Τα τρία γερμανικά ταμπού

analyst

Δεν έχουν κανένα λόγο οι Έλληνες να φοβούνται τη λέξη «πατριώτης», με κριτήριο την ιστορία και τον πολιτισμό τους – ενώ, αντίθετα, οι βάρβαροι λαοί που στην ουσία έχουν αλλάξει μόνο οι εξωτερικοί τους τρόποι, ενώ οι αντιλήψεις και τα πιστεύω τους παραμένουν αναλλοίωτα, έχουν κάθε λόγο να το κάνουν, με στόχο να κρύψουν το αληθινό τους πρόσωπο.

.

Επικαιρότητα

Το μεταναστευτικό, το Ισλάμ και ο πατριωτισμός είναι τα τρία βασικότερα ζητήματα που απασχολούν τους Γερμανούς, σύμφωνα με έρευνα ενός ινστιτούτου τους (πηγή: Deutsche Welle) – με νούμερο ένα το μεταναστευτικό, όπου για τους 7 στους δέκα θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό. Εν τούτοις, οι έξι στους δέκα Γερμανούς πιστεύουν πως είναι επικίνδυνο να εκφράζουν δημόσια τις απόψεις τους – σύμφωνα με τις οποίες οι πρόσφυγες απολαμβάνουν υπερβολικά υψηλές παροχές που πληρώνουν οι ίδιοι κοκ. (εάν στη Γερμανία αποκαλέσεις κάποιον «Τούρκο», είναι η χειρότερη βρισιά – κάτι που δεν έχει συμβεί σήμερα, αλλά ίσχυε ανέκαθεν).

Όσον αφορά το Ισλάμ, θεωρούν πως αποτελεί απειλή για την Ευρώπη – γεγονός που σημαίνει ότι στην ουσία συμφωνούν με τους Αυστριακούς, τους Ούγγρους, τους Ιταλούς της Λίγκα του Βορά, τους Γάλλους της κυρίας Le Pen κοκ., όπως επίσης συμβαίνει με το μεταναστευτικό, αλλά απλά το αποκρύπτουν.

Η κυριαρχία του Ισλάμ στη Γαλλία

analyst

Ο συμβολισμός της καταστροφικής πυρκαγιάς της Παναγίας των Παρισίων είναι αναμφίβολος. Μοιάζει σαν ο ίδιος ο Θεός να ήθελε να μας προειδοποιήσει με τον πιο αναμφισβήτητο τρόπο ότι, ο δυτικός Χριστιανισμός είναι στις φλόγες, καίγεται. Και μαζί με αυτόν ο δυτικός πολιτισμός.   

.

«Οι χριστιανικές εκκλησίες στη Γαλλία είναι άδειες. Ο αριθμός των ιερέων μειώνεται διαρκώς, ενώ οι εν ενεργεία ιερείς στη χώρα είτε είναι υπερήλικοι, είτε προέρχονται από την Αφρική ή τη Λατινική Αμερική. Η θρησκεία που κυριαρχεί σήμερα στη Γαλλία είναι το Ισλάμ. Κάθε χρόνο κατεδαφίζονται εκκλησίες για να δημιουργηθεί χώρος κατασκευής εμπορικών κέντρων ή παρκινγκ αυτοκινήτων. Σε όλη τη χώρα ανεγείρονται τζαμιά που είναι πάντα γεμάτα. Μόνο το 2018 δέχτηκαν επιθέσεις 800 εκκλησίες στη Γαλλία».

.

Άποψη

- της Σερένας Νομικού

Αν και δεν είμαι θρησκόληπτη, δεν μπορώ παρά να προβληματίζομαι από τα παραπάνω γεγονότα. Σε κάθε περίπτωση πιστεύω πως η φωτιά που κατέστρεψε ένα μεγάλο μέρος της Παναγίας των Παρισίων στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας, είναι μία ανεπανάληπτη τραγωδία που δεν επανορθώνεται. Η πυρκαγιά θεωρήθηκε βέβαια ως ένα δυστύχημα, οφειλόμενο αρχικά σε ένα βραχυκύκλωμα και αργότερα σε μία βλάβη υπολογιστή! (πηγή). Παραδόξως αποκλείσθηκαν αμέσως οι τρομοκρατικές ενέργειες, με δηλώσεις της κυβέρνησης μέσα σε μία ώρα από το ξέσπασμα της πυρκαγιάς. Εν τούτοις, δεν φαίνεται να έχει πειστεί σχεδόν κανένας.

Το Σουνητικό Πετρέλαιον

Το πετρέλαιον δεν έχει θρησκεία, αλλά πήρε αιφνιδίως την ανηφόρα εξαιτίας γεωπολιτικής διενέξεως της Αμερικής με το Ιράν. Οι τιμές του αργού (Κρούντ) έχουν ξεπεράσει τα 65 δολάρια το βαρέλι και του ελαφρού (Μπρέντ) τα 74. Οι μουσουλμανικές χώρες με μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου ανήκουν στο Σουνιτικό Ισλάμ, πχ. η Σαουδική Αραβία. Δύο ακόμη, η Λιβύη και το Σουδάν, προσετέθησαν στη Σουνιτική ομάδα.

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Ένας άλλος μεγάλος παραγωγός πετρελαίου, το Σιιτικό Ιράν, έχει γίνει στόχος αποκλεισμού των εξαγωγών από τις Αμερικανικές επιφυλάξεις στο πυρηνικό του πρόγραμμα. Η κρίση θα επηρεάσει τις τιμές των υγρών καυσίμων – πράγμα που τελικώς αφορά την εξουσία στο Ιράν και αλλαχού.

Η ιστορία ξεκινάει από το έτος 762 μ.Χ., όταν σε κήρυγμα που έγινε στη Μέκκα από τον Αλίδη, ο οποίος διετείνετο ότι είναι απευθείας απόγονος του Μωάμεθ, κατήγγειλε τον αντίπαλο του Αββασίδη χαλίφη αλ-Μανσούρ ως «τύραννο κι’ εχθρό του Θεού».

Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά από τους Σιίτες όταν αναφέρονται σε Σουνιτικές κυβερνήσεις ως αποστάτες του «Ιερού νόμου» που στηρίζεται στην αποκάλυψη του Ισλάμ απ’ τον προφήτη Μωάμεθ.

Στην δύση έτσι και στην ανατολή, η διαίρεση

Οι δύο όψεις του τζιχάντ – Οι λαβύρινθοι της θρησκευτικής σκέψης

του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου

Μεταξύ τῶν μουσουλμάνων δέν ὑπάρχει μια ἑνιαία στάση ἔναντι τῆς τρομοκρατίας. Μιά μεγάλη ὁμάδα στηρίζει τήν ἀντίληψη ὅτι οἱ πράξεις αὐτές ἀνταποκρίνονται στήν ἐντολή τοῦ τζιχάντ. Εἶναι βεβαιωμένο ὅτι σέ πολλές τρομοκρατικές ἐνέργειες ὑπῆρξε μιά ἔντονη προετοιμασία, θά ἔλεγε κανείς ἕνα ντοπάρισμα τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως. Ἀπό ἀντικείμενα πού βρέθηκαν ὅτι ἀνῆκαν στους πρωταγωνιστές τοῦ κτυπήματος στή Νέα Ὑόρκη, φαίνεται ὅτι, παράλληλα μέ τήν καθαρῶς τεχνική καί μαχητική προετοιμασία, ὑπῆρξε καί ἔντονη θρησκευτική, ἡ ὁποία συνέβαλε στόν ἔλεγχο τοῦ νοητικοῦ καί τοῦ θυμικοῦ αὐτῶν πού ἀνέλαβαν τήν ἐπιχείρηση.

Για ἑκατομμύρια μουσουλμάνους, οἱ πράξεις οἱ ὁποῖες στή Δύση ἀποκαλοῦνται «τρομοκρατικές» εἶναι πράξεις ἡρωικές, «μαρτυρικές», γιά τήν ὑπεράσπιση τοῦ Ἰσλάμ. Ἔτσι, βλέπουμε μητέρες νά παρακινοῦν τά παιδιά τους καί νά τούς δίνουν τήν εὐχή τους, ὅταν αὐτά ξεκινοῦν μέ τό Κοράνιο στό χέρι γιά μιά ἐνέργεια, σύμφωνα μέ την πεποίθησή τους, ὑψίστης αὐτοθυσίας (πρβλ. περίπτωση καμικάζι στό Ἐϊλάλ τοῦ Ἰσραήλ, Ἰαν. 2007).

Ἡ θρησκευτική σκέψη ἔχει τους δικούς της λαβυρίνθους καί ἀπροσδόκητες δυνάμεις πού συναγωνίζονται τίς πυρηνικές ἐκρήξεις. Ὑπάρχουν, ἀσφαλῶς. κορανικά ἐδάφια πού παροτρύνουν σέ μαχητική σύγκρουση μέ τούς ἀπίστους. Π.χ.: «Ὅταν παρέλθωσιν οἱ ἱεροὶ μῆνες, τότε φονεύετε τοὺς πολυθεϊστὰς ὅπου ἂν συναντήσητε, ζωγρεῖτε δὲ πολιορκοῦντες καὶ ἐνεδρεύοντες αὐτούς. Ἐὰν ὅμως μετανοήσωσιν, ἐὰν τηρήσωσι τὴν προσευχήν, ἐὰν ἐλεήσωσιν, ἄφετε αὐτοὺς ἐλευθέρους, καθότι ὁ Θεὸς εἶναι μακρόθυμος καὶ ἐλεήμων» (Κοράνιο, 9:5)16.

Πώς το Ισλάμ κερδίζει τον ιδεολογικό πόλεμο

Μεγάλες αλήθειες μέσα από τα κείμενα του Αλγερινού συγγραφέα Μπουαλέμ Σανσάλ. Το υπέρτατο λάθος της Δύσης και η μάχη κατά της δημοκρατίας και του πολιτισμού. Γιατί ο «ήπιος ισλαμισμός» είναι λόγια του αέρα. 

Γράφει ο Αθ. Παπανδρόπουλος

Μπορεί να γράφει στα γαλλικά και να εκδίδει τα βιβλία του στη Γαλλία, πλην όμως στην Αλγερία, όπου κατοικεί, βρίσκεται υπό περιορισμό. Η κριτική του δεν αρέσει στο καθεστώς, το οποίο βέβαια απέχει απόλυτα από ουκ ολίγες δημοκρατικές αρχές.

Συγγραφέας του βιβλίου «2084, το τέλος της δημοκρατίας», ο Μπουαλέμ Σανσάλ, 69 ετών, διδάκτωρ οικονομίας και μηχανικός, άρχισε να το γράφει το 1997, όντας τότε προϊστάμενος στο αλγερινό υπουργείο Βιομηχανίας. Το 2003, όμως, απολύθηκε από τη θέση του γιατί στο βιβλίο του «Μίλα μου για τον παράδεισο», καταγγέλλει τη διαφθορά στις δημόσιες υπηρεσίες, φέρνει στο προσκήνιο τα τεράστια λάθη του καθεστώτος Μπουμεντιέν και περιγράφει το μέγεθος του κινδύνου που συνιστά ο ισλαμισμός.

Οι απαγορευμένες ζώνες της Σαρία

analyst

- της Σερένας Νομικού

Αν και τόσο οι ευρωπαίοι, όσο και η αμερικανοί πολιτικοί αρνούνται την ύπαρξη απαγορευμένων ζωνών (no go zones) σε πολλά κράτη, μία έκθεση της σουηδικής αστυνομίας που διέρρευσε επιβεβαίωσε πως υπάρχουν τουλάχιστον 23 περιοχές που ελέγχονται πλήρως από τους μουσουλμάνους, καθώς επίσης 60 επί πλέον «ευάλωτες» γύρω από τις μεγάλες πόλεις που οι μη μουσουλμάνοι δεν μπορούν να επισκεφτούν με ασφάλεια.

Οι σκοτεινές αυτές ζώνες στην κατά τα άλλα πολιτισμένη Σουηδία μαστίζονται από τη βία, από τα σεξουαλικά εγκλήματα, από κλοπές και δολοφονίες σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και η αστυνομία αρνείται να επέμβει. Όπως δε ανέφερε χαρακτηριστικά ένας σουηδός αστυνομικός, δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται η μετανάστευση από χώρες με αντιλήψεις, ηθική, νόμους και κανόνες εντελώς αντίθετους από εκείνους της χώρας του.

Σύμφωνα τώρα με βρετανικές εφημερίδες, οι οπαδοί του Ισλάμ εργάζονται πυρετωδώς για να οικοδομήσουν ένα έθνος μέσα σε ένα έθνος, ένα κράτος εν κράτει, το οποίο θα κυβερνάται από το νόμο της Σαρία, χωρίς να λαμβάνεται καθόλου υπ’ όψιν το νομικό σύστημα της Μ. Βρετανίας (πηγή).

Η Άγκυρα «στοχεύει» να αλώσει την Ευρώπη μέσω του Ισλάμ

Ινφογνώμων Πολιτικά

του Σάββα Καλεντερίδη

Είναι γνωστή η στρατηγική που εφαρμόζει η Άγκυρα εδώ και δεκαετίες, για να αποκτήσει δυνατότητες επιρροής στις ευρωπαϊκές χώρες μέσω της μετανάστευσης. Ο Τουργκούτ Οζάλ και ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, δύο εμβληματικές μορφές της τουρκικής πολιτικής σκηνής το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, ήταν αυτοί που έστρεψαν τους Τούρκους πολίτες προς την Ευρώπη, με στόχο την άλωσή της.

Αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής είναι να έχουν δημιουργηθεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης –κυρίως στη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Αυστρία– ισχυρές τουρκικές κοινότητες, οι οποίες μάλιστα έχουν αναπτύξει τη δική τους εσωτερική οικονομία, αφού σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν ως ιδιότυπα τουρκομουσουλμανικά γκέτο.

Επειδή οι Τούρκοι οικονομικοί μετανάστες έχουν προοπτική να παραμείνουν στην Ευρώπη αυτοί, τα παιδιά και τα εγγόνια τους, με τις οδηγίες της Άγκυρας, έχουν διεισδύσει σε νευραλγικά πόστα κρίσιμων υπηρεσιών, όπως η αστυνομία και οι υπηρεσίες πληροφοριών, λειτουργώντας ως δούρειοι ίπποι μέσα στα κράτη που τους φιλοξενούν. Σε αυτόν τον στόχο τους βοηθάει το γεγονός ότι έχουν διεισδύσει και στα κόμματα, εκλέγοντας δημοτικούς συμβούλους, ακόμα και δημάρχους, αλλά και βουλευτές, αποκτώντας έτσι και πολιτική δύναμη.

Σε αυτόν τον στόχο τους βοηθάει το γεγονός ότι έχουν διεισδύσει και στα κόμματα, εκλέγοντας δημοτικούς συμβούλους, ακόμα και δημάρχους, αλλά και βουλευτές, αποκτώντας έτσι και πολιτική δύναμη.

Ισλάμ: Πολιτικό δόγμα με θρησκευτικό μανδύα

CHRISTOPH SOEDER VIA GETTY IMAGES

του Αλέξανδρου Νίκλαν  

Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας - IISCA Sec Group

Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό πώς το Ισλάμ, πέρα από θρησκεία και κάλυψη των πιστεύω αρκετών ανθρώπων, αποτελεί και μια πολιτική επιλογή που συγκρότησε και συγκρατεί την αραβική φυλή από την εποχή που το Βυζάντιο είχε συγκρούσεις με την Περσική Αυτοκρατορία.

Ξεκινώντας από τον 40+ χρόνων προφήτη Μωάμεθ που διά «Θείας έμπνευσης» επί έτη έγραψε ένα σύνολο εντολών και διδαχών, οι οποίες αποτέλεσαν το μετέπειτα Κοράνι.

Ουδείς γνωρίζει αν επρόκειτο για αληθινή έμπνευση ή μια στρατηγική σκέψη, όμως η ουσία είναι πώς από το σημείο γραφής του κάπου στο 800 μ.Χ μέχρι και το 1700 μ. Χ. όλες οι αραβικές φυλές καθώς και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, χρησιμοποίησαν το Ισλάμ ως όπλο πολιτικής κατήχησης και πολεμικής έμπνευσης.

Παρόμοια είχαν πράξει φυσικά και οι Βυζαντινοί, οι σταυροφόροι, οι κονκισταδόρες κτλ..

Η Άσια Μπίμπι και το πολιτισμικό χάος Δύσης-Ισλάμ

του Βαγγέλη Σαρακινού

Τις τεράστιες διαφορές που χωρίζουν την Ευρώπη, και την Δύση γενικότερα, από ένα μεγάλο τμήμα του Ισλάμ έφερε και πάλι στο προσκήνιο η περιπέτεια της χριστιανής Άσια Μπίμπι. Αν και το Ανώτατο Δικαστήριο του Πακιστάν την αθώωσε, αναιρώντας τις προηγούμενες καταδίκες της σε θάνατο για βλασφημία, η ίδια παραμένει στην φυλακή, ενώ η οικογένειά της ζητά άσυλο. Αφορμή οι γενικευμένες ταραχές που ξέσπασαν στην χώρα, εξαιτίας της αθώωσής της.

Η Άσια Μπίμπι είναι σήμερα μία πενηντάχρονη γυναίκα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, η οποία ποτέ στην ζωή της δεν είχε φανταστεί ότι θα απασχολούσε την διεθνή κοινότητα. Ήταν και παραμένει άλλωστε μία φτωχή αγράμματη γυναίκα και όλη της η ζωή απείχε πολύ από αυτό που τελικά έγινε: Ένα σύμβολο για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανεξιθρησκίας.

Η Άσια Μπίμπι ήταν μία απλή γυναίκα που δούλευε σε αγροτικές δουλειές στο Παντζάμπ (Πέντε Νερά), την περιοχή που οι Αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν Πενταποταμία και το 1947 μοιράστηκε ανάμεσα στην Ινδία και το Πακιστάν. Στα χωράφια του πακιστανικού Παντζάμπ, έξω από την Λαχώρη, βρισκόταν και εκείνη την ημέρα του 2009 που η Ιστορία αποφάσισε να της μιλήσει.

Για ένα ποτήρι νερό και την δόξα του Προφήτη

Κουρασμένη από την δουλεία και την ζέστη η Άσια Μπίμπι ζήτησε από δύο γειτόνισσές της, με τις οποίες δούλευαν μαζί, ένα ποτήρι νερό. Επικαλούμενες θρησκευτικούς λόγους οι δύο μουσουλμάνες αρνήθηκαν να το μοιραστούν μαζί της με αποτέλεσμα να «λογοφέρουν».

Θρησκεία υποταγής – Τι είναι τελικά το Ισλάμ; Είναι θρησκεία ή κάτι άλλο;

Sotiris Tiganitas

Θρησκεία υποταγής 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

Τι είναι τελικά το Ισλάμ; Είναι θρησκεία ή κάτι άλλο; Το Ισλάμ

θεωρείται θρησκεία αλλά στην ουσία αποτελεί τρόπο ζωής και διακυβέρνησης με την υπακοή να είναι το κυρίαρχό της στίγμα και στοιχείο. Θα πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί πως στο Ισλάμ ενυπάρχει και ένα ισχυρό στοιχείο αραβικού ρατσισμού και πολιτισμικού ιμπεριαλισμού. 

Το Ισλάμ είναι ένα πατριαρχικό μισογυνιστικό σύστημα στο οποίο ο μισός πληθυσμός –οι γυναίκες– λειτουργούν ως φαντάσματα, έχοντας αξία μισού άνδρα και λιγότερη από αυτή ενός καθαρόαιμου αραβικού αλόγου! Πάντοτε κατά το Κοράνι. Πώς θα προοδεύσει μια κοινωνία που αντιμετωπίζει το ήμισυ του πληθυσμού της ως υπανθρώπους, είναι ένα ζήτημα. 

To Ισλάμ στο Βέλγιο

ardin-rixi

Δημογραφία και μικροπολιτική στο κέντρο του ευρωπαϊκού Βορρά

του Στράτου Μεϊντανόπουλου από την Ρήξη φ. 143

Το κόμμα «Ισλάμ» θα συμμετάσχει στις προσεχείς δημοτικές εκλογές του Βελγίου (Οκτώβριος του 2018) και πρόγραμμά του είναι η επιβολή αυτού που ορισμένοι θεωρούν ισλαμικό τρόπο ζωής: Η μαντίλα θα πρέπει να επιτραπεί στα σχολεία και στη δημόσια διοίκηση, θα πρέπει να υπάρχουν διαφορετικά ωράρια στις πισίνες για τους άντρες και τις γυναίκες, οι μέρες αργίες θα είναι καλό να προσαρμοστούν ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι μουσουλμανικές θρησκευτικές γιορτές, στις δε σχολικές εκδρομές οι μαθητές και οι μαθήτριες είναι επιβεβλημένο να συνοδεύονται από έναν ιμάμη, για να αποφεύγονται έκτροπα.

Όλα αυτά ακούγονται εντυπωσιακά, ξενόφερτα και καθυστερημένα, αλλά ήταν η καθημερινότητα πριν από εκατό χρόνια. Μπορεί να έχουν απωθηθεί από τον μέσο μεταμοντέρνο Δυτικοευρωπαίο, αλλά κάποτε συνιστούσαν έναν τρόπο ζωής και στη χριστιανική Δύση (στον δε ευρωπαϊκό Νότο οι σχετικές μνήμες είναι ακόμα πιο πρόσφατες). Η ιστορία ίσως να κάνει κύκλους.

Το «Ισλάμ» είχε κατέβει για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του 2012 σε τρεις μόνο δήμους της περιφέρειας των Βρυξελλών, συγκεντρώνοντας περί το 4% και εκλέγοντας δύο δημοτικούς συμβούλους. Το 2014 συμμετείχε επίσης στις βουλευτικές εκλογές (μόνο Βρυξέλλες και Λιέγη), όπου εξασφάλισε περί το 2%. 

Από την Ορθοδοξία στο Σουφισμό: ο εξισλαμισμός της Μικράς Ασίας

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος*

Η Βυζαντινή Μικρά Ασία

Γεωγραφία

Η Μικρά Ασία υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους τόπους ανάπτυξης του ανθρωπίνου πολιτισμού ήδη από την αρχαιότητα.  Η χερσόνησος αυτή έχει επιπλέον υψηλή στρατηγική σημασία, όμως πέρασμα από την Ευρώπη προς την Ασία (και αντιστρόφως) και έδρα ελέγχου του Ευξείνου Πόντου και της Ανατολικής Μεσογείου θάλασσας.  Περιβρέχεται από τρεις πλευρές με θάλασσα (Εύξεινος Πόντος, Αιγαίο πέλαγος, Παμφύλιο και Κιλίκιο πελάγη) και χωρίζεται από τη λοιπή Ασία με την οροσειρά του Ταύρου και τα μεγάλα όρη της Αρμενίας, της Καρδουχίας (Κουρδιστάν) και της Υπερκαυκασίας.

Η Μικρά Ασία υπήρξε πολυάνθρωπη, με δεκάδες διαφορετικούς λαούς να κατοικούν σε αυτή και πολλούς ακόμη να έρχονται να την αποικήσουν ή να την κατακτήσουν.  Υπήρξε το λίκνο πολλών πολιτισμών (Χετταίοι, Λυδοί, Φρύγες, Τρώες) και πεδίο δράσης λαμπρό για άλλους, εξωτερικούς αυτής.  Από τους χαρακτηριστικότερους της τελευταίας κατηγορίας ήταν ο ελληνικός.  Από νωρίς οι Έλληνες διέσχισαν το Αιγαίο και ίδρυσαν πόλεις στις δυτικές ακτές, και αργότερα και στις βόρειες και νότιες, με αποτέλεσμα τα παράλια να καταστούν ελληνικές χώρες.  Μετά τις αλεξανδρινές κατακτήσεις και την παγίωση των ελληνιστικών βασιλείων ο Ελληνισμός εισχώρησε σε όλη τη Μικρά Ασία, αφομοιώνοντας πολλούς λαούς.  Η εξελληνιστική διαδικασία συνεχίστηκε απρόσκοπτα τη ρωμαϊκή εποχή.  Η Μικρά Ασία υπήρξε, τέλος, ο κορμός της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Από την αλεξανδρινή κατάκτηση (4ος αιώνας π.Χ.) μέχρι την έλευση των Τούρκων (11ος αιώνας μ.Χ.) μπορεί κανείς να χωρίσει τη Μικρά Ασία σε δύο πολιτιστικούς χώρους:  ο πρώτος αποτελείται από τη δυτική ενδοχώρα μέχρι την Αλμυρά Έρημο και τα παράλια.  Ο δεύτερος, από την κεντρική και ανατολική ενδοχώρα.  Ειδοποιός διαφορά των δύο αυτών περιοχών είναι η επίδραση του Ελληνισμού.  Στον πρώτο συναντούσε κανείς πολυαρίθμους εθνικά ελληνικούς ή ελληνοφώνους πληθυσμούς και τον ελληνορωμαϊκό (ευρωπαϊκό) τρόπο ζωής και κοινωνικής οργάνωσης.  Στο δεύτερο αντίθετα οι ελληνικές εγκαταστάσεις και μεταναστεύσεις υπήρξαν σπάνιες και ο χαρακτήρας ήταν βαθιά ασιατικός.  Ο ελληνικός πολιτισμός, η γλώσσα και ο τρόπος ζωής είχαν μικρή επίδραση.  Στον πρώτο χώρο η οικονομία ήταν εν πολλοίς αστική, με κινητήρια δύναμη το εμπόριο και την ναυτιλία, ενώ στο εσωτερικό κυριαρχούσε η γεωργία.

H συνάντηση του ελληνισμού με τον κόσμο του Ισλάμ

του Βλάση Αγτζίδη

Ο σημερινός ελληνικός χώρος, βρίσκεται στο γεωγραφικό όριο όπου συναντιούνται οι δύο μεγάλοι θρησκευτικοί κόσμοι: ο χριστιανικός και ο ισλαμικός. Ιστορικά πλήρωσε βαρύτατα τη γειτνίαση αυτή με πληθυσμιακό και εδαφικό περιορισμό. Ακόμα και το Κυπριακό Ζήτημα αποτελεί άλλο ένα οδυνηρό κατάλοιπο της συνάντησης με το Ισλάμ, άσχετα αν οι σύγχρονες εθνικές αντιλήψεις έχουν σκιάσει πλήρως τις θρησκευτικές διαστάσεις του θέματος αυτού. Ο ελληνικός κόσμος υπέκυψε τρεις φορές στο επεκτατικό (ιμπεριαλιστικό, με βάση τη σύγχρονη πολιτική ορολογία) Ισλάμ, κατά τους βυζαντινούς χρόνους, τον Μεσαίωνα και μια φορά κατά τον 20ό αιώνα.

- Η πρώτη φορά ήταν η σύγκρουση με το αραβικό Ισλάμ, το οποίο οι Βυζαντινοί, επί αυτοκρατόρων Νικηφόρου Φωκά και Ιωάννη Τσιμισκή, κατάφεραν να σταματήσουν στις παρυφές της Μικράς Ασίας. 

- Η δεύτερη ήταν η εμφάνιση του τουρκικού Ισλάμ, το οποίο με τους Σελτζούκους κατέλαβε το κέντρο της αυτοκρατορίας. Οι πρώτοι που εισέβαλαν, λεηλάτησαν και κατέκτησαν τη Μικρά Ασία –πριν την ενσωμάτωσή της στο σελτζουκικό κράτος– ήταν οι φιλοπόλεμοι Ιεροί Πολεμιστές του Ισλάμ, οι γαζήδες που αναζητούσαν λεία.1 

- Η τρίτη φορά, κατά τους ύστερους μεσαιωνικούς χρόνους, σηματοδότησε την πλήρη κυριαρχία των Οθωμανών με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και την παράδοση της Τραπεζούντας το 1461. Μόνο μετά από τετρακόσια χρόνια τουρκο-ισλαμικής κυριαρχίας κατάφεραν οι Έλληνες να πετύχουν τη χειραφέτηση ενός μικρού και περιφερειακού τμήματος του παλιού ελληνικού κόσμου. 

Οι σταυροφόροι και ο Σαλαντίν, ο μεγαλύτερος ηγέτης του ισλάμ*

Το Ποντίκι

του Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

«Το να σκοτώνεις μουσουλμάνους και εβραίους στο όνομα του Θεού δεν είναι ανθρωποκτονία, αλλά κακοκτονία. Μόνο έτσι προσφέρεις δόξα στον Θεό μας»

Βερνάρδος του Κλερβό, ιερομόναχος, προς τους σταυροφόρους λίγο πριν από την εισβολή τους στην Ιερουσαλήμ 

 

Η Ιερουσαλήμ είναι ιερή πόλη και για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες. Είναι η πόλη του Χριστού, η πόλη όπου κατοίκησε ο Αβραάμ και έζησαν οι προφήτες, είναι ο τόπος του Βράχου, της Πύλης του Ελέους, της έδρας του Σολομώντα και του Οίκου του Δαυίδ. Είναι η πόλη του Ναού της Ανάστασης, του Γολγοθά, των μαρτυρίων. Είναι η πόλη από την οποία πέταξε με τον Μπουράκ, το φτερωτό άλογο, ψηλά από τον Θόλο του Βράχου, ο προφήτης Μωάμεθ και οδηγήθηκε στον Κήπο της Αιώνιας Κατοικίας. 

 

Στην Ιερουσαλήμ από το 638 μ.Χ., οπότε ο χαλίφης Ομάρ ιμπν αλ Κατάμπ κατέλαβε την πόλη από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι τρεις κοινότητες (χριστιανοί ορθόδοξοι, μουσουλμάνοι και εβραίοι) ζούσαν αρμονικά, δίχως εντάσεις μεταξύ τους. Μάλιστα ο Ομάρ διαβεβαίωσε τον Έλληνα πατριάρχη ότι θα σεβαστεί τη ζωή και την περιουσία όλων. Όταν ο πατριάρχης τον ρώτησε για τη θρησκεία, ο χαλίφης του ισλάμ του πρότεινε να περπατήσουν και να τον ξεναγήσει στους ιερούς τόπους του χριστιανισμού.

Τα επενδυτικά προϊόντα της Σαρία

analyst

Οι ισλαμικές χρηματοπιστωτικές αγορές είναι ηθικές, καθώς επίσης αποσυνδεδεμένες από τις υπόλοιπες – οπότε σε εποχές κρίσεων λειτουργούν αντίθετα, θεωρούμενες ως ασφαλές λιμάνι από τους διεθνείς επενδυτές.

του Άρη Οικονόμου

Άρθρο

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα του Ισλάμ είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό στον υπόλοιπο πλανήτη – αφού υπάγεται στο νόμο της Σαρία, στον ισλαμικό κώδικα διαβίωσης και δικαίου δηλαδή, ο οποίος είναι εμπνευσμένος από το Κοράνι. Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του πάντως είναι η μη αποδοχή της δουλείας των τόκων – οι οποίοι είναι οι βασικοί παράγοντες της μετατροπής της πλειοψηφίας των ανθρώπων, καθώς επίσης πολλών κρατών σήμερα, σε σκλάβους χρέους.

Ως εκ τούτου, έχει νόημα να γνωρίζει κανείς τις ιδιαιτερότητες του, ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα στοιχεία της συγκεκριμένης θρησκείας – ειδικά από τις εξτρεμιστικές της τάσεις, όπως αυτές διαπιστώνονται στη Δύση τα τελευταία χρόνια. Στα πλαίσια αυτά τα εξής:

Τα ισλαμικά χρηματοοικονομικά αποκτούν μία συνεχώς μεγαλύτερη ελκυστικότητα – αφού τα τελευταία χρόνια ο κλάδος αυξάνεται, με μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 14% (πηγή). Όσον αφορά δε τις μετοχές και τα ομόλογα που έχουν σχέση με τη Σαρία, αποκτούν όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τόσο στον ισλαμικό, όσο και στο μη ισλαμικό κόσμο – κάτι που έχει το λόγο του, όπως φαίνεται από μία πρόσφατη μελέτη (πηγή).

Ειδικότερα, οι ισλαμικές αγορές δεν «ταρακουνήθηκαν» τόσο πολύ όσο οι υπόλοιπες στον πλανήτη, κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2008 – οπότε θεωρούνται ως ασφαλές λιμάνι για τους επενδυτές. Από την άλλη πλευρά είναι εύλογο το ότι, τα ισλαμικά χρηματοπιστωτικά εργαλεία είναι πιο αγαπητά στους μουσουλμάνους – αφού ταιριάζουν με τη θρησκεία, με το δίκαιο, με τα ήθη και με τα έθιμα τους.

Μπάρμπα Σαμ Κατά Ρωσίας στη Συρία - Το Εφιαλτικό Σενάριο

Ινφογνώμων Πολιτικά

Mike Whitney,Unz Review, Sep.22,2017

Η επικείμενη κατάρρευση του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους έθεσε σε κίνηση έναν αγώνα κατάκτησης εδαφών στο ανατολικό τμήμα της Συρίας, φέρνοντας αντιμέτωπες δυνάμεις στηριζόμενες από τις ΗΠΑ εναντίον συνασπισμού δυνάμεων Συρίας, Ιράν και Εσμπολά, υπό ρωσική ηγεσία. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο που όλοι θα ήθελαν να αποφύγουν. Οι στρατοί της Ουάσιγκτον και της Μόσχας συγκλίνουν τώρα στην ίδια περιοχή, την ίδια ώρα, αυξάνοντας σημαντικά το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης μεταξύ των δυο πυρηνικά εξοπλισμένων υπερδυνάμεων. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να αποφευχθεί μια σύγκρουση είναι η μια πλευρά να υποχωρήσει, κάτι που φαίνεται όλο και περισσότερο απίθανο.

Η κατάσταση εξηγείται εύκολα. Η τεράστια εδαφική έκταση που είχαν καταλάβει οι Τζιχαντιστές συρρικνώνεται συνεχώς χάρις στην πεισματική επιμονή του Συριακού Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ), που απελευθέρωσε το μέγιστο μέρος της υπαίθρου δυτικά του Ευφράτη Ποταμού, συμπεριλαμβανομένου του πρώην οχυρού των Τζιχαντιστών στο Ντέϊρ Εζόρ. Οι Τζιχαντιστές πιέζονται επίσης στα βόρεια, όπου οι «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (ΣΔΔ) με αμερικανική στήριξη σφυροκοπούν την πρωτεύουσά τους Ράκκα, παράλληλα αναπτύσσοντας στρατεύματα και τανκς νότια προς τις πετρελαιοπηγές της επαρχίας του Ντέϊρ Εζόρ. Η Ουάσιγκτον κατέστησε σαφές πως θέλει ο στρατός των πληρεξουσίων της να καταλάβει την περιοχή ανατολικά του Ευφράτη εγκαθιστώντας μια διχοτόμηση μεταξύ ανατολικής και δυτικής Συρίας. Οι ΗΠΑ θέλουν επίσης τον έλεγχο των πλουσίων πετρελαιοπηγών του Ντέϊρ Εζόρ, για να εξασφαλίσουν σταθερή πηγή εσόδων για το αναδυόμενο κουρδικό κρατίδιο.

Τρεις εφιάλτες και μία παραίσθηση

του Μάκη Ανδρονόπουλου  – 

Θα καταφέρουν οι τζιχαντιστές ότι δεν κατάφερε το ευρώ;.. Δηλαδή να ενώσουν την Ευρώπη; Κι αν η Ευρώπη ενωθεί για να αντιμετωπίσει τον τζιχαντισμό αυτό θα γίνει με όρους πογκρόμ;.. Με γκετοποίηση των μουσουλμανικών πληθυσμών σε πόλεις-στρατόπεδα συγκέντρωσης;.. Ή με πλήρη στρατιωτικοποίηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής στο ισραηλινό πρότυπο;

Χωρίς αμφιβολία, η τρομοκρατία του τζιχαντισμού φέρνει την Ευρώπη μπροστά στον καθρέπτη των ίδιων της των αρχών, όσο υποκριτικές κι αν είναι αυτές πλέον. Η χριστιανική, δημοκρατική, φιλελεύθερη, ανοιχτή Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ελεύθερου αυτοπροσδιορισμού και της ανθρωπιστικής παιδείας δεν μπορεί να κρύβεται άλλο πίσω από το δάκτυλό της.

Γραφειοκρατία εναντίον «ιερού πολέμου»

Η τρομοκρατία των μοναχικών ή μη τσακαλιών που «φεύγουν» για τον ισλαμικό παράδεισο, σκοτώνοντας με φορτηγά, με μαχαίρια και -ευτυχώς όχι ακόμα- με φιάλες υγραερίου δεν αντιμετωπίζεται. Όχι μόνο γιατί οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας ακόμη  δεν συνεργάζονται επαρκώς και αυτόματα. Όχι γιατί η μία υπηρεσία πάει να φορτώσει στην άλλη το κρίμα. Ούτε γιατί δεν υπάρχει αποφασιστικότητα.

Ένας εμφύλιος πόλεμος χωρίς προηγούμενo

ardin-rixi

Του Πιέρ Ζαν Λουϊζαρ από το Άρδην τ. 101-102 με αφιέρωμα Το Ισλάμ, η Ευρώπη και οι Έλληνες

Επί αιώνες, οι σιίτες του αραβικού κόσμου κυριαρχούνταν από τους σουνίτες. Στο Ιράκ, η αμερικανική εισβολή του 2003 τους επέτρεψε να πάρουν την εκδίκησή τους. Ωστόσο, προκάλεσε έναν εμφύλιο πόλεμο μεταξύ μουσουλμάνων (φίτνα) που, μέσα σε λίγα χρόνια, πυρπόλησε το σύνολο του αραβικού κόσμου.

Για να κατανοήσουμε τους θρησκευτικούς πολέμους που αιματοκυλούν σήμερα τον αραβικό κόσμο μέχρι και το Πακιστάν, είναι ανάγκη να διερευνήσουμε τη μακραίωνη αντίθεση μεταξύ σιιτών και σουνιτών (Βλέπε και το άρθρο του Μωχαμάντ Μοεζί που προηγείται). Στον αραβικό κόσμο και ιδιαίτερα στο Ιράκ και τον Κόλπο, η πλειοψηφία των σιιτών είναι στην πραγματικότητα πρώην σουνίτες. Ένα κίνημα αλλαξοπιστίας που επιταχύνθηκε τους τελευταίους αιώνες και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Για ποιο λόγο όμως οι σουνίτες επέλεξαν τον σιιτισμό; Πρόκειται για μια επιλογή που βρίσκεται στις απαρχές των σημερινών αντιθέσεων, μια και τα θρησκευτικά δόγματα ήρθαν να επικυρώσουν ταυτότητες που σε μεγάλο βαθμό διαμορφώθηκαν από τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις της σύγχρονης εποχής.

«Ισλαμική αστυνομία» τώρα και στα γκέτο της Αθήνας

Η διαπερατότητα των χωρών και των συνόρων είναι εμφανής, όταν διασχίζει κανείς το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, τον Βοτανικό, την Κυψέλη και άλλες περιοχές της πρωτεύουσας. Εκεί συγκεντρώνεται ο πυκνός μεταναστευτικός πληθυσμός –μόνιμος και παράνομος– από δεκάδες χώρες, συνδιαμορφώνοντας ένα πολύχρωμο όσο και πολύπλοκο μωσαϊκό.

της Νεφέλης Λυγερού

Κάποιοι έχουν ριζώσει, χτίζοντας τα νοικοκυριά και τις μικροεπιχειρήσεις τους. Άλλοι, παγιδευμένοι στο κενό μεταξύ Τουρκίας και Ευρώπης, στριμώχνονται στις πλατείες και στα πάρκα στο κέντρο της Αθήνας, αδυνατώντας να βρουν δουλειά ή στέγαση. Εναντίον όλων αυτών, όμως, στρέφεται ένα περίεργο φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του στο κέντρο της Αθήνας και περιγράφεται με τη λέξη mutaween (μουταβίν).

Στα αραβικά σημαίνει εθελοντής, αλλά στην καθομιλουμένη χρησιμοποιείται για να περιγράψει την άτυπη «ισλαμική αστυνομία», αυτή που σε κάποιες μουσουλμανικές χώρες περιπολεί και επιβάλλει την τήρηση των θρησκευτικών νόμων. Αν και στην Ευρώπη δεν αναγνωρίζεται και ούτε επιτρέπεται καμία θρησκευτική αστυνομία, οποιασδήποτε θρησκείας, κάτι τέτοιο φαίνεται να λειτουργεί υπόγεια και να χάνεται μέσα στα γκέτο της Αθήνας.

Οι επιρροές του Ναζισμού από το Ισλάμ

Στις αποκρυφιστικές πτυχές του Ναζισμού δεν υπάρχει τίποτα το ελληνικό. Απεναντίας είναι διαποτισμένες από ισλαμικά στοιχεία. Ο ιδρυτής της εταιρείας «Θούλη» ήταν ένας Γερμανός μετανάστης στην Τουρκία, ο Ρούντολφ Γκλάουερ, ο οποίος θα αλλάξει αργότερα το όνομά του σε Ρούντολφ φον Σεμποτέντορφ, διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, υιοθετήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τον μονίμως εγκατεστημένο εκεί βαρόνο Χάινριχ φον Σεμποτέντορφ.

του Δημήτρη Δεληολάνη

Ο Ρούντολφ απέκτησε την οθωμανική υπηκοότητα, πολέμησε στις τάξεις του τουρκικού στρατού στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο, έγινε μουσουλμάνος και μυήθηκε σε διάφορες αδελφότητες σούφι. Κατά τα λεγόμενά του, οι αδελφότητες αυτές είχαν επηρεάσει σε βάθος την τουρκική μασονία.

Το 1916 επέστρεψε στη Γερμανία και ίδρυσε στη Βαυαρία τη «Θούλη». Είναι η μυστική εταιρεία που κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να υπερισχύσει έναντι των πολυάριθμων μυστικιστικών ομάδων που δρούσαν τότε εκεί.

Το 1918 ο Τούρκος-Γερμανός ίδρυσε το Κόμμα των Γερμανών Εργαζομένων, στο οποίο θα ενταχθεί το επόμενο έτος ο Χίτλερ. Ο Χίτλερ θα αναρριχηθεί στην ηγεσία και θα αλλάξει την ονομασία σε Εργατικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας. Ο φον Σεμποτέντορφ, όμως, είχε ήδη εκδιωχτεί από το πρωτο-ναζιστικό αυτό μόρφωμα.