Καλήν ανάγνωση, πάλι

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Tου Α. Δ. Παπαγιαννίδη

adpapagiannidis@gmail.com

Για μια εποχή όπου «κανείς δεν διαβάζει» και όλα/όλοι κρίνονται -υποτίθεται- στις εντυπώσεις, τα επόμενα λίγα εικοσιτετράωρα θα έχουν πολύ υλικό προς ανάγνωση. Δύο εκθέσεις στα πλαίσια της μεταΜνημονιακής παρακολούθησης της ελληνικής οικονομίας - μία από την Ευρ. Επιτροπή, μία από τη μεταΤρόικα- θα «σταθούν» δίπλα σε εκείνην της Moody’s. Όμως ανάγνωση, διαφορετική βέβαια/πιο τεχνική, θα χρειαστεί και για το τελικό-τελικό κείμενο του νόμου που προχωρεί για αντικατάσταση του νόμου Κατσέλη-Σταθάκη, δηλαδή για την εναπομένουσα προστασία της πρώτης κατοικίας (Αντιθέτως, δεν θα υπάρξει κείμενο αλλά σειρά διαρροών για το πού/πώς θα καταλήξει η ομάδα εργασίας που συγκροτήθηκε με συμφωνία Τσακαλώτου-Στουρνάρα, να μελετήσει και συγκεράσει τις δύο εκδοχές διεξόδου από τα «άλλα» κόκκινα δάνεια - του ΤΧΣ και της ΤτΕ, ΑPS και SPV για όσους λατρεύουν τα ακρωνύμια).

Ο Α. Δ. Παπαγιαννίδης  

Όσο για το άλλο μεγάλο μέτωπο που έχει ανοίξει εδώ και καιρό -εκείνο των «120 δόσεων» (με αιχμή μάλιστα τις οφειλές προς ΕΦΚΑ)-, μέτωπο που συμπληρώνεται βέβαια με την προσδοκία κουρέματος προσαυξήσεων και προστίμων, αυτό συνεχώς φεύγει πίσω στον χρόνο. Οπότε εδώ η ανάγνωση αφορά κι αυτή περισσότερο τις κυλιόμενες διαρροές... Όλα αυτά τα κείμενα θα διαβαστούν με βάση την προκατάληψη του καθενός. Αυτό, πλέον, έχει κυριαρχήσει σ’ εκείνο που θεωρείται στην εποχή μας δημόσια συζήτηση! Θεωρούμε όμως ότι σκόπιμο είναι να καταγράψει κανείς τουλάχιστον μερικές προκαταρκτικές προσλαμβάνουσες.

Πρώτη και μάλλον πιο σημαντική: στη φάση όπου βρισκόμαστε η βασική λογική είναι/θα είναι η μετάθεση του προβλήματος. «Μια ακόμη μετάθεση», θα πει κανείς - όμως ετούτη τη φορά η επιλογή γίνεται ταυτόχρονα από την ελληνική και από την ευρωπαϊκή πλευρά (Οι οίκοι αξιολόγησης απλώς παρακολουθούν, θα δούμε τώρα τη Moody’s. «Οι αγορές», με την απόδοση του 10ετούς εγκατεστημένη μετά το τέλος του Ιανουαρίου κάτω του 4% , ήδη κάτω του 3,8%, ενώ η πρόσφατη έκδοση έγινε με 3,5%, του δε 5ετούς γύρω στο 3%, παρακολουθούν τους οίκους αξιολόγησης να… παρακολουθούν). Το πρόσθετο πέρασμα από την Αθήνα του γνώριμού μας επιτρόπου Πιερ Μοσκοβισί -αρμόδιος για τις Οικονομικές και Δημοσιονομικές Υποθέσεις/EcoFin, δηλαδή ο «συντάκτης» της μιας από τις εκθέσεις που προαναφέραμε- θα αναδείξει, στοιχηματίζουμε, αυτήν τη διάσταση.

Η ελληνική κρίση για ηλιθίους

analyst

Όταν οι ίδιοι οι Έλληνες υπονομεύουν την πατρίδα τους, είναι δύσκολο να πείσουν αυτοί που τεκμηριώνουν πως τουλάχιστον η μισή ευθύνη για την υπερχρέωση της Ελλάδας ανήκει στη Γερμανία, σε συνδυασμό με την ΕΚΤ – ή πως πρόκειται για μύθο το ότι ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας, πως η Ελλάδα ήταν υπερχρεωμένη το 2009 αλλά την χρεοκόπησαν σκόπιμα το 2010, ότι το PSI ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα στην ιστορία μας κοκ.

.

Επικαιρότητα

- του Ιάκωβου Ιωάννου

Τον Ιούλιο του 2015 ο γερμανικός τύπος έγραφε ότι, η Ελλάδα εξαπατούσε την Ευρώπη και η Ευρώπη το επέτρεπε – σε ένα συγκεκριμένο άρθρο με τον τίτλο «Η Ελληνική κρίση για ηλιθίους» (πηγή). Ειδικότερα ανέφερε πως η ελληνική κυβέρνηση παρουσίαζε συνεχώς παραποιημένα στοιχεία όσον αφορά τον προϋπολογισμό – όπως από το 1997 έως το 1999, στα χρόνια δηλαδή που αποφασιζόταν η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, όπου το δημόσιο έλλειμμα από 4% του ΑΕΠ μειώθηκε στο 2,5% και τελικά στο 1,8%.

Το ποσοστό αυτό ήταν τελικά αρκετό, για να διατηρηθεί κάτω από το 3% που απαιτεί η συμφωνία του Μάαστριχτ – ενώ η νέα κυβέρνηση του 2004 (ΝΔ) κατηγόρησε την προηγούμενη για εξαπάτηση της Ευρώπης (το γνωστό «βάζουμε τα χεράκια μας για να βγάλουμε τα ματάκια μας», λόγω του οποίου η Ελλάδα, σε συνδυασμό με την εγχώρια διχόνοια που επικρατεί, το φθόνο του ενός για τον άλλο, υποφέρει τα τελευταία 200 χρόνια).

Όπως γράφει πάντως η γερμανική σελίδα, η Ευρώπη γνώριζε τα παιχνίδια με τους αριθμούς της Ελλάδας ήδη από το 2000 – όπου είχε συμπεράνει ότι, οι ελληνικές στατιστικές ήταν παραποιημένες και το έλλειμμα ήταν αρκετά πάνω από το 3%. Μεταξύ άλλων επειδή η Τράπεζα της Ελλάδας κατέγραφε πάντοτε διαφορετικά νούμερα – ενώ αργότερα έγινε γνωστή η συμμετοχή της Goldman Sachs στην απάτη.

Το μέλλον της Γερμανίας

analyst

Το οικονομικό μοντέλο της χώρας πλησιάζει στη δύση του, ενώ ο κατήφορος της θα επιταχυνθεί από την προβλεπόμενη παγκόσμια ύφεση, από τους ενδεχόμενους δασμούς των Η.Π.Α., από το BREXIT, καθώς επίσης από την παραμονή ή μη της Ιταλίας στο ευρώ – όπου ασφαλώς η παραμονή της θα τη μετατρέψει σε γερμανική αποικία αντίστοιχη της Ελλάδας, παράλληλα με τη Γαλλία, την Ισπανία κοκ.

.

Ανάλυση

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Παραδόξως οι δύο χώρες που αναμίχθηκαν επιθετικά στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Γερμανία και η Ιαπωνία, στη συνέχεια αναπτύχθηκαν ξανά με επιθετικό τρόπο – αυτή τη φορά οικονομικό, εις βάρος των υπολοίπων. Πρώτη η Ιαπωνία, η οποία όμως μετά το «χαστούκι» των Η.Π.Α. (ραγδαία ανατίμηση του γεν, σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων και του χρηματιστηρίου), μείωσε αναγκαστικά τα πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της – αν και στη συνέχεια τα αύξησε ξανά, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό (γύρω στο +4%).

Η Γερμανία τα αύξησε επίσης στο 4% (γράφημα,μπλε στήλη, αριστερή κάθετος), στη συνέχεια υποχρεώθηκε να έχει ελλείμματα λόγω της ένωσης της με την Ανατολική, αλλά μετά την είσοδο της στην Ευρωζώνη, όπου υιοθέτησε την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα (ανάλυση) με το ύπουλο μισθολογικό dumping, τα πλεονάσματα της εκσφενδονίσθηκαν στα ύψη – εις βάρος φυσικά των εταίρων της στην Ευρωζώνη, καθώς επίσης με τη βοήθεια της υποτίμησης του ευρώ απέναντι στο δολάριο, εξαιτίας των αδυναμιών των υπολοίπων χωρών της νομισματικής ένωσης.

Τα εξωτερικά σοκ απειλούν το εξαγωγικό θαύμα της Γερμανίας

Η μεγάλη κερδισμένη της παγκοσμιοποίησης και του ελεύθερου εμπορίου αντιμετωπίζει τώρα τον κίνδυνο από τις πολιτικές Τραμπ και την επιβράδυνση της Κίνας. Το όπλο της ισχυρής εσωτερικής ζήτησης, το πολιτικό δίλημμα και οι «εθνικοί πρωταθλητές»

Guy Chazan (Βερολίνο)

Όταν ο Bέρνερ Λίμπερχερ κοιτά την παγκόσμια οικονομία δεν βλέπει τίποτα άλλο παρά προειδοποιητικά σημάδια. «Το Brexit είναι ένα μπέρδεμα, η Κίνα επιβραδύνει, οι ΗΠΑ χάνουν ύψος», υποστηρίζει. «Είναι βέβαιο ότι περάσαμε την κορύφωση της παγκόσμιας ανάπτυξης».

Αυτό είναι δυνητικά ανησυχητικό για την εταιρεία που διευθύνει, την Mann + Hummel, ένα παραγωγό φίλτρων με έδρα την νοτιοδυτική Γερμανία που απασχολεί 20.000 ανθρώπους. Όπως οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του, εξαρτάται πολύ από τις εξαγωγές. Κι’ όμως οι αγορές στις οποίες πουλά προϊόντα δείχνουν αυξανόμενα εύθραυστες.

«Από την πλευρά του γεωπολιτικού ρίσκου, τους εμπορικούς πολέμους [ΗΠΑ-Κίνα], τον λαϊκισμό στην ΕΕ, το Brexit, όλα αυτά είναι μεγάλες ανησυχίες για εμένα», σημειώνει. Για να ξεπεράσει την επερχόμενη επιβράδυνση μόλις ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα περικοπής δαπανών 60 εκατ. ευρώ στην επιχείρηση το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει σημαντικές περικοπές θέσεων.

Η Mann + Hummel δεν είναι η μόνη. Εκατοντάδες εταιρείες στη Γερμανία προετοιμάζονται για επιβράδυνση στις μεγαλύτερες αγορές τους, η οποία μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομική προοπτική της χώρας. Η κυβέρνηση του Βερολίνου προβλέπει τώρα ανάπτυξη του ΑΕΠ της χώρας μόλις κατά 1% φέτος, χαμηλότερα από την προηγούμενη πρόβλεψη του 1,8%. Αυτό θα είναι το μικρότερο ποσοστό από το 2013.

ESM, το ευρωπαϊκό ΔΝΤ

analyst

Με δεδομένο το ότι, η Ελλάδα είναι σίγουρα ο νούμερο ένα υποψήφιος διάσωσης, ενώ κατά πολλούς ο ESM θα εξελιχθεί σε έναν γερμανικό επεκτατικό μηχανισμό, σε ένα πυρηνικό οικονομικό όπλο της Γερμανίας χωρίς τον έλεγχο της Κομισιόν, οφείλουμε να πάρουμε έγκαιρα τα μέτρα μας – πόσο μάλλον όταν ο δανεισμός της χώρας μας από τις αγορές με βιώσιμα επιτόκια είναι ανέφικτος.

.

Επικαιρότητα

Πριν από εννέα περίπου χρόνια, το 2010, ιδρύθηκε ο ευρωπαϊκός οργανισμός σταθερότητας, με αφετηρία την ελληνική κρίση και με το προηγούμενο όνομα του: EFSF. Επρόκειτο για ένα μικρό γραφείο στο Λουξεμβούργο, το οποίο τότε απασχολούσε μόλις πέντε άτομα, υπό την ηγεσία του σημερινού γερμανού διευθυντή του K. Regling – με στόχο την προστασία της Ευρωζώνης, καθώς επίσης του ευρώ από τις χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, μεταξύ άλλων επειδή η νομισματική ένωση δεν διαθέτει μία πραγματική κεντρική τράπεζα που να λειτουργεί ως δανειστής ύστατης ανάγκης για τα κράτη και τις τράπεζες τους (ανάλυση).

Το ESM τώρα, όπως ονομάσθηκε αργότερα το EFSF, φιλοδοξεί να λειτουργήσει κατά τα πρότυπα του ΔΝΤ, όσον αφορά τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, καθώς επίσης τις τράπεζες τους. Ειδικότερα, να μετατραπεί σταδιακά στο κέντρο της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής πολιτικής, σημειώνοντας πως ο προκάτοχος του διέσωσε στο παρελθόν την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Κύπρο, παρέχοντας τους σε συνεργασία με το ΔΝΤ δάνεια – αν και στην ουσία διέσωσε τους διεθνείς επενδυτές, κυρίως τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που αποτελούσαν τους βασικούς δανειστές τους.

Οι κωδικοί - κλειδιά του εντύπου Ε1 που μειώνουν τον φόρο

Η «Ν» αποκωδικοποιεί τις διατάξεις του ΚΦΕ που εξασφαλίζουν εκπτώσεις και απαλλαγές σε μισθωτούς, συνταξιούχους κ.ά.

Του Γιώργου Παλαιτσάκη

gpal@naftemporiki.gr

Όλες τις παραπάνω και πλήθος άλλες διατάξεις που εξασφαλίζουν μειώσεις φόρου ή απαλλαγές η «Ν» τις παρουσιάζει σήμερα σε έναν αναλυτικό φορολογικό οδηγό. Ταυτόχρονα, παραθέτει τους τρόπους με τους οποίους οι φορολογούμενοι μπορούν να αξιοποιήσουν τις διατάξεις αυτές για να μειώσουν όσο μπορούν περισσότερο τις τελικές φορολογικές επιβαρύνσεις που θα προκύψουν από την εκκαθάριση των φετινών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος.

Οι βασικότερες διατάξεις του ΚΦΕ, που προβλέπουν εκπτώσεις φόρου και απαλλαγές είναι, κατά κατηγορία φορολογουμένων, οι ακόλουθες:

Μισθωτοί-συνταξιούχοι

1) Πρόσθετες εκπτώσεις φόρου λόγω τέκνων: Οι φορολογούμενοι που απέκτησαν το 2018 εισοδήματα από μισθούς ή συντάξεις δικαιούνται ετήσιας έκπτωσης φόρου χωρίς δικαιολογητικά. Η έκπτωση αυτή μπορεί να φθάσει μέχρι τα 1.900 ευρώ για κάθε άγαμο χωρίς εξαρτώμενα τέκνα, μέχρι τα 1.950 ευρώ για κάθε έγγαμο γονέα με 1 εξαρτώμενο τέκνο, μέχρι τα 2.000 ευρώ για κάθε έγγαμο γονέα με 2 εξαρτώμενα τέκνα και μέχρι τα 2.100 ευρώ για κάθε έγγαμο γονέα με 3 ή περισσότερα εξαρτώμενα τέκνα. Σε κάθε περίπτωση, όσοι μισθωτοί και συνταξιούχοι βαρύνονται με τέκνα δικαιούνται προσαυξημένης έκπτωσης φόρου. Για να την κατοχυρώσουν θα πρέπει να δηλώσουν τα στοιχεία των τέκνων τους στον πίνακα 8, στην τελευταία σελίδα του εντύπου Ε1 της φορολογικής δήλωσης. Αμέσως μόλις αναγραφούν στον πίνακα αυτό τα στοιχεία των τέκνων, «ενημερώνεται» και συμπληρώνεται αυτόματα με τον αριθμό των συγκεκριμένων τέκνων ο κωδικός 003 για τον υπόχρεο ή ο κωδικός 004 για τη σύζυγο.

Το «κλαμπ» χωρών με προβλήματα οικονομικής ανισορροπίας

Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχεδόν τα μισά από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τη χώρα, ωστόσο υπάρχουν ορισμένα που είναι κοινά σε πολλές χώρες.

Ελλάδα, Κύπρος, Ιταλία είναι αντιμέτωπες με τα σοβαρότερα προβλήματα οικονομικής ανισορροπίας, προειδοποίησε χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συνολικά 13 κράτη-μέλη της Ε.Ε. αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σύμφωνα με την Κομισιόν, που παρουσίασε χθες την ετήσια έκθεσή της και τόνισε την ανάγκη για προώθηση των επενδύσεων, εφαρμογή υπεύθυνης δημοσιονομικής πολιτικής αλλά και καλοσχεδιασμένων μεταρρυθμίσεων, που θα ενισχύσουν την παραγωγικότητα. Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχεδόν τα μισά από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τη χώρα, ωστόσο υπάρχουν ορισμένα που είναι κοινά σε πολλές χώρες: Χαμηλό επίπεδο παραγωγικότητας, όξυνση του προβλήματος της γήρανσης του πληθυσμού και σημαντική αναστάτωση σε πολλές αγορές εργασίας εξαιτίας των τεχνολογικών αλλαγών που προκύπτουν. Παράλληλα, το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών εξακολουθεί να είναι σήμερα χαμηλότερο απ’ ό,τι ήταν προτού ξεσπάσει η κρίση, ενώ η ανεργία των νέων, αν και έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, εξακολουθεί να είναι απαράδεκτα υψηλή σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία και Κύπρος.

Τα προβλήματα αυτά αποτελούν πρόκληση για κάθε κυβέρνηση και θα αποτελέσουν ακόμη μεγαλύτερη το επόμενο διάστημα, καθώς επιβραδύνεται η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η Κύπρος είναι αντιμέτωπη με υπερβολικές ανισορροπίες, σύμφωνα με την Κομισιόν, με κυριότερα προβλήματα το πολύ υψηλό επίπεδο των μη εξυπηρετούμενων δανείων που βαραίνει το τραπεζικό της σύστημα, αλλά και το πολύ υψηλό επίπεδο ιδιωτικού και δημόσιου χρέους. «Συνεχίζεται η απομόχλευση του ιδιωτικού τομέα, αλλά με αργό ρυθμό. Νέος δανεισμός προς τον ιδιωτικό τομέα παραμένει περιορισμένος», αναφέρει η Κομισιόν, τονίζοντας ακόμη το πρόβλημα του «σημαντικά αρνητικού» ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών που είναι αποτέλεσμα της υψηλής εσωτερικής ζήτησης και της χαμηλής αποταμίευσης. Η κρατική διάσωση της Συνεργατικής Τράπεζας το 2018 περιόρισε σημαντικά το επίπεδο των ΜΕΔ στον τραπεζικό κλάδο, ωστόσο προκάλεσε και την αύξηση του δημόσιου χρέους. Καταλήγοντας, η Κομισιόν συγχαίρει την κυπριακή κυβέρνηση για την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, ιδιαίτερα στο θέμα των ΜΕΔ, ωστόσο προσθέτει πως «απαιτείται περισσότερη πρόοδος όσον αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να αυξηθεί η δυνητική ανάπτυξη».

Ο Κύπριος ήρωας της ΕΟΚΑ Γρηγόρης Αυξεντίου και η μάχη στη σπηλιά του Μαχαιρά

Ινφογνώμων Πολιτικά

Φόρο τιμής στον Κύπριο μάρτυρα του Απελευθερωτικού Αγώνα Γρηγόρη Αυξεντίουπου σκοτώθηκε στις 3 Μαρτίου 1957 περικυκλωμένος από δεκάδες Άγγλους στρατιώτες στη σπηλιά του Μαχαιρά, αποτελεί το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Φιλή.

Το ντοκιμαντέρ «Γρηγόρης Αυξεντίου, ένας ήρωας με το μνημοσκόπιο»περιέχει πολλά ντοκουμέντα, αληθινές μάχες με Άγγλους στρατιώτες που πέφτουν από τα πυρά του Αυξεντίου.Το υλικό προέρχεται κυρίως από τα Βρετανικά Αρχεία. 

Εμφανίζονται μεταξύ άλλων ο Σταύρος Αριστοδήμου και άλλοι αξιωματικοί της Εθνικής Φρουράς και της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου της εποχής. Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1973 και τιμήθηκε με δύο βραβεία, εκείνα της Καλύτερης Παραγωγής και της Καλύτερης Μουσικής.

Το σενάριο και η έρευνα είναι του Γιώργου Φιλή, η μουσική του Βασίλη Τενίδη και τα τραγούδια ερμηνεύουν οι Μιχάλης Βιολάρης, Λεωνίδας Πιτσιλίδης και Άννα Βίσση.

Το «Αφήνω γεια» είναι το πρώτο τραγούδι της Άννας Βίσση –δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε δίσκο– και ακούγεται τη στιγμή που ο τότε 29χρονος Γρηγόρης Αυξεντίου αποχαιρετά την αγαπημένη του.

pontos-news

Ο Γ. Καραμπελιάς συνομιλεί με τον Δ. Δαββέτα (βίντεο)

ardin-rixi

Ο Γιώργος Καραμπελιάς στα πλαίσια των συναντήσεων συνομίλησε την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2019  στις 20.30 με τον καθηγητή Φιλοσοφίας και εικαστικό, Δημοσθένη Δαββέτα, με θέμα «Έλληνες: Μιμητές της δυτικής Ευρώπης ή θεμελιωτές μιας μη εργαλειακής ευρωπαϊκότητας;».

Στο καφέ του Ιανού, Σταδίου 24, Αθήνα.

Ξέρουν πώς ψηφίζει ο κόσμος;

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όσοι έχουν το βίτσιο ή την υποχρέωση να παρακολουθούν επισταμένως τα πολιτικά πράγματα της χώρας δεν μπορεί παρά να αισθάνονται εντελώς αμήχανοι κάθε φορά που διαπιστώνουν επί ποιων πεδίων ασκείται η πολιτική αντιπαράθεση και πώς βγάζουν το «μεροκάματό» τους τα κεντρικά πολιτικά στελέχη των κομμάτων.

Την τελευταία εβδομάδα υπάρχουν όντως μεγάλα θέματα: Ο πόλεμος μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛΛ και Ποταμιού για τον έλεγχο της Κεντροαριστεράς, η θηριώδης άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα» της Τουρκίας στη Μεσόγειο, η έκθεση της Κομισιόν με τα «καμπανάκια» για την πορεία της ελληνικής οικονομίας – για να μείνουμε σε αυτά, τα εσωτερικού ενδιαφέροντος, και να μην επεκταθούμε στις μεγάλες εστίες αστάθειας στη Μέση Ανατολή, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.

Για τις πολιτικές συγκρούσεις επί της Κεντροαριστεράς και του Κέντρου θα διαβάσετε πολύ αναλυτικά στις αμέσως επόμενες σελίδες του σημερινού «Ποντικιού», συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να επεκταθούμε εδώ.

Πορφύριος: Ο «Μόμπυ Ντικ» των Βυζαντινών

COMMONS WIKIMEDIA

του Ιωάννη Παγουλάτου

Το δημοφιλές μυθιστόρημα «Μόμπυ Ντικ», περιγράφει την επική σύγκρουση του καπετάνιου Έιχαμπ και μιας τεράστιας φάλαινας, η οποία έχει ως όνομα τον τίτλο του βιβλίου. Ο Αμερικανός Χέρμαν Μέλβιλ, συγγραφέας του έργου, βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν το 1820, κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό.Πηγή έμπνευσης όμως για το «Μόμπυ Ντικ», θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και ένα σχετικά άγνωστο περιστατικό από την ιστορία του Βυζαντίου.

Το πρώτο μισό του 6ου μ.Χ αιώνα, όταν βασίλευε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄, μια ιδιαίτερα επιθετική φάλαινα είχε αποδειχθεί μεγάλος πονοκέφαλος για τους ναυτικούς και τους κατοίκους πολλών παραθαλάσσιων πόλεων. Ο λαός την είχε ονομάσει Πορφύριο ή Πορφυρίωνα, άγνωστο γιατί. Αρχικά, η εμφάνιση του κήτους ήταν κάτι σαν αξιοθέατο. Καθώς όμως περνούσε ο καιρός, η κατάσταση άλλαξε προς το χειρότερο.

Για πενήντα χρόνια ο Πορφύριος λυμαινόταν την Προποντίδα, τον Βόσπορο και τον Εύξεινο Πόντο, προκαλώντας μεγάλα προβλήματα στη ναυσιπλοΐα, το θαλάσσιο εμπόριο και την αλιεία των Βυζαντινών. Η παρουσία του όμως δεν ήταν συνεχής, καθώς το φοβερό κήτος συχνά εξαφανιζόταν για πολλούς μήνες και επανερχόταν δριμύτερο, όταν οι ναυτικοί νόμιζαν πως είχαν ησυχάσει οριστικά από αυτό. Ο Πορφύριος συνήθιζε να επιτίθεται σε όποιο πλοίο συναντούσε, προκαλώντας του μεγάλες ζημιές ή βυθίζοντάς το. Την ίδια κατάληξη είχαν και όσες δύσμοιρες ψαρόβαρκες τύχαινε να βρεθούν κοντά του. Και μόνο η θέα του Πορφύριου ήταν αρκετή για να τρομοκρατήσει τόσο τα πληρώματα και τους επιβάτες των διάφορων σκαφών, όσο και τους κατοίκους των παραθαλάσσιων περιοχών. Πολλά πλοία που τον συναντούσαν αναγκάζονταν να παρεκκλίνουν σημαντικά από την πορεία τους για να τον αποφύγουν, με αποτέλεσμα να φθάνουν στον προορισμό τους με μεγάλη καθυστέρηση.

Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας

ardin-rixi

Του Bασίλη Καραποστόλη, καθηγητή φιλοσοφίας ΕΚΠΑ από το Άρδην τ. 112

Θα σας εκθέσω μερικές σκέψεις μου σχετικά με το πολιτισμικό απόθεμα της χώρας μας και τις δημιουργικές δυνάμεις που μας απομένουν μετά την καταστροφική κρίση που έπληξε τον τόπο και ακόμη διαρκεί. Ήδη με τη χρησιμοποίηση του όρου απόθεμα ξεπροβάλλει δυσοίωνο ένα πρόβλημα. Ένα απόθεμα πόρων, αξιών και δυνάμεων για να λειτουργεί πραγματικά ως τέτοιο προϋποθέτει ότι υπάρχει μια θέληση και μια ανάγκη ανθρώπινη που προσφεύγει σ’ αυτό και ζητά ενίσχυση. Πρέπει να υπάρχει από τη μεριά εκείνου ο οποίος δοκιμάζεται μια κίνηση συνειδητή προς τις διαθέσιμες εφεδρείες, ώστε αυτές οι εφεδρείες να δράσουν τονωτικά.

Κι εδώ ακριβώς προβάλλει η δυσκολία: είναι μια από τις κύριες συνέπειες των κρίσεων –που ποτέ δεν περιορίζονται στον οικονομικό τομέα– να παραλύει η θέληση, πιο συγκεκριμένα, να τραυματίζεται η ικανότητα των πληγέντων να επιλέγουν. Τι τους χρειάζεται πιο πολύ; Τι είναι πρωτεύον και τι δευτερεύον; Τι να αφήσουν στην άκρη και τι να επιδιώξουν με επιμονή; Όλα αυτά μοιάζουν περίπου μάταια. Σε μια πτώχευση εκείνο ακριβώς που κυριαρχεί είναι η εντύπωση πως σχεδόν εκλείπουν τα περιθώρια επιλογών: ό,τι έχεις να κάνεις το ορίζουν οι περιστάσεις και πίσω από τις περιστάσεις διακρίνεται εύκολα η βούληση κάποιων άλλων, αυτών που έχουν τη δύναμη να επωφεληθούν εις βάρος σου.

Ο Καισαρισμός τροφοδοτεί εξ αντιδιαστολής τις «δυνάμεις του αίματος»

του Κώστα Μελά

Η προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου της ΕΕ στα ζητήματα που έθετε η παγκοσμιοποίηση έγινε κυρίως μέσω της Συνθήκης του Μάαστριχτ και με όσα νομοθετήματα ακολούθησαν. Ο βασικός λογικός πυρήνας των θεσμικών ρυθμίσεων ήταν σε μεγάλο βαθμό η άσκηση της οικονομικής πολιτικής με βάση προκαθορισμένα κριτήρια. Την ευθύνη για την πραγμάτωσή τους θα είχαν «ανεξάρτητες» και «γραφειοκρατικές» δομές που δεν ελέγχονται από τις κυβερνήσεις, δηλαδή από την καθολική ψηφοφορία των πολιτών.

Η αδήριτη πραγματικότητα σε πολλές περιπτώσεις έθεσε εν αμφιβόλω αυτή την οικονομική  πολιτική, όπως πχ. στο θέμα της διάσωσης των κρατών. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι οι αναγκαστικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν ενδυνάμωσαν, αντί να αμβλύνουν, την παρουσία αυτών των «αυτόνομων» τεχνοκρατικών δομών. Έφεραν, μάλιστα, στην Ευρώπη τον υπ’ αριθμόν ένα «τεχνοκρατικό» οργανισμό, το ΔΝΤ.

Η κρίση, δηλαδή, αντί να οδηγήσει τις ευρωπαϊκές ελίτ σε περισσότερη πολιτική αντίληψη των πραγμάτων, τις οδήγησε σε μεγαλύτερη «τεχνοκρατική» αντίληψη. Κατ’ αυτό τον τρόπο διεύρυνε το χάσμα μεταξύ των λαϊκών αναγκών και των δικών τους αποφάσεων. Διευρύνθηκε περισσότερο το λεγόμενο δημοκρατικό κενό, το οποίο εξ αρχής υπάρχει στην ΕΕ.

Τους λύχνους στις λυχνίες

του Θεόφιλου Πουταχίδη

Το τι σημαίνει πνευματικός άνθρωπος είναι μεγάλη κουβέντα. Για μένα, πνευματικοί άνθρωποι είναι οι Άγιοι – άντε κι αυτοί που ’ναι σε καλό δρόμο για να γίνουν τέτοιοι. Ας δεχτούμε όμως, χάριν συζήτησης, αυτό που γενικώς θεωρείται. Ας πούμε, λοιπόν, ότι πνευματικοί άνθρωποι είναι οι πάσης φύσεως διανοούμενοι, επιστήμονες, καλλιτέχνες, συγγραφείς, λογοτέχνες και κληρικοί που η σκέψη τους φαίνεται να έχει μια ξεχωριστή ποιότητα και ο λόγος τους είναι φιλοσοφημένος.

Με αυτόν τον χονδροειδή ορισμό δεν συμφωνώ∙ παρά ταύτα, δεν νομίζω ότι πέφτει και πολύ έξω σε σχέση με τις πεποιθήσεις της κοινής γνώμης.

Έστω κι έτσι, πάντως, όταν ακούω εκείνο το «τι κάνουν οι πνευματικοί άνθρωποι της χώρας στις μέρες μας, γιατί σιωπούν;», πραγματικά απορώ. Προφανώς, αυτοί που εκφέρουν το παράπονο δεν εννοούν, βέβαια, ότι ο λόγος των πνευματικών ανθρώπων (σύμφωνα με τον ορισμό που δώσαμε παραπάνω) δεν ακούγεται γενικώς. Γιατί ο λόγος αρκετών από αυτούς που περνιούνται για άνθρωποι του πνεύματος όχι μόνο ακούγεται, αλλά προβάλλεται παντοιοτρόπως μέχρις αηδίας.

Κάτι άλλο εννοούν, κάτι άλλο τους ενοχλεί. Εάν μπορώ να τους ερμηνεύσω σωστά, νομίζω ότι δύο είναι τα πράγματα που τους δυσαρεστούν και τους οδηγούν στην έντονη και επίμονη έκφραση του παραπόνου τους. Το πρώτο είναι ότι ο γραπτός κι ο προφορικός λόγος που τυγχάνει της μέγιστης προβολής κι αναγνώρισης στις μέρες μας δεν αναπαύει, δεν αγγίζει και δεν θερμαίνει επαρκώς την καρδιά τους.

ΔIOΝΥΣΗΣ ΧΙΟΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΡΑΓΚΑ

Το θερμό επεισόδιο Ινδίας-Πακιστάν και η στρατιωτική σύγκριση

Η αναζωπύρωση της έντασης ανάμεσα στην Ινδία και το Πακιστάν αυξάνει τον κίνδυνο σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών. Η πυρηνική απειλή, οι τρομοκρατικές επιθέσεις και οι εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση.

Των Ian Bott και Mark Odell

Μετά την ανακοίνωση του Πακιστάν ότι κατέρριψε δύο ινδικά μαχητικά αεροσκάφη και αιχμαλώτισε έναν πιλότο, έχουν κλιμακωθεί οι εντάσεις μεταξύ των δύο οπλισμένων με πυρηνικά γειτονικών κρατών.

Η κίνηση έγινε μια ημέρα αφότου η Ινδία ανέφερε ότι πραγματοποίησε ένα «προληπτικό χτύπημα» σε στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών στο Πακιστάν. Το Ισλαμαμπάντ καταδίκασε το χτύπημα και δεσμεύτηκε να προβεί σε αντίποινα.

Το κλίμα ανάμεσα στην Ινδία και το Πακιστάν έχει επιδεινωθεί μετά την τρομοκρατική επίθεση που σκότωσε τουλάχιστον 40 αστυνομικούς στην ινδική περιοχή του Κασμίρ στις 14 Φεβρουαρίου, επίθεση για την οποία ανέλαβε την ευθύνη ισλαμική οργάνωση με έδρα το Πακιστάν.

Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα που έστειλε την Τετάρτη, ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Ίμραν Καν, κάλεσε σε «διάλογο» για την αποκλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών. «Έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε κάποιον λάθος υπολογισμό δεδομένων των όπλων που έχουμε και έχετε;» ανέφερε ο κ. Καν απευθυνόμενος στην πλευρά της Ινδίας.

Η Βενεζουέλα του Μαδούρο όπως το Ιράκ του Σαντάμ

iskra

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η Βενεζουέλα δεν είναι από τα καυτά θέματα στην Ελλάδα. Η εικόνα του Μαδούρο δεν προσφέρεται ιδιαιτέρως για κερδοφόρα προπαγάνδα εναντίον της κυβέρνησης. Για τη δεξιά ο Μαδούρο κατατάσσεται, αυτομάτως, στους αριστερούς, μάλλον κομμουνιστής, αλλά και πάλι τι μπορεί να πεις όταν στους υποστηρικτές του είναι και ο Τσίπρας και ο Ερντογάν; Μια καλή ιδέα είναι ότι η Βενεζουέλα του Μαδούρο (ή του εκλεκτού των ΗΠΑ Γκάϊντο,) δεν είναι ζήτημα ιδεολογίας αλλά γεωπολιτικών συμφερόντων. Όπως ήταν το Ιράκ και ο Σαντάμ. Με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι  και στις δυο περιπτώσεις ο «ανθρωπισμός» χρησιμεύει  ως επιχείρημα επέμβασης και ανατροπής: Ο Σαντάμ απειλούσε, υποτίθεται, με τα όπλα μαζικής καταστροφής που διέθετε. Μπήκαν, δήθεν τα έψαξαν, δεν τα βρήκαν, σκότωσαν τον Σαντάμ, λεηλάτησαν τη χώρα, θησαυρούς της ανθρωπότητας φυλαγμένους στο Μουσείο του Ιράκ, και όλα μέλι-γάλα. 

Ο Μαδούρο απειλεί, υποτίθεται, τη Δημοκρατία και το λαό του, της Βενεζουέλας, εμποδίζοντας την ανθρωπιστική βοήθεια που περιμένει στα σύνορα με τη φροντίδα των ΗΠΑ. Εντάξει, ο αντίλογος είναι εύκολος. Οι ΗΠΑ έχουν το χειρότερο βιογραφικό ως υπερασπιστής της Δημοκρατίας εκτός των συνόρων τους. Ούτε είναι εύκολο να εμφανίζονται ως φιλάνθρωποι όταν έχουν επιβάλει κυρώσεις και οικονομικά μπλόκα (ΗΠΑ και ΕΕ) που φθάνουν τα 23 δις $. Αν δεν της τα στερούσαν, η Βενεζουέλα θα αντιμετώπιζε τα προβλήματα διαφορετικά, όσα λάθη και αν έχει κάνει ο Μαδούρο στη διαχείριση της Οικονομίας.

"ΓΕΩΕΛΛΗΝΙΚΑ" | Α. ΜΕΡΟΣ - Το σχέδιο της Ελληνοτουρκικής ομοσπονδίας χθές και σήμερα

ESTIA TV

Πού (α)πέτυχε το φινλανδικό πείραμα

Της Νατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr 

Το Φινλανδικό πείραμα για το καθολικό βασικό εισόδημα ολοκληρώθηκε και μάλλον απέτυχε, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, αφού έδωσε στους δικαιούχους του «ευτυχία», αλλά όχι «επιτυχία». Ωστόσο οι υποστηρικτές του μέτρου επισημαίνουν πως δεν ήταν η ιδέα που έφταιγε, αλλά η προβληματική εφαρμογή της. Το επίδομα δόθηκε μόνο σε ανέργους και δεν συνοδεύθηκε από κατάργηση του επιδόματος ανεργίας. Η κυβέρνηση δεν τόλμησε και έτσι περιόρισε αντί να ενισχύσει τα κίνητρα, λένε. Τι ακριβώς συνέβη όμως; 

Από τον Ιανούαριο του 2017 έως τον Δεκέμβριο του 2018, 2.000 άνεργοι Φινλανδοί ελάμβαναν στους λογαριασμούς τους το ποσό των 560 ευρώ. Η ιδέα ήταν πως παρέχοντάς τους ένα δίχτυ ασφαλείας, το κράτος τους έδινε την ευκαιρία να αναζητήσουν ενεργά για μία δουλειά, ακόμη και εάν αυτή εντασσόταν στη λεγόμενη gig οικονομία, δεν αφορούσε δηλαδή μία μόνιμη θέση με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. 

Με το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα η Φινλανδία έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, που δοκίμαζε την ιδέα του καθολικού ή άνευ όρων βασικού εισοδήματος (Universal Basic Income- UBI). Tο σχεδιασμό και την εφαρμογή του ανέλαβε το Kela, o φινλανδικός οργανισμός κοινωνικής ασφάλισης. Ωστόσο αυτό που εφάρμοσε η Φινλανδία δεν είναι στην πραγματικότητα το UBI. 

Έρχονται τα κτήρια nZEB

analyst

Ήδη έχει μπει στην καθημερινή μας ζωή εδώ και 9 χρόνια η έννοια της ενεργειακής απόδοσης ενός κτηρίου, ερχόμενοι σε επαφή με τα γνωστά πλέον σε όλους μας, ενεργειακά πιστοποιητικά. Όταν λέμε ενεργειακή απόδοση, εννοούμε την υπολογισθείσα ή μετρούμενη ποσότητα ενέργειας που χρειάζεται για να ικανοποιηθεί η ενεργειακή ζήτηση που συνδέεται με την τυπική χρήση ενός κτηρίου, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ενέργεια που χρησιμοποιείται για  θέρμανση,  ψύξη, αερισμό, παραγωγή ζεστού νερού χρήσης  και  φωτισμό.

Άποψη

του Μιχάλη Χριστοδουλίδη

Τα τελευταία 9 χρόνια, όλα τα νεόδμητα κτήρια στην Ελλάδα κατατάσσονται υποχρεωτικά τουλάχιστον στην ενεργειακή κλάση «Β» με βάση τον ισχύοντα Κανονισμό Ενεργειακής Απόδοσης των κτηρίων.

Υπενθυμίζεται ότι οι ενεργειακές κλάσεις με βάση την ενεργειακή απόδοση ενός κτηρίου είναι εννέα. Συγκεκριμένα τα κτήρια με μηδενική ενεργειακή κατανάλωση κατατάσσονται στην κλάση «Α+», τα σχεδόν μηδενικής, στην κλάση «Α», τα χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης στην «Β+» και φτάνουμε μέχρι την «Η» κλάση που είναι και η τελευταία και ανήκουν τα πλέον ενεργοβόρα κτήρια.

Το 60% περίπου των ελληνικών κτηρίων σήμερα από άποψη ενεργειακής απόδοσης, ανήκουν στην τελευταία κατηγορία, δηλ στην «Η», ή στην προτελευταία δηλαδή στη «Ζ», ενώ μόνο το 3-4% του κτηριακού αποθέματος της χώρας ανήκουν στις υψηλές ενεργειακές κλάσεις, δηλαδή από τη «Β» μέχρι την «Α».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ CROWDFUNDING ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ;

της Αναστασίας Μπερμπέρογλου

Το Crowdfunding είναι μια μέθοδος άντλησης κεφαλαίων μέσω της συλλογικής προσπάθειας φίλων, οικογενειών, πελατών και μεμονωμένων επενδυτών. Αυτή η προσέγγιση εντάσσεται στη συλλογική προσπάθεια μιας μεγάλης ομάδας ατόμων – κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων και εξειδικευμένων πλατφορμών – αξιοποιώντας τα δίκτυά τους για μεγαλύτερη εμβέλεια και έκθεση.

Το crowdfunding είναι ουσιαστικά το αντίθετο της γενικής προσέγγισης για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Παραδοσιακά, αν θέλετε να αντλήσετε κεφάλαια για να ξεκινήσετε μια επιχείρηση ή ένα νέο προϊόν, θα χρειαστεί να πάρετε το επιχειρηματικό σας σχέδιο και στη συνέχεια να απευθυνθείτε σε ένα περιορισμένο κύκλο επενδυτών. Αυτές οι πηγές χρηματοδότησης περιλαμβάνουν τράπεζες, business angels και εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων, περιορίζοντας σημαντικά τις επιλογές σας σε μερικούς μόνο βασικούς παίκτες.

Οι πλατφόρμες crowdfunding, από την άλλη πλευρά, σας προσφέρουν μια ενιαία πλατφόρμα για να χτίσετε, να παρουσιάσετε και να μοιραστείτε την ιδέα σας με το κοινό, εξομαλύνοντας δραματικά το παραδοσιακό μοντέλο. Παραδοσιακά, θα περάσετε μήνες περνώντας μέσα από το προσωπικό σας δίκτυο, εξετάζοντας πιθανούς επενδυτές και ξοδεύοντας τον χρόνο και τα χρήματά σας για να φτάσετε μπροστά τους.

Ολοταχώς προς τη χρεοκοπία

analyst

Η Ελλάδα δεν έχει βιώσιμο χρέος ούτε πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά πλεόνασμα ανοησίας, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες.

.

«Ως αποτέλεσμα των μνημονίων της συμφοράς, περί τα 4.000.000 Έλληνες χρωστούν 182 δις € στην εφορία μαζί με τόκους και επιβαρύνσεις, άλλα 35 δις € στα ασφαλιστικά ταμεία, σχεδόν 3 δις € στην απαξιωμένη ΔΕΗ, ενώ έχουν «κόκκινα» δάνεια 107 δις € (90 δις € στις τράπεζες και 17 δις € στους κερδοσκόπους που τα αγόρασαν). Συνολικά τουλάχιστον 327 δις € χρέη σε εφορία, ταμεία, ΔΕΗ και τράπεζες – όλα θυσία στο βωμό του πρωτογενούς πλεονάσματος. Όσον αφορά το δημόσιο, το χρέος έχει εκτοξευθεί στο 200% του ΑΕΠ ή στα ακαθάριστα 360 δις €, παρά τις σκανδαλώδεις εκποιήσεις των κρατικών επιχειρήσεων – ενώ είναι σε τρισχειρότερη θέση σε σχέση με το 2009, με το χρηματοπιστωτικό σύστημα ξανά χρεοκοπημένο.

Από την άλλη πλευρά, στο χρηματιστήριο έχουν χαθεί πάνω από 14 δις € από την αρχή του έτους, με τα δεκαετή ομόλογα να έχουν εκτοξευθεί στο 4,62% – γεγονός που σημαίνει πως η Ελλάδα όχι μόνο δεν μπορεί να βγει στις αγορές (άλλωστε μόνο ένας ανόητος θα δάνειζε με 4,62% την πιο χρεοκοπημένη χώρα στην παγκόσμια ιστορία – πόσο μάλλον όταν αργά ή γρήγορα δεν θα μπορεί να πληρώσει τα χρέη της και θα χάσει τα χρήματα του), αλλά, αντίθετα, βαδίζει ολοταχώς προς τη χρεοκοπία».

«Οι ζημιές που προκλήθηκαν στην Ελλάδα από τα προγράμματα λιτότητας θα μπορούσαν να εγείρουν ζήτημα νομικών ευθυνών των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και πιθανών αποζημιώσεων. Το άρθρο 340 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ* δηλώνει σαφώς ότι η ζημιά που προκαλείται ως αποτέλεσμα λάθους των Ευρωπαϊκών θεσμών αποτελεί αιτία αποζημίωσης» (Olivier de Shutter, πηγή).

.

Οι νέες δεξιότητες και η διεθνής του λαϊκισμού

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Την ώρα που, ως φαίνεται, ο λαϊκισμός κερδίζει έδαφος παγκοσμίως με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε πολιτικό επίπεδο, μήπως όλοι όσοι θεωρούν την ανοικτή κοινωνία ύπατη πολιτική αξία θα πρέπει να ξανασκεφτούν το περιεχόμενό της; Μήπως «περίεργες» πολιτικές επιλογές και συμπεριφορές υπαγορεύονται από πολύπλοκα συναισθήματα που συνδέονται άμεσα με τις νέες μορφές που αναδύονται στην οικονομία και την κοινωνία, ιδιαιτέρως δε στον αναπτυγμένο κόσμο; Με διαφορετικά λόγια, δεν θα πρέπει να αναρωτηθούμε σε ποιον βαθμό οι αναπτυγμένες κοινωνίες, στο μέτρο που αναπτύσσονται τεχνολογικά, δημιουργούν ένα περιβάλλον απομόνωσης, το οποίο από μόνο του οδηγεί σε νέες μορφές ανισοτήτων; Ανισότητες που, για παράδειγμα, χαρακτηρίζονται από την αντιπαράθεση ανθρώπων ταλαντούχων με όλους αυτούς που απειλούνται από το φάσμα της αχρηστίας; 

Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Το θέμα είναι τεράστιο, εξόχως επίκαιρο και ελάχιστα συζητημένο, ίσως γιατί οι ειδικοί δεν θέλουν να το δουν με διαφορετικά γυαλιά από αυτά του παρελθόντος.

Υπάρχει όμως ένας συγγραφέας που έκανε την προσπάθεια αυτή. Πρόκειται για τον γνωστό καθηγητή Ρίτσαρντ Σένετ (Richard Sennett) ο οποίος, στο βιβλίο του «Η Κουλτούρα του Νέου Καπιταλισμού» (το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 2006 στις ΗΠΑ και το 2008 στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Σαββάλα) θέτει το πρόβλημα των αλλαγών στην εργασιακή οργάνωση και ηθική, υπό το πρίσμα των νέων πεποιθήσεων και αξιών που αποδίδονται στο ταλέντο.

Ο ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ

Παναγιώτης Ε. Πετράκης | Panagiotis E. Petrakis

Καθηγητής Οικονομικών | Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ - Professor at the Department of Economics - National and Kapodistrian University of Athens

Όταν διαβάσαμε την πρώτη έκθεση της Ενισχυμένης Επίβλεψης της Ε.Ε. τον προηγούμενο Νοέμβριο για την ελληνική οικονομία καταλάβαμε κάτι ακόμα από τα μυστήρια των Βρυξελλών. Προέβαλαν την πολύ ορθή σχέση μεταξύ περιορισμού της φτώχειας και του κατώτατου μισθού.

Παρόλο που ξεκίνησαν την ανάλυσή τους με τη διαπίστωση ότι το ύψος του επιπέδου του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα δεν κινείται στα άκρα (εννοώντας προφανώς τα κατώτατα άκρα) της κατανομής των κατώτατων μισθών των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά κάπου στη μέση προχώρησαν την ανάλυσή τους (στην οποία αφιερώνουν δύο σελίδες) αναδεικνύοντας το γεγονός ότι ο αμειβόμενος με κατώτατο μισθό στην Ελλάδα (683,76 ευρώ σε 12μηνη βάση) δεν κινδυνεύει με φτωχοποίηση. Όταν όμως λάβουμε υπόψη μας ότι μπορεί να έχει δύο εξαρτώμενους (π.χ. δύο παιδιά), τότε κινδυνεύει. Μάλιστα διαπιστώνουν ότι αυτό εξαρτάται  και από το ύψος του αφορολόγητου ανοίγοντας και το τελευταίο αυτό θέμα.

Στη συνέχεια πρόσθεσαν στην παρουσίασή τους ένα περιορισμένο σχετικά μέρος για την ανταγωνιστικότητα, όπου το ενδιαφέρον τους  περιορίζεται αποκλειστικά στην «μη-τιμολογιακή ανταγωνιστικότητα» ξεχνώντας εντελώς να αναφερθούν στα αποτελέσματα που θα είχαν οι επιπτώσεις του κατώτατου μισθού στην ανταγωνιστικότητα. Ξέχασαν δηλαδή να ασχοληθούν με το trade-off, δηλαδή τα κέρδη και τις ζημιές που συνδέουν την επιδίωξη της βελτίωσης της ζωής των χαμηλόμισθων εργαζομένων με την επιδίωξη της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων σε μία οικονομία που τα προϊόντα χαμηλής εξειδίκευσης και άρα χαμηλού μισθολογικού κόστους είναι ο κανόνας.

Η τήρηση των εμπορικών - λογιστικών βιβλίων από το 1835 έως το 1948 - Ο εμπορικός νόμος και το χαρτόσημο.

taxheaven

Επιμέλεια

Κουλογιάννης Κων/νος

Λογιστής - Φοροτεχνικός

Στην συγκεκριμένη στήλη έχουμε ασχοληθεί στο πρόσφατο παρελθόν με τα πρώτα λογιστικά βιβλία από το 1793 [Τα πρώτα βιβλία Λογιστικής (Καταστιχογραφίας): [Λογαριασμοί, Λογιστικές Εγγραφές, Τηρούμενα βιβλία, Τιμολόγια (1793) - Ιδιαίτερα μαθήματα «Λογιστικής» στην Κρήτη (1551)]] , όπως επίσης και με την πρώτη ουσιαστικά υποχρέωση τήρησης λογιστικών βιβλίων [[1948-1949 ] : Υποχρέωση τήρησης «Λογιστικών Βιβλίων» (πρώτη φορά ), οι πρώτες « Μ.Υ.Φ» , οι αντιδράσεις Εμπόρων και Επαγγελματιών και η «επανάληψη της Ιστορίας»].

Στο σημερινό άρθρο θα δούμε την υποχρέωση της τήρησης των  εμπορικών - λογιστικών βιβλίων από την αρχή της ίδρυσης του Νεοελληνικού κράτους έως το 1948.

Το νομοθετικό πλαίσιο που επέβαλε την τήρηση εμπορικών βιβλίων για το διάστημα αυτό ήταν ο εμπορικός νόμος και ορισμένες διατάξεις του κώδικα τελών χαρτοσήμου. 

Η "υποχρέωση" τήρησης εμπορικών βιβλίων θεσπίστηκε με τον Εμπορικό Νόμο του 1835 (ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 19 Απρ./11 Μαΐου 1835) ο οποίος ήταν μετάφραση του αντίστοιχου Γαλλικού νόμου.