Λάμπει Πάλι ο Χρυσός

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Εχρειάσθη έξη χρόνια ο χρυσός για να σκαρφαλώσει πάνω από τα 1.400 δολλάρια την ουγγία αλλ’ η άνοδός του είναι περισσότερο αποτέλεσμα της κάμψεως του δολλαρίου, των χαμηλών επιτοκίων και της χαλαράς πιστωτικής πολιτικής των τριών μεγάλων κεντρικών Τραπεζών (ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνίας), παρά των φόβων περί νέου πολέμου στην Μέση Ανατολή, την φορά αυτή μεταξύ Αμερικής και Ιράν.

Εν τούτοις, το συγκριτικά υψηλό κόστος της αγοράς χρυσού μέσω παραγώγων αποτελεί φραγμό εις ενδεχόμενο καλπασμό των τιμών του κιτρίνου μετάλλου. Η διεθνής κερδοσκοπία προτιμά το κρυπτονόμισμα Μπίτκοϊν, που ξεπέρασε τα 10.000 δολλάρια την περασμένη εβδομάδα, και τις μετοχικές αξίες στα διεθνή χρηματιστήρια που συνεχίζουν απτόητα της ανοδική πορεία τιμών, παρά ν’ αναλάβει τους κινδύνους που συνεπάγεται η αγορά χρυσού την οποία δυναστεύουν οι κεντρικές Τράπεζες.

Η νίκη του Ιμάμογλου στις δημαρχιακές εκλογές της Κωνσταντινουπόλεως ανέκοψε την πτωτική πορεία της Τουρκικής λίρας και εθεωρήθη ως έμπρακτη διαμαρτυρία του Τουρκικού (και Κουρδικού λαού) για την ανορθόδοξη οικονομική πολιτική του χαλίφη-Ερντογκάν που συνεπάγεται πληθωρισμό, υποτίμηση του νομίσματος και την ανεργία των νέων.

Γιατί η Ρωσία συνεχίζει το κρεσέντο αγοράς χρυσού - Ισχυρό πλήγμα για το αμερικανικό δολάριο

Ινφογνώμων Πολιτικά

Η Μόσχα «ξεφορτώνεται» αμερικανικά ομόλογα και στρέφεται στην ασφάλεια του χρυσού

Πριν από εννέα μήνες, καθώς οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων μειώνονταν από το επταετές υψηλό που σημειώθηκε τον Μάιο 2018, οι αναλυτές επεσήμαναν μια περίεργη εξέλιξη στην αγορά του αμερικανικού χρέους.

Τον Απρίλιο και τον Μάιο 2018, η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας προχώρησε σε πώληση αμερικανικών 10ετώ ομολόγων συνολικής αξίας  81 δισ. δολαρίων.

Η πτώση ήταν τόσο σημαντική, ώστε η Ρωσία «χάθηκε» από τη λίστα με τις 30 χώρες που έχουν στην κατοχή τους μεγάλο αριθμό αμερικανικών, κρατικών ομολόγων.Την ίδια χρονική περίοδο, η Ρωσία ήταν ένας εμφανώς μεγάλος αγοραστής κινεζικού γουάν, όπως σημείωσε η Goldman Sachs, συμβάλλοντας στη σημαντική πτώση του έναντι του δολαρίου.

Γιατί οι κεντρικές τράπεζες επιστρέφουν "σιωπηρά" στον χρυσό στις 29 Μαρτίου

Του Γ. Αγγέλη 

Λίγοι το γνωρίζουν, αλλά είναι πλέον μία απόφαση χωρίς επιστροφή. Στις 29 Μαρτίου την ίδια ημέρα που έχει επιλεγεί για την ενεργοποίηση του Brexit και την "έξοδο” της Βρετανίας από την Ε.Ε., μια άλλη απόφαση από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) πρόκειται να μπει σε εφαρμογή: ο χρυσός επανέρχεται μετά από 48 χρόνια, ήτοι από τον Αύγουστο του 1971, ως νομισματικό ισοδύναμο στο τραπεζικό σύστημα. 

Η πράξη αυτή της BIS (που αποκαλείται όχι άδικα "Κεντρική Τράπεζα των Κεντρικών Τραπεζών") και η οποία έχει προωθηθεί από τις πέντε ισχυρότερες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη, στο πλαίσιο των αποφάσεων της Βασιλείας 3, επαναφέρει τον χρυσό σαν "Cash Equivalent" στο πλαίσιο του αποκαλούμενου και "Gold Remonetization". 

Με την πράξη αυτή οι τράπεζες θα μπορούν να έχουν όχι απλά στα χαρτοφυλάκιά τους παράγωγα χρυσού, αλλά χρυσό σε φυσική μορφή, ως νομισματικό ισοδύναμο το οποίο μάλιστα θα είναι "risk free”, κάτι που συμβαίνει προς το παρόν μόνο για τα κρατικά ομόλογα που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους. 

ΕΞΑΝΤΑΣ- ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕΡΟΣ Β

ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕΡΟΣ β Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ

H αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου προβάλλεται ως η ενδεδειγμένη απάντηση στην οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα. Tο ελληνικό κράτος έχει παραχωρήσει τα μεταλλευτικά δικαιώματα μιας έκτασης 317.000 στρεμμάτων στη Β. Χαλκιδική, πλούσια σε χρυσό, χαλκό και άλλα μέταλλα, στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold. Όμως, κάτοικοι της περιοχής που χρόνια αντιστέκονται στη δημιουργία ορυχείου χρυσού στην περιοχή τους, υποστηρίζουν ότι η επένδυση θα προκαλέσει ανεπίστρεπτη καταστροφή στο περιβάλλον, με τα οφέλη να είναι λιγότερα από τις απώλειες.

«Ο Θησαυρός της Κασσάνδρας» είναι μια ακτινογραφία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, πριν και κατά την διάρκεια της κρίσης.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο, Σκηνοθεσία, Αφήγηση: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Γεωργία Ανάγνου / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος, Θεόφιλος Δαδής / Μοντάζ: Βασίλης Μάγκος, Άννα Πρόκου / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2011 - 2012

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: HD 1080p25 / Ήχος: Dolby Stereo / Γλώσσα: Ελληνικά¨

ΕΞΑΝΤΑΣ ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΜΕΡΟΣ Α'

Δύο περιοχές της Ευρώπης.
Μία στην Ρουμανία, μια στην Ελλάδα.
Τις χωρίζουν χιλιόμετρα, αλλά τις ενώνει κάτι κοινό.
Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης.

Η Ρόσια Μοντάνα είναι ένα χωριό 4.000 κατοίκων, φωλιασμένο σε μια καταπράσινη κοιλάδα στα Καρπάθια όρη της Ρουμανίας, με ιστορία 2.000 ετών. Στο υπέδαφός της κρύβει ένα θησαυρό, το μεγαλύτερο κοίτασμα χρυσού της Ευρώπης! Πρόκειται για 240 τόνους χρυσού συνολικά, που η καναδική εταιρεία Gabriel Resources σκοπεύει να εκμεταλλευτεί, κατασκευάζοντας στην περιοχή το μεγαλύτερο ανοιχτό ορυχείο εξόρυξης χρυσού της γηραιάς ηπείρου.
Οι ιστορικά υψηλές τιμές του πολύτιμου μετάλλου καθιστούν την επένδυση για την εταιρεία ιδιαίτερα θελκτική. Το ρουμανικό κράτος από την πλευρά του, στην περίοδο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που διανύουμε, προσδοκά ότι αυτό το έργο θα του αποφέρει ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και άμεσα κέρδη 4 δισ. δολάρια.
Κι όμως, κάποιοι αποφασισμένοι κάτοικοι αντιστέκονται επί χρόνια, θεωρώντας ότι το χρυσάφι δεν είναι ο πραγματικός θησαυρός της Ρόσια Μοντάνα. Γιατί καθώς λένε, αν η πραγματοποίηση του ορυχείου προϋποθέτει τη μετεγκατάσταση των ανθρώπων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος, και την καταστροφή της αρχαίας πολιτισμικής κληρονομιάς, ποιος θ' αποφασίσει αν αξίζει η θυσία;

Γ. Κοκοσάλης: Ο χρυσός των Ελλήνων «έφυγε» το 2012

Νέα Κρήτη

Τα κυκλώματα παράνομων ενεχυροδανειστηρίων στην Κρήτη.

Σημαντική η πρόσφατη επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ στην παράνομη διακίνηση χρυσού μέσω ενεχυροδανειστηρίων αλλά το «πικ» της παρανομίας ήταν τη διετία 2012-2014 όπου στο Ηράκλειο και την υπόλοιπη Κρήτη ανάλογα κυκλώματα με κλεπταποδοχή και τοκογλυφία, έκαναν θραύση, εξάγωντας τόνους χρυσού κατά βάση σε Ολλανδία και Γερμανία είπε ο νομικός Γ. Κοκοσάλης στον 98,4.

Ο κύριος Κοκοσάλης περιέγραψε τα νομικά κενά και τον τρόπο που πάνω στην οικονομική πίεση στήθηκε η πυραμίδα της παρανομίας από ενεχυροδανειστήρια που φτιάχτηκαν με μοναδικό σκοπό την εκμετάλλευση της ανέχειας χιλιάδων συμπολιτών μας στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

Πού πάνε τα χρήματα όταν «παγώνουν»;

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Δημοσιογράφος: Μισό εκατομμύριο παιδιά πέθαναν στο Ιράκ από τις κυρώσεις. Αξιζε αυτό το κόστος;

Μάντλιν Ολμπράιτ: Νομίζουμε ότι άξιζε

Πώς θα αντιδρούσατε εάν ένα πρωί η τράπεζά σας σας απαγόρευε οποιαδήποτε ανάληψη αν δεν της εξηγούσατε τι θα κάνετε τα λεφτά; Αυτό φαίνεται πως έπαθε η Βενεζουέλα. Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Τάιμς», η Τράπεζα του Λονδίνου αρνείται να επιστρέψει 14 τόνους χρυσού αν δεν λάβει διευκρινίσεις από την κυβέρνηση του Καράκας για το πώς προτίθεται να τους διαχειριστεί!

Αν και οι λεπτομέρειες της υπόθεσης παρέμεναν συγκεχυμένες όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, το περιστατικό φέρνει στο προσκήνιο το κολοσσιαίο παιχνίδι που παίζεται στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα με άξονα τις κυρώσεις που επιβάλλουν δυτικές χώρες σε κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ηδη από το 1998, πριν ο Μπους, ο Ομπάμα και ο Τραμπ αυξήσουν με φρενήρεις ρυθμούς τις οικονομικές κυρώσεις, ο αναλυτής Τζεφ Σίμονς εξηγούσε στους Financial Times ότι «τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού υπόκεινται σε κάποιου είδους αμερικανικών κυρώσεων».

Σήμερα ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι κυρώσεις είναι η συνέχιση του «πολέμου με άλλα μέσα». Και ενώ όλο και συχνότερα αυτές οι κυρώσεις παίρνουν τη μορφή «παγώματος» καταθέσεων και περιουσιακών στοιχείων, ελάχιστοι θέτουν το ερώτημα ποιος διαχειρίζεται αυτά τα κολοσσιαία ποσά.

Γιατί οι κεντρικές τράπεζες γεμίζουν τα θησαυροφυλάκιά τους με χρυσό

Της Ελευθερίας Κούρταλη

Με εξαιρετικό ενδιαφέρον παρακολουθεί η διεθνής κοινότητα τις σημαντικές αγορές χρυσού στις οποίες προχωρούν οι κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο, με το αιτιολογικό της διαφοροποίησης των αποθεματικών τους και της μείωσης της έκθεσής τους στο αμερικανικό δολάριο, αλλά και για λόγους προστασίας στο ενδεχόμενο επιδείνωσης του οικονομικού περιβάλλοντος στο άμεσο μέλλον. 

Οι κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως έχουν αγοράσει συνολικά 264 τόνους χρυσού φέτος, με τη Ρωσία να ηγείται. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, οι αγορές των κεντρικών τραπεζών αντιπροσώπευαν το 10% της ζήτησης χρυσού μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2018. Στην Ευρωζώνη, οι γερμανικές, οι ιταλικές και οι γαλλικές κεντρικές τράπεζες κατέχουν κατά μέσο όρο το 53,9% των συναλλαγματικών αποθεμάτων σε χρυσό, σύμφωνα με τα στοιχεία του World Gold Council, με την Ουγγαρία και την Πολωνία να αποτελούν τους πιο πρόσφατους αγοραστές, ακολουθώντας τα βήματα της Αυστρίας, της Ολλανδίας, της Γερμανίας, οι οποίες επαναπατρίζουν τον χρυσό τους από την Τράπεζα της Αγγλίας και τη Federal Reserve τούς τελευταίους μήνες και χρόνια. 

Η Ρωσία αγοράζει χρυσό και ξεφορτώνεται δολάρια. Βλέπει παγκόσμια κρίση

iskra

Η Ρωσία έγινε η πέμπτη χώρα στον πλανήτη με τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού πλησιάζοντας το όριο των 2.000 τόνων, ενώ παράλληλα εγκαταλείπει τα αμερικανικά ομόλογα που κατείχε καθώς θεωρεί πως οι ΗΠΑ σύντομα δεν θα εξυπηρετούν το τεράστιο χρέος τους και ότι εξαιτίας του δολαρίου θα ξεκινήσει μια μεγάλη οικονομική κρίση.

Ξέρουν ότι μετά από μια κρίση οφειλόμενη σε «φούσκα» του δολαρίου τότε όλα ξεκινούν από το «μηδέν» και όποιος κατέχει χρυσό είναι αυτός που ξεκινάει από καλύτερη βάση.

Θεωρείται βέβαιο από τους οικονομικούς αναλυτές ότι θα υπάρξει μια παγκόσμια διαγραφή χρέους και τότε όλα θα συνδεθούν με την τιμή του χρυσού.

Τους 106 τόνους έφτασε η ποσότητα χρυσού που έχει αγοράσει η Μόσχα από τις αρχές του 2018, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε η κεντρική τράπεζα της χώρας.

Πλέον τα συνολικά αποθέματα χρυσού που έχει η Ρωσία πλησιάζουν τους 2.000 τόνους.

Χαμένοι όσοι επενδύουν σε ακίνητα

Πολλοί επενδυτές εκτιμούν ότι ο χρυσός τούς διασφαλίζει από τον πληθωρισμό, ότι τα ακίνητα είναι σίγουρη επένδυση και ότι οι μετοχές είναι επισφαλείς. Μια νέα έκθεση ωστόσο δείχνει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Οι προκαταλήψεις δίνουν και παίρνουν όπου γίνεται λόγος για χρήματα και επενδύσεις. Μερικά παραδείγματα: όσοι ασχολούνται με το χρηματιστήριο βγαίνουν πάντοτε χαμένοι, ο χρυσός αποτελεί ασφαλές λιμάνι και οι επενδύσεις σε ακίνητα είναι επικερδείς.

Έρευνα της βρετανικής πανεπιστημιακής σχολής London School of Economics και ειδικών της τράπεζας Credit Suisse δείχνει πολλά από αυτά που πιστεύουν πολίτες αλλά και επενδυτές απλώς δεν ισχύουν. Οι ειδικοί έβαλαν στο μικροσκόπιο διάφορες χρηματιστηριακές επενδύσεις από το 1900 μέχρι σήμερα, σε 23 χώρες και 3 ηπείρους. Ανάμεσα στις χώρες βρίσκονται οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ιαπωνία, καθώς και ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία.

Ένα από τα συμπεράσματα είναι ότι οι μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε μετοχές αποδίδουν αξιοσέβαστο κέρδος. Η απόδοση μιας διεθνούς μετοχής από το 1900 μέχρι σήμερα τοποθετείται στο 5,2% το χρόνο. Σε ιδιαίτερα δημοφιλή ομολόγα, λόγω επιτοκίου, οι ερευνητές καταλήγουν σε ποσοστό κέρδους 2%. Μάλιστα τα τελευταία 50 χρόνια η έρευνα τοποθετεί το ετήσιο κέρδος των μετοχών στο 5,3% και των ομολόγων στο 4,4%. Παρά τα όσα πιστεύουν ίσως οι περισσότεροι, ο χρυσός κατέγραψε στο ίδιο διάστημα κέρδη για τους επενδυτές μόλις 0,7% το χρόνο.

Η εποχή των μεγάλων αναταράξεων

analyst

Η διαδικασία μετάβασης από την παλαιά τάξη πραγμάτων στη νέα, δεν ήταν ποτέ ήρεμη ή/και ανώδυνη ιστορικά – πόσο μάλλον όταν η χώρα που καλείται σήμερα να παραδώσει τη σκυτάλη στην επόμενη είναι πανίσχυρη χρηματοπιστωτικά και στρατιωτικά (ηχητικό).    

Άρθρο

Σε παγκόσμιο επίπεδο βιώνουμε μία διαδικασία μετάβασης από το παλιό στο καινούργιο, μία «αλλαγή παραδείγματος», όπως λέγεται επιστημονικά, στην οποία έχουμε ήδη αναφερθεί (ανάλυση). Εν προκειμένω το παλαιό είναι η Δύση υπό την κυριαρχία των Η.Π.Α. και την ηγεμονία τους στον πλανήτη σε οικονομικό, χρηματοπιστωτικό, νομισματικό και στρατιωτικό επίπεδο – ενώ το καινούργιο η Κίνα, σε συνεργασία με τη Ρωσία και το Ιράν, ευρύτερα με τις χώρες των BRICS και τη λοιπή Ασία.

Αυτό που οφείλει να γνωρίζει κανείς εδώ είναι ο τρόπος με τον οποίο διατηρούν την ηγεμονία τους οι Η.Π.Α. (Το καρτέλ, το δολάριο και ο στρατός), το πώς λειτουργεί το δυτικό σύστημα του χρέους (ανάλυση), γιατί κινδυνεύει το πετροδολάριο και άρα η υπερδύναμη από το πετρογουάν και την έμμεση σύνδεση του κινεζικού νομίσματος με το χρυσό, με επίκεντρο τη Σαουδική Αραβία (ανάλυση), καθώς επίσης τι θα μπορούσε να σημαίνει η άνοδος των κρυπτογραφημένων νομισμάτων τύπου BITCOIN.

Προσοχή σε ό,τι λάμπει!

Πλάκες χρυσού ενός κιλού με εμφανή σήμανση (καθαρότητα, βάρος, αύξων αριθμός, χυτήριο)

Στα σχόλια που έκαναν οι αναγνώστες των τελευταίων κειμένων περί χρυσού, περιλαμβάνονται και κάτι περίεργες κουβέντες για χρυσό-μαϊμού και για βολφράμιο. Στον ανυποψίαστο αναγνώστη αυτές οι κουβέντες ακούγονται κάπως συνωμοσιολογικές. Εμένα, πάλι, μου θύμισε μια παλιά ιστορία, την οποία βάλθηκα να ξανασκαλίσω. Απαντώντας στα σχόλια, έκανα αυθόρμητα λόγο για ιστορία "δέκα, δεκαπέντε χρόνων". Τελικά, είναι λίγο νεώτερη αν και οι ρίζες της πάνε πιο πίσω στον χρόνο. Αλλά ας την πάρουμε από την αρχή.

Στις αρχές Οκτωβρίου 2009, στην αγορά χρυσού του Λονδίνου επικρατεί πανικός. Οι αγοραστές επιμένουν να παραλάβουν το χρυσάφι που έχουν προαγοράσει και απορρίπτουν την γενναιόδωρη αντιπαροχή σε χρήμα που τους προσφέρεται. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν η London Bullion Market Association δεν κάνει δεκτές τις ράβδους χρυσού τις οποίες έδωσε η Τράπεζα της Αγγλίας στην J.P.Morgan και την Deutsche Bank για να καλύψουν τις παραπανίσιες, σε σχέση με τα πραγματικά τους αποθέματα, ποσότητες που είχαν προπωλήσει. Με απλά λόγια: οι ράβδοι που εμφανίζονται δεν πληρούν τις προδιαγραφές της LBMA!

Το πρωτόγνωρο επεισόδιο κινεί το ενδιαφέρον ενός ειδικού συμβούλου της GATA, του καναδού οικονομολόγου Ρομπ Κίρμπυ, ο οποίος αρχίζει να το ψάχνει περισσότερο και δεν αργεί να βγάλει λαβράκι. 

Μια κομπίνα και μια γκάφα

Barrick Gold: Το χρυσωρυχείο στο Πουέμπλο Βιέχο της Δομινικανής Δημοκρατίας

Χτες μιλήσαμε για τις συναλλαγές (swap) με τις οποίες οι τράπεζες χειραγωγούν την τιμή του χρυσού. Υπάρχει, όμως, ένας άλλος τρόπος χειραγώγησης, ο οποίος επιστρατεύεται για την συγκράτηση της τιμής τού μετάλλου όποτε υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πως θα ανεβεί. Εδώ το κόλπο λέγεται προπώληση σε απλά ελληνικά και δεν είναι άλλο από την -κατ' αρχήν, νόμιμη- εκμετάλλευση ενός χρηματοπιστωτικού εργαλείου που λέγεται Forward Hedge ή Συμβόλαιο Μελλοντικής Εκπλήρωσης.

Αναγκαία παρένθεση για να εξηγήσουμε τι πράγμα είναι αυτό το Forward Hedge. Είναι ένα συμβόλαιο όπου οι δυο συμβαλλόμενες πλευρές συμφωνούν την διενέργεια μιας αγοραπωλησίας συγκεκριμένου αγαθού, σε συγκεκριμένη ποσότητα και συγκεκριμένη τιμή, σε μια συγκεκριμένη μελλοντική ημερομηνία. Τα συμβόλαια αυτά συνάπτονται σε περίπτωση που ο μεν πωλητής προβλέπει ότι η τιμή του πωλούμενου αγαθού θα πέσει, ο δε αγοραστής προβλέπει ότι θα ανεβεί. Γενικώτερα, όμως, συνάπτονται και όταν υπάρχει έντονη αβεβαιότητα για την μελλοντική τιμή, ώστε να ελαχιστοποιείται το ρίσκο και για τις δυο πλευρές. Κλείνει η παρένθεση.

Πάμε τώρα να δούμε πώς χρησιμοποιείται αυτό το εργαλείο στην χειραγώγηση της τιμής του χρυσού. Βγαίνει ένας παραγωγός χρυσού και συνάπτει συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, με τα οποία προπωλεί τον χρυσό που θα εξορύξει. Μέχρις εδώ, όλα είναι νόμιμα και καλά. Το κακό αρχίζει από την στιγμή που ο εν λόγω παραγωγός συνάπτει συμβόλαια για ποσότητες χρυσού που δεν είναι δυνατόν να καλύψει με την εξόρυξη. Σ' αυτή την περίπτωση, για να εκπληρώσει τα συμβόλαιά του, πρέπει από κάπου να δανειστεί χρυσό. Έρχεται, λοιπόν, σε επαφή με μια Bullion Bank, η οποία με την σειρά της δανείζεται αυτόν τον χρυσό από κάποια κεντρική τράπεζα και τον εξυπηρετεί.

Παιχνίδια με τον χρυσό

Τράπεζα της Αγγλίας: Το θησαυροφυλάκιο με τον χρυσό

Στις 7 Δεκεμβρίου 2000 η πολιτειακή Επιτροπή Δράσης κατά του Μονοπωλίου του Χρυσού (Gold Anti-Trust Action Committee - GATA) κατέθεσε αγωγή κατά της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), κατά διαφόρων άλλων τραπεζών αλλά και κατά της κυβέρνησης. Η κατηγορία ήταν ότι η κυβέρνηση, σε συνεργασία με τις τράπεζες αυτές, χειραγωγούσαν την τιμή του χρυσού, διατηρώντας την τεχνητά σε χαμηλά επίπεδα. Μεταξύ των κατηγορουμένων ήσαν ο τότε υπουργός οικονομικών Λώρενς Σάμμερς, ο τότε διοικητής τής Fed Άλαν Γκρήνσπαν, μια σειρά πολυεθνικών χρηματοπιστωτικών οργανισμών όπως η BIS, η Chase Manhattan, η Citigroup, η Deutsche Bank, η Goldman Sachs, η JP Morgan κλπ. αλλά και οι δυο μεγαλύτερες εταιρείες εξόρυξης χρυσού του κόσμου, η νοτιοαφρικανική Anglogold Ltd και η καναδική Barrick Gold Corporation. Τον Φεβρουάριο του 2002 το δικαστήριο της Βοστώνης απέρριψε την ένσταση με την αιτιολογία ότι η ενάγουσα δεν είχε έννομο συμφέρον.

"Περσινά ξινά σταφύλια", θα μου πείτε αλλά επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Αν θυμήθηκα σήμερα αυτή την ιστορία είναι επειδή εκτιμώ ότι αφ' ενός μεν έχει θέση ανάμεσα στις παρόμοιες ιστορίες που διηγηθήκαμε τις τελευταίες ημέρες αφ' ετέρου δε είναι εξόχως διδακτική. Δείξτε λίγη υπομονή και είμαι σίγουρος ότι δεν θα θεωρήσετε τον χρόνο σας χαμένο.

Κατ' αρχάς, ας έχουμε κατά νου δυο δεδομένα. Πρώτον: σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από λογιστικό χρήμα, διαχρονική συναλλακτική αξία έχει μόνο ο χρυσός. Δεύτερον, ως απόρροια του πρώτου: για να είναι το χρήμα αξιόπιστο, πρέπει το οικονομικό περιβάλλον να είναι ασφαλές και σταθερό, πράγμα που προϋποθέτει ισχυρό αποθεματικό νόμισμα (δολλάριο), το οποίο να διατηρεί σταθερή την αξία του έναντι του μοναδικού διαχρονικής αξίας συναλλακτικού μέσου (χρυσός). Αν για οποιοδήποτε λόγο το αποθεματικό νόμισμα υποτιμηθεί έναντι του χρυσού, η οικονομική σταθερότητα πάει περίπατο και η αξία του χρήματος καταρρέει. Συνεπώς, η σταθερή αξία του χρυσού (με άλλα λόγια, η σταθερή σχέση του προς το αποθετικό νόμισμα) εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Διπλός κίνδυνος απειλεί το ράλι του χρυσού

Το ράλι του δολαρίου δεν έχει συνέχεια και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι παραμένουν. Ωστόσο η απειλή από τη Fed είναι ακόμη πιο τοξική για το κίτρινο μέταλλο σε περιβάλλον χαμηλού πληθωρισμού. Ίσως το θαύμα για τον χρυσό κάνουν οι... Ρεπουμπλικάνοι.

του Henry Sanderson

Ο χρυσός διαγράφει ένα αθόρυβο, αλλά εκπληκτικό ράλι κατά το μεγαλύτερο μέρος του 2017.

Ο συνδυασμός του αδύναμου δολαρίου με μια διαρκώς μεταβαλλόμενη ποικιλία γεωπολιτικών κινδύνων -με πιο πρόσφατη την επιθετική ρητορική μεταξύ ΗΠΑ και Βόρειας Κορέας- ώθησε το κίτρινο μέταλλο 15% πάνω μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ωστόσο ο χρυσός έχει χάσει τη λάμψη του τον τελευταίο μήνα, με πτώση σχεδόν 6% από τη στιγμή που άγγιξε το ρεκόρ των 1.358 δολαρίων/ουγγιά για φέτος, στις 8 Σεπτεμβρίου. Για πολλούς, η επιστροφή του στοιχήματος αναθέρμανσης(reflation trade) -που έλαβε φρέσκο momentum όταν ο Ντόναλντ Τραμπ και το Κογκρέσο εστίασαν περισσότερο τις τελευταίες εβδομάδες στις προτεινόμενες φοροπερικοπές- είναι ο προφανής «ένοχος». Η τιμή του χρυσού βυθίστηκε 10% το διάστημα μεταξύ της εκλογικής νίκης του κ. Τραμπ και του τέλους του 2016, όταν το reflation trade σάρωσε τις αγορές μετοχών, νομισμάτων και ομολόγων.

Η ελληνική ιδιαιτερότητα και το ρωσικό οπλοστάσιο

analyst

Η μετατροπή των Ελλήνων σε μία άβουλη μάζα, καθώς επίσης η προετοιμασία της τελικής οικονομικής σύγκρουσης της Ρωσίας με τις Η.Π.Α. – με τη συνδρομή της Κίνας στο παρασκήνιο, η οποία διεκδικεί μαζί της την ηγεμονία του πλανήτη.

 .

Άρθρο  

Ασφαλώς ο πρωθυπουργός της χώρας μας γράφει την ιστορία του, έχοντας αναδειχθεί στο μακροβιότερο της εποχής των μνημονίων, καθώς επίσης της «αριστεράς» στην εξουσία – την οποία (αριστερά) υφάρπαξε, ξεπουλώντας την στο «βαθύ πράσινο κράτος». Μπορεί δε να γράφει την ιστορία του με το αίμα των Ελλήνων, της ιδεολογίας και των πρώην «συντρόφων» του, αλλά είναι αναμφίβολα ο μοναδικός που κατάφερε να εξασφαλίσει την πλήρη απουσία αντίδρασης των πολιτών – επίσης, την είσπραξη των περισσοτέρων φόρων σε σχέση με το ΑΕΠ στην πρόσφατη ιστορία, κατορθώνοντας επί πλέον να τον συγχαρεί ακόμη και ο κ. Σόιμπλε.

Εκτός αυτού, πέτυχε να προσκληθεί επίσημα από τον αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος έχει σήμερα ανάγκη την Ελλάδα γεωπολιτικά – γνωρίζοντας πως ο πρωθυπουργός της δεν έχει κανέναν ενδοιασμό, όσον αφορά το «μοίρασμα των ιματίων της», αρκεί να παραμείνει στην εξουσία. Τέλος, έχει πείσει έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων πως τα μνημόνια και η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, είναι η ιδανική συνταγή για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση – με βασικότερο το έωλο επιχείρημα πως τα κατάφεραν όλες οι άλλες χώρες, εκτός από τη δική μας, παρά το ότι η σύγκριση είναι πλασματική (με κριτήριο το εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα που μας επιβλήθηκε, τα «λάθη» του ΔΝΤ, κοκ.).

Το πλασματικό ΑΕΠ των ΗΠΑ, το δολάριο και ο χρυσός

analyst

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το επόμενο παγκόσμιο κραχ θα συνοδευθεί από την οικονομική κατάρρευση της υπερχρεωμένης υπερδύναμης, του δολαρίου, καθώς επίσης του δυτικού συστήματος του χρέους – ένα ενδεχόμενο πολύ επικίνδυνο για την ειρήνη στον πλανήτη. 

«Ιστορικά, η πλήρης απώλεια της εμπιστοσύνης στα χρήματα συμβαίνει κάθε 30 ή 40 χρόνια – οπότε, εάν υποθέσουμε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται, έχει ήδη περάσει η προθεσμία από τις τρεις προηγούμενες εποχές του 1914, του 1939 και του 1971.

Θα συνέβαινε δε πιθανότατα 30 χρόνια μετά το 1971 – το 1998 δηλαδή που τελικά η Wall Street προστάτευσε το κερδοσκοπικό κεφάλαιο «LTCM» για να διασώσει τον πλανήτη. Επίσης 40 χρόνια μετά, το 2008 – εάν οι κεντρικές τράπεζες δεν έσωζαν τη Wall Street για να διασώσουν τον κόσμο.

Κανένας όμως δεν γνωρίζει σήμερα ποιός θα διασώσει τις κεντρικές τράπεζες που είναι οι βασικές υποψήφιες για την πυροδότηση της επόμενης απώλειας της εμπιστοσύνης στα χρήματα – με τα περισσότερα κράτη παγκοσμίως υπερχρεωμένα σε απελπιστικό βαθμό, με τράπεζες και επιχειρήσεις ζόμπι, με δεκάδες φούσκες κοκ.»

Ανάλυση

Η σύγχρονη αντίληψη, σχετικά με τη μέτρηση του ΑΕΠ μίας χώρας, προέρχεται από μία μελέτη του Υπουργείου Εμπορίου των Η.Π.Α., η οποία ανατέθηκε στον βραβευμένο με Νόμπελ καθηγητή κ. S. Kuznets – έχοντας θεωρηθεί ως μία από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις του 20ου αιώνα (πηγή). Ο μαθηματικός τύπος που συμπληρώνεται από τους συντελεστές του ΑΕΠ είναι δε ο εξής: «ΑΕΠ = Κατανάλωση + Ιδιωτικές Επενδύσεις + Δημόσιες Δαπάνες + (Εξαγωγές- Εισαγωγές)» ή απλούστερα «ΑΕΠ = Ιδιωτικό Εισόδημα (μετρούμενο ως κατανάλωση ή επένδυση) + Κρατικές Δαπάνες + Εμπορικό Ισοζύγιο».

Eldorado: Η αποικιοκρατία έρχεται(ήρθε) και στην Ελλάδα

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Αρη Χατζηστεφάνου

Προφητικό δεν το λες, μια ακριβέστατη παρουσίαση του τι εστί χρυσοθήρας του 21ου αιώνα το λες. Άρθρο 4 ετών καθόλα αναλυτικό

Για τους Αμερικάνους είναι ο βαρετός βόρειος γείτονας, τον οποίο θαυμάζουν οι Δημοκρατικοί για το σύστημα υγείας και μισούν οι Ρεπουμπλικάνοι για το κράτος πρόνοιας. Για τους Ευρωπαίους είναι μια μάλλον αδιάφορη χώρα η οποία σπάνια απασχολεί τα νυχτερινά δελτία ειδήσεων. Πίσω από τους καλοκάγαθους κατοίκους του Καναδά όμως κρύβεται η μεγαλύτερη βιομηχανία εξορυκτικών δραστηριοτήτων του πλανήτη η οποία κατηγορείται ότι συμπεριφέρεται σαν στυγνός αποικιοκράτης στις πιο αδύναμες χώρες του πλανήτη. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν από ομαδικούς βιασμούς γηγενών μέχρι την πρόκληση ανυπολόγιστων περιβαλλοντικών καταστροφών που οδηγούν ολόκληρους πληθυσμούς στην οικονομική εξαθλίωση.

Στις 26 Απριλίου ο Καναδάς κλήθηκε στο «εδώλιο» του συμβουλίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ κατηγορούμενος για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Συγκεκριμένα κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις τηςΠαγκόσμιας Περιοδικής Ανασκόπησης (UPR) ενός μηχανισμού που δημιουργήθηκε το 2006 για να ελέγχει τη συμπεριφορά κυβερνήσεων σε καταγγελίες παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αποτελεί φυσικά κοινό μυστικό ότι για μεγάλες και ισχυρές οικονομίες της Δύσης το UPR δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια γραφειοκρατική ενόχληση καθώς ο ΟΗΕ δεν πρόκειται να ασκήσει σοβαρές πιέσεις – όπως θα έκανε με αδύναμα αυταρχικά καθεστώτα της Ασίας ή της υποσαχάρειας Αφρικής. Παρόλα αυτά η φετινή κλήση του Καναδά ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής του ΟΗΕ έδωσε την αφορμή σε αρκετές οργανώσεις να συντάξουν πολυσέλιδα και βαρύτατα «κατηγορητήρια» για τη συμπεριφορά των καναδικών επιχειρήσεων και τη στήριξη ή ανοχή που λαμβάνουν από την κυβέρνηση.

Γιατί λάμπει ο χρυσός

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Αγγελικής Κοτσοβού

akots@naftemporiki.gr

Έχουν περάσει πάνω από επτά χρόνια από την περίφημη προειδοποίηση του Τζορτζ Σόρος για τον χρυσό. «Όταν τα επιτόκια είναι χαμηλά, έχουμε συνθήκες που “γεννούν” φούσκες και αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Και η απόλυτη φούσκα είναι ο χρυσός», υποστήριζε το 2010, για να αναθεωρήσει μερικά χρόνια αργότερα. Μάλιστα, το 2016, ο δισεκατομμυριούχος μεγαλοεπενδυτής αύξησε σημαντικά τις θέσεις του σε χρυσό.

Δεν είναι μόνο ο Σόρος που θαμπώνεται από τη «λάμψη» του πολυτίμου μετάλλου, που αποτελεί φέτος ισχυρό πόλο έλξης για τους επενδυτές που τρομάζουν εξαιτίας της απειλής ενός πυρηνικού πολέμου. Η στροφή προς ασφαλή καταφύγια -όπως ο χρυσός, το ιαπωνικό γιεν, αλλά και κρατικό χρέος υψηλής ποιότητας- έχει οδηγήσει την τιμή του πολύτιμου μετάλλου πάνω από τα 1.330 δολάρια ανά ουγκιά, στα υψηλότερα επίπεδα 12μήνου. Στο τρίμηνο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου, ο χρυσός έχει ανατιμηθεί πάνω από 7% και σχεδόν 16% από τις αρχές του έτους.

Σε έναν κόσμο που ηχούν τύμπανα πολέμου, ο χρυσός αποτελεί υπήνεμο λιμάνι για τους επενδυτές, γεγονός που προοιωνίζεται ακόμη μεγαλύτερα κέρδη για το πολύτιμο μέταλλο. Πέραν της γεωπολιτικής αβεβαιότητας, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που ενισχύουν τη λάμψη του: Οι περισσότεροι αφορούν τις ΗΠΑ και τους χειρισμούς της κυβέρνησης Τραμπ, χειρισμοί που σε μεγάλο βαθμό πιέζουν προς τα κάτω το δολάριο.

Η Γερμανία επαναπάτρισε τον χρυσό της

Η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας (Bundesbank) ολοκλήρωσε χθες την επιχείρηση μεταφοράς του 50,6% των γερμανικών αποθεμάτων χρυσού από το εξωτερικό στη Φρανκφούρτη, τρία χρόνια νωρίτερα από ό,τι προγραμματιζόταν, καθησυχάζοντας πολλούς Γερμανούς που αμφισβητούσαν ακόμη και την ύπαρξη του χρυσού.

Η γερμανική κεντρική τράπεζα ολοκλήρωσε τρία χρόνια νωρίτερα τον επαναπατρισμό του 50,6% των αποθεμάτων χρυσού που φύλασσε επί δεκαετίες στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Το υπόλοιπο από τα γερμανικά αποθέματα χρυσού θα παραμείνει προς φύλαξη στη Νέα Υόρκη (1.236 τόνοι) και στο Λονδίνο (432 τόνοι). Η Γερμανία διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού μετά τις ΗΠΑ. 

Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το 98% του γερμανικού χρυσού, συνολικού βάρους 3.378 τόνων και αξίας 140 δισ. ευρώ, φυλασσόταν στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο και στο Παρίσι, ώστε να μην πέσει στα χέρια των Σοβιετικών σε περίπτωση πολέμου. Χθες ολοκληρώθηκε η μεταφορά χρυσού αξίας 24 δισ. ευρώ από τη Νέα Υόρκη και από το Παρίσι στη Φρανκφούρτη.