Default Risk - Κίνδυνος Πτώχευσης via Credit Rating - Πιστοληπτική Ικανότητα

The Crypt of Banking News

ΒΑ of Accounting  - BA of Finance
MsC in Banking

από την Νούλα Χρυσοχοΐδου

Ένα από τα είδη χρηματοοικονομικών κινδύνων είναι ο  κίνδυνος πτώχευσης" (default risk).  Θεωρείται από τους πιο σημαντικούς κινδύνους γιατί προκαλεί αρκετές απώλειες. Συνήθως η έννοια κίνδυνος πτώχευσης συνδέεται με την έννοια της χρεοκοπίας στις διεθνείς αγορές και κατά κύριο λόγο αφορά τους κατόχους των ομολόγων.  Όταν δηλαδή οι δανειστές και οι επενδυτές βρίσκονται σε "default risk" σημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τις υποχρεώσεις του χρέους τους.  Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός ο κίνδυνος τόσο μεγαλύτερη είναι και η απαιτούμενη απόδοση, αυτό ισχύει και αντίστροφα.  

Το ασφάλιστρο κινδύνου πτώχευσης (default risk premium) ενός ενεργητικού στοιχείου σε μια συγκεκριμένη επένδυση είναι μία μορφή αποζημίωσης για τους επενδυτές σε σχέση με αυτή ενός αξιογράφου χωρίς κίνδυνο.

 Αν υποθέσουμε ότι μια επιχείρηση με υψηλά κέρδη έχει υψηλά εταιρικά ομόλογα, έχει πολύ μικρό κίνδυνο αδυναμίας πληρωμής των υποχρεώσεων της.  Ως  αποτέλεσμα, η επιχείρηση θα πληρώσει ένα πιο χαμηλό επιτόκιο ή μια πιο χαμηλή απόδοση από τα ομόλογα που έχουν εκδοθεί από λιγότερο γνωστές επιχειρήσεις με περισσότερη αβεβαιότητα της αποδοτικότητας τους ομολόγου όμως με περισσότερο κίνδυνο πτώχευσης.

Τα ομόλογα υπόκεινται σε πιστωτικό κίνδυνο, εξαιτίας ορισμένων οικονομικών παραγόντων όπως η αντίληψη της αγοράς για την πιστοληπτική ικανότητα του εκδότη του ομολόγου, τα ομόλογα υπόκεινται και στη μεταβλητότητα της τιμή.  Όταν τα επιτόκια ανεβαίνουν, η αξία των ομολόγων μειώνεται.  Άρα το ομόλογα κατηγοριοποιείται σε χαμηλή ή υψηλή φερεγγυότητα ανάλογα με την πιστοληπτική αξιολόγηση του.  Η πιστοληπτική ικανότητα των ομολόγων είναι άμεσα συνδεδεμένη με την απόδοση τους. 

Από την κρίση στην ώρα της κρίσης

Νέα Κρήτη

Από την έντονη κρίση που περάσαμε τις προηγούμενες εβδομάδες, τώρα περνάμε στην ώρα της κρίσης, αφού πρέπει να υλοποιήσουμε τα θέλω μας μέσω διαπραγμάτευσης. Αυτό δεν πρέπει να γίνει μόνο στο επίπεδο της κυβέρνησης, αλλά και των υπουργείων μας.

Του Νίκου Λυγερού

Γι' αυτό το λόγο πρέπει να υπάρχει ένας συντονισμός, έτσι ώστε να φανεί η συνοχή μας σε πολιτικό αλλά και πρακτικό στάδιο. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι καλό να υπάρξει μια ανακατανομή των βαρών για να εμφανιστούν τα υπουργεία που έχουν εν δυνάμει προοπτικές για να βοηθήσουν τα υπουργεία που βρίσκονται σε φάση κορεσμού λόγω της έντονης οικονομικής κατάστασης.

Η πρόταση για φιλικό Grexit,γιατί την έκανε ο Λύκος Σόϊμπλε και πόσο μας συμφέρει

Η πρόταση για φιλικό Grexit,γιατί την έκανε ο Λύκος Σόϊμπλε και πόσο μας συμφέρει

Θεόδωρος Κατσανέβας

Πολλά έχουν γραφεί τελευταία για την πρόταση του φιλικού Grexit με προσωρινό ή μόνιμο διπλό νόμισμα, με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να το ειρωνεύεται, μιλώντας απαξιωτικά για «χαρτάκια» που δε θα έχουν καμιά αξία. Από δεξιά και αριστερά επιτίθενται στην ίδια πρόταση και σε όποια παρόμοια πρόταση, με το αιτιολογικό ότι πρόκειται για ύπουλο σχέδιο του Βόλφαγκ Σόϊμπλε για να μας καταστρέψει ! Τα κανάλια της διαπλοκής και των θαλασσοδανείων τα έχουν καταφέρει καλά. Μπράβο τους. Επέβαλαν ένα γενικότερο κλίμα ψυχωνευρωτικής και  διανοητικής διαταραχής με επιστέγασμα τον παράλογο ευρωμαζοχισμό.

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε τα του Βόλφαγκ Σόϊμπλε. Για να κάνει μια πρόταση ο Γερμανός Λύκος υποστηρίζεται και είναι λογικό, ασφαλώς κάτι κακό θα έχει στο νού του για εμάς. Γεγονός είναι ότι, ο ακραία νεοφιλελεύθερος Γερμανός εθνικιστής Σόϊμπλε, κάθε άλλο παρά ενδιαφέρεται για την Ελλάδα. Ο κύριος στόχος του  είναι η δημιουργία μιας ισχυρής γερμανικής ευρωζώνης με αυστηρούς κανόνες και υπερτιμημένο νόμισμα, ώστε να υπάρξει η απόλυτη κυριαρχία του Βερολίνου. Στα σχέδιά του αυτά, δε χωράει σήμερα η Ελλάδα. Αν ανατρέψει τους αυστηρούς κανόνες της γερμανικής ευρωζώνης για την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να κάνει το ίδιο για την Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και την ίδια τη Γαλλία.

Δεν υπάρχει πιά χώρος για Μαυρογυαλούρους

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

Στην κρίση των Ιμίων, βουλευτής του τότε κυβερνώντος κόμματος τηλεφώνησε σε στέλεχος του επιτελείου, την ώρα που αυτός βρισκόταν στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων, και ενώ ο πόλεμος ήταν προ των πυλών, για να του υπενθυμίσει το αίτημά του για μετάθεση αξιωματικού! Τα τελευταία σαράντα χρόνια, οι περισσότεροι βουλευτές περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και της νύχτας τους ασχολούμενοι με ρουσφέτια, ενώ οι υπουργοί δεν έβρισκαν τον χρόνο να συνεργαστούν με τα στελέχη του υπουργείου τους και τους συμβούλους τους, γιατί έπρεπε να εξυπηρετήσουν τους ψηφοφόρους τους.

Αυτού του είδους οι πολιτευτές, που ήταν το κυρίαρχο είδος στην Μεταπολίτευση, οδήγησαν την χώρα στην χρεωκοπία. Ρουσφέτια στα όρια ή και εκτός νομιμότητας, δημαγωγικός λαϊκισμός, κολακεία των πάντων, αναντιστοιχία λόγων και έργων, πρόταξη του προσωπικού και κομματικού συμφέροντος, ακατάσχετη φλυαρία στα ΜΜΕ, προχειρότητα στην διεκπεραίωση των κοινοβουλευτικών και υπουργικών καθηκόντων, αποφυγή της κουραστικής μελέτης των νομοσχεδίων και των υπηρεσιακών εγγράφων, λογιστική αδιαφάνεια και προεκλογικές εκστρατείες με αδήλωτους πόρους, αύξηση των περιουσιακών στοιχείων κατά την διάρκεια της πολιτικής σταδιοδρομίας, απροκάλυπτη οικογενειοκρατία και ευνοιοκρατία άρα εξ ορισμού αναξιοκρατία, τακτοποίηση συγγενών και φίλων στο δημόσιο, διορισμός συζύγων και θυγατέρων σε βουλευτικά και υπουργικά γραφεία, στενές σχέσεις με επιχειρηματίες, και πλήρης άγνοια των κανόνων λειτουργίας ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.

Οι κυρώσεις ως μπούμερανγκ - analyst

analyst

Η Ευρώπη θα είναι ο μεγάλος χαμένος της σύγκρουσης των Η.Π.Α. με τη Ρωσία – αφενός μεν λόγω της απώλειας εξαγωγών, αφετέρου επειδή θα εξαχθούν κεφάλαια και θέσεις εργασίας από δυτικές επιχειρήσεις που θα εγκατασταθούν εκεί     

του Αλέξη Ζακυνθινού

«Η σταθερότητα μίας Δημοκρατίας εξαρτάται από τη σταθερότητα της Οικονομίας – όπου η Δημοκρατία δεν έχει μεν αδιέξοδα, αλλά η Οικονομία έχει. Όταν προκαλούνται ζημίες σε μία Οικονομία, τότε αυξάνεται η ριζοσπαστικότητα της κοινωνίας – μία οδυνηρή εμπειρία που είχε η Γερμανία την εποχή της δημοκρατίας της Βαϊμάρη, η οποία έφερε στην εξουσία το Χίτλερ.

Υπάρχει βέβαια η παραλλαγή της μετατροπής της Δημοκρατίας σε Ολιγαρχία, όπως συμβαίνει σήμερα με τις Η.Π.Α., σύμφωνα με μία μελέτη του πανεπιστημίου του Princeton (πηγή) – γεγονός που θα οδηγήσει στην κατάρρευση της υπερδύναμης, από τον άξονα Μόσχας-Πεκίνου» (άρθρο).

.

Άρθρο

Οι ζημίες της Ευρώπης, λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία κατ’ εντολή των Η.Π.Α., είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές που εμφανίζονται στις στατιστικές – αφού έχουν παράπλευρες απώλειες, με σοβαρές συνέπειες για το ρυθμό ανάπτυξης τους ειδικά εκείνες οι χώρες, οι οποίες διατηρούσαν στενές εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία, όπως η Φινλανδία και η Αυστρία.

Επειδή όμως τα κράτη αυτά έχουν λιγότερες εξαγωγές, οπότε χαμηλότερα έσοδα, μειώνουν τις εισαγωγές τους από τα υπόλοιπα – με αποτέλεσμα να επηρεάζεται ολόκληρη η Ευρώπη (ανάλυση: η εξάρτηση των χωρών μεταξύ τους). Ακόμη περισσότερο, αρκετοί μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι σχεδιάζουν να ιδρύσουν μονάδες παραγωγής στη Ρωσία, για να «παρακάμψουν» τις κυρώσεις – με αποτέλεσμα να χάσει η Ευρώπη αφενός μεν κεφάλαια, αφετέρου θέσεις εργασίας, εις βάρος της ευημερίας της και προς όφελος της Ρωσίας.

Βαρουφάκης: Η Ευρώπη δεν θέλει λύση της κρίσης χρέους

Ο ακριβής χρόνος και η φύση της διαγραφής του χρέους κάνουν τεράστια διαφορά όσον αφορά την οικονομία μιας χώρας, γράφει ο πρώην υπουργός. Η πολιτική ισχύς και όχι η οικονομία διαμορφώνει τα προγράμματα.

Ο Γ. Βαρουφάκης σε νέο του άρθρο στο Project Syndicate επιχειρηματολογεί υπέρ της ελάφρυνσης χρέους πριν από την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, αλλά και πριν από όποια νέα δανειοδότηση. Το νόημα της αναδιάρθρωσης του χρέους, όπως γράφει, είναι η μείωση του όγκου των νέων δανείων που απαιτούνται για να σωθεί ένας αφερέγγυος δανειολήπτης. Οι πιστωτές προσφέρουν ανακούφιση του χρέους ώστε να πάρουν πίσω περισσότερα από τα χρήματά τους κι έτσι ώστε να δώσουν όσο λιγότερη νέα χρηματοδότηση στον αφερέγγυο δανειολήπτη είναι δυνατόν. Οι πιστωτές της Ελλάδας, κατά αξιοσημείωτο τρόπο, δεν φαίνεται να μπορούν να εκτιμήσουν αυτή τη χρηστή δημοσιονομική αρχή, σημειώνει.

Όσον αφορά το ελληνικό χρέος, τα τελευταία πέντε χρόνια έχει προκύψει ένα ξεκάθαρο μοτίβο το οποίο παραμένει αναλλοίωτο μέχρι σήμερα και το οποίο συνίσταται στην εκ των υστέρων υπόσχεση για μείωση του χρέους. Έτσι, π.χ. το Νοέμβριο του 2012, το Εurogroup πρότεινε η ελάφρυνση του χρέους να ολοκληρωθεί μέχρι το Δεκέμβριο του 2014 αφού το πρόγραμμα ολοκληρωνόταν με «επιτυχία» και ο προϋπολογισμός της ελληνικής κυβέρνησης είχε επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα. Το 2015, όμως, με το πρωτογενές πλεόνασμα να έχει επιτευχθεί, οι πιστωτές της Ελλάδας αρνήθηκαν να συζητήσουν ελάφρυνση του χρέους, όπως λέει ο κ. Βαρουφάκης.

Η ώρα του Grexit πλησιάζει: Σκέψεις και συμπεράσματα γύρω από τις πρόσφατες εξελίξεις

Νέα Κρήτη

1. Το ζήτημα της δημοκρατίας αναδεικνύεται σε ένα από τα κομβικά ζητήματα της ταξικής σύγκρουσης. Οι δυνατότητες του κυρίαρχου συστήματος για χειραγώγηση περιορίζονται σημαντικά στα πλαίσια των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών.

Του Γιώργου Κακαρίνου

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος καταδεικνύει τα όρια επιρροής του κυρίαρχου συστήματος (πολιτικού, οικονομικού, μιντιακού) στη συνείδηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας σε συνθήκες κρίσης και δραματικής επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου. Παρά την τεράστια κινητοποίηση κάθε διαθέσιμου μέσου επηρεασμού της κοινωνίας, μέσα από τη χρήση του φόβου ως βασικού εργαλείου χειραγώγησης, φάνηκε ότι τελικά η κοινωνία δεν υπέκυψε και από ένα σημείο και μετά αυτή η λυσσασμένη προσπάθεια πετύχαινε τα αντίθετα αποτελέσματα. Είναι τέτοιος ο βαθμός αποστροφής που προκαλούν σύσσωμοι οι εκπρόσωποι του κυρίαρχου συστήματος που ακόμη και αν η προπαγάνδα τους έχει αληθές περιεχόμενο αδυνατεί να επηρεάσει κοινωνικά στρώματα τα οποία έχουν πληγεί βαρύτατα από την κρίση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι μεσο-μάκροπρόθεσμα είναι αδύνατη η διατήρηση συναίνεσης ή έστω ανοχής απέναντι στην ακολουθούμενη πολιτική από την πλειοψηφία της κοινωνίας, μόνο στη βάση των προπαγανδιστικών μηχανισμών και του φόβου, χωρίς αντίστοιχη υλική θεμελίωση αυτής της επιδιωκόμενης συναίνεσης, χωρίς δηλαδή παροχές σε ορισμένα τουλάχιστον στρώματα της κοινωνίας. Το ζήτημα όμως είναι ότι η δημοκρατία (έστω και η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως τη γνωρίζουμε στις δυτικές κοινωνίες) δε μπορεί να λειτουργήσει μεσοπρόθεσμα χωρίς την εξασφάλιση κοινωνικής συναίνεσης. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ακολουθούμενη πολιτική μεσοπρόθεσμα οδηγεί σε κατάλυση της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, εφόσον δε μπορεί να διασφαλίσει σημαντική κοινωνική συναίνεση (ήδη πτυχές τέτοιου τύπου κατάλυσης έχουμε δει με την εμφάνιση κυβερνήσεων τύπου Παπαδήμου, τη συστηματική κατάλυση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών στα χρόνια των μνημονίων κ.α.).

Τα «λάθη» του ΔΝΤ - analyst

analyst

Η εμπιστοσύνη απέναντι στο Ταμείο έχει χαθεί εντελώς, προς όφελος δυστυχώς της Γερμανίας, η οποία έχει βρει έναν ακόμη τρόπο, για να επιβάλλει την ηγεμονία της στην Ευρώπη – το ESM, το οποίο προορίζει για διάδοχο του ΔΝΤ στην ήπειρο της.    

του Ιωάννη Γαλανού

Η άποψη μου είναι πως το ΔΝΤ δεν είχε ποτέ και δεν έχει ακόμη ως στόχο του την εξυγίανση των χωρών που αναγκάζονται να ζητήσουν τη βοήθεια του, μη έχοντας άλλη δυνατότητα δανεισμού τους σε συνάλλαγμα – αλλάτην είσπραξη των απαιτήσεων των δανειστών τους, σε συνδυασμό με τη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας τους, στις εξευτελιστικές τιμές που διαμορφώνονται όταν εισβάλλει.

Η πεποίθηση μου αυτή ενισχύεται από τα «λάθη», με τα οποία «χρεώνουν» το Ταμείο οι καλοπροαίρετοι επικριτές του – όπως η κυρία NGAIRE-WOODS, στο κείμενο που ακολουθεί, τα οποία είναι τα εξής:

(α)  Το σχέδιο διάσωσης μίας χώρας πρέπει να έχει επιτυχία αμέσως μόλις εφαρμόζεται – να μην υπάρχει δηλαδή ανάγκη να επαναληφθεί.

Στο σημείο αυτό, εγώ θεωρώ πως το πρώτο έτος πρέπει να λαμβάνονται όλα τα μέτρα μαζί, το δεύτερο να αποδίδουν τα αναμενόμενα και το τρίτο να ανακάμπτει η χώρα, με το ρυθμό ανάπτυξης της να σταθεροποιείται. Όμως, στην περίπτωση της Ν. Κορέας το 1997, το πρόγραμμα απέτυχε παταγωδώς, οπότε ακολούθησε ένα επόμενο πακέτο διάσωσης, με ανάλογες διαπραγματεύσεις (πηγή).

Πολ Κρούγκμαν: Σοκ θα ήταν αν η Ελλάδα δεν είχε έκτακτο σχέδιο

«Σοκ θα ήταν αν η Ελλάδα δεν είχε έκτακτο πλάνο» σχολιάζει στο blog του στους NYTimes, ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πολ Κρούγκμαν, αναφορικά με το λεγόμενο plan B Βαρουφάκη για την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος στην Ελλάδα. 

Γράφει ο Πολ Κρούγκμαν: 

Οι άνθρωποι είναι προφανώς σοκαρισμένοι, σοκαρισμένοι επειδή έμαθαν ότι η Ελλάδα είχε πράγματι σχέδιο εισαγωγής παράλληλου νομίσματος στην περίπτωση που αυτό θα ήταν απαραίτητο. Εννοώ ότι θα ήταν πραγματικά σοκαριστικό αν δεν υπήρχαν έκτακτα σχέδια. Το να προετοιμάζεσαι για κάτι που ξέρεις ότι μπορεί να συμβεί, δεν σημαίνει ότι θέλεις να συμβεί.  

ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Β

iskra

ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ

Η υπόθεση με τον Γιάννη Βαρουφάκη παίρνει άσχημη τροπή.

Η Iskra έχει εκφράσει ρητά και κατηγορηματικά τη ριζική πολιτική διαφωνία της με την γεμάτη αυταπάτες , παλινωδίες, αντιφάσεις, κωλυσιεργία, επικοινωνιακή αυταρέσκεια και στρατηγικά αδιέξοδα διαπραγματευτική τακτική που ακολούθησε ο Γ. Βαρουφάκης, σε συνενόηση με τον πρωθυπουργό. Είναι άλλο όμως ηπολιτική κριτική σπό αριστερή σκοπιά σε αυτήν την απαράδεκτη διαπραγματευτική τακτική με τους ανερμάτιστους στόχους της και άλλο η αξιοποίησή της ως αφορμή για να βγουν "λάδι" παλιά και νέαμνημόνια και ακόμα χειρότερα η αξιοποίησή της ως αφορμή, με την , τουλάχιστον, ανοχή μελών της κυβέρνησης, για να τεθεί "εκτός νόμου" το σχέδιο Β και να ποινικοποιηθούν και να "λιντσαριστούν"όσοι υποστηρίζουν τέτοιου τύπου σχέδια ως έκτακτη ανάγκη ή υποστηρίζουν ευθέως την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη.

Ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας δεν πρόκειται να επιτρέψει η αναφορά σε Σχέδια Β και οι προτάσεις εξόδου από το ευρώ, από θετικές υποδείξεις διεξόδου και ανόρθωσης , να εξελιχθούν σε νέο "ιδιώνυμο αδίκημα" μιας βρώμικης και ένοχης καθεστηκυίας τάξης και όσων τη διαχειρίζονται.

Ένας θλιβερός Αλέξης Τσίπρας

Outside the Wall

Δεν ξέρω αν ακούσατε τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον «105.5 Στο Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη; Αν όχι, καλύτερα. Γλιτώσατε.

Γιατί ήταν ένας θλιβερός και αόριστος Τσίπρας. Καμία σχέση με τον ριζοσπάστη πολιτικό που γνωρίζαμε έως τώρα, πλέον ακούγεται ως ένας υποταγμένος πολιτικάντης που έπαψε να λέει την αλήθεια στο λαό.

Η συνέντευξη (και η πολιτική του κατ' επέκτασιν) κινήθηκε (και κινείται) σε δύο επίπεδα: στα πράγματα που έχει ήδη κάνει και στα πράγματα που δεν έχει κάνει ακόμα.

Για τα δεύτερα συνεχίζει στο γνωστό -προεκλογικό- μοτίβο: μεγαλοστομίες. Εναντίον της ολιγαρχίας, εναντίον τωνκαναλαρχών κ.ο.κ. Χιλιοειπωμένα.

Για τα πρώτα, αυτά που υπέγραψε, το μοτίβο είναι διαφορετικό (αλλά τόσο, μα τόσο ίδιο με των προηγουμένων πρωθυπουργών): ήταν αναγκασμένος, δεν ήθελε τα μέτρα, σύρθηκε, αλλά αποσόβησε παρά πολλά αρνητικά (το... μεγάλο πλεόνασμα) ενώ και το δικό του μνημόνιο είναι καλύτερο από εκείνα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Τσίπρας: Εκβιασμένη ενότητα δεν υπάρχει πουθενά - Αν δεν έχω πλειοψηφία, θα πάμε αναγκαστικά σε εκλογές

Το Ποντίκι

«Εγώ είμαι ο εγγυητής της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ εκ του καταστατικού, ως πρόεδρος, και θα φθάσω ως το τέλος στην προσπάθεια να εγγυηθώ αυτή την ενότητα, αλλά εκβιασμένη ενότητα δεν υπάρχει πουθενά», δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στη δίωρη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στο Ρ/Σ «στο Κόκκινο». Ο πρωθυπουργός έκανε εκτενή αναφορά στα εσωκομματικά και υπογράμμισε ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ πρόβλημα για τη χώρα. Ταυτόχρονα όμως εξέφρασε φόβους ότι «εδώ και καιρό έχουν ληφθεί αποφάσεις ρήξης, αποφάσεις με απόληξη τη διάσπαση του χώρου» και συνέδεσε τις εσωκομματικές εξελίξεις με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

«Εγώ θα ήμουνα ο τελευταίος που θα είχα λόγο να θέλω εκλογές εάν είχαμε εξασφαλισμένη την κυβερνητική πλειοψηφία σε ένα σχέδιο ολοκλήρωσης της τετραετίας. Εκλογές μετά τα 3,5 επόμενα χρόνια, που εκ των πραγμάτων συμπεριλαμβάνουν και το τέλος του προγράμματος και την έξοδο από τα Μνημόνια και την προσπάθεια να δώσουμε τη μάχη και να κριθούμε στην πραγματική πολιτική, και όχι στη θεωρία, για το αν καταφέρνουμε να χτυπήσουμε και να συγκρουστούμε με τους θύλακες εξουσίας. Αν δεν έχω κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θα αναγκαστώ, θα αναγκαστούμε να πάμε σε εκλογές», είπε ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας πως «αυτό, όμως, θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό, ευτυχώς ή δυστυχώς, και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν σε επίπεδο κόμματος», και προσέθεσε:

Ωραίες μέρες στο προτεκτοράτο

Καθώς η χώρα έχει φάει κατακέφαλα ένα τρίτο Μνημόνιο -αυτή τη φορά από τον αριστερό Αλέξη Τσίπρα και το επαναστατικό παρεάκι του-, η επικαιρότητα στρέφεται σε θέματα ανούσια και βλακώδη. 

Είναι λογικό στο προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα να ασχολούνται όλοι με βλακώδη θέματα γιατί τα σημαντικά θέματα δεν είναι στην αρμοδιότητά τους.

Για τα σημαντικά θέματα αποφασίζουν και διατάζουν οι «εταίροι», και αφήνουν τα λιμά για τους ιθαγενείς.

Τι το κάναμε εδώ; Μικροί μεγάλοι στα καφενεία;

Οι ιθαγενείς ψηφίζουν στο δημοψήφισμα Όχι και -μια εβδομάδα μετά- η πρωθυπουργάρα τους πάει και λέει Ναι σε όλα.

Αυτό μάλιστα συνέβη στη χώρα που περηφανεύεται ότι γέννησε την Δημοκρατία.

Και αντί να έχουν ξεσηκωθεί και οι πέτρες για την απάτη του Αλέξη Τσίπρα και της Πρώτη Φορά Αριστερά, οι Έλληνες κάθονται και κοιτάνε τους γελοίους του ΣΥΡΙΖΑ -που είχαν λυσσάξει πέντε χρόνια πως θα καταργήσουν τα Μνημόνια- να λένε πως το νέο Μνημόνιο είναι αναγκαίο.

Η ευρωπαϊκή παράγκα τρίζει συθέμελα

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Τάσου Τσακίρογλου

Η παρωδία δημοκρατικών διαδικασιών που εκτυλίχθηκε στη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ είναι ενδεικτική της κατρακύλας στην οποία οδηγούν οι ηγετικές ελίτ την υποτιθέμενη ευρωπαϊκή ενοποίηση.

«Η απόρριψη της παράτασης προκαλεί μόνιμη ζημιά στην αξιοπιστία της Ευρωομάδας» ήταν το κομψό σχόλιο του Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος, ως εκ της θέσεώς του, δεν μπορούσε να μιλήσει ανοιχτά για την ωμή παρέμβαση του άχρωμου και θρασύ Γερούν Ντάισελμπλουμ στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Ελλάδας.

Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, ένας μη εκλεγμένος γραφειοκράτης με δοτή εξουσία, λειτουργώντας ως αντηχείο των πραγματικών «αφεντικών» αυτής της Ε.Ε, των χρηματοπιστωτικών ελίτ, απείλησε ευθέως μια κυρίαρχη χώρα ότι θα την οδηγήσει στον «ξαφνικό θάνατο» μετά την Τρίτη, εάν δεν υποκύψει στις ιταμές απαιτήσεις των δανειστών.

Αντιγράφω από τις δηλώσεις του για ιστορικούς λόγους: «Οι Ελληνες βουλευτές πρέπει να καταλάβουν τους κινδύνους που κρύβονται στο μέλλον τις επόμενες εβδομάδες. Λυπάμαι γι αυτούς τους κινδύνους, αλλά υπάρχουν. Η ελληνική Βουλή πρέπει να σκεφτεί που βρισκόμαστε στη διαδικασία, εάν έχουν ενημερωθεί σωστά για το πρόγραμμα και τι θα γίνει στο μέλλον. Μόνο τότε μπορούν να πάρουν μια σοφή απόφαση».

«ΣΤΟΝ ΑΝΩ ΒΥΘΟ» (ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ)

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*

Η προπαγάνδα ακυρώνει τη λογική. Και ο δημόσιος διάλογος σ’ αυτήν τη χώρα (όπως και σε όλες τις άλλες) διεξάγεται υπό το κράτος της προπαγάνδας. Μάλιστα, της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Αποτέλεσμα η κατίσχυσις των ισχυρών και η λεηλασία των ασθενέστερων. Για παράδειγμα

η υπόθεση Βαρουφάκη. Ελέγχεται ο πρώην υπουργός για ένα plan B που διερευνήθηκε κατόπιν εορτής, ενώ η συζήτηση θα έπρεπε να γίνεται για το ανύπαρκτο plan B που θα έπρεπε να διαθέτει υπό μάλης ο κ. Τσίπραςαπό την πρώτη στιγμή που πήγε στις διαπραγματεύσεις (όπως ακριβώς είχαν και όλοι οι δυνάστες-δανειστές μας). Ομως

υπό το κράτος της προπαγάνδας, άμα τε και της ιδεολογικής τρομοκρατίας, στην οποίαν απ’ τηνπρώτη στιγμή υποτάχθηκε η φιλολαϊκή κυβέρνηση, κάθε συζήτηση για plan B ετέθη εκτός νόμου. Και κατά τούτο η πολιτική, η λογική και η ηθική της Αριστεράς παραδέχθηκαν την ανωτερότητα των κραυγών τύπου Βούλτεψη και Γεωργιάδη, αυτολογοκρίθηκαν και σιώπησαν.

Τώρα, για την υπόθεση Βαρουφάκη και την προσομοίωση που προσπάθησε να κάνει εν σχέσει με ένα Grexit εξ αλλότριας πρωτοβουλίας (σχέδια επί χάρτου που όλες οι χώρες διαθέτουν), η προπαγάνδα και η (καλοσχεδιασμένη) υστερία έχουν ανεβεί στα κάγκελα

επιδιδόμενες σε ένα σε ένα κυνήγι μαγισσών πολύ χορταστικό για όλους εκείνους που θέλουν την Αριστερά στο φούρνο με πατάτες, Κι έτσι ο κ. Βαρουφάκης κατηγορείται ότι συνωμοτούσε(!) για την επιστροφή στη δραχμή(!) με την ίδια δόση λογικής και αλήθειας που κατηγορείται ο κ. Λαφαζάνης για ριφιφί στο Νομισματοκοπείο(!).

Δεκάδες Κλουζώ της δεκάρας, Σέρλοκ Χολμς της διαπλοκής και Πουαρώ της ελεεινής μορφής έχουν στήσει εκείνο τον χορό των Καταραμένων που θα φάει τον κ. Τσίπρα τελευταίον. Η ειδοποιός διαφορά εν σχέσει με το παρελθόν

είναι ότι σ’ αυτόν τον ορυμαγδό της προπαγάνδας των αλιτήριων προστίθεται και ορισμένες αριστερές φωνούλες. Που δεν χάνουν την ευκαιρία να φανούν βασιλικότεροι του κ. Τσίπρα , δαιμονοποιώντας τους «άλλους», χωρίς να καταλαβαίνουν ότι έτσι σκάβουν και τον δικό τους λάκκο και του κ. Τσίπρα.

Το πορτρέτο ενός Έλληνα, θύματος των Ναζί: Η γερμανική κατάρα

Νέα Κρήτη

Στο Spiegel on Line δημοσιεύτηκε προ ημερών το πορτρέτο του Γιάννη Συγγελάκη, επιζήσαντα του φοβερού Ολοκαυτώματος της Βιάννου (το 2ο μεγαλύτερο στη χώρα), που στην τρυφερή ηλικία των 7 ετών έχασε τον πατέρα του Αριστομένη, τα αδέλφια του πατέρα του Παύλο, Ιωάννη και Ματθαίο και τον παππού του Νικόλαο, δηλαδή 5 άτομα από το ίδιο σπίτι (ενώ δύο άλλα αδέλφια του πατέρα του - Γιώργος και Μυρώνης- γλίτωσαν από θαύμα τη χαριστική βολή). 

Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά και στον Αριστομένη Συγγελάκη, που ήταν στην κοιλιά της μητέρας του Δέσποινας και δε γνώρισε τον πατέρα του. Σήμερα ο Αριστομένης Συγγελάκης (του Αριστομένους) είναι 71 ετών, πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου και αντιδήμαρχος Βιάννου και μάχεται δυναμικά για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, ενώ υπάρχει και αναφορά στο πρόσωπό μο (για τον αγώνα της διεκδίκησης).

Στο πρόσωπο του Γιάννη Συγγελάκη, τιμώνται όλοι οι συγγενείς των 401 εκτελεσθέντων του Ολοκαυτώματος της Βιάννου, το μαύρο Σεπτέμβρη του 1943 (το Ολοκαύτωμα της Βιάννου έλαβε χώρα από 14-16.9.1943, ενώ οι σφαγές στον Αμιρά στις 14.9.1943 - ανήμερα της τοπικής εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού).

Το άρθρο αυτό, το οποίο αναμφίβολα δίνει ώθηση στο ζήτημα της δικαίωσης των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα, έχει συζητηθεί πολύ στη Γερμανία και τις δύο πρώτες μόλις μέρες, το είχαν διαβάσει περισσότεροι από 100.000 Γερμανοί (και πολλαπλάσιοι στη συνέχεια).

Το πρώτο αντιγερμανικό μποϊκοτάζ (1897)

Περί Ιστορίας

του Πέτρου Παπαπολυβίου

Από τα παρεπόμενα της οικονομικής κρίσης των τελευταίων ετών, που έφτασε ως καταστροφικός εφιάλτης και στις ακτές της μακαρίας μας νήσου, είναι μια ενστικτώδης αντίδραση αυτοπροστασίας και «εκδίκησης», που εκδηλώνεται από το λαϊκό αίσθημα απέναντι σε χώρες που θεωρούνται από την κοινή γνώμη ως κύριες υπεύθυνες ή συνυπεύθυνες για το οικονομικό μας κατάντημα, όπως για παράδειγμα η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ και του κυρίου Σόιμπλε. Οι φωνές που καλούν για υποστήριξη ή μποϊκοτάζ προϊόντων από διάφορες χώρες, ανάλογα με την πολιτική τους ή τη στάση τους απέναντι στην πατρίδα μας, έχουν μεγάλη προϊστορία. Θυμόμαστε, όχι χωρίς θυμηδία, τον πόλεμο εναντίον της …Κόκα Κόλα επειδή έχασε η Αθήνα τη διοργάνωση των Ολυμπιακών του 1996 από την Ατλάντα, ή ακόμη, κάποιους φιλοσοβιετικούς της προηγούμενης γενιάς, πριν ενδώσουν στην απαστράπτουσα γοητεία της δυτικής αυτοκινητοβιομηχανίας, να κυκλοφορούν «πτωχοί πλην τίμιοι» με τα ταπεινά, σοσιαλιστικά τους Lada. Από τις πιο οργανωμένες εκδηλώσεις, αναφέρουμε την  Παθητική Αντίσταση που κήρυξε η ΕΟΚΑ εναντίον των βρετανικών προϊόντων, τον αδιέξοδο «οικονομικό πόλεμο» μεταξύ δεξιάς και αριστεράς στην Κύπρο του 1948, την ανάλογη σταυροφορία του Ντενκτάς εναντίον των Ε/Κ οικονομικών συμφερόντων λίγα χρόνια αργότερα.


Σε διεθνές επίπεδο τα ιστορικά προηγούμενα είναι εκατοντάδες: στεκόμαστε μόνο στις σοβαρές επιπτώσεις που προκάλεσε στο εμπόριο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις στις αρχές του 20ού αιώνα η άρνηση των Τούρκων αχθοφόρων των λιμανιών της Σμύρνης και της Θεσσαλονίκης να ξεφορτώνουν ελληνικά πλοία λόγω του Κρητικού ζητήματος.

Νόαμ Τσόμσκι: H Eλλάδα θα διαλυθεί!

Νέα Κρήτη

«Η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο γι' αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα.

Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν.

Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι' αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα

μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο» επισημαίνει ο κορυφαίος αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι.

Η συνέντευξή του πριν λίγα χρόνια στο "ΒΗΜΑ" ήταν αποκαλυπτική ενώ οι δηλώσεις του στα Ρωσικά μέσα πριν λίγα 24ωρα κρούουν το κώδωνα του κινδύνου σε ότι αφορά τα συνολικά σχέδια της Δύσης.

«Αυτό που ονομάζουν "αγορές", δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι… αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».

Επαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο δημοκρατίες

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Στη χώρα μας υπάρχουν δυο δημοκρατίες και ενδεχομένως δυο πολιτεύματα.

Η πρώτη δημοκρατία γιόρτασε χτες τα 41 χρόνια από την πτώση της χούντας στο προεδρικό μέγαρο, παρουσία των πολιτικών αρχηγών. Η δεύτερη το έκανε στο προαύλιο του κοινοβουλίου. Για συντομία ας ονομάσουμε την πρώτη «προεδρική δημοκρατία» και τη δεύτερη «κοινοβουλευτική δημοκρατία».

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία είχε παρουσιαστεί από το σύνολο των καναλιών σαν πολυτελής φιέστα, υπήρχαν μόνο μπισκότα και τσάι. Στην προεδρική το γεύμα περιελάμβανε λαυράκι, τούρτα παγωτό και λευκό κρασί.

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία παρευρέθηκε ο Μανώλης Γλέζος που κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακροπόλη. Στην προεδρική βρισκόταν ο Μεϊμαράκης παλαιόστέλεχος των ταγμάτων εφόδου της ΟΝΝΕΔ (Rangers, Κένταροι).

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία μίλησε η καθηγήτρια Πέπη Ρηγοπούλου, (η φοιτήτρια την οποία χτύπησε το τανκ το βράδυ της εξέγερσης του Πολυτεχνείου). Παρουσίασε τη σημερινή κατάσταση με αναφορές σε αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και δραματουργούς ενώ μαζί με τον καθηγητή φιλοσοφίας Κώστα Δουζίνα αναφέρθηκαν στην παρακαταθήκη της Αντιγόνης: Ότι το δίκαιο είναι ισχυρότερο από κάθε εξουσία.
Στην προεδρική δημοκρατία μίλησε η Φώφη

Γραφείο Προϋπολογισμού Βουλής: Χρεοκοπία και Grexit δεν είναι αναπόφευκτα

Η κατάσταση της οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015 χειροτέρευσε καθώς η χώρα επανήλθε σε υφεσιακή τροχιά, αναφέρει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, στην τριμηνιαία έκθεσή του, προβλέποντας ότι τα επόμενα 2-3 χρόνια θα είναι δύσκολα για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Στην έκθεση που υπογράφουν οι Πάνος Καζάκος, Σπύρος Λαπατσιώρας, Ναπολέοντας Μαραβέγιας και Μιχάλης Ρηγίνος επισημαίνεται πως χρεοκοπία και Grexit δεν είναι αναπόφευκτο να συμβούν…
Στην έκθεση τονίζεται πάντως ότι «η τελική συμφωνία με τους θεσμούς που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι σημαντική, για να αποφύγουμε τα χειρότερα βραχυχρόνια και να μην εισέλθουμε σε ένα αβέβαιο τοπίο μακροχρόνια».

Στα συμπεράσματα τους οι 4 καθηγητές αναφέρουν:

Η κατάσταση της οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015 χειροτέρευσε καθώς η χώρα επανήλθε σε υφεσιακή τροχιά, αναφέρει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, στην τριμηνιαία έκθεσή του.

Οι αιτίες είναι πολλές: Η εκλογική διαδικασία πρώτα και, στη συνέχεια, η μη συμφωνία με τους θεσμούς (=τρόικα) επηρέασε τελικά τις επενδυτικές αποφάσεις των επιχειρήσεων και, μετά από μια μικρή αναλαμπή τον Φεβρουάριο, τους καταναλωτές. Παράλληλα ο συνδυασμός της φειδωλής παροχής ρευστότητας από τον ELA (Emergency Liquidity Assistance) και της αυξημένης εκροής καταθέσεων που οδηγούσε σε αποθησαύριση του χρήματος επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Γεγονός είναι ότι συνεχίσθηκε το κλείσιμο επιχειρήσεων και η ανεργία άρχισε να αυξάνεται πάλι, ενώ οι διάφορες εκκρεμότητες άρχισαν να απειλούν και τον τουρισμό. Εν ολίγοις, η αβεβαιότητα αποτέλεσε τον βασικό προσδιοριστικό παράγοντα για την υφεσιακή τροχιά.

Ο ΦΟΒΟΣ ΦΥΛΑΕΙ ΤΟ ΕΥΡΩ

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Συνήθους Υπόπτου

Η συζητηση γινόταν χαλαρά, με αίσθηση χιούμορ για όλα αυτά που μας έχουν συμβεί το τελευταίο καιρό. Η φίλη μου λέει «έλα μωρέ μεχρι τις γιορτές θα έχει γίνει το grexit!» Η κυρία καθόταν δίπλα μας και ξαφνικά γύρισε προς το μέρος μας. Μια έκφραση φόβου είχε ζωγραφιστεί στο πρόσωπό της. «Γιατί το λέτε αυτό, συνέβη κάτι καινούργιο?» Οχι λέμε εμείς απλά το υποθέτουμε. Κι εκεί ήρθε ένα ξέσπασμα τρόμου.. Να μη λέτε ούτε για αστείο αυτές τι κουβέντες. Κάθε βράδυ ξενυχτάω μ΄αυτό τον εφιάλτη, μη τυχόν και κάνουν καμιά βλακεία και βγούμε από το ευρώ κι εσείς γελάτε. Εχω χάσει τον ύπνο μου, τη ζωή μου , το γέλιο μου. Ζούμε μ΄αυτό το τρόμο στο σπίτι και δεν επιτρέπεται να γελάτε….

Την κοίταξα και θυμήθηκα τους συναδέλφους στο γραφείο που την επόμενη μέρα της συμφωνίας ήταν όλοι χαμογελαστοί και ανακουφισμένοι.. Θυμήθηκα τις κοπέλες στο κομωτήρο που μου είπαν ένα «δόξασοι ο θεός»… θυμήθηκα τη γειτόνισα μου, που μου είπε πως αυτούς που μιλάγανε για δραχμές και τέτοιες βλακείες θα έπρεπε να τους κλείσουν μέσα. Υστερα θυμήθηκα τους ανθρώπους που απελπισμένα περίμεναν ικετεύοντας για ένα πενηντάρικο μπροστά στα ΑΤΜ. Κι εκείνους που τα πέντε τελευταία χρόνια λένε καλύτερα ένας μισθός τέσσερα κατοστάρικα πάρα καθόλου μισθός. Εκείνους που είχαν χάσει τα πάντα αλλά στηνόντουσαν υπομονετικά στις ουρές, στα ταμεία ανεργίας να εισπράξουν το χαρτζηλίκι ή στα συσίτια της εκκλησίας για ένα πιάτο φαί. Εκείνους που βολεύτηκαν να ζητιανεύουν, εκείνους που έκαναν το σκ@το παξιμάδι και το τρώνε αδιαμαρτύρητα. Τη κοπέλα που μου έλεγε πριν τις εκλογές βρίζοντας όσους ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, πως έχω μαζέψει με το κόπο μου 4 χιλιάρικα στη τράπεζα και δε γουστάρω κανένα ΣΥΡΙΖΑ να μου τα πάρει.

Περί (προσωπικής) συνέπειας και (πολιτικής) ηθικής

Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μηλάκα

Kάποιοι (οι περισσότεροι) λένε ότι αξία έχουν τα όνειρα που μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όλα τα υπόλοιπα είναι νεανικές φαντασιώσεις που όσο πιο γρήγορα τα εγκαταλείψει κανείς τόσο πιο εύκολα θα ανοίξει το δρόμο προς (όχι προς την ευτυχία) την επιτυχία. Παρακολουθούμε αυτό το διάστημα ένα ταχύρρυθμο «σεμινάριο» εγκατάλειψης νεανικών φαντασιώσεων για χάρη του εφικτού από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, το θέμα της «ωρίμανσης» , είναι γενικότερο , βαθύτερο και δεν αφορά τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο (κάποιους από) εμάς…

Είμαστε, λοιπόν, ως άτομα και κοινωνίες προϊόντα της εποχής του ορθολογισμού και εμποτισμένα βαθύτατα στις ρεαλιστικές μας αντιλήψεις (σημασία δεν έχει το όνειρο αλλά μόνο κάθε τι εφικτό) προχωράμε ακάθεκτοι και αφήνουμε πίσω μας συντρίμμια αλλά και κομμάτια της «ψυχής» μας. Έτσι γεμίζει (;) η ζωή μας με αντικαταστάσεις:

• το όνειρο μιας ευτυχισμένης ζωής αντικαθίσταται από την επιδίωξη μιας πετυχημένης (σύμφωνα με τα κοινωνικά στερεότυπα) ζωής

Το Μνημόνιο είναι πατριωτισμός, το εναλλακτικό σχέδιο είναι προδοσία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Από την ημέρα που ο Αλέξης Τσίπρας αγνόησε το Όχι των πολιτών στο δημοψήφισμα και υπέγραψε συμφωνία που οδηγεί την χώρα στο Τρίτο Μνημόνιο, το θέμα των ΜΜΕ των ολιγαρχών -αλλά και της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού και πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ- δεν είναι το νέο καταστροφικό Μνημόνιο αλλά τα εναλλακτικά σχέδια που εξέταζε η κυβέρνηση.

Θα ήθελα να έχω λίγο την προσοχή σας:

Με την χώρα να έχει χρεοκοπήσει πριν από πέντε χρόνια, με το δημόσιο χρέος να έχει εκτοξευτεί και να θεωρείται από όλους πια μη βιώσιμο, με το ΑΕΠ να έχει βυθιστεί, με την ανεργία να πλησιάζει το 30%, με τους Έλληνες να μεταναστεύουν μαζικά, με εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να εξαθλιώνονται μέρα με τη μέρα, με την Παιδεία και την Υγεία να έχουν διαλυθεί -και με τη χώρα να μην προβλέπεται να σηκώσει κεφάλι τα επόμενα είκοσι τουλάχιστον χρόνια-, το πρόβλημα δεν είναι το Τρίτο Μνημόνιο αλλά τα εναλλακτικά σχέδια που εξέταζε το υπουργείο Οικονομικών.

Δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο που έφερε ο Αλέξης Τσίπρας είναι καλό -όπως και τα δυο προηγούμενα- και οποιοδήποτε εναλλακτικό σχέδιο είναι έγκλημα και προδοσία.

Πόσο βλάκας πρέπει να είναι κάποιος για να το πιστέψει αυτό;

Μηχανισμοί μεταφοράς πλεονασμάτων

oikonomica

Η Ελλάδα βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να έχει ένα αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο. Αυτό σημαίνει ότι τα προϊόντα που εισάγει είναι περισσότερα από αυτά που εξάγει. Αυτή είναι μια κατάσταση η οποία δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστο όσο η χώρα βρίσκεται εντός της ζώνης του Ευρώ.

Παλαιότερα, όταν η χώρα είχε το δικό της νόμισμα είχε τη δυνατότητα να «τυπώνει» νέο χρήμα και να εξισορροπεί αυτή την απώλεια. Το τίμημα που πλήρωνε η χώρα ήταν ότι κάθε φορά που «τυπωνόταν» νέο χρήμα το εθνικό νόμισμα έχανε τμήμα της αξίας του. Αυτός ήταν και ο λόγος που η χώρα πλήρωνε υψηλά επιτόκια όταν δανειζόταν σε δραχμές. Οι πιστωτές που ήξεραν ότι η χώρα είναι ελλειμματική και ανέμεναν την επόμενη υποτίμηση χρέωναν υψηλά επιτόκια για να προστατευτούν από τη μείωση της αξίας της δραχμής. Αντίθετα με την υιοθέτηση του Ευρώ και την αδυναμία της χώρας να προβεί σε περαιτέρω υποτιμήσεις, η χώρα απήλαυσε μια περίοδο πολύ χαμηλών επιτοκίων δανεισμού. Τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Χωρίς το φόβο των συνεχών υποτιμήσεων, οι πιστωτές δε φοβούνταν πλέον την απαξίωση των χρημάτων που είχαν να λαμβάνουν από την Ελλάδα και χρέωναν πολύ χαμηλά επιτόκια.

Το τίμημα όμως ήταν σκληρό. Το έλλειμμα του ισοζυγίου εμπορικών συναλλαγών δεν έχει ανατραπεί με αποτέλεσμα χρήματα να φεύγουν από τη χώρα. Αυτό βέβαια δεν είναι ακριβές. Το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών μπορεί να ήταν αρνητικό, το ισοζύγιο πληρωμών κάθε χώρας όμως δεν μπορεί παρά να είναι ισοσκελισμένο. Για κάθε προϊόν ή υπηρεσία που εισέρχεται στη χώρα κάτι πρέπει να εξέρχεται. Τίποτε δεν προσφέρεται δωρεάν. Από που λοιπόν προέρχονται τα έξτρα χρήματα που ξοδεύονται στην Ελλάδα. Τμήμα τους εισέρχεται στη χώρα μέσω του τουρισμού, τμήμα τους φέρνουν ναυτικοί ή ομογενείς, τμήμα τους από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους προέρχεται από δάνεια.

Τα νοητικά σχήματα της ενέργειας

Νέα Κρήτη

Τα νοητικά σχήματα της ενέργειας γίνονται όλο και περισσότερο κατανοητά ακόμα και στους μη ειδικούς, γιατί τα δεδομένα έρχονται όλο και πιο δυναμικά λόγω της σταθερότητας της δομής και της υποδομής.

Του Νίκου Λυγερού

Όταν εξετάζουμε ακόμα την ανάγκη σταθμού υγροποίησης στην Κύπρο και στην Ελλάδα, ενώ βλέπουμε πώς λειτουργεί στην Αίγυπτο είναι απλώς ότι δεν μπορούμε να φανταστούμε την πραγματικότητα. Είναι λανθασμένο το πλαίσιο της διάθεσης, εφόσον έχουμε ήδη δεδομένα δίπλα μας.

Βλέπουμε μόνο τους άλλους δίπλα μας από παντού να κάνουν τα πάντα για το θέμα της ενέργειας κι εδώ στην Ελλάδα έχουμε ανθρώπους που δεν πιστεύουν ότι όλα αυτά μπορούν να γίνουν, ενώ γίνονται την ίδια ώρα.