analyst
 |
| Πρόκειται για την αποβίβαση του διεθνούς κεφαλαίου από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, καθώς επίσης για τη συνήθη διαδικασία μίας χρηματοπιστωτικής κρίσης – όπου όλοι μαζί προσπαθούν την ίδια στιγμή να αποσύρουν τα χρήματα τους |
Πολλοί υποθέτουν πως η χρηματιστηριακή κρίση που ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα και η οποία θα μπορούσε να σταματήσει πολύ γρήγορα, οφείλεται στις αναπτυσσόμενες οικονομίες – επειδή συνοδεύθηκε από τη ραγδαία πτώση της ισοτιμίας των νομισμάτων τους. Είναι όμως πράγματι έτσι;
Πριν τοποθετηθούμε στο θέμα, οφείλουμε να τονίσουμε πως το ύψος των δεικτών πολλών χρηματιστηρίων είναι τουλάχιστον υπερβολικό, συγκρινόμενο με αυτά που συμβαίνουν στην πραγματική οικονομία. Επομένως ήταν και συνεχίζει να είναι απαραίτητη η «διόρθωση» τους, η οποία θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη, από την ελάχιστη που έχουμε δει μέχρι σήμερα.
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από το ύψος των δανειακών κεφαλαίων (margin debt), τα οποία τοποθετούνται στις μετοχές – κάτι που έχουμε τονίσει αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν. Τα «κεφάλαια» αυτά αυξήθηκαν ξανά το Δεκέμβριο στη Wall Street κατά 21 δις $, φτάνοντας στα συνολικά 445 δις $ – με την αύξηση να φτάνει στο 29% σε σχέση με ένα χρόνο πριν (όσο περίπου η άνοδος του S&P).
Εν τούτοις, ο δείκτης που προκαλεί «σοκ» είναι η «συνολική καθαρή ελεύθερη πίστωση» (total net free credit – investor net worth), η οποία είναι το σύνολο των ελεύθερων πιστώσεων σε μετρητά, συν τα πιστωτικά υπόλοιπα των δανειακών κεφαλαίων, μείον τις πιστώσεις (Free Credit Cash plus Credit Balances in Margin Accounts less Margin Debt). Ο συγκεκριμένος δείκτης μειώθηκε στα 148 δις $, στο διπλάσιο από το Φεβρουάριο του 2013 και στο διπλάσιο από την τελευταία κρίση του 2007 (γράφημα που ακολουθεί, μπλε σκούρο).
.jpg)
.jpg)
