Το γοργόν και χάριν έχει

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Αντώνη Τσιμπλάκη

atsimp@naftemporiki.gr

Το χαρακτήρα του κατεπείγοντος έχει για την κυβέρνηση της Ν.Δ. η έναρξη των έργων στο Ελληνικό. Μια εμβληματική επένδυση, ύψους 8 δισ. ευρώ, η οποία θα αλλάξει την εικόνα της πρωτεύουσας και θα δημιουργήσει δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. 

Ήδη ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και ο υπουργός Ανάπτυξης έδωσαν το στίγμα τους. Σειρά πήρε χθες και ο υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης. Στην τοποθέτησή του, στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, αναφέρθηκε στον ρόλο που θα διαδραματίσει το υπουργείο σε ό,τι αφορά το ζήτημα της αδειοδότησης της μαρίνας.  

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Θεοχάρης, «το πρώτο είναι να λύσουμε τον γόρδιο δεσμό του υπουργείου Τουρισμού με την επένδυση του Ελληνικού. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επί τεσσεράμισι χρόνια δεν έλυνε το εξής απλό πράγμα, να εισαγάγει μέσα στον νόμο του Ελληνικού το υπουργείο Τουρισμού». 

Μεταφορά στο Καστέλι και ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου Ηρακλείου: Οικονομικό φιάσκο ή Αποικιοποίηση; (Β΄ Μέρος)

analyst

Ανάλυση

(Δεύτερο και τελευταίο μέρος – για το για το πρώτο μέρος της ανάλυσης πατήστε εδώ)

-του Παναγιώτη Χατζηπλή*

3.Τεχνικά χαρακτηριστικά των επιλογών για το Αεροδρόμιο

Η σύγκριση των τεχνικών χαρακτηριστικών όλων των επιλογών για το υπάρχον η το νέο αεροδρόμιο (διατήρηση ως έχει, επέκταση υπάρχοντος αεροδρομίου ή μετεγκατάσταση στο Καστέλι) συνοψίζονται παρακάτω. Οποιεσδήποτε διορθώσεις ή σχόλια είναι ευπρόσδεκτες!

Σχετικά με το κόστος κατασκευής να σημειωθεί επίσης ότι:

• το αεροδρόμιο Νικόλα Τέσλα του Βελιγραδίου, μετά την παραχώρησή του το 2018 προκήρυξε εργολαβία για την επέκτασή/αναβάθμισή του με κόστος μόνο €262 εκατ που τον κέρδισε μάλιστα η ΤΕΡΝΑ (που πλειοδότησε και για το Καστέλι..). Το έργο περιλαμβάνει νέο τέρμιναλ επιβατών 42.000 μ2 (και ανακαίνιση υπαρχόντων 15.000 μ2) Κατασκευή νέου αεροδιαδρόμου3.500 μ. και ανακαίνιση του υφισταμένου αεροδιαδρόμου 3.400 μ. μαζί με τις συνδετήριες οδούς, επέκταση υφισταμένων χώρων στάθμευσης αεροσκαφών 55.000 μ2 και χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων 2.400 θέσεων μαζί με οδοποιία, βοηθητικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό!
• Το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, το οποίο έκλεισε το 2001, καταλάμβανε έκταση 5.300 στρεμμάτων και είχε τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει 12 εκατ. επιβάτες κάθε χρόνο (δηλ. την υπάρχουσα κίνηση του Ελληνικού πληθυσμού και κάποιου τουρισμού). Το Ελ. Βενιζέλος που το αντικατέστησε, σχεδιάστηκε με σκοπό για να εξυπηρετεί 16.000.000 επιβάτες κάθε χρόνο, με προοπτική να φτάσει στους 50.000.000. Ήδη, το 2018, δρομολογείται η πρώτη μικρή επέκταση με ανέγερση κτιριακών χώρων 14.950 m2 (κόστος €31 εκατ).

Χρήση της έκτασης του υπάρχοντος αεροδρομίου μετά

Μεταφορά στο Καστέλι και ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου Ηρακλείου (Α’ Μέρος)

analyst

Οι κάτοικοι στην κοιλάδα του Καστελίου, 17.500 περίπου, επηρεάζονται άμεσα είτε χάνοντας τις δουλειές και την ταυτότητά τους είτε επηρεάζεται η υγεία τους από τη περιβαλλοντική υποβάθμιση. Εκτιμάται ότι 3.500-7.000 αγρότες και συναφή επαγγέλματα (πχ επεξεργασία τροφίμων κλπ.) θα πρέπει να αλλάξουν απασχόληση. Τι γίνεται όμως με τις ανερχόμενες μορφές του πολιτιστικού ή βιωματικού τουρισμού που το έργο αυτό σκοτώνει; 

.

Ανάλυση

-του Παναγιώτη Χατζηπλή*

Η Κρήτη είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στην Ελλάδα και το Ηράκλειο είναι το δεύτερο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ελλάδα. Το Ελληνικό κράτος σχεδιάζει να το μετακινήσει σε άλλο σημείο στην ενδοχώρα (38 χιλιόμετρα μακριά, στο ορεινό οροπέδιο του Καστελίου).

Για να το θέσουμε όμως σε σωστή βάση αυτό το σχέδιο αποτελεί μια ιδιωτικοποίηση ακόμα. Αυτή τη στιγμή το αεροδρόμιο του Ηρακλείου είναι κρατικό.  Όμως μετά την μεταφορά την διαχείριση θα αναλάβει ο κατασκευαστής για 32 χρόνια και το κράτος θα παίρνει ένα ποσοστό.

Είναι επίσης μια οικολογική καταστροφή που μπορεί ενδεχομένως να αποσυμφορίζει τον αστικό ιστό του Ηρακλείου (στον βαθμό που δεν αντικατασταθεί από άλλη οικιστική ανάπτυξη που όπως φαίνεται σχεδιάζεται…) αλλά επιβαρύνει παρθένα φύση και αγροτική παραγωγή. Από την άλλη πλευρά, είναι δυνατό να αυξηθεί η χωρητικότητα του υπάρχοντος αεροδρομίου με την επέκταση ενός αεροδιαδρόμου μέσα στην θάλασσα. ΄Η να μη γίνει τίποτα και να εκτραπεί η κίνηση στα άλλα αεροδρόμια του νησιού ή και ακόμα να μειωθεί η κίνηση με επικέντρωση σε λιγότερο και ποιοτικότερο τουρισμό.

Ιδιωτικοποίηση 14 Αεροδρομίων: Σύμβαση διαχείρισης ή Αποικιοποίηση; (Γ’ Μέρος)

analyst

Η Γερμανία πλέον διαχειρίζεται 14 αεροδρόμια στην Ελλάδα μέσω της Fraport, έχει μεγάλες αεροπορικές εταιρείες που μετακινούν τους τουρίστες τους (όμιλος Lufthansa), τον μεγαλύτερο τηλεπικοινωνιακό πάροχο στην Ελλάδα (DT-OTE), μια μεγάλη αλυσίδα σούπερμάρκετ (Lidl) και προσφέρει πακέτα all-inclusive μέσω της TUI. Η TUI διαθέτει 32 ξενοδοχεία στην Ελλάδα και εξετάζει την αγορά 10 ακόμη και μετακινεί περίπου 2,5 εκατομμύρια τουρίστες (από τα 3,7 εκατ των Γερμανικών αφίξεων).

.

Ανάλυση

(Τρίτο και τελευταίο μέρος – για το δεύτερο  μέρος της ανάλυσης πατήστε εδώ, και για το για το πρώτο μέρος της ανάλυσης πατήστε εδώ)

-του Παναγιώτη Χατζηπλή*

Επενδύσεις και Χρηματοδότηση

Επενδύσεις Πακέτου-Γιουνκερ

Σύμφωνα με την Σύμβαση Παραχώρησης στις υποχρεώσεις του παραχωρησιούχου περιλαμβάνονται ορισμένες επενδύσεις για αναβαθμίσεις των αεροδρομίων. Στην πρώτη 4ετία θα κατασκευαστούν 5 νέοι τερματικοί σταθμοί (αεροδρόμια Θεσσαλονίκης, Κέρκυρας, Κεφαλονιάς, Κω, Μυτιλήνης) ώστε να αυξηθούν οι χώροι κατά 100.000 m2 σε 300.000 m2 περίπου ενώ θα γίνουν και παρεμβάσεις και στα άλλα αεροδρόμια.

Το κόστος των έργων αυτών ανέρχεται σε €400 εκατ. Εκτός αυτών, έχει αναφερθεί ότι η Fraport θα κάνει ακόμα €1 δις επενδύσεις μελλοντικά από ίδια μέσα (δηλ. συνολικά€1,4 δις)

Οι επενδύσεις που πρέπει να κάνουν οι παραχωρησιούχοι αναφέρονται μαζί με το τίμημα στα δημοσιεύματα ως κάτι θετικό. Γιατί όμως; Οι επενδύσεις δεν επηρεάζουν την αξία του οφέλους για το Δημόσιο. Το κόστος δε των αρχικών αναβαθμίσεων των €400 εκατ καλύπτονται από Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις (πακέτο Γιούνκερ) Είναι κάτι που θα γινόταν ανεξάρτητα από την πορεία της ιδιωτικοποίησης. Εκτός εάν η ΕΕ έβαλε την προϋπόθεση την ιδιωτικοποίησης για να δοθούν το οποίο θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μαθευτεί αν ισχύει.  Ενώ οι υπόλοιπες μελλοντικές επενδύσεις καλύπτονται από την κερδοφορία σε βάθος χρόνου.

Ιδιωτικοποίηση 14 Αεροδρομίων: Σύμβαση διαχείρισης ή Αποικιοποίηση; (Β’ Μέρος)

analyst

Η ΕΕ ή κράτη μέλη της ΕΕ έχουν διαμαρτυρηθεί για την προσφυγή της Ελληνικής Δικαιοσύνης εναντίον των πεπραγμένων του ΤΑΙΠΕΔ και κάποιων στελεχών του (πολίτες άλλων χωρών της ΕΕ) και μάλιστα έχουν απειλήσει και με μπλοκάρισμα δόσεων εάν προχωρούσε η εκδίκαση. Είναι αυτό δημοκρατία ή σεβασμός της αξιοπρέπειας ενός κράτους μέλους; Ή μήπως μαρτυρά απλά ότι υπάρχει κάτι ύποπτο;

.

Ανάλυση

(για το πρώτο μέρος της ανάλυσης πατήστε εδώ)

-του Παναγιώτη Χατζηπλή*

Στοιχεία Fraport

Περιγραφή Εταιρίας

Η Fraport, η ονομασία της οποίος προέρχεται προφανώς από τον συνδυασμό των λέξεων Αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης (FRA-nkfurt air-PORT) διαχειρίζεται τον εν λόγω κεντρικό αερολιμένα της Γερμανίας από το 1924. Το αεροδρόμιο είχε 64,5 εκατομμύρια επιβάτες το 2017 ή το 27% του συνόλου της Γερμανίας ενώ λειτουργεί και ως σταθμός ανταπόκρισης (airline hub). Το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Γερμανίας είναι του Μονάχου με 44,5 εκατομμύρια επιβάτες ή το 19% του συνόλου το οποίο διαχειρίζεται μια άλλη εταιρεία. Η Fraport δηλαδή διαχειρίζεται βασικά μόνο ένα αεροδρόμιο, αλλά σίγουρα πολύ σημαντικό, και ελέγχει επίσης ένα μειοψηφικό ενδιαφέρον για το μικρότερο αεροδρόμιο του Ανόβερου, με 5,9 εκατομμύρια επιβάτες (2,5% της Γερμανίας). Τα τελευταία χρόνια σταδιακά επεκτείνεται διεθνώς.

Εκτός της διαχείρισης αεροδρομίων η Fraport δραστηριοποιείται στην επίγεια εξυπηρέτηση και εμπορικές δραστηριότητες σε άλλα αεροδρόμια και χώρες (ΗΠΑ (διαχειρίζεται τα καταστήματα στα αεροδρόμια FJK της Νέας Υόρκης, NYC (Terminal 5), Βαλτιμόρη, Πίτσμπουργκ, Νάσβιλ, Κλίβελαντ (και έως το 2017 ήταν στη Βοστώνη) Μάλτα, Ισπανία(Μαδρίτη, Βαρκελώνη) Ινδία(Δελχί)). Ίσως θα είχε ενδιαφέρον να ψάξει κανένας τη λογική επιλογής αυτών των σημείων παρουσίας κάπου αλλού.

Ιδιωτικοποίηση 14 Αεροδρομίων: Σύμβαση διαχείρισης ή Αποικιοποίηση; (A’ Μέρος)

analyst

Αν αγοράζατε κάτι και όταν φτάνατε στο ταμείο σας ανέβαζαν την τιμή θα το δεχόσασταν χωρίς αντίδραση ή έκπληξη; Και γιατί η αντιπολίτευση πέρα από μια υποτονική αναφορά δεν επέμεινε στο θέμα; Και γιατί δεν υπάρχει κάποιο παράπονο για τους συμβούλους, από πλευράς του κράτους;

Ανάλυση

-του Παναγιώτη Χατζηπλή*

Οι διαμαρτυρίες των Κίτρινων Γιλέκων στην Γαλλία συνεχίζονται για πέντε μήνες ήδη. Σύμφωνα με την πληροφόρηση που δίνεται (ή δεν δίνεται) από τα συστημικά ΜΜΕ θα μπορούσαν κάποιοι να πει ότι πρόκειται για μερικούς γραφικούς ή ακραίους ή καλομαθημένους που δεν θέλουν αυξήσεις στη βενζίνη και τους αρέσει να τα σπάνε αν και το «χόμπυ» αυτό τους έχει κοστίσει πάνω από 2.000 τραυματίες, 12 νεκρούς και πάνω από 8.500 συλλήψεις.  Όμως λίγο αναφέρονται στα αιτήματά τους…

Μερικές από τις ελάχιστα προβεβλημένες θέσεις του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων στην Γαλλία είναι αυτή εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων αεροδρομίων και γενικά δημόσιας περιουσίας αλλά και εναντίον της αποβιομηχάνισης. Λαϊκιστική θέση θα πείτε για μια οικονομική πραγματικότητα που διαμορφώνουν κάποιοι «τεχνοκράτες» και θέλουν την παράγωγή στην χώρα με το μικρότερο κόστος, τις πωλήσεις σε αυτή με το μεγαλύτερο έσοδο και το (μεγιστοποιημένο) κέρδος με την μικρότερη ή καθόλου φορολογική επιβάρυνση σε κάποια χώρα στη διαδρομή του χρήματος…

Διερωτώνται κάποιοι ως προς την επιφυλακτικότητά για τις αποκρατικοποιήσεις των αεροδρομίων. Όταν τα αεροδρόμια της Νέας Υόρκης όπως και τα λιμάνια είναι κρατικά και υπάρχουν σθεναρές αντιδράσεις για την παραχώρησή σε συμφέροντα τέτοιων πύλες εισόδου στη χώρα. Στην Ελλάδα όμως με τα μνημόνια δεν χρειάστηκε καν να γίνει θεωρητική διαμάχη επί του θέματος, τις «ιδιωτικοποιήσεις» την επέβαλαν ως δόγμα ή αναγκαιότητα (ακόμα κι αν τα έσοδα είναι χαμηλά) τα μνημόνια.

Δέσμευση της κυβέρνησης ότι θα μειώσει το αφορολόγητο

Μέχρι το τέλος του 2019 ο νέος νόμος Κατσέλη. Επιτήρηση των επιπτώσεων από την αύξηση του κατώτατου μισθού. Πιέσεις για την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων του δημοσίου. Αναφορά και στην υπόθεση Γεωργίου.

Τι προκύπτει από τη δήλωση του Eurogroup για την Ελλάδα

Πέρα από τα εύσημα για την πρόοδο στην εφαρμογή των δεσμεύσεων, το πράσινο φως στην εκταμίευση των 970 εκατ. ευρώ και το μάλλον απροσδόκητο μήνυμα στήριξης του ESM στο σχέδιο της Αθήνας για πρόωρη αποπληρωμή μέρους των δανείων του ΔΝΤ, το Eurogroup έστειλε επίσης ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν υπάρχουν περιθώρια οπισθοχώρησης σε μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις. 

Μάλιστα όπως προκύπτει από την ανακοίνωση, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης εξασφάλισαν τη διαβεβαίωση της Αθήνας ότι θα συνεχιστεί η τήρηση όλων των συμφωνηθέντων, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του αφορολόγητου ορίου, για την οποία η κυβέρνηση είχε αφήσει «παράθυρο» να ακυρωθεί. Στην ανακοίνωση γίνεται ξεκάθαρα λόγος για διεύρυνση της φορολογικής βάσης και άλλες φιλικές φορολογικές μεταρρυθμίσεις, που θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη. 

«Σημειώνουμε τις μεσοπρόθεσμες προκλήσεις, που έχουν προσδιοριστεί στις εκθέσεις της ενισχυμένης εποπτείας. Καλωσορίζουμε το γεγονός ότι οι ελληνικές αρχές επανέλαβαν τη γενική δέσμευσή να συνεχίσουν την εφαρμογή όλων των βασικών μεταρρυθμίσεων που υιοθετήθηκαν με το πρόγραμμα του ESM, ειδικά όσον αφορά στη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, διευρύνοντας την φορολογική βάση και άλλες φορολογικές μεταρρυθμίσεις, που θα διασφαλίσουν αναπτυξιακά μέτρα και στοχευμένα κοινωνικά προγράμματα» αναφέρει χαρακτηριστικά η δήλωση του Eurogroup.

Το μεγάλο κόλπο των ιδιωτικοποιήσεων

analyst

ΟΙ ΑΡΧΙΚΕΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟ 2011 ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΝ ΣΕ 50 ΔΙΣ € – ΟΤΑΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ 2019-2022 ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ 4,6 ΔΙΣ € (2010-2018) ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΘΑ ΑΝΕΛΘΟΥΝ ΣΕ 6,5 ΔΙΣ (2010-2022).  ΕΠΟΜΕΝΩΣ  ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ.

.

Ανάλυση

-του Παναγιώτη Χατζηπλή

Στο πλαίσιο του Ελληνικού προγράμματος «διάσωσης» (σχέδιο ΔΝΤ/ΕΕ/ΕΚΤ) αποφασίστηκε μεταξύ άλλων ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Η δικαιολογία ήταν ότι κάτι τέτοιο είτε θα συνέτεινε στην αποπληρωμή δανείων, είτε στην ανάπτυξη, είτε στη βελτίωση των υπηρεσιών. Ότι και αν ήταν δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά. Ούτε σημαντικά ποσά μαζεύτηκαν, ούτε ανάπτυξη προκάλεσαν ούτε βελτίωση των υπηρεσιών.

Αλλά αν για τις υπηρεσίες και την ανάπτυξη πολλά μπορούν να ειπωθούν, τα νούμερα των χαμηλών εσόδων δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.  Μέσα από αυτά οι ιδιωτικοποιήσεις φαίνονται περισσότερα ως μια τιμωρητική πράξη κατασχέσεων/εκποιήσεων σε κατάσταση οικονομικής κρίσης. Σε τέτοιες συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει ικανοποιητικό τίμημα και ειδικά όταν αυτές οι εκποιήσεις γίνονται σε ένα κλίμα απαξίωσης για τα πάγια και για την χώρα. Είναι απλή λογική σε όλους: δεν πουλάς ένα σπίτι πριν το νοικοκυρέψεις και όταν η αγορά είναι πεσμένη!

Τα άφαντα 50 δις των αποκρατικοποιήσεων

Οι αρχικές προβλέψεις ή μάλλον εξαγγελίες για έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις το 2011 ομιλούσαν  για €50 δισ.  Διερωτάται κανείς αν είχε γίνει κάποια προεργασία για αυτές τις εκτιμήσεις ή αν το νούμερο λέχθηκε τυχαία. Σε κάθε περίπτωση τα πραγματοποιθέντα έσοδα είναι κάτω από τα € 10 δις, μετρώντας από το 2010 ως σήμερα με βάση τη λίστα του ΤΑΙΠΕΔ.

Η κατ’ επίφαση φιλελεύθερη κριτική

analyst

H θεοποίηση των ξένων, σε συνδυασμό με το σύνδρομο της Στοκχόλμης, είναι τα δύο βασικά εμπόδια που θα μας κρατήσουν για πολλά χρόνια ακόμη στα μνημόνια.

.του Ιάκωβου Ιωάννου

Επικαιρότητα

Υπενθυμίζω ξανά, έχοντας υποστεί μια καινούργια λεκτική επίθεση, πως όλα μπορεί να τα καταπολεμήσει ο άνθρωπος και από όλα είναι σε θέση να βγει νικητής, με μία και μοναδική εξαίρεση: την ανθρώπινη ηλιθιότητα, την οποία έχει περιγράψει με πολύ λίγες αλλά περιεκτικές φράσεις ο F. Copolla. Όσο για το ελληνικό «σύνδρομο της Στοκχόλμης», με την έννοια ότι τα θύματα δικαιολογούν τους θύτες τους αγκαλιάζοντας τους όταν τους πατούν, παρά το ότι οι πράξεις τους κάθε άλλο παρά αιτιολογημένες είναι, δεν νομίζω ότι μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς – εκτός φυσικά από τους αθεράπευτα ηλιθίους.

Για παράδειγμα, έγραψα για τα συνεχή σκάνδαλα διαφθοράς που βλέπουν το φως της δημοσιότητας στη Γερμανία (άρθρο) – σε μία χώρα που είχε το θράσος να ιδρύσει τη Διεθνή Διαφάνεια με έδρα το Βερολίνο και μέλη τους μεγαλύτερους διαφθορείς παγκοσμίως. Αμέσως μετά με κατηγόρησαν ότι σιωπώ για τα χάλια της Ελλάδας, επειδή δεν θέλω να θίξω τα πατριωτικά συναισθήματα κάποιων που δεν καταλαβαίνουν ότι, πατριωτισμός σημαίνει να μάχεσαι για να δώσεις τέλος σε αυτά τα προβλήματα. Πως ισχυρίστηκα ότι, στην Ελλάδα δεν υπάρχει διαφθορά ή τουλάχιστον πως η ύπαρξη διαφθοράς σε άλλα κράτη, όπως στη Γερμανία,  δικαιολογεί τη δική μας!

Επίσης πως στη Γερμανία δικαιούσαι και οφείλεις να μιλήσεις για αυτά τα θέματα, επειδή υπάρχουν Δημοκρατία, διαφάνεια, Θεσμοί και ελεγκτικοί μηχανισμοί, οι οποίοι κάποτε θα ξεσκεπάσουν τα σκάνδαλα – γεγονός που προφανώς σημαίνει κατά τους κατηγόρους μου ότι, στην Ελλάδα δεν δικαιούσαι να μιλήσεις, ενώ δεν υπάρχει τίποτα από τα παραπάνω! Εν τούτοις, κανένας λαός στον πλανήτη δεν κατηγορεί δημόσια τη χώρα του για διαφθορά, φοροδιαφυγή, σκάνδαλα κοκ. τόσο πολύ, όσο οι Έλληνες – με αποτέλεσμα να διασύρεται διεθνώς η Ελλάδα, τελευταία ακόμη και από την κυβέρνηση του 2010, με άμεση συνέπεια να υπαχθεί στο ΔΝΤ και να χρεοκοπήσει.

Γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις γίνονται τζάμπα στην χώρα μας;

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Αμαρτία εξομολογουμένη δεν είναι αμαρτία, αλλά λάθος επαναλαμβόμενο καταντάει βλακεία (στην καλύτερη περίπτωση) ή κρύβει δόλο (στην χειρότερη).

Έτσι η παρούσα κυβέρνηση, συνεχίζοντας την παράδοση Σαμαρά – Παπανδρέου – Παπαδήμου, επανεκκίνησε τις αποκρατικοποιήσεις (που μέχρι πριν ένα χρόνο θεωρούσε ως επαίσχυντη πράξη), ξεπουλώντας σε απίστευτα χαμηλές τιμές περουσιακά στοιχεία του Δημοσίου που θα έπρεπε να θεωρούνται «ιερά κειμήλια» και να μείνουν υπό κρατικό έλεγχο, βοηθώντας στο να μπουν οι βάσεις για την ανάπτυξη στην χώρα μας.

Τα τιμήματα είναι χαμηλά – και αυτό όχι γιατί το λέμε εμείς: Η Cosco πήρε την καταστατική πλειοψηφία του ΟΛΠ δίνοντας 386,5 εκατομμύρια ευρώ, όταν μόνο η αξία των εγκαταστάσεων του λιμανιού είναι 5 δις ευρώ σύμφωνα με ανεξάρτητους εκτιμητές και οι προοπτικές του λιμανιού είναι τεράστιες δεδομένης της θέλησης των Κινέζων (και όχι μόνο) να καταστήσουν τον Πειραιά ως κόμβο εισόδου εμπορευμάτων και των εταιρειών κρουαζιέρας να χρησιμοποιήσουν το λιμάνι ως σημείο έναρξης για κρουαζιέρες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το πρόβλημα δε σταματάει όμως με την Cosco: Η Ferrovie Dello Stato (οι Ιταλικοί Σιδηρόδρομοι) που κρίθηκαν ως πλειοδότης για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, πρόσφεραν 45 εκατομμύρια ευρώ, τη στιγμή που η εταιρεία διαθέτει 25 εκ. ευρώ κεφάλαιο κίνησης και θα λάβει το 2016, 50 εκατομμύρια ευρώ ως κρατική επιδότηση των άγονων σιδηροδρομικών γραμμών – ενώ για την 4ετία 2017-2020 θα εισπράξει επιπλέον 200 εκατομμύρια ευρώ. Τα δε χρέη προς το Δημόσιο (τα οποία αποτελούν κατά την Ε.Ε. «παράνομη κρατική ενίσχυση» λες και υπάρχει στην χώρα μας αντίπαλο δέος στους σιδηροδρόμους και νοθεύεται ο «ανταγωνισμός») σβήνονται με την αποκρατικοποίηση. Αυτά δεν τα λέμε εμείς: τα λέει ο κύριο Φίλιππος Τσαλίδης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας (διορισμένος από τον ΣΥΡΙΖΑ).

Η Βραζιλία και το στοίχημα για ιδιωτικοποιήσεις-μαμούθ

Oι διεθνείς επενδύσεις στην Ελλάδα μπορούν να... περιμένουν, όταν στη χώρα της Λ. Αμερικής ξεκινά ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Οι ενστάσεις των αναλυτών και η ιστορία. 

Γράφει ο Τ. Μίχας.

Αυτή τη στιγμή, το ενδιαφέρον των διεθνών επενδυτών στρέφεται χωρίς αμφιβολία στο πρόγραμμα-μαμούθ ιδιωτικοποιήσεων που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση του Μίκαελ Τέμερ στη Βραζιλία.

Το πρόγραμμα αφορά 57 κρατικές μονάδες που περνάνε στα χέρια του ιδιωτικού τομέα. Μεταξύ αυτών είναι 14 αεροδρόμια, 17 λιμάνια, αυτοκινητόδρομοι, υδρογονάνθρακες καθώς και άλλες σημαντικές δημόσιες επιχειρήσεις, που αναμένεται να αποφέρουν στο κράτος 14 δισ. δολάρια.

Μεταξύ των επιχειρήσεων που πρόκειται να ιδιωτικοποιηθούν είναι η μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας στη Λατινική Αμερική, η Εlectrobras. Πρόκειται για μια εταιρεία της οποίας η ιδιωτικοποίηση έχει τεράστια συμβολική σημασία καθόσον, όπως και η ελληνική ΔEH, ταυτίζεται με την ιδεολογία της καθοδηγούμενης από «το στιβαρό χέρι του κράτους» οικονομικής ανάπτυξης της χώρας.

Με τις ιδιωτικοποιήσεις αυτές η κυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει το δημοσιονομικό έλλειμμα, που φτάνει τα 51 δισ. δολάρια τα έτη 2017 και 2018.

Ομως για πολλούς αναλυτές, στον βαθμό που η κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει τις δημόσιες δαπάνες, η Βραζιλία δείχνει τον δρόμο για ιδιωτικοποιήσεις-μαμούθ.

Η φιλελεύθερη παγίδα

analyst

Αυτό που μας ενδιαφέρει σήμερα στην Ευρώπη είναι το πού μας οδηγεί ο ακραίος καπιταλισμός, ο οποίος επιβάλλεται πλέον από τη Γερμανία σε όλα τα άλλα κράτη με τη βοήθεια της κρίσης χρέους – γνωρίζοντας πως το μεγαλύτερο ελάττωμα του είναι μακράν η απληστία των ανώτατων εισοδηματικών τάξεων.

.

.

«Θεωρούμε γελοίες τις αναφορές στην ανάγκη ιδιωτικοποιήσεων και ξένων επενδύσεων σε χώρες όπως η Ελλάδα, στην οποία διεξάγεται η μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών – αφού δεν πρόκειται να ωφεληθούν ούτε στο ελάχιστο οι Έλληνες, οι οποίοι θα χάσουν ότι έχουν και δεν έχουν παραμένοντας χρεωμένοι στο διηνεκές.

Ντρεπόμαστε επί πλέον για την παγίδα, στην οποία έχουμε οδηγηθεί ως κοινωνία, όσον αφορά επενδύσεις όπως της Eldorado Gold ή αποκρατικοποιήσεις όπως της FRAPORT – όπου επιχειρήσεις που δεν έχουν καμία πρόθεση να τηρήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις εκβιάζουν τη χώρα, τοποθετώντας τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη και το ένα πολιτικό κόμμα εναντίον του άλλου.

Αναγκάζουν δε ακόμη και τους εργαζομένους τους να πολεμούν για τα συμφέροντα τους, εκμεταλλευόμενες τη φτώχεια και την ανεργία στην Ελλάδα – με την έννοια ότι τους στέλνουν έμμεσα στα υπουργεία, για να μη χάσουν τις θέσεις εργασία τους«.

του Αλέξη Ζακυνθινού

Άποψη

Φιλελεύθερος – φίλος με την ελευθερία δηλαδή. Μία πάρα πολύ όμορφη λέξη, η οποία «μιλάει» στο υποσυνείδητο των ανθρώπων, δημιουργώντας τους συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης. Όλοι γνωρίζουν βέβαια πως θυσιάσθηκε ένα μέρος της ελευθερίας με αντάλλαγμα τα οφέλη της διαβίωσης μέσα σε οργανωμένες κοινωνίες – όπως επίσης το ότι, η ελευθερία του ενός φτάνει έως εκεί που ξεκινάει η ελευθερία του άλλου.

Η λέξη τώρα, κατ’ αναλογία το πολίτευμα που την εκπροσωπεί, ο φιλελευθερισμός, έχει μία πολύ θετική απήχηση στους ανθρώπους – ειδικά σε αυτούς που ξέρουν πως, σύμφωνα με τη φιλελεύθερη αντίληψη, ο νόμος που απορρέει από την αστική κοινωνία αναπτύσσεται κατά κάποιον τρόπο «από τα κάτω προς τα επάνω». Η αιτία είναι το ότι, ο σκοπός του φιλελεύθερου νόμου είναι να ανταποκριθεί στις ανάγκες που εκφράζει η κοινή γνώμη – παραμένοντας έτσι όσο το δυνατόν πιο κοντά στις προσδοκίες της. Ως εκ τούτου αποτελεί στην ουσία ένα «φιλολαϊκό πολίτευμα» – με κέντρο βάρους την αστική τάξη.

Έξοδος στις αγορές ή «εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις»;

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Το μαντεύουμε: θα τις περάσουμε τις επόμενες μέρες, περιμένοντας να δούμε αν οι – τακτικές πλέον - διαρροές/πληροφορίες/εκτιμήσεις περί καλοκαιρινής, δοκιμαστικής εξόδου στις αγορές θα γίνει πραγματικότητα ή όχι. Αν δηλαδή οι συνθήκες υπερπληθώρας κεφαλαίων στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων που αποζητούν με κάθε τρόπο μιαν απόδοση/ένα επιτοκιάκι (σε σημείο να «καταπίνουν» 100ετή ομόλογα Αργεντινής, χθες-προχθές χρεοκοπημένης), συν η τεχνική βοήθεια των νέων μας συμβούλων Rothschild (του Γαλλικού κλάδου: Ροσσίλντ, όχι Ροθστσάϊλντ για όσους προσέχουν την λεπτομέρεια), θα κάνουν την Κυβέρνηση να πάρει τώρα το ρίσκο μιας προ-δοκιμαστικής εξόδου, ή μάλλον επανόδου στις αγορές. Ή αν, αντιθέτως, θα το φοβηθεί και θα ακολουθήσει την πιο προσεκτική/σταδιακή προσέγγιση (the path of caution, που λέγαν οι παλιοί των αγορών: οι πιο καινούργιοι τα θεωρούν αυτά αραχνιασμένα…) την οποία φάνηκε να υποδεικνύει ο Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM – αλλά και ο ημέτερος Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος χθες-προχθές συνιστούσε/συμβούλευε να προηγηθούν μερικές «εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις»;

Δεν θα μπούμε στην λογική της μέχρι τέλους μαντεψιάς. Παίζει το πολιτικό, παίζει ήδη και η πορεία για έξοδο από την διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, παίζουν και οι σύμβουλοι! Μένουμε σε δυο παρατηρήσεις για το ενδεχόμενο να πατηθεί το κουμπί «έξοδος στις αγορές». Και σε δυο αντίστοιχες για την προσέγγιση «πρώτα εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις» (ως ζαχαρίτσα/sweetener της όρεξης των αγορών για μετά κάποιους μήνες).

Η άτρωτη καγκελάριος και η γερμανική Ευρώπη

analyst

Photo: Peter Schrank

Δεν έχει νόημα η αλλαγή της κ. Merkel  με τον κ. Schulz, πόσο μάλλον εάν βρεθεί κάποια λύση και στο θέμα της Ιταλίας, όπου προωθείται ξανά ο έμπιστος της κ. Renzi – ενώ ο κ. Σόιμπλε φαίνεται πρόθυμος να αποδεχθεί κάποιες παραχωρήσεις όσον αφορά το χρέος της Ελλάδας, αρκεί να υπάρξουν τα αναγκαία προσχήματα.

του Ιάκωβου Ιωάννου

Άποψη

Λίγο πριν την τελική ευθεία των εθνικών εκλογών, ακριβώς στη σωστή χρονική στιγμή, η γερμανική αξιωματική αντιπολίτευση βρέθηκε εκεί ακριβώς που τη θέλει η καγκελάριος: με την πλάτη στο χώμα. Η ίδια εκτοξεύθηκε ξανά στην κορυφή με τρεις συνεχόμενες νίκες, καθώς επίσης με πολύ καλές δημοσκοπήσεις – ενώ φαίνεται πως αντί να την βλάψει, την ωφέλησε σε πολύ μεγάλο βαθμό η υποψηφιότητα του κ. Schulz, αφού είναι καλύτερα να κερδίζει κανείς έναν θεωρητικά ισχυρό αντίπαλο, παρά έναν αδύναμο.

Μετά τη χαοτική της πολιτική λοιπόν στο θέμα της μετανάστευσης, καθώς επίσης μετά τις εκλογικές ήττες της το περασμένο έτος, το BREXIT και τις πρόσφατες προσβολές που εισέπραξε από τον κ. Trump, πέτυχε μία τεράστια νίκη στη Ρηνανία Βεστφαλία, κατατροπώνοντας κυριολεκτικά το σοσιαλιστικό κόμμα – οπότε δικαιωματικά της ανήκει ο τίτλος της ισόβιας καγκελαρίου, τον οποίο στήριξε στις οικονομικές επιτυχίες της χώρας της (άρθρο).

Πώς δικαιολογείται ο θρίαμβος της; Από το ισχυρό της χαρακτηριστικό, το οποίο δεν είναι άλλο από τη σταθερότητα της. Από το ότι δεν επηρεάζεται ποτέ από τις δημοσκοπήσεις όσον αφορά τις αποφάσεις της, έχει συνέπεια και συνέχεια, ενώ ασκεί πολιτική με πράξεις και όχι με λόγια – μέσω της διακυβέρνησης της. Ψύχραιμη, ρεαλίστρια και πανταχού παρούσα, δεν έχει μεγάλες δικές της ιδέες ή μεταρρυθμιστικά προγράμματα,  ενώ θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει κανείς ως μία ορθολογική διαχειρίστρια των κρατικών υποθέσεων, παρά ως μία προικισμένη πολιτικό – κάτι που όμως δεν την ενοχλεί καθόλου.

Κλασικά Ελληνικό

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Τι μάθαμε από τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για την κύρωση της σύμβασης στο Ελληνικό; Πολλά για το ιδεολογικό και το δράμα το υπαρξιακό. 

Από το 2010 άλλες δύο κυβερνήσεις βασανίστηκαν από «τα μέτρα που δεν ταιριάζουν στη φυσιογνωμία του κόμματος». Διότι τα κόμματα δημιουργήθηκαν για λειμώνες και όταν έπεσαν πάνω στους χειμώνες μάδησαν σαν τις ανεμώνες.

Πώς το ‘πε ο υπουργός Οικονομικών; «Ιστορικά στην Ευρώπη, η Αριστερά πηγαίνει καλά, όχι όταν χειροτερεύει ο οικονομικός δείκτης, αλλά όταν αρχίζει να ανεβαίνει. Ο κόσμος φοβάται όταν χειροτερεύουν οι οικονομικοί δείκτες και έχει συντηρητικά αντανακλαστικά. Εμπιστεύεται την Αριστερά όταν ανεβαίνει ο οικονομικός δείκτης, γιατί ξέρει ότι θα διαχειριστεί την ανάπτυξη με πιο δίκαιο τρόπο».

Η Δεξιά δηλαδή θέλει... την κρίση της και η Αριστερά την άνοιξη. Ενδεχομένως, αλλά πού κολλάει το Ελληνικό; Ίσως, γιατί λόγω ονομασίας μάς αναγκάζει να ξαναθυμηθούμε ότι αν ο ρεαλισμός των καταστάσεων μας πέφτει βαρύς, μπορούμε να τον δούμε ως διέξοδο προς το... σουρεαλισμό. 

Η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, πάλι

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Α. Δ. Παπαγιαννίδη
skbllz@hol.gr

Θα επαναφέρουμε σήμερα ένα ιδιαίτερο σημείο από την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ - και μάλιστα από τη συνέντευξη Τύπου (που, πολιτικά, μονοπωλήθηκε από τις τοποθετήσεις/αντιπαραθέσεις γύρω από τις άδειες των καναλιών και την -παραδοσιακή- κόντρα ηγεσίας με την αξιωματική αντιπολίτευση).

Α. Δ. Παπαγιαννίδης.

Αναφερόμαστε στην τοποθέτησή του γύρω από τις ιδιωτικοποιήσεις, την προοπτική του Υπερταμείου: του τέθηκε το ερώτημα από δημοσιογράφο με άμεσο αντικείμενο το αν ο νυν πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ -ο Στέργιος Πιτσιόρλας- έχει την εμπιστοσύνη του, ιδίως στις αντιπαραθέσεις με υπουργούς όπως ο Πάνος Σκουρλέτης. αλλά και γενικότερα κατά πόσον η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων συνεχίζει να εκφράζει την κυβέρνηση.

Η απάντηση Τσίπρα έκανε το αναμενόμενο: διαβεβαίωσε ότι η πολιτική ασκείται -ιδιαίτερα σ’ αυτόν τον τομέα- συλλογικά από την κυβέρνηση, συνεπώς και οι αποφάσεις που λαμβάνονται τη δεσμεύουν στο σύνολό της. Προσπέρασε (επίσης αναμενόμενο) το προσωπικό ζήτημα, στηρίζοντας πάντως τη δραστηριοποίηση Πιτσιόρλα.

Όμως, έκανε και κάτι πιο ουσιαστικό: εξήγησε ότι, επειδή υπάρχουν σημαντικές κινήσεις που θα γίνουν στην τωρινή φάση -φάση αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας και όχι εκποίησης, με το προϊόν να μοιράζεται μεταξύ χρηματοδότησης της ανάπτυξης και αποπληρωμής του χρέους (σε αντίθεση με τώρα, επί ΤΑΙΠΕΔ, που ό,τι επιτευχθεί κατευθύνεται στο χρέος)- μεγάλη σημασία έχουν πλέον οι μέθοδοι με τις οποίες θα γίνουν οι εφεξής κινήσεις. Οι διαγωνιστικές διαδικασίες δηλαδή.

Πόσα είναι και που πάνε τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων 2011-2016

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Έρευνα: Σταύρος Β. Τσίπρας – Δικηγόρος

Το θέμα των πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου είχε τεθεί εξαρχής από τους δανειστές της Ελλάδας ως σημαντικό για την διαχείριση του δημοσίου χρέους ήδη με το λεγόμενο πρώτο μνημόνιο [1]. Στην αρχή (το 2010) ο στόχος που τέθηκε ήταν ένα (1) δισεκατομμύριο ευρώ/ανά έτος για την περίοδο 2013-2015. Στο πλαίσιο αυτό ιδρύθηκε το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ.) το καλοκαίρι του 2011. Στην ίδρυση και τα βασικά χαρακτηριστικά του ΤΑΙΠΕΔ είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση μας [2].

Κατόπιν το 2011 σύμφωνα και με την αιτιολογική έκθεση του λεγόμενου μεσοπρόθεσμου του 2011 [3], ο στόχος αυτός ανέβηκε στα 50 δις ευρώ για τα έτη 2011-2015 (ο οποίος δεν έχει ούτε κατά προσέγγιση πραγματοποιηθεί). Ειδικότερα υπήρχε δέσμευση εκ μέρους της τότε κυβέρνησης για τη συγκέντρωση εσόδων από αποκρατικοποιήσεις ύψους:

• 5 δισ. ευρώ το 2011, καθώς και
• σωρευτικά 15 δισ. ευρώ έως το 2012 και
• 50 δισ. ευρώ έως το 2015.

Ξανά το …”Μονοπώλιο του Άλατος” στους δανειστές της Χώρας!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Δυστυχώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται!

Την πώληση ως και του συνόλου των μετοχών του Δημοσίου στην εταιρεία “Ελληνικές Αλυκές ΑΕ” αποφάσισε η κυβέρνηση, 115 χρόνια μετά την παραχώρηση στον Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο των εσόδων του κρατικού μονοπωλίου στο αλάτι και 25 έτη έπειτα από την αποπληρωμή, του μετά τον Τρικούπη χρέους. Σύμφωνα με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ανατίθεται στο υπουργείο Οικονομικών να κάνει διαγωνισμό για να προσλάβει χρηματοοικονομικούς, τεχνικούς και νομικούς συμβούλους για τις ανάγκες “αξιοποίησης” του ποσοστού του Δημοσίου στην εταιρεία, που φτάνει το 55%.

Σε αποκρατικοποιήσεις – ΦΠΑ, «κολλάει» τώρα η συμφωνία

Σχέδιο προσέγγισης με συμφωνία-προθάλαμο, παρουσίασε σε διευρυμένη σύσκεψη του προεδρείου της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός. Μουδιασμένη υποδοχή και έντονος προβληματισμός.

Δεν ξεσήκωσε και …ρίγη ενθουσιασμού η ενημέρωση που πραγματοποίησε στο διευρυμένο Προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, όπου συμμετείχε ο γραμματέας του κόμματος Τ.Κορωνάκης, ο υπουργός Συντονισμού Αλ.Φλαμπουράρκης καθώς και ο υπεύθυνος οικονομικών Α.Καλύβης.Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, περιέγραψε την εντονότατη δυσκολία της διαπραγμάτευσης και την πιθανότητα να υπάρξει μία ακόμη συμφωνία – γέφυρα, άμεσα, ώστε μετά τον Ιούνιο να ξεκινήσουν οι επαφές για μια συνολική συμφωνία που θα περιέχει και το ζήτημα του δημόσιου χρέους. Η συνεδρίαση ήταν πολύωρη και ζητήθηκαν πάρα πολλές διευκρινίσεις, δείγμα του εντονότατου προβληματισμού που επικρατεί.

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Τα ζητήματα που αφορούν το ασφαλιστικό και τα εργασιακά έχουν κατά κάποιον τρόπο «σαλαμοποιηθεί» στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, με το ζήτημα της λήψης συγκεκριμένων μέτρων να μετατίθεται για το φθινόπωρο. ‘Όμως αγκάθι για την υπογραφή άμεσης συμφωνίας αποτελεί – σύμφωνα με πληροφορίες- το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Δεν έχει βρεθεί κοινός τόπος με τους δανειστές ούτε στο θέμα του εύρους των περιουσιακών στοιχείων που θα «μπούν» στις διαδικασίες «αξιοποίησης του δημόσιου πλούτου», ούτε στο ζήτημα των διαδικασιών που θα ακολουθηθούν ούτε και στο θέμα της διάθεσης των κονδυλίων που θα προκύψουν. Να υπενθυμίσουμε ότι η ισχύουσα νομοθεσία για την αναβάθμιση του ΤΑΙΠΕΔ, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μέρος των χρημάτων αυτών να χρησιμοποιηθει για την εξυπηρέτηση του χρέους.