Πώς θα πείσουμε το χρήμα να έρθει στην Ελλάδα

Στον αιώνα όπου κυριαρχούν γνώση, τεχνητή νοημοσύνη και δια βίου μάθηση, η επιχειρηματικότητα αποτελεί, από πολλές πλευρές, μοναδικό αποτελεσματικό όπλο κατά της ανεργίας. Τι λείπει από τη χώρα. 

Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος

«Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η ελληνική παραγωγική μηχανή, δεν έχει σχεδόν καμία δυνατότητα να ανακάμψει. Άρα, η δημιουργία παραγωγικής απασχόλησης στην Ελλάδα είναι άπιαστο όνειρο. Εκτός και αν, πολύ γρήγορα, έρθουν τα πάνω-κάτω σε όλους τους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας σας». Αυτό είναι το απαισιόδοξο σχόλιο κορυφαίου στελέχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επιφορτισμένου να παρακολουθεί την ελληνική οικονομία στο επίπεδο της προσφοράς εργασίας.

Το σχόλιο έχει φυσικά ανεπίσημο χαρακτήρα, πλην όμως αυτή του η ιδιότητα δεν αναιρεί την πραγματικότητα που απεικονίζει. Μία πραγματικότητα που οι νέοι στη χώρα μας βιώνουν ως απελπισία, χωρίς όμως  όλοι τους να υποκύπτουν σε αυτήν. Και στην περίπτωσή τους, η άρνηση  κρύβει μέσα της και μια ελπίδα. Οι καιροί έχουν αλλάξει, αλλά όχι και πολλά μυαλά στην Ελλάδα, που παραμένουν αγκυλωμένα στο παρελθόν και σε καταστροφικές ψυχολογικά ιδεοληψίες. Αυτές ακριβώς που είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες και για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας.

Ωστόσο, πολλά θα μπορούσαν να αλλάξουν -αν, βέβαια, κάποιοι αποφασίσουν να δουν τι συμβαίνει στον κόσμο μας, με κριτήριο τη λογική ανάλυση  της πραγματικότητας και των παραμέτρων της και όχι την παραλογική ασυναρτησία.

Καινοτομίες, νέες ιδέες, Διαδίκτυο, ταχύτητα στις λήψεις αποφάσεων, φαντασία και γνώση, αλγόριθμοι και τεχνητή νοημοσύνη, είναι μερικά από τα θεμελιακά χαρακτηριστικά της σύγχρονης οικονομικής  και κοινωνικής πραγματικότητας. Σαφέστατα δε, τα δομικά στοιχεία που διαμορφώνουν την πραγματικότητα αυτή είναι περίπου τα ίδια, είτε αναφερόμαστε στις ΗΠΑ, είτε στην Ινδία, είτε στη χώρα μας. Το ερώτημα συνεπώς είναι αυτό του τρόπου συμμετοχής στο μεταβαλλόμενο σήμερα, με προοπτική-στόχο το αβέβαιο αύριο.

Ο Τσουκάτος και η συνταγή... κάν' το όπως οι Λακεδαιμόνιοι!

Είναι κοινό μυστικό η επί δεκαετίες χρηματοδότηση κομμάτων και πολιτικών από επιχειρήσεις και πλούσιους ιδιώτες. Η περίπτωση Τσουκάτου, τα μαύρα ταμεία και η τακτική «να τα έχουμε καλά με το γκουβέρνο». 

Γράφει ο Κ. Μαρκάζος* 

Οι νεαροί αρχαίοι Σπαρτιάτες, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος, διέπρατταν κλοπές. Αυτό που είχε σημασία δεν ήταν η πράξη, αλλά η ικανότητανα μπορεί κάποιος να κλέβει χωρίς να συλληφθεί. Εάν γινόταν αντιληπτός, μαστιγωνόταν σαν ποινή για την αδεξιότητα ή την απροσεξία του.

Ο Θεόδωρος Τσουκάτος διώκεται από τις εισαγγελικές αρχές από το 2008, γιατί είχε κατατεθεί ένα εκατομμύριο μάρκα (420.000 ευρώ) σε λογαριασμό του από την εταιρεία Siemens. Αποδεδειγμένα τα χρήματα καταβλήθηκαν στις 15/12/1998 στο εξωτερικό και μέσω τρίτων προσώπων ήρθαν σε δόσεις «μέρα μεσημέρι στο γραφείο μου στο ΠΑΣΟΚ, με τους δημοσιογράφους απέξω και τα κατέβαζα στο ταμείο, όπου οι ταμίες -όπως κατέθεσαν- τα μέτρησαν και τα πήραν». (Συχνά διερωτώμαι αν είμαι ο μόνος που αισθάνεται εθνικά ταπεινωμένος, όσο ο Μιχάλης Χριστοφοράκος παραμένει προστατευμένος στη Γερμανία).

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ CROWDFUNDING ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ;

της Αναστασίας Μπερμπέρογλου

Το Crowdfunding είναι μια μέθοδος άντλησης κεφαλαίων μέσω της συλλογικής προσπάθειας φίλων, οικογενειών, πελατών και μεμονωμένων επενδυτών. Αυτή η προσέγγιση εντάσσεται στη συλλογική προσπάθεια μιας μεγάλης ομάδας ατόμων – κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων και εξειδικευμένων πλατφορμών – αξιοποιώντας τα δίκτυά τους για μεγαλύτερη εμβέλεια και έκθεση.

Το crowdfunding είναι ουσιαστικά το αντίθετο της γενικής προσέγγισης για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Παραδοσιακά, αν θέλετε να αντλήσετε κεφάλαια για να ξεκινήσετε μια επιχείρηση ή ένα νέο προϊόν, θα χρειαστεί να πάρετε το επιχειρηματικό σας σχέδιο και στη συνέχεια να απευθυνθείτε σε ένα περιορισμένο κύκλο επενδυτών. Αυτές οι πηγές χρηματοδότησης περιλαμβάνουν τράπεζες, business angels και εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων, περιορίζοντας σημαντικά τις επιλογές σας σε μερικούς μόνο βασικούς παίκτες.

Οι πλατφόρμες crowdfunding, από την άλλη πλευρά, σας προσφέρουν μια ενιαία πλατφόρμα για να χτίσετε, να παρουσιάσετε και να μοιραστείτε την ιδέα σας με το κοινό, εξομαλύνοντας δραματικά το παραδοσιακό μοντέλο. Παραδοσιακά, θα περάσετε μήνες περνώντας μέσα από το προσωπικό σας δίκτυο, εξετάζοντας πιθανούς επενδυτές και ξοδεύοντας τον χρόνο και τα χρήματά σας για να φτάσετε μπροστά τους.

1.162.736 οι Έλληνες μελλοθάνατοι

analyst

Εάν η Ελλάδα δεν καταφέρει να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές σήμερα, το μόνο που θα της απομείνει όταν δαπανηθεί το «μαξιλάρι» δεν είναι άλλο από την προσφυγή της στον ESM – η «Χρεοκοπία 2.0» δηλαδή, η οποία δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο στη χώρα.

.

«Τον Νοέμβριο του 2018 ο αριθμός των φορολογούμενων εναντίον των οποίων η φορολογική διοίκηση είχε επιβάλει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης είχε εκτοξευτεί στους 1.162.736. Για οφειλές, στη συντριπτική πλειονότητα, ποσών από 5.000 έως 15.000 € Δηλαδή, όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, για οφειλές κυρίως μικρομεσαίων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί κατά 67,2% (!) σε σχέση με το 2015. Εντυπωσιακό μεν αλλά καθόλου περίεργο δε, αν υπολογιστεί η φορολογική επιδρομή στη μεσαία τάξη για να δομηθεί πάνω στα ερείπια της η δήθεν επιτυχία της εξόδου από τα μνημόνια. Συνειδητοποιείτε το νούμερο; 1.162.736 περιπτώσεις κατασχέσεων για οφειλές φορολογούμενων. Για ποια φοροδοτική δυνατότητα να μιλήσουμε λοιπόν; Για ποια οικονομία; Για ποιό μέλλον;»

.Άρθρο

Παρά το ότι πράγματι συμβαίνουν τα παραπάνω, με την Ελλάδα να παραμένει το πιο χρεοκοπημένο κράτος του πλανήτη, μία χώρα κυριολεκτικά ζόμπι με πτωχευμένο το δημόσιο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, έχει δημιουργηθεί πρόσφατα μία ευκαιρία προσφυγής της στις αγορές – κρίνοντας από την αναπάντεχα μεγάλη ζήτηση για ομόλογα της ευρωπαϊκής περιφέρειας, τη χρονική περίοδο ακριβώς που η ΕΚΤ σταματάει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE), αν και όχι ακόμη τις επανεπενδύσεις των εξοφλημένων τίτλων.

Έρευνα ΟΕΕ: Σταθερή ή μειωμένη η κερδοφορία για το 65% των επιχειρήσεων την τελευταία πενταετία

Σε 65% ανέρχεται το ποσοστό των επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών, κάθε μεγέθους και από τη συντριπτική πλειονότητα των κλάδων της οικονομίας, που δήλωσε ότι η κερδοφορία της επιχείρησής του μειώθηκε ή παρέμεινε σταθερή την τελευταία πενταετία, ενώ μόνο 12% κατέγραψε ραγδαία αύξηση των κερδών του, σύμφωνα με έρευνα του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Η έρευνα εξετάζει μεταξύ άλλων τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, το κόστος δανεισμού τους, καθώς και τους λόγους για τους οποίους διστάζουν να προχωρήσουν σε νέο δανεισμό.

Στην έρευνα κλήθηκαν να απαντήσουν 908 επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες, κάθε μεγέθους και από τη συντριπτική πλειονότητα των κλάδων της οικονομίας.

Τα σημαντικότερα ευρήματα της έρευνας:

• Το 65% δηλώνει ότι η κερδοφορία της επιχείρησής του μειώθηκε ή παρέμεινε σταθερή την τελευταία πενταετία, ενώ μόνο 12% δήλωσε ραγδαία αύξηση των κερδών του.

Οι τράπεζες, οι γίγαντες και οι νάνοι

Καθώς οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι μόνοι που μπορούν να αναζητήσουν κεφάλαια για τις δραστηριότητές τους είναι οι μεγάλοι παίκτες, δηλαδή οι μεγάλες και πολύ μεγάλες εταιρείες και κυρίως οι πολυεθνικές.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Ειρήνης Σακελλάρη

esak@naftemporiki.gr

Οι τράπεζες παραμένουν εξαιρετικά αδύναμες να επιτελέσουν τον πραγματικό τους ρόλο. Και ποιος είναι αυτός; Ασφαλώς η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.

Έτσι η χώρα μας παραμένει ασφαλώς και ευτυχώς μια οικονομία της αγοράς, χωρίς ωστόσο να διαθέτει πραγματική τραπεζική πίστη. Και τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις; Θα μπορούσε να πει κανείς πως οι γίγαντες μεγαλώνουν, «πατούν» τους νάνους και τελικώς κυκλοφορούν σε έναν έρημο τόπο όπου η ανάπτυξή τους τείνει να μην έχει και πολλή σημασία.

Καθώς οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι μόνοι που μπορούν να αναζητήσουν κεφάλαια για τις δραστηριότητές τους είναι οι μεγάλοι παίκτες, δηλαδή οι μεγάλες και πολύ μεγάλες εταιρείες και κυρίως οι πολυεθνικές. Εάν παρ’ ελπίδα βρεθούν κάποιες λίγες μικρές επιχειρήσεις  που θα καταφέρουν να χρηματοδοτηθούν, αγοράζουν χρήμα με πολύ υψηλό κόστος. 

Επομένως η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας αργοπεθαίνει χωρίς να μπορεί να αιμοδοτήσει με οποιονδήποτε τρόπο τις δραστηριότητές της.

Η Ελλάδα και η νέα προσοδοθηρία

Η απώλεια εξωγενών πηγών προσόδων, όπως τα δανεικά, υποχρεώνει τη χώρα να στραφεί προς εσωτερικές προσοδοθηρικές πηγές, με κορυφαίες αυτες του πολιτισμού, του τουρισμού και της ναυτιλίας. 

Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος

Στο πολύκροτο βιβλίο του «Το Κεφάλαιο στον 21ο Αιώνα», ο Γάλλος καθηγητής και οικονομολόγος Τομάς Πικετί τονίζει ότι η ταχύτερη άνοδος της προσοδοθηρίας έναντι της παραγωγής είναι και η κύρια αιτία της ανόδου των ανισοτήτων, κυρίως στον αναπτυγμένο κόσμο -και δεν έχει άδικο, από αυτή την οπτική γωνία θεώρησης των πραγμάτων.

Η οικονομική έρευνα και ανάλυση αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίον ορισμένες κοινωνικές ομάδες εξασφαλίζουν πόρους στη δημιουργία των οποίων ελάχιστα έχουν συμβάλει. Με άλλα λόγια, ως προϊόν κερδοσκοπικών τάσεων που δημιουργούν φούσκες, η προσοδοθηρία προκαλεί παραμορφώσεις σε μία οικονομία και το κοινωνικό της υπόβαθρο και άρα φαλκιδεύει τη γενικότερη πρόοδο και προσαρμογή. Υπό αυτή την έννοια, η προσοδοθηρία υπήρξε μία βασική αιτία της ελληνικής χρεοκοπίας και σήμερα τα απομεινάρια της εμποδίζουν κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

Θα πρέπει όμως να δεχθούμε ότι η ελληνική προσοδοθηρία έχει ορατές και άυλες πηγές και, υπό αυτή την έννοια, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες που δεν είναι όλες αρνητικές. Από καταβολής του νεοελληνικού κράτους, μία πηγή των προσόδων ήταν εξωγενής. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πηγή αυτή μεταφράστηκε σε αμερικανική βοήθεια και από το 1981 και μετά σε ευρωπαϊκά χρήματα, που σε καθαρές, μη δανειακές ροές εκτιμάται σε 210 δισεκατομμύρια ευρώ -ποσόν που χονδρικά αντιπροσωπεύει 25 χρόνια τουριστικά έσοδα. Συνιστά δε μία από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως οικονομικές βοήθειες που έχει δεχθεί μία χώρα για να μπορέσει να προοδεύσει και να προσαρμοσθεί στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας.

Η μετάβαση από τον δανεισμό των μνημονίων στον δανεισμό των αγορών

Του Θανάση Ζεκεντέ*

*Μέλος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος

Η Ελλάδα την περίοδο 2010-18 δεν μπορούσε να δανειστεί σε χαμηλά επιτόκια από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων. Περιορίστηκε σε ελάχιστες εκδόσεις ομολόγων μικρής διάρκειας, καθώς επίσης και στην έκδοση εντόκων γραμματίων. Η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ήταν μονόδρομος για να μπορέσει να καλύψει τα ελλείμματα των πρώτων ετών και την αποπληρωμή των προηγούμενων δανειακών υποχρεώσεων. Με τον τρόπο αυτό αφενός η χώρα μπόρεσε να ανταποκριθεί στις πληρωμές της (καταβολή μισθών, συντάξεων κοκ) και να αποπληρώσει ομαλά τις δανειακές της υποχρεώσεις (με εξαίρεση την περίοδο του 2015). Το τίμημα του σχετικά φθηνού δανεισμού σε σχέση με τις αγορές ήταν η υπογραφή 3 Μνημονίων με αυστηρά μέτρα και υποχρέωση υλοποίησης συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων.

Ο Θανάσης Ζεκεντές

Οι μνημονιακές συμβάσεις είχαν σε πολλές περιπτώσεις λανθασμένες προτάσεις οικονομικής πολιτικής, αλλά ταυτόχρονα υπήρξαν κι από την ελληνική πλευρά πολλές παλινδρομήσεις με πιο επώδυνη αυτή του 2015 που οδήγησε στο 3^ο Μνημόνιο και σε Capital Control των τραπεζικών συναλλαγών. Πρακτικά, οι ευθύνες για την πολυετή παραμονή της χώρας σε καθεστώς επιτήρησης ανήκουν τόσο στην Τρόικα, η οποία δεν προέβλεψε κανένα ουσιαστικό αναπτυξιακό μέτρο μέσα στο μίγμα πολιτικής που πρότεινε, όσο και στη διχόνοια και ασυνεννοησία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο απέτυχε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το οικονομικό πρόβλημα της χώρας και αναλώθηκε στον καταλογισμό ευθυνών για το παρελθόν, χωρίς προτάσεις για το παρόν και πλάνο για το μέλλον. Για περίπου 8 χρόνια το μοναδικό πλάνο των ελληνικών κυβερνήσεων ήταν τα Μνημόνια που επέβαλε η Τρόικα.

Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΚΛΗΡΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ

Παναγιώτης Πετράκης

Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ

Στο Ελληνικό ζήτημα η γερμανική στάση έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε τουλάχιστον τρεις πολύ κρίσιμες στιγμές: α) στην συμμετοχή του IMF στα σχέδια διάσωσης των Ευρωπαϊκών χωρών, β) στη δήλωση της Deauville (Οκτώβριος 2010) με την οποία επωμίσθηκε και ο ιδιωτικός τομέας μέρος του κόστους της διάσωσης και ξανακύλησε η Ευρωπαϊκή οικονομία στην ύφεση και γ) στις επαναλαμβανόμενες προτάσεις του (W. Schäuble) προς την Ελλάδα ή να συμμορφωθεί από τις προτεινόμενες πολιτικές από τους εταίρους ή να αποχωρήσει από το ευρώ.

Σήμερα η επίμονη γερμανική σκληρή στάση προς την Ελλάδα έχει επανέλθει σε ένα τέταρτο σημείο με την διατύπωση της προτίμησής τους στη «καθαρή» έξοδο από το Γ΄ Μνημόνιο. Πρόκειται για πρόταση που βρίσκεται στον αντίποδα μίας άλλης πρότασης που θα έκανε π.χ. χρήση των αδιαθέτων του Γ΄ Μνημονίου (περίπου 28 δις ευρώ) στα πλαίσια ενός Υβριδικού Προγράμματος ή μίας Προληπτικής Γραμμής Πίστωσης.

Το γιατί είναι σκληρή στάση είναι προφανές: α) δεν χρησιμοποιούνται κεφάλαια που είναι διαθέσιμα από το Γ΄ Μνημόνιο με πολύ μικρό κόστος (0,85% περίπου), β) παραδίδουν τον ρόλο της Τρόικας στην Ελλάδα στις αγορές, αμέσως μετά την έξοδο για την τήρηση των δημοσιονομικών της υποχρεώσεων. Έτσι π.χ. αναγκαστήκαμε να κάνουμε το swap των ομολόγων των 25 δις ευρώ με μέσο κόστος περίπου 4,5% ενώ κάλλιστα θα μπορούσε τουλάχιστον ένα μέρος τους να χρηματοδοτηθεί από τα αδιάθετα του Γ΄ Μνημονίου.

Οι δύο όψεις του ΕΣΠΑ – Πρώτη η χώρα σε απορρόφηση αλλά η πραγματική οικονομία περιμένει

Το Ποντίκι

του Γιώργου Καλούμενου

Πρώτη η χώρα σε απορρόφηση, αλλά η πραγματική οικονομία περιμένει το αντίκρισμα

Μία διαφορετική εικόνα για την πορεία της απορρόφησης των κοινοτικών κονδυλίων από τις ελληνικές επιχειρήσεις δίνουν οι ιδιώτες εξειδικευμένοι σύμβουλοι του ΕΣΠΑ από εκείνη που παρουσίασε πρόσφατα μέσω επίσημων στοιχείων το υπουργείο Οικονομίας. 

 

Οι παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι τα στοιχεία που παρουσιάζει το υπουργείο, βάσει των οποίων η Ελλάδα είναι πρώτη στις απορροφήσεις πανευρωπαϊκά, δεν είναι ενδεικτικά της κατάστασης που βιώνουν οι ίδιοι στην καθημερινότητα της πραγματικής οικονομίας.

Όπως λένε, τα ποσά που αναφέρει το υπουργείο σε πολλές περιπτώσεις αφορούν προεγκρίσεις χρηματοδοτήσεων, των οποίων η εκταμίευση έχει «παγώσει» εδώ και μια διετία. Επίσης, ο αριθμός των προγραμμάτων που έχει προκηρυχθεί από το 2014 έως σήμερα είναι πολύ περιορισμένος (μόλις έξι προγράμματα) και ανταποκρίνεται στις ανάγκες λίγων επιχειρηματικών κλάδων και Περιφερειών της χώρας. 

 

Υπό κανονικές συνθήκες, λένε οι ειδικοί του χώρου, θα έπρεπε να προκηρύσσονται τουλάχιστον τρία προγράμματα τον χρόνο, δηλαδή θα έπρεπε να «τρέχουν» σήμερα 12 με 15 προγράμματα ΕΣΠΑ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πολλοί τομείς της οικονομίας, αλλά και περιοχές που είναι μη προνομιούχες, μένουν «εκτός νυμφώνος». 

Τέλος εποχής για το φθηνό χρήμα

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Αγγελικής Κοτσοβού

akots@naftemporiki.gr

Οριστικοί τίτλοι τέλους για την εποχή του φθηνού χρήματος; Η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα δεν θα έλθει από Ουάσιγκτον ή Φραγκφούρτη, αλλά από… το Τόκιο. Μία δεκαετία μετά την πιστωτική κρίση και η παγκόσμια οικονομία φαίνεται να μην έχει πλέον ανάγκη τη στήριξη των κεντρικών τραπεζών. Η φθηνή ρευστότητα σχεδόν 11 τρισ. δολαρίων και οι γενναίες μειώσεις επιτοκίων που οδήγησαν το κόστος δανεισμού σε μηδενικά επίπεδα, συνέβαλαν στην έξοδο από την ύφεση και ήταν από τους βασικούς «πυλώνες» για το χρηματιστηριακό ράλι που άρχισε από το 2009 και χαρακτηρίσθηκε από αλλεπάλληλα ιστορικά ρεκόρ.

Με τα σήματα κινδύνου για φούσκες να εκπέμπουν απειλητικά και με τις κεντρικές τράπεζες να σημειώνουν επιτυχία και στον βασικό τους στόχο -που είναι η αποκατάσταση του πληθωρισμού- έχει σημάνει η ώρα να αναλάβουν τα «γεράκια», με ρότα προς την ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής. Η πρώτη κίνηση έγινε από τη Φέντεραλ Ριζέρβ των ΗΠΑ, τον Δεκέμβριο του 2015. Και τώρα, υπό την απειλή της υπερθέρμανσης, η Fed του Τζερόμ Πάουελ προχωρά με πιο επιθετικές κινήσεις, με τις αγορές να βλέπουν τέσσερις αυξήσεις εντός του 2018. Στροφή και από την Τράπεζα της Αγγλίας, που τον Νοέμβριο του 2017 αύξησε το κόστος χρήματος, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο για τουλάχιστον μία ακόμη αύξηση φέτος, καθώς η υποτιμημένη στερλίνα φουντώνει τον πληθωρισμό.

Η ασφυξία στις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις

Το «κοκτέιλ» της χρηματοδοτικής ασφυξίας και της έλλειψης ρευστότητας που βιώνουν οι ΜμΕ στη χώρα μας αναδεικνύει η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ για τη χρηματοδότηση των ΜμΕ σε 43 χώρες.

Σύμφωνα με αυτή ο δανεισμός των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες, μάλιστα, αντιστοιχούν περίπου στο 99% των ελληνικών εταιρειών παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα παρά την προσπάθεια οικονομικής ανάτασης. Είναι χαρακτηριστικό πως το 2016 τα νέα δάνεια προς ΜμΕ ήταν μόλις 1,06 δισ ευρώ όταν πριν την κρίση αυτά έφθαναν τα 12,5 δισ, ενώ την ίδια στιγμή τα επιτόκια δανεισμού είναι από τα υψηλότερα στην Ευρωζώνη.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό, ιδιαίτερα αρνητικό είναι το γεγονός ότι βρίσκονται σε κατάσταση αδράνειας και εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα μέσω των venture capital.

«Η τραπεζική χρηματοδότηση για τις ελληνικές ΜμΕ “στέγνωσε” ως επακόλουθο της οικονομικής κρίσης», σημειώνει η έκθεση. Όπως σημειώνει, ήδη από το 2010 τα νέα δάνεια προς ΜμΕ υποχώρησαν στο ένα τρίτο αυτών του 2008, σε περίπου 4,43 δισ ευρώ. Εκτοτε η συρρίκνωση συνεχίζεται αμείωτη φθάνοντας το 2016 τα νέα δάνεια μετά βίας να ξεπεράσουν το 1 δισ ευρώ!

Πώς η Γερμανική απάτη και μικροσυμφέροντα εμποδίζουν διαγραφή Ελληνικού χρέους

του Διονύση Χιόνη

Η διαφωνία μεταξύ ΕΕ, Γερμανίας (Β. Σόιμπλε) και ΔΝΤ σχετικά με το ελληνικό χρέος περιληπτικά  μπορεί να συνοψιστεί στα ακόλουθα επιχειρήματα. Η γερμανική πλευρά πιστεύει ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να παράγει πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων θα δώσει στην ελληνική οικονομία το κατάλληλο  αναπτυξιακό momentum.

Το χρέος δεν είναι βιώσιμο

Στην άλλη άκρη βρίσκεται το ΔΝΤ όπου από τον Ιούνιο του 2015 (Greece: Preliminary Draft DSA Ιούνιος)  ανακάλυψε (για πρώτη φορά)  ότι το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο και διαφωνεί με την πρόβλεψη ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να παράγει μεγάλα δημοσιονομικά πλεονάσματα για μεγάλο  χρονικό διάστημα. Κάπου στην μέση βρίσκεται η ευρωπαϊκή επιτροπή όπου ενώ εκφράζει την άποψη ότι το χρέος δεν μπορεί να είναι εξυπηρετίσιμο ισχυρίζεται ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους μπορεί να αποκατασταθεί από ένα συνδυασμό μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικών πλεονασμάτων καθώς και βραχυχρόνιων παρεμβάσεων.

Η μεθοδολογία που προβληματίζει

Σε όλες τις προαναφερόμενες απόψεις χρησιμοποιούνται  ως δείκτες βιωσιμότητας οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες (=τοκοχρεολύσια-(δημοσιονομικό πλεόνασμα+έσοδα ιδιωτικοποιήσεων)) ή τον λόγο χρέος /ΑΕΠ. Για να είναι βιώσιμο πρέπει ο λόγος χρέος/ΑΕΠ  να βαίνει μειούμενος και οι χρηματοδοτικές ανάγκες να μην ξεπερνούν το 15% του ΑΕΠ.

Οι δαπάνες που χρηματοδοτούνται στη δράση «Ενίσχυση της αυτοαπασχόλησης πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης - Β Κύκλος»

taxheaven

Δείτε με απλό τρόπο τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται στη δράση «Ενίσχυση της αυτοαπασχόλησης πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης – B Κύκλος»

Δείτε ποιες είναι οι δαπάνες που χρηματοδοτούνται στο πληροφοριακό γράφημα.

Για κάθε πρόσθετη πληροφορία σχετικά με την δράση μπορείτε να απευθυνθείτε: 

ΤτΕ: Στο -1,6% η χρηματοδότηση της οικονομίας τον Απρίλιο

iskra

Ένα από τα κεντρικότερα προβλήματα της οικονομίας είναι η υποχρηματοδότηση της, η οποία συνεχίζεται αμείωτη, καθηλώνοντας κάθε αναπτυξιακή δυνατότητα.

Ένα από τα κύρια προβλήματα που θα λύσει η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα είναι η μεγάλη αύξηση της χρηματοδότησης στην οικονομία και το δημόσιο (κυρίως Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων) και με άκρως ευνοϊκούς όρους.

Στο -1,6% διαμορφώθηκε τον Απρίλιο ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της συνολικής χρηματοδότησης της οικονομίας, από -1,7% τον προηγούμενο μήνα και η μηνιαία καθαρή ροή της συνολικής χρηματοδότησης ήταν θετική κατά 1.029 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 361 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζα της Ελλάδας ΕΛΛ-1,94% (ΤτΕ).

Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής του συνόλου των καταθέσεων διαμορφώθηκε στο 4,7% από 3,9% τον προηγούμενο μήνα και η μηνιαία καθαρή ροή των καταθέσεων ήταν αρνητική κατά 49 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 399 εκατ. ευρώ το Μάρτιο του 2017.

Μπροστά σε παγκόσμιο συνταξιοδοτικό κραχ*

Το Ποντίκι

του Βασίλη Γαλούπη

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος ήρθε στην εξουσία με τη βοήθεια του ιδιωτικού του στρατού. Αναπόφευκτα αγωνιούσε να διασφαλίσει την αφοσίωση των στρατιωτών του. Είχε, λοιπόν, μια λαμπρή – για τα δεδομένα της εποχής – ιδέα: Να... πριμοδοτήσει όσους είχαν υπηρετήσει για 16 και πλέον χρόνια στον στρατό, κάτι που αργότερα έγινε για 20 και πλέον έτη. 

Επρόκειτο, ουσιαστικά, για την πρώτη σύνταξη στην Ιστορία, 20 αιώνες πριν. Η σύνταξη αυτή αντιστοιχούσε, σε μετρητά ή σε γη, όσο 12 φορές ο ετήσιος μισθός των στρατιωτών. Αλλά, όπως λένε οι ιστορικοί, αυτή η υπόσχεση του αυτοκράτορα αποδείχθηκε εξωφρενικά δαπανηρή. Τόσο ώστε οι μισθοί και οι συντάξεις των στρατιωτών να απορροφούν τα μισά από τα φορολογικά έσοδα της Ρώμης.

 

Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης πια, το σύστημα – σε διεθνή κλίμακα – διαπιστώνει πως κοστίζει όλο και περισσότερο από παλαιότερα η χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού μοντέλου. Κυβερνήσεις, εργοδότες κι εργαζόμενοι δεν φαίνονται προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν μια διεθνή κρίση χρηματοδότησης των συντάξεων. Στις ΗΠΑ όλο και περισσότερες πολιτείες υπολογίζουν ότι το δημόσιο σύστημα χρηματοδότησης συντάξεων θα ξεμείνει από λεφτά μέσα σε δέκα χρόνια. 

Ξυπνήστε επιτέλους!

analyst

Οι φορολογικοί και λοιποί διωγμοί που υφίστανται ήδη οι Έλληνες θα ενταθούν στο μέλλον – αφού έχουν καταδικασθεί να πληρώσουν για τα χρέη της χώρας τους, παρά το ότι ένα μεγάλο μέρος τους δεν οφείλεται καθόλου στην ίδια, αλλά στην πολιτική που της επιβλήθηκε μετά το 2010 από την Τρόικα

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Όταν οι Γερμανοί θέλουν να επιβληθούν σε ένα σκυλί τους, «εκπαιδεύοντας» το για να τους υπακούει, του δίνουν μεταξύ άλλων πολύ λίγη τροφή, τιμωρώντας το για τυχόν ανυπακοή του – είτε πραγματική, είτε ενδεχόμενη (προληπτικά). Το διατηρούν λοιπόν συνεχώς πεινασμένο, έως ότου υποταχθεί εντελώς – δείχνοντας του βέβαια πως υπάρχει τροφή, άρα ελπίδα και προοπτική να πάψει κάποτε να πεινάει, αλλά χωρίς να του επιτρέπουν να την αγγίζει μόνο του.

Κατ’ αναλογία, όταν κανείς διαπιστώνει πως οι δόσεις, με τις οποίες χρηματοδοτείται η Ελλάδα καθυστερούν πάντοτε, είναι συνεχώς λιγότερες από τις συμφωνηθείσες, ενώ απαιτούνται έναντι πολλαπλά ανταλλάγματα, εκτός από την πλήρη υποταγή των εκάστοτε κυβερνήσεων της χώρας καθώς επίσης των Πολιτών, με την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους  να μετατίθεται συνεχώς στο μέλλον, δεν μπορεί παρά να το συγκρίνει με το παράδειγμα του συμπαθούς κατοικίδιου – κατανοώντας έτσι πού οφείλεται η συλλογική αποχαύνωση που επικρατεί πλέον στην πατρίδα μας«

Παγκόσμιες εστίες πυρκαγιάς

analyst

Όσο περισσότερο διαρκεί η εποχή των φθηνών χρημάτων, η οποία όταν σταματήσει θα καταρρεύσουν τα χρηματιστήρια, τόσο πιο πολύ υπερθερμαίνονται οι αγορές μετοχών, ομολόγων, δανείων και ακινήτων – οπότε τόσο πιο επώδυνο θα είναι το κραχ που νομοτελειακά θα ακολουθήσει.

του Άρη Οικονόμου

«Οι χαρούμενες οικογένειες είναι όλες ίδιες. Η κάθε δυστυχισμένη οικογένεια, είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο» (L. Tolstoy).

Άρθρο

Υπεύθυνες για τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ήταν ασφαλώς οι κεντρικές τράπεζες, λόγω της πολιτικής των χαμηλών επιτοκίων που ξεκίνησαν στις αρχές της χιλιετηρίδας – γεγονός που οδήγησε στη γνωστή φούσκα των ακινήτων στις Η.Π.Α. και αλλού (Ιρλανδία, Ισπανία κλπ.) που τελικά κορυφώθηκε με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers.

Στη συνέχεια, για την αντιμετώπιση της κρίσης, ξανά οι κεντρικές τράπεζες μείωσαν δραστικά τα επιτόκια, πλημμυρίζοντας ταυτόχρονα το σύστημα με νέα χρήματα από το πουθενά – με απλά λόγια, πολλαπλασίασαν τη δόση των αναβολικών, για να αντέξει ο ασθενής και να μην πεθάνει αμέσως.

Ως εκ τούτου, εκτός από το ότι δημιουργήθηκαν γιγαντιαία βουνά χρεών (ανάλυση), σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν σχηματισθεί τεράστιες φούσκες, οι οποίες κάποια στιγμή θα καταρρεύσουν – προκαλώντας αλλεπάλληλα κραχ, μέσα από εξαιρετικά επικίνδυνες τραπεζικές κρίσεις. Ειδικότερα τα εξής:

Δώστε το σπίτι σας ...

Δημήτρης Τσαγκάρης

Οικονομολόγος ΜΑ- Λογιστής Α’

Σύμβουλος Έκδοσης Περιοδικού ΛΟΓΙΣΤΗΣ

tsagaris@fao-economics.gr

Σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ απαγορεύεται η χρηματοδοτική στήριξη επιχειρήσεων από τις επιμέρους κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένων και των φορολογικών ελαφρύνσεων.

Ως τέτοια θεωρήθηκε πρόσφατα, η φορολόγηση (της τάξεως του 1%) που απολαμβάνει επί σειρά ετών στην Ιρλανδία η γνωστή πολυεθνική Apple και της ζητείται η καταβολή 13 δισεκ. ευρώ σε αναδρομικούς φόρους. 

Η Apple δηλώνει ότι βρισκόταν σε απόλυτη συμμόρφωση με την εθνική νομοθεσία της Ιρλανδίας, προβάλει και λόγους αναδρομικότητας (ζητούνται φόροι για την περίοδο πριν την διαδικασία της έρευνας) και ότι εάν υπάρχει παράβαση κανόνων της ΕΕ, παραβάτης είναι η Ιρλανδία και όχι η ίδια.

Όταν η Ελλάδα μοίραζε βοήθεια σε τρίτες χώρες

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tης Βασιλικής Σιούτη

Αυτήν την εβδομάδα επιστράφηκαν για πρώτη φορά στο δημόσιο χρήματα από Μη Κυβερνητική Οργάνωση, η οποία έλαβε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για προγράμματα ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας που δεν υλοποίησε ποτέ. Η έρευνα του ΥΠΕΞ, που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο περίπου χρόνια, φέρνει στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά της δραστηριότητας κάποιων ΜΚΟ στη χώρα μας πριν από την κρίση.

Δεκαπέντε χρόνια μετά την έναρξη της χρηματοδότησης ΜΚΟ από το υπουργείο Εξωτερικών, επιχειρείται για πρώτη φορά έλεγχος όλων των προγραμμάτων που διαχειρίστηκαν από το 2001 μέχρι το 2010 μη κυβερνητικές οργανώσεις με στόχο την αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια προς τρίτες χώρες. Παλιότερα υπήρξαν μεμονωμένοι έλεγχοι για ελάχιστες πολύ προκλητικές περιπτώσεις, στις οποίες καταλογίστηκαν και πρόστιμα, όμως τώρα επιχειρείται συνολικά απολογισμός και απόδοση ευθυνών, όπου υπάρχει ζήτημα με προγράμματα που χρηματοδοτήθηκαν, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκαν.

Τα εμπόδια είναι πολλά, και τα περισσότερα στοιχεία δεν υπάρχουν πια. Παρόλα αυτά, οι έρευνες που διεξάγονται εδώ και μερικούς μήνες ρίχνουν φως σε αρκετές υποθέσεις και αποκαλύπτουν, μεταξύ άλλων, ότι εγκρίνονταν προγράμματα αμφισβητούμενης σκοπιμότητας και πως τα χρήματα για πολλά από αυτά έμεναν στην Ελλάδα, αντί να πηγαίνουν στις χώρες για τις οποίες προοριζόταν η βοήθεια.

Όλα αυτά τα χρόνια, συνολικά 176 ΜΚΟ χρηματοδοτήθηκαν από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ (ΥΔΑΣ)Η ιστοσελίδα της υπηρεσίας. Τους τελευταίους μήνες έχουν σταλεί στην Εισαγγελία Διαφθοράς 44 προγράμματα, ενώ για περισσότερες από 25 ΜΚΟ έχει ξεκινήσει η διαδικασία καταλογισμού για την επιστροφή χρημάτων. Οι αποφάσεις καταλογισμών που έχουν γίνει σε μέλη διοικητικών συμβουλίων ΜΚΟ έως τώρα φτάνουν τα 1.980.000 ευρώ, ενώ η έρευνα συνεχίζεται.