Ιστορίες του λιμανιού

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Κηρύσσεται ως αρχαιολογικός χώρος η εντός των τειχών αρχαία πόλη του Πειραιά που οριοθετείται, κυρίως, από την αρχαία οχύρωση και την ακτογραμμή, δηλαδή το 1ο, 2ο και μικρό τμήμα του 3ου δημοτικού διαμερίσματος, ενώ όσον αφορά τα υπόλοιπα θα συνεχιστεί ο έλεγχος και όπου χρειαστεί θα υπάρξουν μικρότερες ή σημειακές κηρύξεις.

Διαβάζω ότι η έκταση του αρχαιολογικού χώρου που υιοθετήθηκε από τα μέλη του ΚΑΣ είναι περίπου η μισή από εκείνη που είχε προτείνει η αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων και η οποία ήταν περίπου 11,5 τ. χλμ.

Απορία αδαούς. Μια μικρή χώρα, που παρήγαγε, κυρίως, ιδανικά και μνημεία, γιατί άργησε τόσο πολύ να κάνει ό,τι έπρεπε, για να περισωθεί η αρχαιολογική και ιστορική μαρτυρία; Επαναπαυόμαστε στα κλέη και κραδαίνουμε ως ιερό πιστοποιητικό την κληρονομιά, αλλά καθυστερούμε τη σοβαρή δουλειά. Η ματιά μας συναντιέται με το παρελθόν όταν αυτό αποφέρει άμεσο όφελος και ευδιάκριτο κέρδος.

Αντιστρέφοντας τη φασαρία για τα εμπόδια στην ανάπτυξη και αναποδογυρίζοντας τις οιμωγές για το τέλος των επενδύσεων στο λιμάνι, ας αναρωτηθούμε:

Η Cosco στον Πειραιά: Καλό για την Ελλάδα κακό για την ΕΕ

της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Ανήκω σε αυτούς, που αναγνωρίζουν τα λάθη τους. Ομολογώ, λοιπόν, ότι ήμουν αντίθετη με την παραχώρηση του λιμανιού του Πειραιά. Και είχα καταρχήν θεωρητικά δίκαιο, διότι τα λιμάνια ανήκουν στην κατηγορία αγαθών και υπηρεσιών, που λόγω της πολυσχιδούς σπουδαιότητας των κοινωνικών υπηρεσιών τους, αλλά και της εθνικής υφής τους, οφείλουν να παραμένουν στο Δημόσιο.

Ωστόσο, δεν έλαβα αρκετά υπόψη, γιατί δεν είχαν γίνει από την αρχή ευρύτερα γνωστά, τα μεγαλεπήβολα σχέδια που προόριζαν οι Κινέζοι για τον Πειραιά, καθώς και τα αναμφισβήτητα οφέλη, που θα αποκόμιζε η Ελλάδα μέσα από την υλοποίησή τους. Αυτή τη στιγμή η επένδυση της Cosco υπόσχεται πολύπλευρη ανάπτυξη στην Ελλάδα και, το σπουδαιότερο, συνεχή και με ανερχόμενους ρυθμούς, που θα βαίνει παράλληλα με την υλοποίηση του σχεδίου «Μια Ζώνη ένας Δρόμος».

Προβλέπεται πράγματι κοσμογονία, που ασφαλώς δεν θα παραμείνει στο στενό γεωγραφικό χώρο του λιμανιού, αλλά θα επεκταθεί στην ευρύτερη περιοχή και, χάρη στα θετικά πολλαπλασιαστικά της αποτελέσματα, θα γίνει αισθητή σε ολόκληρη τη χώρα. Σε πρώτη φάση προβλέπεται η ανέγερση πέντε πολυτελών ξενοδοχείων, που θα δώσουν μόνιμη απασχόληση σε 1.000 περίπου εργαζόμενους.

Προβλέπεται, ακόμη, η δημιουργία της σπουδαιότερης βάσης, στην ανατολική Μεσόγειο, με δυνατότητες επισκευής 450 πλοίων το χρόνο. Η Σύμβαση παραχώρησης του λιμανιού επιβάλλει, ακόμη, στην ΟΛΠ ΑΕ να προβεί στα πέντε πρώτα χρόνια, από τη μεταβίβαση μετοχών, σε επενδύσεις ύψους 293,8 εκ. ευρώ, με μακροχρόνια προοπτική αυτές να φθάσουν το 1 δισ. ευρώ.

Από τις τελετές για την συμφωνία ΤΑΙΠΕΔ/COSCO

Είναι περίεργοι στις δηλώσεις τους, ακόμη και στις πιο επίσημες και "στημένες" δηλώσεις τους οι Κινέζοι. Υποδειγματική ήταν, υπό αυτήν την έννοια, η τοποθέτηση του Σου Λιρόνγκ - προέδρου της COSCO (η σημερινή China COSCO Shipping Corporation Limited προήλθε από την αναδιάρθρωση/συγχώνευση της China Shipping με την COSCO που είχε αρχικά συμβληθεί για τον ΟΛΠ...

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Είναι περίεργοι στις δηλώσεις τους, ακόμη και στις πιο επίσημες και "στημένες" δηλώσεις τους οι Κινέζοι. Υποδειγματική ήταν, υπό αυτήν την έννοια, η τοποθέτηση του Σου Λιρόνγκ - προέδρου της COSCO (η σημερινή China COSCO Shipping Corporation Limited προήλθε από την αναδιάρθρωση/συγχώνευση της China Shipping με την COSCO που είχε αρχικά συμβληθεί για τον ΟΛΠ/για τον προβλήτα εμπορευματοκιβωτίων - ΣΕΠ) - ότι "θα δώσουμε κεφάλαια, ακόμη και τα αίμα μας για να κάνουμε τον Πειραιά ένα μαργαριτάρι της Μεσογείου" . Βέβαια, η οικονομική-τεχνοκρατική διάσταση δεν απείχε και πολύ, καθώς ο "Πρόεδρος Σου" - η προσφώνηση και από τους δικούς του πολύ πιο επισημοφανής απ' εκείνην του "Κάπταιν Γουέι" του Γουέι Τζιαφού που είχαμε γνωρίσει όταν ξεκινούσε η περιπέτεια με την COSCO στο λιμάνι - εξήγησε διεξοδικά ότι, πέρα από το να γίνει ο Πειραιάς ο μεγαλύτερος κόμβος κοντέινερ στην Μεσόγειο (κι ο ίδιος έδειξε εντυπωσιασμένος που πέτυχε 4πλασιασμό του traffic μέσα στο βάθος της κρίσης), στόχος είναι τώρα και η αναμόρφωση του χώρου αυτοκινήτων (αυτό, σε προσδοκία της ανάκαμψης) και η ενίσχυση  της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας  που επωφελήθηκε για να μιλήσει για "αφετηρία για προσέλκυση επενδύσεων" (ανάλογα περιέλαβε στην προσφώνησή του προς τον Σου και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας) - ο Τσίπρας δεν παραβρέθηκε στις τελετές μετά την υπογραφή (έγινε στο Μαξίμου, και ο Σου Λιρόνγκ δεν παρέλειψε να πει ότι "είναι μεγάλη τιμή" το γεγονός αυτό...). Αλλά από κάθε πλευρά διευκρινίστηκε ότι αυτό - η απουσία Τσίπρα - οφειλόταν σε "συνεχιζόμενη τηλεφωνική επικοινωνία του με Βρυξέλλες"( και ποιος να το αμφισβητήσει και τέτοιο, μέρες που είναι!). Πάντως ο Πρόεδρος της COSCO τόνισε την ενσωμάτωση του Πειραιά, στην νέα του εκδοχή, στην "νέα Οδό του Μεταξιού". Που δεν αποτελεί μόνο μια αναγωγή στην ιστορικότητα της σύνδεσης της Κίνας με την Ευρώπη , αλλά και ένα πελώριο οικονομικό και κυρίως επενδυτικό σχέδιο για δημιουργία διασυνδεδεμένων υποδομών. Ταυτόχρονα, όμως, δίπλα στον "εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων και την αναβάθμιση των υποδομών" στον Πειραιά, αξίζει να σημειωθεί η έμφαση της διαχείρισης των υπηρεσιών με μοντέρνα νοοτροπία": εδώ, βρίσκεται το κλειδί της επιτυχίας της COSCO στα χρόνια παρουσίας της στον Πειραιά - απ' εδώ άλλωστε βγήκε η απογείωση της κίνησης...

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑ: Ιδιωτικοποιήσεις μέρος 1ο - ΟΛΠ

ThePressProject

Το Δημόσιο πληρώνει την Κόσκο για να αγοράσει τον ΟΛΠ

Υπό τις επευφημίες της ΝΔ, που σε ανακοίνωσή της έκανε λόγο για δικαίωση της σταθερής πολιτικής επιλογής των κυβερνήσεων της ΝΔ, και του ΣΕΒ, που στο εβδομαδιαίο δελτίο του αναφέρθηκε σε ένα σωστό πρώτο βήμα, προχώρησαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στο ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά στους Κινέζους.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το ξεπούλημα του ΟΛΠ ανακοινώθηκε στην Τετάρτη, αφού είχε προηγηθεί ένα όργιο μυστικών συναλλαγών μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και της Κόσκο, που στο πλαίσιο του διεθνούς διαγωνισμού, ήταν η μοναδική εταιρεία που υπέβαλε πρόταση εξαγοράς. Οι υπόλοιποι μνηστήρες κατάλαβαν έγκαιρα προφανώς πόσο στημένη ήταν η διαδικασία, η οποία καταργεί ένα κρατικό μονοπώλιο φέρνοντας στη θέση του ένα άλλο κρατικό μονοπώλιο, κι αποχώρησαν …ησύχως. Έτσι, το ξεπούλημα του ΟΛΠ αποκαλύπτεται μια εξόχως βρόμικη ιστορία πριν καν ανοίξει ο φάκελος με την προσφορά, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι έγινε κι αυτό.