Το Ποντίκι
του Δημήτρη Μηλάκα
Kάποιοι (οι περισσότεροι) λένε ότι αξία έχουν τα όνειρα που μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όλα τα υπόλοιπα είναι νεανικές φαντασιώσεις που όσο πιο γρήγορα τα εγκαταλείψει κανείς τόσο πιο εύκολα θα ανοίξει το δρόμο προς (όχι προς την ευτυχία) την επιτυχία. Παρακολουθούμε αυτό το διάστημα ένα ταχύρρυθμο «σεμινάριο» εγκατάλειψης νεανικών φαντασιώσεων για χάρη του εφικτού από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, το θέμα της «ωρίμανσης» , είναι γενικότερο , βαθύτερο και δεν αφορά τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο (κάποιους από) εμάς…
Είμαστε, λοιπόν, ως άτομα και κοινωνίες προϊόντα της εποχής του ορθολογισμού και εμποτισμένα βαθύτατα στις ρεαλιστικές μας αντιλήψεις (σημασία δεν έχει το όνειρο αλλά μόνο κάθε τι εφικτό) προχωράμε ακάθεκτοι και αφήνουμε πίσω μας συντρίμμια αλλά και κομμάτια της «ψυχής» μας. Έτσι γεμίζει (;) η ζωή μας με αντικαταστάσεις:
- το όνειρο μιας ευτυχισμένης ζωής αντικαθίσταται από την επιδίωξη μιας πετυχημένης (σύμφωνα με τα κοινωνικά στερεότυπα) ζωής
