Νέα Πολιτική
του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Όταν, το 1988 ήταν, ο Αντρέας συναντήθηκε στο Νταβός – που ακόμη δεν το είχαμε “ανακαλύψει” στην Ελλάδα ως τόπο συνάντησης των ουσιαστικών διαμορφωτών της διεθνούς πολιτικής… – με τον Τουργκούτ Οζάλ για να “επαναδρομολογηθούν” σε εποικοδομητική βάση οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις, και μ’ αυτό ως στόχο συμφώνησε/δέχθηκε να συμφωνηθεί το “να τεθεί το Κυπριακό στο ράφι”/“to shelve the Cyprus issue”, εκείνο που είχε κατά νουν ήταν να δημιουργηθεί μια δυναμική. Η οποία θα παρέσυρε προς θετική κατεύθυνση – κατεύθυνση επίλυσης – το σύνολο των τότε ζητημάτων.
Απεδείχθη ότι, ουσιαστικά, σ’ εκείνη την στροφή ήταν που εγκατέλειψε ο Αλέξης την υστεροφημία του ως σημαντικού ηγέτη – άλλωστε χρειάστηκε να εκφωνήσει το mea culpa για να ξαναβρεθεί στην θέση οδηγού των Ελληνικών πραγμάτων που του είχε δώσει ο κόσμος. Ετούτη την φορά, στην Κορυφή των “28” +1 (με το “1” να είναι η Τουρκία η οποία προσήλθε ούτε καν διά του Σουλτάνου Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν, αλλά διά του πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου: βοήθησαν τα θεσμικά ώστε η Τουρκία να μην εκθέσει καν τον κυρίως ηγέτη της…) συζητήθηκαν και συμφωνήθηκαν πολλά.
Που μπορεί να αποβούν ιστορικά. Η “Ευρώπη” έδωσε την βίζα – καλά, για Τούρκους φοιτητές κι επιχειρηματίες. καλά, σε ορίζοντα φθινοπώρου 2016 – σε μια Τουρκία που μόλις μεθόδευσε την προφυλάκιση δυο δημοσιογράφων της Τζουμχουριέτ διότι δημοσιοποίησαν στοιχεία για την εμπλοκή της Άγκυρας με το Ισλαμικό Κράτος. μόλις ολοκλήρωσε την κηδεία του Προέδρου Δικηγορικού Συλλόγου στο Ντιάρμπεκιρ (Κούρδοι…) ο οποίος δολοφονήθηκε την ώρα που έλεγε διάφορα περί ειρήνης. μόλις απέδωσε στους Ρώσους το σκυλευμένο πτώμα του Ρώσου πιλότου που “υποδέχθηκαν” οι Τουρκομάνοι στην Συρία.
Πέρα, δε, από τα 3 δις “πρώτη χρηματοδότηση” για να συγκρατήσει στο έδαφός της το κύμα των Σύριων προσφύγων (το πώς και πόσο θα συζητηθεί εν συνεχεία), δόθηκε το πράσινο φως ώστε να ανοίξουν περαιτέρω κεφάλαια των παγωμένων διαπραγματεύσεων της Άγκυρας με την ΕΕ: και το μεν Κεφάλαιο 17 που αφορά οικονομική-νομισματική πολιτική είναι σχετικά ανώδυνο και ανοίγει άμεσα, άλλα όμως που αφέθηκαν για την άνοιξη και αφορούν εμπορικά κοκ είχαν “βέτο” Κύπρου και στήριξη από Ελλάδα επειδή… η Τουρκία συμβαίνει να αρνείται την ύπαρξη καν της Κυπριακής Δημοκρατίας ως εταίρου των “28”! Αθήνα και Λευκωσία είτε σίγησαν (“to shelve the issue”), είτε δεν ακούσθηκαν.
Αυτή η στάση, αν δεν είναι να αποβεί νέο Νταβός, “χρειάζεται” να αποδείξει ότι εξασφαλίζει δεδομένη κινητικότητα στο Κυπριακό που να οδηγεί ψιλο-άμεσα σε λύση. Βλέπει κανείς κάτι τέτοιο, αληθινά; Αξιόπιστα;
Ή τι;
Πάντως η ανταλλαγή tweets μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Αχμέτ Νταβούτογλου, κι ακόμη περισσότερο η… απόσυρση του tweet Τσίπρα δείχνει περίεργα σαν επιπολαιότητα.
*Συνεργάτης της Νέας Πολιτικής (Δημοσιεύθηκε στο Kontra News)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου