Το Σεπτέμβριο θα αποκαλυφθεί το Γερμανικό σχέδιο για την Ελλάδα

 

    Τον Σεπτέμβριο θα αποκαλυφθεί η αλήθεια και το πραγματικό σχέδιο των Γερμανών για την Ελλάδα. 

Η στάση των Γερμανών μπορεί να χαρακτηριστεί άτεγκτη είναι οπαδοί της ορθόδοξης και δογματικής άποψης ότι με ακραία λιτότητα μπορεί να επανέλθει μια οικονομία σε δημοσιονομική ισορροπία.

Η Γερμανία πιστεύει ότι αν η Τρόικα διαπιστώσει ότι εκ των πραγμάτων θα καταρρεύσει οριστικά το σχέδιο υλοποίησης του μνημονίου το οποίο έχει δεσμευθεί να υλοποιήσει η Ελλάδα, είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στο plan B δηλαδή να αποδεχθεί ακόμη και στάση πληρωμών της Ελλάδος. 

Είναι προφανές ότι η έλευση της Τρόικα σήμερα απλά θα επιβεβαιώσει ότι η εφαρμογή του μνημονίου έχει καταπέσει, έχει καταρρεύσει το πρόγραμμα λιτότητας, αλλά η κυβέρνηση Σαμαρά έχει δεσμευτεί ότι θα το επαναφέρει σε τάξη έτσι ώστε εν συνεχεία να ζητήσει αναδιαπραγμάτευση του. 

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΜΑΣ!

Εθνικό έγκλημα περαιτέρω εξυπηρέτηση του χρέους και τήρηση του Μνημονίου!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Βάλαμε αυτόν τον «προκλητικό» τίτλο στο άρθρο μας για τους εξής τρεις λόγους:

- γιατί ανταποκρίνεται πλήρως, κατά τη γνώμη μας, στις σημερινές ανάγκες του έθνους

- για να αναγκάσουμε τους αναγνώστες μας να σκεφτούν ορισμένες δυσάρεστες πραγματικότητες, που δεν τολμούν πολλοί να θίξουν

- γιατί η επίκληση της ανάγκης αποφυγής της χρεωκοπίας, εξόδου από το ευρώ και σωτηρίας από την πείνα είναι το κύριο προπαγανδιστικό-επικοινωνιακό όπλο εις βάρος των ελληνικών ελίτ και, κυρίως, του ελληνικού λαού

Αν υπάρχει ακόμα μια περιορισμένη ελπίδα να γλυτώσουμε τη χρεωκοπία, είναι ακριβώς αν ετοιμαστούμε γι’ αυτή. Και πρέπει να την ετοιμάσουμε γιατί εκεί πάμε με αυτές τις πολιτικές και γιατί μπορεί να γίνει αναπόφευκτη ανεξαρτήτως των επιθυμιών μας.

Στην πραγματικότητα άλλωστε η συνειδητή οργάνωση και προετοιμασία της τεχνικής χρεωκοπίας του ελληνικού κράτους είναι μόνο ένα από τα μέτρα που πρέπει άμεσα, τώρα, να ληφθούν. Η χώρα πρέπει άμεσα να αρχίσει ευρωπαϊκή καμπάνια υπεράσπισης από τις πολιτικές επιθέσεις που δέχεται επί δύο χρόνια, πρέπει επίσης να προετοιμασθεί για την σοβαρή πιθανότητα εξόδου της από την ευρωζώνη ή και διάλυσης της ευρωζώνης, όπως και για την κάλυψη των πιο άμεσων αναγκών επιβίωσης του ελληνικού λαού, ενδεχομένως και με την προσφυγή, αν καταστεί αναγκαίο, σε μεθόδους «οικονομίας έκτακτης ανάγκης» πολεμικής περιόδου.

Φυσικά χρειάζεται παράλληλα να χτυπηθεί αλύπητα το σύστημα κλεπτοκρατίας, διαπλοκής και διαφθοράς που εξακολουθεί, ακόμα και τώρα, να απομυζά το ελληνικό κράτος. Συζητάνε π.χ. για το αν θα κόψουν τους μισθούς των στρατιωτικών ή αμυντικές δαπάνες, ουδείς όμως κουβεντιάζει για τα εικονικά φύλλα πορείας που εξακολουθούν να πληρώνονται, ή για τις εξίσου εικονικές υπερωρίες σε διάφορα σημεία του κρατικού μηχανισμού, ή για μια απειρία άλλων συνεχιζόμενων διαδικασιών λεηλασίας, που αποσυνθέτουν υλικά και ηθικά το κράτος και τη χώρα. Κάθε δεύτερη μέρα αποκαλύπτεται και ένα καινούριο σκάνδαλο στο ΙΚΑ. Στο ΥΕΘΑ π.χ. ο Φράγκος Φραγκούλης έκοψε την τελευταία στιγμή μια αρπαχτή, ύψους τριών εκατομμυρίων ευρώ, υπό τη μορφή προγράμματος ψηφιοποίησης των εκθεμάτων του Πολεμικού Μουσείου, που είχε όμως εγκριθεί προηγουμένως από όλη την ιεραρχία. Λόγοι καθαρά κομματικού συμφέροντος οδήγησαν να υποβάλλονται φορολογικές δηλώσεις τον Αύγουστο! Λόγοι ιδιοτελούς ταξικού συμφέροντος των «εχόντων και κατεχόντων» εξηγούν γιατί δεν έφτασαν στους υπόχρεους οι φόροι ακίνητης περιουσίας από το 2009 και μετά, αν και πολύ λογικότεροι και δικαιότεροι των μεταγενέστερων «χαρατσιών».

Οι ιδιαιτερότητες του μεταναστευτικού φαινομένου στην Ελλάδα

ardin-rixi.gr

του Γιώργου Ρακκά από το Άρδην (τ. 89)

Το φαινόμενο της μετανάστευσης στην Ελλάδα εμφανίζει διάφορες ιδιαιτερότητες σε σχέση με το παγκόσμιο φαινόμενο –απόρροια των γεωγραφικών, κοινωνικών και ιστορικών ιδιαιτεροτήτων που χαρακτηρίζουν τη χώρα μας. Για παράδειγμα, ακούμε συχνά πως η Ελλάδα εντάσσεται στην κατηγορία εκείνων των χωρών όπου, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70, υπήρξαν χώρες προέλευσης μεταναστών, για να εξελιχθούν σε χώρες υποδοχής μεταναστών, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 κι έπειτα. Ταυτόχρονα όμως και μέσα στις συνθήκες της κρίσης, καταγράφεται μια έντονη τάση «διαφυγής εγκεφάλων», δηλαδή μετανάστευσης μορφωμένου, υψηλά ειδικευμένου εργατικού δυναμικού, προς τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και ιδιαίτερα τη Γερμανία. Και, βέβαια, στη μακρά ιστορική διάρκεια, η Ελλάδα, όντας ένας μεθοριακός ιστορικός χώρος, μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής, του Βορρά και του Νότου, αντιμετωπίζει κατ’ εξοχήν μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών, ειρηνικές ή μη.

Έτσι, πλευρές του φαινομένου μπορούν να ιδωθούν ως τομές ή ως συνέχειες παλαιότερων τάσεων: Η Δύση υπέβαλε τον ελληνικό χώρο σε έντονη «απομύζηση εγκεφάλων» κατά τα υστεροβυζαντινά χρόνια, καθώς οι Έλληνες τεχνίτες, καλλιτέχνες και διανοούμενοι μετανάστευαν προς τη Δύση και συνέβαλλαν αποφασιστικά στην Αναγέννηση. Και, βέβαια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό που βιώνουμε σήμερα, με την υποδοχή των ογκούμενων μεταναστευτικών ρευμάτων, είναι συνέχεια αντίστοιχων σε πυκνότητα και ένταση ρευμάτων που διήλθαν από εδώ, κατά τα μεσοβυζαντινά χρόνια ή κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Αξίζει να επιμείνουμε στις πτυχές εκείνες που αφορούν στην ιδιαιτερότητα του ελληνικού φαινομένου, καθώς και στο γεγονός ότι παραπέμπει σε τάσεις που επιμένουν στη μακρά ιστορική διάρκεια, διότι αυτές οι πτυχές είναι που παραλείπονται από τη σχετική δημόσια συζήτηση του φαινομένου –και βέβαια είναι οι πιο κρίσιμες για να κατανοήσουμε τις πραγματικές του διαστάσεις.

Γραμματική τῆς Ε΄ καί ΣΤ΄ Δημοτικοῦ: Ἡ πανουργία τῆς «ἐπιστήμης»

ardin-rixi.gr

Το σκίτσο που παρατίθεται στη σελίδα 42 του βιβλίου της Νεοελληνικής Γλώσσας Γ΄ Γυμνασίου 

του  Χρῖστου Δάλκου

Ὁ κ. Γ. Μπαμπινιώτης, μέ τό ἄρθρο του «Έγερση ανύπαρκτων προβλημάτων» (Το Βήμα της Κυριακής, 22-7-᾿12), ἔθεσε τό τεράστιο κῦρος του στήν ὑπηρεσία τῆς μιᾶς ἀποκλειστικά πλευρᾶς, μέ ἐπιχειρήματα τῶν ὁποίων τήν ὀρθότητα –εἶναι ἀλήθεια- δύσκολα μπορεῖ κανείς νά ἀρνηθῇ.

Ἄς μᾶς ἐπιτραπῇ, ὡστόσο, μιά «ἀσήμαντη», ἐκ πρώτης ὄψεως, ἔνσταση. Γράφει ὁ κ. Μπαμπινιώτης:

«Το ψευδοπρόβλημα που προέκυψε με τα φωνήεντα και η απίστευτη προέκταση που τού δόθηκε (ότι υπονομεύει την ελληνική γλώσσα, ότι αφαιρεί στοιχεία τής γλώσσας μας, ότι την αλλοιώνει, ότι την φτωχαίνει, ότι εισάγει το λατινικό αλφάβητο κ.λπ.) είναι προϊόντα πολλαπλής σύγχυσης: α) σύγχυσης φθόγγων και γραμμάτων άρα και σύγχυσης προφοράς και γραφής, β) σύγχυσης φθόγγων τής αρχαίας και τής νέας Ελληνικής και γ) σύγχυσης προφοράς (φωνητικής) με τη λοιπή δομή τής γλώσσας (γραμματική, σύνταξη και λεξιλόγιο).»

Κοντά σ᾿ αὐτές τίς «συγχύσεις», ἄς προσθέσουμε καί μιά ἄλλη σύγχυση γιά τήν ὁποία εὐθύνονται οἱ συγγραφεῖς τῆς Γραμματικῆς: σύγχυση τοῦ ἑλληνικοῦ μέ τό τουρκικό ἀλφάβητο. Δέν εἶναι μιά ἀπό τίς συνήθεις καί εὔκολα καταγγελλόμενες «ὑπερεθνικόφρονες» ὑπερβολές. Προκειμένου οἱ συγγραφεῖς νά ἀποδώσουν τά φωνήεντα (τούς φθόγγους) τῆς νέας ἑλληνικῆς, καί ἐπειδή δέν θέλουν –σωστά κατά τήν ἄποψή μου- νά χρησιμοποιήσουν τό διεθνές φωνητικό ἀλφάβητο, ἐφευρίσκουν μιά φραγκολεβαντίνικη πατέντα, πού ἀποδίδει τόν φθόγγο [i] μέ τό ἀποκλειστικῶς δικῆς τους ἐμπνεύσεως σύμβολο [ı] (λατινικό γιῶτα χωρίς τήν τελεία). Ὅμως τό σύμβολο αὐτό εἶναι ὑπαρκτό, καί χρησιμοποιεῖται στό τουρκικό ἀλφάβητο γιά νά ὑποδηλωθῇ ὁ φθόγγος τῆς τουρκικῆς –πού δέν ὑπάρχει στήν ἑλληνική- μεταξύ τοῦ [e] καί τοῦ [u]  (ὅπως περίπου προφέρεται τό i τοῦ ἀγγλικοῦ girl, πρβλ. τουρκ. bıktım, ἀόρ. τοῦ bıkmak (= ἀηδιάζω) – ν.ἑλλ. μπουχτίζω, τουρκ. kırbaç (= μαστίγιο), ν.ἑλλ. κουρμπάτσι).

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

Αναδημοσιεύεται από την ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

΄

Η φετινή επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας μας βρίσκει με την εθνική μας κυριαρχία υπό αμφισβήτηση, την ζωή μας να ρυθμίζεται από εξωελλαδικά κέντρα στα οποία μας οδήγησε η εκλεγείσα τον Οκτώβριο του 2009 κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και με τους Τούρκους να αλωνίζουν στο Αιγαίο.

Η μεταπολίτευση έληξε στην ουσία με την ψήφιση του νόμου για το μνημόνιο χωρίς δημοψήφισμα και χωρίς την έγκριση των 2/3 της Ελληνικής Βουλής όπως θα όφειλε να ζητήσει μια εθνικά σκεπτόμενη ηγεσία.

Δυστυχώς ο πολιτικός κόσμος απεδείχθη κατώτερος των περιστάσεων τα 36 αυτά χρόνια που πέρασαν και πολύ λίγος για να διαχειριστή με εθνική συνέπεια τις τύχες μας.

Ας θυμηθούμε όμως με την γραφίδα του Μιχάλη Ιγνατίου και μέσα από ένα άρθρο του που δημοσιεύθηκε στις 31 Ιουλίου του 2006 στην ιστοσελίδα http://www.greeknewsonline.com το παρασκήνιο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα στις 24 Ιουλίου του 1974 . Παράλληλα ας δούμε και τρία έγγραφα που φανερώνουν τα παιγνίδια που παίχτηκαν στην Κύπρο από την ιστοσελίδα http://kostasmavroskoufis.blogspot.com από την οποία επίσης προέρχεται και η δημοσιευόμενη παρακάτω βιβλιογραφία για την Κυπριακή τραγωδία και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Νέα Υόρκη.- Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η ανατροπή της χούντας και η αντικατάστασή της από κυβέρνηση πολιτικών, τέθηκε για πρώτη φορά επίσημα, από τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών, Τζόζεφ Σίσκο και τον πρέσβη στην Αθήνα, Χένρι Τάσκα. Είναι γεγονός, ότι ο τελευταίος, «ενοχλούσε» περιοδικά τον Χένρι Κίσιγκερ για την ανάγκη επαναφοράς της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, και στα τηλεγραφήματα του προς τον τότε υπουργό Εξωτερικών των Ην. Πολιτειών, υπογράμμιζε την ανάγκη επιστροφής του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Πτώχευση εντός ή εκτός ευρώ

Το Ποντίκι

Του Θεόδωρου Παπαηλία,, καθηγητή ΤΕΙ Πειραιά

Μετά τις εκλογές έχει δοθεί μεγάλη έμφα­ση, από πλείστους όσους φιλοευρωπαϊστές, ότι η αλλαγή στη Γαλλία και η δει­νή θέση στην οποία θα περιέλθει η Ισπανία και η Ιταλία και άλλες χώρες θα απαλύνουν τα πλαίσια του μνημονίου. Παράλληλα, η πτώση των μισθών και η σχετική σταθερότητα πιθανόν να έχουν ως αποτέλεσμα την επανάκαμψη μέρους του κεφα­λαίου, το οποίο επικερδώς θα μπορεί να τοποθε­τηθεί σε διάφορες εταιρείες. Η ενεργοποίηση του ΕΣΠΑ, πιθανό δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανάπτυξης και ίσως η έκδοση Ευρωομολόγων να δώσουν κάποια ανάσα στην οικονομία. Ίσως ξε­κινήσει η εκδίωξη μέρους των μεταναστών, ώστε να ικανοποιηθεί το αίσθημα των συντηρητικών και ακροδεξιών ψηφοφόρων και άρα να περιορι­σθούν οι ρωγμές προς τα δεξιά.
Έτσι, για κάποιους μήνες, είναι πιθανόν το σύ­στημα της συγκυβέρνησης, καρκινοβατώντας και παρά τις εσωτερικές αντιδράσεις, να επιβιώ­σει προσδοκώντας την αλλαγή στις συνθήκες της Ε.Ε.



Οι οικονομικές προτάσεις: ένα σχόλιο


Το αδιέξοδο εντοπίσθηκε το 2009. Ακραία ανισοσκελής προϋπολογισμός, δυσεπίλυτο χρέος, εξοντωτικό έλλειμμα στις εξωτερικές συναλλα­γές.

Βραχυχρονίως, η σκέψη για κάμψη του δημο­σίου ελλείμματος ήταν ορθή. Ωστόσο, τα μέτρα ήταν ατελέσφορα και μονόπλευρα. Ακόμα και σήμερα, με συντηρητικούς υπολογισμούς, του­λάχιστον ένα 10% του πληθυσμού δεν έχει υπο­στεί καμιά (ή έχει υποστεί ελάχιστη) μείωση των εισοδημάτων του. Η φοροδιαφυγή οξύνει το πρόβλημα, αφού τα θύματα της φορολογικής πολιτι­κής είναι αυτά που δεν δύνανται ευκόλως να δι­αφεύγουν. Πλέον του 50% του πληθυσμού δεν συνεισφέρει στο κρατικό ταμείο. Άρα, τα βάρη στους συνεπείς, κατά μια οπτική, σχεδόν διπλασιάζονται. Τοιουτοτρόπως, η απότομη προσπάθεια αποπληθωρισμού οδηγεί σε ακρότητες (γενικευ­μένη ύφεση, ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέ­δου μεγάλης μάζας πληθυσμού). Ταυτοχρόνως, η φτώχεια ανασύρει παράγωγες κοινωνικές σκέ­ψεις: το έχειν καθίσταται μισητό από αυτούς που το στερούνται.

Η ευρωζώνη και οι πολλαπλές εστίες κρίσης…

sofokleous10

Ευλογούν το κρέας στο μοναστήρια κατά τις ημέρες της νηστείας και το «βαφτίζουν» ψάρι. Οπως ακριβώς συνέβη με τη διάσωση της Ισπανίας στα μέσα Ιουνίου. Ο Ισπανός πρωθυπουργός εμφανίστηκε περιχαρής, δηλώνοντας ότι δεν περιλαμβάνει δημοσιονομικούς στόχους και προϋποθέσεις.  Παράλληλα, οι δανειστές της Ισπανίας, οι ευρωπαϊκές χώρες δηλαδή οι οποίες δεν έχουν ακόμα ενταχθεί σε κάποιο μνημόνιο, αλληλοσυγχαίρονταν για την επιτυχημένη διάσωση. Η φενάκη κράτησε όμως λίγες ημέρες. Μία εβδομάδα αργότερα, τα ισπανικά δεκαετή ομόλογα διαπραγματεύονταν πάνω από το 6,8%, ενώ η Ιταλία φαίνεται έτοιμη να ζητήσει και αυτή τη δική της «διάσωση». Τα πράγματα επιδεινώθηκαν περαιτέρω το τελευταίο διάστημα και πλέον το κόστος δανεισμού της Ισπανίας έχει εκτιναχτεί στο 7,5% και της Ιταλίας στο 6,30%.

Αλλο το ψάρι, άλλο το κρέας

Στην επιφάνεια, η συμφωνία της Ισπανίας με την Ε.Ε. ήταν αυτό ακριβώς το οποίο επιζητούσε και ανακοίνωσε ο κ. Ραχόι. Ενα δάνειο 100 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο καλύπτει ακόμα και τις πλέον δυσοίωνες σημερινές προβλέψεις για τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των ισπανικών τραπεζών, ενώ δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για την επιβολή περαιτέρω δημοσιονομικών μέτρων λιτότητας. Θα έπρεπε δηλαδή οι αγορές να επικροτούν το πακέτο βοήθειας και να μην ανησυχούν πλέον. Κι όμως, όπως και με κάθε άλλο πακέτο διάσωσης οι αγορές έχουν μάθει να διαβάζουν μεταξύ των γραμμών, να καταλαβαίνουν τι ακριβώς κρύβεται πίσω από κάθε αισιόδοξη ανακοίνωση της Ε.Ε. ότι η κρίση, ή κάποιο πρόβλημα, έχει βρει οριστική λύση. Κατ’ αρχάς, η Ε.Ε. αναγνωρίζοντας ότι η Ισπανία έχει ήδη προχωρήσει σε σημαντική δημοσιονομική προσαρμογή, δήλωσε ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή –και το τόνισε αυτό–, ανάγκη για νέα μέτρα. 

Δεδομένα και απαιτήσεις

Αναδημοσιεύτηκε από την ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Γ.Γ.
Η ληστρική συμμορία που μας κυβερνά, είναι αδίστακτη. Είναι αποφασισμένη να μην παρουσιάσει τον παραμικρό ενδοιασμό και να τσακίσει κάθε εργατική αντίσταση που θα προκύψει και θα βάλει εμπόδιο στους σχεδιασμούς της.

Και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα. Η κοινοβουλευτική αριστερά, μπορεί να συντονίσει τον βηματισμό της για να ορθώσει ένα μέτωπο αντίστασης στην αντιλαϊκή λαίλαπα της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου;

Πριν επιχειρήσουμε να απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα, ας δούμε πρώτα τα δεδομένα. Αν σήμερα η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει μόνο τους Χαλυβουργούς, σύντομα θα βρει απέναντι της πολύ μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Εχει στο πλάνο της να ξεπουλήσει ότι δημόσια περιουσία απέμεινε και ταυτόχρονα να εφαρμόσει ένα τσουνάμι δυσβάσταχτο για τον λαό νέων μέτρων που έρχονται για την κάλυψη των 3,5 δισ. ευρώ μέσα στο 2012 και των 11,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014. 

Με την ύφεση να ξεπερνάει το 7% και τους ανέργους να πλησιάζουν το 1,5 εκατ., με το μεγαλύτερο μέρος των λαϊκών στρωμάτων να βιώνουν κάτω από το όριο της φτώχιας, είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα της κοινωνικής έκρηξης. Με μια προϋπόθεση όμως.

Το πέπλο της σιωπής

protagon.gr

του Γιάννη Βαρουφάκη

Προ ημερών, το Reuters έπιασε λαυράκι. Σε ιδιαίτερα προσεκτικό δημοσίευμά του που πήρε μεγάλη έκταση παγκοσμίως ανέδειξε κάποιες «συναλλαγές» μεταξύ τριών ελληνικών τραπεζών η οποία, αν το δημοσίευμα αληθεύει, τεκμηριώνει την ποινική δίωξη γνωστών τραπεζιτών της χώρας. Κι αν όχι την ποινική τους δίωξη, απαιτεί από την κυβέρνηση, το EFSF, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών (European Banking Authority), κατ’ ελάχιστον, την παύση του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς και την δρομολόγηση διαδικασίας εξυγείανσής της. Ανάλογες κινήσεις θα έπρεπε να ξεκινήσουν για τον τραπεζικό όμιλλο Marfin Popular Bank για κινήσεις της Marfin Egnatia Bank της οποίας αποτελεί μετεξέλιξη. Κι όμως: αντί για αυτά, ένα τεράστιο πέπλο σιωπής ξετυλίγεται και σκεπάζει την υπόθεση, με πρώτους υφαντές του τους δημοσιογράφους των «έγκυρων» εντύπων και sites οι οποίοι, κατά τα άλλα, συνεχώς καταγγέλλουν το κράτος και την ελληνική κοινωνία για ανοχή στην διαφθορά.

Ποια είναι η πέτρα του σκανδάλου, σύμφωνα με την αναφορά του Reuters; Όπως γνωρίζουμε, οι ελληνικές τράπεζες πάσχουν, από τότε που ξέσπασε η κρίση, από έλλειψη κεφαλαίων. Σύμφωνα με τις επιταγές τόσο της ΕΒΑ όσο και της τρόικα, οι ελληνικές τράπεζες έπρεπε να καταβάλουν προσπάθεια εξεύρεσης κεφαλαίων. Αρχικά, ιδιωτικών και, εφόσον δεν τα έβρισκαν, δημοσίων (μέσω της επανακεφαλαιοποίησης που προσφέρει η ελληνική κυβέρνηση δανειζόμενη, δυστυχώς, η ίδια από το EFSF). Οι τραπεζίτες τρέμουν τα κεφάλαια του EFSF καθώς αυτά δίνονται με αντάλλαγμα μετοχών, κάτι που μειώνει το δικό τους ποσοστό ιδιοκτησίας των τραπεζών, θέτοντας σε κίνδυνο της εξουσία τους εντός των ΔΣ των τραπεζών (και όλα τα «καλούδια» που αυτή τους εξασφαλίζει). Για αυτό, εύλογα, προτιμούν τα ιδιωτικά κεφάλαια, ιδίως φίλα προς αυτούς προσκείμενων επιχειρηματιών. Έλα όμως που τέτοια κεφάλαια στον καιρό της κρίσης δεν υπάρχουν; Τότε, τι νομίζετε ότι σκαρφίζονται οι καλοί τραπεζίτες;

Το «αλφάβητο» της δημοσιονομικής κρίσης

sofokleous10

Ένα χρόνο το ερώτημα ήταν «αν». Σήμερα, το «αν» ξεπεράστηκε. Αναρωτιούνται πλέον οι αγορές «πόσο έντονη θα είναι» και «πόσο θα κρατήσει». 

Ο λόγος για την οικονομική ύφεση και οι αναλυτές έβγαλαν το αλφάβητο για να την περιγράψουν. Θα μοιάζει με το λατινικό V: έντονη αλλά μικρής διάρκειας; Ή μήπως με το U: πιο ήπια αλλά μακρύτερης διάρκειας; Ή, θεός φυλάξοι, με το W: απότομη και μακριάς διάρκειας με πρόσκαιρες, αλλά ανεδαφικές βελτιώσεις; 

 Και αφού περιγράφουν την οικονομία, γιατί να μην κάνουν και το ίδιο για τις αγορές. Η παρέλαση των γραμμάτων συνεχίζεται και εκεί: V, U, W, και, για τους πιο αισιόδοξους, το J. Λιγότερο με ανάλυση μοιάζει αυτό και περισσότερο με «σούπα» με τα ζυμαρικά που έχουν το σχήμα των γραμμάτων της αλφαβήτου.

Στην ουσία, βέβαια, τα ερωτηματικά είναι εύλογα. Βρίσκεται η αμερικανική και η παγκόσμια οικονομία σε ύφεση; Η δημοσιονομική κρίση, το στέρεμα της ρευστότητας και η ενίσχυση της ανεργία σε ΗΠΑ και ευρωζώνη οδηγούν άραγε την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση; Και αν είμαστε ήδη σε ύφεση, ήρθε μήπως ο καιρός των αρκούδων; Δύσκολο να το πει κανείς με βεβαιότητα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι επενδυτές δεν πρέπει να ξεχνάνε δύο βασικές αρχές. Καταρχάς, σπάνια στις αγορές τα πράγματα είναι αυτά που φαίνονται. Και κατά δεύτερο λόγο, οι αγορές δεν είναι το καλύτερο βαρόμετρο για την οικονομία. Εξάλλου, όπως είχε πει και παλαιότερα ο βραβευμένος με Νόμπελ, οικονομολόγος Πολ Σάμουελσον, οι αγορές έχουν προβλέψει εννέα από τις τελευταίες πέντε υφέσεις.

Ἡ ἑλληνική γραμματική στό... ἀπόσπασμα!

του Σαράντου Καργάκου


Στό βιβλίο μου "Ἀλαλία, ἤτοι τό σύγχρονο γλωσσικό μας πανόραμα", εἶχα καταγράψει τήν ἕως τότε ἄγνωστη φράση τοῦ Λένιν: "Ἄν θέλεις νά ἐξαφανίσεις ἕνα λαό, ἐξαφάνισε τή γλῶσσα του".

 Ἀπό τό 1976 ("μεταρρύθμιση" Ράλλη) ἕως σήμερα ἡ ἑλληνική γλῶσσα τελεῖ ὑπό ἐξάτμιση. Μέ τή νέα ἀγραμμάτιστη γραματική τῆς Ε' καί ΣΤ' Δημοτικοῦ, πού ἔθεσε σε κυκλοφορία τό ὑπουργεῖο πνευματικῆς ἡμιπληγίας, ἡ ἑλληνική γλῶσσα ὁδηγεῖται στό ἀπόσπασμα.

Ὅπως συχνά ἔχουμε γράψει ἡ Γραμματική εἶναι ἡ γεωμετρία τοῦ λόγου. Γεωμετρώντας τό λόγο, γεωμετρεῖ καί τή σκέψη. Δημιουργεῖ σύνθετο λόγο καί στοχασμό. Μέ τό νέο "ἐγχειρίδιο" γραμματικῆς (ἐγχειρίδιο κατά τοῦ παιδικοῦ μυαλοῦ) ἀπογεωμετρεῖται ὁ λόγος, ἀποσυντίθεται ὁ στοχασμός. Δέν πρόκειται γιά ἕνα κακό βιβλίο· πρόκειται γιά μιά κακή πράξη. Δέν εἶναι βιβλίο γιά Ἑλληνόπουλα ἀλλ' οὔτε καί γιά παιδιά ἀλλογενῶν. Εἶναι κατώτερο καί τῶν παλαιῶν μεθόδων ἐκμαθήσεως ξένων γλωσσῶν. Τά εἰκονογραφικά ψιμύθια ἁπλῶς δίνουν στό βιβλίο μιά εἰκόνα "κλόουν". Ἀλλά μιά "κλοουνίστικη"γραμματική κλονίζει ἐκ βάθρων τό οἰκοδόμημα τῆς Ἑλληνικῆς. Ὅπως θά ἔλεγε ὁ Κάτων, "hoc censeo": τό βιβλίο πρέπει πάραυτα νά ἀποσυρθεῖ. Τήν εὐθύνη τῆς ἀποσύρσεως χρεώνουμε εὐθέως στόν πρωθυπουργό κ. Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ἄς μή βάψει τά χέρια του στό αἷμα τῆς σφαγιαζομένης Ἑλληνικῆς. Διαπράττεται crimen majiestatis. Ἔγκλημα καθοσιόσεως.

Η ΕΕ αντιμέτωπη με μεγάλη υπαρξιακή κρίση

του Κώστα Μελά

Η ΕΕ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια μεγάλη υπαρξιακή κρίση ,ίσως για πρώτη φορά στη βραχυχρόνια ζωή της.  Η κρίση είναι πολυεπίπεδη και αντανακλά τις αδυναμίες αρχιτεκτονικής δόμησης του ενιαίου νομίσματος. Διαρκούσης και συνεχώς οξυνόμενης της κρίσης αποκαλύπτεται ότι ο υποτιθέμενος ισχυρός πυλώνας της ενωσιακής διαδικασίας στη βάση του οποίου θα έπρεπε να στηριχθεί το ευρώ, με στόχο την επικύρωση του στην αγορά ως αποθεματικό νόμισμα , δηλαδή το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα , βρίσκεται σε βαθειά κρίση. Μάλιστα σε μια κρίση την οποία αποφεύγει εμμέσως πλην σαφώς να αναγνωρίσει ως τέτοια η ηγεσία της ΕΕ. Αυτό είναι και το πλέον επικίνδυνο..  Η ύπαρξη «κρυμμένων σκελετών» στα ντουλάπια των ευρωπαϊκών τραπεζών οφείλεται σε πολλούς λόγους που σχετίζονται με την ίδια τη λειτουργία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος[1] . 

Σύμφωνα με όσα έχουν συμβεί μέχρι σήμερα , μόνο εκ των υστέρων και με μεγάλη καθυστέρηση έχουμε διορθωτικές παρεμβάσεις σε επιμέρους τραπεζικά ιδρύματα που παρουσιάζουν προβλήματα που δεν μπορούν πλέον να αποκρυβούν.  Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι όλοι σχεδόν οι διεθνείς οργανισμοί θέτουν το ζήτημα σε πρώτο πλάνο.

Τόσο το ΔΝΤ όσο και ο ΟΟΣΑ προειδοποιούν για την κρισιμότητα που έχει η κατάσταση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα για την παγκόσμια οικονομία.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ[2] , η Ευρώπη πρέπει να υιοθετήσει ένα μαζικό πρόγραμμα αγοράς προβληματικών στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών, ύψους 700 δισ. ευρώ, αντιστοίχου του TARP (Troubled Asset Relief Program) που εφάρμοσαν οι ΗΠΑ για να ενισχύσουν τις τράπεζές τους το 2008 . «Η αντιμετώπιση του προβλήματος του τραπεζικού συστήματος απαιτεί μία μαζική, τύπου TARP, 'ένεση' κεφαλαίων, με εγγύηση τις μετοχές των τραπεζών που τελικά δεν θα στοίχιζε τίποτε στους φορολογούμενους». «Χρειάζονται περίπου 700 δισ. ευρώ έως 750 δισ. ευρώ για να είναι οι τράπεζες καλά κεφαλαιοποιημένες». Το πρόγραμμα TARP, που εφαρμόσθηκε στο απόγειο της μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης στις ΗΠΑ για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες, είχε εκτιμηθεί αρχικά ότι θα κόστιζε 700 δισ. δολάρια, αλλά τελικά δαπανήθηκαν μόνο τα 431 δισ. δολάρια, μεγάλο μέρος των οποίων έχει ήδη επιστραφεί από τις τράπεζες στο αμερικανικό δημόσιο, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση κατέχει ακόμη μετοχές σε περίπου 350 τράπεζες. 

Φτάσαμε και στην Στάση πληρωμών!

Αναδημοσιεύτηκε από το anti-ntp.blogspot.com

Η ελληνική οικονομία είναι πλήρως ιδρυματοποιημένη και μπροστά σε Στάση πληρωμών έναντι των υποχρεώσεών της. Ο μηχανισμός διάσωσης που μας έφερε πανηγυρίζοντας ο κ Παπανδρέου έχει αποτύχει με κάθε πιθανό και απίθανο μέσο.

Η χώρα δε έχει σωθεί ούτε κατά διάνοια...


Η στάση πληρωμών η οποία στο ΒΗΜΑ αποκαλείται “μετάθεση πληρωμών” και Σιωπηρή παράταση εκτιμάται πως θα δοθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην Ελλάδα αναφορικά με τη αποπληρωμή του ομολόγου αξίας 3,2 δισ. ευρώ που ωριμάζει στις 20 Αυγούστου.

Η επόμενη δόση του μηχανισμού που αποκαλείται στήριξης δεν αναμένεται να εκταμιευθεί εγκαίρως και οι διεργασίες για τη λήψη δανείου-γέφυρας (bridge loan) για να καλυφθούν οι πληρωμές ομολόγων 3,2 δισ. ευρώ δεν έχουν ακόμη τελεσφορήσει. Έτσι ως πιθανότερη λύση θεωρείται η επίκληση ρητρών για την μετάθεση της πληρωμής του ομολόγου.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Ο ιστορικός και προφητικός του λόγος στο 6ο Συνεδριο του ΠΑΣΟΚ 1996

anti-ntp.blogspot.com



Στο 8:50
Για αυτό η Ελλάδα εχει πρόβλημα στο να βαδίσει μπροστά με τους ρυθμούς που προκαλεί η ιστορία,στο νεο μεγάλο της ραντεβού.

Και αντί η Ελλάδα να κινηθεί με αυτό το όραμα που σας έλεγα πρίν,φοβάμαι οτι στο τέλος του κύκλου που θα είναι το 2004,θα είναι το 2010;Τότε θα δούμε οτι αντί για αυτή την Ελλάδα,θα είναι μια Ελλάδα που την ονομάζω τουρκομπαρόκ.
Θα είναι δηλαδή μια Ελλάδα,ενα φτωχό ίσως και συρικνωμένο βιλαέτι ή ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΛΑΝΤ...

Επέτειος μνήμης Δεν ξεχνώ! Ο Αττίλας πάντα απειλεί

Πρώτο Θέμα

 Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δεν ξεχνώ ότι πριν από 38 χρόνια αυτή την ημέρα ο Αττίλας εισέβαλε στην Κύπρο και ακόμη με τη στρατιωτική βία κατακρατεί το 35% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία, αυτό το εξάμηνο, ασκεί την Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Δεν ξεχνώ ότι ακόμη δεν έχει ανοίξει ο φάκελος της προδοσίας για να γίνει γνωστός ο ρόλος της χούντας πριν και κατά την εισβολή.

    Δεν ξεχνώ ότι ο Αττίλας με περισσότερη αγριότητα επεξέτεινε την κατοχή του στα εδάφη της  Μεγαλονήσου, ενώ στην Ελλάδα είχε αποκατασταθεί η Δημοκρατία και διεξήγοντο ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στη Γενεύη. Από το γεγονός αυτό γίνεται σαφές ότι για την εισβολή πρόσχημα ήταν η χούντα στην Ελλάδα και η απειλή για τους Τουρκοκυπρίους.
   
    Δεν ξεχνώ ότι οι κυβερνήσεις στην Τουρκία μπορεί να έρχονται και να παρέρχονται, αλλά η στρατηγική της γείτονος μένει η ίδια και σε μεγάλο βάθος χρόνου, αθέατο στους αδαείς και αφελείς.

Η «μαφία» των Moody’s και Standard & Poors

sofokleous10

Μυστηριώδης και μαγική, η Αίγυπτος είναι μία πανέμορφη χώρα. Είναι επίσης και η χώρα με τους χειρότερους οδηγούς στον κόσμο. Σε μία προσπάθεια να μειωθούν οι θάνατοι στους δρόμους, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να θεσπίσει την υποχρεωτική χρήση ζώνης στα αυτοκίνητα. Θεμιτή βέβαια η πρόθεση. Οπως και θεμιτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί η υποχρεωτική χρήση της ζώνης, με την παράλληλη επιβολή προστίμου 500 λιρών ή 60 ευρώ στους παραβάτες (σε μία χώρα όπου ο μέσος μισθός είναι 150 ευρώ), απλώς μεταφράστηκε σε δύο πράγματα. 

Καταρχάς τα αυτοκίνητα κυκλοφορούν πλέον στο Κάιρο με «ζώνες- μαϊμού». Ενα κομμάτι ύφασμα, δεμένο στο πάνω μέρος της πόρτας, περασμένο διαγωνίως στο στήθος του οδηγού και ακουμπισμένο κάπου κοντά στο χειρόφρενο. Κυρίως όμως, η ζώνη οδήγησε στην πραγματική «αύξηση του μισθού» των πανταχού παρόντων αστυνομικών, καθώς το μπαξίσι για όσους σταματάνε ανέβηκε από τις είκοσι λίρες στις 50. Με άλλα λόγια, με το μέτρο της ζώνης η κυβέρνηση πέτυχε τόσο τη βελτίωση της εικόνας των οδηγών, οι οποίοι φαινομενικά τουλάχιστον τη φορούν, όσο και την ανέξοδη για τον κρατικό προϋπολογισμό αύξηση του εισοδήματος μίας κρίσιμης για το καθεστώς μερίδας του πληθυσμού. Και μπορεί να ακούγεται αστείο. Αλλά μοιάζει πολύ με την πολιτική, την οποία ακολούθησαν οι δύο βασικές εταιρείες πιστοληπτικής αξιολόγησης και η οποία σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται τόσο για τη χρηματοοικονομική κρίση του 2007 όσο και τη σημερινή δημοσιονομική κρίση.

Η ΔΡΑΧΜΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Αναδημοσιεύτηκε από την ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό  Unfollowτην Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012

Καμία λύση στην κρίση δημόσιου χρέους δεν μπορεί να δοθεί όσο η Ελλάδα χρησιμοποιεί το ευρώ, ενώ ο καταστρεπτικός ρόλος της ευρωζώνης στην ελληνική κρίση φάνηκε με το PSI, όπου το δημόσιο χρέος κρατικοποιήθηκε για να θωρακιστούν τα συμφέροντα των τραπεζών. Η έξοδος από το ευρώ και η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορεί να σημάνει τη βελτίωση των όρων ζωής και εργασίας για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, μια μακράς πνοής αντιστροφή της χρόνιας επιδείνωσης του βιοτικού μας επιπέδου…

Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κάτι θεμελιωδώς σάπιο υπάρχει στο (εφήμερο όπως θα αποδειχθεί) βασίλειο της ευρωζώνης. Προς επίρρωση, η πρόσφατη διεύρυνση του μνημονιακού κλαμπ με μια ακόμη χώρα, την Ισπανία. Έτσι, μετά την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, ο κύκλος των χαμένων περιφερειακών χωρών της ευρωζώνης επεκτείνεται, πλησιάζοντας απειλητικά την Ιταλία, ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτεται η μυθολογία που σχεδιασμένα αναπτύχθηκε από το Βερολίνο ενοχοποιώντας κάθε ένα λαό της ευρωζώνης ξεχωριστά.

Οι «Μαύροι Κύκνοι» του χθες και του σήμερα

sofokleous10

Οι μαύροι κύκνοι δεν υπάρχουν. Οπως δεν μπορεί να χρεοκοπήσει μία από τις μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες του κόσμου, να κρατικοποιηθεί για να σωθεί η μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία στον κόσμο, να ξεπουληθεί η τρίτη μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα, να έχει ξοφλήσει το μοντέλο καπιταλισμού της Γουόλ Στριτ, να ψάχνουν απεγνωσμένα αγοραστή τράπεζες στην Αγγλία και τις ΗΠΑ, οι κεντρικοί τραπεζίτες να ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τρόπους να εισάγουν ρευστότητα, τα βραχυπρόθεσμα έντοκα κρατικά ομόλογα στις ΗΠΑ να προσφέρουν μηδενική απόδοση. Και όλα αυτά συνέβησαν κατά τη χρηματοοικονομική κρίση του 2007. Και όχι μόνον αυτό. Αλλά να συμβαίνουν χωρίς κάποια πραγματική αφορμή. Δεν υπήρξε κάποια μεγάλη απάτη όπως στην Enron ή τη Worldcom. Ούτε κάποιος trader στοιχημάτισε παράνομα, όπως ο Nick Leeson της Barings ή ο Jerome Kerviel της Société Générale.

Η θεωρία του Nassim Taleb

Η θεωρία του μαύρου κύκνου οφείλεται σε έναν από τους πιο γνωστούς traders στον κόσμο, τον Nassim Taleb, έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους οι οποίοι είχαν σημαντικά κέρδη τη Μαύρη Δευτέρα του Οκτωβρίου 1987. Μέχρι και την ανακάλυψη της Αυστραλίας, ήταν ευρέως αποδεκτό ότι οι κύκνοι δεν μπορούσαν να είναι παρά μόνο λευκοί. Ενας από τους πρώτους εξερευνητές, όμως, επιστρέφοντας στο Λονδίνο, έφερε μαζί του και παρουσίασε στη Βασιλική Επιστημονική Εταιρεία έναν κύκνο, ο οποίος ήταν κατάμαυρος. Κατά τον Taleb, οι αγορές λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και εξηγεί έτσι ακραία φαινόμενα, όπως η Μαύρη Δευτέρα του Οκτωβρίου 1987, ή η περασμένη εβδομάδα. Εντονα, δηλαδή, και απρόβλεπτα φαινόμενα, τα οποία πάνε ενάντια στην κοινώς αποδεκτή άποψη, είναι σπάνια, αλλά οι συνέπειές τους είναι δραματικές.

Η σωτήρια μεταστροφή του Μάριο Ντράγκι

sofokleous10

Τα τελευταία δυο χρόνια, από τότε που έγινε σαφής η κεφαλαιακή τρύπα στο ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα, πολλοί υποστήριξαν ότι η Ευρώπη χρειάζεται εργαλεία με σκοπό τη διαγραφή των απαιτήσεων των μη ασφαλισμένων senior ομολογιούχων των υπό εκκαθάριση τραπεζών – αλλά και τη βούληση να τα χρησιμοποιήσει εκεί που θα χρειαστεί. Ίσως να αποδειχτεί ορόσημο για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση το ότι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι αρχίζει πλέον να συμμερίζεται αυτή την άποψη.

Το επιχείρημα υπέρ της διαγραφής των απαιτήσεων των κατόχων senior ομολόγων σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου οι ζημιές ξεπερνούν τη δυνατότητα απορρόφησης των μετοχών και των ομολογιούχων μειωμένης εξασφάλισης είναι γνωστό και δίκαιο. Η υπόσχεση μιας τράπεζας προς τους πιστωτές της είναι ένα ιδιωτικό ζήτημα. Οι επενδυτές οφείλουν να πληρώνουν για τους κινδύνους που με τη θέλησή τους αναλαμβάνουν. Κι όταν μια κυβέρνηση – όπως έκανε  η κυβέρνηση της Ιρλανδίας – διασώζει τους ομολογιούχους των τραπεζών της με χρήματα των φορολογουμένων, επιβαρύνει τους πολίτες της προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων. Ναι, είναι αλήθεια ότι οι τράπεζες πρέπει να παραμείνουν ζωντανές για το καλό της επιβίωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Από την άλλη μεριά όμως κανείς δεν μπορεί να δεχτεί ότι δεν θα επιτρέπεται σε ένα κράτος να αναδιαρθρώσει το χρέος των τραπεζών του κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.

To δολάριο και άλλα καταφύγια

sofokleous10

Κρίσεις πάντα θα συμβαίνουν, αλλά θα είναι λιγότερο αγχωτικές εφόσον τεθούν σε εφαρμογή οι σωστές θεσμικές διαδικασίες. Η πιο θετική εξέλιξη της πρόσφατης διάσκεψης κορυφής της ευρωζώνης ήταν η ανακοίνωση ενός ολοκληρωμένου μηχανισμού εποπτείας ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε διάσωση των τραπεζών. Μια ευρωπαϊκή εγγύηση των ισπανικών τραπεζικών καταθέσεων, χωρίς αντίστοιχη μεταβίβαση της τραπεζικής εποπτείας θα διαιώνιζε απλώς τις κακές συνήθειες.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Mario Draghi, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στη ζώνη του ευρώ πρέπει «να καθορίσουν τους ρόλους, τις προθεσμίες και τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται.» Ωστόσο, από το περασμένο καλοκαίρι, το modus operandi για τη διαχείριση της κρίσης περιελάμβανε δύο βήματα προς τα πίσω με κάθε βήμα προς τα εμπρός.

Μπορεί επιτέλους να έχουμε ξεφύγει από αυτόν τον φαύλο κύκλο με την τελευταία σύνοδο κορυφής. Αλλά πάρα πολλά ερωτήματα παραμένουν: για παράδειγμα, θα έχει η νέα ρυθμιστική αρχή τη δυνατότητα διάλυσης τραπεζών ώστε να μπορέσει να αναλάβει την εκκαθάριση των αφερέγγυων ισπανικών τραπεζών; Θα μπορούσε η επιρροή των εθνικών ρυθμιστικών τραπεζικών αρχών να μειωθεί, εν μέρει, ώστε να αποτραπούν οι τράπεζες από το να θεωρούν το κρατικό χρεός ακίνδυνο; Οι τράπεζες διαχειρίζονται ρίσκο ως κομμάτι της καθημερινότητας τους και μάλιστα χορηγούν δάνεια σε επισφαλείς πελάτες συνεχώς συνυπολογίζοντας το ρίσκο και τιμολογώντας το ανάλογα. Αλλά όταν οι δικοί τους ρυθμιστές επισημαίνουν ότι κάτι είναι χωρίς κίνδυνο, χωρίς αυτό να ισχύει, τότε το ριψοκίνδυνο ενεργητικό δε φέρει τη σωστή τιμολόγηση και οδηγεί σε δυσλειτουργίες του τραπεζικού συστήματος.

Οδηγίες για την υποβολή της δήλωσης Ε9 έτους 2012

in.gr

Πως να το συμπληρώσετε

Στο παρακάτω άρθρο αναλύουμε τον τρόπο συμπλήρωσης του Ε9 στις περιπτώσεις που υπάρχει μεταβολή της οικογενειακής κατάστασης (χωρίς μεταβολή των ακινήτων) καθώς και μεταβολή των ακινήτων με ταυτόχρονη μεταβολή της οικογενειακής κατάστασης.


Η δήλωση Ε9 είναι κοινή για τους έγγαμους και τα τέκνα που τους βαρύνουν, υποβάλλεται ηλεκτρονικά μέσω της ΓΓΠΣ από τον υπόχρεο και τη σύζυγο εφόσον έχει ακίνητα ή εμπράγματα δικαιώματα.

1.Υπόχρεοι σε  υποβολή δήλωσης στοιχείων ακινήτων έτους 2012


1.1. Τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που την 1^η Ιανουαρίου 2012 έχουν εμπράγματα δικαιώματα πλήρους ή ψιλής κυριότητας ή επικαρπίας ή οίκησης σε ακίνητα, τα οποία αποκτήθηκαν μέσα στο έτος 2011,ανεξάρτητα από τη μεταγραφή τους. Αν τα νομικά πρόσωπα δεν έχουν υποχρέωση υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος θα υποβάλλουν μόνο το Ε9 μέσα στις προθεσμίες που καθορίζονται.

1.2. Τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που την 1^η Ιανουαρίου 2012 έχουν οποιαδήποτε μεταβολή στα ακίνητα τους, τα οποία είχαν δηλωθεί στο Ε9 τα προηγούμενα έτη (2005 έως 2011).

1.3. Εφόσον έχει επέλθει μεταβολή στην οικογενειακή κατάσταση του υπόχρεου-φυσικό πρόσωπο  και αφού στην δήλωση στοιχείων ακινήτων ετών 2005 έως 2011 συμπεριέλαβε σύζυγο ή λοιπά προστατευόμενα μέλη όπως αυτή έχει απεικονισθεί στις δηλώσεις Ε9 προηγούμενων ετών, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν μεταβολές στην περιουσιακή του κατάσταση.

Εισφορά αλληλεγγύης και τέλος επιτηδεύματος, επιπλέον επιβαρύνσεις στο εκκαθαριστικό

in.gr

Πόσο επιβαρύνεται ο φορολογούμενος

Στο εκκαθαριστικό σημείωμα του φόρου εισοδήματος που θα παραλάβουν οι φορολογούμενοι για το οικονομικό έτος 2012, εκτός από τον αυξημένο φόρο που θα κληθούν να πληρώσουν, θα δουν να συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτό και η εισφορά αλληλεγγύης και το τέλος επιτηδεύματος.

Η ΓΓΠΣ εκδίδει ενιαίο εκκαθαριστικό σημείωμα, επί του οποίου εμφανίζονται χωριστά, μετά από υπολογισμό, τα ποσά της κάθε εισφοράς και του τέλους επιτηδεύματος.

1. Ειδική εισφορά αλληλεγγύης

Ποσό που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό
Επιβλήθηκε με το άρθρο 29 του Ν.3986/2011 ειδική εισφορά αλληλεγγύης στα εισοδήματα των φυσικών προσώπων άνω των δώδεκα χιλιάδων (12.000) ευρώ. Η ισχύς της διάταξης αυτής αφορά τα εισοδήματα που προκύπτουν κατά τις διαχειριστικές χρήσεις 2010 έως και 2014 (οικονομικών ετών 2011 – 2015). Για την επιβολή της εισφοράς, που προβλέπεται, λαμβάνεται υπόψη το ετήσιο συνολικό καθαρό ατομικό εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο του φυσικού προσώπου ή σχολάζουσας κληρονομιάς.


Η εύρεση του εισοδήματος επί του οποίου θα εφαρμοστεί η ειδική εισφορά προκύπτει μετά από τη σύγκριση των τεκμηρίων (του άρθρου 16 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος) και του δηλωθέντος εισοδήματος (δηλωθέν όλων των πηγών και αφορολόγητα), λαμβάνοντας το μεγαλύτερο από τα δύο.
Το ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα λαμβάνεται υπόψη πριν από την αφαίρεση των ποσών που μειώνουν τις αντικειμενικές δαπάνες (δάνεια, ανάλωση κεφαλαίου κ.λπ.). Για την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων και κατά τον υπολογισμό του ετήσιου τεκμαρτού εισοδήματος δεν υπολογίζονται οι δαπάνες απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Αντίθετα, λαμβάνεται υπόψη η συνολική ετήσια δαπάνη των αντικειμενικών δαπανών και υπηρεσιών (του άρθρου 16 του ΚΦΕ).

Η τρέλα της σωτηρίας του ευρώ

sofokleous10

Καθώς το δράμα κάνει παύση για λίγο λόγω των απαραβίαστων θερινών διακοπών της Ευρώπης, υπάρχει μια αναδυόμενη συναίνεση σχετικά με το πως θα πρέπει να μοιάζει ένα αίσιο τέλος. Ευτυχώς, τα στοιχεία μιας τέτοιας εικόνας ελήφθησαν υπόψη από τους πολιτικούς ηγέτες στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Κάποιες από τις καλύτερες ιδέες - όπως η άμεση ανακεφαλαιοποίηση των προβληματικών τραπεζών από τα κεφάλαια διάσωσης της ΕΕ – 'προήχθησαν' σε απαιτούμενες ενέργειες στην  ευρωζώνη.

Αλλά για να φτάσουμε από εδώ εκεί η διαδρομή είναι ιδιαίτερα περίπλοκη. Και ο χρόνος δεν είναι κατ 'ανάγκη στο πλευρό των Ευρωπαίων. Η εξήγηση βρίσκεται εν μέρει στις εθνικές οικονομίες και τα διεθνή χρηματοοικονομικά. Αλλά πίσω από όλα βρίσκεται η «επανεθνικοποίηση» της πολιτικής από τότε που ξέσπασε η κρίση το 2009. Γίνεται φανερό όταν εξετάσει κανείς πώς διεξάγονται οι εγχώριες πολιτικές διαμάχες στις 17 χώρες της ευρωζώνης πόσο δύσκολο θα είναι γι 'αυτούς να ενεργήσουν από κοινού για την προστασία του ευρώ.

Εάν οι ευρωπαϊκοί φορείς χάραξης πολιτικής πρότειναν μια λύση, με τι θα μπορούσε να μοιάζει; Δεν θα ήταν μια αμερικανικού τύπου πολιτική και δημοσιονομική ένωση. Αλλά θα απαιτούσε μια τραπεζική ένωση. Θα περιελάμβανε περισσότερες αρμοδιότητες για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τη δημιουργία ταμειακών διαθεσίμων και κοινού υπουργείου οικονομικών σε επίπεδο ευρωζώνης.

Spiegel: Πώς η Γερμανία αποδυνάμωσε το ευρώ

sofokleous10

Μπορεί να έχουμε χιλιάδες λόγους να βρίζουμε τον Γιώργο Παπανδρέου για τα αλλεπάλληλα επικοινωνιακά και κυβερνητικά λάθη του που χαντάκωσαν την πατρίδα μας. Όσοι όμως  είχαν παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια τις εξελίξεις της Ευρωζώνης, τού αναγνωρίζουν τουλάχιστον ένα ελαφρυντικό για την αδράνειά του να πάρει μέτρα λιτότητας αμέσως μετά τη νίκη του στις εκλογές. Ότι εκείνη την εποχή, Οκτώβριος του 2009 ακόμη, παρέμεναν ισχυρές οι μνήμες των προσπαθειών της Γερμανίας για χαλάρωση των όρων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έτσι ουδείς μπορούσε να φανταστεί το Βερολίνο σε ρόλο κατήγορου των εταίρων του και να τους επιβάλλει σαρωτική λιτότητα εν μέσω ύφεσης.

Η Γερμανία διατείνεται σήμερα πως η ευρωπαϊκή κρίση οφείλεται στο ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν εφαρμόστηκε τόσο αυστηρά όσο έπρεπε. Παράλληλα το Βερολίνο αυτοπροβάλλεται ως η κατεξοχήν δημοσιονομικά ενάρετη δύναμη της Ευρωζώνης και καταδικάζει σε άγρια λιτότητα με ύφεση, κάμψη της παραγωγής και ανεργία όλα τα κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Η γερμανική θέση όμως κρύβει άπειρη υποκρισία. Καταρχήν επειδή ήταν η ίδια η Γερμανία η χώρα που διεκδίκησε και επέβαλε τη χαλάρωση των όρων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης όταν αντιμετώπιζε υφεσιακές πιέσεις το 2005 και κατά δεύτερον, επειδή ως εκ τούτου δεν θέλει και πολύ μυαλό για να αντιληφθεί κανείς πως η γερμανική ρητορική περί δημοσιονομικής αρετής έχει επιλεγεί επειδή  εξυπηρετεί τα γερμανικά συμφέροντα εδώ και τώρα… Διαφορετικά γιατί πριν εφτά χρόνια το Βερολίνο έκανε κι έλεγε τα ανάποδα; 

Η καταστροφη της ελληνικής οικονομίας από τους Γερμανούς κατακτητές την τριετία 1941-1944

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Οι Γερμανοί εισήλθαν στην Αθήνα ως κατακτητές στις 27 Απριλίου του 1941. Λίγες μέρες πριν, είχε συνθηκολογήσει ο στρατηγός Τσολάκογλου, ενώ η Ελληνική Κυβέρνηση και ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ είχαν μεταφερθεί στην Κρήτη για να συνεχίσουν τον Αγώνα. 

Ο στρατηγός Τσολάκογλου σχημάτισε μια κυβέρνηση "δοσίλογων", που αρχικά μέσα από την συνεργασία με τον Κατακτητή προσπάθησε να ομαλοποιήσει την ζωή στην Χώρα εξασφαλίζοντας την ειρηνική επάνοδο όλων των Ελλήνων στρατιωτών από τα μέτωπα στις εστίες τους. Ο Τσολάκογλου προσπάθησε επίσης να έρθει σε συνεννόηση με τον Κατακτητή για να διασώσει την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας έναντι της Βουλγαρίας.

 Οι Γερμανοί όμως είχαν εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες που δεν συμβάδιζαν με τις Ελληνικές επιδιώξεις. Αφού τεμάχισαν την Ελλάδα μοιράζοντας τα εδάφη της σε Βουλγαρία και Ιταλία, αποφάσισαν να μεταβάλλουν την Χώρα σε προκεχωρημένη αποθήκη προμηθειών για την στρατιά του Ρόμελ που αγωνιζόταν στην Μέση Ανατολή.