Πανικός στη Γερμανία

analyst

Τα υπερβολικά πλεονάσματα της χώρας εις βάρος όλων των άλλων, έχουν προκαλέσει την οργή των Η.Π.Α. – οι οποίες την έχουν τοποθετήσει στο στόχαστρο, βάλλοντας κατά του πλέον αδύναμου σημείου της: της Deutsche Bank και του υπολοίπου χρηματοπιστωτικού της συστήματος.

«Φαίνεται πως θα επαναληφθεί ακόμη μία φορά αυτό που ανέκαθεν ισχύει για τη Γερμανία – το ότι κερδίζει όλες τις μάχες, αλλά χάνει τον πόλεμο«.

Ανάλυση

Είναι κάτι περισσότερο από προφανές το ότι, η Deutsche Bank δέχεται μία μαζική επίθεση εκ μέρους των διεθνών κερδοσκόπων, με οργανωτή τον G. Soros (ανάλυση) και με αιτιολογία τα δεκάδες προβλήματα της – γεγονός που τεκμηριώνεται από τη συντονισμένη έξοδο δέκα περίπου κερδοσκοπικών κεφαλαίων από τη συνεργασία μαζί της, η οποία δημοσιοποιήθηκε για να τρομοκρατήσει όλους τους πελάτες της τράπεζας, έτσι ώστε να λειτουργήσουν υπό το καθεστώς του πανικού.

Ως αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης, τα ασφάλιστρα κινδύνου της τράπεζας αυξήθηκαν σημαντικά (πηγή), ενώ η μετοχή της κατέρρευσε κάποια στιγμή κάτω από τα 10 € – αφού είχε προηγηθεί η πτώση της στις Η.Π.Α. κατά 7%, μετά την είδηση που δημοσιοποίησε η Bloomberg, καθώς επίσης άλλα αμερικανικά ΜΜΕ.

Υπήρξε όμως μία ακόμη εξέλιξη, η οποία προβλημάτισε τους επενδυτές: η χθεσινή αύξηση της ζήτησης στην Ευρώπη για δολάρια εκ μέρους των τραπεζών, σε ποσοστό που υπερέβη μέσα σε ελάχιστο χρόνο το 2.000%. Το γεγονός αυτό έδωσε την εντύπωση ότι, οι τράπεζες άρχισαν να μειώνουν το «ρίσκο αντισυμβαλλομένου» τους (Counterparty risk) με τη γερμανική τράπεζα στον τομέα των παραγώγων – κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο για το μέλλον της.

Εμείς τη δουλειά μας κι ας κάνει ό,τι θέλει το ευρώ!

Νέα Κρήτη

Η σχέση ευρώ-δολαρίου είναι μία σχέση έρωτα, πάθους και μίσους, όπως και όλες οι ανάλογες σχέσεις στις αγορές που θα μπορούσαν να αποφέρουν μυθικά κέρδη ή συγκλονιστικές ζημίες. Εσείς, μέχρι ποιο σημείο θα φτάνατε για να βρεθείτε στο club των νικητών; Η μεγάλη κίνηση του Αλέξη Τσίπρα, η μεγάλη του τύχη, είναι ότι έβαλε στην κυβέρνηση τον Πάνο Καμμένο. Δεν μπορεί να φανταστεί τι πέρασε η δύστυχη οικογένεια Παπανδρέου, όταν ο Πάνος τους κατηγορούσε για τα cds. Ας σκεφτεί απλά τι θα μπορούσε να λέει τώρα με την γιγαντιαία σύγκρουση ευρώ-δολαρίου!

Του Θανάση Μαυρίδη (capital.gr)

Βλέπετε, το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο, το οποίο είναι τρομοκρατικό και ευθύνεται για τις μισές και πλέον αμαρτίες του κόσμου, όπως σθεναρά υποστηρίζουν οι σύντροφοι, έχει μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Τι σόι καπιταλιστές θα ήσαν αν δεν μπορούσαν να έχουν μερικά δισεκατομμύρια στην άκρη ο καθένας. Όποιος έχει αυτά τα δισεκατομμύρια μπορεί να είναι ένας βρωμερός καπιταλιστής με όλα τα ελαττώματα ενός βρωμερού, αλλά έχει και τα χρήματα που μόνο ένας καπιταλιστής μπορεί να διαθέτει. Κι ως γνωστόν, τα χρήματα δεν είναι βρώμικα. Δεν υπάρχουν βρώμικα λεφτά! Αυτό ξεκαθάρισε από την εποχή ακόμη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Βεσπασιανό (6 - 79 μ.Χ).

Τα παράγωγα

oikonomica

Παράγωγα χρηματοπιστωτικά προϊόντα είναι διμερής συμβάσεις για την πραγματοποίηση ή τη δυνατότητα πραγματοποίησης συναλλαγών σε μελλοντικό χρόνο με προκαθορισμένο τίμημα. Αναφέρονται πολλές φορές και σαν προθεσμιακά συμβόλαια. Ένα από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη καταβάλει ένα αντίτιμο στο παρόν με αντάλλαγμα την πραγματοποίηση μιας προκαθορισμένης συναλλαγής στο μέλλον. Οι κύριες κατηγορίες παραγώγων είναι τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures), τα δικαιώματα (options) και τα συμβόλαια ανταλλαγής (swaps). Τα αντικείμενα της συναλλαγής μπορεί να είναι μετοχές, ομολογίες, συνάλλαγμα ή εμπορεύματα.

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) αποτελούν νομικά δεσμευτικές συμφωνίες μεταξύ δύο συμβαλλόμενων μερών, εκ των οποίων ο ένας υπόσχεται να αγοράσει και ο άλλος να πουλήσει ένα συγκεκριμένο αγαθό σε μια συγκεκριμένη μελλοντική χρονική στιγμή, σε μια συγκεκριμένη τιμή.

Τα δικαιώματα (options) είναι παρόμοια με τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, με τη διαφορά ότι σε αυτά δεν υπάρχει η δέσμευση, αλλά η προαίρεση. Έχει τη δυνατότητα λοιπόν ο κάτοχος του συμβολαίου να μην ασκήσει το δικαίωμα της αγοράς. Μια πολύ διαδεδομένη χρήση των συμβολαίων δικαιωμάτων είναι η χορήγησή τους σε διευθυντικά στελέχη εταιρειών ως παροχή κινήτρου. Στο διευθυντικό στέλεχος δίνεται η δυνατότητα να αγοράσει μετοχές της εταιρείας σε μελλοντική στιγμή με παρούσες τιμές. Έχει κίνητρο λοιπόν το στέλεχος να εργαστεί προς την κατεύθυνση της αύξησης της τιμής της μετοχής της εταιρείας.

Τα CDS ή αλλιώς Credit default swaps

oikonomica

Τα CDS  ή συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης μοιάζουν σε πολλές απόψεις με τα παραδοσιακά ασφαλιστήρια συμβόλαια. Ο πωλητής υποχρεούται να αποζημιώσει τον αγοραστή σε περίπτωση χρεοκοπίας. Σε γενικές γραμμές η συμφωνία προβλέπει ότι σε περίπτωση χρεοκοπίας, ο αγοραστής λαμβάνει αποζημίωση ίση με την ονομαστική αξία του δανείου που εισέρχεται σε καθεστώς χρεοκοπίας.

Χρησιμοποιούνται κατά κόρων στην περίπτωση ομολογιακών δανείων. Το CDS προβλέπει πληρωμές σε τακτά χρονικά διαστήματα από την πλευρά του ασφαλιζόμενου, όπως και ένα παραδοσιακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο, έχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, όπως ένα παραδοσιακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ενεργοποιείται σε περίπτωση χρεοκοπίας, όπως ένα παραδοσιακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Η διαφορά του CDS έγκειται στο ότι, αντίθετα με ένα παραδοσιακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο, δεν απαιτεί από τον ασφαλιζόμενο να έχει συμφέρον για τη σύναψη του συμβολαίου. Σε ένα παραδοσιακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ο ασφαλιζόμενος πρέπει να έχει κάτι να ασφαλίσει. Δεν μπορεί κανείς να ασφαλίσει μία οικία κατά πυράς ή κλοπής αν δεν είναι ο ιδιοκτήτης της οικίας. Αυτό ισχύει σε όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής, υγείας κλπ. Αντίθετα για την αγορά μιας σύμβασης ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης ενός ελληνικού ομολογιακού δανείου, δεν είναι απαραίτητη η κατοχή ελληνικών ομολόγων. Η αγορά CDS χωρίς την παράλληλη κατοχή του υπό ασφάλιση δανείου συνιστά αγορά γυμνού CDS.

Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου 2011 – Κούρεμα του χρέους

oikonomica

Πολύς λόγος γίνεται από την πρώτη εμφάνιση της ελληνικής κρίσης χρέους για «κούρεμα» ομολόγων. Τι σημαίνει όμως αυτό το κούρεμα και πως μπορεί να διευκολύνει την αποπληρωμή του χρέους μιας χώρας. Έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενο άρθρο τι είναι το ομόλογο. Κούρεμα σημαίνει ότι απομειώνεται η ονομαστική του αξία του ομολόγου κατά ένα ποσοστό, και ο κάτοχος λαμβάνει πλέον μικρότερα μερίσματα και μικρότερο ποσό με τη λήξη του ομολογιακού δανείου. Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα; Με μια συμφωνία κουρέματος 50%, όπως αυτή της 26ης Οκτωβρίου 2011, μειώνει το κρατικό χρέος στο μισό; Ως συνήθως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Το κούρεμα αυτό στην περίπτωση του ελληνικού χρέους είναι εθελοντικό και δεν περιλαμβάνει το σύνολο του χρέους της χώρας.

Η εθελοντική φύση της συμμετοχής στο πρόγραμμα είναι βασικό συστατικό έτσι ώστε να μην ενεργοποιηθούν τα CDS τη λειτουργία των οποίων εξηγήσαμε σε προηγούμενοάρθρο. Επιπρόσθετα από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων εξαιρείται το δάνειο που έχει λάβει η χώρα από την τρόικα, καθώς και τα ομόλογα που κρατάει στο χαρτοφυλάκιό της η ΕΚΤ. Εξαιρούνται επίσης τα ομόλογα που έχουν ημερομηνία λήξης μετά το 2020.

Ας εξετάσουμε όμως τις τρεις αυτές εξαιρέσεις μία μία. Η εξαίρεση πρώτη φαντάζει φυσιολογική, αφού το κούρεμα αφορά ομόλογα και όχι δάνεια, όπως είναι αυτό που έχει λάβει η χώρα από την τρόικα. Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς εύκολα ότι ο λόγος που συνάφθηκε αυτό το δάνειο ήταν όχι μόνο για να αποπληρωθούν ομόλογα επενδυτικών οργανισμών που έληγαν αυτή την περίοδο, αλλά και να διαφοροποιηθεί η φύση αυτού του κομματιού του χρέους, έτσι ώστε να αποφευχθεί το κούρεμά του σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Το κούρεμα του ελληνικού χρέους ήταν βέβαιο από την αρχή. Το αντικείμενο των συνομιλιών και διαπραγματεύσεων που λαμβάνει χώρα από το 2010 και μετά είναι το πως θα εξασφαλίσει η κάθε πλευρά την αποπληρωμή όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού χρέους που έχει στην κατοχή της.