ΑΠΟ ΤΟ «ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ» ΣΤΟ «ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ»

iskra

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ επανήλθε και πάλι στο προσκήνιο ως αυτόκλητος εσωτερικός πολιτικός παράγοντας με δηλώσεις του στο Διεθνή Τύπο, κατ’ ουσίαν απειλώντας την Ελλάδα με έλλειψη ρευστότητας.

Ο Γερμανός όμως αυτός Ευρωπαίος αξιωματούχος από καμία Συνθήκη και από κανένα συμβατικό κανόνα έχει το δικαίωμα μιας τέτοιας δημόσιας παρέμβασης. Και εάν ακόμη του είχε αναγνωρισθεί (που δεν του αναγνωρίζεται) μια τέτοια «αρμοδιότητα», θα προέβαινε σε κακή χρήση της αρμοδιότητας αυτής και σε υπέρβαση των ακραίων ορίων!...

Η πολιτική των παρεμβάσεων αυτών είναι γνωστή και από άλλους αξιωματούχους, όπως των: Γερούν Νταϊσελμπλούμ, Μάριο Ντράγκι και Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ο επικεφαλής του ESM παραχωρώντας συνέντευξη στη γαλλική συντηρητική «Le Figaro» επεσήμανε πως «αργά ή γρήγορα θα υπάρξει πρόβλημα χρημάτων» για την Ελλάδα. Η δήλωσή του δε αυτή αφορούσε επανάληψη αμέσως προηγούμενης δήλωσης του, για έλλειψη ρευστότητας ακόμη και μέσα στο Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.

Έτσι όμως ο επικεφαλής του ESM επιχειρεί να εισάγει μέσα από το «δόγμα του σοκ», το «δόγμα του χάους» προκειμένου να πιέσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ιδιαιτέρως τη Κυβέρνηση και σε τελευταία ανάλυση τον ίδιο τον ελληνικό λαό, ότι πρέπει να αποδεχθούν χωρίς επιφυλάξεις και κυρίως και πρωτίστως χωρίς αντιδράσεις, τα μέτρα που οι δανειστές επιδιώκουν να επιβάλουν. Τα μέτρα όμως αυτά δεν μπορεί να τα μεταβολίσει η ελληνική κοινωνία που ήδη βιώνει ανθρωπιστική κρίση.

Επικρατεί παγκόσμιο «χάος»;

Outside the Wall

Βλέποντας τις συγκρούσεις στη Συρία, την Ουκρανία, τη Λιβύη και την Αφρική μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι ο κόσμος περνάει μια περίοδο «ασυναρτησίας»: Πολλές αντιμαχόμενες πλευρές, πολλά αντιτιθέμενα συμφέροντα, αδυναμία προσδιορισμού «καλών». Ο αποσπασματικός και ασύνδετος τρόπος παρουσίασης των συγκρούσεων από τα ΜΜΕ, ενισχύει την ιδέα της «παγκόσμιας αταξίας». Επιπλέον με την αποσιώπηση ή διαστρέβλωση κρίσιμων γεγονότων δημιουργούνται ψευδείς παραστάσεις όπως «η πανίσχυρη Κίνα που δανείζει και άρα ελέγχει την Αμερική» ή «ο πανίσχυρος και επιθετικός δικτάτορας Πούτιν». Ο Δυτικός άνθρωπος αισθάνεται περικυκλωμένος από χαοτικές απειλές αφού γίνονται επιθέσεις αυτοκτονίας στις συναυλίες και τα γήπεδα που συχνάζουν τα παιδιά του, εκρήγνυνται βόμβες στο μετρό, «πνίγεται» από πρόσφυγες και μετανάστες και, κάποιες λίγες φορές, νιώθει ότι ο πόλεμος τον πλησιάζει.

Όμως δεν πρόκειται περί χάους, ακόμη και αν κάποιες μεμονωμένες εξελίξεις είναι πράγματι δυσεξήγητες. Για να αναζητήσουμε μια προσέγγιση από τη σκοπιά των εκμεταλλευόμενων εθνών και τάξεων, πρέπει να διακρίνουμε τα κύρια, να μην παρασυρθούμε από το χάος των λεπτομερειών. Ούτε ο αυξανόμενος αριθμός πολέμων από το 1990 μέχρι σήμερα, ούτε η διαρπαγή των φτωχών χωρών και των φτωχών στρωμάτων στις πλούσιες χώρες, είναι νέα φαινόμενα στην ιστορία του καπιταλισμού. Όμως, η παρούσα φάση εμφανώς συνδέεται με τη στρατηγική νίκη των δυτικών δυνάμεων στον πρώτο ψυχρό πόλεμο, που έληξε με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, τη διάλυση του παγκόσμιου συστήματος συμμαχιών που είχε δημιουργήσει, την κατάλυση του διπολικού κόσμου και την ανάδυση των ΗΠΑ ως μόνης παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Οι συνέπειες ήρθαν γρήγορα: Όλα τα εν δυνάμει αντίπαλα κράτη εξουδετερώθηκαν με κατατμήσεις που έγιναν είτε με πόλεμο είτε «ειρηνικά». Αυτή η διαδικασία που άρχισε με την ΕΣΣΔ και την Τσεχοσλοβακία συνεχίστηκε μέσα από ποταμούς αίματος στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ και τη Λιβύη, συνεχίζεται σήμερα με υποψήφια θύματα πρώτα τη Συρία και στη συνέχεια τη Ρωσία, την Κίνα κ.ο.κ.

Π.Αργυρίου: Περάσαμε στην περίοδο του χάους (Ηχητικό)

Νέα Κρήτη

Ενδιαφέρουσα η ανάλυση του συγγραφέα και αναλυτή Πέτρου Αργυρίου στο Ράδιο 9,84 για τα όσα καταγράφονται σήμερα στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή με ευθύνη των κρατών και των κυβερνήσεων τους.

Ο Π.Αργυρίου ανέφερε επικαλούμενος πολιτικές και οικονομικά συμφέροντα που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη ότι περάσαμε στην περίοδο του χάους.

Η Θεωρία του Χάους και το Φαινόμενο της Πεταλούδας

...μια άλλη μορφή της συνδείδησης

Τι είναι το χάος και η θεωρία του χάους

Στον αιώνα που μας αποχαιρέτησε τρεις ήταν οι μεγάλες επιστημονικές επαναστάσεις: η σχετικότητα, η κβαντική μηχανική και η θεωρία του Χάους. Η πρώτη βρήκε τη σχέση του χώρου και του χρόνου, η δεύτερη την αρχή της αιτιότητας και η τρίτη διερευνά την έννοια της προβλεπτικότητας, πως από παρόμοιες αρχικές υποθέσεις μπορούν να προκύψουν πολύ διαφορετικά συμπεράσματα.

Η λέξη Χάος χρησιμοποιείται με διαφορετικό τρόπο, σε διαφορετικές περιπτώσεις, από διαφορετικούς ανθρώπους. Άλλη η έννοια του χάους στην θρησκεία ή στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία ή στην σημερινή εποχή μας (χάος = διάλυση, σύγχυση, μπάχαλο, αταξία κλπ) ή ακόμη και στην αναπαράσταση του με διάφορα σύνολα τύπου Mandelbrot και άλλη η έννοια του χάους στην επιστήμη.

Στην επιστήμη το χάος ορίζεται σαν την εξαιρετικά ευαίσθητη εξάρτηση της κίνησης από τις αρχικές συνθήκες. Η απρόσμενη μεταβολή στις αρχικές συνθήκες είναι το στοιχείο του χάους - της αταξίας- που εκδηλώνεται σε μια τακτική και σταθερή φυσική διαδικασία. Δηλαδή αναλυτικότερα, χάος είναι η χαοτική κατάσταση που προκύπτει όταν μεταβληθούν έστω και κατ' ελάχιστο τα αρχικά δεδομένα ενός δυναμικού συστήματος. Αλλά στη νέα θέση που θα οδηγηθεί το σύστημα από έναν "ελκυστή", θα κατακαθίσει και θα παγιωθεί σε μια θέση που όμως πάλι η προβλεψιμότητα της θα είναι αδύνατον να εκφραστεί με νόμους αιώνιους ή ντερμινιστικά.

«ΕΥΡΩ Η ΧΑΟΣ;» – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ, ΟΥΤΕ ΧΑΟΣ!

iskra

Του ΚΩΣΤΑ ΤΡΑΚΟΣΑ*

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές η Ελλάδα αντιμετώπιζε ‒για μια ακόμη φορά‒ το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας και της εξόδου από το ευρώ. Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι από τις 25 Ιανουαρίου και έπειτα ουκ ολίγες φορές έχει ακουστεί αυτή η φράση. Μόνο που τώρα φαίνεται πως υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά: ακούστηκε επίσημα, για πρώτη φορά, πως το ενδεχόμενο αυτό δεν είναι απλά μια πιθανότητα, αλλά πλέον γίνεται μια δυνατότητα.

Οι εξελίξεις των τελευταίων 24ώρων είναι ιδιαίτερα πυκνές και ‒παρά το γεγονός ότι κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για απλούστευση‒ μπορούμε να τις συνοψίσουμε ως εξής: η κυβέρνηση και οι δανειστές έχουν φτάσει ένα βήμα πριν από τη ρήξη, καθώς οι διαπραγματεύσεις έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Σύμφωνα, μάλιστα, με το πρακτορείο Reuters, «υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ευρωζώνης έχουν επισήμως συζητήσει για πρώτη φορά, μια πιθανή αθέτηση πληρωμής από την Ελλάδα».

Για ποιο λόγο, όμως, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ «ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ» – ΔΗΛΑΔΗ, ΟΙ ΕΞΗΣ ΔΥΟ: ΑΥΤΗ Η ΜΙΑ…

Αν κρίνουμε από όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, το όλο θέμα εντοπίζεται στο γεγονός ότι οι «θεσμοί» δεν αποδέχονται τις προτάσεις των 47 σελίδων που έχει αποστείλει η ελληνική κυβέρνηση.  

Κωδικοποιημένα, η όλη διαφωνία έγκειται στα εξής τέσσερα ζητήματα:

Πρώτον, στο ασφαλιστικό. Οι θεσμοί απαιτούν αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος με περικοπές δαπανών 0,25%-0,5% του ΑΕΠ το 2015 και 1% το 2016. Αυτό σημαίνει μια σειρά μέτρων που περιλαμβάνουν απάλειψη του ΕΚΑΣ και συνταξιοδότηση στα 67 όσων θα συνταξιοδοτηθούν μετά τις 30 Ιανουαρίου 2015. Η κυβέρνηση, διά στόματος Γιάνη Βαρουφάκη, το θεωρεί «χασαπική» και θέλει «χειρουργική επέμβαση» επί του ασφαλιστικού, ζητώντας παύση των πρόωρων συντάξεων και πάταξη της εισφοροαποφυγής. Αυτό σημαίνει μια κατ’ αρχήν αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης καθώς ελάχιστοι θα βγαίνουν μετά τα 67. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι η «βιωσιμότητα» των ταμείων καθίσταται κύριο ζητούμενο. Ταυτόχρονα, δε, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι παραμένουν εν ισχύ. Άρα, στο ασφαλιστικό και οι δύο προκρίνουν «μνημονιακά» μέτρα, αλλά με διαφορετικό «μείγμα».

Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και επερχόμενες επιλογές

του Κώστα Λαπαβίτσα 

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία η κυβέρνηση μετέφερε τα ταμειακά αποθέματα πολλών δημοσίων φορέων στην Τράπεζα της Ελλάδας ήταν μια δύσκολη κίνηση που θα ήταν δικαιολογημένη μόνο σε έκτακτες συνθήκες. Δεν υπάρχει φυσικά καμία αμφιβολία για το ότι οι συνθήκες είναι έκτακτες, όπως και ότι μας τις κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. 

Στις 26 Ιανουαρίου το υπουργείο Οικονομικών παρέδωσε στη νέα κυβέρνηση ταμειακά διαθέσιμα 1,634 δις ευρώ. Επαίρονται πολλοί της κυβέρνησης Σαμαρά για το πλεόνασμα αυτό και το παρουσιάζουν ως απόδειξη του αλήστου μνήμης ‘σαξές στόρι’. Μόνο που η πρόβλεψη εσόδων-εξόδων που επίσης παρέδωσε το υπουργείο Οικονομικών εμφάνιζε ταμειακό έλλειμμα 429 εκ ευρώ για τις 24 Φεβρουαρίου, το οποίο μάλιστα θα ανέβαινε σε πάνω από 700 εκ ευρώ τις επόμενες δύο μέρες. Δηλαδή όταν θα πληρώνονταν οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτή ήταν η ‘επιτυχία’ της κυβέρνησης Σαμαρά.

Αλλά μήπως η κατάσταση θα γινόταν καλύτερη τον Μάρτιο; Θα στενοχωρήσω τους ζηλωτές των Μνημονίων, αλλά ακριβώς η ίδια πρόβλεψη έδινε αρνητικό πρόσημο για όλες τις μέρες του Μαρτίου. Προβλέπονταν ταμειακά ελλείμματα για όλο το μήνα, που μάλιστα θα έφταναν σε εφιαλτικά ύψη 3, 4, ακόμη και σχεδόν 5 δις ευρώ μετά τις 20 Μαρτίου. Το κράτος που παρέδωσε ο κ. Σαμαράς ήταν απολύτως χρεοκοπημένο.

Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει η νέα κυβέρνηση; 

''Η εικόνα του χάους είναι η κανονικότητα της κρίσης''

Νέα Κρήτη

Η γενικευμένη εικόνα χάους στον πλανήτη δεν είναι παρά η κανονικότητα της κρίσης ενός συστήματος που ψάχνει διέξοδο.

Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά δεδομένα θα διαπιστώσει προπαρασκευή ενεργειών που ενδεχομένως να οδηγεί σε κλίμακα οικονομίας πολέμου είπε μιλώντας σήμερα στο Ράδιο 9,84 και στο δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη ο καθηγητής σύγχρονης ιστορίας στο τμήμα πολιτικών επιστημών του ΑΠΘ Γιώργος Μαργαρίτης.

Παράλληλα ο καθηγητής στην επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας μίλησε για τη Δημοκρατία τόσο στην Ελλάδα όσο στην Ευρώπη του σήμερα.

Το neakriti.gr, φιλοξενεί την άποψη του κ. Μιλτιάδη Ελευθεριάδη, η οποία αφορά το θέμα το οποίο σχολιάστηκε στην πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή του Ράδιο 9,84 με τον Γιώργο Σαχίνη:

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

                                      «Κάθε Κοινωνική Σύγκρουση είναι πεδίο μάχης για τρεις αντίπαλες δυνάμεις, το Κατεστημένο, την Αντιπολίτευση, που αποζητά την ανατροπή της ισχύουσας Τάξης και την αντικατάστασή της με μια δική της καθώς και μια τάση προς αύξηση της Κοινωνικής Εντροπίας, την οποία γεννά κάθε Κοινωνική Σύγκρουση και η οποία, στο πλαίσιο αυτό, είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτή ως η δύναμη του Χάους».

Γκρέγκορ Μάρκοβιτς

Οι έννοιες της εντροπίας, της πιθανότητας, της πληροφορίας, του χάους έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στις θετικές επιστήμες του 20ού αιώνα, διευρύνοντας  ποιοτικά την αντίληψή μας για τον κόσμο πέραν της κλασικής αιτιοκρατίας. Αναπόφευκτα όμως επηρέασαν στη συνέχεια και τις αντιλήψεις μας, αρχικά των διανooυμένων της αμφισβήτησης, αργότερα των ολιγαρχικών κέντρων, για την πολιτική, τον πόλεμο και την κοινωνία.

Η προβληματική του χάους εισάγεται ήδη, από τη δεκαετία του 1960,  στη σύγχρονη πολιτική αντίληψη με το καταπληκτικό μυθιστόρημα του Νόρμαν Σπίνραντ «Οι Πράκτορες του Χάους». Μια κρυμμένη ομάδα υψηλότατου πνευματικού επιπέδου αποσταθεροποιεί την εξουσία μιας αυτοκρατορίας πολύ αποτελεσματικότερα από τις ηρωϊκές πλην απομονωμένες και αποδεκατισμένες επαναστατικές δυνάμεις, εκπέμποντας δόσεις χάους.

Μπορεί να βρει κανείς ίσως αναλογίες με τον τρόπο που αφανή κέντρα τύπου Σόρος ή βαθέος αμερικανικού κράτους κατάφεραν να μετατρέψουν την ίδια την ηγεσία του ΚΚΣΕ σε «έξυπνο πύραυλο», ικανό να καταστρέψει το ίδιο της το σύστημα, θέτοντάς το σε ταλάντωση στην «ιδιοσυχνότητά» του (η ιδιοσυχνότητα είναι εκείνη η συχνότητα στην οποία το πλάτος ταλάντωσης γίνεται άπειρο και η δομή καταρρέει – για να την αποφύγει, το πεζικό λέει στους στρατιώτες να περνάνε τις γέφυρες με ελεύθερο βάδην). ‘Ισως, αντίστοιχα σχέδια υπάρχουν και σήμερα για την εκ των έσω ανατίναξη της ΕΕ.

Προειδοποίηση για φορολογικό χάος

Σοφοκλέους 10

Οι κυβερνήσεις κινδυνεύουν να προκαλέσουν ένα «παγκόσμιο φορολογικό χάος» καθώς κυνηγούν ολοένα και μεγαλύτερα διαφυγόντα έσοδα από πολυεθνικές εταιρείες, εκτός εάν το διεθνές φορολογικό καθεστώς δε δεχτεί μια ριζική αναμόρφωση, σύμφωνα με μια έκθεση που εκπονήθηκε από την G20.

Ο υπουργός οικονομικών της Βρετανίας, George Osborne, παρουσίασε ένα διετές σχέδιο δράσης που εκπόνησε thinktank του ΟΟΣΑ με σκοπό να τεθεί ένα τέρμα στις αμφισβητήσιμες πρακτικές εταιρικής φορολογίας διεθνώς.

Η πολυαναμενόμενη έκθεση, που εκπονήθηκε για τη συνεδρίαση των υπουργών οικονομικών του G20 στη Μόσχα το περασμένο Σαββατοκύριακο, λέει ότι είναι αναγκαία «μια τολμηρή κίνηση από τους φορείς χάραξης πολιτικής» για να αποφευχθεί η επιδείνωση της κατάστασης. Ο ΟΟΣΑ θεωρεί την κίνηση «σημείο καμπής στην ιστορία της διεθνούς φορολογικής συνεργασίας.»

Το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει 15 πρωτοβουλίες με σκοπό την ενίσχυση των φορολογικών αρχών παγκοσμίως ώστε να έχουν τα κατάλληλα εφόδια και να επικεντρωθούν στις περιοχές εκείνες που αποτελούν τους ισχυρότερους πόλους έλξεις για τους πολυεθνικούς φοροφυγάδες. Οι πρωτοβουλίες αυτές θα καταλήξουν σε μια σειρά από σκληρές συστάσεις για αλλαγές στη φορολογική συνθήκη, με προθεσμίες που θα κυμαίνονται από 12 έως 30 μήνες.

Η αρχιτεκτονική του χάους

Αναδημοσιεύτηκε από τον Αναρχικό Τραπεζίτη

του Σπύρου Μανουσέλη

Μέρος 1ο: Ανακαλύπτοντας τα μυστικά της επιβίωσης σ' έναν αβέβαιο κόσμο

Τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε πως κάτι -μια φυσική δομή ή ένα κοινωνικό σύστημα- «βυθίστηκε» ή «κατέρρευσε» στο χάος;

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η επίκληση του χάους γίνεται αποκλειστικά για να περιγράψουμε διεργασίες αποδιοργάνωσης, αποσάθρωσης και καταστροφής. Οι περισσότεροι από εμάς είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι η εισβολή του χάους στα φυσικά, κοινωνικά, οικονομικά ή βιολογικά συστήματα οδηγεί, αναπόδραστα και νομοτελειακά, στην αποδόμησή τους: η επικράτηση του χάους ισοδυναμεί με πλήρη αποδιοργάνωση, και άρα με ολοκληρωτική καταστροφή κάθε μορφής οργάνωσης.

Θα πρέπει συνεπώς να ακούγεται τρελό ή και ολότελα παράδοξο το να τολμά κανείς να μιλά για «αρχιτεκτονική του χάους», υπονοώντας ότι πίσω από την αταξία κρύβεται κάποιο είδος οργάνωσης. Κοντολογίς, ότι ακόμη και οι χαώδεις δυναμικές κρύβουν κάποια... δομή.

Στο άκουσμα τέτοιων προκλητικών δηλώσεων ο δύσπιστος αναγνώστης θα μπορούσε να αντιτείνει: οι μεγάλες φυσικές καταστροφές, όπως ο πρόσφατος μεγα-σεισμός στην Ιαπωνία, η τελευταία διεθνής οικονομική κρίση ή οι επιδημίες ασθενειών που ταλανίζουν την ανθρωπότητα δεν αποτελούν άραγε τα απτά όσο και τραγικά παραδείγματα της «καταστροφικής δύναμης» και της «οργής» της φύσης, της εισβολής δηλαδή του «παράλογου» χάους στην εύτακτη και εύρυθμη ανθρώπινη πραγματικότητα;