To Mega, οι τραπεζίτες και ο εισαγγελέας

του Μάκη Ανδρονόπουλου  – 

Είναι απορίας άξιον γιατί οι τράπεζες, στις οποίες χρωστά το Mega, δεν ανέλαβαν εγκαίρως την διοίκηση του καναλιού και άφησαν τους μετόχους να απαξιώσουν πλήρως την εμπορική του αξία με το να μη συμμετάσχουν στην διεκδίκηση τηλεοπτικής άδειας. Καθώς η 7η άδεια παραμένει στο συρτάρι του ΕΣΡ, μήπως πρόκειται για στρατήγημα; Μήπως είναι γκάφα; Τι νομικές και οικονομικές υποχρεώσεις ακυρώνει η «αυτοκτονία» του Mega την προηγουμένη του διαγωνισμού για τις άδειες;

Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απαντήσουν οι τραπεζίτες στους μετόχους των τραπεζών και στο χρηματιστήριο, αλλά και στον οικονομικό εισαγγελέα. Το ίδιο ισχύει και για τους μετόχους;

Το Mega αποτελεί μια βιομηχανική μονάδα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης που έχει ενσωματώσει με τους ανθρώπους του και την τεχνολογία του μια τεράστια εμπειρία στην διαχείριση, στην παραγωγή, στην ψηφιακή τεχνολογία κ.ο.κ. Η απαξίωσή του είναι κόστος για τον παραγωγικό ιστό της χώρας και για τους φορολογούμενους που θα κληθούν εμμέσως να πληρώσουν τα χρέη του.

Και βεβαίως όλα δείχνουν πως η ηρωική προσπάθεια των εργαζόμενων που το κράτησαν ζωντανό 20 μήνες και αποπλήρωναν απλήρωτοι τα χρέη των μετόχων προς τις τράπεζες θα «εκτελεστούν» στον Καιάδα του τραπεζοδικαστικού μυστικισμού.

Ο επόμενος γύρος κολοκυθιάς για τις τηλεοπτικές άδειες

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Επτά ήταν οι πόλεις της Αρχαιότητας που διεκδικούσαν , η καθεμία, την τιμή να είναι πατρίδα του Ομήρου – Κύμη, Χίος, Κολοφών, Σμύρνη, Πύλος, Άργος, Αθήνη. «Επτά επί Θήβας» είναι το τελευταίο μέρος της τριλογίας του Αισχύλου, του Θηβαϊκού Κύκλου, το μόνο άλλωστε σωζόμενο, που δείχνει την τραγωδία του εναγκαλισμού με την εξουσία. Επτά οι λόφοι της παραδοσιακής Αθήνας – Ακρόπολη, Άρειος Πάγος, Φιλοπάππου, λόφος Νυμφών, Πνύκα, Λυκαβηττός, Τουρκοβούνια – αλλά και της Ρώμης ή και της Κωνσταντινούπολης. Επτάφωτη η λυχνία που  έκαιγε στα άγια της Σκηνής του Μαρτυρίου των Εβραίων, εν συνεχεία στον Ναό του Σολωμώντα. Αλλά επτά και τα μυστήρια της Χριστιανικής Εκκλησίας…

Όλος αυτός ο συνδυασμός παραδοσιακότητας και ιερότητας, δεν είναι δυνατόν να μην δίνει διαφορετικό χρώμα στην απόφανση του ΕΣΡ, μετά από μακρά χρονοτριβή (και συνεπώς βαθύ διαλογισμό, όχι;), για τον αριθμό των μελλουσών να αποτελέσουν αντικείμενο του επικείμενου διαγωνισμού για τις επί δεκαετίες μη-χορηγηθείσες τηλεοπτικές άδειες! Βέβαια, εν προκειμένω ο αριθμός «7» μας προέκυψε λίγο πιο λαϊκά, ως προϊόν συμβιβασμού/συμπαθούς αλογοπάζαρου αφού τα 6 μέλη του Συμβουλίου τάχθηκαν υπέρ 6 αδειών, 4 μέλη υπέρ 9 αδειών και ένα μέλος – ο και Πρόεδρος του ΕΣΡ συμπαθέστατος Αθ. Κουτρουμάνος –υπέρ 7 αδειών: γύρω από τον τελευταίο, διαμορφώθηκε συναίνεση καθώς το ΕΣΡ έκρινε (σωστά!) ότι κι άλλη παρέλκυση θα το εξέθετε ανεπανόρθωτα στην κοινή γνώμη. (Υπάρχει και η σιτεμένη απόφαση του ΣτΕ περί παρανόμου αντισυνταγματικού καθεστώτος της λειτουργίας των καναλιών χωρίς άδεια, η (Ολ) 3578/2010 που καταδίκαζε απερίφραστα την «επ’ αόριστον ανοχή» της λειτουργίας μη-αδειοδοτημένων καναλιών. Μετά την «εν κρυπτώ νομιμοποίηση» του 1995 και τέσσερεις ή πέντε παρατάσεις μέχρι το 2015. Που ήδη είχε κατακριθεί με την ΣτΕ (Δ΄) 2784/2007. Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες).

Ξαναμιλώντας για τις τηλεοπτικές άδειες (Γ)

του Αντώνη Δ. παπαγιαννίδη

Ολοκληρώνουμε, με το σημείωμα αυτό, την παρουσίαση του πολιτικότερου μέρους της συζήτησης για την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, στα πλαίσια της (τρίτης) ημερίδας ΔιΜΕΕ/Νομικής Βιβλιοθήκης για τα πνευματικά δικαιώματα, τα προσωπικά δεδομένα κ.ο.κ.

Μετά τους πανεπιστημιακούς Γ.Γεραπετρίτη και Γ.Δρόσο που, από "απέναντι" πλευρές είχαν συμμετοχή στη διαγωνιστική διαδικασία που τελικά προσάραξε στο ΣτΕ, τοποθετήθηκε ο Κώστας Καμπουρόπουλος, ο οποίος είχε μετάσχει στις διαδικασίες ως Διευθύνων Σύμβουλος του ΣΚΑΪ ("κερδίζοντας" έτσι την πρώτη και φθηνότερη άδεια...), ήδη δε είναι και Πρόεδρος της DIGEA που συνεχίζει να έχει την εκπομπή του ψηφιακού σήματος.

Ο Κ. Κιμπουρόπουλος θέλησε ευθύς εξαρχής να δώσει μιαν εικόνα της οικονομικής, αλλά και τεχνολογικής κατάστασης της αγοράς στην οποία εκτυλίσσεται η τηλεοπτική δραστηριότητα. Έναντι διαφημιστικής δαπάνης (συνολικά) 230 εκατ. ευρώ στην τηλεόραση ελεύθερης λήψης, έχουμε πλέον γύρω στα 300 εκατ. ευρώ έσοδα της συνδρομητικής.  Πέραν τούτου, η σύγκλιση της τηλεοπτικής παροχής υπηρεσιών με το ίντερνετ επιτρέπει όλο και περισσότερο σε ένα προϊόν πολύ ποιοτικό και πολύ εμπορικό να προσελκύει το ενδιαφέρον με "over the top" υπηρεσίες, με τις γενικευόμενες "έξυπνες τηλεοράσεις" να εκπέμπουν Web TV, που με τις υψηλές ταχύτητες που υπάρχουν πλέον προσελκύουν όλο και ευρύτερο κοινό (οι νεότερες ηλικίες σταθερά πλέον στρέφονται εκεί). Σε Σκανδιναβία, Γερμανία, Γαλλία (όπου υπάρχει ταχύτατο ίντερνετ), η παραδοσιακή τηλεόραση υποχωρεί, η pay TV και οι over the top υπηρεσίες ανεβαίνουν. Χαρακτηριστικά, στις ΗΠΑ η Netflix και μόνη καλύπτει 41,8% της αγοράς, στη Γερμανία 23%, στο Βέλγιο 27%...

Ξαναμιλώντας για τις τηλεοπτικές άδειες (B)

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Βλέπαμε χθες πώς για τρίτη συνεχή χρονιά, με πρωτοβουλία της Επιθεώρησης Δικαίου Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (ΔιΜΕΕ) και της Νομικής Βιβλιοθήκης, καλύφθηκε ένα ευρύτατο πεδίο προβληματισμού: πνευματικών δικαιωμάτων, ελευθερίας της έκφρασης, προσωπικών δεδομένων – με αιχμή, όμως, μια συζήτηση για την πολύκροτη υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών.

Συνεχίζουμε, τώρα, με τη συγκινησιακά φορτισμένη, αλλά και πολύ διαφωτιστική παρέμβαση του Γιάννη Δρόσου –καθηγητή κι αυτού, στο Συνταγματικό– ο οποίος μετείχε στο "τιμ" που οργάνωσε και διεκπεραίωσε τον διαγωνισμό για τις άδειες, διαγωνισμό που προσάραξε στο ΣτΕ. Η φόρτιση στην παρέμβαση Γ. Δρόσου οφειλόταν στην ατμόσφαιρα, στην ένταση (ακόμη και με απειλές για ποινικές διώξεις...) που επεκράτησε σ' όλη την διαδικασία και που "στέφθηκε" με τις διαρροές και αποκαλύψεις για τη στάση του ΣτΕ, πολύ προτού η απόφασή του όχι μόνον δημοσιοποιηθεί, αλλά και οριστικοποιηθεί στο πλήρες περιεχόμενό της.

Ο Γ. Δρόσος, όσον αφορά το θέμα του ΕΣΡ, θύμισε τη σταθερή και διακηρυγμένη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης (διά χειλέων Γ. Τραγάκη) ότι «η παρούσα κυβέρνηση δεν θα πετύχει ποτέ τη συγκρότηση αυτή», που μαζί με τους κανόνες του άρθρου 101Α του Συντάγματος δημιουργούσε αδιέξοδο και αντέβαινε στην προηγηθείσα απόφαση του ΣτΕ περί αντισυνταγματικότητας του καθεστώτος μη αδειοδότησης. Θύμισε, ως "κεκτημένο" του διαγωνισμού, τα 250+ εκατομμύρια ευρώ που οι 4 πλειοδότες δεσμεύθηκαν να καταβάλουν, αλλά και τη μνημονιακή (ήδη από το 2012) υποχρέωση να προχωρήσει η αδειοδότηση με τίμημα.

Ξαναμιλώντας για τις τηλεοπτικές άδειες (Α)

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Μια διημερίδα, που κατόρθωσε να συγκεντρώσει (αληθινά!) πλήθος κόσμου στο κλείσιμο Παρασκευής και το Σάββατο, κάλυψε για τρίτη συνεχή χρονιά, με πρωτοβουλία της Επιθεώρησης Δικαίου Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (ΔιΜΕΕ) και της Νομικής Βιβλιοθήκης, ένα ευρύτατο πεδίο προβληματισμού: πνευματικών δικαιωμάτων, ελευθερίας της έκφρασης, προσωπικών δεδομένων – με αιχμή, θα λέγαμε, μια συζήτηση για την πολύκροτη υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών.

Προσεγγίζοντας θέματα όπως η υπόθεση του πλαισίου λειτουργίας της ΑΕΠΙ και των δικαιωμάτων των δημιουργών, ή πάλι η προστασία της προσωπικότητας από τη δυσφημιστική έκφραση, παράλληλα με τη βήμα προς βήμα ενσωμάτωση στην ελληνική έννομη τάξη των πιο πρόσφατων νομοθετικών παρεμβάσεων της Ε.Ε., η διημερίδα έδειξε πόσα θέματα που κάποτε θεωρούνταν και για τον νομικό κόσμο κάπως υπερ-τεχνικά, αν μη "εξωτικά", βαθμιαία πλέον βρίσκονται στο κέντρο της ζωής.

Όμως, να κρατήσουμε εντελώς ιδιαίτερα την συνεδρία που αφορούσε την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών/την προσπάθεια (και εκκρεμότητα) ρύθμισης του τηλεοπτικού τοπίου, μετά τον διαγωνισμό που έμεινε στη μέση και την πολύκροτη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας.

Μια τριάδα συντελεστών της παράξενης εκείνης διαγωνιστικής διαδικασίας (μαζί και με άλλους τρεις ειδικούς, αλλά θα μείνουμε στους τρεις πρώτους που "έζησαν στο πετσί τους" την υπόθεση) ανέλυσε με έντονο αλλά και τεχνικά "ανοιχτό" και ως εκ τούτου πειστικό τρόπο και τι συνέβη στον διαγωνισμό. και τι σήμανε. και "πού πάμε τώρα".

Γιώργος Ρωμανιάς: Σε πλήρες αδιέξοδο η Κυβέρνηση

Νέα Κρήτη

Η απόφαση του Σ.τ.Ε.  για τις τηλεοπτικές άδειες και η απαράδεκτη στάση της κυβέρνησης σε αυτή, σε συνδυασμό με τις αδιέξοδες προοπτικές στις διαπραγματεύσεις με τους Δανειστές, αποδεικνύουν κατά τον ειδικό σε εργασιακά θέματα και άλλουτε Υφυπουργό Γιώργο Ρωμανία, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία είναι σε φάση αποδρομής.

Όπως είπε μιλώντας στον 9.84 μετά τον Μάρτιο η προοπτική των πρόωρων εκλογών, είναι το πλέον πιθανό σενάριο.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣτΕ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Δεκτές «επί του παραδεκτού» έκανε με μεγάλη πλειοψηφία (16 – 9) η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας τις προσφυγές των καναλαρχών, παρά την αντίθετη εισήγηση του εισηγητή Γιώργου Παπαγεωργίου, ο οποίος πρότεινε την απόρριψή τους. Μετά την αρνητικότατη για την κυβέρνηση αυτή εξέλιξη, το Συμβούλιο της Επικρατείας κατά την αυριανή του συνεδρίαση και εκείνη της Τετάρτης 26Οκτωβρίου, θα κρίνει πλέον εάν ο νόμος Παππά για τη διαδικασία της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών είναι συνταγματικός ή όχι.

Το ερώτημα που πραγματικά γεννάται είναι αν οι ανώτατοι δικαστές του ΣτΕ θεωρούν την κυβέρνηση ήδη «πολιτικό ψοφίμι», οπότε θα τολμήσουν να βγάλουν αντισυνταγματικό το νόμο Παππά και να επαναφέρουν την τηλεοπτική κατάσταση στην προηγούμενη απαράδεκτη κατάσταση. Τότε, δηλαδή, που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είχαν τον έλεγχο και των οκτώ τηλεοπτικών καναλιών, με αποτέλεσμα το «σκορ» να είναι 8 – 1 κατά της κυβέρνησης Τσίπρα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ελέγχει μόνο την ΕΡΤ. Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται, φυσικά, με αποκλειστικό στόχο να αλλάξει τον σε βάρος του συσχετισμό δυνάμεων. Ήδη αυτό το έχει πετύχει, καθώς από τους τέσσερις νέους καναλάρχες οι τρεις θα είναι σαφώς υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και μόνο ο ΣΚΑΪ του Γιάννη Αλαφούζου θα είναι εναντίον του, με το «σκορ» από 1 – 8 σε βάρος της κυβέρνησης να μετατρέπεται σε, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΡΤ, σε ...4 – 1 υπέρ της! Κολοσσιαία αλλαγή! Μάλιστα, απ' όσα μαθαίνουμε, ο ΣΚΑΪ θα ρίξει τους τόνους λόγω πιέσεων που θα ασκήσει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στον Γ. Αλαφούζο, οπότε δεν αποκλείεται ούτε αυτό το ένα αρνητικό για την κυβέρνηση μέσο να έχει τη σημερινή βιαιότητα, ίσως.

Κυκλοφορούν αυτές τις μέρες πολλά στη δημοσιογραφική πιάτσα. Για τον Βαρδινογιάννη που πρέπει ο Ρώσος Ιβάν Σαββίδης να πάρει ως συνέταιρο στο κανάλι του, όπως επιμένουν φορτικά οι Αμερικανοίπου εμφανίζονται σφοδρότατα δυσαρεστημένοι από το πέρασμα ελληνικού καναλιού σε ρωσικά χέρια κι άλλα παρόμοια, τα οποία έχουν ελάχιστη σημασία. Μόνο αφότου κρίνει αντισυνταγματικό το νόμο Παππά το ΣτΕ θα διαμορφωθεί το νέο τηλεοπτικό πεδίο, το οποίο πάντως αποκλείεται να είναιφιλολαϊκό, ανεξάρτητα με το γεγονός ότι θα είναι φιλοκυβερνητικό οπωσδήποτε. Φυσικά, δεν είναι και ηλίθιοι οι της ΝΔ να συναινέσουν στην ανατροπή εις βάρος τους του τηλεοπτικού πεδίου με ριζικό τρόπο, όπως και οι του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Προφανώς χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να υπερασπιστούν τη διαπλοκή που τους προβάλλει και τους υπερασπίζεται τηλεοπτικά και όχι τη νέα διαπλοκή που θα εξυμνεί το ΣΥΡΙΖΑ.

Δικαστές παντός κλίματος

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Καταγγέλλοντας τον πρόεδρο του σώματος για την ανακοίνωση περί «κλίματος», δύο αντιπρόεδροι του ΣτΕ υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους. Ο ένας, μάλιστα, στην επιστολή του κάνει αναφορά στα χρόνια της χούντας. «Μπορεί κανείς να διανοηθεί το 1969 αναβολή είτε της συζήτησης είτε της διάσκεψης επί της υποθέσεως των απολυμένων από τη στρατιωτική δικτατορία δικαστών κατ’ επίκληση “δυσμενών συνθηκών” ή “κακού κλίματος”;».

Δεν μπορεί να το διανοηθεί, γιατί κυρίως όταν υπάρχει «κλίμα» μετράει πιο πολύ το κάθε βήμα. Δεν μπορεί να το διανοηθεί γιατί ο Μιχαήλ Στασινόπουλος και οι συν αυτώ του ΣτΕ έχουν κριθεί για την επάρκεια, την προσήλωση, τον επαγγελματισμό και την εντιμότητά τους.

Ο πρώτος, προσωρινός, Πρόεδρος της νεοπαγούς Δημοκρατίας Μιχαήλ Στασινόπουλος, τον Ιούνιο 1969 κλήθηκε ως πρόεδρος του ΣτΕ να δικάσει υποθέσεις που αφορούσαν απολύσεις δικαστικών λειτουργών, όχι λόγω ανεπάρκειας, αλλά τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις εξαιτίας αντίθεσής τους στο καθεστώς.

Πικρή αλήθεια

Ποιο είναι μέχρι στιγμής το πραγματικό; Από τη μία, ζητούν το ευθύ, το ίσιο, την αλήθεια και μόνο την αλήθεια και από την άλλη μες στην παραζάλη στη λήθη ποντάρουν πάλι.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Κραυγές και ψίθυροι για τη μη συστημική τράπεζα και το πόρισμα για μονοπάτια μη γνώριμα, πόρισμα που σημειωτέον δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, γιατί δεν έχει ακόμη αποκτήσει ελληνική γλωσσική ταυτότητα.

 Κραυγές και ψίθυροι για τις βουκολικές εγγυήσεις για τηλεοπτικές αδειοδοτήσεις, τις περίεργες δανειοδοτήσεις, τις δικαστικές προκλήσεις για υποθέσεις φοροδιαφυγής και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, τις άτεχνες παρεμβάσεις, τα κενά και τις ασάφειες, την πραγματικότητα ή/και την κατασκευή της.

Κραυγές και ψίθυροι, που είναι τόσο εκκωφαντικοί όσο και υπόγεια πνιγηροί, για έλεγχο του ελέγχου των πόθεν έσχες, για ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες των μελών της Επιτροπής Διενέργειας του Διαγωνισμού, για σχέσεις που δίνουν τροφή σε νέες υποθέσεις, αφού έχουν εκτεθεί προθέσεις και διαθέσεις. Λάβετε θέσεις, καλούνται στην Επιτροπή Θεσμών ο υπουργός Επικρατείας και οι τέσσερις υπερθεματιστές.

Κυβερνητική προπαγάνδα και πραγματικότητα

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Αναμφισβήτητα το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών και της ιδιαίτερης διαδικασίας που τις σφράγισε αποτέλεσε το κορυφαίο θέμα της πολιτικής συζήτησης, που μας έβγαλε από το καλοκαίρι και μας εισήγαγε στη νέα σεζόν. Σύμφωνα μάλιστα με τη χρονική περίοδο που διεξήχθη η διαδικασία αδειοδότησης και σύμφωνα με τα ελληνικά πολιτικά ήθη και έθιμα, τα οποία αναμένουν το εναρκτήριο λάκτισμα της νέας χρονιάς στη γνωστή σε όλους σεπτεμβριανή εβδομάδα της Διεθνούς ‘Εκθεσης Θεσσαλονίκης (όπου το πολιτικό προσωπικό της χώρας μεταναστεύει βραχυπρόθεσμα και μεταφέρει τις διαδικασίες αντιπαράθεσής του στην όμορφη πόλη), η όλη διαδικασία κρίθηκε επιτυχημένη από πολλούς για την κυβέρνηση. Τόσο επιτυχημένη τουλάχιστον, όσο χρειαζόταν για να γεμίσει με επικοινωνιακά λάφυρα τις βαλίτσες του πρωθυπουργού εν όψει της εμφάνισής του στη συμπρωτεύουσα.

Είναι γνωστό βέβαια, ότι πολλές φορές η επικοινωνιακή επιτυχία μπορεί και να απέχει από την πραγματικότητα, άρα τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Οπότε, ίσως αξίζει τώρα, που μετά την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ θα αρχίσει να κατακάθεται ο κουρνιαχτός, να δούμε πιο ψύχραιμα τα πιθανά αποτελέσματα που έχει επιφέρει όλη αυτή η διαδικασία. Για να καταφέρουμε κάτι τέτοιο αξίζει να επιχειρήσουμε να προσδιορίσουμε τις κύριες πλευρές αυτής της συζήτησης, τόσο όσον αφορά στο ζήτημα της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας της κυβέρνησης, όσο και γενικότερα όσον αφορά στη διαδικασία ή το αγαθό της ενημέρωσης και της σχέσης των μεγάλων media με το κράτος.

Τρεις θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι αυτές οι κύριες πλευρές. Η πρώτη έχει να κάνει μετη διαπλοκή γενικά ως «φαινόμενο» και τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα ΜΜΕ από τους ιδιοκτήτες τους σε αυτό το πλαίσιο. Η δεύτερη έχει να κάνει με τηνενημέρωση ως αγαθό το οποίο μπορεί να προστατεύεται από την σκοπιά τού ποιος μπορεί να έχει βήμα, του πώς είναι δυνατόν να καταπολεμείται η διαστρέβλωση, η αποσιώπηση, η κατασκευή ειδήσεων κ.α. Το τρίτο έχει να κάνει με το κατά πόσο μπορεί το κράτος/δημόσιο να αποκομίζει κέρδη από τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό και γενικότερα σε ποιο βαθμό επιχειρεί το κράτος και η εκάστοτε κυβέρνηση μέσω φορολογίας και άλλων τρόπων να πάρει από τον πλούτο ή από τα κέρδη των επιχειρηματιών και να τα αποδώσει με τη μορφή κοινωνικών παροχών σε χαμηλότερα και δοκιμαζόμενα στρώματα. Τα δύο πρώτα είναι πολύ στενά συνδεδεμένα, ενώ το τρίτο μπορούμε να το δούμε σε μια σχετική αυτοτέλεια με ιδιαίτερη σημασία στους καιρούς των μνημονίων και της κρίσης. Ας επιχειρήσουμε λοιπόν να συζητήσουμε για αυτές τις τρεις πλευρές ξεκινώντας αντίστροφα με αυτή της εξοικονόμησης χρημάτων για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τ’ απομεινάρια ενός έργου

«Βεβαίως η αγορά έχει τους δικούς της όρους να αυτορυθμίζεται» δήλωσε ανάμεσα σε άλλα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας όσον αφορά το μέλλον των εργαζομένων στα κανάλια που δεν πήραν άδεια κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου στην 81η ​ΔΕΘ.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
ktzor@naftemporiki.gr

Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες μετά τον Σρέντερ άλλαξαν τόσους προέδρους όσους προπονητές η Ρεάλ Μαδρίτης. Ένας απ’ αυτούς, ο Κουρτ Μπεκ (2006-2008), έδωσε μια απάντηση σε άνεργο γενειοφόρο, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε επειδή δεν έβρισκε δουλειά, που δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική. «Ξυρίσου, πλύσου, και όλα θα πάνε καλά».

Καλά, ο Μπεκ δεν ήταν ο «άνθρωπος του λαού», ο προσηνής και συμπαθής, τον οποίο οι ελίτ σνόμπαραν ως επαρχιώτη; Πού πήγε το λαϊκό προφίλ, όταν συνάντησε την πραγματικότητα;

«Λυπάμαι», ούτε για δείγμα. Σαν τεχνοκράτης στο βήμα. Ούτε ο Σρέντερ τέτοιο ποίημα.

Είναι πολλά αυτά που μπορεί να κάνουν έναν πολιτικό να χάσει την ψυχραιμία του, να εκνευριστεί, να σηκώσει το φρύδι και να «δικάσει» τους «μικρούς», αυτός «μεγάλος». Αυτό, όμως, δεν είναι δείγμα ότι είναι άλλος απ’ όσους κατακεραυνώνει, «ακόμη κι αν διατηρεί κάποια πολιτικά πλεονεκτήματα: Το χάρισμα να δείχνει σαν ένας από τον λαό», όπως γράφει η WSJ.

Είναι πολλά αυτά που μπορεί να κάνουν έναν πολιτικό να χάσει την ψυχραιμία του, να εκθέσει τον εκνευρισμό του και να χάσει τον ειρμό του. Άλλωστε, οι άνθρωποι δεν είναι βουνά αμετακίνητα. Απόψεις αλλάζουν, θέσεις ενταφιάζουν. Ακόμη και την αυτορρύθμιση της αγοράς μπορεί να υψώσουν, για να γλιτώσουν.

Τηλεοπτικές άδειες: Τι πέτυχαν

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

της Βασιλικής Σιούτη

Σίγουρα δεν είναι καθόλου αναμενόμενο μία κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται αριστερή να αντιμετωπίζει την ενημέρωση και τις δημόσιες συχνότητες ως εμπόρευμα. Κι αυτό γιατί, όπως συνήθιζαν να λένε πριν γίνουν εξουσία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται για δημόσιο αγαθό που ανήκει στον ελληνικό λαό και το λιγότερο που θα περίμενε κανείς από μία δημοκρατική κυβέρνηση που σέβεται τους πολίτες της, είναι να θέσει σε δημόσια και ουσιαστική διαβούλευση τους όρους διάθεσης των συχνοτήτων.

Η τηλεόραση εξακολουθεί να παίζει και σήμερα τον πιο σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση,  καθώς είναι το πιο μαζικό μέσο, ενώ ταυτόχρονα έχει εκ των πραγμάτων κι έναν διαπαιδαγωγικό ρόλο . Σε τίνος χέρια θα βρεθεί έχει μεγάλη σημασία. Για αυτό και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να δώσει ρόλο στην κοινωνία, αλλά -αντιθέτως- την απέκλεισε, παρά τις φραστικές προεκλογικές διακηρύξεις  ότι ο λαός θα βρισκόταν στην εξουσία αν κέρδιζαν τις εκλογές, κάτι που μετά και τη διαχείριση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος βέβαια,  η ηγεσία  έχει αποδείξει ότι δεν εννοούσε.

Θα μπορούσε, αν είχε την πολιτική βούληση, να ζητήσει μεταξύ άλλων και τη συμβουλευτική  γνωμοδότηση  κοινωνικών φορέων, σωματείων, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και πανεπιστημίων κ.α.  Αντ΄ αυτού βρέθηκε να  αποφασίζει ένας υπουργός μόνος του,  λες και οι δημόσιες συχνότητες είναι προσωπική του ιδιοκτησία- πράγμα εξαιρετικά επικίνδυνο για τη δημοκρατία.

Πολύ ουσιαστικό επίσης είναι τι τηλεόραση και τι ενημέρωση θέλουμε, αλλά για τα ποιοτικά κριτήρια δεν έγινε η παραμικρή κουβέντα από την κυβέρνηση.

Οι άδειες των καναλιών: μια ματιά στις δικαστικές διεκδικήσεις

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Προσπαθήσαμε, χθες, να ξεφύγουμε για λίγο απο την συζήτηση για τις άδειες των καναλιών – συζήτηση η οποία πάει να γίνει σαν τον λεκέ απο λάδι, που όλο και απλώνει και μπαίνει πιο βαθιά στο ύφασμα ή το χαρτί που έπεσε. Όμως, τι να κάνουμε!, τα παρακλάδια αυτής της συζήτησης δεν λένε να σταματήσουν να εξελίσσονται. “Οι χαμένοι” της διαδικασίας αδειοδότησης – το MEGA που τέθηκε εξαρχής εκτός με την εγκατάλειψή του απο τους μετόχους του (ακούγεται πικρό, αλλά έτσι είναι), ο STAR του Ομίλου Βαρδινογιάννη (για το οποίο εξέπληξε πόσο τα “χτυπήματά” του στην δημοπρασία ήταν σαν… να συμμετείχε σε άλλη διαδικασία) και ο ALPHA Koντομηνά (το λιγότερο δανεισμένο κανάλι, και με συγκρατημένο κόστος/πρώτη θέση στις τηλεθεάσεις τελευταίως, σαν να ξαφνιάστηκε και το ίδιο πώς προσέφερε 61 εκατομμύρια, δηλαδή 18 και 12 περισσότερα απο τους πρώτους υπερθεματιστές, αλλά έμεινε χωρίς άδεια) – έκαναν σαφείς ανακοινώσεις διεκδίκησης της δικαίωσής τους μέσα απο την δικαστική οδό.

 Χρειάζεται συνεπώς να δούμε απο λίγο πιο κοντά αυτό το σκηνικό, την στιγμή που κρίνονται τα “Πόθεν Έσχες” των 4 επιτυχόντων στην διαδικασία. Λοιπόν: όλοι πλέον γνωρίζουν ότι η πρώτη ουσιαστική ομοβροντία αμφισβητήσεων (με πυρήνα την αντισυνταγματικότητα του Νόμου Παππά, συνεπώς όλης της διαδικασίας) κρίνεται στο ΣτΕ μέσα Σεπτεμβρίου, με διαρρεύσασα προσδοκία να υπάρξει απόφαση μέσα στον Οκτώβριο: ασφαλιστικά μέτρα είναι και πάλι, αλλά κατευθύνονται στον πυρήνα του διαγωνισμού. έως τώρα αστόχησαν αιτήματα για προσωρινή διαταγή, καθώς και τα πρώτα ασφαλιστικά, του Ιουλίου, στο ξεκίνημα της διαδικασίας. Η προσέγγιση του ΣτΕ, έως τώρα, ότι ήταν “επιβεβλημένη η χορήγηση αδειών με απλοποίηση και επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης” και ότι “επιτακτική [ήταν] η ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης καθώς απο 31/12/2015 έχει λήξει η πολλάκις παραταθείσα σχετικά προθεσμία” οπότε ήρκεσε έως τώρα. Το Δικαστήριο είχε δείξει εξαιρετικά ενοχλημένο απο τις “αλλεπάλληλες νομοθετικές διατάξεις [παρατείνουσες] επ’ αόριστον, σε αντίθεση με την νομολογία του ΣτΕ”.

Ο πλανήτης Ελλάδα μετά... το τέλος της διαπλοκής*

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ανοιχτά όλα τα μεγάλα στοιχήματα της χώρας, της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης

Ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες πανελλαδικής εμβέλειας έχει ολοκληρωθεί, η μεγάλη μάχη της κυβέρνησης με τη διαπλοκή έχει δοθεί με αποτέλεσμα το οποίο θα αξιολογηθεί στο μέλλον, αλλά σε κάθε περίπτωση ο πρωθυπουργός θα πάει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης με τρόπαιο τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που θα πληρώσουν, πρώτη φορά ύστερα από 27 ολόκληρα χρόνια, οι παλαιοί και νέοι ιδιοκτήτες των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών για να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα των διαύλων τους.

 

Εκεί ο Αλέξης Τσίπρας θα δώσει το «σήμα» ότι η νομιμότητα αποκαταστάθηκε και ότι το κράτος έβαλε τάξη στο χάος της ενημέρωσης. Επιπλέον θα σκιαγραφήσει, σε χαμηλούς τόνους και χωρίς υπερβολές, την πολιτική της κυβέρνησης για την ανάπτυξη και, απευθυνόμενος στους παραγωγικούς φορείς, θα επιχειρήσει να δώσει το έναυσμα για την αντιστροφή της πορείας της οικονομίας.

Ο Γ.Κοντογιώργης μιλά για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των ΜΜΕ με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις

Κοσμοσύστημα

O καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης μιλά για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των ΜΜΕ με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις (4/9/2016)

https://www.facebook.com/livemediagr/videos/1114104525334982/?__mref=message_bubble

Νίκες και ήττες

Νέα Πολιτική

του Λευτέρη Κουσούλη*

Οι τέσσερις εφημερίδες του Ναπολέοντα είναι εδώ. Δόθηκαν οι τέσσερις άδειες στα κανάλια. Εδώ είναι και η Ελλάδα του 2016. Με μια επιδιωκόμενη από την κυβέρνηση ατμόσφαιρα επιβολής, που συνοδεύεται από βαριά αμηχανία, απαισιοδοξία, ίσως μαζί και με κάποια ματαιότητα.

Η εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας – μόνο οι αφελείς δεν το βλέπουν αυτό – μένει προσηλωμένη στον στόχο της: την επιδίωξη της καθολικής εξουσίας. Έτσι δεν θα την απασχολήσει ποτέ η απάντηση στο ερώτημα «πώς δημιουργείται μια νέα θέση εργασίας» ούτε ποιες είναι οι αληθινές προϋποθέσεις βελτίωσης της ζωής των ανθρώπων. Η καθυστερημένη πολιτική της συνείδηση μόνο την εξουσία αναγνωρίζει ως αίτημα και μόνο γι’ αυτό εργάζεται. Η πολιτική αυτή αντίληψη κυριαρχίας διαποτίζει τον κυβερνητικό λόγο και τις κυβερνητικές πράξεις. Το σύνολο των κυβερνητικών πρακτικών εμπεριέχει συνειδητά μια επιλογή προσβολής και ταπείνωσης των ανθρώπων. Πρόκειται για ένα υπέρτερο στάδιο πολιτικής παρακμής στο οποίο αργά, σταθερά και οδυνηρά εγκαθίσταται η χώρα.

Χύδην μαρξιστές οι κυβερνώντες, έχουν πάντως από τη θεωρία συγκρατήσει ότι χρειάζεται πάντοτε ένα «πομπώδες συμπλήρωμα δικαίωσης». Με δεδομένη την ιδεολογική και πολιτική ανεπάρκεια της σύνολης αντιπολίτευσης, εύκολα συντηρείται το σαθρό κυβερνητικό πομπώδες συμπλήρωμα δικαίωσης: πάταξη της διαπλοκής, υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος, διαφάνεια, νομιμότητα.

Γ. Πλειός: Απόκλιση Πολιτικών-Πολιτών για το ρόλο της τηλεόρασης

Νέα Κρήτη

Ο θόρυβος και η αντιπαράθεση μεταξύ πολιτικών δυνάμεων, αλλά και διαμάχες παλιών και νέων καναλαρχών, είναι  σε ευθεία απόκλιση , από την πραγματική εικόνα που έχει η κοινωνία των πολιτών για τον βαθμό παρέμβασης που διαθέτει σήμερα το συγκεκριμένο μέσο, είπε στον 9.84 ο καθηγητής ΜΜΕ στο ΕΚΠΑ, Γιώργος Πλειός. Ο διαγωνισμός ήταν μία αρχή για να μπει τάξη σε ένα χρόνιο ανεξέλεγκτο  καθεστώς  πάνω σε δημόσιες συχνότητες, αλλά ούτε η διαπλοκή σταματά, ούτε η δύναμη του πλούτου μπορεί να είναι το κυρίαρχο κριτήριο για την παροχή άδειας, σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο Γ.Πλειός , αναφέρθηκε σε άλλα κριτήρια που θα πρέπει να εγγυούνται  μία ποιοτική και  δημοκρατικά ελεγχόμενη ενημέρωση , ενώ ταυτόχρονα σημείωσε με νόημα , πως όλες  οι κινήσεις μέχρι σήμερα είναι μπαλώματα και χρειάζεται μία συνολικότερη εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι , όπου ο αριθμός των αδειών δεν θα χρειάζεται υπουργική ρύθμιση, αλλά εκ των πραγμάτων θα οδηγούσε ενδεχομένως  σε μικρότερο αριθμό και από τις 4 , με όρους βιωσιμότητας.

Γ. Κοντογιώργης "Θέμα όχι ποιος πληρώνει αλλά τι ελέγχει μέσω αδειών"

Νέα Κρήτη

Το σύστημα της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας υπεύθυνο για την κατάρρευση της, απλά με το νέο σίριαλ των τηλεοπτικών αδειών επιχειρεί την διάσωση και αναπαραγωγή του.

Γιατί το θέμα δεν είναι ποιος πληρώνει για την άδεια και πόσα, αλλά ότι μέσω αυτής ελέγχεται όλο το σύστημα ανάδειξης πολιτικών και κυρίως μετατροπής το δημοκρατικού δικαιώματος στην ενημέρωση, σε καταναλωτικό προϊόν  και αγορά, δηλώνει στον 9.84 ο πανεπιστημιακός  Γιώργος Κοντογιώργης.

Ο ίδιος μίλησε και για νέο μεγάλο σκάνδαλο με το προσφυγικό, αναφερόμενος ευθέως στη τάση του πακτωλού χρηματοδοτήσεων σε ΜΚΟ με το κράτος να δηλώνει αδυναμία διαχείρισης με προφανή όπως είπε στόχο να μετατραπεί η χώρα σε χώρο.

Στ. Κούλογλου: "Να υπάρξουν άλλες πρόνοιες για τις περιφερειακές τηλεοπτικές άδειες"

Νέα Κρήτη

Στην ανάγκη εσωτερικών ακροατηρίων σε χώρες της Ε.Ε. που μπαίνουν σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο  και την άνοδο ακραίων  φοβικών κινημάτων, αποδίδει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου, την νέα όξυνση δηλώσεων για «επιστροφή προσφύγων» στην Ελλάδα.  Αίσθηση όμως προκάλεσαν τα όσα είπε ο έλληνας ευρωβουλευτής για τις τηλεοπτικές άδειες. « Τίποτα δεν τελείωσε, όλα τώρα αρχίζουν και ανεξάρτητα αν ο νόμος σηκώνει συζήτηση, όλα θα κριθούν στη εφαρμογή του για τα αθηνοκεντρικά κανάλια. Προφανώς και δεν θα έπρεπε το τίμημα να είναι το μόνο κριτήριο, αλλά δεν μιλάμε για κανονικές καταστάσεις επί δεκαετίες και κάτι έστω και έκτακτα έπρεπε να γίνει». Αλλά ο Στέλιος Κούλογλου πήρε σαφείς αποστάσεις για τις περιφερειακές άδειες: « Ασφαλώς ο νόμος και πρέπει να ισχύσει και για την περιφέρεια, αλλά όχι με τα ίδια κριτήρια. Ο περιφερειακός τύπος καλύπτει άλλες ανάγκες και αλλοίμονο αν μπει σε διαγωνισμό πλειοδοσίας, όπου κάποιος μεγαλοεπιχειρηματίας των Αθηνών ελέγξει και την περιφέρεια. Τότε θα μιλάμε για πραγματικά ολιγοπώλια στην ενημέρωση. Πρέπει άλλα κριτήρια να έχουν προτεραιότητα για τις περιφερειακές άδειες».

Ο έλληνας ευρωβουλευτής μίλησε και για την πορεία με την αρνητική κατάσταση γύρω από την TTIP,σημειώνοντας πως  αυτή η συζήτηση θα τραβήξει πολύ ακόμη, όμως την ίδια ώρα μία ανάλογη αν και μικρότερη συμφωνία με τον Καναδά η CETA, επιχειρείται να περάσει από τα εθνικά κοινοβούλια ως «δούρειος ίππος» , καταργώντας πολλά όπως τα ΠΟΠ και οι επιδοτήσεις προϊόντων.  Οι έλληνες  βουλευτές , είπε, θα πρέπει να ενημερωθούν άμεσα για την CETA και να την καταψηφίσουν όταν έρθει στη Βουλή.

Πολιτισμική χρεοκοπία

analyst

Τα 246 εκ. € που προσφέρθηκαν για τη χειραγώγηση των Ελλήνων, τεκμηριώνουν πόσο ισχυρός είναι ο λαός που όμως επιλέγει να σιωπά όπως τα  πρόβατα – ενώ είναι εντυπωσιακή η δημοσιότητα που δίνεται σε έναν άνθρωπο που απλά διασπείρει ψευδείς ελπίδες ύψους 600 δις $, όταν κανείς δεν επισημαίνει τη διακριτική αποχώρηση του ΔΝΤ.

«Για εκείνο το χρονικό διάστημα που αρκεί μία σπίθα για να ξεσπάσει μία τεράστια πυρκαγιά στο χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη, η Ελλάδα θα διατηρείται τεχνητά στη ζωή – με κάθε τρόπο και ανεξάρτητα από την παταγώδη αποτυχία των οικονομικών προγραμμάτωνπου εφαρμόζονται ή από το κόμμα που την κυβερνάει.

Εάν τυχόν όμως ο κίνδυνος αυτός περάσει, τότε η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε χρόνο μηδέν εκτός Ευρωζώνης και στα σκουπίδια της ιστορίας – λεηλατημένη δυστυχώς και πλήρως εξαθλιωμένη».

Άποψη

Η πώληση των τεσσάρων τηλεοπτικών συχνοτήτων έναντι 246 εκ. € ήταν ασφαλώς μία μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης – εάν φυσικά υποθέσουμε πως θα εισπραχθούν τα χρήματα, καθώς επίσης χωρίς να συμπεριλάβουμε την «ποιότητα» και το ήθος ορισμένων από αυτούς που πλειοδότησαν.