Η Παιδεία στη Βουλή

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία υπήρξε εκ πρώτης όψεως ένα déjà vu, μια αναμενόμενη πολιτική αναμέτρηση που αξιοποιεί-χρησιμοποιεί ένα θέμα (που όλοι το υμνούν και το προσκυνούν ως σημαντικότατο, ως προσδιοριστικό του μέλλοντος κοκ), προκειμένου να παιχτεί ένας ακόμη κύκλος αντιπαράθεσης με τα χαρακτηριστικά βαλκανικού καβγά. Ακούστηκαν θέματα όπως των τηλεοπτικών αδειών ή/και της διαπλοκής, αγγίχτηκε η συζήτηση για την οικονομία και τις προοπτικές διαπραγμάτευσης, ανέβηκαν οι τόνοι, αλλά ο πυρήνας της Παιδείας...

 Κι όμως: μια επιλογή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να "τραβήξει" τη συζήτηση όχι απλώς στην Παιδεία, αλλ' εκεί όπου οι διαφορές ΝΔ/ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο ξεκάθαρες –άρθρο 16/μη-κρατικά ΑΕΙ, ιδιωτικά σχολεία και όροι λειτουργίας τους, ακόμη-ακόμη και μνήμη της εποχής των καταλήψεων (και ρόλος του Αλέξη Τσίπρα στα χρόνια της νιότης)– εισέφερε κάτι χρήσιμο. Προσείλκυσε και τον Πρωθυπουργό αλλά και τους άλλους της ήσσονος αντιπολίτευσης να ξεκαθαρίσουν που στέκουν.

 Προέκυψε μια εικόνα σαφών διαχωρισμών. "Άλλοι κόσμοι", τη στιγμή που π.χ. στα θέματα οικονομίας – οικονομικής πολιτικής μόνον το κυνήγι της αντιπαράθεσης εισάγει-διατηρεί διαφορές. (Τι εννοούμε; Ότι, εν τέλει, όλες οι πτέρυγες –πλην ΚΚΕ– αποδέχονται πλέον τον ζουρλομανδύα των Μνημονίων. Απλώς –όπως με το υπερταμείο– καταψηφίζουμε εκείνο με το οποίο συμφωνούμε, γιατί αλλιώς.... τι θα πει "αντιπολίτευση";). Ενώ στην Παιδεία, οι διαφορές είναι ουσίας. Οι διαφορές παραστάσεων βγαίνουν από την ουσία.

 Είναι αυτό καλό; Όχι – είναι, όμως, τουλάχιστον ξεκάθαρο. Γιατί όταν υπήρξε συναίνεση, π.χ. περί τον νόμοΔιαμαντοπούλου, και μάλιστα ευρύτατη, δεν βράδυνε να επέλθει απόλυτη ανατροπή (επί Αρβανιτόπουλου), με ανάλογα ευρύτατη πλειοψηφία – εν πολλοίς από τους ίδιους που είχαν συναινέσει στα αντίθετα την πρώτη φορά. Αφού, λοιπόν, η Παιδεία "αποφασίσαμε" ότι θα λειτουργήσει ως κλωτσοσκούφι που θα επιτρέπει την ανάδειξη των διαφορών ιδεολογίας και κοινωνίας, τουλάχιστον να διεξάγεται με σαφήνεια το άθλημα.

 Δεν είναι πολύ ένδοξο, βέβαια, αυτό, Αλλ' έτσι είναι.

economia