Ποιοι ήταν πίσω και γιατί απέτυχε το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν

του Σταύρου Λυγερού

Με την απόσταση των τριών χρόνων που έχουν περάσει από την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν, επιβεβαιώθηκε αυτό που είχε γρήγορα γίνει εμφανές. Το γεγονός εκείνο αποτελεί καθοριστική καμπή στην ιστορία της Τουρκίας. Το πραξικόπημα του 2016 χρησιμοποιήθηκε από τον Τούρκο πρόεδρο ως πολιτικό εργαλείο για να προβεί σε μαζικές εκκαθαρίσεις όχι μόνο στο ευρύτερο κράτος, αλλά ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα. Εκκαθαρίσεις που του επέτρεψαν να κερδίσει -έστω και οριακά- το δημοψήφισμα του Απριλίου 2017 και τις εκλογές του Ιουνίου 2018. Με άλλα λόγια, να μετατραπεί σε απόλυτο σχεδόν κυρίαρχο στην πολιτική σκηνή της γείτονος.

Δεν είναι ακόμα απολύτως σαφές τι ακριβώς συνέβη στις 16 Ιουλίου 2016. Ισχύει το επίσημο σενάριο ότι ο Ερντογάν δεν γνώριζε τίποτα; Ή μήπως πληροφορήθηκε εγκαίρως για τις κινήσεις των πραξικοπηματιών και τις άφησε να εξελιχθούν, έχοντας, όμως, πάρει τα μέτρα του και για την αποτελεσματική καταστολή; Έτσι θα είχε την πολιτικά νομιμοποιητική δικαιολογία για το πογκρόμ που σχεδίαζε. Υπάρχει, τέλος, και το σενάριο που υποστηρίζει ότι η όλη απόπειρα ήταν στημένη από το βαθύ ερντογανικό κράτος.

Ό,τι και να έχει συμβεί, είναι αληθές πως η απειλή πραξικοπήματος συνόδευε τον Ερντογάν από την πρώτη στιγμή που το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του 2002 και σχημάτισε κυβέρνηση. Το μετακεμαλικό καθεστώς έλεγχε τότε όχι μόνο τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά και την αστυνομία, τις μυστικές υπηρεσίες, το δικαστικό σώμα και τους υπόλοιπους κρατικούς μηχανισμούς.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: το πραξικόπημα κατά Μακαριου και ο ρόλος του Αβέρωφ

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΚΑΡΑΣ

Τα στελέχη των ελληνικών ΕΔ έδειξαν ευαισθησία από την πρώτη στιγμή για το Κυπριακό, όπως και ο λαός. Με τη διαφορά πως τις οδυνηρές ΄΄λύσεις΄΄ κλήθηκε να τις επιβάλλει μερίδα αυτών των στελεχών, που συνωμοτούσαν χρόνια για να κυβερνήσουν τον τόπο, να τον ΄΄σώσουν΄΄, να πάρουν την ΄΄κόκκινη μηλιά΄΄. Και χρεώθηκε ολόκληρο το στρώμα των αξιωματικών κυρίως, και δευτερευόντως των υπαξιωματικών, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και τις συνέπειές του, όπως και την εφτάχρονη εκτροπή στην Ελλάδα με ό,τι αυτή συνεπάγεται.
Τα στελέχη του ναυτικού είχαν πιο ελαστική θέση απέναντι στον Μακάριο και γενικότερα στο Κυπριακό, από ‘τι του στρατού ξηράς και τούτο διακρίνεται και στα έγγραφα που αναφέρονται στα θέματα αυτά. Ακόμα και στα συνταγμένα από προσκείμενους τη δικτατορία, ή σε κάθε περίπτωση από επηρεασμένους από το κλίμα και το δικτατορικό καθεστώς. 

Το ΑΝ στέλνει κάθε εβδομάδα ενημερωτικά έγγραφα στα υποταγμένα αρχηγεία και τις μεγάλες διοικήσεις και ναυτικούς σταθμούς. Περιλαμβάνει πληροφορίες και εκτιμήσεις για τις κομμουνιστικές και Αραβικές χώρες, την Τουρκία, την Κύπρο και τους στόλους που κυκλοφορούν στη Μεσόγειο και επισκέπτονται την Ελλάδα (Πολεμικά των ΗΠΑ και εμπορικά της ΕΣΣΔ). Τα περισσότερα στοιχεία αφορούν την κατάσταση στην Τουρκία και τα συμβαίνοντα στην Κύπρο.
Τα δελτία που παρουσιάζονται αφορούν διάστημα από Δεκέμβριο 1970 μέχρι Ιούλιο 1972 και ένα του Δεκεμβρίου 1972. Είναι περίοδος όπου ο Γρίβας βρίσκεται στην Κύπρο και σε έντονη διένεξη με τον Μακάριο, ο τελευταίος όπως και ο Λυσσαρίδης εξοπλίζουν μη ελεγχόμενα από το καθεστώς των Αθηνών Σώματα Κυπρίων, οι συζητήσεις μεταξύ Κληρίδη - Ντεκτάς βρίσκονται σε αέναη κίνηση, οι τρεις Μητροπολίτες με παρακίνηση των Αθηνών ζητούν από τον Μακάριο να μονάσει. 

Το Κυπριακό, κύρια με το καθεστώς των Αθηνών αλλά και με τους Τούρκους, βρίσκεται σε εκρηκτική φάση.
Την κατάσταση απεικονίζουν με προσεκτικές αλλά αιχμηρές φράσεις οι εβδομαδιαίες ενημερώσεις του 2ου ΕΓ/ΑΝ. Εν τω μεταξύ στη Μεσόγειο πηγαινοέρχονται οι στόλοι των ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, δείχνοντας το εκατέρωθεν ενδιαφέρον για τις χώρες της περιοχής. Όλα αυτά απεικονίζονται στα δελτία, με αναφορές στα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στις χώρες της περιοχής και τις θέσεις των υπερδυνάμεων.
Το ίδιο διάστημα στην Τουρκία έχουμε στρατιωτικό πραξικόπημα, η ΗΑΔ (Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία) βρίσκεται ακόμα εν ζωή. 

1974 - Πραξικόπημα και εισβολή στην Κύπρο - Το Onalert ανοίγει το φάκελο της προδοσίας

Σαν σήμερα οι προδότες της χούντας των Αθηνών ολοκλήρωναν τα εγκλήματά τους κατά του Ελληνισμού. Οι γραφικές αλλά και επικίνδυνες «μαριονέτες» των ξένων δυνάμεων αφού επί επτά χρόνια είχαν πουλήσει «εθνικισμό», «εθνικοφροσύνη» και «πατριωτισμό», αφού είχαν αποσύρει την Μεραρχία από την Κύπρο , έκαναν πραξικόπημα κατά του Μακαρίου ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο για την τουρκική εισβολή που ακολούθησε. Αυτή ήταν η χούντα των Αθηνών κι όποιος θέλει να παριστάνει ότι ξεχνά τα...μεγάλα της εργα για το Έθνος μπορεί να συνεχίσει να επικαλείται ότι ...η ΜΟΜΑ τότε έφτιαχνε δρόμους.

Από σήμερα το Onalert με αφορμή την μαύρη επέτειο έχει τη χαρά και την τιμή να φιλοξενεί μια σειρά κειμένων και συνεντεύξεων του συγγραφέα και απόστρατου αξιωματικού Αντώνη Κακαρά. Πολλά απ΄ αυτά δημοοσιοποιούνται για πρώτη φορά.

Λόγω του όγκου των κειμένων που όμως δεν πρέπει να περικοπούν θα τα δημοσιεύουμε σε συνέχειες δημιουργώντας κι έναν σχετικό φάκελο για όποιον θέλει να διαβάσει και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Ξεκινάμε με :

ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΣΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΚΥΠΡΟΥ

Το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου εκδηλώνεται με την εφαρμογή του σχεδίου ΗΦΑΙΣΤΟΣ 74. Το σχέδιο εσωτερικής ασφαλείας στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου στην Κύπρο, είναι συνώνυμο με άλλο που ίσχυε για την Ελλάδα και καλείται ΗΦΑΙΣΤΟΣ . Αναφέρθηκε και σε συνεδρίαση δικαστηρίου στις 18-3-1987 της μήνυσης υποστρατήγου Χ.Χίου κατά δημοσιογράφου Γ.Μαύρου και Α.Τεγόπουλου για δημοσίευμα της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ. 

Το προδοτικό πραξικόπημα, η "εισβολή" της Ελλάδας και το κάλεσμα των Εγγυήτριων Δυνάμεων (Βίντεο)

Του Αντρέα Πολυκάρπου

Μία από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου γράφτηκε στις 15 Ιουλίου του 1974 όταν έλαβε χώρα το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου διχάζοντας τον κυπριακό λαό και ανοίγοντας την πόρτα στον Αττίλα.

Οι προεργασίες και τα μηνύματα που δεν λήφθηκαν υπόψη άρχισαν να καταφθάνουν μήνες ίσως και χρόνια πριν την τελική επίθεση της Χούντας των Αθηνών στην Κύπρο.

Από το Μάρτιο του 1974, έγινε ξεκάθαρο ότι όλα ήταν έτοιμα για το πραξικόπημα που θα είχε ως στόχο την πτώση του Μακαρίου. Η  Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών παρουσίασε έγγραφα στο Μακάριο τα οποία παρουσίαζαν μέλη της ΕΟΚΑ Β’ να ετοιμάζουν τα σχέδια τους για το επερχόμενο πραξικόπημα.

Ο στόχος της Ένωσης

Τον Ιούλιο του 1974 και με πρόφαση του γεγονός της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, η Χούντα των Αθηνών – ενοχλημένη πια και από το γεγονός ότι ο Μακάριος είχε ζητήσει να παραιτηθούν συγκεκριμένα στελέχη εξ Ελλάδος που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά-  πραγματοποιεί το πραξικόπημα στο οποίο έλαβαν μέρος μονάδες της Εθνικής Φρουράς που βομβάρδισαν το προεδρικό.

Στην αντίθετη πλευρά βρισκόταν το «Εφεδρικό» με μονάδες της αστυνομίας που υπερασπίστηκαν το Μακάριο μέχρι τη φυγή του για το εξωτερικό.  Από το πραξικόπημα έχασαν τη ζωή τους 91 άνθρωποι ενώ τραυματίστηκαν πέραν των 200.

1974 Κύπρος: 43 χρόνια από το πραξικόπημα - Οι σειρήνες θυμίζουν το έγκλημα

Ινφογνώμων Πολιτικά

Μανώλης Καλατζής

Στις 8:20 το πρωί η Κύπρος ξύπνησε όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα από τον ανατριχιαστικό ήχο των σειρήνων. Σκληρή υπενθύμιση του πρωινού της 15ης Ιουλίου 1974 όταν η χούντα του Ιωαννίδη μαζί με τους Κύπριους συνεργάτες της πραγματοποίησε πραξικόπημα ανατροπής του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου… για να επιτύχει την Ένωση της Κύρου με την Ελλάδα, ανοίγοντας στη πραγματικότητα τη πόρτα στη Τουρκία για να πραγματοποιήσει 5 μέρες μετά εισβολή καταλαμβάνοντας το 37% των εδαφών της Κύπρου, το οποίο κατέχει μέχρι σήμερα.

Η ολομέλεια της Κυπριακής Βουλής σε ειδική συνεδρία  παρουσία του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη θα εκδώσει ψήφισμα καταδίκης του πραξικοπήματος και της εισβολής. Χθες παραλήφθηκαν επισήμως από τη Κυπριακή Βουλή τα έγγραφα του «Φακέλου της Κύπρου» που είχε στη κατοχή της η Βουλή των Ελλήνων.

Όπως κάθε χρόνο  θα τελεστεί εθνικό μνημόσυνο των πεσόντων κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και τρισάγιο στους τάφους τους.

Η προδοσία της Μακεδονίας

analyst

Μία χώρα οικονομικά ισοπεδωμένη και εθνικά απίστευτα ταπεινωμένη από τη Γερμανία, μέσω της πέμπτης ελληνικής φάλαγγας και των Εφιαλτών της, είναι δυστυχώς δύσκολο να μην εξαφανιστεί ως Έθνος. Επόμενο στάδιο θα είναι η προσπάθεια μετατροπής της Μακεδονίας σε ένα διζωνικό ομοσπονδιακό κράτος από τη Γερμανία, μαζί με τα Σκόπια κατά το παράδειγμα της Κύπρου – με πέμπτη φάλαγγα μία κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων.   

.

Ενόψει των Ευρωεκλογών, όπου οι Έλληνες φαίνεται να επιλέγουν με βάση τις δημοσκοπήσεις εκείνα τα κόμματα που τους κατέστρεψαν, τα θύματα τους θύτες τους δηλαδή έχοντας προφανώς χάσει την επαφή τους με την πραγματικότητα, θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε το άρθρο μας για τη Μακεδονία – τονίζοντας ότι, η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί πως η συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση πρέπει να γίνει σεβαστή και να μην ακυρωθεί! Επίσης τον απώτερο σκοπό της Γερμανίας, ο οποίος δεν είναι άλλος από τη δημιουργία του Σουέζ της Ευρώπης, όπως ήταν το όνειρο του Χίτλερ και τη σύνδεση του με τον κινεζικό δρόμο του μεταξιού.

Επειδή τώρα αρκετοί Έλληνες έχουν πεισθεί πως η συμφωνία ήταν νομοτελειακή, παραθέτουμε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα Σκόπια, η οποία ελήφθη στη Λισαβόνα στις 27.06.1992: «H Κοινότητα είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει αυτή τη Δημοκρατία, με τα σημερινά της σύνορα, με ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει το όνομα Μακεδονία». Επίσης τα λόγια του Ιωάννη Καποδίστρια, σύμφωνα με τον οποίο τα εξής: «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύσει στην καρδιά μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

11/9 , το σημάδι της ημέρας

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του nikou kefi

11/9/1973

43 χρόνια πριν ο Σαλβαντόρ Αλιέντε αντιστάθηκε με καμμιά 40ρια συντρόφους – ούτε καν τόσοι δεν ήταν μέσα στο προεδρικό μέγαρο. Του κόστισε η ζωή του με την αυταπάτη πως δε χρειαζόταν να δώσει όπλα σε λαικές πολιτοφυλακές κι ότι τα αμερικανικά γεράκια θα σέβονταν τις αποφάσεις του λαού του (ή οποιαδήποτε άλλου λαού…).

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό. Δεν κονιορτοποιήθηκε μόνο η «ειρηνική επανάσταση» αλλά η ίδια η ζωή , ο ίδιος ο λαός του, για να εφαρμοστεί το πιο σιχαμένο «πείραμα» οικονομικού νεοφιλελευθερισμού των «παιδιών της σχολής του Σικάγου»του Φρίντμαν.

Οι «φωστήρες» του νεοφιλελευθερισμού βρήκαν κι άλλους τρόπους να επιβάλλουν δυναμικά τη θέληση τους. Το ΔΝΤ απέκτησε το knowhow για το πώς να καταλύει τη δημοκρατία με «δημοκρατικό μανδύα» , η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ βρήκαν τρόπους να βάζουν σε πρώτο πλάνο την οικονομία ξέχωρα από την πολιτική, οι πολυεθνικές συνεχίζουν να κερδοσκοπούν ασύστολα ακόμη και μέσα στη χειρότερη κρίση του καπιταλισμού, την ίδια στιγμή που το χρέος του πλανήτη είναι δυσανάλογα πολλαπλάσιο του παγκόσμιου ΑΕΠ και μάλλον θα το πληρώσουμε στους εξωγήινους.

Όταν πας να μεταρρυθμίσεις το σύστημα εκ των έσω , όταν κυνηγάς ότι αριστερό έχει μένει βαφτίζοντάς το «‘άκρο», όταν δίνεις όρκους πίστης …πάντοτε θα ακολουθούν 11/9. Χωρίς να αγνοείται η μεγάλη προσωπικοτήτα που σφράγισε την Αριστερά για πολλές δεκαετίες, οφειλούμε να βλέπουμε και το τελικό αποτέλεσμα.

Ντοκουμέντα απ΄ όσα έγραψαν στρατιωτικοί για τα γεγονότα της Κύπρου (1ο μέρος)

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΚΑΡΑΣ

ΑΝΑΦΟΡΕΣ -ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ

Λίγες ημέρες μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, το ΓΕΕΦ προβαίνει σε σύνταξη εγγράφου, όπου το παράρτημα Α΄ είναι ΄΄ΕΚΘΕΣΙΣ Αφορώσα εις την εφαρμοσθείσαν τακτικήν και την επιδεισθείσαν μαχητικήν αξίαν των εν Κύπρω εισβαλλουσών Τουρκικών Δυνάμεων, από της 20ης Ιουλίου και επέκεινα΄΄. 

Η έκθεση δείχνει να μελετά την τακτική και μαχητική αξία των Τούρκων. Έστω και εάν αυτή η μελέτη συντάσσεται μέρες μόνον μετά την εισβολή. Την υπογράφει ο υποστράτηγοςΕυθύμιος Καραγιάννης αρχηγός ΓΕΕΦ και ως τμηματάρχης του 2ου ΕΓ/ΙΙ/ΓΕΕΦ ο Γ. Παπασταθόπουλος, που πρέπει να είναι και ο εισηγητής/ συντάκτης. 

Αποκαλεί αιφνιδιαστική και απρόκλητη την επίθεση των Τούρκων. Ορίζει ως σκοπό της επίθεσης, την κατάληψη εδαφών για εξαναγκασμό των Κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου σε διαπραγματεύσεις, προς επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Ως επιχειρήσεις ο συντάκτης της μελέτης βλέπει τις πέντε φάσεις των κινήσεων των Τούρκων. Δηλαδή τη δημιουργία προγεφυρώματος, τη συνένωση με το θύλακα ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ- ΑΓΥΡΤΑΣ, τη διεύρυνση του τομέαΛΕΥΚΩΣΙΑΣ –ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ, την επέκταση προς τις περιοχές Αμμοχώστου και Μόρφου (πρόκειται για τον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ). Την εκκαθάριση των περιοχών, λέει το έγγραφο, την ανέλαβαν οι στρατοχωροφύλακες και κομάντος Τούρκοι.


Ο Καραγιάννης στις διαπιστώσεις που διατυπώνει στην έκθεση, δεν λέει από την πρώτη στιγμή πως οι Τούρκοι πέτυχαν τον αντικειμενικό τους σκοπό, και αποφεύγει να εκθέσει τους λόγους. 

Δεν αναφέρεται στο πραξικόπημα και την αποδυνάμωση ως εκ τούτου των ελληνικών και ελληνοκυπριακών δυνάμεων. 

Ο Καταδρομέας που εκτελέστηκε στην Κύπρο γιατί είπε όχι στο πραξικόπημα

Οι αγριότητες που έγιναν κατά τη διάρκεια του προδοτικού πραξικοπήματος στην Κύπρο στις 15 Ιουλίου 1974 πολλές. Μια ιστορία που δεν έχει γίνει γνωστή μέχρι σήμερα αλλά είναι συγκλονιστική, είναι η δολοφονία ενός νεαρού Καταδρομέα ο οποίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στην προδοσία. Τον σκότωσαν χουντικοί και έριξαν το κορμί του σ΄ έναν ομαδικό τάφο.

Η Ειρήνη Χαραλαμπίδου από το cyprusnews γράφει την συγκολνιστική ιστορία του Σωτήρη Αδάμου Κωνσταντίονου:

Τον λόγχισαν πισώπλατα, τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ, οι δειλοί, το πρωί της 15ης του Ιούλη! Πυροβόλησαν χωρίς να τον κοιτούν στα ματιά.

Καταδρομέας στην 31 μοίρα, ο Σωτήρης Αδάμου Κωνσταντίνου.

Το παλληκάρι επέλεξε συνειδητά το θάνατο. Γιατί έτσι πράττουν οι ήρωες. Με την άρνηση του να γίνει συνεργός των χουντικών υπέγραφε τη θανατική του καταδίκη.

Είχε προειδοποιήσει ο Κομπόκης: "Πραξικόπημα, όποιος δεν υπακούσει σε διαταγές θα εκτελεστεί". Αρνήθηκε ο Σωτήρης, και εκτελέστηκε. Ο θάνατος του ήταν η ύστατη προσπάθεια να υπερασπιστεί τη Δημοκρατία.

Σε ένα ομαδικό τάφο πέταξαν το κορμί του.

Τι συνέβη στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974;

ardin-rixi

Από την Ρήξη φ. 135

Όλα ξεκίνησαν από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου που σηματοδότησαν την πρώτη μεγάλη νίκη της Τουρκίας, δηλαδή την αποτροπή της Ένωσης και την μεταβολή της σε «εγγυήτρια δύναμη», ενώ το ανεφάρμοστο Σύνταγμα άνοιξε τον δρόμο για την διχοτομική πορεία που ακολούθησε. Και η ευθύνη δυστυχώς –όχι ισομερώς βέβαια–, ανήκει σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Αρχικώς, η Δεξιά αποδείχτηκε ανίκανη να ακολουθήσει μια εθνικοαπελευθερωτική γραμμή, δεδομένης της εξάρτησής της από τις ΗΠΑ, εξάρτηση που θα οδηγήσει αρχικώς στην αποχώρηση της ελληνικής Μεραρχίας το 1967 και, τελικά, στο πραξικόπημα και την προδοσία του Ιωαννίδη. Έτσι η στρατιωτική δικτατορία, που κοπτόταν υπέρ των «εθνικών δικαίων», αρχικά αφόπλισε την Κύπρο και στη συνέχεια με το πραξικόπημα την παρέδωσε στην Τουρκία. 

Και οι αλλεπάλληλες προσπάθειές της για την εκπαραθύρωση του Μακαρίου δημιούργησαν το απαραίτητο ψυχολογικό υπόστρωμα για να μεταβληθεί η υπαρκτή διαίρεση των Ελληνοκυπρίων σε θανάσιμο μίσος μεταξύ τους, υποβοηθώντας την τουρκική εισβολή. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Μακάριος από τη Νέα Υόρκη κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 19 Ιουλίου 1974, να αποκαταστήσει την τάξη, και να θέσει τέλος την «εισβολή της Ελλάδας»:

ΕΚΠ.ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ 16-07-2018 - ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΎΠΡΟ ΤΟ 1974

Καλεσμένοι της εκπομπής οι Γιάννης Μπαλζώης, Αντώνης Δούλας.

Την εκπομπή παρουσιάζουν οι Ανδρέας Μαζαράκης, Λωνίδας Αποσκίτης, Σπύρος Δημητρίου. 

Τα μνημόσυνα της υποκρισίας 44 χρόνια μετά

του Κώστα Βενιζέλου

Κάθε χρόνο, η καθιερωμένη συνεδρίαση της Βουλής για την «καταδίκη του πραξικοπήματος και της εισβολής». Τρισάγια στους τάφους, αφού προηγηθούν μνημόσυνα σε εκκλησίες. Μια επαναλαμβανόμενη εικόνα τέσσερις και πλέον δεκαετίες. Οι διακηρύξεις, οι εξαγγελίες και τα βαρύγδουπα λόγια της πεπατημένης έχουν γίνει κλισέ.  Αυτές οι εκδηλώσεις, οι τελετές, γίνονται ημερολογιακά, μοιάζουν με «κουραστικές επαναλήψεις» και κάποιες ομιλίες/ δηλώσεις αντιγραφή από τα προηγούμενα χρόνια, copy paste.

Στη Βουλή, οι πολιτικοί εκφραστές της ακροδεξιάς, το ΕΛΑΜ, δεν χάθηκε στη μετάφραση. Οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο, δεν καταδικάζουν το πραξικόπημα, καθώς υποστηρίζουν την πράξη, την ενέργεια, τους στόχους. Δεν το λένε ευθέως. Το λένε αποφεύγοντας να το καταδικάσουν, χωρίς να αναφερθούν σε πραξικόπημα. Μπήκαν στο λούκι του πολιτικού τακτικισμού που επιστρατεύει ενίοτε την εποικοδομητική ασάφεια.

Αυτό, όμως, δεν τους απαλλάσσει ποσώς από το γεγονός ότι εκφράζουν την ιδεολογία των πραξικοπηματιών σε Ελλάδα και Κύπρο. Αυτό δεν τους απαλλάσσει καθώς το πραξικόπημα ήταν μέρος του σχεδίου για ανατροπή του Μακάριου και διά αυτής της πράξης να ανάψει το πράσινο φως για την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.

ΠΡΑΞΙΚOΠΗΜΑ ΤΣΙΠΡΑ-ΚΟΤΖΙΑ ΚΑΘ’ ΥΠΟΔΕΙΞΙΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ

«Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε

και πάντα προδομένε»

Διονύσιος Σολωμός, Προς Επτανησίους

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Να παρακάμψει όχι μόνο τη θέληση του ελληνικού λαού, αλλά και του ελληνικού κοινοβουλίου, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εις βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, επιχειρεί η κυβέρνηση Τσίπρα-Κοτζιά.

Δεν συζητάμε εδώ αν η προς υπογραφή συμφωνία είναι κακή ή καλή αυτή καθεαυτή.

Αυτό που θα επιχειρήσουμε να δείξουμε είναι ότι όχι μόνο η κυβέρνηση αρνείται στον ελληνικό λαό το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του, δικαίωμα που έχουν και θα ασκήσουν οι Σλαβομακεδόνες, αλλά καθιστά και άνευ περιεχομένου, κατ’ ουσίαν καταργεί το συνταγματικό δικαίωμα της Βουλής των Ελλήνων να κυρώσει ή να απορρίψει τη συμφωνία στην οποία κατέληξε το ένα από τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα, ερήμην των άλλων κομμάτων της Εθνικής Αντιπροσωπείας και αντίθετα με την εκφρασθείσα δια δηλώσεων διαφωνία τους.

Η συμφωνία παραβιάζει επίσης την ισχυρού πολιτικού και νομιμοποιητικού βάρους απόφαση όλων, πλην ΚΚ, των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, περιλαμβανομένου και του ΣΥΝ, του 1992. Βεβαίως οι περισσότεροι δέχονται ότι αυτή η συμφωνία έχει εκπέσει και δεν αντανακλά τη σημερινή βούληση των κομμάτων. Αλλά αυτό δεν γίνεται έτσι. Αν η Ελλάδα θεωρείται ακόμα συντεταγμένο κράτος, για να αλλάξει εκείνη η απόφαση όφειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει συγκαλέσει νέο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών ή να συνέλθει η Βουλή και να προσδιορισθεί η νέα διαπραγματευτική γραμμή, στα πλαίσια της οποίας θα έπρεπε να κινηθεί η νέα συμφωνία.

Η φυλακή των ευρωπαϊκών λαών

του Κώστα Λαπαβίτσα

Το πραξικόπημα

Η άρνηση του Ιταλού Προέδρου Σέρτζιο  Ματαρέλα να δεχθεί το κυβερνητικό σχήμα που πρότειναν το Κίνημα Πέντε Αστέρων και η Λέγκα του Βορρά είναι ένα ξεκάθαρο πολιτειακό πραξικόπημα. Τέτοια απροσχημάτιστη παράκαμψη της λαϊκής βούλησης και της δημοκρατίας δεν έχει ξαναγίνει στην Ιταλία από την πτώση του Μουσολίνι το 1943.

Εξίσου εντυπωσιακό είναι το σκεπτικό του Ματαρέλα. Ο ρόλος μου, είπε, είναι να προστατεύσω τα συμφέροντα της χώρας και αυτό σημαίνει να μη θέσω σε οποιοδήποτε κίνδυνο τη συμμετοχή της στο ευρώ. Οι Ιταλοί μπορούν να έχουν όποια κυβέρνηση θέλουν, αρκεί αυτή να αποδέχεται την ΟΝΕ.

Κυνικότερη παραδοχή από επίσημα χείλη ότι το ευρώ είναι μια φυλακή για τους ευρωπαϊκούς λαούς δεν έχει υπάρξει. Ο κ. Ματαρέλα βρήκε αμέριστη στήριξη από το ιταλικό κατεστημένο, αλλά και τις ισχυρές δυνάμεις της ΕΕ. Ήδη ο Πρόεδρος Μακρόν, αυτός που θα έφερνε τη μεγάλη δημοκρατική αλλαγή στην Ευρώπη, τον επαίνεσε δημόσια για την «υπευθυνότητά» του.

Η ιταλική αποτυχία στην ΟΝΕ

44 χρόνια μετά: Το πείραμα και το μάθημα της Χιλής

Το πιο… προφανές πραξικόπημα της CIA που έθεσε τέλος στις αυταπάτες περί «ειρηνικής συνύπαρξης» και μας «γνώρισε» τι σημαίνει ΔΝΤ

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Ίσως αυτή είναι η τελευταία μου ευκαιρία να σας μιλήσω… Είναι μια ιστορική στιγμή και θα πληρώσω με τη ζωή μου για την αφοσίωση του λαού μου… Ούτε το έγκλημα, ούτε η βία μπορούν να διακόψουν την κοινωνική εξέλιξη. Η Ιστορία είναι δική μας, η Ιστορία γράφεται από τους λαούς… Πιστεύω ότι θα ξεπεράσουμε αυτές τις πικρές, γκρίζες ώρες της προδοσίας. Πιστεύω ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ξανανοίξουν και ο ελεύθερος άνθρωπος θα τις διαβεί για να χτίσει μια καλύτερη κοινωνία…».

Με αυτά τα λόγια ο Σαλβαδόρ Αλίεντε αποχαιρέτισε τον χιλιανό λαό. Ήταν 11 Σεπτέμβρη 1973. Ο Πρόεδρος Αλιέντε έπεφτε νεκρός μέσα στα συντρίμμια του βομβαρδισμένου προεδρικού Μεγάρου, και μια από τις αιματηρότερες δικτατορίες της ανθρωπότητας αναλάμβανε τα ηνία της χώρας με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον και της CIA. Και όλος ο πλανήτης θα μάθαινε μέσα από το αίμα χιλιάδων ανθρώπων, τι σημαίνει «νεοφιλελευθερισμός» και ΔΝΤ.

Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει περίπου μία 20ετία νωρίτερα. Το 1953, ο Σαλβαδόρ Αλιέντε, ένας από τους ιδρυτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος Χιλής, έχανε για τρεις, μόλις, εκατοστιαίες μονάδες τις εκλογές για την Προεδρία. Στην Ουάσινγκτον χτύπησε «καμπανάκι» και η προετοιμασία άρχισε. Από το 1961, δύο επιτροπές από αξιωματούχους της CIA, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Λευκού Οίκου (η μία στην Ουάσιγκτον, η άλλη στο Σαντιάγο της Χιλής) απεργάζονταν το πώς θα ανακόψουν την πορεία «των ανατρεπτικών στοιχείων» προς την εξουσία.

This is a coup – Αίγυπτος και Τουρκία

του Γιώργου Λυκοκάπη

Τον Μάρτιο του 1935 ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νικόλαος Πλαστήρας οργάνωσαν ένα στρατιωτικό κίνημα κατά της αντιβενιζελικής κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος. Το πραξικόπημα ήταν κακοσχεδιασμένο και απέτυχε παταγωδώς. Ο Βενιζέλος κατέφυγε ταπεινωμένος στο εξωτερικό, όπου πέθανε λίγους μήνες μετά.

Στην Ελλάδα ξύπνησαν οι μνήμες του Εθνικού Διχασμού, με τους φανατικούς αντιβενιζελικούς να απαιτούν την επιβολή θανατικής ποινής για τους κινηματίες. Ξεκίνησαν μαζικές διώξεις των βενιζελικών σε όλο τον κρατικό μηχανισμό.

Το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που επικράτησε οδήγησε στην παλινόρθωση της μοναρχίας με ένα νόθο δημοψήφισμα. Το κίνημα αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του βενιζελισμού. Για την αντιβενιζελική παράταξη ήρθε σαν «δώρο θεού», όπως ήταν ο τίτλος της μεγαλύτερης φιλομοναρχικής εφημερίδας.

«Δώρο θεού» και στον Ερντογάν

Με τα ίδια λόγια ο πρόεδρος Ερντογάν χαρακτήρισε το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016. Ηγείται πλέον μίας κυβέρνησης που έχει πρωτοφανείς εξουσίες στη νεότερη ιστορία της Τουρκίας. Συγκρίνεται μόνο με την στρατιωτική δικτατορία του Κενά Εβρέν.

Χιλιάδες άνθρωποι απολύθηκαν από τις κρατικές υπηρεσίες και συνελήφθησαν σαν οπαδοί του ιμάμη Γκιουλέν, ο οποίος κατηγορείται ότι οργάνωσε το πραξικόπημα. Πραξικόπημα που δεν μοιάζει με τα πραξικοπήματα που έκανε ο τούρκικος στρατός στο παρελθόν.

Ο Τσάβες δεν μένει πια εδώ

του Γιώργου Λυκοκάπη  – 

Μπορεί το καθεστώς στη Βενεζουέλα να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει τις αντιδράσεις, αλλά δεν πρόκειται για δικτατορία, ούτε για κυβέρνηση που έχει απέναντί της σύσσωμο το λαό. Ο Τσαβισμός έχει ακόμα ισχυρά ερείσματα στα λαϊκά στρώματα, παρά τη μεγάλη οικονομική πίεση που αυτά δέχονται.

Έχοντας απέναντί του τις ΗΠΑ, ο Μαδούρο προσπαθεί να θέσει υπό τον έλεγχο του όλους τους θεσμούς για να διατηρήσει την εξουσία του μέσω αμφιλεγόμενων εκλογικών διαδικασιών. Στήριγμα του καθεστώτος είναι οι colectivos, μία ένοπλη οργάνωση τσαβιστών, χωρίς η βία στη Βενεζουέλα να προκαλείται αποκλειστικά από τους οπαδούς της κυβέρνησης.

Σύμβολο αντίστασης απέναντι στις ΗΠΑ

Πρώην οδηγός λεωφορείου, ο Μαδούρο δεν προέρχεται από τις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων, όπως ο προκάτοχος του Ούγκο Τσάβες. Ένα στρατιωτικό πραξικόπημα μπορεί να στραφεί εναντίον του, καθώς υπάρχει δυσαρέσκεια σε τμήμα των ενόπλων δυνάμεων. Είναι αληθές πως οι ΗΠΑ, που βαρύνονται ιστορικά με την στήριξη αιμοσταγών δικτατοριών στην Λατινική Αμερική, κάνουν ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την εκλεγμένη κυβέρνηση.

Είναι, επίσης, αληθές πως ο Ούγκο Τσάβες κληρονόμησε μία χώρα με τεράστιες οικονομικές ανισότητες, συνέπεια του νεοφιλελεύθερου οικονομικού δόγματος που είχε επιβληθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Ο Τσάβες αντιμετώπισε με επιτυχία μία απόπειρα πραξικοπήματος τον Απρίλη του 2002. Οι πραξικοπηματίες είχαν την στήριξη της οικονομικής ολιγαρχίας και του κατεστημένου της Βενεζουέλας, αλλά και της Ουάσιγκτον επί προεδρίας Μπους.

Κύπρος 1974: Πέντε Μύθοι για το Πραξικόπημα

Ινφογνώμων Πολιτικά

Μάριος Ευρυβιάδης

1. Ότι ο Σαμψών και η ΕΟΚΑ Β’ οργάνωσαν το πραξικόπημα

Όχι.

Η ΕΟΚΑ Β’ υπήρξε ο πέμπτος τροχός της πραξικοπηματικής άμαξας. Ο δε Σαμψών ήταν τελείως ΑΣΧΕΤΟΣ με το πραξικόπημα. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από την Αθήνα και υλοποίησαν χουντικοί αξιωματικοί στην Κύπρο. Αιχμή πυρός των πραξικοπημάτων υπήρξε, δυστυχώς, η ΕΛΔΥΚ – Ελληνική Δύναμη Κύπρου και επίλεκτες μονάδες της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την ηγεσία χουντικών αξιωματικών. Ο Σαμψών μαζί με αριθμό σωματοφυλάκων του, βγήκε οπλισμένος στους δρόμους της Λευκωσίας το πρωΐ της 15ης Ιουλίου να μάθει τι συνέβαινε. Συνελήφθη σε οδόφραγμα και μαζί με τους σωματοφύλακές του φυλακίσθηκε στα υπόγεια του Αρχηγείου της Εθνικής Φρουράς, χωρίς να γνωρίζεται ποιος είναι.

Όταν έγινε αντιληπτή η ταυτότητά του απαίτησε να αφεθούν ελεύθεροι οι σωματοφύλακές του και αυτόν τον πήγαν στην αίθουσα επιχειρήσεων  όπου ο Στρατηγός Γεωργίτσης συντόνιζε το πραξικόπημα. Στο μεσοδιάστημα, ΗΠΑ, ΟΗΕ και άλλοι πίεζαν για «διάδοχη» κατάσταση. Κανείς από τη λίστα των πραξικοπηματιών με επιφανείς Κύπριους ταγούς, με προεξέχοντα τον Γ. Κληρίδη, δεν αποδέχονταν να αναλάβουν. Και έτσι «επελέγη»  ο Σαμψών τον οποίο η ΕΟΚΑ Β’ αλλά και ο πραγματικός της αρχηγός στην Αθήνα, που ήταν ο Ιωαννίδης καθώς και ο εκπρόσωπός του στην Κύπρο που ήταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, θεωρούσαν «παρανοϊκό». Εδώ έχουμε την αποθέωση του σουρεαλισμού των πραξικοπηματιών. Όταν ανακοίνωσε ο Γεωργίτσης στον Ιωαννίδη ότι επελέγη ο Σαμψών, ο τελευταίος άρχισε να βρίζει λέγοντας ότι αυτός, ο Σαμψών,  «είναι παρανοϊκός». Έλεγε δηλαδή ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. Μετά οι δυο άρχισαν να συνεργάζονται και η πρώτη εντολή που έδωσε ο Ιωαννίδης στον Σαμψών ήταν «Νικολάκη, θέλω το κεφάλι του Μούσκου». Όταν οι χουντικοί δεν σκυλόβριζαν τον Μακάριο (τραγόπαπα, κόκκινο παπά κλπ) τον αποκαλούσαν με το πατρικό του όνομα – Μούσκο. Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από μαγνητοφωνημένες συνομιλίες μεταξύ  Γεωργίτση – Ιωαννίδη – Σαμψών και τα πρωτοδημοσίευσε το 1975 ο μακαρίτης Christopher Hitchens. 

Η σκοτεινή όψη μίας «απόπειρας πραξικοπήματος»

Πριν από μερικές ημέρες το ίδρυμα Stockholm Center for Freedom δημοσίευσε μια ενδιαφέρουσα και εκτενή μελέτη, σχεδόν διακοσίων σελίδων, με τον εξαιρετικά αποκαλυπτικό τίτλο «15 Ιουλίου: Το πραξικόπημα Ερντογάν». Το κείμενο είναι γραμμένο στα τουρκικά, αλλά σύντομα πρόκειται να μεταφραστεί και να δημοσιευθεί και σε άλλες γλώσσες.

του Νίκου Μιχαηλίδη

Ο Αμντουλάχ Μποζκούρτ, πρόεδρος της οργάνωσης που δημοσίευσε την εν λόγω έρευνα, δήλωσε πως η μελέτη αυτή θα αποτελέσει πηγή αξιόπιστης και εκτενούς ενημέρωσης για την διεθνή, αλλά και για την τουρκική κοινή γνώμη. Αν και η μελέτη φαίνεται να προέρχεται από δίκτυα φίλα προσκείμενα στο δίκτυο του Φετουλά Γκιουλέν, περιέχει εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες που πρέπει να αναλυθούν και να ερμηνευθούν.

Συγκεκριμένα η μελέτη χαρακτηρίζει την απόπειρα πραξικοπήματος σαν false flag. Δηλαδή, ως μια κλασική περίπτωση καλοσχεδιασμένης κεκαλυμμένης επιχείρησης των τουρκικών κρατικών υπηρεσιών.

Η επιχείρηση είχε σκοπό την επέκταση, νομιμοποίηση και διασφάλιση των δικτατορικών εξουσιών του ήδη αυταρχικού προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μέσω της εγκαθίδρυσης «προεδρικού πολιτεύματος». Ταυτοχρόνως, είχε σκοπό την εξουδετέρωση της μη συστημικής πολιτικής και κοινωνικής αντιπολίτευσης, καθώς και την προετοιμασία του κλίματος για εισβολή και κατοχή στα εδάφη της κουρδικής Ροζάβα στη βόρεια Συρία. Και όλα αυτά στο όνομα της προστασίας της δημοκρατίας και της ασφάλειας της Τουρκίας!

43 χρόνια μετά: Το πείραμα και το μάθημα της Χιλής

Outside the Wall

Το πιο… προφανές πραξικόπημα της CIA που έθεσε τέλος στις αυταπάτες περί «ειρηνικής συνύπαρξης» και μας «γνώρισε» τι σημαίνει ΔΝΤ

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Ίσως αυτή είναι η τελευταία μου ευκαιρία να σας μιλήσω… Είναι μια ιστορική στιγμή και θα πληρώσω με τη ζωή μου για την αφοσίωση του λαού μου… Ούτε το έγκλημα, ούτε η βία μπορούν να διακόψουν την κοινωνική εξέλιξη. Η Ιστορία είναι δική μας, η Ιστορία γράφεται από τους λαούς… Πιστεύω ότι θα ξεπεράσουμε αυτές τις πικρές, γκρίζες ώρες της προδοσίας. Πιστεύω ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ξανανοίξουν και ο ελεύθερος άνθρωπος θα τις διαβεί για να χτίσει μια καλύτερη κοινωνία…».

Με αυτά τα λόγια ο Σαλβαδόρ Αλίεντε αποχαιρέτισε τον χιλιανό λαό. Ήταν 11 Σεπτέμβρη 1973. Ο Πρόεδρος Αλιέντε έπεφτε νεκρός μέσα στα συντρίμμια του βομβαρδισμένου προεδρικού Μεγάρου, και μια από τις αιματηρότερες δικτατορίες της ανθρωπότητας αναλάμβανε τα ηνία της χώρας με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον και της CIA. Και όλος ο πλανήτης θα μάθαινε μέσα από το αίμα χιλιάδων ανθρώπων, τι σημαίνει «νεοφιλελευθερισμός» και ΔΝΤ.

Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει περίπου μία 20ετία νωρίτερα. Το 1953, ο Σαλβαδόρ Αλιέντε, ένας από τους ιδρυτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος Χιλής, έχανε για τρεις, μόλις, εκατοστιαίες μονάδες τις εκλογές για την Προεδρία. Στην Ουάσινγκτον χτύπησε «καμπανάκι» και η προετοιμασία άρχισε. Από το 1961, δύο επιτροπές από αξιωματούχους της CIA, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Λευκού Οίκου (η μία στην Ουάσιγκτον, η άλλη στο Σαντιάγο της Χιλής) απεργάζονταν το πώς θα ανακόψουν την πορεία «των ανατρεπτικών στοιχείων» προς την εξουσία.