του Αντώνη Παπαγιαννίδη
Είναι
περίεργοι στις δηλώσεις τους, ακόμη και στις πιο επίσημες και "στημένες"
δηλώσεις τους οι Κινέζοι. Υποδειγματική ήταν, υπό αυτήν την έννοια, η
τοποθέτηση του Σου Λιρόνγκ - προέδρου της COSCO (η σημερινή China COSCO
Shipping Corporation Limited προήλθε από την αναδιάρθρωση/συγχώνευση της China
Shipping με την COSCO που είχε αρχικά συμβληθεί για τον ΟΛΠ/για τον προβλήτα
εμπορευματοκιβωτίων - ΣΕΠ) - ότι "θα δώσουμε κεφάλαια, ακόμη και τα αίμα
μας για να κάνουμε τον Πειραιά ένα μαργαριτάρι της Μεσογείου" . Βέβαια, η
οικονομική-τεχνοκρατική διάσταση δεν απείχε και πολύ, καθώς ο "Πρόεδρος
Σου" - η προσφώνηση και από τους δικούς του πολύ πιο επισημοφανής απ'
εκείνην του "Κάπταιν Γουέι" του Γουέι Τζιαφού που είχαμε γνωρίσει
όταν ξεκινούσε η περιπέτεια με την COSCO στο λιμάνι - εξήγησε διεξοδικά ότι,
πέρα από το να γίνει ο Πειραιάς ο μεγαλύτερος κόμβος κοντέινερ στην Μεσόγειο
(κι ο ίδιος έδειξε εντυπωσιασμένος που πέτυχε 4πλασιασμό του traffic μέσα στο
βάθος της κρίσης), στόχος είναι τώρα και η αναμόρφωση του χώρου αυτοκινήτων
(αυτό, σε προσδοκία της ανάκαμψης) και η ενίσχυση της εφοδιαστικής
αλυσίδας.
Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας που επωφελήθηκε για
να μιλήσει για "αφετηρία για προσέλκυση επενδύσεων" (ανάλογα
περιέλαβε στην προσφώνησή του προς τον Σου και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας) - ο
Τσίπρας δεν παραβρέθηκε στις τελετές μετά την υπογραφή (έγινε στο Μαξίμου, και
ο Σου Λιρόνγκ δεν παρέλειψε να πει ότι "είναι μεγάλη τιμή" το γεγονός
αυτό...). Αλλά από κάθε πλευρά διευκρινίστηκε ότι αυτό - η απουσία Τσίπρα -
οφειλόταν σε "συνεχιζόμενη τηλεφωνική επικοινωνία του με Βρυξέλλες"(
και ποιος να το αμφισβητήσει και τέτοιο, μέρες που είναι!). Πάντως ο Πρόεδρος
της COSCO τόνισε την ενσωμάτωση του Πειραιά, στην νέα του εκδοχή, στην
"νέα Οδό του Μεταξιού". Που δεν αποτελεί μόνο μια αναγωγή στην
ιστορικότητα της σύνδεσης της Κίνας με την Ευρώπη , αλλά και ένα πελώριο
οικονομικό και κυρίως επενδυτικό σχέδιο για δημιουργία διασυνδεδεμένων
υποδομών. Ταυτόχρονα, όμως, δίπλα στον "εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων και
την αναβάθμιση των υποδομών" στον Πειραιά, αξίζει να σημειωθεί η έμφαση
της διαχείρισης των υπηρεσιών με μοντέρνα νοοτροπία": εδώ, βρίσκεται το
κλειδί της επιτυχίας της COSCO στα χρόνια παρουσίας της στον Πειραιά - απ' εδώ
άλλωστε βγήκε η απογείωση της κίνησης...
Στο παραδοσιακό παιχνιδάκι των απουσιών - παρουσιών, πέρα
από την απουσία Τσίπρα που την θέση του πήρε ο σταθερά αναβαθμιζόμενος
Γιάννης Δραγασάκης , "έπαιξε" η διπλωματική έκλειψη Θοδωρή
Δρίτσα/"Το Λιμάνι της Αγωνίας", παράλληλα με τις παρουσίες Κωστή
Χατζηδάκη, Όλγας Κεφαλογιάννη, Σταύρου Θεοδωράκη - κυρίως όμως των
"Πειραιωτών" από Δήμαρχο Γιάννη Μώραλη μέχρι Μητροπολίτη Σεραφείμ.
Παρουσία, με διάθεση εκρηκτικότητας που όμως κατέληξε σε συμβολική μόνο
καταγραφή , ήταν εκείνη των λιμενεργατών που "πολιόρκησαν" (σύμφωνα
με την κοινότοπη δημοσιογραφική έκφραση) ένα κυριολεκτικά σιδηρόφρακτο Ζάππειο:
όλο το συγκρότημα Εθνικού Κήπου, Ζαππείου, πάρκων με κάγκελα και αστυνομικούς
ανά 10 μέτρα, με μια και μοναδική είσοδο-πρόσβαση.
Και τώρα; Τώρα... πάμε παρακάτω! Μόνο που, κάποια στιγμή,
θα έπρεπε να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για τα τιμήματα. Τι εννοούμε; Ότι,
αγοράζοντας το 67% του ΟΛΠ, η COSCO εφεξής θα πληρώνει στον εαυτό της το
μεγαλύτερο μέρος των μισθωμάτων για την χρήση του ΣΕΠ, δηλαδή της αρχικής
σύμβασης. Το φίδι που τρώει την ουρά του...
economia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου