Το Ανέγγυον των Καταθέσεων

Νέα Πολιτική

του Κωνσταντίνου Κόλμερ.

Ο Ευρωπαίος επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ εδήλωσε ότι «δεν θα θιγούν καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ»! (13.12.13). Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι η κήρυξις πολέμου, η υποτίμησις του νομίσματος κι’ η δέσμευσις των τραπεζικών καταθέσεων δεν προαναγγέλονται. Γίνονται αιφνιδιαστικά «όταν έλθη η κακιά ώρα». Κάτι ξέρουν εν προκειμένω οι αδελφοί Κύπριοι, που έχασαν, τον περασμένο Μάρτιο, σημαντικό μέρος των καταθέσεών των στην Τράπεζα Κύπρου και Λαϊκή. Αλλά τότε, ποία η αξία της δηλώσεως Μπαρνιέ;

Η ιστορία είναι μακρά και άκρως διδακτική διά την πορεία της Ευρωζώνης: μετά την διεθνή πιστωτική κρίσι του 2008, πολλές τράπεζες στην Αμερική και στην Ευρώπη έπεσαν έξω.΄Αλλες έκλεισαν και άλλες διεσώθησαν, με παρέμβασι των κυβερνήσεων και χρήματα των φορολογουμένων. Μόνον στην Ισλανδία  αφέθησαν να χρωκοπήσουν οι τράπεζες, μ’ αποτέλεσμα να χάσουν τίς καταθέσεις των οι Βρεταννοί και Ολλανδοί αποταμιευτές, που είχαν παρασυρθή από τις υψηλές αποδόσεις τις οποίες υπήσχοντο οι Ισλανδοί τραπεζίτες, οι οποίοι είναι σήμερα φυλακή.

Οι Αμερικανοί, έχοντες ασφάλεια καταθέσεων ίση με το 2% των αποταμιευτικών κεφαλαίων στο Εθνικό Ταμείο Διασώσεως, απεζημίωσαν τους καταθέτες των μέχρις 100.000 δολλαρίων κατά την τραπεζική κρίσι του 2007-8 και συγχώνευσαν τις κλονισθείσες τράπεζες με ισχυρότερα πιστωτικά ιδρύματα. Το National Rescue Fund εξακολουθεί να υπάρχει, και αποτελεί πραγματική διασφάλισι των μικροκαταθετών.

ΕΛΣΤΑΤ: Σφίγγει ο κλοιός για τον Γεωργίου

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Καταπέλτης είναι η έκθεση αναίρεσης της αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την υπόθεση της στατιστικής υπηρεσίας. Στις σελίδες της ξετυλίγονται, με τον πιο εμπεριστατωμένο τρόπο, όλες οι αλχημείες που οδήγησαν στο φούσκωμα των στοιχείων των δημόσιων οικονομικών για να οδηγηθεί η Ελλάδα στο κρεματόριο του Μνημονίου.

Συγκεκριμένα, στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 η αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, με την υπ. αρ. 37/2015 έκθεση ενώπιον του γραμματέα του Αρείου Πάγου δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά του υπ. αρ. 1149/2015 βουλεύματος του συμβουλίου εφετών Αθηνών «ως προς το ότι το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών απεφάνθη να μη γίνει κατηγορία κατά των κατηγορουμένων», δηλαδή του Ανδρέα Γεωργίου που ήταν πρόεδρος τότε της ΕΛΣΤΑΤ και δύο υπαλλήλων της εταιρείας, του Κωνσταντίνου Μολφέτα και της Αθανασίας Ξενάκη.

Για να γίνει αντιληπτή η πολιτική σημασία της έκθεσης αναίρεσης απαιτείται μια σύντομη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν. Ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, που πριν διορισθεί στην ΕΛΣΤΑΤ εργαζόταν στο ΔΝΤ, κατηγορήθηκε με το πόρισμα Πεπόνη για δύο εγκλήματα: Πρώτο, για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία με τους υπαλλήλους τη ΕΛΣΤΑΤ Α. Ξενάκη και Κ. Μολφέτα σε βάρος του ελληνικού δημοσίου «υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου του εγκλήματος» σε βαθμό κακουργήματος που τιμωρείται ακόμη και με ισόβια κάθειρξη. Δεύτερο, «για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση» σε βαθμό πλημμελήμνατος που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως δύο χρόνια. Η συνέχεια ωστόσο δε δικαιολογεί ενθουσιασμούς καθώς η δικαιοσύνη κατέληξε μεν στο βούλευμα υπ. αρ. 1149/2015 με το οποίο το συμβούλιο εφετών Αθηνών παρέπεμψε τον Γεωργίου στο εδώλιο για παράβαση καθήκοντος με πρόθεση και με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του και σε άλλον παράνομο υλικό και ηθικό όφελος, όμως, δεν παρέπεμψε τον Γεωργίου και τους δύο συνεργάτες του για το κακούργημα της «ψευδούς βεβαίωσης»! Δηλαδή, της αλλοίωσης των στοιχείων του δημόσιου ελλείμματος του 2009.

Έγκλημα κατά συναυτουργία

Cogito Ergo Sum

Είναι γνωστό πως η Ιστορία δεν γράφεται με υποθέσεις. Όμως, η οικονομική ανάλυση επιβάλλει την εξέταση υποθέσεων, λόγω της ασφάλειας (έστω και σχετικής) που προσφέρουν οι διάφοροι δείκτες. Υπ' αυτό το πρίσμα, το παρακάτω γράφημα παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον:

Εκείνο που "βγάζει μάτι" είναι το γεγονός ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας θα παρουσίαζε εξέλιξη παρόμοια με τον μέσο όρο τού ΑΕΠ της Ευρωζώνης, αν δεν είχαν εφαρμοστεί τα μέτρα λιτότητας των μνημονίων. Συνεπώς, το δημόσιο χρέος θα παρέμενε σε επίπεδα λίγο πάνω από το 120% του ΑΕΠ (και χωρίς το περιβόητο "κούρεμα", που οδήγησε στην κατακρήμνιση τα ασφαλιστικά ταμεία και στην απόγνωση χιλιάδες μικροεπενδυτές), αντί του 180% όπου βρίσκεται σήμερα. Κυρίως, όμως, δεν θα υπήρχε αυτή η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας, η οποία έχει γίνει ασήκωτο βαρίδι στα πόδια της οικονομίας.

Γιατί, λοιπόν, επιλέχθηκε για την Ελλάδα ο αδιέξοδος δρόμος που ακολουθούμε εδώ και πέντε χρόνια; Προκειμένου να δώσουμε απάντηση σ' αυτό το ερώτημα, ας αρχίσουμε με δυο παρατηρήσεις:

(α) Σύμφωνα με την κεϋνσιανή ανάλυση, σε περιόδους ύφεσης δεν πρέπει ούτε να επιβάλλονται μέτρα λιτότητας ούτε να μειώνονται οι δημόσιες δαπάνες. Αντίθετα, σύμφωνα με την νεοφιλελεύθερη θεωρία, οι περίοδοι ύφεσης είναι οι πλέον κατάλληλες για να επιβληθούν δομικές μεταρρυθμίσεις και μέτρα απελευθέρωσης των αγορών. Μάλιστα δε, όπως παρουσιάσαμε αναλυτικά στην "Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού", ο Φρήντμαν και τα παιδιά του από το Σικάγο επιμένουν ότι, για να είναι αποτελεσματικά αυτά τα μέτρα, πρέπει να επιβάλλονται όλα μαζί και σε όσο το δυνατόν συντομώτερο χρονικό διάστημα.

Τα αδιέξοδα της Ελλάδας

analyst

Ο στόχος του τρίτου μνημονίου είναι να μετατραπεί η πατρίδα μας στο αντικείμενο μίσους όλων των Ευρωπαίων, επειδή δεν θα θέλουν να την δανείζουν στο διηνεκές – έτσι ώστε να αναδυθεί, μέσα από τα ελληνικά ερείπια, η γερμανική Ευρώπη

«Από το 2010 η καγκελάριος καθυστερεί, αναβάλλει, διαιωνίζει μία βιώσιμη λύση, όσον αφορά την αδυναμία τότε της Ελλάδας να δανεισθεί από τις αγορές με λογικά επιτόκια, μέσω της επιβολής «πακέτων βοηθείας» έναντι μνημονίων – όπου στην πραγματικότητα πρόκειται για συνεχώς νέα δάνεια, τα οποία γιγαντώνουν τελικά το χρέος της χώρας. Ουσιαστικά βέβαια ο βασικός στόχος της κυρίας Merkel, καθώς επίσης της Τρόικα, ήταν η προστασία των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών, από τις συνέπειες της παροχής πιστώσεων έναντι υψηλών επιτοκίων στην Ελλάδα.

Αντί να χρεοκοπήσουν λοιπόν κάποιες τράπεζες, λόγω αδυναμίας είσπραξης των δανείων τους, εάν η Ελλάδα δήλωνε στάση πληρωμών, οι ζημίες τους επιβάρυναν τον ελληνικό πληθυσμό – με τη μορφή της αύξησης των χρεών της χώρας, επί πλέον αυτών που είχαν συσσωρευτεί έως το 2010. Τα «πακέτα βοήθειας» μετέτρεψαν την έννοια «βοήθεια» κυριολεκτικά στο αντίθετο της: στην καταστροφική επιβάρυνση των Ελλήνων, μέσω της κοινωνικοποίησης των συνεχώς αυξανόμενων χρεών.  

Αυτή η εννοιολογική υποκρισία συνεχίζεται ακόμη και σήμερα, αφού τα καινούργια χρέη χαρακτηρίζονται ξανά «πακέτα βοήθειας» – ενάντια σε κάθε λογική, επειδή δεν βοηθείται κανένας, ενώ με νέα χρέη δεν πληρώνονται ποτέ τα παλαιά. Με τον τρόπο αυτό παραπλανιόνται τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι Πολίτες – ακόμη περισσότερο, οι ίδιοι οι Έλληνες.

Θεωρία Παιγνίων - ΑΟΖ - Στρατηγική

Cretetv Antitheseis

Μνημόνια: Ανασκόπηση μιας πενταετίας

Cogito Ergo Sum

Η νέα κυβέρνηση φαίνεται ότι έπεσε νωρίς-νωρίς με τα μούτρα στην δουλειά προκειμένου να υλοποιήσει τις συμφωνίες και τα μέτρα που περιλαμβάνει το νέο -τρίτο στη σειρά- μνημόνιο. Εν όψει, λοιπόν, των καταιγίδων που έρχονται, ας ρίξουμε μια συνοπτική ματιά στα αποτελέσματα από την εφαρμογή των δυο πρώτων μνημονίων, έχοντας κατά νου ότι το νέο μνημόνιο δεν ακυρώνει τα προηγούμενα αλλά τα συμπληρώνει.

Το τι έγινε στον τόπο μας ως τώρα από τα μέτρα των μνημονίων φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί:

Παρατηρήσεις:

(α) Τα μέτρα λιτότητας που λήφθηκαν είναι πρωτοφανή. Μέσα σε μια πενταετία, τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 29,4 δισ. και οι παροχές τού κράτους προς τους πολίτες του μειώθηκαν κατά 29,2 δισ. ευρώ. Δηλαδή, οι κάτοικοι αυτής της χώρας έχασαν 58,6 δισ. σε πέντε χρόνια.

(β) Το μέγεθος της αφαίμαξης φαίνεται από την έκφραση αυτών των ποσών ως ποσοστά επί του ΑΕΠ. Στα δυο πρώτα χρόνια εφαρμογής των μνημονίων, οι έλληνες έχασαν 8,9 + 7,2 = 16,1% του πλούτου που παρήγαγαν ενώ σε ολόκληρη την πενταετία έχασαν συνολικά σχεδόν το ένα τέταρτο αυτού του πλούτου.

(γ) Σ' αυτά τα μέτρα οφείλεται η καταβύθιση του ΑΕΠ κατά 52 δισ. ευρώ, από τα 231 δισ. του 2009 στα 179 δισ. του 2014. Η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη αν το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά δεν χαλάρωνε το πρόγραμμα λιτότητας, σε μια προσπάθεια να πείσει τον λαό ότι οι "θυσίες" του πιάνουν τόπο, προφανώς λόγω της συντριπτικής ήττας που υπέστη στις ευρωεκλογές αλλά και εν όψει των διαφαινόμενων πρόωρων εκλογών. Παρατηρήστε ότι το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 52 δισ. αλλά η επίδραση των μέτρων ήταν 61,6 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι χωρίς τα μέτρα δεν θα είχαμε ύφεση αλλά αύξηση του ΑΕΠ κατά 9,6 δισ. ή 4,16% σε πέντε χρόνια. Φυσικά, η αύξηση θα ήταν πολύ υψηλότερη χωρίς τα μέτρα αλλά, ακόμη κι έτσι, δεν είναι καθόλου άσχημα με τέτοια παγκόσμια συγκυρία.

Να ζούμε, να τη θυμόμαστε

του Χρήστου Γιανναρά

Η​​ γνώμη του γράφοντος, πιθανόν εσφαλμένη, είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας όφειλε να προσφέρει προεκλογικά στο κοινωνικό σώμα κυρίως πληροφόρηση και λιγότερο ή καθόλου επαγγελίες.

Οφειλε να εξηγήσει ρεαλιστικά και τεκμηριωμένα την πολιτική μεταστροφή του: να αναλύσει τους παράγοντες και τα δεδομένα που τον οδήγησαν να υπογράψει το Τρίτο Μνημόνιο, το επαχθέστερο.

Η προσωπική αυτή γνώμη δεν προκύπτει από τη λογική των αντιρρήσεων της εσωκομματικής του κ. Τσίπρα αντιπολίτευσης ούτε από τη «λογική» της φτηνής κακεντρέχειας των υπόλοιπων στη Βουλή κομματαρχών. Προκύπτει από την εμπειρική πιστοποίηση ότι, σε κρίσιμες περιστάσεις, είναι γόνιμη η κυριολεκτική εκφραστική – να λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους. Και να λέγονται όλα, χωρίς περιφράσεις, έμμεσες αναφορές, υπαινιγμούς. Διότι αυτό που ενδιαφέρει την ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να είναι το αν θα πρωθυπουργεύσει και πάλι ο κ. Τσίπρας. Το μέλλον αυτής της κοινωνίας θα το καθορίσει η ρεαλιστική ή ψευδαισθητική εικόνα για την Ευρώπη στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Ειδικότερα στη συνείδηση του 38% των Ελλαδιτών, που ψήφισαν «ναι» στους οποιουσδήποτε όρους υποτέλειας, αρκεί να παραμείνει νόμισμα της Ελλάδας το ευρώ.

Τα σκάνδαλα των πολυεθνικών και οι τακτικές των πολιτικών

Πριν μερικές μέρες έσκασε η υπόθεση της WV στις ΗΠΑ. Τα περισσότερα ΜΜΕ στον κόσμο εστίασαν την προσοχή τους στις μεθοδεύσεις που ακολούθησε ο γερμανικός κολοσσός προκειμένου να αυξήσει τις πωλήσεις του σε μία από τις μεγαλύτερες αγορές του κόσμου.Προφανές κίνητρο :Ακόμη  μεγαλύτερα κέρδη. Στην πραγματικότητα , απομονώνοντας την υπόθεση θεωρώντας ότι πρόκειται για μία παράνομη πράξη μίας εταιρίας  και εξετάζοντας την , υπό το πρίσμα των πρακτικών που ακολούθησε και οι οποίες κατά τις αμερικάνικες αρχές κρίθηκαν επιλήψιμες ουσιαστικά ανοίγει ο δρόμος για το ...κλείσιμο της. 

Το τέλος της ιστορίας είναι δεδομένο: Θα βρεθεί η χρυσή τομή .Θα επιβληθεί  ένα πρόστιμο το ύψος του οποίου θα ικανοποιεί και τις δύο πλευράς, θα υπάρξουν παραιτήσεις αλλά και  παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σε κορυφαίο πολιτικό επίπεδο και στο τέλος οι ισχυροί θα είναι ευχαριστημένοι και οι πολλοί –η κοινή γνώμη-εφησυχασμένοι.Οι μεθοδεύσεις που γίνονται άλλωστε  έχουν συγκεκριμένους στόχους:να ικανοποιηθεί  η κοινή γνώμη , οι αρχές να δείξουν σθένος και αποφασιστικότητα και ο γερμανικός κολοσσός να μη πληγεί θανάσιμα.

Αυτή είναι η μία εικόνα της υπόθεσης: η μικρή. Δηλαδή αυτή που εστιάζεται στην γερμανική βιομηχανία.Η μεγάλη εικόνα - η οποία και αποσιωπάται συστηματικά- έχει εντελώς διαφορετικές διαστάσεις και οι  προεκτάσεις της  υπερβαίνουν τα όρια ενός ισολογισμού μίας εταιρίας .

Θ. Μαυρίδης: "Η χώρα χρειάζεται αξιωματική αντιπολίτευση"

Νέα Κρήτη

«Άλλο να δηλώνεις ευρωπαϊστής και άλλο να μην υπάρχει καμία δομή στα πρότυπα των ευρωπαϊκών κομμάτων στο εσωτερικό σου, παρά οικογενειοκρατία και βαρονίες, όπως συμβαίνει με τη Ν.Δ. αλλά και όλα τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα του αστικού χώρου συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ», είπε μιλώντας στον 9.84 και στο Γιώργο Σαχίνη, ο γνωστός αρθρογράφος - αναλυτής Θανάσης Μαυρίδης.

Σημείωσε με έμφαση ότι οι εξελίξεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να ιδωθούν με ενδιαφέρον από όλους τους Έλληνες γιατί στο κοινοβουλευτικό σύστημα της χώρας η ύπαρξη μίας καλής αντιπολίτευσης υποχρεώνει και μία κυβέρνηση να είναι εξίσου καλή και όχι αδιάφορη.

Χαρακτήρισε τη Ν.Δ. ένα γερασμένο σε δομές κόμμα σε απόσταση από την κοινωνία και τις νέες γενιές, σημειώνοντας ότι «αν δεν αλλάξουν δομές και πρόσωπα, τότε η ΝΔ οδηγείται σε μαρασμό. Χαρακτήρισε ανεξήγητη την διαδικασία εγγραφής με 2 ευρώ οποιουδήποτε για να ψηφίσει, αυτό είναι marketing όπως είπε και όχι πλατιά δημοκρατία».

«Αν υπήρχε απλή αναλογική τότε η Ν.Δ. θα έπρεπε να διασπαστεί όπως και οι άλλο χώροι, όμως σήμερα χρειάζεται ενιαία παρουσία αλλά το πρόσωπο που θα ηγηθεί θα πρέπει να έχει φρέσκες ιδέες και βαθιά γνώση και εφαρμογή στη πράξη ευρωπαϊκών αντιλήψεων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Είναι παράνομο το χρέος της Ελλάδας τελικά;

Ελληνική Επιτροπή Ενάντια στο Χρέος

Boran Tobelem , Eric Toussaint

Ο λογιστικός έλεγχος του χρέους που αιτήθηκε η Πρόεδρος της Βουλής, τείνει να καταδείξει ότι το χρέος στηρίζεται σε παράνομες βάσεις. Γιατί αποπληρώνουν οι Έλληνες αυτά τα αθέμιτα χρέη και γιατί ο Τσίπρας φάνηκε τόσο διακριτικός σχετικά με αυτό το ζήτημα;

Αποφεύγοντας να βυθίσει την Ελλάδα σε περαιτέρω ύφεση, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τους ηγέτες της ευρωζώνης το κούρεμα ενός μέρους του χρέους. «Αποκλείεται» ήταν η απάντηση της Άνγκελα Μέρκελ. Ωστόσο, το αίτημα του φαίνεται απολύτως θεμιτό, ιδίως όταν γνωρίζουμε ότι ο λογιστικός έλεγχος του χρέους κατέληξε προσφάτως στο συμπέρασμα ότι ένα μεγάλο μέρος των χρεών της Ελλάδας είναι... παράνομο.

Τι είναι ο λογιστικός έλεγχος του χρέους;

Ο λογιστικός έλεγχος είναι ένας εξονυχιστικός έλεγχος του χρέους που μας επιτρέπει να μάθουμε με ακρίβεια πώς και γιατί αυτό δημιουργήθηκε : από ποιόν δανειστήκαμε, γιατί δανειστήκαμε, ποιοι ήταν οι όροι του δανεισμού, κλπ. Στόχος είναι η απομόνωση των μερών αυτών του χρέους που θεωρούνται, σύμφωνα με κριτήρια αναγνωρισμένα από το διεθνές δίκαιο, ως «παράνομα, αθέμιτα, επονείδιστα, ή μη βιώσιμα». Ένα κράτος μπορεί να επικαλεστεί αυτά τα κριτήρια ώστε να αναστείλει την αποπληρωμή του χρέους που αποκτήθηκε σε βάρος του διεθνούς δικαίου, του ευρωπαϊκού δικαίου, κάποιες φορές, και του ίδιου του εθνικού δικαίου, με νόμιμα και θεμιτά μέσα.

Η χρήση αυτού του εργαλείου είναι σπάνια. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι αυτό του Ισημερινού το 2007. Εφτά μήνες μετά την εκλογή του, ο νέος πρόεδρος, Rafael Correa, οργάνωσε τον λογιστικό έλεγχο του χρέους της χώρας. Τα συμπεράσματα ήταν οδυνηρά για τους δανειστές : βασικοί κανόνες του διεθνούς δικαίου παραβιάστηκαν κατά την εκχώρηση μεγάλου αριθμού δανείων. Έτσι η χώρα αποφάσισε πολύ απλά να μην εξυπηρετήσει τα παράνομα χρέη της. 7 δισεκατομμύρια δολάρια μπόρεσε να εξοικονομήσει το κράτος του Ισημερινού με αυτό τον τρόπο.

Η αλήθεια για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας

Ανανεωτική Αριστερά (must read)

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Φίλε πιτσιρίκο,

Ο χώρος της λεγόμενης «ανανεωτικής ή ευρωπαϊκής αριστεράς», έτσι όπως τον έζησα ως ενεργός πολίτης από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 που μπήκα στην αγορά εργασίας, ίσαμε τις εκλογές του 2012 -που γέμισα αηδία βλέποντας τη συμμορία του Τσίπρα θρασύτατα να προσπαθεί να καπηλευτεί τους αγώνες μας-, ήταν λίκνο κι απάγκιο των εξής δύο πληθυσμιακών ομάδων:

α. Κάποιων μεγαλομεσαίων στελεχών του δημόσιου -στενού και ευρύτερου- τομέα που ενδιαφέρονταν αποκλειστικά και μόνο για την ιεραρχική τους ανέλιξη και

β. Διαφόρων επαγγελματιών (δικηγόρων, μηχανικών, οικονομολόγων, προγραμματιστών), οι οποίοι αν κι επιχειρούσαν στον ιδιωτικό τομέα, εντούτοις, ο μεγαλύτερος ή κι ο μοναδικός τους πελάτης ήταν το ελληνικό δημόσιο σε κάθε του μορφή κι έκφανση (κράτος, περιφέρειες, νομαρχίες, δήμοι, σχολεία, νοσοκομεία, ΝΠΔΔ).

Κοινά χαρακτηριστικά όλων των παραπάνω:

1. Όλοι τους βρήκαν ασφαλές καταφύγιο εκεί, μετά τη διαπίστωση ότι στο ΚΚΕ δεν έχει περιθώρια για μάσα και, συμπεραίνοντας ορθά, ότι οι θέσεις των αρπακτικών στο ΠΑΣΟΚ και τη Δεξιά εκτός του ότι ήταν κατειλημμένες, παρουσίαζαν και μια σχετική επισφάλεια σε κάθε κυβερνητική μεταβολή, κάτι που δεν ίσχυε για όσους πλεύρισαν στ’ αραξοβόλι της «αριστεράς».

2. Κανείς απ’ αυτά τα λαμόγια δεν χαρακτήριζε ποτέ μήτε εχθρό μηδέ φίλο με προσωνύμια τύπου «θεσιθήρας», «καιροσκόπος», «ωφελιμιστής», προσέχοντας πάντα να προσδιορίζουν τις διαφορές τους με τους άλλους με όρους «πολιτικούς» υποτίθεται, φροντίζοντας ενίοτε να εφευρίσκουν διαφορές ακόμα κι όταν αυτές ήταν ασαφείς ή ανύπαρκτες (π.χ. ψήφισαν από κοινού με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τη συνθήκη του Μάαστριχτ).

Το δημογραφικό κραχ χτυπάει την πόρτα μας

ardin-rixi

Μείωση γεννήσεων και αύξηση των θανάτων αποτυπώθηκε στα δημογραφικά μεγέθη της χώρας και το 2014, ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ

Από την ιστοσελίδα news247.gr 

Μείωση γεννήσεων και αύξηση των θανάτων αποτυπώθηκε στα δημογραφικά μεγέθη της χώρας και το 2014,με αποτέλεσμα ο φυσικός πληθυσμός να μειωθεί κατά 21.592 άτομα.

Παράλληλα, λόγω και των περικοπών στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, οι πολιτικοί γάμοι ήταν περισσότεροι σε σχέση με τους θρησκευτικούς, ενώ τεράστια αύξηση σημείωσαν τα σύμφωνα συμβίωσης.

Ειδικότερα, από τα στοιχεία που συνέλλεξε η ΕΛΣΤΑΤ από τα ληξιαρχεία όλων των δήμων, στα οποία δηλώνονται οι γεννήσεις, οι θάνατοι, οι γάμοι και τα σύμφωνα συμβίωσης, προκύπτουν τα εξής:

 Η φυσική μεταβολή του πληθυσμού το 2014 (δηλαδή η μεταβολή που οφείλεται μόνον στη διαφορά των θανάτων από τις γεννήσεις ζώντων, χωρίς συνυπολογισμό της μετανάστευσης) παρουσίασε αρνητική εξέλιξη, με φυσική μείωση του πληθυσμού κατά 21.592 άτομα.

Ι. Γεννήσεις

Ο σκληρός Οκτώβρης του 2015

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τα 127 μνημονιακά μέτρα της πρώτης αξιολόγησης κόβουν τον μετεκλογικό αέρα αυτοπεποίθησης της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Αν και με ισχνότερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σε σχέση με τον Ιανουάριο, η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί την «επανεκκίνηση» με έναν αέρα αυτοπεποίθησης. Λογικό από μιαν άποψη. Στη νέα Βουλή της τεράστιας μνημονιακής πλειοψηφίας δεν πρόκειται να συναντήσει ουσιαστικές αντιστάσεις. Τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα η Ν.Δ., διανύουν φάση εσωστρέφειας υπό το βάρος της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ και δυσκολεύονται να βρουν ρόλο πέρα από αυτόν της ουσιαστικής συμπολίτευσης, στην υλοποίηση του μνημονίου.

Ωστόσο, αυτός ο αέρας αυτοπεποίθησης μπορεί σύντομα να κοπεί. Από τη μια πλευρά οι δανειστές δεν αφήνουν περίοδο μετεκλογικής χάριτος, αφού το χρονοδιάγραμμα του Μνημονίου είναι αδιαπραγμάτευτο. Και από την άλλη, οι πολίτες είναι δύσκολο να γοητευτούν από τις λεπτές αποχρώσεις του απροσδιόριστου «παράλληλου προγράμματος», την ώρα που τους έρχεται -εξατομικευμένος πια- ο λογαριασμός των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Μαραθώνιος δύο μηνών

Την ερχόμενη εβδομάδα τα υπουργικά γραφεία θα πρέπει να πάρουν φωτιά, γιατί την αμέσως επόμενη (5-11/10) θα συμβαίνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών: στις 5 Οκτωβρίου ξεκινά η συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης κι εκεί πρέπει να διατυπωθούν κάποιες ιδέες «παράλληλου προγράμματος» και «ισοδυνάμων» μέτρων, που να έχουν την έγκριση ή ανοχή των δανειστών. Την ίδια μέρα πρέπει να κατατεθεί το προσχέδιο Προϋπολογισμού 2016 με τις βασικές παραδοχές για περικοπές δαπανών και αυξήσεις φορολογικών εσόδων που θα υπηρετούν τις δεσμεύσεις του Mνημονίου. Ταυτόχρονα, πρέπει παρουσιαστεί και ο συμπληρωματικός Προϋπολογισμός του 2015 και να απαντά με ποιον μαγικό τρόπο θα καλύπτεται η υστέρηση εσόδων 4,1 δισ. που καταγράφτηκε στα στοιχεία οκταμήνου, παρά τη συγκράτηση 4,7 δισ. στις δαπάνες, δηλαδή τη μεθοδευμένη εσωτερική «στάση πληρωμών».

Βαρουφάκης: “Σε κατάθλιψη ο Τσίπρας το βράδυ του δημοψηφίσματος”

Φωτογραφία αρχείου. Ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης μιλάει κατά τη διάρκεια της συζήτησης, στην Ολομέλεια της Βουλής. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ

Και πάλι στο προσκήνιο επανέρχεται ο Γιάνης Βαρουφάκης αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες από τις διαπραγματεύσεις της χώρας με τους δανειστές και τις πιέσεις που δεχόταν η κυβέρνηση, μιλώντας βεβαίως από τη δική του σκοπιά.

Σύμφωνα με την Ημερησία, ο πρώην υπουργός, μιλώντας σε γαλλική εκπομπή, υποστήριξε ότι ο Σόιμπλε του είπε πως ξέρει ότι το νέο μνημόνιο θα αποτύχει. «Θα μοιραστώ μαζί σας μια συνομιλία που είχα με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όταν ήμουν ακόμα υπουργός.

Είπα, «Βόλφγκανγκ, αυτό το μνημόνιο θα μας φέρει στην ίδια κατάσταση που είμαστε σήμερα μέσα σε έξι μήνες, είναι ένα ακόμη πρόγραμμα καταδικασμένο να αποτύχει, και μου απάντησε, ναι, αυτό είναι ένα πρόγραμμα που θα αποτύχει, είναι σχεδιασμένο να αποτύχει».

Ο κ. Βαρουφάκης μίλησε επίσης για τη σχέση του με τον Τσίπρα και τους λόγους της παραίτησης του από το υπουργείο Οικονομικών. «Στα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου, είδα τον Αλέξη “γονατισμένο” από την πίεση. Είχε κάνει παραχωρήσεις που δεν ήθελε να κάνει. Μόλις κάνεις παραχωρήσεις και ο αντίπαλός σου δεν κάνει ανάλογες, εκεί αρχίζει η παραίτηση και η παράδοση.

«Galeano Lives!»

Το «Galeano Lives!» είναι ένα νέο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για τη ζωή του εξεγερμένου δασκάλου και επαναστάτη Ζαπατίστα Γκαλεάνο που δολοφονήθηκε στις 2 του Μάη 2014 στην Τσιάπας του Μεξικό. 

Το έργο έχει ως στόχο να κάνει γνωστή την ιστορία δολοφονίας του, ενώ παράλληλα καταγράφει την δημιουργία μια καταπληκτικής τοιχογραφίας στην περιοχή των Ζαπατίστας αφιερωμένη σε εκείνον. 

Αυτό το δραματικό έργο τέχνης ζωγραφίστηκε φέτος από μια διεθνή ομάδα εθελοντών από 12 χώρες και τώρα βρίσκεται στους τοίχους του επαναχτισμένου σχολείου και κλινικής του Γκαλεάνο στην κοινότητα της La Realidad.

Πηγή tvxs

Γιατί Σοσιαλισμός; - Του Άλμπερτ Αϊνστάιν

Το Περιοδικό

Στις 27 Σεπτέμβρη του 1905, πριν από 110 χρόνια, Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν διατυπώνει, σε ηλικία 26 ετών, την ειδική θεωρία της σχετικότητας και την περίφημη εξίσωσή του Ε=mc2, σε άρθρο του στο γερμανικό περιοδικό «Χρονικά της Φυσικής». Στις 18 Απριλίου του 1955 απεβίωσε στο Πρίνστον του Νιού Τζέρσεϊ. Εν όψει κι ενός μεγαλύτερου αφιερώματος στο έργο και τη ζωή του Α. Αϊνστάιν αναδημοσιεύουμε την ελληνική μετάφραση ενός σημαντικού πολιτικού κειμένου γραμμένου για το πρώτο τεύχος της γνωστής αριστερής επιθεώρησης Monthly Review:

60 χρόνια από το θάνατό του - 110 χρόνια από τη διατύπωση της θεωρίας της σχετικότητας

του Αλβέρτου Αϊνστάιν*

(…) Αναρίθμητες φωνές έχουν ισχυριστεί εδώ και καιρό ότι η ανθρώπινη κοινωνία περνάει κρίση, ότι η σταθερότητά της έχει κλονιστεί σοβαρά. Χαρακτηριστικό αυτής της κατάστασης είναι ότι τα άτομα νοιώθουν αδιάφορα ή ακόμα και εχθρικά απέναντι στην ομάδα, μικρή ή μεγάλη, στην οποία ανήκουν. Και για να κάνω σαφέστερο αυτό που εννοώ, ας μου επιτραπεί να θυμίσω μια προσωπική εμπειρία. Συζητούσα πρόσφατα με έναν έξυπνο και καλοπροαίρετο άνθρωπο την απειλή ενός ακόμα πολέμου, που κατά τη γνώμη μου, θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο την επιβίωση του ανθρώπινου είδους, και έκανα την παρατήρηση ότι μόνο μια υπερεθνική οργάνωση θα προσέφερε προστασία από αυτό τον κίνδυνο. Τότε ο επισκέπτης μου, πολύ ήρεμα και ψυχρά, μου είπε: «Γιατί είστε τόσο βαθιά αντίθετος στην εξαφάνιση της ανθρώπινης φυλής;»

Είμαι βέβαιος ότι μόλις πριν από έναν αιώνα κανείς δεν θα έλεγε κάτι τέτοιο με τόση ανεμελιά. Πρόκειται για μια δήλωση ενός ανθρώπου που προσπάθησε μάταια να βρει την εσωτερική του ισορροπία και έχασε λίγο ή πολύ κάθε ελπίδα να το πετύχει. Πρόκειται για την έκφραση της επώδυνης μοναξιάς και απομόνωσης από την οποία υποφέρουν τόσοι άνθρωποι στις μέρες μας.  Ποια είναι η αιτία; Υπάρχει διέξοδος;

"Κεφάλαιο" 148 ετών (video)

Νέα Κρήτη

Με αφορμή την επέτειο από την έκδοση του Κεφαλαίου του Καρλ Μαρξ, πριν από 148 χρόνια, την 1η Οκτωβρίου του 1867, έξυπνο βίνετο, εξηγεί τη θεωρία του γερμανού φιλόσοφου, θεμελιωτή του κομμουνισμού, σε πέντε λεπτά.

Rudolf Diesel: Πώς ο διάσημος εφευρέτης χάθηκε σε μια νύχτα...

29 Σεπτεμβρίου του 1913. Ο άνθρωπος που ανακάλυψε και έδωσε το όνομά του στον κινητήρα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον τις τελευταίες μέρες, Rudolf Diesel, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από το ατμόπλοιο στο οποίο επέβαινε.

Με φόντο το σκάνδαλο με τις εκπομπές ρύπων των ντιζελοκινητήρων της Volkswaken, η μνήμη γυρνά στο 1913 όπου ο Rudolf Diesel απλά εξαφανίστηκε από το πλοίο με το οποίο ταξίδευε.

Ενώ ανέβηκε σε αυτό κανονικά, δεν αποβιβάστηκε ποτέ στην Αγγλία, από το Βέλγιο που είχε ξεκινήσει το ταξίδι του, ενώ και το κρεβάτι του ήταν άθιχτο, αν και έλειπαν οι πιτζάμες του.

Σύμφωνα με φήμες που κυριάρχησαν μετά την εξαφάνισή του, πιθανά ο Diesel να είχε βγει στο κατάστρωμα, όταν όλοι οι άλλοι κοιμόταν, εξαιτίας των διαταραχών ύπνου που είχε. Όμως εκείνο το βράδυ η θάλασσα ήταν λάδι, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος θα είχε ακούσει τις φωνές του.

Έτσι το επικρατέστερο σενάριο ήταν η αυτοκτονία, αποτέλεσμα της άσχημης οικονομικής κατάστασης στην οποία είχε επέλθει.

Μας έμειναν οι πόζες… Περνάμε πλέον στην δικαιοδοσία της κ. Ντέλια Βελκουλεσκου…

Η Ντέλια Βελσκουλέσκου. Φωτογραφία ΚΥΠΕ, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ 

Ο μήνας του μέλιτος τελειώνει σιγά-σιγά. Τα φώτα σβήνουν η αυλαία πέφτει, ο Μπάρακ Ομπάμα και η Μισέλ θα βάλουν στο άλμπουμ τις φωτογραφίες με τόσους ξένους ηγέτες μεταξύ αυτών και του κ. Αλέξη Τσιπρα μετα της συζύγου του, η κ. Γιάννα Αγγελοπουλου θα επιστρέψει στις ασχολίες της, ο Μπιλ Κλιντον θα έχει πιστέψει ότι είναι απίθανος χιουμορίστας αφού κατόρθωσε να κάνει τον Έλληνα πρωθυπουργό να ξεκαρδιστεί στα γέλια,  μιλώντας για την τραγωδία της ελληνικής  οικονομίας.

Και ο κ. Τσιπρας θα γεμίσει ένα μεγάλο άλμπουμ  με πρώτη την φωτογραφία στο βήμα με το πράσινο μάρμαρο, της Γ.Σ. του ΟΗΕ, και μετα θα στριμώχνονται πολλοί άλλοι. Οι φωτογραφίες με τον Μαδουρο,με τον Κορία του Ισημερινού, τον Αμπας, ο πρόεδρος Ομπαμα και η Μισελ, ο Κερι, ο Σισι, ο Νταβουτογλου και τόσοι άλλοι. Καθόλου άσχημη συλλογή για έναν ηγέτη επτά μηνών. Η για να είμαστε ακριβείς για ηγέτη μερικών εβδομάδων.

Διότι όπως φαίνεται ο κ. Τσίπρας  εισέρχεται στο διεθνές κλαμπ των ηγετών με ακριβό εισιτήριο μεν αλλά το οποίο όλοι τώρα έχουν σχεδόν ξεχάσει: την τζίφρα και την σφραγίδα που έβαλε στο τρίτο Μνημονιο.

Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΣΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

iskra

Tου ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ*

Ελάχιστες ώρες μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, καταιγίδες και ανεμοστρόβιλοι σάρωσαν σχεδόν όλη την Ελλάδα. Τους επόμενους μήνες η χώρα θα σαρώνεται από τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου. Οι εκλογές έδωσαν τη νίκη στο ΣΥΡΙΖΑ, με ποσοστό 35,46% και 145 έδρες, από τις οποίες οι 50 είναι το bonus επειδή ήρθε πρώτο κόμμα, η αποθέωση της Δημοκρατίας και της ισότητας της ψήφου των πολιτών.

Η νέα Βουλή αποτελείται από 267 μνημονιακούς βουλευτές που αποτελούν το σύνολο της κοινοβουλευτικής δύναμης των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝΕΛ και Ένωσης Κεντρώων. Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα οι δανειστές της χώρας άνοιξαν σαμπάνιες στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη. Οι επικυρίαρχοι είναι πια βέβαιοι ότι το τρίτο «αριστερό» Μνημόνιο θα εφαρμοστεί δια «πυρός και σιδήρου» από τους νεοφώτιστους μνημονιακούς και οι κάτοικοι του προτεκτοράτου θα πληρώνουν κανονικά το φόρο υποτέλειας, δηλαδή, τους τόκους του χρέους, ενώ παράλληλα θα εκποιούνται οι υποδομές και ο φυσικός πλούτος της χώρας.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που σχηματίστηκε έχει πια την πολυπόθητη «λαϊκή νομιμοποίηση» να υλοποιήσει το νέο Μνημόνιο. Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για ορίζοντα τετραετίας. Αν, κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησής του, υπάρξουν κάποια προβλήματα με ατίθασους βουλευτές υπάρχουν, στη Βουλή, αρκετά μνημονιακά «μαξιλαράκια» για να στηρίξουν τη λεγόμενη ευρωπαϊκή πορεία της χώρας προς την ολοκληρωτική ισοπέδωσή της.

Μετά πεντέμισι χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, μετά πεντέμισι χρόνια οικονομικών και κοινωνικών ερειπίων, μετά την προδοσία της ετυμηγορίας των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου και του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου, ο ελληνικός λαός παραιτήθηκε, νικήθηκε και προσωρινάυποτάχθηκε. Μπροστά στις υπέρτερες δυνάμεις των δανειστών, μπροστά σε εθελόδουλες πολιτικές ηγεσίες, κάτω από την επίδραση μιας, ασύλληπτης έκτασης, γκεμπελικής προπαγάνδας και στην έλλειψη συγκεκριμένης - πειστικής εναλλακτικής λύσης ο λαός εμφανίζεται να ψηφίζει τους ολετήρες που υπέγραψαν το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο Μνημόνιο. Μπροστά στο πολιτικό αδιέξοδο ένα σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων - 764.000 περισσότεροι σε σχέση με αυτούς που δε ψήφισαν στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου - προτίμησε να απέχει από τις κάλπες, ενώ 64.000 ψήφισαν λευκό.

Η Ν. Βαλαβάνη για τους Παρακρατικούς στην Οδησσό (Ηχητικό

Νέα Κρήτη

Συγκλονιστική η μαρτυρία της πρώην υπουργού Νάντιας Βαλαβάνη στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη για τα όσα έζησε η ίδια, ο Κώστας Ήσυχος, ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου και τα υπόλοιπα μέλη της Ελληνικής αντιπροσωπείας, επισκεπτόμενοι στην Οδησσό κοινότητες της ελληνικής εθνοτικά ομογένειας.

Οι πρώην υπουργοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με μέλη του φασιστικού Δεξιού Τομέα της Ουκρανίας που τους ακολουθούσαν συνεχώς, κατέγραφαν τις κινήσεις τους και ζητούσαν εξηγήσεις για την επίσκεψή τους.

Παράλληλα περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πως οι "Παρακρατικοί" συνδέονται ανοιχτά με τις κρατικές υπηρεσίες της Ουκρανίας, την οποία χαρακτήρισε πλέον ως κράτος-μαριονέτα, αποκαλύπτοντας ότι επικεφαλής της Αστυνομίας στη Οδησσό, είναι ο άλλοτε Πρόεδρος της Γεωργίας Σαακασβίλι, που μετά την απόπειρα του πολέμου με τη Ρωσία και την ήττα του, άλλαξε υπηκοότητα και εγκαταστάθηκε στη Οδησσό!

Υπενθυμίζεται ότι ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης, ζήτησε την παρέμβαση του υπουργείου Εξωτερικών στην Ουκρανική πλευρά για τη στήριξη της Ελληνικής αντιπροσωπείας.

Το "πείραμα" πέτυχε: η Σουηδία καθιερώνει την εξάωρη εργασία

Νέα Κρήτη

Ήταν Απρίλιος του 2014 όταν αξιωματούχοι στον δήμο του Γκέτεμποργκ, της δεύτερης μεγαλύτερης σε πληθυσμό πόλης στη Σουηδία, ανακοίνωναν για πρώτη φορά την εφαρμογή ενός εξάωρου ημερησίου προγράμματος εργασίας για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα.

(Επιμέλεια - Νοηματική απόδοση: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος)

Ο στόχος: η βελτίωση της πνευματικής και σωματικής υγείας των εργαζομένων, μέσω της αλλαγής του εργασιακού παραδείγματος. Το πιλοτικό πρόγραμμα θα επέτρεπε ουσιαστικά στους υπαλλήλους, να περνούν περισσότερο χρόνο με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και να ξεκουράζονται, ώστε να αυξάνουν την παραγωγικότητά τους κατά την εργασία τους.

«Ελπίζουμε ότι με αυτό τον τρόπο τα μέλη του υπαλληλικού προσωπικού θα παίρνουν λιγότερες ημέρες αναρρωτικής αδείας και θα νιώθουν καλύτερα τόσο πνευματικά όσο και σωματικά, δουλεύοντας καθημερινά σε χαμηλότερη συχνότητα», δήλωνε σε συνέντευξή του πριν από έναν χρόνο ο αντιδήμαρχος του Γκέτεμποργκ Ματς Πίλχεμ. Κι όπως αποδείχθηκε, αυτό που ξεκίνησε ως πείραμα, άρχισε να αποδίδει καρπούς.

Μέσα σε έναν χρόνο από την εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος εξάωρης εργασίας στο Γκέτεμποργκ, το πείραμα άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλές και να υιοθετείται σταδιακά σε ολόκληρη τη χώρα.

Ήδη η εφαρμογή του έχει ξεκινήσει σε έναν οίκο ευγηρίας του Γκέτεμποργκ αλλά και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της πόλης Σαχγκένσκα. Την ίδια στιγμή, επιχειρήσεις ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα έχουν ήδη συμφωνήσει να δοκιμάσουν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Προφανώς, δείχνουν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι από το πώς πηγαίνουν τα πράγματα.

Η Λειτουργική Δημοκρατία

Νέα Πολιτική

του Κώστα Κόλμερ

Η απάντησις στην αλλαγή του πολιτεύματος της «κυνο-βολευτικής», κληρονομικής «α-δημοκρατίας», είναι η καθιέρωσις της Αμέσου Δημοκρατίας (Α.Δ.) στην Ελλάδα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα αποδοτικής λειτουργίας της Αμέσου Δημοκρατίας στον σύγχρονο κόσμο. Η Ελβετική Συνομοσπονδία και η Αμερικανική Ομοσπονδία αποτελούν ζώσα προσέγγισι της ιδεατής Α.Δ.

Στο παρελθόν, ορισμένα κρατίδια της Ευρώπης (Φλωρεντία, Φραγκφούρτη, Άουγκσμπουργκ, Κάτω Χώρες) διοικούντο απ’ ευθείας από τους πολίτες και κατέστησαν πολιτείες ευημερίας και τάξεως.

Εν τούτοις, η Α.Δ. είναι κατ’ εξοχήν Ελληνική επινόησις, ενώ η έμμεσος, κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι ξενόφερτος (Αγγλική, στηριζομένη στην συνταγματική μοναρχία, η οποία εξέπεσε εν Ελλάδι…).

Επί Οθωμανικής κατακτήσεως, πολλές Ελληνικές κοινότητες εφήρμοζαν στην πράξι την άμεσα αιρετή δημογεροντία, με αγαθά αποτελέσματα στην Παιδεία, απονομή της δικαιοσύνης, φορολογία κ.λπ., ώστε να θαυμάζει ο Γκέοργκ Λούντβιχ Μάουρερ, σύμβουλος του βασιλέως Όθωνος το 1832, «το δημόσιον, ιδιωτικόν και εκκλησιαστικό δίκαιον του Ελληνικού λαού, ως είχεν εξελιχθή κατά τους χρόνους της δουλείας του Γένους» [βλ.σχ. ομώνυμον βιβλίο του, εκδόσεις Τολίδη, 1976].

Η αρχαιοτέρα άμεσος δημοκρατία των Μέσων Χρόνων είναι η του Αγίου ΄Ορους, που χρονολογείται από του 9^ου αιώνος. Έπεται η Ελβετική ομοσπονδία, από του 10^ου.

Το γερμανικό οικονομικό «θαύμα»

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιώργου Τοζίδη

Το σκάνδαλο της Volkswagen (στα γερμανικά σημαίνει «το αυτοκίνητο του λαού») προσέθεσε ακόμη ένα καρφί στο φέρετρο της προτεσταντικής ηθικής της Γερμανίας ενώ, ταυτόχρονα, εξέθεσε για μία ακόμη φορά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης (που προγραμματίζουν να αρχίσουν ανάλογους ελέγχους το 2017).

Η αποκάλυψη* των αρμόδιων Αρχών των ΗΠΑ ότι η VW χρησιμοποιούσε ένα λογισμικό με το οποίο μείωνε τις εκπομπές καυσαερίων των πετρελαιοκίνητων οχημάτων που κατασκευάζει ήρθε να προστεθεί στα σκάνδαλα της Deutsche Bank (χειραγώγηση του διατραπεζικού επιτοκίου του Λονδίνου), της Siemens και της Hochtief (καταβολή προμηθειών σε πολιτικούς και κυβερνητικά στελέχη), των γερμανικών εταιριών εξοπλισμών (Ferrostaal κ.ά.) κ.λπ. Ένα-ένα τα πετράδια του στέμματος της Γερμανίας αποδεικνύονται φτιαγμένα από κάρβουνο που λερώνουν όσους τα πλησιάζουν…

Ποια είναι, όμως, η VW; Ιδρύθηκε το 1937, δηλαδή σε περίοδο απόλυτης κυριαρχίας του ναζισμού, από το Γερμανικό Μέτωπο Εργασίας που ήταν η ναζιστική συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων (η μόνη νόμιμη) με έδρα το Wolfsburg, στην Κάτω Σαξονία. Σήμερα είναι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας και η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο (μετά την Toyota) και στον όμιλο περιλαμβάνονται ακόμη οι αυτοκινητοβιομηχανίες Audi, Porsche, Seat, Skoda και Lamborghini. Ο κύκλος εργασιών ανήλθε το 2012 σε 103,942 δισ. και τα κέρδη σε 21,7 δισ. ευρώ. Μόνο στο Wolfsburg (μία πόλη των 125.000 κατοίκων) η VW απασχολεί 72.000 εργαζομένους και η προβλεπόμενη, μετά το σκάνδαλο, μείωση πωλήσεων και κερδών εκτιμάται ότι μπορεί να μετατρέψει την περιοχή στο Detroit της Γερμανίας.

Το αμερικανικό μυστικό

analyst

Η Ρωσία οδηγήθηκε σε μία ακόμη παγίδα, επεμβαίνοντας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής – αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει τη μεγάλη στροφή της υπερδύναμης, στην κατεύθυνση μίας παγκόσμιας οικονομικής αστυνομίας των αγορών 

του Άρη Οικονόμου

Από τη συζήτηση διαρκείας ενενήντα πέντε λεπτών του Αμερικανού με το Ρώσο πρόεδρο, στο περιθώριο της συνόδου του Ο.Η.Ε. στη Νέα Υόρκη διαπιστώθηκε ότι, επρόκειτο για δύο διαφορετικούς ηγέτες δύο εντελώς ανόμοιων χωρών, οι οποίες ακολουθούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες στρατηγικές.

Ειδικότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται πως δεν είναι πλέον πρόθυμες να αναλαμβάνουν πολιτικές, καθώς επίσης στρατιωτικές ευθύνες σε παγκόσμιο επίπεδο – επιλέγοντας το ρόλο μίας διεθνούς, μία οικουμενικής καλύτερα αστυνομίας, αρμόδιας για την παγκόσμια αγορά.

Το ενδιαφέρον τους χάθηκε προφανώς μετά τις αρνητικές εμπειρίες στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Συρία –ενώ έχουν στη διάθεση τους πολύ πιο αποτελεσματικά μέσα, τα οποία κοστίζουν σημαντικά λιγότερο.

Στα πλαίσια αυτά, είναι φανερό πως θα επιλέξουν να διαμορφώσουν ριζικά την εξωτερική τους πολιτική, παύοντας σταδιακά να επεμβαίνουν στρατιωτικά σε παγκόσμιο επίπεδο – αντίθετα, θα παρεμβαίνουν ρυθμιστικά, χρησιμοποιώντας το πανίσχυρο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό τους «οπλοστάσιο», το οποίο είναι αδύνατον να ανταγωνιστεί οποιαδήποτε άλλη χώρα.