάδα (και που μόνο αυτή έχει) για να καταλήξει στην εκτίμηση περι σοβαρού κινδύνου χρεοκοπίας.

Βεβαίως δεν πρόκειται για μια απλή διαπίστωση, αφού η BlackRock εκτός από ελεγκτικός οργανισμός είναι και ο μεγαλύτερος επενδυτικός σύμβουλος στον κόσμο. Ετσι, μπορεί να «αξιοποιεί» τα στοιχεία και τις πληροφορίες που συγκεντρώνει ως «ελεγκτής» για να καθοδηγεί τους επενδυτές- πελάτες της στις σωστές επιλογές, ως «σύμβουλος»…. Δηλαδή αυτό που λέμε στην Ελλάδα: «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει»!

Και όλα αυτά βγάζοντας διπλό κέρδος, αφού για να κάνει τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών πήρε από την κυβέρνηση περίπου 17 εκατομμύρια δολάρια, ενώ «πουλώντας» τις αποκλειστικές πληροφορίες, που συγκέντρωσε, στους επενδυτές- πελάτες της αποκομίζει τεράστια ποσά.

Και επειδή μιλάμε για μεγέθη,  αναφέρουμε ότι τα υπό διαχείριση κεφάλαιά της BlackRock αγγίζουν τα3,5 τρις. δολ., ενώ το χαρ­τοφυλάκιο για το οποίο παρέχει συμβουλές επενδύσεων ξεπερνά τα 9 τρις. Aυτό την καθιστά αυτόματα ως την μεγαλύτερη επενδυτική εταιρεία στον κόσμο.

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΕΚΘΕΣΗ

Η Ελλάδα είναι η χώρα που διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο χρεοκοπίας σύμφωνα με τον δείκτη «Sovereign Risk» της BlackRock.

Το Ευαγγέλιο της κατανάλωσης και το καλύτερο μέλλον που αφήσαμε πίσω

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Jeffrey Kaplan

 

Πηγή : περιοδικό Orion

Μετάφραση & Αναδημοσίευση : ciaoant1

Τα αυτοκίνητα ήταν σχετικά σπάνια το 1919, και οι άμαξες ήταν ακόμα κάτι το κοινό. Στις κατοικημένες περιοχές, τα ηλεκτρικά φώτα του δρόμου δεν είχαν αντικαταστήσει ακόμα πολλές από τις παλιές λάμπες υγραερίου. Και μέσα στα σπίτια, το ηλεκτρικό ρεύμα παρέμενε σε μεγάλο βαθμό ένα είδος πολυτελείας για τους πλούσιους.

Μόλις δέκα χρόνια αργότερα, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Τα αυτοκίνητα κυριαρχούν στους δρόμους και τα περισσότερα σπίτια είχαν ηλεκτρικά φώτα, ηλεκτρικά σίδερα, καθώς και ηλεκτρικές σκούπες.Η ανώτερη μεσαία τάξη είχε πλυντήρια, ψυγεία, τοστιέρες, θερμοφόρες και μηχανές για ποπ-κορν. Και παρότι ο πρώτος εμπορικός ραδιοφωνικός σταθμός δεν ξεκινήσει να εκπέμπει μέχρι το 1920, η αμερικανική κοινή γνώμη, με έναν ενήλικο πληθυσμό περίπου 122 εκατομμυρίων ανθρώπων, αγόρασε 4.438.000 ραδιόφωνα κατά τη διάρκεια ενός μόνο έτους, του 1929.

Tι ήταν το Βυζάντιο..

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ 25/07 ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ : ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

Cretetv Antitheseis

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ-ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΩ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΟΜΟΤΙΜΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΚΟΛΟΥ

Ο Επίκουρος και η φιλοσοφία της ευτυχίας (ΙΙ)

Ερανιστής

Είναι μάταια τα λόγια του φιλοσόφου που δεν θεραπεύουν κανένα ανθρώπινο πάθος• ακριβώς όπως η ιατρική είναι ανώφελη  αν δεν γιατρεύει τις αρρώστιες του σώματος, έτσι και η φιλοσοφία δεν προσφέρει κανένα κέρδος, αν δεν ξαλαφρώνει την ψυχή από τα πάθη της. 

Επίκουρος

Συνέχεια από το πρώτο μέρος: Ο Επίκουρος και η φιλοσοφία της ευτυχίας (Ι)

Γράφει ο Ερανιστής

Η θεά Αφροδίτη, καβάλα σε μια χήνα., γύρω στο 480 π.Χ.. Βρέθηκε στην Ρόδος). Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο.

Η αρχαία ελληνική παιδεία υπήρξε στον καιρό της δημοκρατική, ορθολογική και εδωκοσμική. Με εξέχοντες εκπροσώπους που άλλαξαν κυριολεκτικά την εικόνα του δυτικού κόσμου και πρωτοπόρους τους Ίωνες Φυσικούς, πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες θέτουν ως γνώμονα και αφετηρία της γνώσης την λογική σκέψη. Η Επικούρεια φιλοσοφίαγεννήθηκε και άκμασε μέσα από τον αγώνα της ενάντια στις πατρικές βασιλείες, την αριστοκρατία των γαιοκτημόνων και την μυθική ερμηνεία του κόσμου, όπως διαμορφώθηκε τους ατέλειωτους αιώνες της αγροτικής οικονομίας.

Οι Έλληνες της κλασικής εποχής αγαπούν τη ζωή και τα γήινα αγαθά, έχουν εμπιστοσύνη στο λογικό τους και πιστεύουν ότι μπορούν να εξηγήσουν ό,τι συμβαίνει γύρω τους με φυσικά αίτια. Ο άνθρωπος μπορεί να εξουσιάσει τη φύση και να δαμάσει τη μοίρα του. Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Επίκουρου, όλη η πνευματική δραστηριότητα αξίζει για την ευχαρίστηση (ηδονή) που προσφέρει και έχει στόχο την γαλήνια αταραξία, να παραμερίσει κάθε πόνο του σώματος και της ψυχής (Παντός του αλγούντος υπεξαίρεσις).

Κατά τον αντίπαλο καραμπινιέρο Κικέρωνα, η Επικούρεια φιλοσοφία όργωσε την Ελλάδα, την Ιταλία και ολόκληρο τον βαρβαρικό κόσμο: Gaeciam, Italiam et totam barbariam.

Κινηματική δράση και πολιτική αναταραχή στην Ισπανία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Συνεχίζοντας τη συζήτηση για το πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο που χρειάζεται η Ελλάδα, τις επόμενες εβδομάδες θα αναρτηθούν κείμενα από ανθρώπους που έχουν γνώση και συμμετοχή στα όσα σημαντικά συμβαίνουν στην Ισπανία.

Ο Σέρτζι Κουτίγιας είναι ερευνητής οικονομολόγος και ακτιβιστής στο Παρατηρητήριο για το Χρέος και την Παγκοσμιοποίηση (ODG, Observatori del Deute en la Globalització). Συμμετέχει επίσης ενεργά στην Πρωτοβουλία Πολιτών για Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. Η οικονομική του έρευνα είναι πάνω σε εναλλακτικά χρηματοδοτικά μοντέλα ανάπτυξης. Το άρθρο αυτό αρχικά δημοσιεύθηκε στη νέα σειρά του Διεθνούς Ινστιτούτου στο ‘Αμστερνταμ (TNI) που έχει τίτλο ‘Στο σταυροδρόμι – τα κοινωνικά κινήματα της Ευρώπης αντεπιτίθενται’. Ο Σέρτζι μας το παραχώρησε ευγενικά και τη μετάφραση έκανε η Φούλα Φαρμακίδη, την οποία και ευχαριστώ.

Του Σέρτζι Κουτίγιας

“Η απογοήτευση, η απελπισία και ο φόβος αντί να βρουν καταφύγιο στην ακροδεξιά, διοχετεύτηκαν προς την δημιουργία καινοτόμων δράσεων αλληλεγγύης και αντίστασης. ”

Μετά την εξέγερση των πλατειών το 2011, το πολιτικό σκηνικό στην Ισπανία έχει αλλάξει δραματικά.

Η Χεζμπολά «αναλύει» τις επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα και ετοιμάζεται*

Το Ποντίκι

«Σημειώσεις» από τη νέα σφαγή στη Γάζα κρατάει η Χεζμπολά. Σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, ενόσω το Ισραήλ έχει στρέψει τα πυρά του, για ακόμη μια φορά, στην απομονωμένη Λωρίδα και τους εγκλωβισμένους Παλαιστινίους της Γάζας… η σιιτική οργάνωση του Λιβάνου παρακολουθεί προσεκτικά τις επιδόσεις – και τις όποιες νέες τακτικές – του Τελ Αβίβ.

Μετά τον πόλεμο του 2006, στον οποίο η Χεζμπολά κατάφερε να αποσπάσει μια «συμβολική νίκη» εναντίον του Ισραήλ, και οι δύο πλευρές προσπαθούν να αποκομίσουν «μαθήματα» τόσο από τη μάχη όσο και από τις μετέπειτα εξελίξεις στο στρατόπεδο του αντιπάλου προκειμένου να είναι «έτοιμες» για έναν ενδεχόμενο δεύτερο γύρο. Το Ισραήλ, από τη μία, χρησιμοποιεί τα τελευταία χρόνια τη Γάζα και τη Χαμάς ως «πεδίο πειραματισμού» για τα όποια νέα συστήματα άμυνας και επίθεσης του στρατού του.

Στη μηχανή του χρόνου: Όταν η Ελλάδα παρέδωσε μαθήματα ποδοσφαίρου στους Άγγλους!

Φίλαθλος

Το «filathlos.gr» ταξιδεύει με την μηχανή του χρόνου στο παρελθόν για να θυμίσει τον πρώτο αγώνα της Ελλάδας εναντίον της Αγγλίας το… μακρινό 1866 στην Κέρκυρα.

Οι Άγγλοι ήταν οι πρώτοι που διδάχτηκαν τα μυστικά της ποδοσφαιρικής βίβλου.  Το ποδόσφαιρο, όπως το γνωρίζουμε με την σημερινή του μορφή χρωστάει την καταγωγή του από την Αγγλία.

Εξάλλου, οι πρώτοι κανόνες θεσπίστηκαν από φοιτητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1848, ενώ το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο ιδρύθηκε το 1862 με την ονομασία «Notts County».

Ακόμη, η Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ιδρύθηκε έναν χρόνο αργότερα, το 1863, ενώ το σωτήριο έτος του 1866 διεξήχθη ο πρώτος επίσημος αγώνας στα χρονικά ανάμεσα σε αντιπροσωπευτικά σωματεία του Λονδίνου και του Σέφιλντ.

Την ίδια χρονιά, όμως, έλαβε χώρα στο «νησί των Φαιάκων» και ο πρώτος αγώνας μεταξύ των Ελλήνων και των Άγγλων, όπως πληροφορεί το φύλλο της εφημερίδας  «Αλήθεια», που κυκλοφόρησε στις 4/2/1866.

Ευρωπαϊκό έγκλημα εκ προμελέτης το κλείσιμο της ΕΒΖ

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οργή σε όλη την Ελλάδα προκάλεσε η απόφαση της διοίκησης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης να κλείσει τα δύο από τα τρία εναπομείναντα εργοστάσια ζάχαρης, στις Σέρρες και την Ορεστιάδα. Η απόφαση της διοίκησης, κατόπιν εισήγησης της «εθνικής μας» εταιρείας συμβούλων Κάντορ που κάλυψε τεχνοκρατικά μια ειλημμένη απόφαση, έγινε δεκτή με αγανάκτηση, παρότι δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία, λόγω των καταστρεπτικών αποτελεσμάτων που θα έχει για δεκάδες χιλιάδες οικογένειες. Το κλείσιμο των δύο εργοστασίων, που δείχνει πόσο κενές περιεχομένου και παραπλανητικές είναι οι μεγαλοστομίες περί «success story», «επιστροφής στην ανάπτυξη» κι άλλα τέτοια που δεν αφήνει ευκαιρία να πέσει κάτω και να μη τα ξεστομίσει ο πρωθυπουργός, θα αυξήσει περαιτέρω την ανεργία, θα οξύνει την τάση εγκατάλειψης του Έβρου και θα επιτείνει την ερήμωση της υπαίθρου. Παρόλα αυτά θα έχει και κερδισμένους: Τους Γερμανούς και Γάλλους βιομηχάνους που θα καλύψουν τάχιστα το κενό της ΕΒΖ.

«Για να κατανοήσουμε τι οδήγησε στην απόφαση για το κλείσιμο των δύο εργοστασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, πρέπει να πάμε αρκετά χρόνια πίσω, στο 2006. Εκείνη την χρονιά στο πλαίσιο της επαναδιαπραγμάτευσης του κανονισμού ζάχαρης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ελληνική κυβέρνηση, με υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον Ευ. Μπασιάκο, προέβη σε μια καταστροφική διαπραγμάτευση που ως αποτέλεσμα είχε να μειωθεί η ελληνική ποσόστωση στην παραγωγή ζάχαρης σχεδόν στο μισό: Από 320.000 τόνους ζάχαρης, στους 158.000 τόνους», αναφέρει στα Επίκαιρα ο Πέτρος Χασανίδης, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ορεστιάδας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των εργαζομένων στην ΕΒΖ.

Στο ναδίρ η αυτάρκεια

Γιατί δεν εφαρμόζονται οι διεθνείς κανόνες;

του Βασίλη Παζόπουλου

Καταρχήν, με όποιον θεωρεί ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια, ειδικά στα οικονομικά, που αν εφαρμοσεις το ιδιο πράγμα 5 φορες, μπορεί να σου βγάλει 5 διαφορετικά αποτελέσματα.... πραγματικά δεν έχω κατι να πω.

Σέβομαι την αντίθετη άποψη με την δικιά μου. 

Με αυτό που δεν μπορώ να συμβιβαστώ είναι η αλαζονεία.

Δεύτερον, σε ότι αφορά την αθέτηση πληρωμών, υπάρχουν ΔΙΕΘΝΕΙΣ κανόνες, εδώ και πάρα πάρα πολλά χρόνια. 

Οι διεθνείς κανόνες ξεχωρίζουν περιπτώσεις :

α) αν έχεις ατομική επιχείρηση ή προσωπικό δάνειο, ευθύνεσαι μέχρι το ύψος της προσωπικής σου περιουσίας

β) αν χρεωθεί μια επιχείρηση τυπου ΑΕ, οι μέτοχοι ευθύνονται μέχρι το ποσό της επενδυσης τους. Αν μπει μέσα η Εθνική Τράπεζα και είσαι μέτοχος, δεν πρόκειται να σου παρουν το σπίτι. Απλά μειώνεται πολύ η αξία των μετοχών, ακόμα και μηδενίζει

γ) αν δανείζονται κράτη μέσω συνηθισμένων ομολόγων, δεν έχουν καμία απαίτηση, ούτε μπορούν να κατάσχουν οι ομολογιούχοι δημόσια περιουσία, γιατί υπάρχει ασυλία. Απλά μπαίνει η χώρα στον "τειρεσία" και δεν την δανείζουν ξανα εύκολα.

Επειδή αδυνατώ να καταλάβω, πως χαρακτηρίζεται κάποιος υποτιμητικά ως ελληνάρας ή ψεκασμένος ή διάφορα τέτοια..... όταν επιθυμεί να εφαρμοστούν οι ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΚΑΝΟΝΕΣ;

John Galbraith: TA OIKONOMIKA THΣ ΑΘΩΑΣ ΑΠΑΤΗΣ

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ο Γκάλμπρεϊθ ξεσκεπάζει μια αθώα απάτη

Ο μεγάλος Aμερικανός οικονομολόγος, που έφυγε πλήρης ημερών, απαντά με το τελευταίο του βιβλίο σε δικά του εύστοχα ερωτήματα

Tου Kωστη Γιούργου

John Kenneth Galbraith, Tα Oικονομικά της Aθώας Aπάτης, μετ. Γιάννης Mελάς

επιμ. – πρόλογος: Kώστας Mελάς, εκδ. Λιβάνης, σελ. 117

Eνώ γράφονταν οι τελευταίες γραμμές του κειμένου που ακολουθεί, μια βιβλιοκριτική παρουσίαση της έκδοσης στα ελληνικά του τελευταίου βιβλίου του μεγάλου Aμερικανού πανεπιστημιακού δασκάλου, οικονομολόγου, στοχαστή και παγκόσμια αναγνωρισμένου συγγραφέα Tζον Kένεθ Γκάλμπρεϊθ, η είδηση του θανάτου του, που μετέδωσαν όλα τα μέσα ενημέρωσης, έδειξε την ανάγκη μιας διαφορετικής ανάπτυξης του κειμένου.

Παρατηρήσεις για τις βαθύτερες αιτίες εκτόξευσης και στασιμότητας του ΣΥΡΙΖΑ και τη σχέση αριστεράς και εξωτερικής πολιτικής (*)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αν έχουν κάτι κοινό και αν κάτι τι επιβεβαιώνουν τα πραξικοπήματα του 1967 και 1974, η εισβολή του 1974, το σχέδιο Ανάν και τα Μνημόνια Ελλάδας-Κύπρου, είναι η διαρκής, σοβαρή απειλή κατά της εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας του ελληνικού λαού και οι κοινωνικές της συνέπειες. Αριστερά που δεν θέλει/μπορεί να το αντιληφθεί δεν είναι αριστερά και δεν θα έχει κανένα μέλλον.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύτηκε θεαματικά στις εκλογές του 2012, αλλά δεν τις κέρδισε; Γιατί έκτοτε γνώρισε στασιμότητα και ελαφρά κάμψη;

Ικανοποιητική απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι τελείως ζωτική για την επιτυχία, αν όχι επιβίωση της αριστεράς. Μάταια όμως θα την αναζητήσετε στα πολυσέλιδα ντοκουμέντα των «οργάνων», τα «κείμενα συμβολής» των «τάσεων», τις τοποθετήσεις των στελεχών. Μέχρι στιγμής, φοβούμεθα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρήκε ικανοποιητική ερμηνεία της ιστορίας του!

Αν όμως δεν βρεθεί και εφαρμοστεί στο διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές, τότε θα αποτύχει στη βασική υπόσχεση και ουσιαστικό λόγο ύπαρξής του, την ανάγκη διακοπής της μνημονιακής καταστροφής και αποκατάστασης της ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας. Δεν θα αποσπάσει πλειοψηφία για να το κάνει. Θα πιεσθεί αντίθετα να «προδώσει» ανοιχτά, συμμετέχοντας ίσως σε «μεγάλο συνασπισμό», όχι για να αμφισβητήσει, αλλά συνεχίζοντας τη  γενοκτονία. (Εμείς δεν θα είχαμε αντίρρηση και για τέτοιο συνασπισμό, δεν είμαστε τόσο πούροι «προλετάριοι», όσο οι σύμμαχοι του Μητσοτάκη του 1989. Αρκεί να βοηθούσε όμως την απελευθέρωση από τα μνημόνια, όχι την περαιτέρω υποδούλωση).

Ισχυριζόμαστε ότι ένας (υπάρχουν και άλλοι) από τους βασικούς λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύτηκε το 2012 ήταν γιατί αντιμετώπισε τα Μνημόνια ως εθνικό, όχι μόνο κοινωνικό θέμα, ως επίθεση εναντίον της χώρας, όχι αποκλειστικά των υποτελών/ εκμεταλλευόμενων τάξεών της, ως προσπάθεια υποδούλωσής της, όπως και πραγματικά είναι.

Η MAGNA CARTA ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΜΑΣ.

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*

Είναι γύρω στα 35 της. Εχει σπουδάσει ιστορικός. Εργάζεται ωςγυμνάστρια - μέσες άκρες και χωρίς τις απαραίτητες εξειδικευμένες γνώσεις. Εργάζεται σε δύο γυμναστήρια - τσάτρα πάτρα κι αυτά. Δεν ξέρει ποιες και πόσες ώρες στο ένα, ποιες και πόσες μέρες στο ένα και στο άλλο, παρά σε ορίζοντα εβδομάδας-δεκαημέρου.Τσαλακώνει συνεχώς τις ημέρες της και τις ώρες της, προκειμένου να προσαρμόζεται στους εργασιακούς χρόνους που της υπαγορεύονται. Βγάζει περί τα 400 ευρώ τον μήνα «καθαρά». Με αυτά κάνει πως ζει- ψευτοζεί,μελαγχολική, κλεισμένη συνήθως στο σπίτι. Για οικογένεια, παιδιά και μέλλον ούτε σκέψη ή μάλλον μόνον μαύρες σκέψεις, αυτή είναι η Ελλάδα και έτσι βιάζεται.

Τις ημέρες αυτές βγήκε στο φως «ενδοεταιρικό ηλεκτρονικό μήνυμα»της εταιρείας «Πλαίσιο» (θα μπορούσαν κι άλλες πολλές εταιρείες να έχουν εκδώσει το ίδιο) με θέμα τα εργασιακά της εταιρείας (εκτενές ρεπορτάζ στην «Εφημερίδα των Συντακτών» 22·7·2014 της κυρίαςΔιαλεκτής Αγγελή). Παραθέτουμε την «οδηγία» αυτούσια, με τις υπογραμμίσεις δικές μας: «Πλέον όπως βλέπετε έχουμε αρχίσει και βάζουμε στα καταστήματα όλο και περισσότερους 4ωρους.

• Οι 4ωροι θα είναι πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

• Ετσι θα συνεχίσουμε και για την Αθήνα αλλά και για την Θεst;auhwσσαλονίκη και την Επαρχία. Τι κερδίζουμε;

α/ Τους χρησιμοποιούμε στην ώρα peak, οπότε έχουμε το μέγιστο προσωπικό την ώρα που το χρειαζόμαστε.

β/ Είναι πάντα φρέσκοι μιας και δουλεύουν μόλις 4 ώρες και είναι πάντα στην τσίτα και δεν ρουτινιάζουν με άλλα πράγματα σε non peak.

γ/ Οι 4ωροι σε ώρα peak φέρνουν πολύ μεγαλύτερο τζίρο απ’ ό,τι δύο 8ωροι ανά πάσα στιγμή.

• Ολοι οι 4ωροι που προσλαμβάνονται είναι πολύ καλό υλικό, περνάνε φουλ εκπαίδευση και τους γίνεταιξήγα απ’ την αρχή πως: 1) θα πάνε σε όποιο μαγαζί τους χρειαστούμε. 2) θα δουλεύουν τα ωράρια που τους χρειαζόμαστε εμείς, δεν θα φτιάχνουμε το πρόγραμμα σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες. Και γ) δεν παίζουν φοιτητικές άδειες (αν χρειαστούν μια μέρα μόνο όταν δίνουν, ναι, αλλά δεν παίζει να πάρουν φοιτητική άδεια) [...]».

Για την εν λόγω διακήρυξη της ανεξαρτησίας του δουλεμπορίου, ο εκπρόσωπος της εταιρείας παραδέχθηκε «λεκτικές αστοχίες» ως προς τις διατυπώσεις (όπου τα άθλια ελληνικά συμπλέκονται με τακουτσαβακίστικα και τα πιασάρικα), αλλά υπεραμύνθηκε του περιεχομένου, του πνεύματος και της ουσίας της «οδηγίας».

Ο Επίκουρος και η φιλοσοφία της ευτυχίας (Ι)

Ερανιστής

Αυτός, μάλιστα, που λέει ότι δεν είναι ο καιρός της φιλοσοφίας, είναι σαν να λέει ότι έχει περάσει η ώρα ή ότι δεν υπάρχει πια χρόνος για την ευτυχία.  

Επίκουρος

 Γράφει ο Ερανιστής

Ο Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή στην Αθήνα. Ήταν δεκαπέντε χρόνια νεώτερος από τον Μέγα Αλέξανδρο τον Μακεδόνα και γεννήθηκε επτά χρόνια ύστερα από το θάνατο του Πλάτωνα.

Ο πατέρας του καταγόταν από τον δήμο Γαργηττού, από το παλιό επιφανές Αθηναϊκό γένος των Φιλαϊδών και συμμετείχε στον αποικισμό της Σάμου. Ο Επίκουρος ανατράφηκε στην κληρουχία της Σάμου («Επίκουρος Νεοκλέους και Χαιρεστράτης, Αθηναίος, των δήμων Γαργήττιος, γένους του των Φιλαϊδών… κληρουχησάντων Αθηναίων την Σάμον εκείθι τραφήναι» – Διογένης Λαέρτιος 10,1). Τόσο ο ευπατρίδης Πλάτων όσο και ο Επίκουρος είναι γνήσιοι Αθηναίοι και πρόλαβαν τα μεγαλεία της δημοκρατικής εποχής.

 Σε ηλικία 18 ετών, μετέβη στην Αθήνα για την στρατιωτική και πολιτική του θητεία μαζί με τον κωμικό Μένανδρο. Για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια της ζωής του δεν έχουν διασωθεί αρκετές πληροφορίες. Αργότερα, δημιούργησε το δικό του Φιλοσοφικό Κύκλο στη Μυτιλήνη και μετά στη Λάμψακο. Επέστρεψε στην Αθήνα το 307/6 π.Χ. σε ηλικία 34 ετών, και αγόρασε μια έκταση ανάμεσα στην Αθήνα και τον Πειραιά, όπου στέγασε τη φιλοσοφική του σχολή – τον γνωστό Κήπο του Επίκουρου. Δίδαξε για 35 χρόνια ακολουθώντας ήσυχη και λιτή ζωή. Περιστοιχίζονταν από άνδρες, γυναίκες, εταίρες και δούλους, που μετείχαν ισάξια στον επικούρειο Κήπο.

Η Σχολή των Αθηνών, ή Scuola di ΑΤΕΝΕ στην ιταλική γλώσσα, είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα ζωγραφικής από τον Ιταλό καλλιτέχνη της Αναγέννησης, Ραφαήλ. Δημιουργήθηκε μεταξύ του 1510 και 1511, όταν ο διάσημος καλλιτέχνης προσλήφθηκε για να διακοσμήσει με τοιχογραφίες τα δωμάτια Ραφαήλ στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανό.

Η σχολή υπήρξε φτωχή, σε αντίθεση με άλλες όπως η ακαδημία του Πλάτωνα, οι οποίες διέθεταν άφθονα οικονομικά μέσα και την υποστήριξη ισχυρών αντρών. Όσο γνωρίζουμε, ο Επίκουρος δεν εισέπραττε τακτικά δίδακτρα από τους μαθητές του. Φίλοι και οπαδοί πρόσφεραν κάποια ποσά στον Κήπο και ο ίδιος ο δάσκαλος διέθεσε την περιουσία του για την αγορά και τη συντήρηση του. Σε μια γνωστή επιστολή προς το δούλο του Μυν, ο Έλληνας φιλόσοφος αναφέρεται στην ψυχική οδύνη που προκαλεί η φτώχεια, (το κατ’ ένδειαν αλγούν), και την ταραχή του ανθρώπου που από τον πλούτο πέφτει στη φτώχεια. (Ουκ ανάξιον φόβου το κατά μετάπτωσιν ενόχλημα). Βιοποριστικά προβλήματα αντιμετώπιζαν καθώς φαίνεται και οι μαθητές του Κήπου. Ο δούλος Μυς απελευθερώνεται μετά το θάνατο του δασκάλου, σύμφωνα με τη διαθήκη του.

«ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ» ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εντυπωσιακός ο τίτλος άρθρου της δεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» - πόσω μάλλον που ο συγγραφέας του άρθρου είναι ο Νόρμπερτ Μπλουμ, υπουργός διαρκώς στις κυβερνήσεις του χριστιανοδημοκράτηΧέλμουτ Κολ επί σχεδόν 17 χρόνια, από το 1982 ως το 1998: «Το εθνικό κράτος είναι μόνο ένας ενδιάμεσος σταθμός»! Πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις του γηραιού πολιτικού, ο οποίος εκφράζεται με γερμανική ευθύτητα, χωρίς υπεκφυγές: «Το εθνικό κράτος δεν είναι θεόπεμπτο και επίσης δεν είναι το θεμέλιο της Ευρώπης, αλλά απλώς μόνο ένας ενδιάμεσος σταθμός της ευρωπαϊκής ιστορίας» υπογραμμίζει και συνεχίζει την ανάπτυξη των θέσεών του: «Δύο τάσεις θα καθορίσουν το μέλλον. Πρώτον, η πορεία υπό την ευρεία έννοια προς μια παγκόσμια ευθύνη και δεύτερον, η επιστροφή στις τοπικές ταυτότητες. Ανάμεσά τους θα εξαφανίζεται η σημασία του εθνικού κράτους!». Ο παλαιός υπουργός της Δεξιάς τονίζει: «Το «παλαιό εθνικό κράτος» θα παίξει πιθανόν για ένα μεταβατικό διάστημα τον ρόλο μιας συγκολλητικής ουσίας ανάμεσα στις περιφερειακές και τις ευρωπαϊκές αρμοδιότητες». Ως δεξιός δίνει από τη δική του οπτική γωνία την εξήγηση γιατί πρέπει να ακολουθηθεί αυτή η πορεία: «Οι χρηματοπιστωτικές αγορές σήμερα δεν δαμάζονται από ένα μοναχικό κράτος»! Διαβάζοντας αυτό το άρθρο, η σκέψη του γράφοντος γύρισε πολλά χρόνια πίσω, σχεδόν είκοσι. Στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ που είχε γίνει στις Κάνες, στις 25 και 26 Ιουνίου 1995.

Τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε δώσει μια εκπληκτική συνέντευξη Τύπου. Ηταν το πολιτικό «κύκνειο άσμα» του, έναν χρόνο πριν πεθάνει. Δεκαεννέα χρόνια πριν από το άρθρο του Γερμανού Νόρμπερτ Μπλουμ, ο Ανδρέας Παπανδρέου περιέγραψε από την αριστερή σοσιαλδημοκρατική οπτική γωνία το ίδιο φαινόμενο της εξέλιξης της ΕΕ. «Τι είναι η Ενωμένη Ευρώπη; Ποιος την κυβερνά; Τι ρόλο παίζουμε πλέον εμείς οι κυβερνήσεις, οι εθνικές κυβερνήσεις;» αναρωτήθηκε ρητορικά και έδωσε την απάντηση ο ίδιος με κατηγορηματικό τρόπο: «Βαδίζουμε προς μια σμίκρυνση των δυνάμεων του έθνους ως έννοιας, προς τη δημιουργία σφαιρών επιρροής ανάμεσα στους μεγάλους...». Ηταν πραγματικός καταπέλτης. «Να αφήσουμε τα μεγάλα λόγια και τις γυμνασιακές ομιλίες περί των προσόντων και μη της Ενωμένης Ευρώπης» υπογράμμισε και συνέχισε ακάθεκτος: «Εδώ υπάρχει σαφές σχέδιο για τη μηδενοποίηση των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες δεν θα μπορούν να παίξουν δημοκρατικά αποτελεσματικό ρόλο, αλλά θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις που μας δίνει το Διευθυντήριο της ΕΕ»! Η ερμηνεία του ήταν πολύ διαφορετική από αυτή του δεξιού Γερμανού πολιτικού, του επί δεκαεπτά χρόνια υπουργού Μπλουμ: «Και μην ξεχνάμε ότι αυτό μεταφέρει τη δύναμη των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών (που επιθυμούν) σιγά σιγά να ελέγξουν οικονομίες και να παίξουν αυτές τον ρόλο του ενεργού και αποτελεσματικού κυβερνήτη!» είχε τονίσει με ιδιαίτερη έμφαση ο Ανδρέας Παπανδρέου. Το συμπέρασμά του ήταν καταλυτικό: «Βαδίζουμε προς μια Ευρώπη που θα είναι δημοκρατική τύποις, αλλά που οι μεγάλες αποφάσεις θα παίρνονται από ένα triumviratum (σ.σ. τριανδρία) ηγετών της Ευρώπης... Βρίσκω ότι πάμε σε ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης, αλλά όχι στον βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας. Στον βωμό των συμφερόντων. Των συμφερόντων, ρητά!».

Γολγοθάς το εξωτερικό χρέος για Ελλάδα και Αργεντινή

Γιώργος Βάμβουκας, Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)

Πριν μερικές μέρες το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, απορρίπτοντας την έφεση της Αργεντινής, απεφάνθη ότι η κυβέρνηση της Κριστίνα Κίρχνερ υποχρεούται να καταβάλλει σε ξένα hedgefunds, το ποσό των 1,5 δις δολαρίων (ή 1,1 δις ευρώ). Ως γνωστό, η Αργεντινή χρεοκόπησε το 2001 έχοντας ένα εξωτερικό χρέος 145 δις δολάρια ($), που αντιπροσώπευε το 52,4% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν). Το 2005 και το 2010, ξένοι πιστωτές στους οποίους η Αργεντινή όφειλε το 92% του εξωτερικού της χρέους, δέχτηκαν να κουρευτεί το 70% του χρέους. Ωστόσο, πιστωτές (hedgefunds) που κατείχαν το υπόλοιπο 8% του εξωτερικού χρέους, δεν συμφώνησαν να μπουν στη διαδικασία τα αργεντινά ομόλογα που είχαν στην κατοχή τους. Τα συγκεκριμένα hedgefunds προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και πριν λίγες μέρες δικαιώθηκαν, διατάσσοντας την κυβέρνηση της Αργεντινής να τους καταβάλλει μέχρι την 1^η Ιουλίου 2014 το ποσό των 1,5 δις $.

Το ερώτημα που απασχολεί τους πολιτικοοικονομικούς αναλυτές είναι: Η Αργεντινή θα καταβάλλει στους ξένους πιστωτές το ποσό των 1,5 δις $ ή θα επιλέξει τον δύσβατο δρόμο της χρεοκοπίας; Με γνώμονα τα γεγονότα που ακολούθησαν την χρεοκοπία του 2001, η Αργεντινή από το 2001 και μέχρι σήμερα βρίσκεται σε μια διαρκή διαδικασία διαπραγμάτευσης και επιλογής συμβιβαστικών λύσεων με τους ξένους πιστωτές. Τον προηγούμενο μήνα η Αργεντινή ρύθμισε χρέος ύψους 10 δις $, με χώρες μέλη της Λέσχης των Παρισίων. Κάτι ανάλογο διαφαίνεται ότι θα συμβεί και με το ποσό των 1,5 δις $. Την περίοδο 2002-2013, ο μέσος αναπτυξιακός ρυθμός της Αργεντινής ήταν γύρω στο 7% από τους υψηλότερους παγκοσμίως, το ποσοστό ανεργίας βρισκόταν σε ποσοστά κάτω του 8%, ο πληθωρισμός κυμαινόταν σε ποσοστά γύρω στο 9%, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών σημείωνε ικανοποιητικά πλεονάσματα, κ.λπ., αντανακλώντας την ικανοποιητική κατάσταση των μακροοικονομικών της μεγεθών.

Ισραήλ: Ο καλοπληρωμένος "μπάτσος" των ΗΠΑ.

Νέα Κρήτη

Τι ακριβώς συμβαίνει στη Γάζα και γιατί το Ισραήλ μπορεί να υλοποιεί  δίχως καμία ουσιαστική αντίδραση από τη Διεθνή Κοινότητα  την εγκληματική του πολιτική, μπορεί κανείς να το αντιληφθεί παρακολουθώντας το τρίλεπτο βιντεάκι που ακολουθεί:Αυτό που περιγράφεται στο βίντεο είναι ο δρόμος του χρήματος, που ενώνει το Τελαβίβ με την Ουάσιγκτον σε μια ιδιαίτερη στρατηγική σχέση.

Τόσο ιδιαίτερη  είναι η αμερικανοισραηλινή σχέση που:

     Το Ισραήλ απορροφά τη μισή από το σύνολο της «βοήθειας» που προσφέρουν οι ΗΠΑ παγκοσμίως

Η συνολική βοήθεια των ΗΠΑ προς το Ισραήλ υπολογίζεται σε πάνω από 120 δισεκατομμύρια δολάρια

Ειδικότερα,

''Η εικόνα του χάους είναι η κανονικότητα της κρίσης''

Νέα Κρήτη

Η γενικευμένη εικόνα χάους στον πλανήτη δεν είναι παρά η κανονικότητα της κρίσης ενός συστήματος που ψάχνει διέξοδο.

Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά δεδομένα θα διαπιστώσει προπαρασκευή ενεργειών που ενδεχομένως να οδηγεί σε κλίμακα οικονομίας πολέμου είπε μιλώντας σήμερα στο Ράδιο 9,84 και στο δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη ο καθηγητής σύγχρονης ιστορίας στο τμήμα πολιτικών επιστημών του ΑΠΘ Γιώργος Μαργαρίτης.

Παράλληλα ο καθηγητής στην επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας μίλησε για τη Δημοκρατία τόσο στην Ελλάδα όσο στην Ευρώπη του σήμερα.

Το neakriti.gr, φιλοξενεί την άποψη του κ. Μιλτιάδη Ελευθεριάδη, η οποία αφορά το θέμα το οποίο σχολιάστηκε στην πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή του Ράδιο 9,84 με τον Γιώργο Σαχίνη:

Η απόδοση του ελληνικού εξαγωγικού τομέα.

του Κώστα Μελά

Τα στοιχεία του Ισοζυγίου Πληρωμών (ΤτΕ) για το πρώτο πεντάμηνο του 2014 εξακολουθούν να δείχνουν την αδυναμία του ελληνικού εξαγωγικού τομέα να  αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας , παρά τα όσα εξακολουθούν να ευαγγελίζονται κυβέρνηση και τρόικα.

Οι εισπράξεις από εξαγωγές λοιπών αγαθών(δηλαδή εκτός καυσίμων και πλοίων), οι οποίες αποτελούν τις πραγματικές εξαγωγές του παραγωγικού τομέα της χώρας   έμειναν σχεδόν στάσιμες σε σχέση με το αντίστοιχο Α’ πεντάμηνο του 2013(2014= 5788,8δις ευρώ, 2013=5763,1 δις ευρώ)

Αντιθέτως οι εισπράξεις από τις υπηρεσίες (ταξιδιωτικές, μεταφορών και λοιπών) αυξήθηκαν , πάντα με το περυσινό πεντάμηνο, κατά 11,5% (2014= 8977,1δις ευρώ, 2013=8051,2δις ευρώ). Μία μικρή σημείωση εδώ: αξίζει να μελετηθεί η κατάσταση στην αγορά εργασίας του συγκεκριμένου τομέα για να κατανοήσουμε  την «εργασιακή ζούγκλα» που επικρατεί στον ελληνικό τουρισμό, με τις δεκάδες καταγγελίες και το ρεκόρ μαύρης εργασίας  ώστε να έλθει στην επιφάνεια η «απαγορευμένη εικόνα». Αυτή των ανασφάλιστων εργαζομένων, των ανθρώπων που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και την ίδια στιγμή απειλούνται να μην υπογράψουν συμβάσεις ή να απαρνηθούν κάθε αποζημίωση, των ξενοδόχων που εξαφανίζονται βράδυ αφήνοντας απλήρωτους εργαζομένους.

 Παρά τα λεγόμενα , τα βασικά στοιχεία του  ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, δείχνουν ότι η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να «παράγει»  με τον ίδιο διαχρονικό τρόπο τουλάχιστον από το 1950 και μετά. Η παρουσιαζόμενη αύξηση του τομέα των υπηρεσιών το πρώτο πεντάμηνο του 2014  ουσιαστικά σώζει τα φαινόμενα του εξαγωγικού τομέα της ελληνικής οικονομίας .  

Η δημοκρατία και η κρίση…

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Αντώνης Λιάκος

Εισαγωγή στο βιβλίο του John Keane «Γιατί Δημοκρατία» (Νεφέλη 2012)

Ποιους κινδύνους για τη δημοκρατία συνιστά η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος; Αυτή η αγωνία διακατέχει όσους και όσες θεωρούν τη δημοκρατία ως μία από τις βασικές αξίες που οφείλουν να υπερασπιστούν, ακόμη κι αν έχουν επιφυλάξεις ή ασκούν κριτική στη συγκεκριμένη μορφή με την οποία πραγματώθηκε η δημοκρατία στην πατρίδα μας μετά το 1974. Θέτοντας όμως το ερώτημα θα πρέπει να έχουμε επίγνωση πως η συζήτηση για την κρίση της δημοκρατίας είχε αρχίσει πριν από την εποχή της οικονομικής κρίσης. Από μια άποψη, η συζήτηση για την κρίση της δημοκρατίας είναι μέρος της ίδιας της δημοκρατίας, ακόμη και στις καλύτερες στιγμές της. Μια δημοκρατία που θέλει να είναι άξια του ονόματός της δεν μπορεί να εφησυχάζει, γιατί ακόμη και αν καμιά εσωτερική ή εξωτερική ρήξη δεν την απειλεί, η εντροπία αποτελεί σταθερό κίνδυνο.

Αυτός ο κίνδυνος εκφράστηκε, κάπως δραματικά, σε μια από τις πιο αυτοεγκωμιαστικές στιγμές της δημοκρατίας, όταν στη δεκαετία του 1990 μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού φάνηκε ότι η δημοκρατία κερδίζει έδαφος στην αχανή σοβιετική ζώνη, όταν καταργήθηκε το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και σε πολλές λατινοαμερικανικές χώρες οι δικτατορίες έδωσαν τη θέση τους σε μεταβατικά καθεστώτα προς τη δημοκρατία. Η συζήτηση για την παγκόσμια κατίσχυση της δημοκρατίας συνοδεύτηκε από την ιδέα του τέλους της ιστορίας, που σήμαινε τέλος της πολιτικής, και δημιουργία μιας κανονικότητας που λίγο διέφερε από την επιστροφή των ανθρώπων σε φυσική κατάσταση. Ο αντίλογος στο τέλος της δημοκρατίας, μέσω της επιτυχίας της, ήρθε από τις πολεμικές κρίσεις της περιφέρειας και από την αντίρρηση ότι η δημοκρατία μπορεί να εμπεδωθεί σε χώρες με ριζικά διαφορετική κουλτούρα από τη δυτική.[1]

Ο Όλιβερ Τουίστ, η Ελλάδα και οι αγορές

protagon

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Δεν θέλουμε να πούμε ότι η ζωηρή αφήγηση του Τσάρλς Ντίκενς -στον Όλιβερ Τουίστ πρέπει να ήταν- έχει άμεση συνάφεια με τη στάση της Ελλάδας μπροστά στις αγορές, όπως αυτή μας προέκυψε με τη δίδυμη κεραμίδα, απο S&P και BlackRock, που μας θέλει λίγο-πολύ στα πρόθυρα (πάλι) χρεοκοπίας. Όμως...

Καλύτερα πάντως να πάμε το πράγμα με τη σειρά. Μόλις έχει τελειώσει ο νεαρός Όλιβερ -τρόφιμος ορφανοτροφείου, δηλαδή ιδρύματος που εκφράζει την ανθρώπινη αλληλεγγύη και άλλα σωστά/υψηλά αισθήματα, όχι;- τη γαβάθα με τον χυλό που του σέρβιρε ο καντινιέρης, και στέκεται πάλι στη σειρά, φθάνει μπροστά στο καζάνι με τον χυλό και ζητάει «κι άλλο». Γουρλώνει τα μάτια από την αναίδεια του πεινασμένου παιδιού ο καντινιέρης και, αντί να δώσει λίγο ακόμη χυλό, κοπανάει με την κουτάλα κατακέφαλα τον Όλιβερ και τον παίρνουν τα αίματα (τον Όλιβερ, όχι τον καντινιέρη: όσοι δίνουν τη σούπα είναι πάντα ασφαλείς).

Τι μας ήρθε όμως με την S&P και την BlackRock; Είναι, εν τέλει, απλό: όταν προ εβδομάδων τη γιορτάσαμε την εκ νέου προσέλευση της Ελλάδας στις αγορές, με τα 3 δισ. ευρώ σε 5ετή ομόλογα που θα αντλήσουμε, και με καλούτσικο επιτόκιο -βέβαια, τα πιο πρόσφατα 3 δισ. που θέλαμε μάς έγιναν μόλις 1,5, αν και με καλύτερο επιτόκιο (και ο δισταγμός των αγορών οφειλόταν, μας εξήγησαν σε μια «στραβή» με μια ταλαίπωρη πορτογαλική τράπεζα, μετά από περιπέτειες μιας βουλγάρικης: εμείς παλι την πληρώσαμε!) -λησμονήσαμε ότι οσάκις προσέρχεσαι στον χυλό, έχεις να κάνεις και με τον καντινιέρη.

Η πρόσφατη διολίσθηση της αξίας του ευρώ.

του Κώστα Μελά

Είναι κοινός τόπος ότι μια διολίσθηση της αξίας του ευρώ αποτελεί αναγκαία (ίσως όχι ικανή) συνθήκη που μπορεί να συμβάλλει στην μεγέθυνση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Τα τελευταία μέτρα της ΕΚΤ αναμφίβολα συμβάλλουν, εμμέσως, προς αυτή την κατεύθυνση. Μάλιστα υπολογίζεται, ότι η απόφαση του Ντράγκι να υιοθετήσει αρνητικά επιτόκια για τις καταθέσεις των τραπεζών στην ΕΚΤ, οδήγησε σε ενίσχυση του ευρώ έναντι του δολαρίου κατά 0,2%.

Οι κινήσεις αυτές της ΕΚΤ, στο επίπεδο της νομισματικής πολιτικής δεν έχουν τον απαιτούμενο βαθμό ελευθερίας δεδομένου ότι υπάρχει ένα περιοριστικό πλαίσιο που καθορίζεται in ultima istanza, από την νομισματική πολιτική της FED. Με απλά λόγια η βούληση του Μάριο Ντράγκι να πετύχει την εξασθένηση του ευρώ εξαρτάται από τις διαθέσεις της πρόεδρου της Αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Fed) Τζάνετ Γέλεν

 Υπάρχουν αρκετοί χρηματιστηριακοί αναλυτές οι οποίοι αντιλαμβάνονται κατά τρόπο απόλυτο το παραπάνω πλαίσιο. Μάλιστα θεωρούν ότι η πρόσφατη διολίσθηση της αξίας του ευρώ έναντι του δολαρίου γύρω στο 1,35 οφείλεται αποκλειστικά στην  επικεφαλή της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας, σε συνέχεια των δηλώσεών της  ότι μπορεί να αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού νωρίτερα απ’ ό,τι αναμενόταν από τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Βεβαίως παραβλέπουν τις δηλώσεις της Γέλεν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει μείωση των επιτοκίων πριν από τα μέσα του 2015 και με την προϋπόθεση ότι εξελίξεις στην αμερικανική οικονομία θα είναι οι αναμενόμενες. Μάλιστα η μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης της αμερικανικής οικονομίας το 2014 , σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ, από 2,0% σε 1,7% , σηματοδοτεί δίχως άλλο ότι η μείωση των επιτοκίων θα αργήσει να συμβεί.

Success story: Το 34,6% των Ελλήνων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Στην τέταρτη θέση μεταξύ των 28 κρατών – μελών της Ε.Ε. με το υψηλότερο ποσοστό πολιτών στα όρια της φτώχειας βρέθηκε η Ελλάδα το 2013, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Όπως αναφέρει η στατιστική υπηρεσία το ποσοστό των ελλήνων των Ελλήνων που ζούσαν πέρυσι στο όριο της φτώχειας (εισόδημα μικρότερο από το 60% του εθνικού διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος) ανήλθε σε 34,6% ή σε 3.795.100 άτομα. Μάλιστα, το ποσοστό αυτό αυξάνεται συνεχώς  από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο (27,6% το 2010, 27,7% το 2011, 31% το 2012 και 34,6% το 2013).

Σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα, βρίσκονται η Βουλγαρία (49,3%), η Ρουμανία (41,7%) και η Λετονία (36,2%).
Στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχουν εμπλακεί σε Μνημόνια, στο όριο της φτώχειας βρίσκεται το 30% των πολιτών στην Ιρλανδία, το 28,2% στην Ισπανία, το 27,1% στην Κύπρο και το 25,3% στην Πορτογαλία.

Οι πέντε χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των «28», είναι η Ολλανδία (15%), η Τσεχία (15,4%), η Σουηδία (15,6%), η Φινλανδία (17,2%) και το Λουξεμβούργο (18,4%). Ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται σε 24,8% και στην Ευρωζώνη σε 23,3%.