Ν.Δ. ισχυρή, αλλά όχι... ανεξέλεγκτη

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Μια μεγάλη νίκη για τη Ν.Δ., ένα πολύ καλό – τηρουμένων των αναλογιών – αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή εκτός Βουλής. Αυτά ήταν τα τρία σημαντικότερα στοιχεία των χθεσινών βουλευτικών εκλογών, στις οποίες τα μόνα εκ των προτέρων βέβαια στοιχεία ήταν η πρωτιά της Ν.Δ. με αυτοδυναμία και η αύξηση του αθροίσματος του δικομματισμού.

Σε ό,τι αφορά αυτό το τελευταίο στοιχείο, αρκεί να πούμε ότι το άθροισμα των δύο μεγάλων κομμάτων ανήλθε στο 63,56% στις βουλευτικές του Σεπτεμβρίου 2015, στο 56,87% στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 και στο 71,38% στις χθεσινές βουλευτικές (στο 99,22% της ενσωμάτωσης των αποτελεσμάτων). Δείγμα σαφές του τέλους της εποχής των διαρκών πολιτικών ανακατατάξεων που επέφερε η χρεοκοπία της χώρας το 2010.

Πλέον το μόνο νέο είναι η ανακατανομή της ψήφου διαμαρτυρίας αποκλειστικά μεταξύ σχημάτων τα οποία διασυνδέονται απολύτως ιδεολογικά και πολιτικά...

Τα κέρδη της Ν.Δ.

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το κόμμα του το αποτέλεσμα ήταν πολλαπλώς σημαντικό:

Ο γερμανικός προϋπολογισμός βόμβα για το μέλλον της ευρωζώνης

iskra

Wolfgang Munchau

Η παρατήρηση ότι η ευρωζώνη δεν είναι βιώσιμη δεν οδηγεί αναπόφευκτα σε πρόβλεψη ότι οπωσδήποτε θα διαλυθεί. Ωστόσο, υπάρχουν γεγονότα που αυξάνουν πολύ την πιθανότητα ενός τέτοιου αποτελέσματος.

Ο γερμανικός προϋπολογισμός της περασμένης εβδομάδας είναι ένα από αυτά. Ο Όλαφ Σολτς, ο νέος Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, έχει προτείνει έναν προϋπολογισμό με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: Ονομαστική περικοπή στις επενδύσεις· μειωμένο ποσοστό των αμυντικών δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ· πάγωμα των χρηματοδοτήσεων για αναπτυξιακή βοήθεια στο 0,5% του ΑΕΠ και χαμηλότερη συμμετοχή στον επόμενο προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από αυτόν που ο ίδιος είχε προηγουμένως προτείνει.

Αντ’ αυτών, ο προϋπολογισμός επιτελεί δύο στόχους. Διαβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση θα έχει δημοσιονομικό πλεόνασμα την περίοδο 2019-2022. Και το 2019, το χρέος της Γερμανίας ως ποσοστό του ΑΕΠ θα πέσει χαμηλότερα από το όριο του 60% που είχε τεθεί στη συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Μάαστριχτ.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ 2004…

ithesis

Ενώ για το 2004 ουδείς γνωρίζει, το 1896 έγινε με ακρίβεια, που κάνει να ωχριούν σημερινές πρακτικές και νοοτροπίες στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος!

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

akontogiannidis@yahoo.gr

Η έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο σε λίγες μέρες, φέρνουν στο νου μας τους δικούς μας του 2004 για τους οποίους δε μάθαμε ποτέ πόσο ακριβώς στοίχησαν στον ελληνικό λαό. Στην Ελλάδα, εδώ και αρκετά χρόνια, οι πολιτικοί μας θεωρούν περιττή πολυτέλεια να λογοδοτούν για το πού ξοδεύεται το Δημόσιο χρήμα. Μόνο στην τελευταία πενταετία μπήκαν στον κόπο, κι αυτό με απαίτηση των ξένων δανειστών μας, να βάλουν τάξη και να περιστείλουν σπατάλες και περιττές δαπάνες…

Όταν πήραμε το 1997 με ικεσίες την Ολυμπιάδα του 2004, πανηγυρίσαμε δεόντως που μας έδωσαν κάτι δικό μας… Και αρχίσαμε αμέσως να δημιουργούμε Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, στάδια, γήπεδα, γυμναστήρια, κολυμβητήρια, ολυμπιακά αυτοκίνητα, δρόμους με πληθώρα ολυμπιακών σημάτων, ολυμπιακό χωριό… Και φυσικά, το κόστος όλων αυτών των έργων τεντώθηκε σα λάστιχο και ξεπέρασε σε ορισμένες περιπτώσεις το πενταπλάσιο της αξίας που είχε προϋπολογισθεί, όπως το Κλειστό Γαλατσίου από 12 εκατ. έφτασε τα 60.6 εκατ. ευρώ! Έργα γεμάτα πολυτέλεια που σήμερα ερειπωμένα τα τρώει η εγκατάλειψη, η σκουριά, πέφτουν οι σοβάδες, ορισμένα καταρρέουν και σε πολλά τα υλικά τους έχουν λεηλατηθεί!

Κανένας φωστήρας δεν βγήκε να μας πει, πόσο κόστισαν τα Ολυμπιακά έργα. Μίλησαν κάποια στιγμή για 8 δις. ευρώ, μετά για 13 και κάποιοι άλλοι ανέβασαν το κόστος στα 25… Δεν ξέρεις τι να πιστέψεις. Σ’ αυτή τη χώρα οι υπεύθυνοι γίνονται γρήγορα ανεύθυνοι και μέμφονται για σκάνδαλα, διαφθορά και διασπάθιση του δημοσίου χρήματος τους αντίπαλους τους ! Και δυστυχώς, κανένας δεν λογοδοτεί και ούτε θα μάθουμε ποτέ ποιος φταίει…

Πρώτα συμπεράσματα από την επτάμηνη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου 

η αδύνατη διαπραγμάτευση

Η αντιφατική και ανεφάρμοστη εντολή (μέσα στο ευρώ αλλά χωρίς μνημόνιο)που πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από το εκλογικό σώμα στις εκλογές του Ιανουαρίου, ήταν εξ αρχής αδύνατον να εφαρμοστεί. Είτε υπέγραφε νέο μνημόνιο είτε οδηγούσε την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης, και στις δύο περιπτώσεις θα παραβίαζε την λαϊκή εντολή. Ασφαλώς το βαθύτερο πρόβλημα βρίσκεται στο ενδιάθετο της ελληνικής κοινωνίας, που επεδίωξε μία λύση που να συνδυάζει τα πλεονεκτήματα του ευρώ αλλά όχι και το αντίστοιχο κόστος.

Αλλά και η διαπραγμάτευση ήταν τραγελαφική. Και ο πρωτοετής φοιτητής διεθνών σχέσεων γνωρίζει ότι, όταν κάποιος διαπραγματεύεται, πρέπει να είναι προετοιμασμένος για το ενδεχόμενο ρήξης και  να διαθέτει εναλλακτική λύση. Αυτά δεν συνέβαιναν, διότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε επεξεργασθεί τεχνικά, ούτε κάν διανοητικά,  έστω ως διαπραγματευτικό όπλο, σχέδιο επιστροφής στην δραχμή. Απ’ εναντίας, οι κυβερνητικοί αντιδρούσαν ενοχικά σε κάθε νύξη περί δραχμής. Εξ άλλου, και πέραν της ανυπαρξίας εναλλακτικού σχεδίου, στην διαπραγμάτευση με τους εταίρους δεν διατυπώθηκαν ούτε κάν σοβαρά επιχειρήματα με τεχνική τεκμηρίωση.

Έτσι, όμως, διαπραγμάτευση δεν γίνεται. Και δεν έγινε. Υπήρξαν απειλές, διαμαρτυρίες, υπονοούμενα, εκκλήσεις, θεατρινισμοί, αλλά όχι διαπραγμάτευση. Η ελληνική διαπραγματευτική τακτική, όπως ήταν φυσικό, πολτοποιήθηκε, και στην τραγική δεκαεπτάωρη συνεδρίαση ο πρωθυπουργός υποχρεώθηκε να υπογράψει την αναίρεση ολόκληρου του πλέγματος δεσμεύσεων βάσει του οποίου κέρδισε τις εκλογές.

Χρήστος Γιανναράς: Έτος πλήρους αδιεξόδου το 2015

Νέα Κρήτη

Η χρονιά όπου το πολιτικό σύστημα, είτε από τη θέση της κυβέρνησης, είτε των κομμάτων της αντιπολίτευσης, κατέδειξε στους πολίτες το πλήρες αδιέξοδο προσδοκιών και ελπίδων, ήταν το 2015, κατά τον καθηγητή Φιλοσοφίας Χρήστο Γιανναρά, κατά την αποτίμηση των γεγονότων της χρονιάς που φεύγει.

Όπως είπε, ακόμη και το Σύνταγμα του 1985 έχει μετατραπεί σε ένα «κουρελόχαρτο» που δεν μπορεί, στοιχειωδώς έστω, να προστατεύσει τους πολίτες από τις αυθαιρεσίες και την ισοπέδωση που υφίστανται, από ένα ευτελές και επικίνδυνα αγράμματο πολιτικό σύστημα.

Υπό αυτή την έννοια το 2016, είπε ο Χρήστος Γιανναράς, «θα είναι οριακό για την ελληνική κοινωνία ως προς τη συνέχεια της ύπαρξή της, σε ένα κόσμο όπου ιδιωτικά γραφεία και κεφάλαια αποφασίζουν πλέον ποιοι λαοί θα ζήσουν ή θα πεθάνουν.

Το νόημα των ανθρώπινων σχέσεων και όχι της κατανάλωσης ίσως μπορεί να δώσει μία ελπίδα στους ανθρώπους να αντιληφθούν την ουσία της ζωής και της αντίθεσης σε λογικές τύπου "Φύρερ αλά Σόιμπλε", που οδηγούν την Ελλάδα στον αφανισμό».

Μετά τις εκλογές

του Κώστα Λαπαβίτσα

Τα αποτελέσματα

Ο πραγματικός νικητής των πρόσφατων εκλογών ήταν η αποχή. Το επιβεβαιώνει μια γρήγορη ματιά στον παρακάτω πίνακα, που δείχνει τον αριθμό όσων ψήφισαν, καθώς και το ποσοστό τους στους εγγεγραμμένους στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας:

Αποχή στις εθνικές εκλογές

	Σεπτέμβριος 2015		Ιανουάριος 2015
	Ψήφισαν	Αποχή	Ψήφισαν	Αποχή
Επικράτεια	5.431.850	43,43%	6.330.356	36,38%
Α’ Αθηνών	253.687	46,72%	290.796	40,24%
Β’ Αθηνών	911.296	36,70%	1.047.825	27,18%
Α’ Πειραιώς	103.624	47,59%	120.936	39,46%
Β’ Πειραιώς	153.562	43,43%	182.666	32,77%
Υπόλοιπο Αττικής	296.239	36,14%	346.085	25,40%
Α’ Θεσσαλονίκης	309.148	40,10%	356.081	30,75%
Β’ Θεσσαλονίκης	185.794	35,09%	210.544	25,96%
Αχαΐας	164.320	40,75%	190.463	31,46%
Ηρακλείου	158.579	36,89%	181.210	27,77%
Λάρισας	153.064	38,85%	173.784	30,66%

Πηγή: Στοιχεία Υπουργείου Εσωτερικών

Με δεδομένη την αποχή, τα ποσοστιαία αποτελέσματα των εκλογών είναι παραπλανητικά. Δεν υφίσταται «θρίαμβος» του ΣΥΡΙΖΑ, παρά την κυριαρχία του στο Κοινοβούλιο. Στην πράξη, όλα τα κόμματα που συμμετείχαν και στις δύο εκλογές του 2015 σημείωσαν απώλειες, και ο ΣΥΡΙΖΑ τις μεγαλύτερες.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου

Νέα Κρήτη

Κανείς δεν αμφισβητεί πλέον ότι οι εκλογές της 20^ής Σεπτεμβρίου επιβλήθηκαν από την τρόικα και τους τοκογλύφους δανειστές με στόχο την απρόσκοπτη εφαρμογή του μνημονίου 3.

Του Νότη Μαριά*

Είναι αλήθεια ότι οι δανειστές θορυβήθηκαν ιδιαίτερα από το ρωμαλέο αντιμνημονιακό κίνημα της χώρας μας που εκφράστηκε μαζικά και στις κάλπες με το επιβλητικό 61,31% του ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου.

Έτσι 3.558.864 συμπολίτες μας ψήφισαν ΟΧΙ έναντι 2.245.368 που ψήφισαν ΝΑΙ και όλα αυτά εν μέσω capital controls με κλειστές τράπεζες και σε συνθήκες εκβιασμού από τη συγχορδία των δανειστών και των ντόπιων συνοδοιπόρων τους.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι η αποχή στο δημοψήφισμα ήταν της τάξης 37,85%.

Το μαζικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα νομιμοποίησε πολιτικά και ηθικά τον αντιμνημονιακό αγώνα του λαού μας και ενίσχυσε το αγωνιστικό του φρόνημα.

Η μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ από τον Αλέξη Τσίπρα και τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτέλεσε καίριο πλήγμα για το αντιμνημονιακό στρατόπεδο και σηματοδότησε το ανεπίστρεπτο πέρασμα της ηγετικής ομάδας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο μνημονιακό στρατόπεδο.

Η Λαϊκή Ενότητα δεν κατάλαβε τίποτα για τα πραγματικά αίτια της ήττας της

Του Θεόδωρου Κατσανέβα

Η Λαϊκή Ενότητα μετά τη συντριπτική της ήττα, και αφού «έχει κατακάτσει ο κουρνιαχτός και μετριέται τ’ ασκέρι» όπως θα έλεγε και ο Χαρίλαος, φαίνεται ότι δεν κατάλαβε τίποτα. Εξέδωσε μια απίθανη ανακοίνωση όπου ουσιαστικά δεν αγγίζει τα οφθαλμοφανή πραγματικά αίτια της ήττας της. Για την αδυναμία της, ή μάλλον για την επιλογή της να αποφύγει τη συσπείρωση ευρέων αντιμνημονιακών δυνάμεων. Αντί για ένα Ενιαίο Αντιμνημονιακό Μέτωπο, ένα νέο ΕΑΜ, έχτισε στα γρήγορα έναν ΣΥΡΙΖΑ Νο 2. Χάρισε τους ψηφοφόρους του όχι, στον κραταιό ΣΥΡΙΖΑ Νο 1 και στην αποχή. Και μετέτρεψε το 30% τουλάχιστον των δραχμηστών σε σκορποχώρι.

Δεν αντιλήφθηκε ακόμα ότι αυτό που ηττήθηκε ήταν οι φωναχτά αριστερόφρονες  ιδεοληψίες της και η εγωϊστική σεχταριστική αντίληψη του πολιτικού απομονωτισμού της. Βούλιαξε για μόλις 7.000 ψήφους, ενώ πολύ απλά, πολύ εύκολα, θα μπορούσε να έχει επιπλέον τουλάχιστον 70.000 με μια ευρύτερη δημοκρατική συσπείρωση, όπως της πρότεινε ο Μίκης και όλοι εμείς, χωρίς να ζητάμε απολύτως τίποτα. Αρνήθηκε να συμπορευτεί με ευρύτερες πατριωτικές δημοκρατικές δυνάμεις για να μη "μαγαρίσει" την αριστερίστικη αυθεντικότητά της που απευθύνεται στο 2-4% του εκλογικού σώματος.

Αντί για Λαϊκή Ενότητα μετατράπηκε σε Λαϊκή Στενότητα, όπου για να συμμετέχει κάποιος, ή απλά να βοηθήσει, έπρεπε να πάρει πιστοποιητικό αριστεροφροσύνης από τους ακροαριστερούς διεθνιστές που την πνίγουν και οι οποίοι δεν εκπροσωπούν ούτε 2-3.000 ψηφοφόρους. Όπως και άλλοι μικρότεροι πολιτικοί σεχταριστικοί φορείς που καπηλεύονται το εθνικό νόμισμα και τελικά κάνουν πολύ κακό σε ότι αυτό εκπροσωπεί, η ΛΑ.Ε έκανε μεγάλη ζημιά στη μόνη εναλλακτική λύση για τη σωτηρία της χώρας, που δεν είναι άλλη από την απαλλαγή του μνημονίου με συγκροτημένη  μετάβαση στη δραχμή. Ναι στη δραχμή που οι εκπρόσωποι της ΛΑ.Ε ψέλλιζαν το όνομά της με μισόλογα ή την περιθωριοποιούσαν. Και τώρα ακόμα μετά τη βαριά ήττα, συνεχίζουν να αλληθωρίζουν γενικά και αριστερά,αντί να κοιτάζουν ψηλά. Και όπως δείχνει η συννεφιασμένη ανακοίνωση του τίποτα που δημοσιεύουμε αυτούσια πιο κάτω, δεν κατάλαβαν τίποτα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

iskra

1. Συνεδρίασε το Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας για μια πρώτη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και για τον προγραμματισμό δράσης μέχρι το τέλος του χρόνου.

Το Πολιτικό Συμβούλιο ευχαριστεί θερμά τους 155.000 πολίτες που υποστήριξαν με την ψήφο τους τη Λαϊκή Ενότητα, απορρίπτοντας τον πολιτικό και συναισθηματικό εκβιασμό, ξεπερνώντας την προσπάθεια τρομοκράτησης του εκλογικού σώματος. Χαιρετίζει τα μέλη και τους φίλους της Λαϊκής Ενότητας, που έδωσαν με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια τον εκλογικό αγώνα. Αυτή η αγωνιστική προσφορά μας επωμίζει ευθύνες και ενισχύει την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε τη μεγάλη προσπάθεια που μόλις ξεκινήσαμε.

2. Το εκλογικό αποτέλεσμα αντικατοπτρίζει την απογοήτευση και τη σύγχυση που προκάλεσε σε μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων η  επιβολή του τρίτου Μνημονίου. Το γεγονός ότι αυτή η σοβαρή ήττα ήρθε αμέσως μετά τη μεγάλη ανάταση του «ΟΧΙ» και συνομολογήθηκε από μια ηγεσία που μιλάει στο όνομα της Αριστεράς, έδωσε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στη λογική του «δεν υπάρχει άλλος δρόμος».

Στην παρούσα Βουλή, κυριαρχούν συντριπτικά οι δυνάμεις που θα υποστηρίξουν την εφαρμογή του τρίτου Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων. Η εκλογική ποσοστιαία άνοδος της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής αποτελεί ανησυχητική προειδοποίηση. Η δύναμη που αγωνίζεται για μια μάχιμη, ριζοσπαστική, εναλλακτική λύση για το σήμερα, και όχι για το ακαθόριστο μέλλον, η Λαϊκή Ενότητα, έμεινε για πολύ λίγους ψήφους εκτός Βουλής.

3. Το εκλογικό αποτέλεσμα της Λαϊκής Ενότητας υπολείπεται κατά πολύ των προσδοκιών μας. Σε αυτό συνέτειναν προφανείς, αντικειμενικοί παράγοντες. Ένας πολιτικός σχηματισμός που γεννήθηκε μόλις 28 ημέρες πριν από τις εκλογές- εξπρές, χωρίς οικονομικά μέσα, με το σύνολο σχεδόν των μέσων ενημέρωσης εχθρικά τοποθετημένα απέναντί του, ήταν αναπόφευκτο να αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα οργάνωσης και επικοινωνίας.

Επιστροφή στην ομαλότητα ;

ardin-rixi

Πίνακας: «καφενείο», του Αντώνη Βουμβάκη

Επιστροφή στην ομαλότητα;

Πίσω στο 2009, σαν να μην πέρασε μια μέρα;

του Νικόλα Δημητριάδη
Μετά τον εκλογικό πανζουρλισμό της τελευταίας πενταετίας, οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου δείχνουν ότι επιστρέφουμε στην ομαλότητα του 2009, στην προ μνημονίων εποχή. Κατ’ αρχήν έχουμε παρόμοια εκλογικά αποτελέσματα: Το Πασόκ υποχώρησε ελαφρά, αλλά παραμένει ο απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού (2009: ΠΑΣΟΚ 43% – 2015: ΠΑΣΟΚ 6% + ΣΥΡΙΖΑ 35,5%). Η Νέα Δημοκρατία συγκράτησε τα ποσοστά της, σημειώνοντας ελεγχόμενη πτώση 1%: (2009: ΝΔ 33% – 2015: ΝΔ 28% + Ποτάμι 4%). Οιδυσαρεστημένοι της Νέας Δημοκρατίας μπαίνουν και πάλι στη Βουλή, αν και με μικρότερα ποσοστά (2009: ΛΑΟΣ 5,6% – 2015: ΑΝΕΛ 3,7%). Η Αριστερά επέστρεψε στη γνωστή θέση-θρίλερ του «πότε μπαίνει, πότε δε μπαίνει» (2009: ΣΥΡΙΖΑ 4,5% – 2015: ΛΑ.Ε. 2,8%). Το ΚΚΕ βράχος, με τα γνωστά μικρά σκαμπανεβάσματα (2009: ΚΚΕ 7,5% – 2015: ΚΚΕ 5,5%). Το περιστασιακό κόμμα-γλάστρα κατάφερε να αυξήσει λίγο τα ποσοστά του και να μπει στη Βουλή (2009: Oικολόγοι Πράσινοι 2,5% – 2015: Ένωση Κεντρώων 3,5%).

Λογαριάζοντας την ήττα μας στα μετόπισθεν ενώ ο μεγάλος πόλεμος μαίνεται στα χαρακώματα, θα ήθελα να συνομιλήσουμε πάνω στη σύντομη ιστορία των εκλογών, ξεκινώντας από τα ταπεινά μας βήματα στην ομίχλη του δυσοίωνου Σεπτέμβρη και των δύο μηνών που προηγήθηκαν, για να φτάσουμε ύστερα σε όσα ερμηνεύουν η «κοινοτοπία του κακού» και η υπεροπλία των αντιπάλων μας.

Λογαριάζοντας την ήττα μας στα μετόπισθεν ενώ ο μεγάλος πόλεμος μαίνεται στα χαρακώματα, θα ήθελα να συνομιλήσουμε πάνω στη σύντομη ιστορία των εκλογών, ξεκινώντας από τα ταπεινά μας βήματα στην ομίχλη του δυσοίωνου Σεπτέμβρη και των δύο μηνών που προηγήθηκαν, για να φτάσουμε ύστερα σε όσα ερμηνεύουν η «κοινοτοπία του κακού» και η υπεροπλία των αντιπάλων μας.

Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, το κοινοβουλευτικό ΟΧΙ,

η Λαϊκή Ενότητα

της Ελένης Πορτάλιου

Μας έκλεψαν το χρόνο, λέμε όλοι για να ερμηνεύσουμε μια αιτία του αποτελέσματος. Ναι, αλλά ο χρόνος είναι πάντα στη δικαιοδοσία της εξουσίας που αιφνιδιάζει με στρατηγικές πολέμου, εν προκειμένω εκλογές, με σκοπό να διαλυθεί το αντιμνημονιακό στρατόπεδο και να προκύψει μνημονιακή κυβέρνηση.

Το βαθύτερο τραύμα όσων πήραν μέρος στους κοινωνικούς αγώνες και τον ΣΥΡΙΖΑ έχει διάρκεια, δεν μπορούσε να κλείσει με σύντομη αντιβίωση αγωνιστικής συνέχειας. Το ερώτημα είναι, όμως, γιατί οι οργανωμένες τάσεις και τα ενεργά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν συμμετείχαν στην αδήλωτη στρατηγική του προεδρικού κέντρου, δεν έβλεπαν ή δεν ήθελαν να βλέπουν ότι η σύγκρουση με τους «θεσμούς» ήταν αδύνατον να συμβεί, τόσο γιατί δεν είχαμε και δεν χρησιμοποιήσαμε κανένα εφόδιο όσο και γιατί δεν αποτελούσε επιλογή.

Τα ΟΧΙ των βουλευτών/τριων έσπασαν την αδιανόητη, ακόμα και για τους πιο υποψιασμένους, ταχύτατη μετάλλαξη του βουλευτικού σώματος του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο ανέλαβε, χωρίς αιδώ, να διαμεσολαβήσει στο λαό την υποχρέωση να πειθαρχήσει στην αυτοκαταστροφή του. Αν δεν είχαν υπάρξει τα ΟΧΙ της βουλής και τα ΟΧΙ που συνόδευσαν τις μαζικές αποχωρήσεις χιλιάδων μελών του κόμματος, θα πιστεύαμε, δικαίως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα αδειανό πουκάμισο που χάθηκε στον αδυσώπητο χρόνο της ιστορίας για να υπάρξει η μετωνυμία του με την παλιά διεύθυνση και απολύτως νέα ταυτότητα. Το σύντομο, λοιπόν, καλοκαίρι της επικύρωσης του τρίτου μνημονίου διέλυσε μεν τις αυταπάτες αλλά τίποτε δεν τις δικαιολογεί. Δυστυχώς, αυτή η ψυχολογίζουσα λέξη περισσότερο συσκοτίζει παρά αποκαλύπτει το βάθος των πραγμάτων. Πρέπει να σκεφτούμε αναδρομικά τόσο τις συλλογικές όσο και τις ατομικές διαδρομές που έχουμε διανύσει.

Και τώρα κρατάμε γερά!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Συγκλονίζει το εκκωφαντικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού, αλλάζοντας τα δεδομένα. Όμως τίποτε δεν τελείωσε

Το συντριπτικό «ΟΧΙ» ακούστηκε από τις Βρυξέλλες ως την Ουάσιγκτον και την Μόσχα. Στην Συγγρού, στους Αμπελόκηπους και στην Χαριλάου Τρικούπη. Στον ΣΕΒ και στα διευθυντικά γραφεία των καναλιών.  Κάποιοι καλύπτουν ακόμη με τα χέρια τα αυτιά τους, γιατί δεν το αντέχουν…

Είναι σαφώς ένα ΟΧΙ, με έντονο όσο και γοητευτικό, το θυμικό στοιχείο. Δεν θα το αρνηθούμε. Άλλωστε 6 συνεχή χρόνια ταπεινώσεων, φτώχειας, απαξίωσης της εργασίας και της δημιουργικότητας, υποχρεωτικής καταδίκης σε μια ζωή μίζερη σε όλα τα επίπεδα, δεν είναι δυνατόν να μην σωρεύει συναισθήματα. Θυμός, οργή, αγανάκτηση, πίκρα, εξέγερση. ‘Όλα αυτά «έπεσαν» βαριά στην κάλπη.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι ένα όχι απόλυτα συνειδητό. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς όταν για να φτάσει ο ψηφοφόρος στην κάλπη και αρνηθεί το μνημόνιο των θεσμών έπρεπε να περάσει από το …Τούνελ του Τρόμου!

ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;…

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*    

Στην πολιτική λίγη σημασία έχει από την άποψη του αποτελέσματος – όπως αυτό επιδρά στη ζωή των ανθρώπων – να εξαντλείσαι στο να κρίνεις καλές ή κακές προθέσεις. Όχι επειδή οι προθέσεις δεν έχουν σημασία αλλά επειδή ακριβώς «ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις», όπως προειδοποιούσε και ο Δάντης.

Στην πολιτική που δεν αποτελεί τίποτα λιγότερο από συμπυκνωμένη έκφραση της οικονομίας και ως εκ τούτου από έκφραση της αντιπαράθεσης των οικονομικών συμφερόντων στο έδαφος της ταξικής κοινωνίας, το ερώτημα για τον α’ ή β’ πολιτικό φορέα  δεν είναι μόνο «τι» λέει ότι θα κάνει ή το «πως» λέει ότι θα το κάνει. Το ερώτημα (που σχεδόν πάντα η απάντησή του αποδεικνύει αν ισχύουν τόσο το «τι» όσο και το «πως» εκείνων που λέει) είναι το «που» θα γίνουν αυτά που υπόσχεται.

Σε ό,τι μας αφορά ως χώρα και στην παρούσα συγκυρία, η κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές, προέκυψε στη βάση των υποσχέσεών της ότι εκείνο που θα έκανε (σσ: το «τι» δηλαδή) θα ήταν η κατάργηση των Μνημονίων. Και ότι η κατάργηση των Μνημονίων θα γινόταν (το «πως» δηλαδή) με διαπραγματεύσεις με τους… «εταίρους».

Στο ερώτημα, δε, για το «που» θα εφάρμοζε αυτή την πολιτική η κυβέρνηση, η απάντηση που έδινε και συνεχίζει να δίνει είναι ότι θα την εφάρμοζε μέσα στην αρένα που γεννά τα Μνημόνια! Ότι θα την εφάρμοζε μέσα στον λάκκο που έχει ριχτεί ο λαός για να του ξεσκίζουν τις σάρκες τα θηρία, εντός και εκτός της χώρας. Ότι θα την εφάρμοζε μέσα στο πλαίσιο που παράγει την εκμετάλλευση του λαού. Ότι θα την εφάρμοζε με σεβασμό στις δομές του σφαγείου, χωρίς καμία στρατηγική εξόδου από αυτό. Ότι θα την εφάρμοζε σεβόμενη του κανόνες του σφαγείου, του καπιταλιστικού σφαγείου, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας.

Θετικό σήμα από Eurogroup, οι αποφάσεις στον Ντράγκι

Ολοκληρώθηκε το Eurogroup στις Βρυξέλλες για την πορεία των διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με τους θεσμούς. Στην ανακοίνωση «χαιρετίζεται η πρόοδος που έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής» και «η πρόθεση των ελληνικών αρχών να επιταχύνουν τις διαβουλεύσεις τους με τους θεσμούς, με την προοπτική να επιτευχθεί μία επιτυχής κατάληξη της αξιολόγησης εν ευθέτω χρόνω». Θετικό κλίμα για την Ελλάδα διαπιστώνουν σε πρώτη φάση τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. 

Στην ανακοίνωση αναφέρεται: «Το Eurogroup σήμερα αποτίμησε την κατάσταση στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις μεταξύ των ελληνικών αρχών και των θεσμών. Καλωσορίσαμε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί έως τώρα. Σημειώνουμε ότι η αναδιοργάνωση και ο εξορθολογισμός στη διαδικασία της δουλειάς, επιτάχυνε τις διαπραγματεύσεις και έκανε τη συζήτηση πιο ουσιαστική. Παράλληλα, αναγνωρίσαμε ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος και προσπάθεια για να γεφυρωθούν τα κενά σε ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά. Ως εκ τούτου, καλωσορίζουμε την πρόθεση των ελληνικών αρχών να επιταχύνουν το έργο τους με τους θεσμούς, με προοπτική την επίτευξη μιας επιτυχούς ολοκλήρωσης της αξιολόγησης εν ευθέτω χρόνω».

Οι 100 μέρες ΣΥΡΙΖΑ και το κόστος της «διαπραγμάτευσης»

Το κόστος των επαναδιαπραγματεύσεων που «εφλέγετο» να πραγματοποιήσει ο κ. Αλέξης Τσίπρας ξεπερνά αισίως σήμερα το 20% του ΑΕΠ μας –και είμαστε μόνον στις 100 πρώτες ημέρες...

του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Στην πολιτική οικονομία, η μικροοικονομική δραστηριότητα αναλύει και εξετάζει πώς λειτουργούν και συμπεριφέρονται οι επιχειρήσεις, ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν και πώς μπορούν να γίνουν φορείς αναπτύξεως και ευημερίας. Υπό αυτή την έννοια, στις μικτές οικονομίες, όπως αυτές της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ), οι ιδιωτικές επιχειρήσεις βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο της προσοχής των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων γιατί μόνον από αυτές μπορούν να προέλθουν αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

Ο κύριος στόχος, έτσι, του περίφημου επενδυτικού «πακέτου Γιούνκερ», το οποίο πρόσφατα παρουσιάσθηκε στην Ελλάδα από τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Γίρκι Κατάϊνεν, είναι η ενίσχυση της ιδιωτικής επενδυτικής πρωτοβουλίας, η οποία, όμως, στην χώρα μας βρίσκεται στα πρόθυρα της καταρρεύσεως.

Ωστόσο, παρ' όλη την μικροοικονομική κρίση, ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Βιομηχανίας (ΣΕΒ) παρέδωσε στον Φινλανδό αντιπρόεδρο της Επιτροπής και αρμόδιο για την αξιοποίηση του «πακέτου Γιούνκερ» ένα σχέδιο 10 ώριμων επενδυτικών έργων, ύψους άνω του 1,5 δισεκατ. ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνονται η ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης, η ψηφιακή οικονομία, η φαρμακοβιομηχανία και οι παροχές υπηρεσιών σε άτομα τρίτης ηλικίας.

Oι πρώτες 40 μέρες της νέας κυβέρνησης, από το ζενίθ στο ναδίρ

Το Άρδην οργάνωσε την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015 συζήτηση με θέμα:

«οι πρώτες 40 μέρες της νέας κυβέρνησης, από το ζενίθ στο ναδίρ».
Για το θέμα μίλησαν:
Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας,
Βασίλης Ασημακόπουλος, Νέος Αγωνιστής, ΣΥΡΙΖΑ,
Βασίλης Βιλιάρδος, οικονομολόγος,
Βασίλης Στοϊλόπουλος, περιοδικό Άρδην,
Γιάννης Ξένος, εφ. Ρήξη.
Ακολούθησε συζήτηση στην αίθουσα Ρήγας Βελενστινλής, Ξενοφώντος 4, πλ.Συντάγματος,Αθήνα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Αριστόβουλος 

του Παναγιώτη Γεννηματά

Η  Ελλάδα κατόρθωσε με το τέλος του 20ου αιώνα, μετά από μια συνεπή, συνεχή και επιτυχή πορεία μεταρρυθμίσεων καθ’ όλο το διάστημα της δεκαετίας του ’90, να εισέλθει στο σκληρό πυρήνα της ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Το γεγονός δεν είναι υπερβολή να χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη επιτυχία του νεοελληνικού κράτους από το 1821.

Η επιτυχημένη προσπάθεια της δεκαετίας του ’90, ασχέτως των ειδικότερων όρων υπό τους οποίους επετεύχθη, έδωσε στην Ελλάδα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει μια σειρά από μοναδικά πολιτικά και οικονομικά πλεονεκτήματα που της προσέδιδε η ένταξή της στο ευρώ. Το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα έδινε σε μια μικρή και παραδοσιακά οικονομικά εξαρτημένη χώρα του ευρωπαϊκού νότου τα μέσα και τις οικονομικές δυνατότητες να αναδειχτεί σε ένα από τα πιο δυναμικά νέα κέντρα οικονομικής ανάπτυξης που ευνοούσε παράλληλα και η παγκοσμιοποίηση των αγορών στις αρχές του 21ου αιώνα.

Η ευρώπη εκβιάζει τη ρήξη

Με τις εκτιμήσεις να διαφέρουν για το πότε θα στεγνώσει από ρευστό η Ελλάδα το μόνο που φαίνεται ότι είναι πλέον επίδικο είναι το είδος της ρήξης τις επόμενες ημέρες. Στο Μαξίμου λιγοστεύουν αυτοί που υποστηρίζουν ότι υπάρχει περίπτωση συμφωνίας αλλά ανάμεσά τους είναι και ο Πρωθυπουργός, που αντιμετώπισε άλλο κλίμα στη Μέρκελ. Αυτά είναι όσα μαθαίνουμε στον απόηχο του Eurogoup.

του Κώστα Εφήμερου

Η εκτίμηση όσων παρακολούθησαν τη χθεσινή συνάντηση στο παρασκήνιο φαίνεται να συγκλίνει στην εκτίμηση ότι η Γερμανία ωθεί την κατάσταση σε ρήξη. Ο Γιάνης Βαρουφάκης προσήλθε στο Eurogroup έχοντας υψηλές ελπίδες μετά την ανταλλαγή απόψεων Μέρκελ - Τσίπρα αλλά αντί αυτού αντιμετώπισε κάτι παραπάνω από εχθρικό κλίμα: βρέθηκε σε μια συζήτηση όπου οι υπόλοιποι υπουργοί οικονομικών συζητούσαν για την επόμενη ημέρα της ευρωζώνης μετά το Grexit. Ο Σόιμπλε και ο Σλοβένος ΥΠΟΙΚ ζήτησαν από την Ελλάδα όχι απλά το mail Χαρδούβελη αλλά επιπλέον μέτρα και ο Βαρουφάκης εξερράγη. Μάλιστα σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους ήταν η πρώτη φορά που ο υπουργός Οικονομικών μίλησε σε αυτό τον τόνο και χαρακτήρισε τους συναδέλφους του «αντιευρωπαϊστές».

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΑ ΠΗΓΕ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ

iskra

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ως και ο Πούτιν αγανάκτησε με τις έξαλλες δηλώσεις πληθώραςΓερμανών πολιτικών εναντίον της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα. Το ίδιο και με τα υβριστικά άρθρα όχι μόνο του γερμανικού αλλά και του αγγλικού Τύπου, υποβοηθούμενου από πιο συγκρατημένες αναλύσεις αμερικανικών και γαλλικών εφημερίδων. Αφήστε δε που πήρε αέρα ως και ο πρόεδρος της …Εσθονίας – αυτής της μηδαμινής σημασίας χώρας που ήταν ψυχή τε και σώματι με τους ναζί του Χίτλερ!  

«Ηλίθιες» χαρακτήρισε τις ελληνικές απαιτήσεις για πολεμικές αποζημιώσεις ο σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος της γερμανικής κυβέρνησης Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Δυσκολεύονται τρομερά οι Γερμανοί να καταλάβουν ότι οι Έλληνες αριστεροί απαιτούν αποζημιώσεις γιατί αυτοί κυρίως αντιστάθηκαν στη ναζιστική Κατοχή! Είχε καλομάθει το Βερολίνο με τους πολιτικούς απογόνους των μαυραγοριτών.  

«Χρήσιμους ηλίθιους» χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Εσθονίας Τόμας Χέντρικ Ίλβες τους ηγέτες της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ουγγαρίας και της Κύπρου επειδή δεν ενθουσιάζονται με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας που προωθούν οι Γερμανοί. Προφανώς ο Εσθονός δεν ικανοποιείται με τα 50 εκατομμύρια Σοβιετικούς που εξόντωσαν οι ναζί. Ήθελε κι άλλους.  

Λείπει ο Σουλτς, ο επίσης σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, από πολιτικό πανηγύρι; Όχι, φυσικά. Ως χαμαιλέοντας πολιτικός, προσαρμόζει το τι ζητάει ανάλογα με το μέσο στο οποίο μιλάει. Να μην πάρει χρήματα από τη Μόσχα κάλεσε τον Τσίπρα ο Μάρτιν Σουλτς, σε συνέντευξή του στη χυδαία φυλλάδα «Μπιλντ». Να μην αποσυρθεί η Ελλάδα από τις αντιρωσικές κυρώσεις, ζήτησε σε άρθρο που έγραψε στη σοβαρότερη εφημερίδα «Μίνχνερ Μερκούρ» της Βαυαρίας. Εκεί που η Δεξιά κυβερνά αδιατάρακτα εδώ και …60 (!!!) χρόνια συνεχώς, αντικαθιστώντας διακριτικά τους ναζί.  

«Η Ελλάδα δεν έχει απολέσει τη γεωπολιτική της δυναμική»

Ο Α. Τσίπρας και ο Βλ. Πούτιν (Andrea Bonetti / SOOC / POOL)

«Η Ελλάδα δεν είναι επαίτης. Είναι κυρίαρχη χώρα και έχει απολέσει μεγάλο μέρος της οικονομικής της δύναμης, αλλά δεν έχει απολέσει τη γεωπολιτική της δυναμική», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας στη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στη Μόσχα

«Η Ελλάδα αναγκάστηκε να υπερψηφίσει τις κυρώσεις. Δεν μπορούν να υπάρξουν εξαιρέσεις, σε μία μόνο χώρα, ωστόσο επεξεργαζόμαστε σχέδιο συνεργασίας για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα», σημείωσε ο ρώσος πρόεδρος αναφερόμενος στις σχέσεις της Μόσχας με την ΕΕ.

Επικριτικός ως προς τη στάση των Βρυξελλών απέναντι στην Ελλάδα, ο Βλ. Πούτιν άφησε αιχμές για το ότι δεν επιτρέπεται στην Αθήνα να έχει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.

Η Ελλάδα δεν είναι αποικία χρέους, αντέτεινε ο έλληνας πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας την πρόθεση της Αθήνας να αναπτύξει πολυεπίπεδη συνεργασία με τη Μόσχα.

«Σεβόμαστε απόλυτα τις δεσμεύσεις μας σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς όπου συμμετέχουμε και ταυτόχρονα αξιοποιούμε όλες τις δυνατότητες σε διεθνές επίπεδο για την προώθηση αμοιβαία επωφελών συνεργασιών με στόχο πάντοτε την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού» υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.