Έλαφος εις τινά αιγιαλόν

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Έγραψε στο νερό τα ευρω-μέτρα η Τουρκία και βγάζει κι άλλο πλοίο στη μεσόγειο πλατεία. Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών που περιφρονεί τις ήπιες κυρώσεις της Ε.Ε., ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας ανακοίνωσε πως η Άγκυρα θα στείλει στην Ανατολική Μεσόγειο και τέταρτο πλοίο, το «Ορούκ Ρέις».

Μάλιστα, ο Τούρκος πρόεδρος άπλωσε τις αναφορές, για να ξεκαθαρίσει ότι την ένταση θα διατηρήσει. Σε όλο το φάσμα που άπτεται των ελληνοτουρκικών σχέσεων. «Έχουν ξεγελαστεί αυτοί που βρίσκουν δίκιο στην απέναντι πλευρά για τα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, της Κύπρου και του Αιγαίου».

Δεν ξέρω ποιοι έχουν ξεγελαστεί, ελπίζω, όμως, άλλοι να μην έχουν επαναπαυτεί στο βάθος στρατηγικών σχέσεων, που υποτίθεται ότι θα λειτουργήσουν σαν ασπίδα των εθνικών μας υποθέσεων, και παγιδευτούν σαν το ελάφι στον μύθο του Αισώπου. Αυτό που τυφλώθηκε από το ένα του μάτι. Πήγε λοιπόν σε κάποια ακρογιαλιά και εκεί έμεινε να βοσκήσει, με το καλό του μάτι στραμμένο προς την ξηρά, ώστε να παρατηρήσει τυχόν επίθεση από κυνηγούς. 

Το Σουνητικό Πετρέλαιον

Το πετρέλαιον δεν έχει θρησκεία, αλλά πήρε αιφνιδίως την ανηφόρα εξαιτίας γεωπολιτικής διενέξεως της Αμερικής με το Ιράν. Οι τιμές του αργού (Κρούντ) έχουν ξεπεράσει τα 65 δολάρια το βαρέλι και του ελαφρού (Μπρέντ) τα 74. Οι μουσουλμανικές χώρες με μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου ανήκουν στο Σουνιτικό Ισλάμ, πχ. η Σαουδική Αραβία. Δύο ακόμη, η Λιβύη και το Σουδάν, προσετέθησαν στη Σουνιτική ομάδα.

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Ένας άλλος μεγάλος παραγωγός πετρελαίου, το Σιιτικό Ιράν, έχει γίνει στόχος αποκλεισμού των εξαγωγών από τις Αμερικανικές επιφυλάξεις στο πυρηνικό του πρόγραμμα. Η κρίση θα επηρεάσει τις τιμές των υγρών καυσίμων – πράγμα που τελικώς αφορά την εξουσία στο Ιράν και αλλαχού.

Η ιστορία ξεκινάει από το έτος 762 μ.Χ., όταν σε κήρυγμα που έγινε στη Μέκκα από τον Αλίδη, ο οποίος διετείνετο ότι είναι απευθείας απόγονος του Μωάμεθ, κατήγγειλε τον αντίπαλο του Αββασίδη χαλίφη αλ-Μανσούρ ως «τύραννο κι’ εχθρό του Θεού».

Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά από τους Σιίτες όταν αναφέρονται σε Σουνιτικές κυβερνήσεις ως αποστάτες του «Ιερού νόμου» που στηρίζεται στην αποκάλυψη του Ισλάμ απ’ τον προφήτη Μωάμεθ.

Στην δύση έτσι και στην ανατολή, η διαίρεση

Όταν η αρτηρία φράζει...

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Nατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr

Οι αρτηρίες μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Αν φράξουν, το σοκ στον οργανισμό είναι άμεσο και ο κίνδυνος θανάτου αυξημένος. Τα Στενά του Ορμούζ χαρακτηρίζονται συχνά ως η σπουδαιότερη πετρελαϊκή «αρτηρία» στον πλανήτη, αφού απ' αυτά περνάει το αργό των μεγάλων παραγωγών του Περσικού Κόλπου, για να φτάσει στους πιο διψασμένους για ενέργεια καταναλωτές σε Ασία και Ευρώπη. Το 20% της συνολικής κατανάλωσης παγκοσμίως και σχεδόν το 35% του πετρελαίου που διακινείται με θαλάσσιες μεταφορές εξαρτώνται από τον πορθμό των 29 ναυτικών μιλίων σε πλάτος.

Αν φράξει, το σοκ των τιμών θα είναι τέτοιο, που τα σενάρια «θανάτου» της όποιας ελπίδας για ανάκαμψη της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομίας δεν θα αργήσουν.  Ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να ρισκάρει ασκώντας τη μέγιστη πίεση στη χώρα που λόγω της θέσης της έχει τον κύριο έλεγχο της αρτηρίας. Το Ιράν απειλεί να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, όπως έχει κάνει επανειλημμένα και στο παρελθόν, χωρίς να κάνει την απειλή του πράξη. Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής η απειλή δεν πυροδοτεί ιδιαίτερη ανησυχία.

Πού στοχεύει ο Τραμπ

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Μωυσή Λίτση

mlitsis@naftemporiki.gr

Η σκλήρυνση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν με την άρση των εξαιρέσεων για πέντε σημαντικές οικονομικές δυνάμεις, την Κίνα, την Ινδία, την Τουρκία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, μπορεί να έχει πολλαπλές επικίνδυνες επιπτώσεις.

Πρώτον, η απόφαση αυτή εγκυμονεί τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης της εύφλεκτης κατάστασης στη Μέση Ανατολή. Ήδη μαίνεται η περιφερειακή αντιπαράθεση μεταξύ του αντιιρανικού άξονα του Τραμπ (Ισραήλ, Σαουδική Αραβία, Μοναρχίες του Κόλπου) και το Ιράν, με επίκεντρο τη Συρία και την Υεμένη.

Δεύτερον, μια παρατεταμένη άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου, ειδικά αν κλείσουν τα στενά του Ορμούζ, απειλεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας.

Τρίτον, ενισχύει τους σκληροπυρηνικούς του καθεστώτος της Τεχεράνης, που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την προσέγγιση με τη Δύση και την εγκατάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών.

Επιπλέον το πετρελαϊκό εμπάργκο θα πλήξει περισσότερο τα φτωχά πολυπληθή στρώματα της ιρανικής κοινωνίας, δίνοντας πρόσχημα στην κυβέρνηση του Ιράν να προχωρήσει σε μεγαλύτερη καταστολή των κοινωνικών κινητοποιήσεων, κατηγορώντας τες ως υποκινούμενες από το εξωτερικό και το «μεγάλο σατανά», τις ΗΠΑ.

Ο ακήρυχτος οικονομικός πόλεμος – Η Δύση εγείρει εμπόδια στην Κίνα

του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ένα παγκόσμιο οικονομικό κραχ δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο. Από τη μια το παγκόσμιο χρέος είναι γύρω στα 215 τρισ. δολ. (300% του παγκόσμιου ΑΕΠ) και από την άλλη η φούσκα των χρηματαγορών είναι 20 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ (74 τρισ. δολάρια ετησίως), δεδομένου ότι ο τζίρος της είναι γύρω στα 1500 τρισ. δολ. Η πραγματικότητα αυτή οδηγεί τους οικονομολόγους που σκέφτονται έξω από το κουτί, πως η μόνη διέξοδος, εκτός από ένα παγκόσμιο πόλεμο, είναι μια νέα τεχνολογική επανάσταση με αλλαγή παραδείγματος (paradigm shift).

Αυτή μπορεί να διασώσει και πάλι τον καπιταλισμό και να τον οδηγήσει σε μια νέα φάση, στην 4η Παραγωγική Επανάσταση των Σκεπτόμενων και Αυτο-παραγόμενων Μηχανών (προηγήθηκαν οι δύο βιομηχανικές και η ψηφιακή της πληροφορίας). Βέβαια, ο παγκόσμιος πόλεμος ήδη διεξάγεται, μόνο που δεν είναι συμβατικός με όπλα, αλλά εμπορικός, μεταμοντέρνος. Όλοι πολεμούν με όλους, με πρόστιμα, με κυρώσεις, με αποκλεισμούς, με βιομηχανική κατασκοπεία, με δορυφόρους που υποκλέπτουν επικοινωνίες, με εκατομμύρια θύματα εργαζομένων και ανέργων, με απώλεια δημόσιας περιουσίας και εθνικών πόρων.

Οι δυτικές κυρώσεις στη Ρωσία, στο Ιράν, στη Βόρειο Κορέα, το Brexit, η κόντρα Βορρά-Νότου στην ΕΕ, η διαμάχη Ουάσιγκτον-Βερολίνου με τα τερατώδη πρόστιμα (Apple 14 δισ. ευρώ, Deutsche Bank 15, VW κ.ά.), το μπλοκάρισμα των χαρτών της Google από τη Νότια Κορέα, αλλά και το γεγονός ότι η Tencent Holdings, η εταιρεία videogames με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση (5,3 δισ. δολ.) υποχρεώνεται σε εγγύηση της αυτονομίας των εταιρειών που αγοράζει, είναι εκφάνσεις αυτού του γεωοικονομικού πολέμου.

Πού πάνε τα χρήματα όταν «παγώνουν»;

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Δημοσιογράφος: Μισό εκατομμύριο παιδιά πέθαναν στο Ιράκ από τις κυρώσεις. Αξιζε αυτό το κόστος;

Μάντλιν Ολμπράιτ: Νομίζουμε ότι άξιζε

Πώς θα αντιδρούσατε εάν ένα πρωί η τράπεζά σας σας απαγόρευε οποιαδήποτε ανάληψη αν δεν της εξηγούσατε τι θα κάνετε τα λεφτά; Αυτό φαίνεται πως έπαθε η Βενεζουέλα. Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Τάιμς», η Τράπεζα του Λονδίνου αρνείται να επιστρέψει 14 τόνους χρυσού αν δεν λάβει διευκρινίσεις από την κυβέρνηση του Καράκας για το πώς προτίθεται να τους διαχειριστεί!

Αν και οι λεπτομέρειες της υπόθεσης παρέμεναν συγκεχυμένες όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, το περιστατικό φέρνει στο προσκήνιο το κολοσσιαίο παιχνίδι που παίζεται στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα με άξονα τις κυρώσεις που επιβάλλουν δυτικές χώρες σε κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ηδη από το 1998, πριν ο Μπους, ο Ομπάμα και ο Τραμπ αυξήσουν με φρενήρεις ρυθμούς τις οικονομικές κυρώσεις, ο αναλυτής Τζεφ Σίμονς εξηγούσε στους Financial Times ότι «τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού υπόκεινται σε κάποιου είδους αμερικανικών κυρώσεων».

Σήμερα ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι κυρώσεις είναι η συνέχιση του «πολέμου με άλλα μέσα». Και ενώ όλο και συχνότερα αυτές οι κυρώσεις παίρνουν τη μορφή «παγώματος» καταθέσεων και περιουσιακών στοιχείων, ελάχιστοι θέτουν το ερώτημα ποιος διαχειρίζεται αυτά τα κολοσσιαία ποσά.

Bloomberg: Γιατί ο Τραμπ εξαίρεσε Ελλάδα, Ιταλία, Κίνα από τις πετρελαϊκές κυρώσεις

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να εξαιρέσει προσωρινά οχτώ χώρες από τις κυρώσεις κατά του ιρανικού πετρελαίου είναι μία καλοδεχούμενη εξέλιξη από την Τεχεράνη και την αγορά ενέργειας. Ωστόσο δεν πρόκειται για αθώα κίνηση, ούτε απλώς το αποτέλεσμα της αναγνώρισης ότι η απότομη πτώση των ιρανικών εξαγωγών θα οδηγούσε τις τιμές του πετρελαίου στα ύψη και θα έθετε σε κίνδυνο τις διπλωματικές σχέσεις με εταίρους ανά τον κόσμο. 

Μία πιο προσεκτική εξέταση των εξαιρέσεων αποκαλύπτει ότι πρόκειται για κίνηση τακτικής, επισημαίνει το Bloomberg.  To πρακτορείο εστιάζει στις τρεις από τις οχτώ χώρες της λίστας: Την Ελλάδα, την Ιταλία και την Κίνα. Η ένταξή των τριών αυτών χωρών υπονομεύει την προσπάθεια, που καταβάλλεται διεθνώς για παράκαμψη των αμερικανικών κυρώσεων.

Η εξαίρεση της Κίνας αποτρέπει το Πεκίνο από το να αψηφήσει ευθέως την Ουάσιγκτον συνεχίζοντας κανονικά να αγοράζει ιρανικό αργό, όπως ήλπιζε η Τεχεράνη. Με τον εμπορικό πόλεμο σε εξέλιξη, η Κίνα πιθανότατα θα συμμορφωθεί στο πλαίσιο της εξαίρεσης, το οποίο προβλέπει ότι θα μειώνει σταδιακά τις αγορές πετρελαίου από το Ιράν έως ότου τελικά τις μηδενίσει. Αυτό τουλάχιστον για τώρα- γιατί το Πεκίνο ενδεχομένως να επιδιώξει αργότερα κάποιον άλλο δίαυλο συναλλαγών με την πολύτιμη για αυτό ιρανική αγορά. 

Το παράδοξο του πετρελαίου

Της Νατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr 

Έναν μήνα μετά την άνοδό τους σε υψηλά 4,5 ετών, οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου ολισθαίνουν προς bear market, έχοντας καταγράψει απώλειες σχεδόν 20% από τα εφετινά υψηλά τους. Η βουτιά μάλιστα έρχεται την ώρα, που οι ΗΠΑ θέτουν σε εφαρμογή τις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης, σε μία προσπάθεια να περιορίσουν ή και να «εξαφανίσουν» από την παγκόσμια αγορά το αργό του τρίτου μεγαλύτερου παραγωγού του ΟΠΕΚ. 

Η ενεργοποίηση των ιρανικών κυρώσεων ήταν ο κύριος παράγοντας, που οδηγούσε τους αναλυτές σε εκτιμήσεις για εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η τιμή του αργού τύπου μπρεντ, που είχε υπερβεί στις αρχές Οκτωβρίου- εν αναμονή των κυρώσεων- τα 86 δολάρια, σήμερα, που η απειλή έχει γίνει πραγματικότητα, κινούνται στα 72,77 δολάρια το βαρέλι. Όσο για τις τιμές του αμερικανικού αργού (WTI), που είχαν σπάσει το φράγμα των 76 δολαρίων, έχουν βυθιστεί στα 62,35 δολάρια το βαρέλι.   

Η αγορά είχε προεξοφλήσει τις κυρώσεις και μάλλον περίμενε ότι θα ήταν πολύ πιο σκληρές, από την τελική εκδοχή τους. Οι ΗΠΑ, που ήθελαν να αποφύγουν με κάθε τρόπο την άνοδο της τιμής της βενζίνης σε μία εξαιρετικά κρίσιμη πολιτικά περίοδο, έκαναν ένα βήμα πίσω και παραχώρησαν προσωρινή εξαίρεση σε οχτώ χώρες- μεταξύ των οποίων και οι 6 κορυφαίοι αγοραστές ιρανικού αργού. Αυτό περιορίζει προς το παρόν τους φόβους για στενότητα προσφοράς. 

Η διακοπή λειτουργίας επιχείρησης και άλλες κυρώσεις για σοβαρές εργατικές παραβάσεις που προβλέπονται στο νέο νομοσχέδιο

taxheaven

Με το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην βουλή «ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ» προβλέπονται διατάξεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, και διατάξεις που προβλέπουν κυρώσεις προς τις επιχειρήσεις για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας.

Αναλυτικά

α) Προβλέπεται η υποχρεωτική επίδειξη αστυνομικής ταυτότητας ή άλλου αποδεικτικού της ταυτοπροσωπίας εγγράφου, από τους ευρισκόμενους στο χώρο εργασίας, εφόσον αυτό τους ζητηθεί κατά την διάρκεια ελέγχου από επιθεωρητές εργασίας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ). Οι προβλεπόμενες κυρώσεις για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας επιβάλλονται (πέραν του εργοδότη που ισχύει) και σε οποιονδήποτε τρίτο αρνείται την είσοδο και πρόσβαση ή την παροχή στοιχείων ή πληροφοριών κ.λπ  κατά τη διάρκεια ελέγχου.

Η προτεινόμενη διάταξη αντιμετωπίζει τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά τη διενέργεια επιτόπιων ελέγχων από τους Επιθεωρητές του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) και, συγκεκριμένα, κατά τη διαδικασία εξακρίβωσης των στοιχείων των ελεγχόμενων. Ειδικότερα, οι Επιθεωρητές εργασίας δεν είναι σε θέση να εξακριβώσουν αν πράγματι τα πρόσωπα που εμφανίζονται ως εργαζόμενοι της επιχείρησης ταυτίζονται με εκείνα που αναγράφονται στο σχετικό πίνακα προσωπικού, καθώς ενδέχεται οι ευρισκόμενοι στο χώρο εργασίας να δηλώνουν φευδώς ότι εργάζονται στη συγκεκριμένη επιχείρηση.

Η αμερικανική επίθεση εναντίον της Ρωσίας

analyst

Επειδή οι αμερικανοί δεν κατάφεραν να γονατίσουν τη Ρωσία με τις κυρώσεις του 2014, με την τεχνητή πτώση των τιμών του πετρελαίου, καθώς επίσης με τις χρηματοπιστωτικές επιθέσεις εναντίον του νομίσματος της, ο επόμενος στόχος τους φαίνεται να είναι η πλήρης αποκοπή της από την Ευρώπη.

του Αλέξη Ζακυνθινού

Άρθρο

Ο πρόεδρος Trump αναγκάσθηκε τελικά να υπογράψει το νόμο για την εντατικοποίηση των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας – κριτικάροντας τον ταυτόχρονα, επειδή εμποδίζει την ελάφρυνση των «μέτρων τιμωρίας» της χώρας κάποια στιγμή αργότερα. Αιτιολόγησε δε την υπογραφή παρά τη θέληση του με το ότι, προηγείται η εθνική ενότητα των Η.Π.Α. απέναντι στη ρωσική κυβέρνηση – αν και κανένας δεν τον πίστεψε, γνωρίζοντας πως πρόκειται για μία ακόμη απόδειξη της αδυναμίας του σε σχέση με το βαθύ κράτος που στην πραγματικότητα κυβερνάει τις Η.Π.Α.

Από την άλλη πλευρά η ΕΕ αντέδρασε έντονα απέναντι στην αμερικανική αυτή ενεργεία – ιδίως η γερμανίδα υπουργός οικονομικών, η οποία έκρινε το νόμο ως αντίθετο στο Διεθνές Δίκαιο, επειδή συμπεριλαμβάνει κυρώσεις σε γερμανικές επιχειρήσεις. Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα του νέου νόμου είναι πως η ΕΕ έχει τότε μόνο μέλλον, εάν σταματήσει να προμηθεύεται από τη Ρωσία και αγοράζει φυσικό αέριο από τις Η.Π.Α. – οπότε η επιμονή των Η.Π.Α. σε σχέση με τις ρωσικές κυρώσεις εντάσσεται στον ενεργειακό πόλεμο μεταξύ των δύο μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων.

Κυρώσεις 1+2

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Τα «οικονομικά μέτρα» (ποινές, πρόστιμα, απαγορεύσεις, απειλές κλπ) είναι μια μορφή πολέμου. Δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι υπήρξαν ποτέ, απ’ το δεύτερο μισό του 20^ουαιώνα και μετά, αποτελεσματικά σε σχέση με τους στόχους που έμπαιναν επίσημα. Πότε πότε οι εμπνευστές τους υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους «κυρώσεις» δεν είναι το κυρίως όπλο αλλά ο πυροκροτητής: θα δημιουργήσουν (έτσι πάει η λογική) με τον καιρό σοβαρά εσωτερικά οικονομικά / κοινωνικά προβλήματα, προκαλώντας μια εξέγερση εναντίον της εξουσίας που οι «κυρώσεις» έχουν στόχο· αντικαθιστώντας την, τελικά, με μια πιο «φιλική», «δεκτική», «υπάκουη», κλπ. Αυτό ήταν υποτίθεται το μοντέλο των κυρώσεων κατά του ιρανικού καθεστώτος. Δεν έπιασαν, αυτό είναι απόλυτα βέβαιο. Κι αφού δεν έπιασαν όταν το ιρανικό καθεστώς ήταν στριμωγμένο (το 2003, το 2004 ή το 2005) θα πιάσουν ακόμα λιγότερο τώρα πια. Το ίδιο ισχύει και με τις «κυρώσεις» κατά της ρωσίας. Δεν πέτυχαν κάτι, ούτε πρόκειται να πετύχουν. Γιατί, τότε, το αμερικανικό καθεστώς συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτό το «μέσο»;

Έχει γίνει μια ουσιαστική μετατόπιση των πραγματικών στόχων των αμερικανικών κυρώσεων, ενόσω οι φαινομενικά εμφανίζονται κατατονικά, παρανοϊκά, οι ίδιοι. Αυτό φάνηκε καθαρά απ’ την διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν, τον Ιούλη του 2015, και ύστερα. Εφόσον τα 5 + 1 πρωτοκοσμικά κράτη αναγνώρισαν ότι η Τεχεράνη έχει θέσει το πυρηνικό της πρόγραμμα σε πλήρη διεθνή έλεγχο, το παραμύθι με τις κυρώσεις έπρεπε να τελειώσει. Αυτό ήλπιζαν, τουλάχιστον, τα ευρωπαϊκά κράτη. Αμ δε!!! Βρίσκοντας άλλες δικαιολογίες και προφάσεις η Ουάσιγκτον συνέχισε και εμπλούτισε τις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης, απειλώντας αυτήν την φορά με βαριές «ποινές» και τα ευρωπαϊκά καπιταλιστικά μαγαζιά που θα τολμούσαν να αποκαταστήσουν τις οικονομικές σχέσεις τους με το ιρανικό καθεστώς. Απειλώντας κυρίως τις ευρωπαϊκές τράπεζες: δεν μπορούν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με τις ιρανικές (π.χ. στην μεταφορά χρημάτων) γιατί αν το κάνουν το αμερικανικό κράτος θα τις «κάψει» με πρόστιμα. Με βάση το γεγονός ότι δουλεύουν και στις ηπα, οπότε το αμερικανικό καθεστώς θεωρεί ότι πρέπει να υπακοούν την αμερικανική νομοθεσία. Δηλαδή τις κυρώσεις… Πιο συγκεκριμένα:

Αναποτελεσματικό μέσο οι κυρώσεις

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν ήταν ακόμα φοιτητής όταν το 2006 το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στο καθεστώς που είχε εγκαθιδρύσει ο πατέρας του στη Β. Κορέα. Το σχετικό ψήφισμα το είχε προτείνει η Ουάσιγκτον, για να μην αναδειχθεί η Β. Κορέα σε πυρηνική δύναμη. Απέτυχε όμως. Ο Κιμ Γιονγκ, ο σημερινός ηγέτης της Β. Κορέας, πριν από μερικές ημέρες δοκίμασε έναν διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς.

Το Κογκρέσο των ΗΠΑ θα προσθέσει στο οπλοστάσιό του σειρά οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, περιορίζοντας, παράλληλα, τη δυνατότητα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να τις άρει μονομερώς. Οι κυρώσεις αυτές θα λάβουν τη μορφή νόμου. Το να προκληθεί δυσαρέσκεια στον Βλαντιμίρ Πούτιν ίσως θεωρείται ένας άξιος λόγου στόχος. Ή, όπως το έθεσε ο Γκάρι Χουφμπάουερ του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Πίτερσον, «μεγάλο τμήμα της νομοθεσίας με τις κυρώσεις αποτελεί πλήγμα για τον Ντόναλντ Τραμπ, επειδή διατηρεί στενές σχέσεις με τη Ρωσία». Ανεξαρτήτως του τι ισχύει, τα μέλη του Κογκρέσου ίσως θα έπρεπε να εξηγήσουν τι ακριβώς επιδιώκουν. Αν πιστεύουν σοβαρά ότι οι κυρώσεις θα αναγκάσουν τον Ρώσο πρόεδρο να αλλάξει γραμμή, να επιστρέψει την Κριμαία στην Ουκρανία ή να αποτρέψει φίλους του χάκερ να ασχολούνται με τις εκλογές άλλων χωρών, πλανώνται πλάνην οικτράν.

ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΚΑΙ Ο Κ. SCHAEUBLE

iskra

Του Γ. ΑΓΓΕΛΗ*

Η αποτροπή προς το παρόν των κυρώσεων προς την Ισπανία και την Πορτογαλία περισσόερο δείχνει την κρίση που διανύουν η ευρωζώνη και η ΕΕ και τις όλο και πιο αξεδιάλυτες αντιφάσεις στις οποίες έχουν επέλθει, παρά μπορεί να θεωρηθεί ως ένα πρώτο βήμα «χαλάρωσης» και σταδακής, έστω, διαμόρφωσης διαφορετικής και συνεκτικής πορείας στον ευρωζωνικό και ευρωενωσιακό χώρο με ένα αξιοπρόσεκτο κοινωνικό προσανατολισμό.

Το ευρωενωσιακό οικοδόμημα έχει κτιστεί με τόσο σκληρά νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά ώστε είναιαδύνατο να αποκτήσει κοινωνική διάσταση, ενώ όποια βήματα παρέκκλισης από τους σκληρούς δημοσιονομικούς και νεοφιλελεύθερους κανόνες που διέπουν την ΕΕ σημειώνονται, για ναχαλιναγωγηθούν διαλυτικές πιέσεις στην ΕΕ και πολιτικές ή κοινωνικές αντιδράσεις απέναντί της, μάλλον θα έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα: επιτείνουν τα διαλυτικά φαινόμενα και ενισχύουν τα αντι-ΕΕλαϊκά αισθήματα.

Η ευρωζώνη και η ΕΕ έχουν πάρει αμετάστρεπτη πορεία αποσύνθεσης!

Ν.Ζ.

ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΚΑΙ Ο Κ. SCHAEUBLE

Του Γ. ΑΓΓΕΛΗ*

Η πληροφορία ότι ο κ. Schaeuble βρίσκεται πίσω από τη συγκρότηση πλειοψηφίας που απέτρεψε χθες στην Κομισιόν την επιβολή δημοσιονομικών κυρώσεων σε Ισπανία – Πορτογαλία, 24 ώρες μετά τη διαρροή, δεν έχει γίνει αντικείμενο διάψευσης.

Και το παρασκήνιο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, παρ' ό,τι έτυχε ελάχιστης προσοχής από το κυβερνητικό επιτελείο στην Αθήνα.

Το πρακτορείο Reuters ανάφερε χθες το απόγευμα ότι σύμφωνα με τη γερμανική οικονομική εφημερίδαHandelsblat, που ως γνωστόν είναι πολύ κοντά στις απόψεις του κ. Schaeuble, ο Γερμανός Υπ. Οικονομικών παρενέβη τηλεφωνικά σε διάφορους Επιτρόπους ώστε να μη δρομολογηθεί απόφασηκυρώσεων από την πλευρά της Κομισιόν και να δοθεί περισσότερος χρόνος, όπως και έγινε.

Πρόστιμα ΕΕ σε Ισπανία και Πορτογαλία

«Τέρμα τα ψέματα! Ήρθε ο καιρός ό,τι ψηφίστηκε να εφαρμοστεί», λέει με τον τρόπο της η Γερμανία στα κράτη μέλη της ΕΕ που εμφανίζουν σταθερά υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα, καθώς προετοιμάζεται για πρώτη φορά από την κυκλοφορία του ενιαίου νομίσματος να επιβάλλει πρόστιμα σε όσους αποκλίνουν από τους κανόνες της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Στο στόχαστρο αυτή τη στιγμή βρίσκονται η Ισπανία και η Πορτογαλία, που με βάση απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την Τρίτη 5 Ιουλίου απέτυχαν να λάβουν «αποτελεσματική δράση» για να ανταποκριθούν στους κανόνες της ΕΕ για τα ελλείμματα. Η ποινή που θα αποφασιστεί από τους υπουργούς Οικονομικών, θα περιλαμβάνει πρόστιμα ή και μερική αναστολή των χρηματοδοτήσεων από τα περιφερειακά ταμεία της ΕΕ. Το «παράπτωμα» της Πορτογαλίας αφορά στο κλείσιμο του δημοσιονομικού ελλείμματος το 2015 στο 4,4% του ΑΕΠ ή 1,7% πάνω από το στόχο που είχε τεθεί. Το παράπτωμα των Ισπανών ήταν …μικρότερο. Αντί για 4,2% το έλλειμμά τους έφτασε στο 5,1%.

ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

iskra

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΦΟΥ ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΑΣ, ΒΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΘΗΛΙΑ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΕ!

Σε μια επίδειξη πυγμής, μετά το Brexit, για αυστηρή τήρηση της λιτότητας και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, η Γερμανική ΕΕ, με ιδιαίτερη επιμονή των βόρειων χωρών και την τελική γενική συναίνεση αποφάσισε, μέσω τουΕcofin, να επιβάλει κυρώσεις για υπερβολικά ελλείμματα στην Ισπανία και την Πορτογαλία.  

Εντύπωση αλλά καθόλου έκπληξη, προκάλεσε το γεγονός ότι ο Ευκλ. Τσακαλώτος, επιδεικνύοντας πειθαρχική διαγωγή, ψήφισε την απόφαση του Ecofin για τις κυρώσεις, η οποία ήταν ομόφωνη.  

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος φέρεται να εκδήλωσε αντιρρήσεις για τις κυρώσεις, οι οποίες όμως, διατυπώθηκαν περισσότερο για τα μάτια του κόσμου και για εσωτερική κατανάλωση, αφού τελικώς ο έλληνας ΥΠΟΙΚ συναίνεσε!  

Η στάση αυτή της κυβέρνησης είναι προφανέστατο ότι υπονομεύει καίρια τα συμφέροντα της χώρας και όλης της Ευρώπης, αφού η ίδια, που εξοντώνει τον ελληνικό λαό, βάζει με τη ψήφο της και τη θηλιά της σκληρής λιτότητας με κυρώσεις στο λαιμό όλων των λαών της ΕΕ.

Στη σέντρα έβγαλε χθες το Ecofin Πορτογαλία και Ισπανία για τις μεγάλες αποκλίσεις των προϋπολογισμών τους από τον στόχο του 3% στα δημοσιονομικά ελλείμματα.

Ομόφωνα χθες οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ, μεταξύ των οποίων και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ψήφισαν υπέρ της επιβολής κυρώσεων στις δύο χώρες της Ιβηρικής και ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παρουσιάσει εντός των επόμενων 20 ημερών τις προτάσεις της για τις ποινές. Κι αυτό γιατί το Ecofin επικύρωσε την εκτίμηση του Eurogroup (υπουργοί οικονομικών της ευρωζώνης) ότιΠορτογαλία και Ισπανία δεν θα πετύχουν τον στόχο για μείωση του ελλείμματος τους κάτω από το 3%του ΑΕΠ μέσα στις προθεσμίες που είχαν συμφωνηθεί.

Είναι επίσημο! Κυρώσεις επιβάλει η Κομισιόν σε Ισπανία και Πορτογαλία

Το Ποντίκι

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή άρχισε σήμερα επίσημα διαδικασία επιβολής κυρώσεων σε βάρος της Ισπανίας και της Πορτογαλίας διότι παρέβησαν το Σύμφωνο Σταθερότητας, καθώς τα δημόσια ελλείμματά τους ήταν ανώτερα του 3% το 2014 και το 2015, γεγονός που σημαίνει ότι ενδέχεται να επιβληθούν πρόστιμα στα δύο κράτη της Ιβηρικής πριν από τα τέλη Ιουλίου.

Τόσο η Μαδρίτη όσο και η Λισαβόνα κατέγραψαν δημοσιονομικά ελλείμματα ανώτερα του 3% του ΑΕΠ τα προηγούμενα δύο χρόνια και δεν προχώρησαν σε διόρθωσή τους όσο γρήγορα θα όφειλαν, υπενθύμισε η Κομισιόν.

Οι δύο χώρες τώρα κινδυνεύουν να τους επιβληθούν πρόστιμα και να τους στερηθεί η πρόσβαση στα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ εάν δεν αποδείξουν ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες παραβιάστηκαν εξαιτίας «εξαιρετικών οικονομικών περιστάσεων». Πρόστιμα ίσα με το 0,2% του ΑΕΠ είναι πιθανό να επιβληθούν εάν τα υπερβολικά ελλείμματα δεν μειωθούν, αν και ως σήμερα δεν έχει επιβληθεί ποτέ τέτοιου είδους ποινή από τις Βρυξέλλες.