To Mega, οι τραπεζίτες και ο εισαγγελέας

του Μάκη Ανδρονόπουλου  – 

Είναι απορίας άξιον γιατί οι τράπεζες, στις οποίες χρωστά το Mega, δεν ανέλαβαν εγκαίρως την διοίκηση του καναλιού και άφησαν τους μετόχους να απαξιώσουν πλήρως την εμπορική του αξία με το να μη συμμετάσχουν στην διεκδίκηση τηλεοπτικής άδειας. Καθώς η 7η άδεια παραμένει στο συρτάρι του ΕΣΡ, μήπως πρόκειται για στρατήγημα; Μήπως είναι γκάφα; Τι νομικές και οικονομικές υποχρεώσεις ακυρώνει η «αυτοκτονία» του Mega την προηγουμένη του διαγωνισμού για τις άδειες;

Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απαντήσουν οι τραπεζίτες στους μετόχους των τραπεζών και στο χρηματιστήριο, αλλά και στον οικονομικό εισαγγελέα. Το ίδιο ισχύει και για τους μετόχους;

Το Mega αποτελεί μια βιομηχανική μονάδα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης που έχει ενσωματώσει με τους ανθρώπους του και την τεχνολογία του μια τεράστια εμπειρία στην διαχείριση, στην παραγωγή, στην ψηφιακή τεχνολογία κ.ο.κ. Η απαξίωσή του είναι κόστος για τον παραγωγικό ιστό της χώρας και για τους φορολογούμενους που θα κληθούν εμμέσως να πληρώσουν τα χρέη του.

Και βεβαίως όλα δείχνουν πως η ηρωική προσπάθεια των εργαζόμενων που το κράτησαν ζωντανό 20 μήνες και αποπλήρωναν απλήρωτοι τα χρέη των μετόχων προς τις τράπεζες θα «εκτελεστούν» στον Καιάδα του τραπεζοδικαστικού μυστικισμού.

Tο τελευταίο «χαρτί»

του Χρήστου Γιανναρά

Η​​τημένη απάτη ή δικός μας αυτευνουχισμός να μιλάμε, ακόμα σήμερα, για «δημοκρατία»; Στον τόπο μας, φυσικά, στο άμεσο πεδίο όπου πραγματώνουμε τη (μία και μοναδική) ζωή μας.

Tα κόμματα εμπαίζουν στην πράξη κάθε προϋπόθεση δημοκρατίας: Δεν διαφοροποιούνται πολιτικά, εξομοιώνονται αδιάντροπα από μόνη την εξουσιολαγνεία τους, δεν πιστεύουν σε τίποτα. «Συντηρητικοί» συγκυβερνούν ανετότατα με φανατισμένα αντίπαλους «σοσιαλιστές», «ριζοσπάστες» αριστεροί με ακραίους «εθνικιστές». Oλοι ασκούν την ίδια (έξωθεν υπαγορευόμενη «μέχρι σημείων στίξεως») πολιτική, κανένας δεν διερωτάται ούτε καν για περιθώρια αυτενέργειας – έστω στην αποκομιδή των σκουπιδιών.

Eτσι κι αλλιώς, η λαϊκή ψήφος ήταν και είναι κατά πλειονότητα άκριτη – παρορμητική ή πανεύκολα εξαγοραζόμενη. Παγιδευμένη στην παντοδυναμία του «πελατειακού κράτους» ή στους μηχανισμούς (ακαταμάχητους) πλύσης εγκεφάλου των μαζών.

Aν κριθεί η ελλαδική κοινωνία από το επίπεδο των ιδιωτικών (που θα πει: εμπορικού συμφέροντος) MME, το συναγόμενο είναι ντροπή και απελπισμός: Aντιπολιτευτικός φανατισμός, ίσως πιο μανιασμένος και από τη μικρονοϊκή κυβερνητική προπαγάνδα. Kαι σαφώς ευτελέστερη αγλωσσία, αισθητικός πρωτογονισμός, προτεραιότητα του εντυπωσιασμού (για κάφρους) – κυριολεκτικός εφιάλτης. Aντί για δημοκρατική κατάκτηση πολυφωνίας, η παραχώρηση συχνοτήτων σε ιδιώτες αποδείχτηκε καταλύτης για τη ραγδαία απομώρανση του πληθυσμού, που εγγίζει τα όρια μεθοδικής γενοκτονίας. Kαθόλου τυχαία, το σύνολο σχεδόν των ιδιωτικών καναλιών λειτουργούν ολημερίς ως πωλητήρια – τα πάντα στην τηλεοπτική προοπτική υπηρετούν μόνο τη λογική της αγοράς, την προτεραιότητα να κερδηθούν οι εντυπώσεις για το όποιο εμπόρευμα.

Γ.Κοντογιώργης, (α) Ο "αντισυμβατικός Τραμπ. (β) Η "τηλεοπτική άνοιξη" του 1989 και τα "απόνερα" της αντιδραστικής κομματοκρατίας

Κοσμοσύστημα

Ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης στην εκπομπή του SBC Business Channel "Πολιτικοί και Οικονομία" της 11.11.2016 και στην δημοσιογράφο Μαρία Σμιλίδου.

(Α) Ο αντισυμβατικός "Τραμπ" απέναντι στο συμβατικό κατεστημένο

(Β) Το τηλεοπτικό τοπίο στην Ελλάδα και το ΕΣΡ. Η "δημοκρατική άνοιξη" του 1989, η αντιδραστική ιδιοποίηση των ΜΜΕ και τα "απόνερά" της έως τις ημέρες μας 

Η καημένη η συνεννόηση/ συναίνεση και το ΕΣΡ

Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Η μείζων αντιπαραθετικότητα - ψέματα! η γνήσια εχθροπάθεια - που κατάφερε κι ανέβασε και εγκατέστησε στο προσκήνιο των πολιτικών μας πραγμάτων ( τα οποία πολιτικά μας πράγματα αληθινά κοντεύουν να ξαναέλθουν σε μνήμες Διχασμού του 1915, του "γνήσιου" Διχασμού) η περιθωριακής εν τέλει σημασίας υπόθεση του ΕΣΡ και των τηλεοπτικών αδειών, υπόσχεται να κάνει κι ένα ακόμη θύμα: την καημένη την συναίνεση, ακόμη-ακόμη και την απλή συνεννόηση, στα πλαίσια του πολιτικού συστήματος.

Τι θέλουμε να πούμε; Όλοι πια το μάθαμε, ότι το ΕΣΡ "μας" - το οποίο , ειρήσθω εν παρόδω, μόλις τώρα το ανακαλύψαμε ως υπέρτερη αξία (στην Αξιωματική Αντιπολίτευση το ανήγαγαν μάλιστα μέχρι και σε σύμβολο της Δημοκρατίας; ας ξεκαβαλικέψουν λίγο προτού χαλάσουν τις ίδιες τις λέξεις!) ενώ επί χρόνια και χρόνια μούχλιαζε και αυτοαπαξιωνόταν κατατριβόμενο στα μικρά και ασήμαντα (το φιλι δυο ανδρών σε σήριαλ Παπακαλιάτη υπήρξε η κορυφαία στιγμή του ΕΣΡ), συγκροτείται με την συνταγματικά μπετοναρισμένη πλειοψηφία των 4/5 στην Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής. Το ότι ο αλλοπαρμένος συνταγματικός νομοθέτης του 2001 (εποχή Κώστα Σημίτη) θεώρησε ότι - στην Ελλάδα, στην πραγματική Ελλάδα! - θα είχαμε υποχρεωτικές συναινέσεις των 4/5, όπως ο άλλος εξίσου αν μη περισσότερο απροσγείωτος συνταγματικός νομοθέτης του 1975 (εποχή Κωνσταντίνου Καραμανλή) χάραξε στας Δέλτους του Συντάγματος ότι, άμα η Βουλή δεν μαζεύει πλειοψηφίες των 2/4 ή έστω των 3/5 προκειμένου να βγάλει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τότε "πάμε εκλογές" , όλη αυτή θεσμολαγνική οικοδόμηση αδιεξόδου ήταν ήδη ένα κακό. Ένα επικίνδυνο κακό. Ο τρόπος εκτέλεσης αυτής της ιδέας, υπήρξε ακόμη χειρότερος.

Όπου τα εξωτερικά μέτωπα επιταχύνουν απότομα

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Ούτως ή άλλως, η σχεδιασμένη για τις 15 Νοεμβρίου επίσκεψη του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα –με επόμενο σταθμό του το Βερολίνο, αλλά χωρίς (όπως συνηθίζεται για τους αμερικανούς επισήμους) ενδιάμεσο σταθμό στην Τουρκία: σημαντικό– στρέφει "αναγκαστικά" τα μάτια προς τα εξωτερικά μέτωπα, αποσπώντας από την τραγική μας εσωστρέφεια με τις τηλεοπτικές άδειες, το ΕΣΡ και τα συναφή. Πάλι καλά!

Όμως, το "εκεί έξω" κινείται ακόμη ταχύτερα απ' όσο παρακολουθούμε. Δείτε για παράδειγμα το πώς, 11 μόλις μέρες προτού διεξαχθούν οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ για τον/την διάδοχο του Μπαράκ Ομπαμα, ανακοινώνεται αιφνιδίως από το FBI ότι ξανανοίγει την έρευνα στα διαβόητα e-mail της Χίλλαρυ Κλιντον. Τις τελευταίες μέρες, η πεισματική αυτοκαταστροφικότητα του ανθυποψηφίου της Ντόναλντ Τραμπ (με αποκορύφωση την προαναγγελία του ότι, αν χάσει, δεν θα αναγνωρίσει ενδεχομένως το αποτέλεσμα, αλλά και με το βουνό των ρατσιστικών/σεξιστικών σχολίων του) οδηγούσε σε "λογική νίκης" την καμπάνια Κλίντον. Τώρα, με το ζήτημα των e-mail να ξανανοίγει την τελευταία στιγμή –χαρακτηριστικό: η καμπάνια της το μόνο που ζητεί είναι να δημοσιοποιηθεί το "γιατί" και το "πώς", επί της ουσίας τίποτε δεν προλαβαίνει να παιχτεί!– μια επικράτηση Τραμπ στο νήμα και πάλι δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η υπόθεση των e-mail ξυπνάει το πιο αδύναμο σημείο της Χίλλαρυ: την περιορισμένη αξιοπιστία της. Θα γίνει η Ελλάδα/η ελληνική υπόθεση/οι ελληνικές υποθέσεις (χρέος, Προσφυγικό κυρίως, ακόμη και Κυπριακό) παράπλευρη απώλεια μιας τέτοιας εξέλιξης;

Γιώργος Πλειός : Τακτικισμοί εγκλωβίζουν το μελλοντικό ΕΣΡ

Νέα Κρήτη

Οι πολιτικοί τακτικισμοί  ιδίως της κυβέρνησης και της  αξιωματικής αντιπολίτευσης  με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών , αλλά και η απόλυτη  άρνηση της ΝΔ που αισθάνεται ότι έχει στριμώξει στο θέμα την κυβέρνηση, ουσιαστικά εγκλωβίζουν ως προς τις δυνατότητες του ένα μελλοντικό ΕΣΡ να ξεκαθαρίσει το τηλεοπτικό τοπίο με κανόνες. Αυτό είπε ο καθηγητής ΜΜΕ του ΕΚΠΑ Γιώργος Πλειός μιλώντας στον 9.84. Εκτίμησε ότι ακόμη και τώρα θα έπρεπε να ανοίξει η συζήτηση για το πώς μακριά από το κομματικό εναγκαλισμό θα έπρεπε  να συγκροτείται το ΕΣΡ.

Από πλευράς τακτικής πάντως, είναι ευφυές  για το πολιτικό σύστημα είπε ο κ. Πλειός, από τη στιγμή που στα βασικά θέματα της οικονομίας με τα μνημόνια τα περισσότερα κόμματα δεν έχουν διαφορές, να δείχνουν επικοινωνιακά ότι σε αυτό το θέμα έχουν ριζικές διαφορές.

Ήταν στραβό το κλιμα, το μασουλάει και ο γάιδαρος

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Συνέπεσε η εμπλοκή με την απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες - και η πολιτική εκρηκτικότητα, την οποία η εμπλοκή αυτή υπόσχεται/απειλεί να εγκαταστήσει πλέον σταθερά στο προσκήνιο με την αρνητική στάση της Ν.Δ. στην συγκρότηση του ΕΣΡ (που επιτάσσει το ΣτΕ, κατά τα άλλα) αν η Κυβέρνηση δεν φωνάξει "Ήμαρτον!". συν με την συνεχιζόμενη/ προεξαγγελμένη νομοθετική πρωτοβουλία Νίκου Παππά (με βάση πολύ κοντινή προς την καταρριφθείσα από το ΣτΕ) για την ενδιάμεση κατάσταση - με μια επιδείνωση των προοπτικών διαπραγμάτευσης με τους "εταίρους" για την πορεία του Μνημονίου-3.

Τι εννοούμε; Ότι οι Τροϊκανοί/το Κουαρτέτο ήρθαν στην Αθήνα και απήλθαν αφού ανακίνησαν τα γνώριμα και αναμενόμενα μέτωπα διαφωνίας, αρκετά με ισχυρή πολιτική ένταση (όχι δε μόνον τα εργασιακά/συνδικαλιστικά καταγράψτε π.χ. τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς μετά από κατασχέσεις για "κόκκινα δάνεια") ενώ υποτίθεται ότι αναμενόταν μια επίσπευση των διαδικασιών της δεύτερης αξιολόγησης - με επιθυμία όλων των εμπλεκομένων μερών, δε.

Κυρίως όμως ότι οι προοπτικές να αρχίσει στα σοβαρά συζήτηση για το χρέος (κεντρικό πολιτικό στοίχημα της Κυβέρνησης Τσίπρα) πήγαν απότομα πίσω. Στην γραμμή "Οχι, όχι και όχι!" του Βόλγκφανγκ Σώϋμπλε για έναρξη οποιασδήποτε σοβαρής συζήτησης για το χρέος προσήλθε, διαβεβαιώνοντας ότι το Ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο για μια δεκαετία ακόμη, και ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο γενικός διευθυντής του ESM που έχει στα χέρια του το μεγαλύτερο μέρος του ως άνω χρέους. Σημειωτέον πως όλοι γνωρίζουν ότι ο Ρέγκλινγκ και οι άνθρωποί του έχουν ήδη κάνει προεργασία  ουσίας για τις βραχυπρόθεσμες κινήσεις διαρρύθμισης/reprofiling του χρέους - άλλον δε και προβολές για την μεσοπρόθεσμη (μέχρι ακριβώς το 2011) προσαρμογή. Η ευθυγράμμιση με Σώϋμπλε βγάζει μάτι.

Αντώνης Μανιτάκης : Πολωτικές επιλογές αντί συναίνεσης

Νέα Κρήτη

Η απόφαση του Σ.τ.Ε.  ήταν αναμενόμενη από τη στιγμή που η κυβέρνηση αντί για συμμόρφωση με τις πρόνοιες του συντάγματος, επέλεξε αποφάσεις καθαρά αντισυνταγματικές, όπως για τις αρμοδιότητες του ΕΣΡ, είπε ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και άλλοτε υπουργός, Αντώνης Μανιτάκης.  Ο ίδιος υποστήριξε ότι ούτε οι προσωρινές άδειες έχουν κανένα νόημα και κυρίως δεν μπορούν εκτός ΕΣΡ να υπάρξουν αποφάσεις, που θα εγείρουν νέες δικαστικές περιπέτειες. Η επιλογή του Β.Πολύδωρα, είναι ενδεικτικό του κλίματος  πόλωσης με το οποίο προσέρχεται η κυβέρνηση στο θέμα και μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε.

Η χώρα, πρόσθεσε ο κ. Μανιτάκης,  θα πρέπει να προχωρήσει σε συναινέσεις ενώπιον κρίσιμων θεμάτων επιβίωσης του έθνους και όχι να μετεωρίζεται  στο αν θα συγκροτήσει ΕΣΡ για ένα θέμα που θα έπρεπε χρόνια τώρα να έχει ρυθμιστεί. Η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι η αντισυνταγματικότητα νόμων δεν θεραπεύεται με πόλωση.

Οι άδειες των καναλιών: μια ματιά στις δικαστικές διεκδικήσεις

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Προσπαθήσαμε, χθες, να ξεφύγουμε για λίγο απο την συζήτηση για τις άδειες των καναλιών – συζήτηση η οποία πάει να γίνει σαν τον λεκέ απο λάδι, που όλο και απλώνει και μπαίνει πιο βαθιά στο ύφασμα ή το χαρτί που έπεσε. Όμως, τι να κάνουμε!, τα παρακλάδια αυτής της συζήτησης δεν λένε να σταματήσουν να εξελίσσονται. “Οι χαμένοι” της διαδικασίας αδειοδότησης – το MEGA που τέθηκε εξαρχής εκτός με την εγκατάλειψή του απο τους μετόχους του (ακούγεται πικρό, αλλά έτσι είναι), ο STAR του Ομίλου Βαρδινογιάννη (για το οποίο εξέπληξε πόσο τα “χτυπήματά” του στην δημοπρασία ήταν σαν… να συμμετείχε σε άλλη διαδικασία) και ο ALPHA Koντομηνά (το λιγότερο δανεισμένο κανάλι, και με συγκρατημένο κόστος/πρώτη θέση στις τηλεθεάσεις τελευταίως, σαν να ξαφνιάστηκε και το ίδιο πώς προσέφερε 61 εκατομμύρια, δηλαδή 18 και 12 περισσότερα απο τους πρώτους υπερθεματιστές, αλλά έμεινε χωρίς άδεια) – έκαναν σαφείς ανακοινώσεις διεκδίκησης της δικαίωσής τους μέσα απο την δικαστική οδό.

 Χρειάζεται συνεπώς να δούμε απο λίγο πιο κοντά αυτό το σκηνικό, την στιγμή που κρίνονται τα “Πόθεν Έσχες” των 4 επιτυχόντων στην διαδικασία. Λοιπόν: όλοι πλέον γνωρίζουν ότι η πρώτη ουσιαστική ομοβροντία αμφισβητήσεων (με πυρήνα την αντισυνταγματικότητα του Νόμου Παππά, συνεπώς όλης της διαδικασίας) κρίνεται στο ΣτΕ μέσα Σεπτεμβρίου, με διαρρεύσασα προσδοκία να υπάρξει απόφαση μέσα στον Οκτώβριο: ασφαλιστικά μέτρα είναι και πάλι, αλλά κατευθύνονται στον πυρήνα του διαγωνισμού. έως τώρα αστόχησαν αιτήματα για προσωρινή διαταγή, καθώς και τα πρώτα ασφαλιστικά, του Ιουλίου, στο ξεκίνημα της διαδικασίας. Η προσέγγιση του ΣτΕ, έως τώρα, ότι ήταν “επιβεβλημένη η χορήγηση αδειών με απλοποίηση και επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης” και ότι “επιτακτική [ήταν] η ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης καθώς απο 31/12/2015 έχει λήξει η πολλάκις παραταθείσα σχετικά προθεσμία” οπότε ήρκεσε έως τώρα. Το Δικαστήριο είχε δείξει εξαιρετικά ενοχλημένο απο τις “αλλεπάλληλες νομοθετικές διατάξεις [παρατείνουσες] επ’ αόριστον, σε αντίθεση με την νομολογία του ΣτΕ”.

Η εμπλοκή με το ΕΣΡ και ο νέος χάρτης της διαπλοκής

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ψηφοφορία στην ολομέλεια της Βουλής για την τροπολογία ενίσχυσης των μελών του ΕΣΡ, στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου, 2016. Φωτογραφία: Νίκος Λιμπερτάς / SOOC

του Παναγιώτη Σωτήρη

Η κυβέρνηση διατρανώνει σε όλους τους τόνους ότι θέλει να χτυπήσει τη διαπλοκή, αλλά την εμποδίζει η άρνηση της ΝΔ να συναινέσει στον ορισμό των μελών του ΕΣΡ. Όμως, αυτό που εννοεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο αρμόδιος υπουργός Νίκος Παππάς είναι να μπορέσει να ξαναμοιράσει τη διαπλοκή κατά το συμφέρον της, ξεκινώντας από τον χάρτη των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Και για να το καταφέρει δεν θα διστάσει να προχωρήσει σε νομοθετικά πραξικοπήματα.

Όπως αναλυτικά περιγράφεται στο τεύχος του UNFOLLOW Ιανουαρίου, που κυκλοφορεί, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εκπροσωπεί ένα εγχώριο «κουαρτέτο» που περιλαμβάνει πέραν του Αλέξη Τσίπρα, τον πρόεδρο της δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, τον τέως πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή και τον εκδότη Νίκο Χατζηνικολάου ως εκπρόσωπο των επιχειρηματικών συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη αλλά και άλλων (π.χ. του Γιώργου Κουρή).

Η ίδια η σύνθεση του κουαρτέτου παραπέμπει και στην ιδιαίτερη σημασία που έχει ο χώρος της ενημέρωσης. Κοινώς ήταν και παραμένει προτεραιότητα της κυβέρνησης να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ενημέρωση αλλά και να ανοίξει χώρο για άλλους «παίκτες στην τηλεοπτική αγορά», στριμώχνοντας παράλληλα όσους εκπροσωπούν την προηγούμενη εκδοχή διαπλοκής.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, αναμενόμενο ήταν να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η κυβέρνηση για την κατάσταση στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Άλλωστε, πολύ νωρίς είχε κάνει σαφές ότι θέλει να φέρει νόμο για τις τηλεοπτικές συχνότητες, τις άδειες των καναλιών κ. ά.

Ο ΕΣΡ ΜΠΑΛΟΥΡΔΟΣ

iskra

ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ*

Οταν εγκαλείσαι από κάποιαν Αρχή για «υποχρέωση σεβασμού της έννομης τάξης της χώρας», μάλλον σε ζώνουν τα φίδια ότι έχεις χρονοδιακτινισθεί πίσω στη δεκαετία του 1950, ή στην καρδιά της χουντικής περιόδου του 1960...

Βεβαίως, όταν διαπιστώνεις ότι ο χωροφύλαξ που έχει στείλει ο αστυφύλαξ να σου σφυρίξει στ’ αυτί δι’ υπόθεσίν σου είναι το ΕΣΡ, έρχεται η ψυχή σου στον τόπο της, δεν αντιμετωπίζεις κάποια τραγωδία, αλλά την τραγική γελοιότητα μιας δράκας αλλοφρόνων.

Κι εξηγούμαι: το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης στην εμμονική και μανιακή καταδίωξη του Real Fm που το στιγματίζει, προσέθεσε ένα ακόμη «διαμάντι» - αυτήν τη φορά εναντίον της «Ελληνοφρένειας», κατηγορώντας τους συντελεστές της εκπομπής για παραβατική συμπεριφορά εις ό,τι αφορά την υποχρέωσή τους να σέβονται την έννομη τάξη της χώρας.

Δεν ξέρω πώς μια παράνομη στη σύνθεσή της (είναι όλα της τα μέλη εκπρόθεσμα) Ανεξάρτητη Αρχή αντιλαμβάνεται τη νομιμότητα, αλλά γνωρίζω πώς θα έπρεπε η νομιμότητα να αντιλαμβάνεται τις Ανεξάρτητες Αρχές: σαν έναν καρκίνο που (όπως οι ΜΚΟ και οι offshore) κατατρώει το πολίτευμα. Πώς; συμβάλλοντας στην άμβλυνση της διάκρισης των εξουσιών. Στις Ανεξάρτητες Αρχές (φρούτο κι αυτό του «εκσυγχρονισμού») ανατίθεται έργο που θα έπρεπε να φέρουν και να περαιώνουν η νομοθετική ή η εκτελεστική εξουσία (και να ελέγχει η δικαστική). Τίποτα απ’ αυτά δεν συμβαίνει και έτσι η Ανεξάρτητη Αρχή λειτουργεί σαν μια πολιτική offshore μέσα στην οποίαν διαχέονται και χάνονται ευθύνες, υποχρεώσεις και αρμοδιότητες των τριών συντεταγμένων εξουσιών.