Το κουαρτέτο του Γ΄ Μνημονίου

The Crypt of Banking News

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου

Και τα κρουστά ξεκίνησαν να παίζουν...καθώς οι μεταρρυθμίσεις του Γ΄ Μνημονίου πρέπει να ξεκινήσουν τον τραγούδι και να ξεκινήσει ομαλά η νέα διαπραγμάτευση! Στο τραγούδι ο νέος Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, στα πλήκτρα και κρουστά συνοδεύουν το πλέον γνωστό σε όλους μας οικονομικό "κουαρτέτο" των ελεγκτών.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα τεθούν το νέο μισθολόγιο που θα ισχύσει από 1/1/2016, τα "κόκκινα" δάνεια και οι πλειστηριασμοί, το προσχέδιο του Προϋπολογισμού που θα κατατεθεί στις 5 Οκτωβρίου καθώς επίσης και η πλήρη εφαρμογή αγοράς - πώλησης μέσω του ΟΟΑΣΑ. 

Μέσα σ΄αυτό το χρονικό περιθώριο αξίζει να σημειώσουμε ότι κλείδωσε η παράταση για τη δημοσίευση των εξαμηνιαίων οικονομικών καταστάσεων των ελληνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, δηλαδή έως το τέλος του Οκτώβρη. Με υπουργική απόφαση ο Υπουργός Οικονομικών ανταποκρίθηκε στο αίτημα των ιδρυμάτων για παράταση μέσω εγγράφου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και ακολούθησε εισήγηση του στο Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας. 

Πώς θα δημιουργήσουμε το Ελληνικό Ταμείο Ανάπτυξης (Greek Growth Fund)

Από την αρχή της κρίσης πίστευα ακράδαντα ότι δεν θα λειτουργούσε ο αυτοματισμός ισορροπίας προσφοράς-ζήτησης στην αγορά εργασίας. Και αυτό γιατί δεν θα λειτουργούσε το νεοκλασικό υπόδειγμα ισορροπίας στην ζήτηση χρήματος. Κοινώς, δεν πίστευα ότι η εσωτερική υποτίμηση και η πτώση των μισθών θα γεννούσε επενδύσεις, παραγωγή, απασχόληση.

Ο δανεισμός της χώρας από ΕΕ και ΔΝΤ δεν μας έδινε το δικαίωμα εδώ και 5 χρόνια να δανειστούμε από τους δυο κατ εξοχήν αναπτυξιακούς πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας: την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων( ΕτΕπ) και την Παγκόσμια Τράπεζα.

του Ηλία Καραβόλια

Ήταν Απρίλιος του 2011 όταν έγραψα με συνάδελφο οικονομολόγο σε ξένο site ένα άρθρο σχετικό με την διαδικασία τιτλοποίησης της δημόσιας περιουσίας- με τις τότε αποτιμήσεις να είναι υψηλότερες από τις σημερινές- και με στόχο την "σταδιακή ανταλλαγή" (swap) μεταξύ χρέους και αξιοποίησης ακινήτων/ επιχειρήσεων του δημοσίου.

Από την αρχή της κρίσης πίστευα ακράδαντα ότι δεν θα λειτουργούσε ο αυτοματισμός ισορροπίας προσφοράς-ζήτησης στην αγορά εργασίας. Και αυτό γιατί δεν θα λειτουργούσε το νεοκλασικό υπόδειγμα ισορροπίας στην ζήτηση χρήματος. Κοινώς, δεν πίστευα ότι η εσωτερική υποτίμηση και η πτώση των μισθών θα γεννούσε επενδύσεις, παραγωγή, απασχόληση. Και αυτό γιατί το αόρατο χέρι που επικαλούνται οι οπαδοί της πλήρους απορρύθμισης των αγορών είναι πραγματικά... αόρατο (δεν υπάρχει δηλαδή).

Ο δανεισμός της χώρας από ΕΕ και ΔΝΤ δεν μας έδινε το δικαίωμα εδώ και 5 χρόνια να δανειστούμε από τους δυο κατ εξοχήν αναπτυξιακούς πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας: την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων( ΕτΕπ) και την Παγκόσμια Τράπεζα.Σήμερα, ένα από τα βασικά μας ζητούμενα για βελτίωση των εμπροσθοβαρών όρων της συμφωνίας που πετύχαμε κρίνω ότι πρέπει να είναι η δυνατότητα πρόσβασης μας σε αυτούς τους υπερεθνικούς οργανισμούς χρηματοδότησης. 

Κάτι τέτοιο δεν έρχεται σε σύγκρουση με την δημιουργία Ταμείου Εγγυοδοσίας που περιλαμβάνει η πρόσφατη συμφωνία με τους δανειστές (στην οποία πέτυχε ο πρωθυπουργός να μην λειτουργεί όπως το ΤΑΙΠΕΔ και μάλιστα με έδρα στο Λουξεμβούργο). Οφείλουμε να προετοιμαστούμε με συγκεκριμένο παράλληλο σχέδιο "επιτάχυνσης επενδύσεων" που θα είναι ικανό να σταθεί ως εναλλακτικό χρηματοδοτικό εργαλείο ανάπτυξης.Κρίσιμο ρόλο εδώ παίζει η εμπλοκή του Υπουργείου Εξωτερικών και του στρατηγικού σχεδιασμού του για παρουσία "οικονομικών διπλωματών" σε διεθνή χρηματοοικονομικά κέντρα και ταυτόχρονα σε πόλεις με παρουσία ισχυρών οικονομικά παραγόντων της ομογένειας.

Έρχεται η πρώτη αξιολόγηση του μνημονίου - Στο «τραπέζι» η εκταμίευση 2+1 δισ. ευρώ

Το Ποντίκι

Στην τελική ευθεία εισέρχεται η διαδικασία της 1ης αξιολόγησης της οικονομίας στο πλαίσιο του Μνημονίου, καθώς από το τέλος αυτής της εβδομάδας αναμένεται και η άφιξη των πρώτων τεχνικών κλιμακίων από τους θεσμούς. Η πορεία και η ολοκλήρωση της συγκεκριμένης αξιολόγησης, συνδέεται ευθέως τόσο με την εκταμίευση της υποδόσης των 2+1 δισ. ευρώ, όσο και με τη συμφωνία για τη διευθέτηση του χρέους.

Σύμφωνα με τον έως τώρα προγραμματισμό από την πλευρά των θεσμών, έως το τέλος αυτής της εβδομάδας ή το αργότερο στις αρχές της άλλης, θα αφιχθούν στην Ελλάδα τα δύο πρώτα τεχνικά κλιμάκια, με αντικείμενο τα δημοσιονομικά και τα τραπεζικά ζητήματα. Θα ακολουθήσουν άλλα δύο κλιμάκια, τα οποία θα ασχοληθούν με θέματα ενεργειακής πολιτικής και δημόσιας διοίκησης.

«ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΕΧΩ ΓΙΑ ΜΕΤΑ…»

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*

Η επόμενη μέρα είναι εδώ, σιδηρόφρακτη όπως το μνημόνιο – όμως με μια παράδοξη σχέση με το μέλλον, καθ’ ότι, παρ’ ότι επόμενη διαβαίνει τον χρόνο ανάποδα και οδηγεί τη χώρα πίσω σε καθεστώς παλαιοαποικιοκρατίας, «κανονιοφόρων» και «αντιβασιλείας».

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαχειριστής του νέου Καθεστώτος Εντολής προσαρμόζεται. Στρίβει προς τα δεξιά. Και πολιτικώς και ιδεολογικώς. Όσον θα περνά ο καιρός η Αριστερά (που γονάτισε) θα γίνεται ένα διαρκές ντεζαβού της Δεξιάς  (που επέρχεται). Και ώσπου να παλινορθωθεί πλήρως η Δεξιά, θα μεταλλάσσεται σε Δεξιά το κομμάτι εκείνο της Αριστεράς

που ως τώρα νομιμοποίησε την εν γένει πολιτική της δεξιάς στη χώρα, δηλαδή του μονοκομματικού δικομματισμού, με τα ιδιαίτερα μάλιστα χαρακτηριστικά που αυτός έλαβε την τελευταία 20ετία, όταν η ώσμωση της σοσιαλδημοκρατίας με τον νεοφιλελευθερισμό οδηγούσαν στην πιο ακροδεξιά πολιτικήπου εφαρμόσθηκε στην Ελλάδα και την Ευρώπη από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κι ύστερα.

Η δεξιά στροφή του ΣΥΡΙΖΑ στο πολιτικό επίπεδο ήδη προαναγγέλλεται και σχετίζεται με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 155 εδρών. Το έργο (μνημόνιο) που έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ είναιβαρύ, θα έχει κόστος και ήδη το Μαξίμου ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα μιας όλο και πιο πιθανής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ της κυρίας Γεννηματά, του κ. Βενιζέλου και του κ. Λοβέρδου. Ταυτοχρόνως το φλερτ Τσίπρα με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και το πιθανό πλέον πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ στην ευρωσοσιαλιστική ομάδα, θα ανοίξει τον δρόμο για το τρίτο και τελευταίο στάδιο μιας τριετούς τουλάχιστον διακυβέρνησης βασισμένης στην παρούσα βουλή, που θα είναι ο «μεγάλος συνασπισμός». Διότι το μνημόνιο θα πρέπει να τελειωθεί χωρίς να πάμε σε νέες εκλογές. Αν αυτός ο σχεδιασμός ευοδωθεί, το πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασίες πρώτα με το ΠΑΣΟΚ κι ύστερα με τη ΝΔ θα είναι ένας «εξευρωπαϊσμός» με τις ευλογίες αλλά και τη διαρκή επιτήρηση του Βερολίνου, των τροϊκανικών «θεσμών» και του εφ’ ημάς Υπερπρωθυπουργού (ή Υπατου Αρμοστή, ή Ανθυπάτου, ή Γκαουλάιτερ, ό, τι προαιρείσθε αναλόγως των ιστορικών σας… προτιμήσεων)

Για την επιτυχία της πολιτικής στροφής είναι απαραίτητη και η ιδεολογική στροφή. Δαιμονοποιήσαμε το μνημόνιο έλεγε ο κ. Δραγασάκης, ο λαός νομιμοποίησε το μνημόνιο λέει τώρα ο κ. Γιώργος Τσίπρας. Πράγματι ο κ. Αλέξης Τσίπρας

«ξεμπέρδεψε με το παλιό» (τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ) και στήνει «το νέο» (την παλινόρθωση της Δεξιάς). Η αριστερή ιδεολογία του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς διαχέεται σε μια διαχείριση της δυστυχίας μας με φραπέδες και ψέματα.

E=mc²: Η εξίσωση που άλλαξε τον κόσμο

Νέα Κρήτη

Σαν σήμερα στις 27 Σεπτεμβρίου του 1905 Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν διατυπώνει την ειδική θεωρία της σχετικότητας και την περίφημη εξίσωσή του Ε=m.c², σε άρθρο του στο γερμανικό περιοδικό Χρονικά της Φυσικής.

Στην αρχή του 20ού αιώνα, η επιστήμη εμπιστευόταν απόλυτα τους νόμους της κίνησης του Νεύτωνα και τα περισσότερα ερωτήματα της Φυσικής έμοιαζαν να έχουν απαντηθεί, εκτός από την υπόθεση του αιθέρα.

Αυτά έως το 1905, μια χρονιά-ορόσημο για τη Φυσική, στη διάρκεια της οποίας ο Αλμπερτ Αϊνστάιν παρουσίασε την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας που έμελλε να επανακαθορίσει τον τρόπο που συνολικά αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας δημοσιεύτηκε αρχικά στο γερμανικό περιοδικό «Annaleder Physik» με τον τίτλο «Επί της ηλεκτροδυναμικής κινουμένων σωμάτων» και στηρίχτηκε σ" ένα δοκίμιο που είχε συντάξει ο Αϊνστάιν όταν ήταν μόλις 16 ετών.

Στον νέο κόσμο της Σχετικότητας, η εξίσωση E=mc² (η ενέργεια ισούται με τη μάζα επί την ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο) ανέτρεπε τη Νευτώνεια προσέγγιση, γκρεμίζοντας ολόκληρο το νοητικό και λογικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο είχαν βασιστεί οι τεχνικές μετρήσεις του χρόνου και του μήκους.

Πριν παρουσιαστεί η E=mc² ο κόσμος είχε βολευτεί μέσα στον απόλυτο χώρο και στον απόλυτο χρόνο.

Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με τον χωρο-χρόνο της Σχετικότητας, όπου ο χώρος και ο χρόνος δεν καθορίζονται αλλά είναι υφασμένοι θεμελιακά.

Οι αόρατες (;) πτυχές του θριάμβου

του Γιώργου Μαργαρίτη*

Σε πρώτη ανάγνωση επρόκειτο για θρίαμβο! Θρίαμβο όλων των πολιτικών συνταγών που συνδιαμόρφωσαν το πλέγμα των μνημονιακών «διομολογήσεων» τα προηγούμενα χρόνια, πλέγμα μέσα στο οποίο παγίδευσαν τον λαό και τη χώρα μας. Θρίαμβο επίσης εκείνων που άλλα υπόσχονταν, άλλα εννοούσαν και τελικά άλλα έπρατταν, διαμορφώνοντας την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά της απόλυτα προσαρμοσμένης –στη θέληση των ισχυρών– πολιτικής.

Η πολιτική ανηθικότητα επιβραβεύτηκε, ο αμοραλισμός δικαιώθηκε, χωρίς αυτό να αποτελεί καινοτομία στον χώρο της αστικής πολιτικής. Οι παλαιότεροι είχαν γνωρίσει το αυτό σενάριο –σε πιο ήπια, είναι αλήθεια, εκδοχή- τον καιρό του ανατέλλοντος ΠΑΣΟΚ.

Η προαναγγελία του Δεκαπενταύγουστου, η υπερψήφιση ενός «Μνημονίου» από τον εκπληκτικό αριθμό των 222 βουλευτών, έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου καθεστώς. Και με αυτό το καθεστώς θα πρέπει να πορευτεί ο λαός μας στους μήνες, ίσως στα χρόνια, που έρχονται. Το αύριο που όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του, υποσχέθηκαν είναι εδώ. Και πρόκειται για αύριο ελπιδοφόρο για τους νεόπλουτους της κρίσης, ελάχιστα υποσχόμενο για τα θύματα της ίδιας αυτής εποχής.

Σε δεύτερη ανάγνωση, όμως, η λάμψη του θριάμβου κηλιδώνεται. Οχι, δεν πρόκειται για τις ανησυχίες των μνημονιακότερων των μνημονιακών, μήπως η νέα κυβέρνηση αποτύχει στην εφαρμογή των προβλεπόμενων «μέτρων». Η υπόθεση πλέον έχει κλειδωθεί πολύ καλά και ελάχιστα περιθώρια αφήνει για παρεκτροπές, εκούσιες ή ακούσιες παρανοήσεις. Οι κηλίδες δημιουργούνται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό του συστήματος.

ΕΑΜ: “… ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΦΩΤΕΙΝΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ…”

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Χτες συμπληρώθηκαν 74 χρόνια από την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, του ΕΑΜ.

Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ. Ήδη από τις 1 - 3 Ιούλη του 1941, κατά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, προσδιορίστηκε με ως άμεσο επιτακτικό καθήκον για το Κόμμα, το λαό και τις οργανώσεις του η συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής απελευθέρωσης.

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας - έλεγε η απόφαση της Ολομέλειας - καλεί τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του, σ' ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης» με στόχους

• το διώξιμο της γερμανοϊταλικής κατοχής από την Ελλάδα,
• την ανατροπή της κυβέρνησης - οργανέτου τους,
• την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα,
• το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης απ' όλα τα κόμματα, που θ' αποκαταστήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού, θα του εξασφαλίσει ψωμί και δουλειά, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση και θα υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Ελλάδας από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική δύναμη.

Πρώτη έκφραση του καλέσματος του ΚΚΕ ήταν στις 16 Ιούλη του '41 η δημιουργία του Εργατικού ΕΑΜ. Το ΕΕΑΜ έθεσε ως στόχους του να οργανώσει την εργατική τάξη, τόσο για τις καθημερινές διεκδικήσεις και ανάγκες της, όσο και για την απαλλαγή της από τον κατακτητή μέσω της συγκρότησης ενός πανελλαδικού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.

Στις αρχές Σεπτέμβρη 1941, συγκλήθηκε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποφάσισε την επιτάχυνση των διαδικασιών συγκρότησης του ΕΑΜ .

«Είναι καιρός - τονιζόταν στην απόφαση της Ολομέλειας - να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».

Στη βάση αυτής της απόφασης, εντός του ίδιου μήνα, το ΕΑΜ γίνεται πραγματικότητα στις. 27 Σεπτέμβρη 1941

Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο '21». Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα».

O ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΑ ΣΑΡΩΣΕ ΟΛΑ!

iskra

Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ξεπέρασε και τις πιο αισιόδοξες για τον ΣΥΡΙΖΑ προβλέψεις το ποσοστό που συγκέντρωσε στις βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής. Το35,46% που πήρε και κυρίως οι 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέστησαν εκ νέου τον Τσίπρα ικανό να σχηματίσει όποια κυβέρνηση θελήσει – ακόμη και με τον …Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος μπήκε με άνεση στη Βουλή, ενώ ηΛΑΕ του Παναγιώτη Λαφαζάνη έμεινε απέξω οριακά! Θεωρητικά, τη δυνατότητα αυτή την είχε φυσικά κοινοβουλευτικά ο Αλέξης Τσίπρας και μετά τις εκλογές της 25ης του Γενάρη, όταν είχε πάρει 36,34% και 149 βουλευτικές έδρες.  

Τότε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε αντιμνημονιακό κόμμα και το μόνο άλλο αντιμνημονιακό κόμμα που υπήρχε στη Βουλή ήταν οι ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου. Τώρα που, κάτω από τη στραγγαλιστική πίεση των Γερμανών, ο πρωθυπουργός πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο υπογράφοντας το «Μνημόνιο Τσίπρα», έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες σχηματισμού κυβέρνησης. Πέρα από τους ΑΝΕΛ που τον συνόδευσαν στον μνημονιακό κατήφορο της προηγούμενης κυβέρνησης, υπάρχουν τέσσερα τουλάχιστον ακόμη μνημονιακά κόμματα στη νέα Βουλή – η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και οΛεβέντης. Με τα κόμματα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση ακόμη και με το καθένα χωριστά! Εννοείται, βέβαια και με όποιο συμβιβασμό θελήσει, με τελικό αποτέλεσμα πάντα μια μνημονιακή κυβέρνηση. Το γεγονός ότι ο Τσίπρας έκανε τις εκλογές πριν το «Μνημόνιο Τσίπρα» έχει οικονομικές επιπτώσεις στην τσέπη οποιουδήποτε κοινωνικού στρώματος ή κοινωνικής ομάδας συνέτεινε τα μέγιστα στον εκλογικό θρίαμβο του ΣΥΡΙΖΑ, η έκταση του οποίου ανέτρεψε όλες τις προβλέψεις και εκτιμήσεις για το ποσοστό που θα συγκέντρωνε.  

''Η Κομματική παρακμή, σε πολιτική κρίση και υποβάθμιση Πολιτεύματος'

Νέα Κρήτη

Τα κόµµατα είναι θεσµοί πολιτικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, που εξ ορισµού αποζητούν τη διεύρυνση των (δηµοκρατικών) ορίων του πολιτικού συστήµατος.

Του Σπύρου Μαγκουφάκη*

Ταυτόχρονα όµως τα κόµµατα µε την ικανότητά τους να µετατρέπουν κοινωνικά και πολιτικά αιτήµατα σε κυβερνητικό πρόγραµµα είναι και διαχειριστές της κρατικής εξουσίας.

Με αυτή την έννοια η φύση των κοµµάτων είναι διττή. Από την µια τα κόµµατα είναι φορείς ρήξης και ανατροπής και από την άλλη φορείς ενσωµάτωσης.

Το πολιτικό και κομματικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δείχνει να καταρρέει. Φαντάζει πολιτικά απαξιωμένο, ενώ πασχίζει εν μέσω κρίσης και πολιτικής σύγχυσης να ανασυνταχθεί.

Το σημαντικό μάλιστα και ενδιαφέρον της παρούσας συγκυρίας είναι ότι, την ίδια στιγμή που το πολιτικό σύστημα κλονίζεται, συμπαρασύρει μαζί του την υποβάθμιση της δημοκρατικής, κοινοβουλευτικής νομιμότητας και το πολίτευμα υπολειτουργεί ή παραβιάζεται σε μεγάλο βαθμό. Η βαθειά και πρωτοφανής οικονομική και κοινωνική κρίση μετατράπηκε σε πολιτική ή συνταγματική κρίση και σε ακυβερνησία. Η σοβαρή δοκιμασία του πολιτικού συστήματος έθιξε την ομαλή λειτουργία του κοινοβουλευτικού συστήματος και οδηγεί με γρήγορους ρυθμούς σε ουσιαστική ακυβερνησία.

Η Μεταπολίτευση λήγει με την πλήρη απαξίωση του υπάρχοντος πολιτικού και κομματικού συστήματος, ενός συστήματος που χάρισε, ωστόσο, στην κοινοβουλευτική δημοκρατία του 1975, χάρις στη δημιουργία μαζικών κομμάτων και στην ανάδυση από τις εκλογές πειθαρχημένων κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών, ομαλότητα και σταθερότητα.

Το Ελληνικό παρακράτος της οικογενειοκρατίας!

Ελλάδα Σήμερα

Mε αφορμή την εκλογή προέδρου στην ΝΔ, και το δημοσίευμα ότι τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο ανιψιός του Κώστακη του Καραμανλή θα θέσουν υποψηφιότητα για το χρίσμα, μας προκαλoύν για μια αναδρομή στις διασημότερες πολιτικές οικογένειες που μονοπωλούν τα βουλευτικά έδρανα και τους υπουργικούς θώκους για περισσότερα από 80 χρόνια τώρα.

Λόγω του μεγάλου όγκου και των πολλών οικογενειών που λυμαίνονται τον πολιτικό βίο, θα κάνουμε αυτό το άρθρο τριλογία, σαν τον Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Άλλωστε είναι παράλληλοι οι βίοι και τεράστιες οι ομοιότητες μεταξύ τους.

Κυρίες και κύριοι, η Αγία Ελληνική Οικογένεια.

Γιατί σε αυτόν τον τόπο κανείς δεν πάει χαμένος αν έχει το σωστό επίθετο.

Πάρτε βαθιά ανάσα.
Ξεκινάμε.

Βαρβιτσιωτέικο

Πάλια πολιτική οικογένεια εκ Λακωνίας ορμώμενη. 

Ο συνονόματος παππούς του σημερινού υπουργού Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, υπήρξε ο δικηγόρος των δωσίλογων και συγκεκριμένα του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, μετά την Απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ναζιστικό ζυγό. Η υπεράσπιση και ο ζήλος του γενάρχη Βαρβιτσιώτη συν την αλλαγή των συσχετισμών στις συμμαχίες των Άγγλων με τους πρώην συνεργάτες των Ναζί, ώστε από κοινού να εξοντώσουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, πέτυχαν την αθώωση του 90% των κατηγορουμένων για δωσιλογισμό. Μετά την απελευθέρωση, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του όντας βουλευτής (1946-1950) του Λαϊκού Κόμματος του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, το οποίο συγχωνεύτηκε το 1958 με την Ε.Ρ.Ε. (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση) του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Απεβίωσε το 1960.

Ο υιός του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και πατέρας του σημερινού βουλευτή και υπουργού Μίλτου,Ιωάννης Μ. Βαρβιτσιώτης, υπήρξε για χρόνια φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, εξελέγη με την πρώτη υποψηφιότητά του το 1961 βουλευτής με την Ε.Ρ.Ε. (επανεκλεγείς στις εκλογές του 1963 και 1964 αλλά και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν), με την βοήθεια του φίλου του, Γεωργίου Ράλλη, μετέπειτα αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργού καθώς επίσης και  υιού του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, εμπνευστή και ιδρυτή των δωσιλογικών Ταγμάτων Ασφαλείας.

Volkswagen: το κατσαριδάκι του γερμανικού καπιταλισμού

Νέα Κρήτη

Από το Βερολίνο του Χίτλερ μέχρι την καγκελαρία της Μέρκελ και από την Αμερική του Ρούζβελτ μέχρι τον Λευκό Οίκο του Ομπάμα, οι αυτοκινητοβιομηχανίες των αναπτυγμένων κρατών γίνονταν καθρέφτης των εξελίξεων στην παγκόσμια οικονομία. Το σκάνδαλο της Volkswagen ήρθε απλώς να καταρρίψει μερικούς από τους μύθους για το σύγχρονο πρόσωπο του καπιταλισμού.

Στριμωγμένος σε ένα σχετικά μικρό γραφείο σχεδίαζε και ξανασχεδίαζε ένα μικρό αυτοκινητάκι.

Μπορεί κανένας να μην αναγνώριζε το καλλιτεχνικό του ταλέντο (κάτι που η ανθρωπότητα το μετάνιωσε αρκετές φορές έκτοτε), τα χρόνια όμως που είχε περάσει σαν ζωγράφος τον βοηθούσαν στις λεπτομέρειες.

Ο Αδόλφος Χίτλερ είχε πολύ καλά στο μυαλό του πώς θα ήθελε το αυτοκίνητο του λαού (Volkswagen) που σχεδίαζε: η γερμανική οικογένεια θα έμενε αδιαίρετη με τους δυο γονείς στα μπροστινά καθίσματα και δυο ή τρία παιδιά στο πίσω, να κινούνται με 100 χλμ/ώρα στους νέους αυτοκινητόδρομους.

Καθώς οι Γερμανοί εργάτες δεν διέθεταν γκαράζ και το αυτοκίνητο θα έμενε συνεχώς στο ύπαιθρο απαιτούνταν ένας αερόψυκτος κινητήρας προκειμένου να μην παγώνει το νερό στο ψυγείο τις κρύες νύχτες του γερμανικού χειμώνα.

Και όλα αυτά έπρεπε να επιτευχθούν σε ένα όχημα που θα κόστιζε λιγότερο από χίλια μάρκα, θα κατανάλωνε λιγότερο από εφτά λίτρα βενζίνης ανά 100 χιλιόμετρα και θα είχε εύκολη και φτηνή συντήρηση.

Ο μόνος που θα μπορούσε να μετατρέψει το ερασιτεχνικό σχέδιο του Χίτλερ σε πραγματικό αυτοκίνητο ήταν ο Αυστριακός μηχανικός και σχεδιαστής Φερδινάνδος Πόρσε.

Εδώ και τώρα απελευθέρωση του επιχειρείν...

Η νέα κυβέρνηση και η δημοσιοϋπαλληλία που τη στηρίζει δεν έχουν άλλη επιλογή από την κατάργηση της γραφειοκρατικής αντιεπιχειρηματικής «πανώλης». Αν το ελληνικό επιχειρείν δεν παύσει να βιώνει τον Γολγοθά, θα μετακομίσει στο εξωτερικό. 

Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.

Είτε της αρέσει είτε όχι, η νέα κυβέρνηση, πέρα από ιδεοληψίες και άλλες αγκυλώσεις, δεν έχει άλλη διέξοδο. Αν επιδιώκει έστω και στοιχειωδώς ίχνη ανάπτυξης και ανακοπής της ανεργίας, θα πρέπει να συγκρουστεί με την γραφειοκρατική Λερναία Ύδρα και να απελευθερώσει την επιχειρηματικότητα σε όλα τα επίπεδα.

Ιδιαίτερα δε, θα πρέπει να ενισχύσει τη νεανική επιχειρηματικότητα -κάτι που θα είναι όντως «νέο» για την Ελλάδα.

Για να συμβεί κάτι τέτοιο, ωστόσο, πρέπει να τελειώσουν τα ψέματα. Είναι καιρός να σταματήσουν τα λόγια και να αντικατασταθούν με πράξεις. Η μεγάλη καταστροφή του επιχειρείν στην Ελλάδα είναι η γραφειοκρατία και ο κρατισμός που αυτή επιβάλλει. Το γραφειοκρατικό κατεστημένο είναι υπεράνω κυβερνήσεων και νόμων. Είναι κράτος εν κράτει. Πέρα δε από το υπέρογκο δημοσιονομικό κόστος του, αποτελεί και την πραγματική τροχοπέδη σε οποιονδήποτε εκσυγχρονισμό.

Μέσα σε αυτό το καφκαϊκό περιβάλλον, ο επιχειρηματίας είναι παρείσακτος, το επιχειρείν απόβλητο, η επιχείρηση αγελάδα για τη χρηματοδότηση της διαπλοκής...

Οι παγίδες και τα μυστικά στις φετινές συγκεντρωτικές καταστάσεις πελατών-προμηθευτών

Αναλυτικές καταστάσεις με στοιχεία για τα τιμολόγια και τις αποδείξεις που εξέδωσαν και έλαβαν εντός του 2014, ξεχωριστά για κάθε τρίμηνο, οφείλουν να υποβάλουν ηλεκτρονικά, μέσω διαδικτύου, πάνω από 800.000 επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες έως τις 30 Οκτωβρίου.

Η προθεσμία έληγε στα τέλη Σεπτεμβρίου, αλλά παρατάθηκε κατά ένα μήνα με απόφαση της Γενικής Γραμματείας Εσόδων.

Ανάλογες καταστάσεις πρέπει να υποβάλουν και για τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2015, το αργότερο μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Πρόκειται για τις «συγκεντρωτικές καταστάσεις φορολογικών στοιχείων», οι οποίες δεν είναι τίποτε άλλο από ειδικού τύπου δηλώσεις στις οποίες όλες οι επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες υποχρεούνται να καταγράφουν όλες σχεδόν τις συναλλαγές τους με πελάτες και προμηθευτές.

Οι καταστάσεις αυτές, με βάση το νέο Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών που ισχύει από την 1η-1-2014, πρέπει να υποβάλλονται με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο από αυτόν με τον οποίο υποβάλλονταν μέχρι πέρυσι.

Δηλαδή, μέχρι 30 Οκτωβρίου, οι φορολογούμενοι πρέπει να υποβάλουν τις τέσσερις καταστάσεις του 2014, μια για κάθε τρίμηνο.

Μέχρι τέλος Νοεμβρίου, θα πρέπει να υποβάλουν τις τρεις καταστάσεις για τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2015.

Προκειμένου να ξεδιαλύνει τα πράγματα, τo money-money.gr παρουσιάζει τον παρακάτω πλήρη και αναλυτικό οδηγό για τον τρόπο συμπλήρωτης, τον τρόπο και τον χρόνο υποβολής των συγκεντρωτικών καταστάσεων τιμολογίων για τα έτη 2014 και 2015.

Merkel, ήττα κατά κράτος

analyst

Η Γερμανία κινδυνεύει από την τετραπλή αμερικανική παγίδα του σκανδάλου της VW, των ρίσκων της Deutsche Bank, των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, καθώς επίσης των παιχνιδιών υβριδικού-πυρηνικού πολέμου της υπερδύναμης      

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Η υπέρμετρη αλαζονεία της διεφθαρμένης Γερμανίας, στο θέμα της Ελλάδας, της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, της πολιτικής του μερκαντιλισμού με την παραγωγή υψηλών πλεονασμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της εις βάρος των εταίρων της, καθώς επίσης της κατάκτησης μίας ηγεμονικής θέσης στην Ευρώπη μέσω της επιβολής της πολιτικής λιτότητας και των μνημονίων, την έφερε σε αντίθεση με την υπερδύναμη – η οποία την παρέσυρε σε πολλαπλές παγίδες, εμποδίζοντας παράλληλα τη «σύγκλιση» της με τη Ρωσία, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει κυριολεκτικά να καταρρεύσει.

Ακόμη μία φορά λοιπόν φαίνεται πως η ιστορία επαναλαμβάνεται, αφού η Γερμανία κέρδισε πάρα πολλές μάχες, χάνοντας τον πόλεμο – γεγονός που ελπίζουμε να μπορέσει να εκμεταλλευθεί η ελληνική κυβέρνηση,συνειδητοποιώντας πως είναι μεν μία μεγάλη ευκαιρία, αλλά πιθανότατα η τελευταία μας».

.

Ανάλυση

Το δημόσιο χρέος της Γερμανίας είναι μόλις στο 75% του ΑΕΠ της, από τα χαμηλότερα στην Ευρωζώνη. Εάν όμως υπολογισθούν οι εγγυήσεις του κράτους προς τις περιφερειακές τράπεζες, η οικονομική θέση των οποίων δεν είναι η καλύτερη δυνατή, τότε φτάνει στο 220% του ΑΕΠ – ενώ, στην περίπτωση που θα θελήσει κανείς να το μετρήσει ως ποσοστό επί των φορολογικών εσόδων της κεντρικής κυβέρνησης (πηγή με εικόνα), βρίσκεται στην έκτη θέση με 669%, πίσω από την Ιαπωνία (2.359%), τις Η.Π.Α. (979%), την Ισπανία (940%), την Ελλάδα (777%), και τον Καναδά (695%).

Αλλάζουν όλα στα τέλη κυκλοφορίας

Του Σπύρου Δημητρέλη

Το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για τα τέλη κυκλοφορίας που θα κληθούν να πληρώσουν οι φορολογούμενοι από φέτος (τέλη κυκλοφορίας 2016) παρουσιάζει κατ΄ αποκλειστικότητα το capital.gr. Οι σχεδιασμοί του υπουργείου Οικονομικών έχουν ήδη ξεκινήσει και οι τελικές προτάσεις θα γίνουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την τρόικα από τα μέσα Οκτωβρίου όταν και θα καταφθάσουν οι εκπρόσωπο των δανειστών στην Αθήνα.

Τα σχέδια προβλέπουν την εισαγωγή νέων κριτηρίων για τον υπολογισμό των τελών κυκλοφορίας. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζεται:

- η εισαγωγή κριτηρίου συνολικού αριθμού ΙΧ ανά νοικοκυριό. Τα νοικοκυριά με δυο ενήλικες που έχουν τρίτο ή και τέταρτο ΙΧ θα επιβαρυνθούν σε σχέση με όσα καταβάλλουν σήμερα. Αντίστοιχα το νοικοκυριό με έναν φορολογούμενο και περισσότερα από ένα ΙΧ επίσης θα επιβαρυνθούν.

- η εισαγωγή κριτηρίου αθροίσματος κυβικών των ΙΧ κάθε νοικοκυριού. "Όποιος έχει ένα οικογενειακό ΙΧ και ένα "χιλιάρι" για δεύτερο δεν θα επιβαρυνθεί", λένε αρμόδια στελέχη του ΥΠΟΙΚ που επεξεργάζονται τις σχετικές προτάσεις. "Γιατί όμως να μην πληρώσει περισσότερα το εύπορο νοικοκυριό που διαθέτει δύο ή τρία οχήματα μεγάλου κυβισμού.

ΦΡΕΝΤΥ ΓΕΡΜΑΝΟΣ -ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο χορό των πιστωτών (Πριν, 27 Σεπτέμβρη 2015)

Κάπου εδώ, την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, τελειώνει και το διάλειμμα. Οκτώ μήνες ήταν υπεραρκετοί για να δειχθεί πως ο μονόδρομος των μνημονίων δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τις παραφυάδες τους κι επίσης για να ενσωματωθεί πλήρως στον μνημονιακό ολετήρα μια νέα φουρνιά πολιτικών, του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι κι αυτοί σε λίγους μήνες να φοβούνται να κυκλοφορήσουν στο δρόμο για να μη φάνε ξύλο.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Κι οι αφορμές που Τσακαλώτος, Σταθάκης, Καμμένος, Παππάς και πολλοί άλλοι θα έχουν την τύχη του Κ. Χατζιδάκη στην Πανεπιστημίου εκείνο τον Δεκέμβρη του 2010 είναι πολλές. Αρκεί μια ματιά στην βαρύτατη οικονομική ατζέντα των επόμενων εβδομάδων:

Μείωση συντάξεων: Η δικαιολογία για τις οριζόντιες περικοπές των συντάξεων που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ είναι πως έτσι θα αποτραπεί η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η μείωση των συντάξεων του ΟΓΑ κι η επαναφορά της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, την οποία συμφώνησαν ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με το 3οΜνημόνιο Τσίπρα – Καμμένου. Εύκολα ωστόσο μπορούμε να προβλέψουμε τη συνέχεια: και οι συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ θα κοπούν πολύ πάνω μάλιστα από ένα μεσοσταθμικό επίπεδο της τάξης του 11% και οι μνημονιακές δεσμεύσεις θα υλοποιηθούν. Πώς αλλιώς θα καλυφθεί η υστέρηση εσόδων σε σχέση με τις προβλέψεις ύψους 4,15 δισ. ευρώ για το τρέχον έτος, όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο; Η αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο, που τον Αύγουστο του 2015 έφτασαν τα 72,2 δισ. ευρώ, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου της ασφυξίας που κυριαρχεί στην αγορά…

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Οι πρώτοι Νεοφιλελεύθεροι

Το κόμμα των Νεοφιλελευθέρων ιδρύθηκε απο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις 5 Σεπτεμβρίου 1977, με διακηρυγμένο σκοπό να υποκαταστήσει την «ανεπαρκή» κυβέρνηση της Ν.Δ. και την «ανίκανη» αξιωματική αντιπολίτευση της Ενωσης Κέντρου

Δύο ολόκληρα χρόνια πριν από την εκλογική νίκη της Θάτσερ στη Βρετανία, κι ακόμη περισσότερα προτού ο όρος «νεοφιλελευθερισμός» καθιερωθεί στο παγκόσμιο πολιτικό λεξιλόγιο, το εγχώριο Κόμμα Νεοφιλελευθέρων χτυπούσε την πόρτα του ελληνικού Κοινοβουλίου.

Ο λόγος για το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις 5 Σεπτεμβρίου 1977, με διακηρυγμένο σκοπό να υποκαταστήσει την «ανεπαρκή» κυβέρνηση της Ν.Δ. και την «ανίκανη» αξιωματική αντιπολίτευση της Ενωσης Κέντρου.

Τελικά ο βίος του κόμματος υπήρξε εξαιρετικά βραχύς: αφού απέσπασε 1,08% πανελλαδικά στις εκλογές της 20.11.1977, εκλέγοντας δύο βουλευτές στα Χανιά (Μητσοτάκης) και στο Ρέθυμνο (Παύλος Βαρδινογιάννης), απορροφήθηκε τον επόμενο Μάιο από τη Ν.Δ. στο πλαίσιο της διεύρυνσης που επιχείρησε ο ιδρυτής και πρόεδρός της προς το Κέντρο.

Η περίοδος της Μεταπολίτευσης κλείνει με Αποχή

ardin-rixi

Ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος

Του Γιάννη Ξένου

Στο ερώτημα ποιος ήταν ο νικητής των εκλογών της Κυριακής, η πρώτη απάντηση είναι η Αποχή. Την Κυριακή η αποχή εκτοξεύτηκε στο 43,43%, από τα 9.840.525 των εγγεγραμμένων προσήλθαν στις κάλπες μόλις τα 5.566.295! Στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν, το 2004, η αποχή δεν ξεπερνούσε το 23,5%, δέκα χρόνια μετά έχει σχεδόν διπλασιαστεί. Από τις εκλογές του 2007 αυτοί που επιλέγουν να απέχουν από τις εκλογές, συνεχώς αυξάνονται. Το 2007 η αποχή πήγε στο 25,05%, το 2009 έφτασε στο 29%. Το 2012 έκανε άλμα, στις εκλογές του Μαΐου σκαρφάλωσε στο 34,88% και του Ιουνίου ακόμα πιο ψηλά, 37,51%. Περιορίστηκε ελαφρά τον περασμένο Ιανουάριο, 36,38%, και ανέβηκε σε νέο ιστορικό υψηλό την Κυριακή (43,43%). Το 2004 ψήφισαν 7.573.368 και μετά από δέκα χρόνια, αυτοί που συνεχίζουν να συμμετέχουν στα κοινά διαμέσου της ψήφους τους είναι δύο εκατομμύρια λιγότεροι. Σε σχέση με τον περασμένο Ιανουάριο 764 χιλιάδες ήταν οι απογοητευμένοι που δεν προσήλθαν στα εκλογικά κέντρα.

ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ : «Με τον Αλέξη είχαμε συμφωνήσει να παραιτηθούμε»…

triklopodia

O Γιάνης Βαρουφάκης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη γαλλική ιστοσελίδα Mediapart, υποστήριξε πως με τον Αλέξη Τσίπρα είχαν συμφωνήσει ότι η …

κυβέρνηση θα παραιτείτο σε περίπτωση που την πίεζαν να δεχθεί ένα ακόμα δάνειο διάσωσης.

Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Οικονομικών, τη συμφωνία αυτή δεν τήρησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

«Με τον Αλέξη λέγαμε κάθε μέρα, μήνας μπει, μήνας βγει ότι θα παραιτηθούμε αν μας υποχρεώσουν να αποδεχθούμε ακόμα ένα δάνειο, ένα δάνειο-φονιά που θα μας γονάτιζε οικονομικά, ότι θα παραδίδαμε τα κλειδιά των υπουργείων μας στην αντιπολίτευση και θα λέγαμε: Το έχετε ξαναϋπογράψει, το αποδέχεστε, ορίστε και τα κλειδιά» είπε ο κ. Βαρουφάκης.

«Τελικά, όμως, δεν έκανε αυτή την επιλογή» συμπλήρωσε χωρίς να δώσει περισσότερες εξηγήσεις ο πρώην υπουργός Οικονομικών.

Έτσι χρέωσαν τη χώρα με 210 δισεκατομμύρια ευρώ!

triklopodia

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, ΞΕΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΔΙΟΓΚΩΣΑΝ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΣΤΑΤ

Η έκθεση αναίρεσης της αντιεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου – Βασιλοπούλου για την υπόθεση της αλλοίωσης του ελλείμματος το 2009 είναι καταπέλτης για τον Ανδρέα Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ αλλά και για όλους αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια αυξάνοντας το χρέος κατά 2010 δισ. ευρώ!

Οι αποκαλύψεις από την έκθεση της δικαστικής λειτουργού είναι ανατριχιαστικές και αποδεικνύουν όλη τη… στημένη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε προκειμένου να αποκρυβούν πλεονάσματα από δημμόσιους οργανισμούς και κατά συνέπεια η χώρα να αποκλειστεί από τις διεθνείς αγορές, να διογκωθεί ο δανεισμός από την Ε.Ε. και να υπαχθεί η χώρα στα μνημόνια με σκληρά φορολογικά μέτρα.

Η αντιεισαγγελέας ζητά μάλιστα την παραπομπή του Γεωργίου και των συνεργατών του σε δίκη με τις κατηγορίες της ψευδούς βεβαίωσης και της βλάβης του ελληνικού δημοσίου και επίσημαίνει παράλληλα την ανάγκη να διερευνηθούν:

The game is over

Κατά τα λοιπά, στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο κ. Αλέξης Τσίπρας απέφυγε επιμελώς –σε αντίθεση με τον κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη– να πει έστω και μία λέξη για τα μέλλοντα να συμβούν. Μας «μπούχτισε» κυριολεκτικά με διάφορες ψευδείς εικόνες και θεωρήσεις της πραγματικότητας, αλλά επί της ουσίας μηδέν.

Ένας λαός που υπερψηφίζει πολιτικούς εγκληματίες και ανταμείβει αυτούς που άλλα λένε, άλλα πιστεύουν και βεβαίως άλλα κάνουν, δικαιολογεί πλήρως την σαμπάνια που ήπιε ο κ. Β. Σόιμπλε. Η αρχή του τέλους είναι εδώ …

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η αυριανή ή μεθαυριανή κυβέρνηση θα είναι αυτή της εφαρμογής του τρίτου μνημονίου και οι ευθύνες της απέναντι στην Ιστορία είναι τεράστιες.

Για έναν απλό λόγο: Εάν η κυβέρνηση αυτή, όπως επισήμως μας είπαν κορυφαίοι κοινοτικοί παράγοντες και εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου– δεν εφαρμόσει κατά γράμμα αυτά που συμφωνήθηκαν τον περασμένο Ιούλιο, ο δρόμος της εξόδου από την ευρωζώνη θα είναι ανοικτός και τα σκυλιά δεμένα. 

Υπογραμμίζουμε δε, με βάση εγκυρότατες πληροφορίες μας, ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Β. Σόιμπλε αυτή την φορά είναι αποφασισμένος να μην κάνει ούτε βήμα πίσω. Θεωρεί ότι η Ελλάδα πάσχει από ανίατη νόσο και άρα, όσο γρηγορότερα αποχωρήσει από την ευρωζώνη, τόσο το καλύτερο για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Στο πλαίσιο αυτό, ο Γερμανός υπουργός εύχεται να υπάρξει στην Ελλάδα μία κυβέρνηση με κύριο σώμα της τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί έτσι θα γίνει ευκολότερη και ταχύτερη είτε η χρεοκοπία εντός ευρωζώνης, είτε η προσωρινή –και μάλλον οριστική– έξοδος από την ΟΝΕ.

Επισημαίνουμε, επίσης, ότι αυτές οι υποθέσεις και εκτιμήσεις του Γερμανού υπουργού είναι γνωστές και στην γαλλική πλευρά, με την Γαλλία για πρώτη φορά να στέλνει πολιτικό και όχι διπλωμάτη στην θέση του πρέσβεως στην Γαλλική Πρεσβεία στην Αθήνα.

Κατά τα λοιπά, στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο κ. Αλέξης Τσίπρας απέφυγε επιμελώς –σε αντίθεση με τον κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη– να πει έστω και μία λέξη για τα μέλλοντα να συμβούν. Μας «μπούχτισε» κυριολεκτικά με διάφορες ψευδείς εικόνες και θεωρήσεις της πραγματικότητας, αλλά επί της ουσίας μηδέν. Αυτό και μόνον δείχνει την βαθιά του περιφρόνηση για την δημοκρατία και την αλήθεια, γεγονός που από μόνο του λέει πολλά.

Μια «πορτοκαλί» κυβέρνηση;

ardin-rixi

Του Γιώργου Ρακκά

Δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα από τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης, και ήδη το πολιτικό κλίμα έχει ανατραπεί ξανά. Σε αυτό συνέβαλε το τσίρκο του νέου υπουργικού συμβουλίου: Η τοποθέτηση πολλών στελεχών του «κλίματος» ΓΑΠ (Μπόλαρης, Τζάκρη, Τόσκας) σε υπουργικές θέσεις, το “ανέκδοτο” του διορισμού Φίλη στο Υπουργείο Παιδείας, η τοποθέτηση μιας φανατικής «ανανίστριας» -της Σίας Αναγνωστοπούλου- ως υπουργού αναπληρωτή υπό του Φίλη, οι δηλώσεις της κυρίας Φωτίου για τα «γεμιστά», ο τραγέλαφος του «porta-porta» Δημήτρη Καμμένου, οι απειλές του Νικολόπουλου που και πάλι “έφαγε πόρτα” από τους ΣΥΡΙΖαίους.

Τι δεικνύουν όλα αυτά; Ότι η περίφημη “παντοδυναμία Τσίπρα” είναι καθ’ όλα επικοινωνιακή παντοδυναμία, η οποία ξεφουσκώνει θεαματικά όταν από τα μπαλκόνια, και τα στούντιο των προεκλογικών περιόδων, περνάμε στην βάσανο της διακυβέρνησης. Στην οποία, αυτός και το κόμμα του, δεν έχουν να επιδείξουν παρά ένα τεράστιο μηδενικό. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά: Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν αντίληψη για την πολιτική που θυμίζει κακό φοιτητικό συνδικαλισμό, την αντιμετωπίζουν μόνον ως εκλογικό άθλημα. Την ίδια στιγμή, είναι παντελώς κενοί ιδεολογικά, οραματικά και προγραμματικά, ζουν όντας σε διάσταση με τον πρακτικό κόσμο, και κατά συνέπεια είναι παντελώς ανίκανοι να κυβερνήσουν. Γι’ αυτό και η προεκλογική τους εκστρατεία θύμιζε, που επικεντρώθηκε γύρω από το «νέο» και το «παλιό» θύμιζε πολύ περισσότερο διαφήμιση απορρυπαντικού, παρά εκστρατεία ενός σοβαρού πολιτικού κόμματος.

Η Λαϊκή Ενότητα δεν κατάλαβε τίποτα για τα πραγματικά αίτια της ήττας της

Του Θεόδωρου Κατσανέβα

Η Λαϊκή Ενότητα μετά τη συντριπτική της ήττα, και αφού «έχει κατακάτσει ο κουρνιαχτός και μετριέται τ’ ασκέρι» όπως θα έλεγε και ο Χαρίλαος, φαίνεται ότι δεν κατάλαβε τίποτα. Εξέδωσε μια απίθανη ανακοίνωση όπου ουσιαστικά δεν αγγίζει τα οφθαλμοφανή πραγματικά αίτια της ήττας της. Για την αδυναμία της, ή μάλλον για την επιλογή της να αποφύγει τη συσπείρωση ευρέων αντιμνημονιακών δυνάμεων. Αντί για ένα Ενιαίο Αντιμνημονιακό Μέτωπο, ένα νέο ΕΑΜ, έχτισε στα γρήγορα έναν ΣΥΡΙΖΑ Νο 2. Χάρισε τους ψηφοφόρους του όχι, στον κραταιό ΣΥΡΙΖΑ Νο 1 και στην αποχή. Και μετέτρεψε το 30% τουλάχιστον των δραχμηστών σε σκορποχώρι.

Δεν αντιλήφθηκε ακόμα ότι αυτό που ηττήθηκε ήταν οι φωναχτά αριστερόφρονες  ιδεοληψίες της και η εγωϊστική σεχταριστική αντίληψη του πολιτικού απομονωτισμού της. Βούλιαξε για μόλις 7.000 ψήφους, ενώ πολύ απλά, πολύ εύκολα, θα μπορούσε να έχει επιπλέον τουλάχιστον 70.000 με μια ευρύτερη δημοκρατική συσπείρωση, όπως της πρότεινε ο Μίκης και όλοι εμείς, χωρίς να ζητάμε απολύτως τίποτα. Αρνήθηκε να συμπορευτεί με ευρύτερες πατριωτικές δημοκρατικές δυνάμεις για να μη "μαγαρίσει" την αριστερίστικη αυθεντικότητά της που απευθύνεται στο 2-4% του εκλογικού σώματος.

Αντί για Λαϊκή Ενότητα μετατράπηκε σε Λαϊκή Στενότητα, όπου για να συμμετέχει κάποιος, ή απλά να βοηθήσει, έπρεπε να πάρει πιστοποιητικό αριστεροφροσύνης από τους ακροαριστερούς διεθνιστές που την πνίγουν και οι οποίοι δεν εκπροσωπούν ούτε 2-3.000 ψηφοφόρους. Όπως και άλλοι μικρότεροι πολιτικοί σεχταριστικοί φορείς που καπηλεύονται το εθνικό νόμισμα και τελικά κάνουν πολύ κακό σε ότι αυτό εκπροσωπεί, η ΛΑ.Ε έκανε μεγάλη ζημιά στη μόνη εναλλακτική λύση για τη σωτηρία της χώρας, που δεν είναι άλλη από την απαλλαγή του μνημονίου με συγκροτημένη  μετάβαση στη δραχμή. Ναι στη δραχμή που οι εκπρόσωποι της ΛΑ.Ε ψέλλιζαν το όνομά της με μισόλογα ή την περιθωριοποιούσαν. Και τώρα ακόμα μετά τη βαριά ήττα, συνεχίζουν να αλληθωρίζουν γενικά και αριστερά,αντί να κοιτάζουν ψηλά. Και όπως δείχνει η συννεφιασμένη ανακοίνωση του τίποτα που δημοσιεύουμε αυτούσια πιο κάτω, δεν κατάλαβαν τίποτα.

Σύνδρομο της Στοκχόλμης

Καλησπέρα πιτσιρίκο

Όσο ανούσιες και χωρίς αντίκρισμα ήταν οι εκλογές, μας φανέρωσαν κάποια πράγματα.

Ο περισσότερος κόσμος, οι ίδιοι άνθρωποι που υποφέρουν και βασανίζονται από τις πολιτικές των τελευταίων χρόνων, άφησαν τα προβλήματα τους στην άκρη και πήγαν στην κάλπη -περήφανοι που συμμετέχουν κιόλας-, για επιβραβεύσουν τους πολιτικούς και τα κόμματα που ευθύνονται κατά κύριο λόγο για την δυστυχία τους.

Αναζητούν τους μεσσίες, γιατί αυτό έχουν μάθει τόσα χρόνια φοβούμενοι να τολμήσουν κάτι διαφορετικό.

Μπορεί να έχασαν τις δουλειές τους ή να δουλεύουν σε συνθήκες εκμετάλλευσης, να τους παίρνουν τα σπίτια και να μην έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους, κατηγορώντας το σάπιο πολιτικό σύστημα, αλλά, όταν φτάνουν οι εκλογές, όλα αυτά ξεχνιούνται.

Γνωρίζουν ότι ψηφίζουν απατεώνες και λαμόγια οι οποίοι στηρίζουν τα συμφέροντα των ολιγαρχών -σε βάρος των πολλών- αλλά δεν θέλουν να τους τιμωρήσουν.

Κάτι σαν το σύνδρομο της Στοκχόλμης δηλαδή.