Ο Φουκουγιάμα και ο δρόμος της «άλλης οικονομίας»

Ενώ οικονομία και οι τεχνολογίες οδηγούν προς πιο ορθολογικές κοινωνίες, ο νέος εχθρός της προόδου είναι ένας τυφλός ανορθολογισμός. Πώς εμπλέκεται ο κίνδυνος του ισλαμισμού. 

Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος

Είμαι πλέον απόλυτα σίγουρος. Πολλοί από τους ακαδημαϊκούς και άλλους διανοούμενους που άσκησαν κριτική στο περίφημο άρθρο του Φράνσις Φουκουγιάμα το 1989 περί του «τέλους της ιστορίας», μάλλον δεν το είχαν διαβάσει προσεκτικά. Σίγουρα δε, δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο του που ακολούθησε, με τίτλο «Το τέλος της ιστορίας και ο τελευταίος άνθρωπος» (Εκδόσεις Λιβάνης 1993).

Στο περίφημο άρθρο του, ο τότε σύμβουλος του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, υποστήριζε ότι τα χρόνια που προηγήθηκαν της κατάρρευσης του κομμουνισμού, σε παγκόσμιο επίπεδο, είχε αναδυθεί μια καθολική ομολογία περί της ορθότητας της φιλελεύθερης δημοκρατίας ως συστήματος διακυβέρνησης, παράλληλα όμως και οικονομικής πρακτικής. Κατά συνέπεια, ο φιλελευθερισμός είχε τελικά «νικήσει»αντίπαλες ιδεολογίες όπως ήταν η κληρονομική μοναρχία, ο φασισμός, ο εθνικοσοσιαλισμός και ο κομμουνισμός.

Πηγαίνοντας επίσης πιο μακριά στη σκέψη του, ο Φράνσις Φουκουγιάμα, υποστήριζε ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία μπορεί να αποτελεί το «ακροτελεύτιο σημείο της ιδεολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας» και την «τελική μορφή της ανθρώπινης διακυβέρνησης, έτσι ώστε να συνιστά το «τέλος της ιστορίας». Δηλαδή, ενώ οι προγενέστερες μορφές διακυβέρνησης χαρακτηρίζονταν από αξεπέραστες ατέλειες και παραλογισμούς που οδήγησαν στη σταδιακή κατάρρευσή τους, η φιλελεύθερη δημοκρατία αποδεδειγμένα ήταν απαλλαγμένη από τέτοιες θεμελιακές εσωτερικές αντιφάσεις.

Η Ελλάδα δεν είναι πρώτος στόχος τζιχαντιστών, αλλά ούτε και στο απυρόβλητο

του Άγγελου Συρίγου

Η πολύνεκρη πολλαπλή βομβιστική επίθεση τζιχαντιστών σε χριστιανικούς στόχους στη Σρι Λάνκα επανέφερε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας την ισλαμική τρομοκρατία, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για φαινόμενο που έχει έρθει για να μείνει στη Δύση, αλλά και διεθνώς, όπου υπάρχουν δυτικοί -κι όχι μόνο- στόχοι. Για μία ακόμα φορά, η αιματοχυσία έχει την υπογραφή του ISIS (σύμφωνα με ανακοίνωσή του), έστω κι αν οι δράστες ανήκουν σε τοπική ισλαμιστική οργάνωση.

Από τον Ιούνιο του 2014, όταν είχε καταλάβει τη Μοσούλη στο Ιράκ, το ISIS έχει κάνει μεγάλη διαδρομή. Υπενθυμίζουμε πως είχε εισβάλει στο εκεί τουρκικό προξενείο και είχε συλλάβει 46 εργαζομένους, περιλαμβανομένου του γενικού προξένου. Μετά από τρεις μήνες είχαν αφεθεί όλοι ελεύθεροι, σώοι και αβλαβείς. Ήταν η περίοδος που η Τουρκία αποτελούσε τη βασική οδό διελεύσεως εθελοντών και μεταφοράς πολεμικού υλικού προς κάθε λογής αντιπάλους του καθεστώτος Άσαντ και ειδικώς του ISIS.

Έκτοτε οι σχέσεις του Ερντογάν με τους φανατικούς πολεμιστές του Ισλάμ πήραν την κατιούσα. Τον Ιούλιο του 2015 άρχισαν πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις στην Τουρκία. Το χαρακτηριστικό τους ήταν ότι ενώ αποδίδονταν σε ισλαμιστές, ουδείς αναλάμβανε την ευθύνη. Η προσέγγιση της Τουρκίας με τη Ρωσία επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση. Τον Δεκέμβριο του 2016 το Ισλαμικό Κράτος έκαψε ζωντανούς δύο αιχμαλωτισμένους Τούρκους στρατιώτες στη συριακή πόλη Αλ Μπαμπ και το κατέγραψε σε βίντεο.

Με θρησκευτικό συμβολισμό οι επιθέσεις των τζιχαντιστών στη Σρι Λάνκα

του Σταύρου Λυγερού

Αυτή τη φορά η ισλαμική τρομοκρατία έπληξε τη Σρι Λάνκα, όπου εκτός από την πλειονότητα των βουδιστών υπάρχουν μειονότητες ινδουιστών, μουσουλμάνων και χριστιανών. Οι συνδυασμένες βομβιστικές επιθέσεις σε καθολικές εκκλησίες και σε πολυτελή ξενοδοχεία ανήμερα το καθολικό Πάσχα έχουν τον δικό τους ισχυρό θρησκευτικό συμβολισμό και βεβαίως τον δικό τους τραγικό απολογισμό: 290 νεκροί και πάνω από 500 τραυματίες, αρκετοί εκ των οποίων είναι τουρίστες από δυτικές χώρες.

Την ευθύνη ανέλαβε τοπική οργάνωση τζιχαντιστών. Η εκτέλεση των πολλαπλών επιθέσεων, πάντως, καταδεικνύει πολύ καλό επίπεδο επιχειρησιακής οργάνωσης, γεγονός που ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι η εν λόγω οργάνωση είναι συνδεδεμένη με το ISIS ή την Αλ Κάιντα. Οι τοπικές υπηρεσίες ασφαλείας, πάντως, είχαν πληροφορίες για επικείμενες τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά δεν κατάφεραν να τις αποτρέψουν. Ένας εκ των δραστών, ο ιμάμης Ζαχράν Ζασίμ, μάλιστα, δεν είχε κρύψει τις προθέσεις του σε κηρύγματά του.

Ο τελευταίος αυτός κρίκος στη μακρά αλυσίδα των επιθέσεων της ισλαμικής τρομοκρατίας έρχεται με δραματικό τρόπο να υπογραμμίσει ότι πρόθεσή της είναι να πλήξει τους  “άπιστους”, κυρίως τους Δυτικούς. Σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες τρομοκρατών, που διατηρούν κάποιου είδους ηθικούς φραγμούς, οι τζιχαντιστές δεν έχουν την παραμικρή αναστολή.

Το γεγονός ότι δεν έχουν ενδοιασμούς για τις απώλειες αθώων καταδεικνύει τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα της. Από τη στιγμή που οι ίδιοι οι δράστες θεωρούν ότι θυσιάζονται για έναν ιερό σκοπό δεν διστάζουν να συμπαρασύρουν στον θάνατο ακόμα και μικρά παιδιά. Στα μάτια τους, άλλωστε, ο “άπιστος” και κυρίως ο δυτικός άνθρωπος είναι προς εξόντωση εχθρός.

Ειρήνη και πόλεμος στο Ισλάμ και στον Ιουδαϊσμό

του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου

Τό δεύτερο μεγάλο θρησκευτικό ρεῦμα τῆς ἀνθρωπότητος, τό ἀποκαλούμενο μονοθεϊστικό, βλέπει τίς πηγές του σέ ἱστορική ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ. Ἐκτός ἀπό τόν Ἰουδαϊσμό καί τόν Χριστιανισμό, σ᾽ αὐτό τό ρεῦμα ἀνήκουν και τό Ἰσλάμ, ὁ Ζωροαστρισμός, μέ ἐλάχιστους σήμερα ὀπαδούς, ἀλλά καί ὁ Σικχισμός, ὁ ὁποῖος προσπάθησε νά συγκεράσει τόν Ἰνδουισμό μέ τό Ἰσλάμ.

Στό ἱερό βιβλίο τοῦ Σικχισμοῦ, τό Adi Granth, τά θέματα τῆς ἀφοσιώσεως στόν Θεό καί τῆς  εἰρήνης ἔχουν δεσπόζουσα θέση: «Ἐάν ὁ ἄνθρωπος ψάλλει γιά τόν Θεό καί τόν ἀκούει // καί ἀφήνει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ νά βλαστάνει μέσα του, // ὅλες οἱ θλίψεις του θά ἐξαφανισθοῦν // καί στόν νοῦ του ὁ Θεός θά τοῦ χαρίσει εἰρήνη» (Adi Granth, Tzapouyi, 5). Σέ ἄλλο τμῆμα τοῦ ἴδιου βιβλίου διαβάζουμε: «Τώρα διακηρύσσεται τό φιλεύσπλαχνο διάταγμα τοῦ Κυρίου. // Κανείς νά μήν προκαλέσει στόν ἄλλον πόνο ἤ ἀδικία. // Ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα νά ζεῖ μαζί ἐν εἰρήνῃ» (Sri Raga, 5).

Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον συγκεντρώνουν σήμερα οἱ ἀπόψεις τοῦ Ἰσλάμ γιά τήν εἰρήνη. Καθοριστική σημασία καί γι᾽ αὐτό τό θέμα ἔχει τό Κοράνιο. Γιά τούς μουσουλμάνους, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ λόγος τοῦ Ἀλλάχ πού ἐστάλη αὐτούσιος ἀπό τόν οὐρανό. Ἕνας κλασικός λοιπόν κορανικός στίχος τονίζει: «Ὁ Θεὸς προσκαλεῖ πάντας εἰς ὁδὸν εἰρήνης, καὶ ὃν βούλεται, κατευθύνει ἐν ὁδῷ σωτηρίας» (Κοράνιο, 10:26).

Ενεργειακή παρτίδα με πολλούς «αγνώστους» στα Βαλκάνια

Οι ενεργειακές έριδες και οι επιδιώξεις των μεγάλων δυνάμεων στα Βαλκάνια, ο ρόλος του μουσουλμανικού παράγοντα και οι εθνοτικές συγκρούσεις. Γιατί η περιοχή δεν αναμένεται να... ηρεμήσει σύντομα. 

Γράφει ο Κ. Μελάς

Μετά την ανεξαρτοποίηση του Κοσσυφοπεδίου, οι ΗΠΑ «αποτραβήχτηκαν» από τα Βαλκάνια και από την επίλυση των «προβλημάτων χαμηλής ισχύος», εφαρμόζοντας το ήδη δοκιμασμένο σχέδιό τους, αυτό δηλαδή που εφάρμοσαν και στις υπόλοιπες χώρες του ανατολικού συνασπισμού μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, άφησαν την ΕΕ να αναλάβει τα (οικονομικά) βάρη της «μετάβασης» των χωρών της Βαλκανικής Χερσονήσου σε δημοκρατίες «δυτικού τύπου».

Το σχέδιο ήταν απλό: «Μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις», στοχευμένη οικονομική πολιτική και στο τέλος του δρόμου, η υπόσχεση για ένταξη στην ΕΕ, αφού βεβαίως προηγουμένως θα είχαν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Όμως, ο απλοϊκός αυτός σχεδιασμός φαίνεται να μην έλαβε υπόψη του την ιστορική πραγματικότητα της περιοχής, με τα πολλά υπαρκτά προβλήματα μεταξύ των χωρών, αλλά και την επανάκαμψη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μετά το γεωπολιτικό σοκ της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, ως σημαντικού παίκτη στην περιοχή.

Συγχρόνως οι εξελίξεις των τελευταίων ετών, ειδικά ο τρόπος που άσκησαν (και ασκούν) την εξωτερική τους πολιτική οι ΗΠΑ, έδωσε την ευκαιρία να εμφανιστούν, πιο ξεκάθαρα, οι πάντοτε υπάρχουσες εθνικές επιδιώξεις και των υπόλοιπων παικτών με ενδιαφέροντα στην περιοχή: της Γερμανίας και της Τουρκίας.

Είναι... αμαρτία η ισλαμοφοβία;

Πού σταματάει η ελευθερία του «άλλου» και πού ξεκινά το δικαίωμά μας στην κριτική. Οι «ριζικές» προτάσεις για το μεταναστευτικό, ο Θάνος Τζήμερος και τα περί «βλασφημίας». 

Γράφει ο Κ. Μαρκάζος

Φαίνεται ότι κάποιοι έχουν παρεξηγήσει τον ρόλο τους, θεωρώντας ότι αποτελούν θεσμούς που καθορίζουν αυθαίρετους κανόνες.

Ο Παναγιώτης Δημητράς και το blog «Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων» κατήγγειλε: «Άλλο ένα ακραία βλάσφημο (καθύβριση του μουσουλμανικού θρησκεύματος) και ισλαμοφοβικό σχόλιο του Θάνου Τζήμερου στις 8 Ιουνίου 2018»:

 

Σπεύδω να διευκρινίσω ότι δεν συμφωνώ με τον Θ. Τζήμερο, ο οποίος συνήθως χάνει κάθε δίκιο με τον τρόπο που εκθέτει τις απόψεις του («κατάφερε» και να «συντρίψει» ιδεολογικά τον Μαρξ με απλά μαθήματα για αρχαρίους).

Στο συγκεκριμένο θέμα, οι «ριζικές» προτάσεις του για το μεταναστευτικό δεν είναι ούτε πρωτότυπες, ούτε διαφορετικές από αυτές που προτείνουν απεχθείς εγχώριες ναζιστικές οργανώσεις. Η ουσία είναι αν θα απαγορεύεται η διατύπωση τέτοιων «βλάσφημων» απόψεων.

Το τζιχάντ ρίχνει τη σκιά του και στην Ελλάδα

της Νεφέλης Λυγερού  –  

Τουλάχιστον πενήντα υποστηρικτές του ISIS εργάζονταν στον τομέα των αποσκευών, του καθαρισμού και της τροφοδοσίας του αεροδρομίου των Βρυξελλών, σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσαν στελέχη της υπηρεσίας ασφάλειας του αεροδρομίου μετά την εκεί τρομοκρατική επίθεση. Είχαν, μάλιστα, στείλει και ανοιχτή επιστολή στην αστυνομία, εξηγώντας ότι η απειλή είναι σοβαρότατη, επειδή αυτοί οι εργαζόμενοι φανατικοί ισλαμιστές είχαν πρόσβαση ακόμα και στα πιλοτήρια των αεροσκαφών. Τα στελέχη της υπηρεσίας ασφαλείας, μάλιστα, είχαν απειλήσει να κατεβούν σε απεργία εξαιτίας των ανεπαρκών μέτρων ασφαλείας.

Προς το παρόν τουλάχιστον, στην Ελλάδα δεν υπάρχει σοβαρός φόβος διείσδυσης φανατικών ισλαμιστών σε ευαίσθητους χώρους. Η ανησυχία, όμως, που απλώνεται στην Ευρώπη για τη ριζοσπαστικοποίηση και την ένταξη μουσουλμάνων με ευρωπαϊκά διαβατήρια στο ISIS δεν αφήνει αδιάφορες τις ελληνικές αρχές ασφαλείας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν και στην Ελλάδα, ειδικά στην Αθήνα, μουσουλμάνοι μετανάστες που έχουν πάρει αυτό τον δρόμο. Πρόκειται για άτομα που ήταν εδώ και χρόνια φονταμενταλιστές, αλλά και για άτομα που ριζοσπαστικοποιήθηκαν πρόσφατα. Κατά κανόνα, είναι νέοι σε ηλικία μετανάστες κυρίως από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και το Μπαγκλαντές.

Όπως συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο χώρος που καλλιεργείται μία ακραία εκδοχή του Ισλάμ είναι τα τζαμιά. Στην Ελλάδα είναι τα εκατοντάδες σπίτια που λειτουργούν σαν ανεπίσημοι τόποι λατρείας. Πάντα κατά τις ίδιες πληροφορίες, σ’ αυτούς τους χώρους δεν διακινείται ανοικτή προπαγάνδα υπέρ του ISIS και της Αλ Κάιντα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως, προωθείται ο ισλαμικός φονταμενταλισμός. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή οι τρομοκράτες στρατολογούν από τη δεξαμενή των φανατικών.

Ισλαμική τρομοκρατία και πολιτική ορθότητα

του Σταύρου Λυγερού  – 

Κάθε επίθεση της ισλαμικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη επαναφέρει στο τραπέζι το ερώτημα εάν το Ισλάμ είναι συμβατό με τον δυτικό τρόπο ζωής και ως εκ τούτου εάν είναι δυνατή η μαζική ενσωμάτωση των μουσουλμάνων στις δυτικές κοινωνίες. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα με την αιματηρή βομβιστική επίθεση στο Μάντσεστερ.

Η αριστερή και φιλελεύθερη προσέγγιση αποδίδει τη στράτευση νεαρών μουσουλμάνων που έχουν μεγαλώσει στη Δύση στον κοινωνικό αποκλεισμό που συνήθως υφίστανται. Αναμφίβολα, αυτός ο παράγοντας παίζει ρόλο στην ανάπτυξη του ισλαμικού φονταμενταλισμού, ο οποίος είναι η ακραία εκδοχή του σουνιτικού Ισλάμ και λειτουργεί σαν δεξαμενή στρατολόγησης για την ισλαμική τρομοκρατία. Όποιος, όμως, θεωρεί ότι ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ο αποκλειστικός λόγος που ωθεί μουσουλμάνους στην ισλαμική τρομοκρατία βλέπει μόνο την όψη που ταιριάζει στο ιδεολόγημά του.

Ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στο ευρωπαϊκό φιλελεύθερο πολιτικό σύστημα είναι η δημόσια ερμηνεία του Γιούνκερ μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες. Πρώτα εξέφρασε την απορία του για το γεγονός ότι οι δράστες ήταν μουσουλμάνοι που γεννήθηκαν στην Ευρώπη, φοίτησαν σε ευρωπαϊκά σχολεία και συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή.

Στη συνέχεια, ομολόγησε ότι καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει να επιδείξει επιτυχίες στον τομέα της ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων. Τέλος, και αυτό είναι το κρίσιμο, απέδωσε την αποτυχία σε όσους αρνούνται να αποδεχθούν και να ενσωματώσουν τους μουσουλμάνους που βρίσκονται πολλά χρόνια στην Ευρώπη.

Απειλή για την Ελλάδα το «ισλαμικό τρίγωνο»

Το τρομοκρατικό χτύπημα στη Βρετανία έχει εντείνει την επιφυλακή των ελληνικών αρχών ασφαλείας που αναγνωρίζουν ότι η ισλαμική τρομοκρατία δεν υπακούει σε κανόνες. Μπορεί η Ελλάδα να μην έχει παράδοση αποικιοκρατίας και ως εκ τούτου να μην είναι πρώτος στόχος, αλλά δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως δεν εκδηλωθεί επίθεση.

της Νεφέλης Λυγερού

Είναι εξωπραγματικό να θεωρούμε ότι αυτά που συμβαίνουν στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορούν να φτάσουν στην Ελλάδα. Όπως χαρακτηριστικά μας ειπώθηκε, «όταν παίρνει φωτιά το διπλανό διαμέρισμα, υπάρχει ισχυρή πιθανότητα να περάσει τη μεσοτοιχία». Οι αρχές ασφαλείας, μάλιστα, θεωρούν πιθανούς στόχους και ως εκ τούτου εστιάζουν την προσοχή τους σε εστιατόρια, συναυλίες και αρχαιολογικούς χώρους.

Η υπερσυγκέντρωση προσφύγων και μεταναστών στην ελληνική επικράτεια αντιπροσωπεύει μία δυνάμει απειλή. Το γεγονός, μάλιστα, πως πολλοί από αυτούς βρίσκονται σε απόγνωση, επειδή έχουν εγκλωβισθεί εδώ, ενισχύει τις πιθανότητες να μετατραπούν σε «μοναχικούς λύκους».

Γιατί η ισλαμική ταυτότητα είναι ασύμβατη με τον δυτικό τρόπο ζωής

Παλαιότερα ο ευρωπαϊκός φιλελευθερισμός πίστευε ότι η ένταξη των μουσουλμάνων μεταναστών στην παραγωγική διαδικασία θα οδηγούσε σύντομα όχι μόνο σε κοινωνική ενσωμάτωση, αλλά και σε αφομοίωσή τους. Είχαν αλαζονικά υποτιμήσει τη δύναμη της ισλαμικής ταυτότητας, με την έννοια της θρησκευτικής-πολιτισμικής διαφοράς.

του Σταύρου Λυγερού

Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι η ενσωμάτωση των μουσουλμανικών κοινοτήτων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι δύσκολη και συχνά αδύνατη. Στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις έχουν παγιωθεί άτυπα γκέτο μουσουλμάνων που λειτουργούν σαν παράλληλες μικροκοινωνίες, και μάλιστα σε αντίφαση με την ευρύτερη κοινωνία.

Και όχι μόνο αυτό. Σε πρώην αποικιοκρατικές χώρες, όπως η Βρετανία και η Γαλλία, όπου υπάρχουν μουσουλμανικές κοινότητες τρίτης γενιάς, ο ισλαμικός φονταμενταλισμός αναπτύσσεται.

Παρά τα μαθήματα που μας δίνει η πραγματικότητα, οι υποστηρικτές του μοντέλου της πολυπολιτισμικής κοινωνίας συνεχίζουν να υποτιμούν την ιδιαιτερότητα και τη δύναμη της ισλαμικής ταυτότητας. Το Ισλάμ δεν είναι απλή θρησκεία. Είναι ταυτοχρόνως και δικαιικό σύστημα που καθορίζει τον τρόπο ζωής των πιστών. Δικαιικό σύστημα, μάλιστα, ασύμβατο με τις φιλελεύθερες συνταγματικές αρχές, με το νομικό πολιτισμό και με τα ήθη των δυτικών κοινωνιών.

Κονσέρτο για βλήματα, τυφλά χτυπήματα

Κάποια παιδιά και κάποιοι γονείς στο Μάντσεστερ δεν γύρισαν τη Δευτέρα σπίτι. Για το Ισλαμικό Κράτος ήταν «περίπου 100 σταυροφόροι», που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν από έναν «στρατιώτη του χαλιφάτου». Υπάρχει μεγαλύτερο όπλο καταστροφής από τον παραλογισμό; Καταστρέφει την ιστορία προκειμένου να την ξαναγράψει με αιματηρό τρόπο.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Μιλάνε με τις πράξεις τους. Και είναι «η γλώσσα τους» τόσο μακριά μας, ενώ τα έργα τους σκάνε εντός μας. Θλίψη, αποτροπιασμός, σοκ, κατακραυγή, μούδιασμα για την «άνανδρη επίθεση». Καταδίκη και συνειδητοποίηση της φρίκης. Τι άλλο να κάνουμε; Να δώσουμε υπόσχεση ότι «το μόνο που θα καταφέρουν είναι να ενισχύσουν την αποφασιστικότητά μας να εργαστούμε από κοινού για να νικήσουμε τους αυτουργούς τέτοιων άθλιων πράξεων»;

Πόσες υποσχέσεις δώσαμε στο Λονδίνο του 2017, στο Παρίσι του 2015 και του 2016, στη Μαδρίτη του 2004, στο Λονδίνο του 2005 και τι καταφέραμε; Πολεμούμε με το αδιέξοδο του αστακού, οχυρωμένοι σε περίτεχνες αναλύσεις, σε προγράμματα πρόληψης, καταστολής ή αποριζοσπαστικοποίησης, σε μέτρα καταστολής, σε αυξημένο επίπεδο συναγερμού.  Κανένα από τα προγράμματα που εφάρμοσε η βρετανική κυβέρνηση μετά τις επιθέσεις της 7ης Ιουλίου του 2005 στο Λονδίνο δεν εμπόδισε 1.500 Βρετανούς να πάνε στη Συρία ή στο Ιράκ για να πολεμήσουν στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους. Πολλοί από αυτούς επιστρέφουν για να εκδικηθούν για τις ήττες των τζιχαντιστών. 

ι σημαίνει η επίθεση στο Reina – Ποιος ευθύνεται και ποιος είναι ο στόχος;

Ινφογνώμων Πολιτικά

Θλίψη και πόνος σημάδεψε την αλλαγή του χρόνου στην Τουρκία (φωτ.: EPA / Deniz Torpak)

Του Σάββα Καλεντερίδη

Τα προηγούμενα χρόνια, το τέλος του έτους, σε μερικές πόλεις της Τουρκίας ομάδες παρακρατικών οργάνωναν διάφορα δρώμενα, με κεντρικό πρόσωπο τον Noel Baba (σ.σ. ταυτίζεται με τον Άγιο Βασίλη), τον οποίο μερικοί νέοι «πατριώτες» τον προπηλάκιζαν και τον συλλάμβαναν, θέλοντας να δείξουν ότι το έθιμο του Noel Baba και γενικά του εορτασμού της Πρωτοχρονιάς, είναι ξενόφερτο και ανεπιθύμητο στα εδάφη της Τουρκίας.

Μέχρι πέρυσι, οι ενέργειες αυτές δεν είχαν σαφή πολιτική υποστήριξη, παρότι είχαν την ανοχή του κράτους.

Παρουσιάζονταν ως περιθωριακές ενέργειες στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Όμως, ειδικά φέτος το σκηνικό άλλαξε. Μεγάλη μερίδα θρησκευομένων δημοσιογράφων και ιμάμηδων που έχει παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, όλοι τους στρατευμένοι στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και λάτρεις του Ερντογάν, συμμετείχαν σε οργανωμένη εκστρατεία, που διενεργήθηκε από τα φιλοερντογανικά ισλαμιστικά έντυπα, τηλεοράσεις και ηλεκτρονικό τύπο, δαιμονοποιώντας τις πρωτοχρονιάτικες εκδηλώσεις και στοχοποιώντας ανοιχτά όλους όσους συμμετέχουν σ’ αυτές.

Ο πράσινος ολοκληρωτισμός

Του Παναγιώτη Περγαντά

Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, αποτελεί κοινή παραδοχή η ύπαρξη δύο μορφών ολοκληρωτισμού, του μαύρου που αντιπροσωπεύει τον εθνικοσοσιαλιστικό φασισμό του Χίτλερ και του κόκκινου που αντιπροσωπεύει την Σταλινική ή Μαοϊκή κομμουνιστική εκδοχή του. Ο ολοκληρωτισμός, είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα πολιτικό σύστημα, στο οποίο το κράτος κατέχει το σύνολο των εξουσιών, χωρίς να λογοδοτεί στην κοινωνία, επιδιώκοντας να ελέγχει όλες τις πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.

Τα  ολοκληρωτικά καθεστώτα διακρίνονται από μαζικότητα και επιδιώκουν να κινητοποιήσουν ολόκληρους πληθυσμούς στην υποστήριξη μιας επίσημης κρατικής ιδεολογίας, μετατρέποντας τους σε μάζες, οπαδούς της συγκεκριμένης ιδεολογίας και πειθήνια όργανα της κρατικής εξουσίας. Τα καθεστώτα αυτά διατηρούνται στην εξουσία στηριζόμενα τόσο σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες καθώς και σε ένα σύστημα βίαιης καταστολής, απόλυτα πιστό στην κεντρική εξουσία. Οι δύο αυτοί πυλώνες στήριξης με την χρήση μηχανισμών προπαγάνδας και βίας επιδιώκουν την εξάλειψη κάθε αντίθετης φωνής, περιορίζοντας τον ελεύθερο διάλογο και την οποιαδήποτε κριτική με απώτερο σκοπό την μακροημέρευση του καθεστώτος.

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις παρόλο που αποδέχονται και χρησιμοποιούν τη βία και διακρίνονται από ένα σύστημα αξιών και αντιλήψεων δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως καθεστώτα. Η έλλειψη ενός συστήματος θεσμών και διακυβέρνησης είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί μια οργάνωση ως καθεστώς. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις αποτελούν συνήθως ολιγομελείς οργανώσεις που στοχεύουν στην επιλεκτική και περιορισμένη κινητοποίηση συγκεκριμένων ατόμων, που ασπάζονται την ιδεολογία της οργάνωσης. Αυτό ισχύει τόσο για τις τρομοκρατικές οργανώσεις που αμφισβητούν την κατεστημένη εξουσία στο εσωτερικό μιας χώρας όπως  στην περίπτωση της 17 Νοέμβρη στην Ελλάδα, όσο και για την πλειονότητα των περιπτώσεων διεθνούς τρομοκρατίας. Ακόμα και η επίθεση της Αλ Κάιντα στους δίδυμους πύργους το 2001, χαρακτηριζόταν από αυτήν την επιλεκτική και περιορισμένη κινητοποίηση ανθρωπίνων πόρων.

Μάζης και Μιχαλέτος μιλούν για την ισλαμική τρομοκρατία και τους κινδύνους της λαθρομετανάστευσης

IAMVOS


Η Ευρώπη και ο κόσμος μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στις ΗΠΑ το 2001. Οι αναλυτές Ιωάννης Μάζης και Ιωάννης Μιχαλέτος μιλούν για την ισλαμική τρομοκρατία και τους κινδύνους της λαθρομετανάστευσης στην εκπομπή της Ματρώνης Δικαιάκου "Διαβουλεύσεις". (11/9/16)

Παραγωγή: Βουλή - Τηλεόραση 2016

Ισλαμικός εποικισμός

Κ. Κυριακόπουλος

Το πρόβλημα θα ενταθεί. Οι εξελίξεις σύντομα θα καταστούν ανεξέλεγκτες. Τα hotspots του ισλαμικού εποικισμού που φυτεύονται σαν μανιτάρια σε ολόκληρη την επικράτεια, αποδεικνύεται πως ουδέποτε υπήρξαν στην πράξη χώροι προσωρινής στέγασης "δυστυχισμένων" της προσφυγιάς, αλλά θερμοκήπια συμμοριών, φανατισμού και μαφιόζικης δράσης  αδίστακτων κυκλωμάτων.Και ταυτόχρονα ένα πρώτης τάξεως άλλοθι για τη συντονισμένη εκχώρηση δικαιωμάτων άσκησης εθνικής κυριαρχίας, σε ένοπλα υπερεθνικά αποσπάσματα (frontex) εγκαινιάζοντας έτσι μια επικίνδυνη περίοδο με νέα τετελεσμένα αναφορικά με την εθνική μας ασφάλεια. 

Οι τοπικές κοινωνίες αρχίζουν να συνειδητοποιούν τι ακριβώς τους "φόρεσαν" με το "έτσι θέλω" στον τόπο τους, και τα σκοτεινά επιτελεία του εθνικού διαμελισμού έπιασαν δουλειά, στοχεύοντας στην απαξίωση και στον εκφυλισμό των αντιδράσεών τους. Από τη μια οι ανόητοι αλλά και οι εντεταλμένοι του εθνομηδενισμού, που επιχειρούν να πλασαριστούν ως... ψυχοπονιάρηδες, στοχοποιούν και απαξιώνουν τις αντιστάσεις των κατοίκων... 

Κι από την άλλη οι προβοκάτορες του νεοναζισμού, κάνουν ότι μπορούν για να δηλητηριάσουν τις λαϊκές αντιδράσεις, προσφέροντας βολικό άλλοθι για κατασυκοφάντηση και καταστολή. Το σχέδιο του Εθνικού διχασμού έχει τεθεί σε πλήρη εφαρμογή, και έχουμε υποχρέωση να το ανακόψουμε, και εν τέλει να το ακυρώσουμε, παρά τη λυσσαλέα επίθεση βρωμιάς και κατασυκοφάντησης που θα δεχτούμε. 

Ο μεταμοντερνισμός παραφρόνησε;

Outside the Wall

Εσωτερικό χώρου στο Πάντιγκτον, Λουσιέν Φρόυντ, 1951

    Ο ένας νοικιάζει μια νταλίκα και σκοτώνει όποιον βρεθεί στον δρόμο του. Ο άλλος κυκλοφορεί με τρακόσια φυσίγγια και κλείνει ραντεβού μέσω ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης για να σκοτώσει. Ενα μαχαίρι φτάνει για να κόψει ο τρίτος την καρωτίδα ιερέα στην εκκλησία της Νορμανδίας. Διάγνωση: ο ένας είναι παράφρων και μουσουλμάνος, ο δεύτερος ήταν σιίτης μουσουλμάνος, δεν έχει σχέση με το Ισλαμικό Κράτος, ο τρίτος φώναζε το όνομα του ISIS καθώς ορμούσε μες στον ναό. Καθημερινότητα της δυτικής Ευρώπης, καθημερινότητα και του αραβικού κόσμου ακόμη. Εκεί τα θύματα της τρομοκρατίας δεν μας ενδιαφέρει να μετρηθούν.

   Οι δυτικές χώρες δεν μπορεί να εκπλήσσονται ακόμη. Θα ήταν κάτι κι αυτό. Ζητούνται ευθύνες απ’ την αστυνομία στη Νίκαια, ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας απολογείται, ο πρόεδρος Ολάντ τον καλύπτει. Στη Γερμανία συνεδριάζει το συμβούλιο ασφαλείας της χώρας. Μήπως πρέπει να δοθούν περισσότερα μέσα στην αστυνομία; Μήπως το παρακάναμε με την «ελεύθερη» μετακίνηση; Ιδέα δεν έχουν εάν ρωτήσετε αυτούς που ψήφισαν Brexit και στήθηκαν ώρες στην ουρά για να περάσουν το Κανάλι. Ευτυχώς εμείς εδώ δεν έχουμε τέτοια προβλήματα. Η Ελλάδα, ως περίπου ευρωπαϊκή χώρα, μεθοριακός σταθμός του Δυτικού Πολιτισμού, προς το παρόν ασχολείται με την οικονομική κρίση, τα μνημόνια και την ιλαρή νομιμοποίηση τους.

ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ”ΚΑΜΙΚΑΖΙ” ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Όσοι πιστεύουν ότι η τρομοκρατία του Ισλαμικού Κράτους μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε μία νύχτα, αν πληγούν οι υποδομές και τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης, απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Οι τζιχαντιστές έχουν κηρύξει Ιερό Πόλεμο σε όλους τους «αλλόθρησκους» και είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν γενεές ολόκληρες ανθρώπων, ακόμη και παιδιά, προκειμένου να επικρατήσουν. Σύμφωνα με ρεπορτάζ που έχει επιβεβαιωθεί και προκαλεί τρόμο σε όλη την υφήλιο, το Ισλαμικό Κράτος έχει συγκεντρώσει πάνω από 50 παιδιά Βρετανών τζιχαντιστών, τα τα οποία εκπαιδεύει σε ειδικά στρατόπεδα στη Συρία και στο Ιράκ, δημιουργώντας τη «νέα γενιά» καμικάζι αυτοκτονίας.

Πρόκειται στην ουσία για μία παραλλαγή του μέτρου των Γενίτσαρων, που εφάρμοζε στις κατακτημένες περιοχές της η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η οργάνωση, η τόλμη και αδίστακτη προσέγγιση των τζιχαντιστών προκαλεί τρόμο σε όλον τον πλανήτη, καθώς τα μέλη του Ισλαμικού Κράτους που έχουν γεννηθεί σεν ευρωπαϊκές χώρες και φέρουν όλα τα δικαιώματα τουν Ευρωπαίου πολίτη, έχουν στρατολογηθεί να «ζευγαρώσουν», να δώσουν απογόνους και αυτοί, από την παιδική τους κιόλας ηλικία, να εκπαιδευτούν στο μίσος εναντίον όσων δεν ασπάζονται τις θρησκευτικές τους απόψεις. Σκοπός τους θα είναι να σκοτώσουν όσους περισσότερους «αλλόθρησκους» μπορούν, θυσιάζοντας την ίδια τη ζωή τους.

‪#‎TurkeyCoupAttempt‬, όταν όλο το παιχνίδι το κάνει ο ισλαμισμός ξεπλένοντας τον νεοφιλελευθερισμό

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

Aπό τον unexpert 

Σαφώς το πόσο σάπιος και αυταρχικός κρυφοφασίστας είναι ο Ερντογόν δεν κάνει «καλούς» τους αποτυχημένους επίδοξους χουνταίους της Τουρκίας. Μια χούντα ως ξεκάθαρος εδραιωμένος φασισμός αφήνει και λιγότερα περιθώρια αντίστασης. Πάντως ούτως ή άλλως όσοι αντέδρασαν και βγήκαν στους δρόμους, πιστεύω, δεν το έκαναν για τη δημοκρατία αλλά από προσωπολατρία στον νεοσουλτάνο και επειδή έχουν μασήσει το σανό της ισλαμικής βέρσιον του Ερντογαν για αξίες και παράδοση ως χρυσωμένο χάπι για το νεοφιλελερισμό. Πάντως το να θες συναισθηματικά να πέσει με αυτούς τους όρους ο Ερντογάν επειδή τον απεχθάνεσαι-που το συμμερίζομαι πλήρως– είναι πολιτικάμεγάλο λάθος και κυριαρχία των συναισθημάτων πάνω στο πολιτικό κριτήριο. Πολύ πιθανώς το πραξικόπημα να είχε την κρυφή στήριξη της δύσης με πολλούς συμμετέχοντες αλλά ως δοκιμή. Αυτό που έσωσε το νεοσουλτάνο είναι ότι όντως βγήκε ο κόσμος-οι οπαδοί του κυρίως- στους δρόμους απέναντι στα τανκς. Και άρα και για τη δύση πέρασε το τεστ, εφόσον είναι λαοφιλής και ελέγχει αρκετό κόσμο είναι ακόμα χρήσιμος ως πολιτικός παράγοντας. Ενώ φυσικά και το ΝΑΤΟ δεν θα ήθελε ένα ακόμα ανοιχτό εμφύλιο σε όλη την έκταση της Τουρκίας.

Επίσης ο μόνος μεγάλος πολιτικός θεσμός/ κόμμα της Τουρκίας το People’s Democtratic Party, που μπορεί κανείς να αποδεχτεί στα σοβαρά ως δημοκρατικό ήταν εναντίον του πραξικοπήματος. Κάτι λογικό γιατί η χούντα θα έκανε άμεσα, λειτουργώντας υπέρ της αστικής τάξης και με μόνο σκοπό την αναβάθμιση της δύναμης του στρατού ως θεσμό, αυτό που ΄κάνει ο Ερντογάν, αργά και με σαλαμοποίηση. Κάτι που δίνει χρόνο και δυνατότητες αντίστασης, ενώ η χούντα δεν θα τα έδινε αυτά. Και αν και τώρα πια θα γυρίσει πιο «δυνατός» από ποτέ ο Ερντογάν, δεν μπορεί να εξαφανίσει τα αληθινά βαθιά προβλήματα.

Σταύρος Λυγερός : Ε.Ε. σε Αποδρομή Απότοκος των πολιτικών Σόιμπλε

Νέα Κρήτη

Η Ισλαμική τρομοκρατία , το μήνυμα της Τουρκίας μέσω και της Αγιάς Σοφιάς  σε Ελλάδα και Ευρώπη, η τυχοδιωκτική τακτική Ράμα  έναντι της Ελλάδας αλλά και τα συνεχή πρόσθετα μέτρα των δανειστών για την αξιολόγηση έναντι μία κυβέρνησης που σε αυτή τη φάση παρά την οργή της, είναι πρόθυμη να τα δεχτεί όλα ώστε να αγοράσει πολιτικό χρόνο, απασχόλησαν την σημερινή ανάλυση του δημοσιογράφου και συγγραφέα Σταύρου Λυγερού στον 9.84 .

Όπως σημείωσε, τα φαινόμενα αμφισβήτησης σε όλη την Ε.Ε.  και την Ευρωζώνη αυτού  του χαρακτήρα της Ευρώπης , είναι απότοκος της πολιτικής που ήθελε ο Σόιμπλε στο όνομα της ισχύος της Γερμανίας για όλη την Ε.Ε. Οι πολίτες δια της ψήφου τους, ακόμη και με αρνητικές επιλογές ανόδου ακροδεξιών σχημάτων ή αντιευρωπαϊκών  κινήσεων , δείχνουν να αντιλαμβάνονται έστω και στρεβλά , πως η ενωμένη Ευρώπη έχει αλλάξει και κουμάντο κάνει ένα «ισχυρό αφεντικό» .

Στ. Λυγερός : Πολιτικό αλαλούμ και Ισλαμική Τρομοκρατία

Νέα Κρήτη

Η κυβέρνηση με εμφανή δείγματα ασχετοσύνης επιχείρησε με νομικισμό να λύσει ένα αμιγώς θέμα πολιτικό της εναρμόνισης των οδηγιών για τις εξωχώριες  εταιρίες  και την σχέση πολιτικών με αυτές , βάζοντας αυτογκόλ. Η αντιπολίτευση πάλι μετά τη νέα τροπολογία της κυβέρνησης εμφανίζεται στριμωγμένη για ενδεχόμενη συμμετοχή μελών της σε τέτοιες εταιρείες, είπε στον 9.84 ο Σταύρος Λυγερός.

Ο έγκυρος αναλυτής και αρθρογράφος αναφέρθηκε στην ίδια εκπομπή του 9.84, στη νέα του διλογία για την «Ισλαμική Τρομοκρατία» και την «Εισβολή των Αμάχων» από τις εκδόσεις Πατάκη, αναλύοντας τα βαθύτερα αίτια της ανάδυσης μέσα από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό της Ισλαμικής  τρομοκρατίας , υποστηρίζοντας ότι νεοφιλελεύθερες απόψεις και αριστερός ακτιβισμός αδυνατούν να κατανοήσουν. Το ίδιο όπως είπε φαίνεται να ισχύει και για κύματα προσφύγων- μεταναστών όπου η προσέγγιση μόνο με ανθρωπιστικούς υπαρκτούς όρους δεν αρκεί στο φαινόμενο , όταν μάλιστα βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα κοινωνική πραγματικότητα και στην Ελλάδα , που μένει σχεδόν κρυφή για τους περισσότερους , περίπου ως ταμπού, λειτουργώντας δυστυχώς ως «λίπασμα» νέας ανόδου για ακραίες καταστάσεις όπως η Χρυσή Αυγή.