Ο Τραμπ και οι Ελληνοαμερικανοί σύμβουλοι

της Νεφέλης Λυγερού  – 

Το βιβλίο «Πυρ και Μανία» του δημοσιογράφου Μάικλ Γουλφ, που έχει ως θέμα του τον πρόεδρο Τραμπ, ασχολείται ιδιαίτερα με τον Ρέϊνς Πρίμπους, τον ομογενή που βρέθηκε πιο ψηλά από οποιονδήποτε άλλον Ελληνοαμερικανό στον Λευκό Οίκο. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου ήταν δυστυχισμένος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Ακόμα περισσότερο κατά τη διάρκεια της θητείας του, η οποία και έληξε επεισοδιακά, μόλις έξι μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Και πριν την εκλογή του Τραμπ, το περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου τον κατηγορούσε δημόσια σε κάθε ευκαιρία. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το εξής: το πρωί των εκλογών, η Κελιάν Κονγουέι –το τηλεοπτικό πρόσωπο του Τραμπ και από τους ελάχιστους συμβούλους του που ακόμα βρίσκονται μαζί του– καθισμένη σ’ ένα από τα γραφεία του Τραμπ στη Νέα Υόρκη, τηλεφωνούσε σε φίλους και γνωστούς. Επιχειρούσε να προετοιμάσει το επόμενο επαγγελματικό της βήμα, βέβαιη, όπως και οι υπόλοιποι, ότι σε λίγες ώρες θα είχαν όλα τελειώσει.

Σε όλες τις συνομιλίες της δεν παρέλειπε να κακολογήσει τον Πρίμπους έως και να του φορτώσει την επερχόμενη ήττα. Σύμφωνα με την ίδια, μεταξύ των άλλων κακών που είχε ο μισητός Έλληνας ήταν ότι χρησιμοποιούσε την εθνική ρεπουμπλικανική επιτροπή, την οποία και ήλεγχε για να τους υπονομεύσει, όπως και η 33χρονη προστατευόμενή του Κέιτι Γουόλς. «Όταν χρειαζόμασταν ένα σπρώξιμο ο μαλάκας ο Πρίμπους μας τράβαγε πίσω». Αυτή ήταν η ατάκα που επαναλάμβανε μεθοδικά σε κάθε τηλεφώνημα.

''ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΩ'' ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ Η ΜΥΗΣΗ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ.29/1/2018

ESTIA TV

''ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΩ'' ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ - ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΜΠΕΞH.

Μικροπολιτική και Σία

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Θουκιδίδης γράφει, Ελευθέριος Βενιζέλος μεταφράζει. «Αι πόλεις λοιπόν μαστιζόμεναι από στάσεις [...] κατήντησαν να μεταβάλλουν αυθαιρέτως την καθιερωμένη σημασίαν των λέξεων, δια των οποίων δηλούνται τα πράγματα. [...] Οι περισσότεροι τωόντι άνθρωποι επροτίμων να είναι αχρείοι και να ονομάζονται επιτήδειοι, παρά να είναι χρηστοί και να λέγονται ευήθεις. [...] Αιτία όλων αυτών ήτο η δίψα της εξουσίας, την οποία γεννά η πλεονεξία, η φιλαρχία και το φατριαστικό πνεύμα». 

Δεν έχουμε φτάσει στο οριακό αυτό σημείο του εμφυλίου, αλλά -όπως φαίνεται- μπορούμε να το πλησιάσουμε, να διχαστούμε και τις σημασίες των λέξεων μια χαρά ν’ αλλάξουμε. 

Πάρτε, για παράδειγμα, το ζήτημα που εκκρεμεί με τη FYROM. Η πολιτευόμενη γλώσσα και η ομιλούσα πολιτική νομίζουν ότι ασκούνται σε τόπο χωρίς μνήμη και λογική.

Δεν έχουμε πάθει αποκολοκύνθωση για να ξεχνούμε ποιες ήταν οι θέσεις, οι προθέσεις και οι αντιθέσεις των κομμάτων. Τα παιχνίδια με τις λέξεις είναι ωραία σε ομαλές περιόδους και σε μυθιστορηματικούς λόγους. Δεν ταιριάζουν στα εθνικά θέματα, γιατί πέραν των άλλων δεν κρύβονται τα μπερδέματα. 

Ξεβάφουν οι κόκκινες γραμμές

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Ο ένας μετά τον άλλο οι πολιτικοί της Ευρωζώνης απηύθυναν το ίδιο μήνυμα: απέναντι στο δόγμα «Πρώτα η Αμερική» του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, οι ηγέτες της Ιταλίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας αποκήρυξαν τον προστατευτισμό και «αγκάλιασαν» τον πολυμερισμό. 

Σίγουρα, στη σημερινή εποχή της ασφάλειας, του εμπορίου και των συναλλαγματικών εντάσεων, αυτό το σόου της ενότητας δείχνει ιδιαίτερα ενθαρρυντικό. Πίσω όμως από την επιφάνεια, ο οικονομικός εθνικισμός καλά κρατεί. Οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης εξακολουθούν να ανθίστανται στις εξαγορές από το εξωτερικό, ακόμη και από χώρες εντός της Ε.Ε., και παρότι ένας μεγάλος κυβερνητικός σχηματισμός στη Γερμανία προσφέρει την καλύτερη ελπίδα για να ξεκλειδώσουν θεσμικές μεταρρυθμίσεις, παραμένουν οι κόκκινες γραμμές στην ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης και στη δημιουργία δημοσιονομικής ενοποίησης. 

Για παράδειγμα, όταν ένας εθνικός παίκτης γίνεται στόχος εξαγοράς, οι πολιτικοί ξεχνούν εύκολα τις αρχές της ενιαίας αγοράς, που περιορίζουν τη δυνατότητα των κυβερνήσεων να συντηρούν εθνικούς πρωταθλητές. Η γαλλική Vivendi έχει βρεθεί στο στόχαστρο της ιταλικής κυβέρνησης όσον αφορά τον έλεγχο της Telecom Italia, από τη στιγμή που η Ρώμη επικαλέστηκε τον λεγόμενο «χρυσό κανόνα», ο οποίος της δίνει λόγο στις στρατηγικές αποφάσεις του τηλεπικοινωνιακού ομίλου. 

Η συζήτηση περί επανεκκίνησης της Ευρώπης

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Έχουμε ξαναγράψει, στο σημείο αυτό, για τις δι-Ευρωπαϊκές συζητήσεις που έχουν διεξαχθεί τα τελευταία χρονια πέρα απο τα παραδοσιακά πολιτικά/διπλωματικά πλαίσια, πέρα και απο τους αυτοπεριοριστικούς κύκλους των πανεπιστημιακών, πέρα (κυρίως) απο το αυτοαναφορικό κύκλωμα των Βρυξελλών, αλλ’ αντίθετα σε μια προσέγγιση «ενδιαφερόμενης κοινωνιας πολιτών» ως Νέο Σύμφωνο για την Ευρώπη. Με συνεργασία των ιδρυμάτων Bertelsmann , Εuropean Policy Centre, Open Society Initiative for Europe και  King Baudouin, διαδοχικές συναντήσεις ομάδων απο διάφορες χώρες της ΕΕ (οργανωμένες ανά διασταυρούμενα ζεύγη ώστε να υπάρχει συζήτηση και αλληλεπίδραση απόψεων, χωρίς όμως να χάνεται και σε χάβρα η κουβέντα...) επιδιώχθηκε να υπάρξει ένα καταστάλαγμα. Που - σε μια φάση όπου «κυριαρχεί πλέον μια αίσθηση αισιοδοξίας σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης» - επιχειρεί να εισφέρει ρεαλιστικές προσεγγίσεις, ιδέες, «συνταγές» προς τους διαμορφωτές πολιτικής. Χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα αρθεί η εμπλοκή γύρω απο τον σχηματισμό Κυβέρνησης στο Βερολίνο, που αποτελεί για καλό ή για κακό προϋπόθεση αν είναι να συζητηθούν οι προτάσεις/ιδέες και Μακρόν και Γιουνκέρ-Ευρωπαϊκής Επιτροπής για «Το Μέλλον της Ευρώπης» σε μια (de facto) Γερμανική Ευρώπη, είναι σίγουρα κάτι το θετικό ότι διεξάγεται μια ευρύτερη συζήτηση.

Στην Ελλάδα, την συμμετοχή εξασφάλισε το ΕΛΙΑΜΕΠ, κινητοποιώντας δυο ντουζίνες μελετητές, αναλυτές, σχολιαστές – όχι δε μόνον απο την συμπαθή κατηγορία των Ευρωπαϊστών. Τα συμπεράσματα οργάνωσε ο Τζώρτζης Παγουλάτος, ενώ και η συνολική τελική Έκθεση του New Pact for Europe έγινε από τον Γιάννη Εμμανουηλιδη του European Policy Studies.

Το χρέος μας

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Γιώργου Κούρου

gkouros@naftemporiki.gr

Τελικά έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι σε αυτή τη χώρα τίποτα δεν αλλάζει. Τίποτα δεν θέλουμε να αλλάξουμε και όλο τα ίδια λάθη κάνουμε.

Τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα. Η υπερδιόγκωση του δημόσιου τομέα τα χρόνια προ κρίσης και τα δεινά που έφερε στην οικονομία η πελατειακή πολιτική, που εφάρμοσαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις και οδήγησαν στην εποχή των μνημονίων, δεν μπορούν να σταθούν αρκετά ώστε να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη.

Και το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.  Δεν έχει σημασία φυσικά που το λάθος δεν το κάνει ο ίδιος άνδρας, αλλά έχει μεγαλύτερη αξία ότι αυτός κατήγγειλε τα προηγούμενα χρόνια τις πρακτικές που έφεραν την κρίση και σήμερα τις αγνοεί. Άρα η ευθύνη τεράστια.

Διότι, παρά τις μνημονιακές δεσμεύσεις για περιορισμό του δημόσιου τομέα, την περίοδο 2015 - 2017 η αύξηση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων ξεπερνά τα 25.500 άτομα.

Οι φορείς του στενού και ευρύτερου Δημοσίου αυξήθηκαν από 227 το 2015 σε 374 το 2017, ενώ τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου από 1.068 σε 1.211.

Από τον κ. Αλογοσκούφη στον κ. Τσίπρα

analyst

Πρόκειται για τη χειρότερη χρονική περίοδο στη μακραίωνη ιστορία μας – ενώ εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά όλοι εμείς οι ‘Έλληνες, συνεχίζοντας να ανεχόμαστε την κυλιόμενη χρεοκοπία και το θράσος χωρών όπως η Αλβανία ή τα Σκόπια, τότε τα δεινά μας μόλις ξεκίνησαν.

.

«Εάν ένα Έθνος επιτρέψει να διαρραγεί η κοινωνική συνοχή του, τότε χάνει αναπόφευκτα τη θέληση να διεκδικήσει το δικαίωμα ύπαρξης του – ενώ εάν ακολουθήσει η σύγχυση και η διαφωνία των Πολιτών του, ο χωρισμός τους σε αντίπαλα στρατόπεδα, τότε χάνει ακόμη και την ικανότητα του να επιβιώνει».    

.

Άποψη

Ειδικά όσον αφορά το δημόσιο χρέος πριν το 2009, υπάρχουν δύο σημεία που οφείλουν να μας ενδιαφέρουν: (α) Το 1988 το ποσοστό του σε σχέση με το ΑΕΠ ήταν στο 60% από περίπου 30% στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ανέβηκε κατά την περίοδο των κυβερνήσεων εθνικής ενότητας 1988-1989 στο 80%, ενώ εκτοξεύθηκε στο 100% την περίοδο 1989-1993 σε όρους δολαρίου (β) Η μικρή μείωση του ως προς το ΑΕΠ μετά το 2006 οφειλόταν στην αναθεώρηση με τη μέθοδο της δημιουργικής λογιστικής, μέσω της οποίας αυξήθηκε το ΑΕΠ κατά 9,6%. Με τον τρόπο αυτό το δημόσιο χρέος μειώθηκε ως προς το ΑΕΠ τεχνητά και αυτόματα, χωρίς μία σοβαρή δημοσιονομική πολιτική, όπως επίσης το έλλειμμα του προϋπολογισμού – με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η Ελλάδα στην αύξηση των δημοσίων δαπανών, καθώς επίσης σε έναν επί πλέον δανεισμό περίπου 70 δις €.

Η βασική ευθύνη για το συγκεκριμένο γεγονός, για το έγκλημα καλύτερα, με το οποίο δρομολογήθηκε η υπερχρέωση της Ελλάδας, ανήκει στον τότε υπουργό οικονομικών κ. Αλογοσκούφη – ο οποίος, αντί να διαχειρισθεί συνετά την οικονομία, το 2006 προσπάθησε να αυξήσει τεχνητά το ΑΕΠ κατά 25%, συμπεριλαμβάνοντας την παραοικονομία.

«Οικονομία των δεξιοτήτων»

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Αθαν.Χ.Παπανδρόπουλου

Ενώ μαίνεται η παγκόσμια μάχη για την απόκτηση ταλέντων, τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα γίνονται όλο και πιο ελκυστικά. Ο Γουίλιαμ Μπρίτζες δεν είναι ένας τυχαίος σύμβουλος επιχειρήσεων. Οφείλει τη διεθνή φήμη του σε δύο βιβλία του, που αφορούσαν τη φύση της εργασίας σήμερα σε συνάρτηση με τους μετασχηματισμούς που σημειώνονται στην παραγωγή αγαθών και στην παροχή υπηρεσιών σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας.

Επιμένει δε να τονίζει προς κάθε κατεύθυνση ότι στην εποχή μας η εργασία είναι περισσότερο τρόπος εκτέλεσης (μαστοριά, θα λέγαμε στα ελληνικά), παρά οτιδήποτε άλλο.

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Υπό αυτή την έννοια, πολύς λόγος γίνεται για την αποκαλούμενη οικονομία των δεξιοτήτων, η οποία όλο και περισσότερο ευνοεί την εύκαμπτη ιδιωτική εκπαίδευση, σε αντιδιαστολή με μία άκαμπτη δημόσια.

Ενίσχυση της διά βίου μάθησης

«Ζούμε σε μία εποχή όπου μεταβάλλονται σχετικά γρήγορα οι απαιτήσεις της πραγματικότητας. Έτσι, πολλές δεξιότητες απαξιώνονται γρήγορα και κατά συνέπεια ενισχύονται θεσμοί όπως η διά βίου μάθηση. Αναδύεται μία νέα τάξη πραγμάτων, όπου ταλέντο έχουν όλοι αυτοί που μπορούν να εγκαταλείψουν το παρελθόν προς όφελος μιας ταχείας προσαρμογής στο καινούργιο. Με άλλα λόγια, ένα εγώ με βραχυπρόθεσμο προσανατολισμό, εστιασμένο στη δυνητική ικανότητα, διατεθειμένο να εγκαταλείψει την εμπειρία του παρελθόντος, είναι το ταλέντο». Αυτά υπογραμμίζει ένας γκουρού του μάνατζμεντ, όπως ο Τομ Πίτερς, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα τεράστιο θέμα - αυτό της σχέσης της απασχόλησης με την εκπαίδευση.

«Η ιδιωτική εκπαίδευση», τονίζει ο Γάλλος νομικός και σύμβουλος επιχειρήσεων Λοράν Κοέν Τανούγκι, «είναι πολύ πιο ευέλικτη από την αντίστοιχη δημόσια. Πιάνει καλύτερα τον σφυγμό της αγοράς και, κυρίως, πάσχει λιγότερο από οπισθοδρομικές ιδεοληψίες. Έτσι, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ο ρόλος και η σημασία της ενισχύονται».

Μπορεί να κάνει την έκπληξη η κυβέρνηση;

Οι επιδόσεις μιας αριστερής κυβέρνησης σε ανεργία, πρωτογενές πλεόνασμα και ανάπτυξη. Πώς θα ανοίξει ο δρόμος για την απελευθέρωση του ελατηρίου της οικονομικής δραστηριότητας. 

Γράφει ο Β. Παζόπουλος.

Η μάχη για την ανάπτυξη είναι η μητέρα όλων των μαχών για μια κυβέρνηση. Μέσα από αυτή δημιουργούνται θέσεις εργασίας και αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των πολιτών. Μας έχει δώσει κάποιο λόγο το σημερινό οικονομικό επιτελείο να αισιοδοξούμε ότι θα τα καταφέρει;

Ας ρίξουμε μια ματιά στα βασικά μεγέθη:

Ανεργία

Τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις που δεν μπορεί να περάσει η δεξιά, αναλαμβάνει να τις περάσει η αριστερά. Δεν είναι η πρώτη φορά, δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, αλλά στη διή μας περίπτωση, βγάζει μάτι. Δεν είναι τυχαίο που ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος έχουν γίνει τα πιο αγαπημένα παιδιά της ΕΕ.

Οι μεταρρυθμίσεις για να επιτύχουν, θα πρέπει να έχουν την αποδοχή ή έστω την ανοχή της κοινωνίας. Αλλιώς κυριαρχεί η αβεβαιότητα ότι με την πρώτη ευκαιρία θα τις πάρουν πίσω. Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται πως έχει τον τρόπο της να τις κάνει αποδεκτές. Ο οποίος μπορεί να είναι ηθικά αμφιλεγόμενος, σίγουρα όμως είναι αποτελεσματικός.

Η Ελλάδα έφτασε να έχει την πιο ελαστική εργατική νομοθεσία σε ολόκληρη την ΕΕ. Η πρόσφατη απόφαση του περιορισμού των απεργιών είναι ενδεικτική. Πριν λίγα χρόνια, δεν θα πέρναγε ούτε στα πιο τρελά όνειρα των κυβερνώντων.

Το σχόλιο της Δευτέρας - « GDPR, VAT split payment VS «Super Blue Blood Moon» ».

taxheaven

Επιμέλεια
Κωνσταντίνος Ιωαν. Νιφορόπουλος
Ορκωτός ελεγκτής λογιστής – «ΩΡΙΩΝ Α.Ε.Ο.Ε.Λ».
Επιστημονικός Συνεργάτης Taxheaven

Καλημέρα και Καλή Εβδομάδα . 

( Πηγή : σκίτσο του ALTAN (*). Ο Francesco Tullio Altan (γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1942) είναι ένας σημαντικός Ιταλός καλλιτέχνης κόμικς )

         ≑

[Αθήνα – Θεσσαλονίκη με την  «ταχεία»….  ]

Κάπως έτσι το είπε ο Μπουκόφσκι  «Να θυμάσαι πως δεν υπάρχει πράγμα  σ' αυτόν τον κόσμο που να κάνει πάνω από πενήντα δολάρια (το 1977)». Ναι αυτός που έχει γράψει, τα ποιήματα «Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ' την κόλαση».

«Πάρε την ταχεία της καρδιάς μου και ξεκίνα στο δικό μου δρόμο να βρεθείς…….» [ Ελένη Βιτάλη ], έπαιζε ένα μαγνητόφωνο (μονοφωνικό).

Μετά μπήκε ο Στράτος «Βρέχει φωτιά στην στράτα μου»

Και ο Νιόνιος αρκετές φορές είχε έλθει. Τότε (1983 ) είχε βγάλει τα «Τραπεζάκια έξω »   και αναρωτιόμαστε που το πάει. Σε ένα φοιτητικό διαμέρισμα στα Κάστρα της Θεσσαλονίκης ……..

Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά, «διαχειριζόμαστε » το «βιός» μας και όχι την «ελπίδα»  μας. Έχει « θριαμβεύσει» η ταχύτητα και η πολυτέλεια  ( αεροπλάνο, f/b, ξενοδοχείο κ.λπ), μα μόνο εκείνα τα Κάστρα μας φωτίζουν ακόμα (έστω θαμπά) ……..

ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Δημοσίευση κειμένου πολιτικής (Policy brief) 15 με τίτλο: «Κόστος εργασίας και περιθώρια κέρδους στα χρόνια των μνημονίων»

taxheaven

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δημοσίευση κειμένου πολιτικής (Policy brief) 15 με τίτλο:

«Κόστος εργασίας και περιθώρια κέρδους στα χρόνια των μνημονίων»

Το Παρατηρητήριο Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ ανακοινώνει τη δημοσίευση του Κειμένου Πολιτικής 15/Ιανουάριος 2018, με τίτλο «Κόστος εργασίας και περιθώρια κέρδους στα χρόνια των μνημονίων». 

Η συγκεκριμένη ανάλυση παρουσιάζει εμπειρικά ευρήματα που δείχνουν την αποτυχία της πολιτικής εσωτερικής υποτίμησης και αναδεικνύει ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι πρόβλημα κερδοφορίας και όχι κόστους εργασίας.

Το πλήρες κείμενο είναι διαθέσιμο στο ακόλουθο link: https://goo.gl/7Kgv9U

Εφάπαξ αναδρομικές εισφορές για ελεύθερους επαγγελματίες - ποιους αφορά

Του Δημήτρη Κατσαγάνη

"Μία και έξω" θα πρέπει να καταβάλλουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες τις αναδρομικές εισφορές που θα προκύψουν από το συμψηφισμό των καταβληθέντων εισφορών με βάση το καθαρό εισόδημα του 2015 και των καταβλητέων εισφορών με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2016.

Πιο συγκεκριμένα, στα μέσα Μαρτίου, στα ειδοποιητήρια τα οποία θα λάβουν από τον ΕΦΚΑ για τις νέες τρέχουσες μηνιαίες εισφορές του Φεβρουαρίου 2018, θα δουν αποτυπωμένες και τις διαφορές μεταξύ των εισφορών που κατέβαλλαν το 2017 με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2015 και των εισφορών που έπρεπε να καταβάλλουν το 2017 με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2016.

Γιατί είναι αναγκαία η αποτύπωση αυτής της διαφοράς στα ειδοποιητήρια του Μαρτίου; 

Γιατί  ο νόμος Κατρούγκαλου προέβλεπε τον υπολογισμό των εισφορών των επαγγελματιών από 1/1/2017με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του  προηγούμενου έτους, δηλαδή του 2016.

Ωστόσο, στις αρχές του 2017, ήταν εκκαθαρισμένες μόνο οι δηλώσεις εισοδήματος του 2015.

Η Ελλάδα του Χίτλερ~Από την Αλβανία στην Κρήτη~tvxs.gr

ΠΥΘΑΓΟΡEΙΑ - ΠΕΡΙ ΜΑΝΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΩΝ

ESTIA TV



- Οἱ Πυθαγόρειες ἰδέες μποροῦν νὰ γίνουν ὁ ἄριστος ὁδηγός τοῦ ἀνθρώπου σήμερα. Ἡ ἑρμηνεία τους βάσει τῶν λειτουργιῶν τῶν φυσικῶν καί πνευματικῶν νόμων τῆς Ὀρφικο-Πυθαγορείου παραδόσεως, βοηθοῦν στὴν συνειδητοποίηση, ὥστε νὰ γίνουν πράξη ζωῆς, βίωμα ψυχής, καθιστώντας ἐλεύθερο καί γαλήνιο τό ἀνθρώπινο πνεῦμα.
----------------- - Αὐτός πού γνωρίζει τόν ἑαυτό του -ἀρχίζοντας ἀπό τήν Ἑστία του-, ἔρχεται σέ ἐπαφή μέ τόν ἀρχηγέτη τῆς καθαρτήριας ζωῆς, τόν θεό Ἀπόλλωνα! Πρόκλος ---------------------

Επιμέλεια μαθημάτων - διδασκαλία: Ραδάμανθυς Ἀναστασάκης (Διδάσκων Πανεπιστημίου, καθηγητής Ἀγωγῆς Λόγου, ἠθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, ἐκδότης, παραγωγός, παρουσιαστής ἐκπομπῶν Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γραμματείας).• ΟΥΔΕΙΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΘΕΟΝ ΕΝ ΤΗ ΔΡΑΣΕΙ ΑΥΤΟΥ ΟΨΕΤΑΙ, ΕΑΝ ΜΗ Ο ΒΙΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ Ο,ΤΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΕΠΙΤΑΣΣΟΥΝ. ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΩΡΟΝ ΤΟ ΦΩΣ ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΦΕΓΓΕΙ!

Κώστας Αντωνάκης: Το πολεμοχαρές ''Μαύρο ΝΑΤΟ'' προωθεί τον κατασκευασμένο Ψευδομακεδονισμό...

Κώστας Αντωνάκης κ Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1 της Λάρισας,στην εκπομπή ''ακροβάτες τ'ονείρου''(27.1.18) για το διαδύκτιο sportnews901.gr κάθε μέρα 10.10 - 11.11 π.μ.

Αθηνά ζητά χείραν

Το Ποντίκι

του Στάθη

  Το πρόσωπο που μου διηγήθηκε την ιστορία που θα σας αφηγηθώ μπήκε προχθές το πρωί στον Ηλεκτρικό στον σταθμό του Αμαρουσίου. Μέσα στο βαγόνι ήταν πεσμένος στο πάτωμα ένας άνδρας, γύρω στα 30-35, προφανώς αναίσθητος. Οι επιβάτες

  πλην δύο νεαρών κοριτσιών που αμήχανα προσπαθούσαν να ασχοληθούν με τον πεσμένο, κάθονταν στις θέσεις τους ατάραχοι, αδιάφοροι και «πέρα βρέχει». Κοιτούσαν αλλού ή κοιτούσαν με δυσφορία όποιον προσπαθούσε να καταλάβει τι γίνεται με τον αναίσθητο άνδρα, αφήνοντας μουρμούρες απαρέσκειας, ακόμα και απειλητικούς γρυλισμούς.

  Όταν το τρένο σταματούσε, οι επιβάτες που αποβιβάζονταν περνούσαν πάνω απ’ τον πεσμένο άνθρωπο σαν να δρασκέλιζαν σακί, ενώ οι επιβάτες που επιβιβάζονταν αδιαφορούσαν για ό,τι συνέβαινε το ίδιο.

  Σε κάθε προσπάθεια των δύο κοριτσιών και της αφηγήτριάς μας να βοηθήσουν τον λιπόθυμο άνθρωπο, όλο το βαγόνι ούρλιαζε εν χορώ «πετάξτε τον έξω να πάμε στη δουλειά μας» κι άλλα συναφή απάνθρωπα,

  τα οποία μεταβλήθηκαν σε πανδαιμόνιο, όταν στον σταθμό του Ηρακλείου το προσωπικό του Ηλεκτρικού ανταποκρίθηκε επιτέλους στις εκκλήσεις των τριών γυναικών και έστερξε να ασχοληθεί με τον πεσμένο. (Εδώ να σημειώσουμε ότι ο άνδρας αυτός είχε πέσει στο πάτωμα ήδη από την αφετηρία του τρένου στην Κηφισιά, πλην όμως το εκεί προσωπικό αδιαφόρησε στις εκκλήσεις των δύο κοριτσιών για βοήθεια και το έστριψε αλά βρωμιάρικα)…

Ολοι ίδιοι: διαχειριστές

του Χρήστου Γιανναρά

Ν​​α θυμίσω: Είναι άλλη η λογική και η γλώσσα του κοινωνικού προβληματισμού και άλλη των επαγγελματιών της πολιτικής – κομματανθρώπων και καναλιών. Αν αυτές οι δυο, αντιφατικές και ασύμπτωτες λογικές και γλώσσες δεν συγκλίνουν για να συναντηθούν, ελπίδες για υποφερτό βίο και ιστορική προοπτική δεν υπάρχουν.

Με τη λογική και τη γλώσσα κομματανθρώπων και καναλιών η χρονική περίοδος που διανύουμε (σαφώς προεκλογική) είναι «η ώρα της Ν.Δ.». Η πιστοποίηση δεν μοιάζει να βασίζεται σε κριτική σκέψη και εμπεριστατωμένη σπουδή (το είδος είναι άγνωστο σε κομματανθρώπους και κανάλια). Πρόκειται μάλλον για προϊόν της «όσφρησης» εκτιμητών της αγοράς που αξιολογούν «εντυπώσεις»: Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πια «καμένο χαρτί», ακόμα και η ελλαδική κοινωνία, με τραγικά (και μεθοδικά) υποβαθμισμένο το αισθητήριο της ποιότητας, δεν αντέχει πιο παρατεταμένη δόση αδιάντροπης ασυνέπειας (το μαύρο άσπρο, το άσπρο μαύρο). Και για εναλλακτικό ενδεχόμενο η ανεκδιήγητη Φώφη, όχι μόνο ως κορυφαίο πολιτικό τίποτα αλλά και ως βρυκολάκιασμα της πασοκικής αισχρουργίας, είναι εξίσου ναυτιώδες και προσβλητικό της νοημοσύνης.

Από τις μεγάλες προσδοκίες, προσγείωση στο blame game

του Άγγελου Συρίγου  – 

Η διαπραγμάτευση μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων ξεκίνησε σε θετικό κλίμα, με την έννοια ότι και οι δύο πλευρές εξ αρχής προσήλθαν με δεδηλωμένη βούληση να καταλήξουν σε συμφωνία και κατά αυτόν τον τρόπο να επιλύσουν τη χρόνια εκκρεμότητα σχετικώς με το όνομα. Το ενδιαφέρον της Δύσεως για την επίτευξη μίας λύσεως δεν αφορά αυτή καθ’ αυτή τη διαφορά.

Ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε οι ευρωπαϊκές χώρες ενδιαφέρονται για το ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο. Ενδιαφέρονται να προκύψει συμφωνία και κατά αυτό τον τρόπο να ενταχθεί η FYROM στο ΝΑΤΟ και να εισέλθει σε πορεία ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας αφορά δύο πτυχές: Η πρώτη αφορά την οριστική ακύρωση της προσπάθειας των Σκοπίων να σφετεριστούν την αρχαία μακεδονική κληρονομιά. Η δεύτερη αφορά το σήμερα, τη γεωπολιτική διάσταση. Είναι γνωστό ότι ιδρυτικός μύθος του γειτονικού κράτους είναι τα περί «διαμελισμένου μακεδονικού έθνους». Αυτός ο μύθος είναι το υπόβαθρο του φαντασιακού αλυτρωτισμού.

Εθνικό το αληθές

iskra

του Νίκου Μπογιόπουλου

«Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό» μας δίδαξε ο Διονύσιος Σολωμός. Και αληθές είναι ότι:

Η Μακεδονία ως ευρεία γεωγραφική περιφέρεια,όπως ορίστηκε το 1878 στο Συνέδριο του Βερολίνου, δεν είναι μια – όσον αφορά τον τρόπο που κατανεμήθηκε στα κράτη της περιοχής μετά την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού – και δεν είναι όλη ελληνική.

Αυτή την αλήθεια έβαψαν με το αίμα τους οι πραγματικοί Μακεδονομάχοι. Πράγμα που δεν φαίνεται να σέβονται ιδιαίτερα όσοι παριστάνουν τους σύγχρονους «Μακεδονομάχους».

Το τέλος του Β’ Βαλκανικού Πολέμου επικυρώνεται στη συνθήκη του Βουκουρεστίου (Αύγουστος 1913), όπου με βάση τον αποδεκτό στην διεθνή διπλωματία χάρτη της Συνθήκης του Βερολίνου, τα εδάφη της Μακεδονίας περνούν στην Ελλάδα (κατά 51%), Σερβία (39%), Βουλγαρία (9%) και Αλβανία (1%).

Στ.Σταυρόπουλος: Η παγκόσμια παράκρουση οδηγεί σε Πόλεμο

Νέα Κρήτη

Η κατάσταση στην Ελλάδα των μνημονίων που είναι πια η τραγική κανονικότητα της, αρκεί για να αποκαλύψει το μέγεθος του συστηματικού ψεύδους από την κυβέρνηση Τσίπρα, είπε στο Ράδιο 98,4 ο γνωστός σκιτσογράφος Στάθης Σταυρόπουλος.

Σε αυτό το κλίμα οι ΗΠΑ θέλουν για δικό τους συμφέρον εδώ και τώρα λύση και με τα Σκόπια.

Ταυτόχρονα  η παγκόσμια εξαθλίωση των λαών από κυρίαρχα συστήματα οικονομικής ολοκλήρωσης ολίγων με τη συνδρομή θεσμών εξουσίας, οδηγεί σε λύση δυστυχώς , όπως είπε , μέσα από ένα γενικευμένο πόλεμο.

Κατά τον Στάθη οι κοινωνίες πρέπει να βγουν από την αφάνεια της επιβολής και πάλι στο προσκήνιο , για να ανατρέψουν την κατάσταση, αυτή είναι και η μόνη ελπίδα για τις κοινωνίες των ανθρώπων.

Το συλλαλητήριο σφραγίζει διαπραγμάτευση και πολιτικές ισορροπίες

του Σταύρου Λυγερού  – 

Μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ να εκτιμούν τα συλλαλητήρια και τα δημοψηφίσματα αναλόγως του εάν συνάδουν με τις θέσεις τους, αλλά η πραγματικότητα είναι πεισματάρικη. Παρά τα εμπόδια που ήγειραν, παρά τη σκανδαλώδη αποσιώπηση από όλα σχεδόν τα κατεστημένα ΜΜΕ, ο τεράστιος αριθμός των συγκεντρωμένων αποτελεί από μόνος του ένα μείζονος σημασίας πολιτικό γεγονός. Κι αυτό δεν υποβαθμίζεται με σταλινικού τύπου προσεγγίσεις: ό,τι δεν μας αρέσει το στιγματίζουμε πολιτικά, όπως έπραξε ο γραφικός Πολάκης. Όποιος εφάρμοσε την αρχή «εάν τα γεγονότα δεν συμφωνούν μαζί μας τόσο χειρότερο γι’ αυτά», τελικώς βγήκε πολλαπλά χαμένος.

Επί της ουσίας τώρα. Ενώ στα Σκόπια σοβεί η πολιτική σύγκρουση με αφορμή της προτάσεις Νίμιτς, η κυβέρνηση στην Αθήνα τηρεί σιγή ιχθύος. Έχει αποφύγει το οποιοδήποτε σχόλιο επί της ουσίας, οχυρωμένη πίσω από το γεγονός ότι υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για λύση και η σχετική διαπραγμάτευση βρίσκεται σε εξέλιξη. Στους κόλπους της κυβέρνησης εμφανίζεται ένας διαχωρισμός ρόλων. Ο Κοτζιάς έχει αναλάβει την ευθύνη να προχωρήσει τη διαπραγμάτευση με τον Σλαβομακεδόνα ομόλογό του Ντιμιτρόφ, αλλά τη διαχείριση στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο έχει αναλάβει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Υπενθυμίζουμε ότι μετά την προ ημερών οξύτατη επίθεση του υπουργού Εξωτερικών εναντίον της Εκκλησίας, ο Τσίπρας είχε σπεύσει με την επιστολή του προς τον αρχιεπίσκοπο να διορθώσει την πολιτική ζημιά. Τις προηγούμενες ημέρες έκανε ένα δεύτερο άνοιγμα. Η συνάντησή του με τον αρχιεπίσκοπο είχε αμοιβαία οφέλη.

Γ.Καπόπουλος:Το κρίσιμο είναι Σύνθετη Ονομασία για όλους

Νέα Κρήτη

Το ερώτημα που η ελληνική κοινωνία , με κατανοητές τις ευαισθησίες της για μια νέα εθνική ταπείνωση μετά από 8 χρόνια μνημονίων έχει, θα πρέπει να απαντήσει , είναι αν μας συμφέρει ή όχι 140 χώρες που αποκαλούν σήμερα τα Σκόπια "Μακεδονία" , είναι προτιμότερο να την αποκαλούν με μία σύνθετη ονομασία.

Αυτό είπε στο Ράδιο 98,4 ο αρθρογράφος του "Έθνους" Γιώργος Καπόπουλος,σημειώνοντας οτι ο αλυτρωτισμός είναι στο dna των Σλαβομακεδόνων και η συνταγματική αναθεώρηση είναι το πιο δύσκολο για την γειτονική χώρα και απαράβατο για την Ελλάδα.

Για την εισβολή της Τουρκίας στη Βόρειο Συρία, υποστήριξε ότι στη ουσία εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο το γεωπολιτικό παιχνίδι της Ρωσίας .

Έκρηξη μερικής απασχόλησης, με μισθούς πείνας για …«μερική ζωή»

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Η εργασιακή «ζούγκλα» της Ελλάδας είναι εδώ . Ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι της χώρας, δουλεύουν, αμείβονται και ζουν …μερικώς. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», από το σύνολο των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν το 2017, το 54,87% ήταν για μερική απασχόληση!! Αντίθετη ήταν η πορεία των θέσεων πλήρους απασχόλησης που περιορίστηκαν στο 45,13%.

Ειδικότερα από τα 2. 400.000 προσλήψεις που έγιναν το 2017, οι 1.083.418 αφορούν θέσεις πλήρους απασχόλησης ( 45,13%), οι 981.758 αφορούν θέσεις μερικής απασχόλησης (40,90%) και οι 335.222 (13,97%) αφορούν θέσεις εκ περιτροπής απασχόλησης.

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την τραγική πραγματικότητα. Στο σύνολο των νέων θέσεων που δημιουργούνται, οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης έχουν την πρωτοκαθεδρία. Μετά από οκτώ χρόνια μνημονιακών πολιτικών και αντεργατικών νόμων στο όνομα της εξόδου της χώρας από την κρίση και με την …προσμονή της ανάπτυξης, η εργατική τάξη της χώρας γίνεται «θύμα» άγρια εκμετάλλευσης από τα αφεντικά.