Πέρασα

Ποίηση και Αφήγηση

Πέρασα 

 

Πέρασα σαν απαλή του ανέμου σκέψη

ή σαν γι’ αυτόν τον κόσμο

μια χαζή κι ασήμαντη λέξη.

Έμεινα κάποτε δίχως ουρανό.

Κάποιο παράξενο βράδυ

τ’ άστρα μου κλέψανε το μερτικό.

Έζησα μόνος πέρα ως πέρα.

Όσα μου προσφερθήκαν χέρια

χάθηκαν, σαν λόγια στον αέρα.

Χάθηκα. Σαν τρομερή σκιά τη νύχτα.

Πέρα από την σιωπή μου

άλλο επιχείρημα δεν είχα.

Πέθανα κάποτε πριν από χρόνια.

Κι αν έγινα ψηλό βουνό,

οι κορυφές ήταν νεκρές μέσα σε χιόνια.

Κόσμε, δεν έχεις τρόπο να με θάψεις

Κόσμε, τα πάντα έκανες να με τρομάξεις

Σταμάτης Καλογερόπουλος