
Του Ιωάννη Τσαμουργκέλη
Η χώρα βρίσκεται ενώπιον ενός ακόμα χρηματοδοτικού κενού που σε περίπτωση μη έγκαιρης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης δεν θα καταστεί δυνατή η αποπληρωμή των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας τον Ιούλιο. Ακόμα και εάν υπερβούμε το χρονικό ορόσημο λόγω της θετικής αξιολόγησης, η επερχόμενη θα κριθεί επί της οικειοποίησης των μεταρρυθμίσεων, της εφαρμογής των συμφωνηθέντων αλλά και τις επιδόσεις επί αυτών στο ασφαλιστικό, το φορολογικό κλπ. γεγονός που θα μας φέρει ξανά ενώπιον ενός νέου δημοσιονομικού κενού που θα μας ταλανίσει για το 2017.
Το υποδόριο ερώτημα είναι οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας έναντι της φορολογικής και εισφοροδοτικής αφαίμαξης ιδιαίτερα με δεδομένη τη μη ανταπόδοση αυτών. Σαφέστατα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα μετά το δημοσιονομικό κενό τι; Θα οδεύσουμε στην υλοποίηση του χωρίς διαμάχες υπουργών, αναστολές, αναβολές και υποχωρήσεις έναντι των συμφωνηθέντων αναμένοντας την επόμενη αξιολόγηση; Θα υπάρξει ένα τέταρτο μνημόνιο που θα εξασφαλίζει την περαιτέρω χρηματοδότηση της οικονομίας έναντι νέων δεσμεύσεων για όσα δεν θα έχουν υλοποιηθεί και την επικαιροποίηση των απαιτήσεων; Με ποια κυβέρνηση και κυβερνητική σύνθεση; Θα επανέλθει το σενάριο του grexit και υπό ποιους όρους; Την πλήρη εγκατάλειψη της ελληνικής οικονομίας στην τύχη της ή την οικονομική ενίσχυση της ώστε να αντιπαρέλθει ανθρωπιστικά ζητήματα που θα προκύψουν;





.jpg)



.jpg)




