Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

Ανακατατάξεις

analyst

Εάν καταρρεύσει το ευρώ, τότε οι προοπτικές θα είναι καλύτερες για τη Γερμανία, ενώ για όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατά πολύ χειρότερες – ειδικά για τη Γαλλία, με την Ιαπωνία και την Τουρκία να αποτελούν πρόβλημα για την παγκόσμια ειρήνη
Σύμφωνα με γνωστή κινεζική εφημερίδα, το πνεύμα των Χριστουγέννων ήταν ανύπαρκτο – με την έννοια ότι αυτό το έτος, ο τζίρος στα καταστήματα λιανικής, καθώς επίσης στους χώρους μαζικής εστίασης ήταν χαμηλός, παρά το ότι η χώρα συμμετείχε συνήθως στην παγκόσμια γιορτή.
Σε πολλά ξενοδοχεία, σε εστιατόρια, καθώς επίσης σε πολυκαταστήματα δεν υπήρχαν χριστουγεννιάτικα δέντρα, κεριά και άλλα στολίδια – γεγονός που ίσως οφείλεται στην εκστρατεία εναντίον της διαφθοράς, την οποία εγκαινίασε ο νέος πρόεδρος της χώρας, καταργώντας τις μέχρι σήμερα πλουσιοπάροχες εκδηλώσεις, με τις οποίες τα ανώτατα μέλη του κόμματος «αντάμειβαν» την εκλογική πελατεία τους.
Στα ξενοδοχεία πέντε αστέρων της Σαγκάης, το ρεβεγιόν των Χριστουγέννων δεν κόστιζε πλέον 500 $, όπως το 2012, αλλά μόλις 150 $ – πολύ λιγότερα δηλαδή από τους δύο μηνιαίους μισθούς που απαιτούνταν το 2012. Το ίδιο θα συμβεί και την κινεζική πρωτοχρονιά στο τέλος του Ιανουαρίου, επειδή η ηγεσία της χώρας έχει επιβάλλει λιτότητα στα μέλη του κόμματος της.

464 δις το Δημόσιο Χρέος της Ελλάδος!

του Γιώργου Βάμβουκα
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
Οι πάντες αναγνωρίζουν ότι το δημόσιο χρέος της χώρας μας είναι υπερμέγεθες. Αυτό το οποίο όμως ουδείς γνωρίζει, είναι το πραγματικό μέγεθος του δημοσίου χρέους. Κυβέρνηση και τρόικα διεξάγουν συζητήσεις, για να προσδιορίσουν την πολιτική, που θα υιοθετηθεί για το τρίτο κούρεμα του ελληνικού χρέους. Με αφορμή τις συζητήσεις αυτές, το καίριο ερώτημα που ανακύπτει είναι: Ποιο είναι το πραγματικό επίπεδο του δημοσίου χρέους της χώρας;
Για το 2013 το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 328 δις ευρώ ή 179,2% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της ελληνικής οικονομίας. Το μέρος του χρέους που απεικονίζεται σε swaps (συμφωνίες ανταλλαγής) υπολογίζεται σε 85 δις ευρώ. Ως γνωστό, η σύναψη των swaps συντελεί στη μεταφορά κρατικού χρέους στο μέλλον, επιβαρύνοντας έτσι πολλαπλά τις μελλοντικές γενεές. Με την πολιτική των swaps, το σημερινό χρέος της Ελλάδος θεωρείται υποεκτιμημένο, καθότι ένα σημαντικό του μέρος, περίπου 85 δις ευρώ, έχει μετατεθεί στο μέλλον και γι’ αυτό δεν αθροίζεται στον τρέχον δημόσιο χρέος.
Παράλληλα, το 2013 το χρέος των ΔΕΚΟ (Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί) και τα χορηγηθέντα δάνεια σε φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, εκτιμώνται σε 25 και 19 δις ευρώ αντίστοιχα. Επίσης, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους σε ιδιωτικούς φορείς, αναμένεται να διαμορφωθούν το 2013 σε 7 δις. Συνεπώς, το πραγματικό μέγεθος του δημοσίου χρέους της Ελλάδος εκτιμάται το 2013 σε 464 δις ευρώ (328+85+25+19+7=464).

Νεοφιλελεύθερος ρεαλισμός

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Χρήστου Νάτση
«Σε αυτή την κόλαση ζούσαν, όταν τη νύχτα των Χριστουγέννων τους επισκέφθηκε το πνεύμα. Μαζί του συνειδητοποίησαν τη δυστυχία τους να ζουν χωρίς συνοχή, ο καθένας για την πάρτη του. Και την επομένη, η μάνα είπε: “Ο πατέρας σας έχει δίκιο. Θα πρέπει να τα κάνουμε όλα αυτά σαν οικογένεια. Μόνο που αντί να κόψουμε το ιδιωτικό σχολείο μήπως να κόψουμε τα μαθήματα πιάνου για να εξοικονομήσουμε τα ίδια λεφτά;”. Η καθαρίστρια και η κοπέλα του μωρού είπαν: “Καταλαβαίνουμε το πρόβλημα. Μήπως αντί για απόλυση, θα ήταν καλύτερο να μοιραστούμε τις λιγότερες ώρες και τον μισθό;”. Και τα παιδιά, βλέποντας τον πατέρα μονιασμένο με τη μάνα, αποδέχτηκαν χωρίς ουρλιαχτά να χάσουν τα παγωτά τους και την πισίνα. Κι έζησαν αυτοί καλά ή, τουλάχιστον, καλύτερα. Εμείς ακόμη περιμένουμε το πνεύμα των Χριστουγέννων».
Έτσι τελειώνει η «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Διονύση Γουσέτη, ένα ψευδοδιήγημα δημοσιευμένο στην Καθημερινή ανήμερα τα Χριστούγεννα, που στέλνει με εύληπτα διδακτικό τρόπο το μήνυμα της ανάγκης οικογενειακής τακτοποίησης των οικονομικών της χώρας.

Θα αποφύγει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα νέο «Καστελόριζο» τύπου ΓΑΠ;

freepen


Αγραφιώτης Μιχάλης 

Όπως φαίνεται από τις αποφάσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, αρχίζει σταδιακά μια κατά μέτωπο επίθεση στην τρόικα, αλλά και γενικότερα στην πολιτική που εφαρμόζουν οι δανειστές ενάντια στη χώρα μας. 
Προφανώς, η ηγεσία της Κουμουνδούρου θεωρεί ότι οι συμβαδίζουσες προς το Μνημόνιο και την Τρόικα πολιτικές δυνάμεις έχουν χάσει την απήχησή τους στον κόσμο και πρέπει να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για μια έντονη διαμάχη μεταξύ της δύναμης που θα ηγηθεί τον τόπο και των δανειστών.

Ουσιαστικά, την επόμενη μέρα των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει να αντιμετωπίσει τις ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠαΣοΚ, αλλά την σκληρή στάση των δανειστών που αν δεν καμφθεί θα αποτυπωθεί ως πολιτικό κόστος στο ΣΥΡΙΖΑ. Άρα, πρέπει να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων ότι οι δανειστές όχι μόνο πρέπει να δεχθούν τις ιδιαιτερότητες που μπορεί να έχει μια κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά και να αποδεχθούν τροποποιήσεις στην καταβολή των δόσεων και την αποπληρωμή των χρεών.

Ίσως ο κ. Τσίπρας ζητά μέσα από αυτή την πολιτική να περάσει και το μήνυμα προς τους δανειστές ότι «δεν μασάμε» ως προς την επιβολή των απαιτήσεων του Μνημονίου. Ευχής έργου για το ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν η πρόωρη έξοδος της χώρας μας στις αγορές, όπου εκεί θα απαλλασσόταν από περαιτέρω επιβάρυνση με νέα μέτρα. Όμως, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι τα spreads δεν θα εκτοξευθούν. Αν παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα τότε θα αποδειχθεί περίτρανα ότι οι ευθύνες των κ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου ήταν μεγάλες στην κρίση της Άνοιξης του 2010 και ίσως να μπορούσε να αποφευχθεί η «τραγωδία του Καστελόριζου».

Οι ταξικιστές του ΣΥΡΙΖΑ και …η JP Morgan

Το ιστολόγιο του έξ' από δώ


Καλά, για τον βουλευτή-μεγαλοκαταθέτη του ΣΥΡΙΖΑ Τσουκαλά και τέως μεγαλο-συνδικαλιστή της εργατικής τάξης(;), δεν πολυ-εκπλαγήκαμε καθώς το συνδικαλιστικό εκτροφείο της ύστερης μεταπολίτευσης βρίθει από άτομα του αυτού φυράματος. Προσπάθεια πάντως γίνεται να περάσει στα ψιλά η δήλωση “έσχες” των δύο άλλων αστέρων του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ και εξ απορρήτων του Αλέξη,  καθηγητών Τσακαλώτου καιΣταθάκη. Ιδιαίτερα ο πρώτος, συχνά-πυκνά αρθρογραφεί υπέρ της “προτεραιότητας του ταξικού” απέναντι σε κάθε άλλη προσέγγιση της κρίσης (εθνικο-απελευθερωτική, υπαρξιακή, πολιτισμική, κλπ). Και δώσ’ του “ταξικό” και ξαναδώσ’ του “ταξικό” ο ταξικιστής αστέρας Ευκλείδης. Μύγα δεν σηκώνει στο “ταξικό” του ξίφος ο κυρ-καθηγητής! Ώσπου διαβάζουμε για τη δήλωση του “πόθεν αί-σχος” του, ΕΔΩ :
Χαρτοφυλάκια σε JP Morgan και Black Rock οι Τσακαλώτος και Σταθάκης
Μεγάλα χαρτοφυλάκια σε εταιρείες, όπως η JP Morgan και η Black Rock, κατέχουν δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι Ευκλείδης Τσακαλώτος και Γιώργος Σταθάκης, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις πόθεν έσχες.
Ειδικότερα ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει χαρτοφυλάκιο που πλησιάζει τις 500.000 ευρώ με ένα μεγάλο μέρος να έχει επενδυθεί, σύμφωνα με τον Σκάι, στην JP Morgan και την Black Rock. Εξίσου μεγάλο χαρτοφυλάκιο σε αμοιβαία κεφάλαια δηλώνει ο έτερος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, ο οποίος έχει επενδύσει συνολικά 426.000 ευρώ στις ίδιες, αλλά και άλλες αντίστοιχες εταιρείες. 

Creepware:Το άκρως επικίνδυνο λογισμικό παρακολούθησης μέσω κάμερας που σαρώνει παγκοσμίως και πώς να προφυλαχτείτε

Πενταπόσταγμα


Μπορεί πολλοί να έχουν θορυβηθεί το τελευταίο διάστημα με τηπαρακολούθηση μέσω της κάμερας του κινητού ή του υπολογιστή, ωστόσο πολλοί εδώ και χρόνια συνηθίζουν να κρατούν το κινητό μέσα στην τσέπη ή την τσάντα όταν βγαίνουν, καθώς και να κολλούν ένα χαρτάκι στην κάμερα του υπολογιστή όταν γράφουν.
Παρανοϊκοί ή περίεργοι; Τίποτα από τα δυο αφού όπως φαίνεται, υπάρχει ουσιαστικός λόγος πίσω από αυτήν την τρέλα και η πρόνοια σε αυτού του είδους την δραστηριότητα είναι απαραίτητη. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που υπάρχει πλέον πληθώρα προγραμμάτων που προφυλάσσουν για την αντιμετώπιση τέτοιου τύπου κακόβουλων δραστηριοτήτων.
Εξηγώντας πως λειτουργεί η παρακολούθηση μέσω web κάμερας και τι μπορούμε να κάνουμε γι αυτό, το techgear αναλύει την περίπτωση του creepware, περιγράφοντας τι ακριβώς είναι αυτές οι απειλές και τι μπορούν να κάνουν.
Τι ακριβώς είναι το creepware;
Το ακρωνύμιο RAT συχνά χρησιμοποιείται όταν αναφερόμαστε σε ένα τμήμα λογισμικού που επιτρέπει σε κάποιον να ελέγχει ένα σύστημα από απομακρυσμένο σημείο. Το RAT μπορεί να είναι συντόμευση από οποιοδήποτε από τα παρακάτω:

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ 11/10 Ο Δ. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ ΤΑ "ΣΠΑΕΙ" ΓΙΑ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013

Εταιρείες διοικούν το μεγάλο συνασπισμό του Βερολίνου

Info-War


Τα λόμπι των γερμανικών βιομηχανιών καθορίζουν την ατζέντα και την πολιτική λιτότητας της Μέρκελ

του Άρη Χατζηστεφάνου
Εφημερίδα ΠΡΙΝ 22/12/2013

Κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των ισχυρότερων επιχειρήσεων του γερμανικού κεφαλαίου είναι ο μεγάλος συνασπισμός που δημιούργησαν χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες στη Γερμανία.
Εκτός από τη συνεχή προσπάθεια επέκτασης του οικονομικού Ράιχ σε βάρος της περιφέρειας της ευρωζώνης, η Ανγκελα Μέρκελ έχει λάβει πλέον σαφείς εντολές να πραγματοποιήσει μια κατά μέτωπο επίθεση σε βάρος των Γερμανών εργαζομένων.
Όπως αποκάλυψε το περιοδικό Σπίγκελ, τα λόμπι των μεγαλύτερων γερμανικών πολυεθνικών καθόρισαν μέχρι και τις τελευταίες λεπτομέρειες των προγραμματικών δηλώσεων που κατέθεσαν τα δυο κόμματα για το σχηματισμό του συνασπισμού. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που καθυστέρησαν να μπουν οι τελικές υπογραφές καθώς στελέχη μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών αλλά και επιχειρήσεων από τους κλάδους της ενέργειας, της φαρμακοβιομηχανίας κτλ έστελναν καθημερινά διορθωτικές επισημάνσεις στους πολιτικούς του CDU και του SPD. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ενεργειακός κολοσσός RWE, ο οποίος τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιεί την Μέρκελ απροσχημάτιστα σαν «νταβατζή» στις σχέσεις του με ξένες κυβερνήσεις, είχε δημιουργήσει ένα «κέντρο επιχειρήσεων» στο οποίο στελέχη και αναλυτές παρακολουθούσαν και παρενέβαιναν επί 24ωρου βάσεως στις συνομιλίες για το σχηματισμό κυβέρνησης.

ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΕΙ ΠΟΤΕ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΟΥ ΚΑΡΤΕΡΑΣ ΑΝ….

oenelworld

1η περίπτωση . 
Σε μια πιάτσα υπάρχουν μερικά ταξί  και μπροστά στο καθένα υπάρχει ο οδηγός του. ( Στο μπροστινό κάθισμα του κάθε ταξί υπάρχουν όπλα που ανήκουν στον  οδηγό του.)
Κάποιοι φίλοι θέλουν να πάρουν ένα ταξί για να πάνε να δώσουν αίμα για ένα γνωστό τους που είναι  σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο.
Πηγαίνοντας στην πιάτσα συναντούν τους ταξιτζήδες  όπου ο καθένας τους προσπαθεί να τους πείσει  να διαλέξουν το δικό του ταξί. Όλοι οι ταξιτζήδες τους  καλοπιάνουν με θεατρινίστικο τρόπο, λέγοντάς τους ότι θα ικανοποιήσουν την ανάγκη τους κατά το καλύτερο δυνατό.  Ο ένας τους λέει ότι θα τους πάρει λιγότερα χρήματα, κάποιος  άλλος τους λέει ότι θα τους πάει πιο γρήγορα στον προορισμό τους, ο επόμενος τους λέει ότι θα τους πάει άνετα και με κλιματισμό ή με μουσική κοκ.
Οι φίλοι επιλέγουν έναν  οδηγό ο οποίος εκφραζόταν με τα πιο ωραία λόγια γιατί τους έπεισε πλήρως ότι θα είναι ο καλύτερος.  Κατόπιν μπαίνουν μέσα στο ταξί και λένε στον οδηγό να τους πάει στο νοσοκομείο. Ο οδηγός όμως, σχεδόν αυτόματα, σφραγίζει τις πόρτες και υπό την απειλή των όπλων του  λέει στους επιβάτες του: 
« Δεν θα σας πάω τώρα στο νοσοκομείο. Στο μέλλον ίσως. Θα δούμε.  Προς το παρόν δεν κρίνω σωστό να πάτε εκεί. Εσείς δεν με ψηφίσατε με «δημοκρατικές εκλογές»; Ε! λοιπόν εγώ θα πρέπει να εφαρμόσω το πρόγραμμά μου. Εγώ είμαι ο άριστος. Εγώ είμαι ο ειδικός στην οδήγηση. Εσείς έχετε το «δημοκρατικό»  δικαίωμα στο τέλος της τετραετίας να μη με ξαναψηφίσετε και να ψηφίσετε κάποιον άλλον αδελφό μου (ένοπλο) οδηγό.  Προς το παρόν όμως έχετε το «δημοκρατικό» δικαίωμα και την «ελευθερία» να μου κάνετε όση κριτική θέλετε, να διαφωνείτε, να διαμαρτύρεστε και να σφυρίζετε όσο θέλετε αλλά με ειρηνικά, νόμιμα μέσα. Εσείς είσαστε κυρίαρχοι, εσείς έχετε την εξουσία. «Δημοκρατία» έχουμε και η ουσία της δημοκρατίας είναι μόνο η ελεύθερη έκφραση.  Μη χρησιμοποιήσετε όμως βία, μη προσπαθήσετε να μου πάρετε  τα όπλα για να με απειλείτε εσείς  με σκοπό να σας πηγαίνω όπου θέλετε γιατί θα κάνω εγώ πρώτος χρήση των όπλων. Θα εφαρμόσω  τη νομιμότητα. Πρέπει να είμαστε ενάντια στη βία από όπου και να προέρχεται. Τώρα εγώ θέτω τους κανόνες-νόμους που σας αφορούν.  Αυτό επιτάσσει  το «δημοκρατικό μας» σύνταγμα.  Τώρα εμένα εκλέξατε με εκλογές και εκλογές σημαίνει «δημοκρατία» δηλαδή εξουσία του λαού. Εγώ είμαι ο άριστος, ο ειδικός στην οδήγηση και άρα εγώ ξέρω τι θα πρέπει να κάνετε για να ικανοποιείτε τις ανάγκες σας. Εσείς δεν πρέπει να αποφασίζετε γιατί δεν ξέρετε τις ανάγκες σας και άρα θα κάνετε λάθη.
 Θέλετε δε θέλετε, στο τέλος εγώ θα αποφασίζω για σας.

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ 22/11 ΤΟ ΡIΣΚΟ ΤΗΣ ΚΡIΣΗΣ

Η κρυφή γοητεία των social media στους εξουσιαστές

Παραλληλογράφος

Αναδημοσίευση από το freenet2004.wordpress
Η κατοχή των μέσων επικοινωνίας και χειραγώγησης από τα αφεντικά των ΜΜΕ με παράλληλες δραστηριότητες σε άλλους τομείς της παραγωγής που εξασφαλίζουν την κερδοφορία και την παραγωγή υπεραξιών σε πρώτο επίπεδο, αποτελεί την ικανή και αναγκαία συνθήκη για τη διαπλοκή των μέσων ενημέρωσης με το καπιταλιστικό κράτος και τις εξουσίες. Σε προηγούμενο άρθρο του blog είχαν αναλυθεί οι σχέσεις διαπλοκής κράτους και αφεντικών των ΜΜΕ με μια σειρά διευκολύνσεων και ρυθμίσεων ευνοϊκών προς τα αφεντικά των ΜΜΕ από τους εξουσιαστές της κυβέρνησης. Στο σημερινό άρθρο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τη σχέση της εξουσίας με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο ίντερνετ ως ένα ακόμα μηχανισμό διάχυσης της εξουσιαστικής καπιταλιστικής προπαγάνδας για τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας και τη διασπορά φόβου και εξαπάτησης που αναπαράγουν και στερεώνουν το οικοδόμημα της εκμετάλλευσης προς όφελος των αφεντικών.
Η κυβέρνηση Σαμαρά, περισσότερο από κάθε άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν, έχει απλώσει τα δίκτυα παραπληροφόρησης και προπαγάνδας και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο ίντερνετ με μια σειρά μηχανισμών και ανθρώπων που εθελοντικά ή έμμισθα αναπαράγουν τις θέσεις της εξουσίας και ταυτόχρονα επιτίθενται σε όσους τις κριτικάρουν και τις αποδομούν. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων μηχανισμών μπορεί κανείς να εντοπίσει εύκολα στο twitter όπου ένα πλήθος έμμισθων υπαλλήλων και συμβούλων έχουν αναλάβει με ανάθεση ρόλων τις επιθέσεις σε πολιτικούς αντιπάλους, την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση. Είναι ακόμα πιο έντονη η παρουσία των μηχανισμών της εξουσίας στο twitter σήμερα,δεδομένης της απαξίας που περιβάλλει πλέον τα κυρίαρχα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, που βρίσκονται στα χέρια των αφεντικών που κάνουν δουλειές με την κυβέρνηση. Η εξουσία σήμερα δεν θέλει να αφήσει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της κυριαρχίας της και στο επικοινωνιακό πεδίο, που προνομιακά είναι πάντοτε υπέρ της, δεδομένων των σχέσεων διαπλοκής της εξουσίας του καπιταλιστικού κράτους με τους καπιταλιστές-αφεντικά με δραστηριότητες σε όλο το φάσμα της οικονομίας (εφοπλισμός, εργολαβίες δημόσιων έργων, διυλιστήρια πετρελαίου και εμπόριο, ασφαλιστικές εταιρίες, εκδοτικές επιχειρήσεις τύπου, κτλ).

''Δημιουργούν τριτοκοσμικές εικόνες στην Ελλάδα''

Νέα Κρήτη


Δριμύ κατηγορώ του Χημικού και πρώην προέδρου του ΕΦΕΤ Νίκου Κατσαρού στις πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης αναφορικά με τα μέτρα περί αιθαλομίχλης μέσω του Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη.

''Ποιος πολιτικός μπορεί να καθορίσει και να παρακολουθήσει ποιο είναι το όριο κινδύνου.

Ποιος ξέρει και μπορεί να αποφασίσει ποια είναι ακριβώς η ανάγκη του καθενός από μας, διερωτήθηκε ο Κος Κατσαρός, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου κυρίως για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους .

«Βροχή» απολύσεων (και) στη Βιομηχανία!

Το Ποντίκι

Στα κυβερνητικά λόγια όλα πάνε καλά, δεν δείχνουν όμως κάτι τέτοιο και οι αριθμοί!

Επισήμως, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, κατά 5,8% μειώθηκαν οι απασχολούμενοι στις μεταποιητικές βιομηχανίες της χώρας το τρίτο τρίμηνο του 2013, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012.

Συγκεκριμένα, οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν από 356.900 άτομα σε 336.100 άτομα, ενώ μείωση παρουσίασε ο αριθμός των εργαζομένων στους 15 από τους 24 βιομηχανικούς κλάδους.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των εργαζομένων στην ελληνική βιομηχανία το τρίτο τρίμηνο του έτους μειώθηκε:

- Κατά 7.189 στη βιομηχανία ξυλείας, από 19.251 άτομα σε 12.062 άτομα.
- Κατά 6.780 στη βιομηχανία μεταλλικών προϊόντων εκτός των μηχανών, από 34.474 άτομα σε 27.694 άτομα.

Ο θάνατος του… οφειλέτη*

Το Ποντίκι


Νοικοκυριά και επιχειρήσεις βαρύνονται με ληξιπρόθεσμες οφειλές που ξεπερνούν τα 140 δισεκατομμύρια ευρώ ή τα τρία τέταρτα του ΑΕΠ της χώρας. Πάνω από τέσσερα εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται στο στόχαστρο. Τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και εφορίες εξαπολύουν επίθεση μέσα στο 2014 με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για την οικονομική επιβίωση των νοικοκυριών όσο και για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
 
Ο γενικός γραμματέας φορολογικών εσόδων θα ανανεώσει το «συμβόλαιό» του με την τρόικα, το οποίο θα προβλέπει ακόμη αυστηρότερους στόχους για τη νέα χρονιά. Θα πρέπει να «μαζέψει» πάνω από δύο δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2014 από τη δεξαμενή με τα ληξιπρόθεσμα χρέη. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να μαζέψει και τουλάχιστον το ένα τέταρτο των «φρέσκων» χρεών που θα δημιουργηθούν κατά τη διάρκεια του 2014, δηλαδή ακόμη δύο δισ. ευρώ. Αν προστεθούν και τα τουλάχιστον 750 εκατομμύρια που θέλουν να συγκεντρώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία, φτάνουμε στα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ αν συνυπολογιστεί και το ποσό που θα πρέπει να καταβληθεί στις τράπεζες, προκειμένου να αποφευχθούν οι πλειστηριασμοί περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων, τότε το ποσό εκτοξεύεται.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής*

Το Ποντίκι


Πάνε τέσσερα χρόνια τώρα, από την άνοιξη του 2010, που ακούμε από τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους βουλευτές που τις στηρίζουν ότι το μνημόνιο (και οι συνεπακόλουθες δανειακές συμβάσεις) είναι το μόνο σχέδιο για (δι)έξοδο από την κρίση που συγκλονίζει την Ελλάδα.

Η σημερινή συγκυβέρνηση (Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ), όπως και η προηγούμενη με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ, καθώς και η κυβέρνηση Παπαδήμου, όπως και η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 2010, δαπάνησαν το πολιτικό τους κεφάλαιο προκειμένου να πείσουν την ελληνική κοινωνία ότι το μνημόνιο υποδεικνύει όλες εκείνες τις μεθόδους και τα μέτρα που, αν υιοθετηθούν και υλοποιηθούν, θα εμφανιστεί η διέξοδος από την κρίση και η χώρα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη.

Από την άλλη πλευρά των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων στέκει η... πραγματικότητα, η οποία αποτυπώνεται με αγριότητα σε ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας.

Κάπως έτσι στήθηκε η παγίδα και οικοδομήθηκε το «διπλό μήνυμα» που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, ο οποίος εξακολουθεί να αναρωτιέται:

Παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Το μόνο που απαιτείται είναι πολιτική βούληση!
Σε εφιάλτη χωρίς τέλος έχει εξελιχθεί η διαχείριση του δημόσιου χρέους από το 2010, όταν η τύχη του εναποτέθηκε στα χέρια των πιστωτών. Ακόμη και τώρα, 3,5 ολόκληρα χρόνια μετά την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου που συνόδευσε το πρώτο δάνειο, το ελληνικό πολιτικό σύστημα κρέμεται για πολλοστή φορά από τα γερμανικά χείλη για να μάθει τι ακριβώς θα αποφασίσει το Βερολίνο για το χρέος, με την «ώρα της κρίσης» εσχάτως (αφού όλοι αναμέναμε το φθινόπωρο του 2013 μετά τις γερμανικές εκλογές) να έχει μετατεθεί για το καλοκαίρι του 2014, αφού θα έχουν ολοκληρωθεί κι οι ευρωεκλογές.
Έστω κι έτσι όμως αυτό που ομολογείται από κάθε πλευρά, από το Βερολίνο που αποφασίζει για την ΕΕ, την Ουάσινγκτον όπου έχει την έδρα του το ΔΝΤ και την ελληνική κυβέρνηση που απλά περιμένει να της ανακοινωθούν οι αποφάσεις, είναι ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο. Τα μεγέθη είναι εξόχως αποκαλυπτικά, όσο κι αν τα καλύπτει ένα πέπλο σιωπής, σε εμφανή αντίθεση με ό,τι συνέβαινε για παράδειγμα το 2010 όταν έπρεπε να δημιουργηθεί η αναγκαία συναίνεση για να γίνουν δεκτά τα Μνημόνια από την ελληνική κοινωνία, σαν να επρόκειτο για την μία και μοναδική θεραπεία απέναντι στον θανάσιμο κίνδυνο που διέτρεχε. Με βάση λοιπόν την εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού που ψηφίστηκε από την Βουλή το Σάββατο 7 Νοεμβρίου, το δημόσιο χρέος φέτος θα φτάσει τα 321 εκ. ευρώ (175,5% του ΑΕΠ), ενώ τον επόμενο χρόνο, το 2014, αν δεν γίνει καμία άλλη παρέμβαση αναμένεται να φτάσει τα 320 εκ. (174,8%). Η Ελλάδα δηλαδή θα συνεχίσει να έχει ένα δημόσιο χρέος πολύ πάνω (κατά 50% μεγαλύτερο σχεδόν) του ορίου του 120% που διασφαλίζει την βιωσιμότητα του. Είναι προφανές επομένως ότι επιβάλλεται μια σημαντική του μείωση.

Η διάλυση της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

ardin-rixi

Για την κινητικότητα
Διαθέσιμοι Διοικητικοί από τη Ρήξη φ. 99
Είμαστε πλέον προκλητικά εξοικειωμένοι με την νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα, που αναφέρεται μονότονα στη συνταγή των απολύσεων και στην υπαγωγή δημόσιων υπηρεσιών στην ιδιωτική πρωτοβουλία, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του δημοσιονομικού ελλείμματος και να επέλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη. Η προπαγάνδα αυτή, που τα τελευταία τρία χρόνια έχει θεσμοθετηθεί μέσω των μνημονίων και εφαρμόζεται με ακραίο τρόπο, έχει ως θεματοφύλακες τους εκπροσώπους των διεθνών τραπεζών και του γερμανικού κεφαλαίου και εκτελεστές τους υπαλλήλους τους: υπουργούς της δικομματικής κυβέρνησης.
Αυτό που έχει σημασία να τονιστεί -πριν δούμε τις επιμέρους λεπτομέρειες- είναι πως η επιχειρηματολογία περί πλεονάζοντος προσωπικού στις διάφορες δομές εκπαίδευσης, υγείας, πρόνοιας κ.λπ. δεν έχει προκύψει από καμία διαδικασία αξιολόγησης, πολλώ δε μάλλον από ένα σχέδιο για την αξιοποίηση του προσωπικού, στο πλαίσιο της αναγκαίας παραγωγικής ανασυγκρότησης. Αποτελεί απλώς, έναν συνολικό «μνημονιακό στόχο» που επιμερίζεται σε κάθε υπουργείο, το οποίο σε συγκεκριμένο (ασφυκτικό) χρονοδιάγραμμα θα πρέπει ν’ ανταποκριθεί. Από αυτό νομίζω ότι ξεκινάει ο τραγέλαφος που ενέχει έως και ποινικές (σίγουρα ηθικές) ευθύνες για τους υπουργούς και το πολιτικό προσωπικό που υπογράφουν διαπιστωτικές πράξεις, αλλάζοντας τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων και των οικογενειών τους σε μια νύχτα!

Στο κέντρο του τυφώνα

analyst
Βιώνουμε μία μάλλον «επίπλαστη νηνεμία», ενώ γύρω μας μαίνεται η καταιγίδα των καταιγίδων – τα σημαντικότερα γεγονότα του 2014 στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α., η θετική ή αρνητική εξέλιξη των οποίων θα είναι κρίσιμη για τον πλανήτη

Πόσες χιλιάδες χρόνια πολεμάμε αγκιστρωμένοι στα βουνά της πατρίδας μας – κύματα απανωτά μας ρίχνονται οι βάρβαροι και αντέχουμε. Και δεν αντέχουμε μονάχα – βρήκαμε καιρό, αντλήσαμε δύναμη και δώσαμε στον κόσμο τα δύο, τα πιο πολύτιμα αγαθά: ελευθερία στην ψυχή, καθαρότητα στο μυαλό. Εφεύραμε το συλλογισμό και βάλαμε τάξη στο χάος – ελευθερώσαμε την ψυχή από το φόβο” (Καζαντζάκης).
Το έργο «Αυγή και Χρυσή Αυγή» το έχουμε ξαναδεί, αναφέρει δημοσιογράφος στο βιβλίο του (όλα πρέπει να τα διαβάζει κανείς, εάν θέλει να παραμένει, ή δυνατόν, αντικειμενικός), τονίζοντας πως άλλοι σώζουν την Ελλάδα ερήμην των Ελλήνων, άλλοι υποδύονται τους Έλληνες, άλλοι τους αντιστασιακούς, άλλοι τους καταδότες και άλλοι τους αντιφασίστες.
Παράλληλα, θεωρεί ότι βιώνουμε έναν ιδιότυπο, ψυχρό εμφύλιο πόλεμο, χωρίς ένοπλες εχθροπραξίες, αφού βασιλεύει παντού το μίσος, σε όλες του τις εκφάνσεις – ενώ πιστεύει πως «δεν θα ήταν τύραννος ο Καίσαρας (ο πρωθυπουργός), εάν δεν ήταν πρόβατα οι Ρωμαίοι (οι Πολίτες)» (Shakespeare).
Για την τεκμηρίωση της «γενικά περί αντιπολίτευσης» άποψης του, χρησιμοποιεί τα κείμενο ενός Βούλγαρου (!) αναλυτή, σύμφωνα με το οποίο βιώνουμε την ακραία ιθαγενή εκδοχή ενός ευρωπαϊκού «λαϊκίστικου κύματος», το οποίο είναι φτιαγμένο από θυμό, από μίσος κατά των ελίτ, από πολιτική ασάφεια, από «ισοπεδωτική» επιθυμία, από πολιτιστικό συντηρητισμό, από ευρωσκεπτικισμό ενισχυμένο με αντικαπιταλισμό, από δεδηλωμένο εθνικισμό, από λανθάνουσα ξενοφοβία, καθώς επίσης από όσο περισσότερο ρητορική γίνεται εναντίον της διαφθοράς –από ένα υβρίδιο «Τσίπρα-Καμένου», όπως το χαρακτηρίζει.

Ένα αλλιώτικο παραμύθι από τον Γ. Σαχίνη και τον 9,84 (Ηχητικό)

Νέα Κρήτη


Ένα παραμύθι αλλιώτικο από τα συνηθισμένα, που φέρει την υπογραφή του Γιώργου Σαχίνη, ακούστηκε σήμερα από το Ράδιο 9,84.

Ο Γ. Σαχίνης, για 3η συνεχόμενη χρόνια "έγραψε" το δικό του παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, ένα παραμύθι που χρειάστηκε περισσότερες από 7 ώρες μοντάζ και άλλες τόσες αναζήτησης για να χωρέσουν όλοι οι… ήρωες της πολιτικής μας ζωής.


Και στο σημείο αυτό, ίσως και να πρέπει να τους πούμε κι ένα ευχαριστώ για τις… υπέροχες στιγμές που και το 2013 μας χάρισαν!

Η σειρά του Λαζαρίδη

protagon

Του Αντώνη Παπαγιαννίδη
Μη διαβάστε τη saga Γιάννη Στουρνάρα – Χρύσανθου Λαζαρίδη με δυο μόνο πρόσωπα. Ξεκινήστε (χρονολογικό είναι, άλλωστε) από ένα τρίτο.
Πράγματι, την περασμένη Κυριακή στο ΒΗΜΑ – το ίδιο εκείνο ΒΗΜΑ που είχε στηρίξει με ευλάβεια μετά-Σημιτικά τη σεμνοτάπεινη επανίδρυση του Κράτους, ύστερα την εποχή λαμπερών προσώπων και Τιτανικού και πιστολιών στο τραπέζι, ύστερα της μνημονιακής επιλογής ΓΑΠ και της μνημονιακής μεταστροφής Αντ-Σαμ, ύστερα τις προσδοκίες Παπαδήμου και τελευταίως τη χαραυγή του πρωτογενούς πλεονάσματος – δημοσιευόταν η εκτίμηση του βετεράνου πλην πεισματικά απόντος Αλέκου Παπαδόπουλου: ότι, άμα δεν υπάρξουν συνθήκες επανατοποθέτησης του προγράμματος που εφαρμόζεται στην ελληνική περίπτωση με διαλυόμενη την πραγματική οικονομία, «η χώρα θα αχθεί μόνη της εκτός Ευρωζώνης». Πώς αντιμετωπίζεται αυτό; Με μια «μεσοπρόθεσμη πλατφόρμα διάσωσης όπου θα εκπροσωπούνται όλα τα ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα σε επίπεδο κορυφής». Αυτή η πλατφόρμα κατ’ ανάγκην θα προκύψει μετεκλογικά, υπό τη βίαιη πίεση της ανάγκης. Θα ήταν ιδεώδες να γινόταν προεκλογικά, και το αποτέλεσμα να υποβαλλόταν στη βάσανο της κάλπης. Αλλά…
…Αλλά, φυσικά, απαιτείται μια ριζικά διαφορετική διαπραγματευτική προσέγγιση με αυτήν τη βάση. Διαπραγμάτευση με τους εταίρους/δανειστές όπου η μεν Ελλάδα θα αναλάβει μια σειρά από αυστηρές – προσοχή! εσωτερικά συμφωνημένες, όμως – υποχρεώσεις σε μακροχρόνια βάση, εκείνοι δε θα δεχθούν απόσβεση του χρέους σε βάθος χρόνου (με μακρόχρονο ομόλογο προς τα Κράτη και την ECB: μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση δεν αρκούν). συν στοχευμένες χρηματοδοτήσεις επενδύσεων χωρίς τις οποίες δεν υπάρχει επανεκκίνηση, συν σωσίβιο για κοινωνική ασφάλιση-υγεία, χωρίς το οποίο κοινωνική στήριξη είναι αδιανόητη. «Φυσικά» κάτι τέτοιο θα θεωρηθεί μη-ρεαλιστικό, όσο κι αν τελικά αυτό, ή κάτι τέτοιο, θα επιβάλουν τα πράγματα.

Μετά τον Ερντογάν τι;

του Κώστα Μελά

 Η μεγέθυνση του ΑΕΠ η οποία πραγματοποιήθηκε συνολικά την περίοδο 2002-2012, στην τουρκική οικονομία , οφείλεται όπως έχω ευκρινώς διατυπώσει [1]  σε τρεις βασικούς παράγοντες:
 ·   «Πρώτος και βασικότερος παράγοντας είναι ότι παρά τον ακήρυχτο πόλεμο ανάμεσα στην κυβέρνηση Ερντογάν και στο κεμαλικό κατεστημένο η πολιτική σταθερότητα δεν διαταράχθηκε. Οι αντιθέσεις, άλλωστε, δεν αμφισβήτησαν ουσιαστικά τη σαφή και αποφασιστική εφαρμογή του οικονομικού υποδείγματος, το οποίο είχε αρχικά υιοθετηθεί από την περίοδο Οζάλ. Ανεξαρτήτως της αξιολογικής θέσης την οποία ο καθένας μπορεί να λάβει σε σχέση με το συγκεκριμένο υπόδειγμα, εκείνο το οποίο χρειάζεται να αναγνωρισθεί στις κυβερνήσεις Ερντογάν είναι ότι το υπηρέτησαν και το υπηρετούν με αφοσίωση και πίστη. Δεν συνάντησε, άλλωστε, εμπόδια, αφού η πολιτική παρουσία και της Αριστεράς και των συνδικάτων ήταν μηδαμινή. Από αυτή την άποψη θα έλεγα ότι θυμίζει έντονα την Ελλάδα την περίοδο 1955-1972.
·   Δεύτερος παράγοντας που συνέβαλε αποφασιστικά στην απογείωση της τουρκικής οικονομίας είναι οι ιδιωτικοποιήσεις-αποκρατικοποιήσεις. Οι κυβερνήσεις Ερντογάν δρομολόγησαν μεγάλο αριθμό ιδιωτικοποιήσεων. Την περίοδο 2002-2012 υπολογίζεται ότι απέδωσαν 36,5 δις δολ. Οι βασικές συνέπειες  των ιδιωτικοποιήσεων ήταν οι σημαντικότατες εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων συνολικού ύψους 126,642 δις δολ την περίοδο 2002-2012, αλλά και Επενδύσεων Χαρτοφυλακίου συνολικού ύψους 115,109 δις δολ την ίδια περίοδο.

Κίνδυνος πολιτικού αδιεξόδου!

euro2day

Διάφορα σενάρια έχουν ήδη πέσει στο τραπέζι για επικείμενες πολιτικές εξελίξεις, που θα καταλήξουν στη δημιουργία νέων σχηματισμών, είτε στον κεντρώο και κεντροαριστερό χώρο, είτε στη δεξιά και την ακροδεξιά.
Δυστυχώς, κοινό σημείο όλων αυτών των ζυμώσεων είναι η έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα του 21ου αιώνα και η προσκόλλησή τους σε μια μάλλον «νοσταλγική» εικόνα του παρελθόντος.
Οι κινήσεις αυτές δείχνουν να αγνοούν τις νέες συνθήκες που έχει επιβάλει η παγκοσμιοποίηση. Γι' αυτό κι επιχειρούν να προτάξουν «λύσεις» ανεφάρμοστες, που μπορεί να ακούγονται ωραίες, ίσως και ιδανικές σε κάποια ακροατήρια, είναι όμως καταδικασμένες να αποτύχουν στην πρώτη επαφή τους με τη σκληρή πραγματικότητα.
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, στις διάφορες ζυμώσεις πρωταγωνιστούν συμφέροντα άρρηκτα δεμένα με το παρελθόν.
Είτε πρόκειται για ξεπερασμένους πολιτικούς, που αναζητούν εναγωνίως τρόπο «αναβίωσης», είτε (σε άλλες περιπτώσεις) και για επιχειρηματίες, που παίζουν τον ρόλο των αφανών υποστηρικτών, σε αντιευρωπαϊκά εθνικιστικά μορφώματα, καθώς έχουν οικονομικά συμφέροντα από την αναπαραγωγή των συνθηκών οι οποίες επικράτησαν τις προηγούμενες δεκαετίες.

Διέσωσαν τις τράπεζες και κατέστρεψαν την Πατρίδα!

freepen


Γράφει ο Μαγια-Μέρκελ 

Αν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ θα την ακολουθούσαμε όλοι!…
Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε για τον ρόλο και τη στρατηγική των εγχώριων μνημονιακών 
εντελοδόχων, των γαλαζοπράσινων πρόθυμων συνεργατών του Δ΄ (οικονομικού) Ράιχ;

Η απόλυτη επιβεβαίωση από τα πλέον επίσημα χείλη ότι, οι σπιθαμιαίοι, μοιραίοι και άβουλοι απεμπόλησαν το ακαταμάχητο διαπραγματευτικό όπλο που διέθετε η χώρα και οδήγησαν την Ελλάδα, ως πρόβατο επί σφαγή, στην υποτέλεια και την εξαθλίωση. Διέσωσαν το ευρώ και τις τράπεζες των δανειστών, μετατρέποντας την Πατρίδα σε έναν απέραντο ερειπιώνα.
Επι τέσσερα χρόνια ψεύδονται, εκβιάζουν, απειλούν και τρομοκρατούν τον Ελληνικό λαό, ενεργοποιώντας τα φοβικά του
σύνδρομα, για να εφαρμοστεί κατά γράμμα, δίχως παρεκκλίσεις, το Μνημόνιο εκποίησης της χώρας και φτωχοποίησης της κοινωνίας!

«Αν βγει ο Τσίπρας, οι Γερμανοί θα διώξουν αμέσως την Ελλάδα από το ευρώ», διατυμπάνιζαν, με τα διατεταγμένα Μ.Μ.Ε τελούντα σε παράκρουση φαιάς προπαγάνδας, παραμονές των εκλογών του 2012, εκμαυλίζοντας συνειδήσεις και εξαπατώντας τους Ελληνες ψηφοφόρους, οι οποίοι απελπισμένοι παραδόθηκαν στις ολέθριες μνημονιακές ορέξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Εις ώτα μη ακουόντων οι ηχηρές παρεμβάσεις πλειάδας επιφανών πολιτικών και αναλυτών, πως κρατάμε στα χέρια μας τις τύχες της Ευρωζώνης και όχι μόνο, όπως κυνικότατα ομολόγησε σήμερα η Μέρκελ!
Σταχυολογούμε, ενδεικτικά, ορισμένες από αυτές:

Ρ. Πρόντι, πρώην πρόεδρος της Κομισιόν: «Αν βγει η Ελλάδα απότην Ευρωζώνη θα διαλυθούν όλα».

Σ. Ντούλιεν, Γερμανός καθηγητής Οικονομικών: «Να μην παίζουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες με τη φωτιά της Ελληνικής εξόδου από το ευρώ, καθώς αν συνέβαινε κάτι τέτοιο οι συνέπειες θα ήσαν για όλους ανυπολόγιστες»!

"Βαθιά ενδο-ισλαμική σύγκρουση η κρίση στην Τουρκία" (Ηχητικό)

Νέα Κρήτη


«Βαθιά ενδο-ισλαμική μετωπική σύγκρουση μεταξύ Ερντογάν και Φετουλάχ Γκιουλέν η κρίση στην Τουρκία, που την Ελλάδα πρέπει να την καθησυχάζει το κλίμα αυτό», είπε στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης.

Ο γεωπολιτικός αναλυτής υποστήριξε ότι οι εξελίξεις στην Τουρκία μπορεί να οδηγήσουν σε πτώση του Ερντογάν, όχι όμως σε άνοδο την κεμαλική αντιπολίτευση, αλλά άλλες πτέρυγες του ισλαμικού κινήματος με λύσεις όπως του νυν προέδρου της Τουρκίας Γκιουλ ή του Μπουλέντ Αρίντς, αντιπροέδρου σήμερα του Ερντογάν.


Συνεχίζονται και σήμερα, εντωμεταξύ, οι αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας, καθώς παραιτήθηκε από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης Ανάπτυξης ο βουλευτής Ερντάλ Καλκάν και αναμένονται άλλες δύο εντός της ημέρας αφού το κόμμα αποφάσισε να παραπέμψει τους τρεις αυτούς βουλευτές στο πειθαρχικό, με αίτημα την αποπομπή τους.


Ο Ερντάλ Καλκάν είναι ο πέμπτος βουλευτής που παραιτείται από το κυβερνών κόμμα από τη στιγμή που άρχισε να εξελίσσεται δημοσίως η αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης και του χότζα Φετουλάχ Γκιουλέν, ηγέτη ισχυρού θρησκευτικού τάγματος.


Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2013

«Να ενωθεί ο πλανήτης»: Τρελό δεν ακούγεται;

analyst

Πως είναι δυνατό τόσοι πολλοί να μην κατανοούν ότι η Πατρίδα των μελών κάθε κράτους και η Εθνική Ανεξαρτησία τους είναι η Ελευθερία τους
του Παναγιώτη Ήφαιστου

Πόσο επιπόλαιος, απερίσκεπτος, πνευματικά ανέμελος, αφελής μέχρι ηλιθιότητας και πνευματικά θεόστραβος πρέπει να είναι κάποιος για να πιστεύει ότι θα μπορούσε στην βάση του ενός ή άλλου ιδεολογικού δόγματος να εξισωθεί πολιτικά, να εξομοιωθεί ανθρωπολογικά και να ενωθεί παντοιοτρόπως ο πλανήτης!
Δηλωτικό βέβαια του χαρακτήρα της Οδύσσειας των ανθρώπων και του ιστορικού τους γίγνεσθαι είναι ότι πολλοί πίστεψαν αυτή την πολιτικο-πνευματική παράκρουση. Παρόμοια με τον Οδυσσέα όταν ευκολόπιστα και παραβλέποντας Θεούς και Δαίμονες το έλκυσαν οι ηδονές των Σειρήνων και τα καλούδια στις σπηλιές των Κυκλώπων. Ευτυχώς για τον Οδυσσέα, για να παραφράσουμε τον Καβάφη, τελικά αποδείχθηκε ότι κουβαλούσε στο νου του την Ιθάκη. Δεν συμβαίνει το ίδιο, όμως, με τα μέλη εκείνων των κοινωνιών που ροκανίστηκαν από εξισωτικά ιδεολογικά δόγματα και εκμηδενίστηκαν ανθρωπολογικά από τις ροπές των μεταμοντέρνων πνευματικών χυδαιοτήτων που τα διαδέχθηκαν. Στον μυαλό τους δεν έχουν πια την Πατρίδα.
Φοιτητές βέβαια κοιμόμασταν με το «Κεφάλαιο» του Μάρξ στο προσκέφαλό μας. Αργότερα καταλάβαμε ότι ήμασταν αντί-ηγεμονιστές Τσε-Γκουεβαριστές (και συνεχίζουμε να είμαστε). Αντι-ηγεμονιστές λοιπόν οι περισσότεροι άνθρωποι πλην αντί να προσκολλώνται σε αυτό παραμυθιάζονται και εκτροχιάζονται διεθνιστικά. Επιπόλαια νομίζουν ότι είναι διεθνιστές, κοσμοπολίτες και φορείς κάποιου από τα πολλά μοντερνιστικά ιδεολογικά δόγματα τα οποία, όπως εξηγήσαμε αλλού, φτιάχτηκαν για τους μετά-Μεσαιωνικούς δουλοπάροικους και σήμερα εκπληρώνουν τους σκοπούς των ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος.