Το Ελληνικό παρακράτος της οικογενειοκρατίας!

Ελλάδα Σήμερα

Mε αφορμή την εκλογή προέδρου στην ΝΔ, και το δημοσίευμα ότι τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο ανιψιός του Κώστακη του Καραμανλή θα θέσουν υποψηφιότητα για το χρίσμα, μας προκαλoύν για μια αναδρομή στις διασημότερες πολιτικές οικογένειες που μονοπωλούν τα βουλευτικά έδρανα και τους υπουργικούς θώκους για περισσότερα από 80 χρόνια τώρα.

Λόγω του μεγάλου όγκου και των πολλών οικογενειών που λυμαίνονται τον πολιτικό βίο, θα κάνουμε αυτό το άρθρο τριλογία, σαν τον Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Άλλωστε είναι παράλληλοι οι βίοι και τεράστιες οι ομοιότητες μεταξύ τους.

Κυρίες και κύριοι, η Αγία Ελληνική Οικογένεια.

Γιατί σε αυτόν τον τόπο κανείς δεν πάει χαμένος αν έχει το σωστό επίθετο.

Πάρτε βαθιά ανάσα.
Ξεκινάμε.

Βαρβιτσιωτέικο

Πάλια πολιτική οικογένεια εκ Λακωνίας ορμώμενη. 

Ο συνονόματος παππούς του σημερινού υπουργού Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, υπήρξε ο δικηγόρος των δωσίλογων και συγκεκριμένα του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, μετά την Απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ναζιστικό ζυγό. Η υπεράσπιση και ο ζήλος του γενάρχη Βαρβιτσιώτη συν την αλλαγή των συσχετισμών στις συμμαχίες των Άγγλων με τους πρώην συνεργάτες των Ναζί, ώστε από κοινού να εξοντώσουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, πέτυχαν την αθώωση του 90% των κατηγορουμένων για δωσιλογισμό. Μετά την απελευθέρωση, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του όντας βουλευτής (1946-1950) του Λαϊκού Κόμματος του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, το οποίο συγχωνεύτηκε το 1958 με την Ε.Ρ.Ε. (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση) του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Απεβίωσε το 1960.

Ο υιός του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και πατέρας του σημερινού βουλευτή και υπουργού Μίλτου,Ιωάννης Μ. Βαρβιτσιώτης, υπήρξε για χρόνια φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, εξελέγη με την πρώτη υποψηφιότητά του το 1961 βουλευτής με την Ε.Ρ.Ε. (επανεκλεγείς στις εκλογές του 1963 και 1964 αλλά και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν), με την βοήθεια του φίλου του, Γεωργίου Ράλλη, μετέπειτα αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργού καθώς επίσης και  υιού του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, εμπνευστή και ιδρυτή των δωσιλογικών Ταγμάτων Ασφαλείας.

H αλλαγή προσώπων δεν σημαίνει και αλλαγή ουσίας

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου

Η αλλαγή ηγεσίας δεν σημαίνει και αλλαγή πολιτικής ουσίας, αν τα νέα πρόσωπα είναι φορείς παλαιών και παρωχημένων αντιλήψεων. Ακόμη και στα μικρά κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύονται στην ηγεσία πρόσωπα που απηχούν προ-περασμένες δεκαετίες.

Η ανάδειξη της κυρίας Γεννηματά, για παράδειγμα, παρουσιάζεται ως «ανανέωση», ενώ πρόκειται για μία πεισματική προσκόλληση στο απώτατο παρελθόν του κόμματος αυτού. Υπενθυμίζουμε ότι η κυρία Γεννηματά υπήρξε υφυπουργός στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, που έβαλε την Ελλάδα στον μηχανισμό στήριξης και στο Μνημόνιο. Τι έχει, λοιπόν, να μας προτείνει η κυρία Γεννηματά, πέρα από μια απολογία της αποτυχημένης διακυβέρνησης Παπανδρέου και μία αναμόχλευση των εσωκομματικών ισορροπιών στα υπολείμματα του ΠΑΣΟΚ, που δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν;

Εξ άλλου, η ανάδειξη της κυρίας Γεννηματά αποτελεί έκφραση οικογενειοκρατίας, δηλαδή ενός κλασσικού τριτοκοσμικού χαρακτηριστικού της μεταπολιτευτικής ολιγαρχίας. Ας μας δείξουν οι (εναπομείναντες) κύριοι του ΠΑΣΟΚ, που επικαλούνται την «ευρωπαϊκή πορεία της χώρας», μία λοιπόν ευρωπαϊκή χώρα όπου αναδεικνύονται γόνοι στελεχών στην ηγεσία έστω και ασήμαντων κομμάτων του περιθωρίου (πλην της Λεπέν).

Η Ελλάδα πληρώνει την οικογενειοκρατία, τη φαυλοκρατία και την αναξιοκρατία

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι δημοσιογράφος της μεγάλης σχολής των Bob Woodward και Carl Bernstein της Washington Post, που αποκάλυψαν το διαβόητο σκάνδαλο Watergate. Με το τελευταίο του βιβλίο: Τρόϊκα – ο δρόμος προς την καταστροφή, [εκδόσεις Νέα Σύνορα], ο Ιγνατίου προκαλεί σοκ στην ελληνική και διεθνή κοινή γνώμη.

Αποκαλύπτει ότι στις 21 Νοεμβρίου του 2009, λίγο μετά τις εκλογές, προσεφέρθη στον τότε (νεοεκλεγέντα με μεγάλη πλειοψηφία) πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου από τον τότε πρόεδρο του Eurogroup Γιούνκερ και τον επίτροπο Αλμούνια, σχέδιο σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας χωρίς προσφυγή στο ΔΝΤ! Μάλιστα, ο Ντομινίκ Στρος Καν, τότε επικεφαλής του ΔΝΤ, ενεθάρρυνε τον Παπανδρέου να δεχθεί το σχέδιο και να αποφύγει το ΔΝΤ, γνωρίζοντας τι θα ακολουθούσε. 

Σύμφωνα με τον Ιγνατίου, ο Παπανδρέου ούτε κάν απάντησε στην πρόταση των Γιούνκερ – Αλμούνια – Τρισέ, που του μετέφεραν με θετική εισήγηση ο τότε υπουργός Οικονομικών και ο διοικητής της Τραπέζης Ελλάδος, και προχώρησε στην επιλογή της προσφυγής στο ΔΝΤ και στο μνημόνιο. Μάλιστα, σύμφωνα με το παραπάνω σενάριο, διογκώθηκε το έλλειμμα για να δικαιολογηθεί το επείγον του πράγματος. Ακολούθησε η ανακοίνωση του Καστελόριζου και τα υπόλοιπα τα ξέρουμε.

Η οικογενειοκρατία βλάπτει σοβαρά την οικονομία και την δημοκρατία

kontranews

του Μελέτη Μελετόπουλου

Προξενεί εντύπωση, και μερικές φορές θυμηδία, ότι εμφανίζονται ως «εκσυγχρονιστές», «ευρωπαϊστές» και «φιλελεύθεροι», διάφοροι γόνοι πολιτικών δυναστειών.

Προκαλώ όλους αυτούς να μου δείξουν έναν –πλην της Λεπέν– αρχηγό ευρωπαϊκού κόμματος, πρωθυπουργό ή πρόεδρο δημοκρατίας, που να είναι γυιός, αδελφός ή εγγονός αρχηγού κόμματος, πρωθυπουργού ή προέδρου δημοκρατίας. Δεν θα βρουν, γιατί απλά δεν υπάρχει! Επαναλαμβάνω πλην της Λεπέν.

Βεβαίως, υπάρχει κληρονομική μοναρχία σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Διακοσμητική, άρα χωρίς να εμπλέκεται στην διακυβέρνηση. Στην χώρα μας, που η μοναρχία δεν ήταν διακοσμητική, την καταργήσαμε το 1974, ακριβώς με το επιχείρημα ότι ο κληρονόμος μπορεί να αποδειχθεί ακατάλληλος. Πώς δεχόμαστε λοιπόν την αυτόματη κληρονομικότητα στις περιπτώσεις πολιτικών «τζακιών», και μάλιστα με αποδεδειγμένη ακαταλληλότητα;