Πέμπτη 2 Μαΐου 2019

Το ΔΝΤ, ο ESM και ο κιμπάρης Τσακαλώτος


Το πράσινο φως από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) αναμένει η ελληνική κυβέρνηση για να προχωρήσει στην πρόωρη αποπληρωμή μέρους των δανείων που έχει λάβει από το ΔΝΤ. Η κυβερνητική πρόταση έχει ήδη αποσταλεί στον ευρωπαϊκό θεσμό, ενώ και το Ταμείο έχει εκφραστεί θετικά για μια τέτοια εξέλιξη, χαρακτηρίζοντας λογικό το ελληνικό αίτημα.
Το θέμα απασχολεί καιρό τώρα το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, καθώς τα δάνεια του ΔΝΤ είναι ακριβά και τρέχουν με επιτόκια υψηλότερα από αυτά με τα οποία δανείζεται πλέον η Ελλάδα από τις αγορές.
Η συζήτηση αφορά το τμήμα του δανείου με το πολύ υψηλό επιτόκιο 5,13%, το οποίο όμως και άλλους κινδύνους, συναλλαγματικούς και επιτοκίων, που δεν μπορούν να αντισταθμιστούν με την χρήση χρηματοπιστωτικών εργαλείων και αυτό γιατί το ΔΝΤ δεν δανείζει σε δολάρια, ευρώ ή κάποιο άλλο νόμισμα.
Τα δάνεια του Ταμείου δίνονται σε «ειδικά τραβηχτικά δικαιώματα» (SDR), τα οποία είναι μία μονάδα που χρησιμοποιεί αποκλειστικά το ΔΝΤ και κάποιοι άλλοι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί. Η αξία τους μάλιστα (των SDR) διαμορφώνεται από την σταθμισμένη αξία ενός «καλαθιού» νομισμάτων, στο οποίο μετέχουν το αμερικανικό δολάριο,  το ευρώ, το κινεζικό γουάν, το ιαπωνικό γεν και η στερλίνα.

(Upd) Ασφάλιση μελών - διαχειριστών ΟΕ, ΕΕ, ΕΠΕ και ΙΚΕ - Απεικόνιση και υποβολή ΑΠΔ - Πακέτα Κάλυψης

taxheaven


(Η εγκύκλιος 21/19 διορθώθηκε με ορθή επανάληψη του κειμένου και συγκεκριμένα στον πίνακα με τα ποσοστά ασφαλίστρων)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 55 του Ν. 4387/2016, στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ υπάγονται υποχρεωτικά από 1/1/2017 οι ασφαλισμένοι των ενταχθέντων στον ΕΦΚΑ φορέων ασφάλισης, οι οποίοι εξακολουθούν να διέπονται για θέματα υπαγωγής στην ασφάλιση από τις διατάξεις των φορέων αυτών, όπως ισχύουν, εκτός όσων ειδικά ορίζονται με τις διατάξεις του ίδιου νόμου.
  
Με τον ανωτέρω νόμο ρυθμίστηκαν θέματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, στον τρόπο υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών από 1/1/2017.

Με τα ανωτέρω σχετικά έγγραφα παρέχονται διευκρινίσεις όσον αφορά την υπαγωγή και εισφοροδότηση των μελών ή/και παράλληλα διαχειριστών των εταιρειών με τη νομική μορφή Ο.Ε., Ε.Ε., Ε.Π.Ε. και Ι.Κ.Ε.

Για την ενιαία εφαρμογή από τις υπηρεσίες του ΕΦΚΑ, κοινοποιήθηκε η εγκύκλιος 21/2019 του ΕΦΚΑ και παρέχονται οι ακόλουθες οδηγίες:

Α. ΥΠΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΜΕΛΩΝ/ΕΤΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ Ο.Ε., Ε.Ε., Ε.Π.Ε., Ι.Κ.Ε.

ΜΕΛΗ/ΕΤΑΙΡΟΙ

• Τα μέλη/εταίροι των Ομόρρυθμων/Ετερόρρυθμων εταιρειών καθώς και των Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης, εφόσον ο σκοπός των εταιρειών αυτών συνιστά δραστηριότητα επαγγελματική, βιοτεχνική ή εμπορική υπάγονται υποχρεωτικά στην ασφάλιση σύμφωνα με τις διατάξεις του π. Ο.Α.Ε.Ε. (άρθρο 1 του Π.Δ.258/2005).
• Ο εταίρος μονοπρόσωπης Ι.Κ.Ε. υπάγεται υποχρεωτικά στην ασφάλιση σύμφωνα με τις διατάξεις του π. Ο.Α.Ε.Ε. (παρ. 9 άρθρο 116 Ν. 4072/2012 περ. α')
• Τα μέλη/εταίροι πολυπρόσωπων Ι.Κ.Ε. δεν έχουν υποχρέωση υπαγωγής στην ασφάλιση. Τα πρόσωπα αυτά δύνανται να υπαχθούν προαιρετικά στην ασφάλιση σύμφωνα με τις διατάξεις του π. Ο.Α.Ε.Ε. (παρ. 9 άρθρο 116 Ν. 4072/2012 περ. β')

Πόσο πραγματική είναι η άνοδος της αγοράς ακινήτων;


Του Δημήτρη Δελεβέγκου
Ιδιοκτήτης διαμερίσματος 27 τετραγωνικών μέτρων στο Νέο Κόσμο, που χρειάζεται μερική ανακαίνιση, δημοσίευσε αγγελία πώλησης σε γνωστό ιστότοπο αγγελιών με ζητούμενη τιμή 23.000 ευρώ. Μισή ώρα από την ανάρτησή της, είχε δεχτεί περίπου 30 κλήσεις, όπως αναφέρει στο Capital.gr ο ίδιος, από ενδιαφερόμενους -κυρίως επίδοξους και μη...επιχειρηματίες του Airbnb- που δήλωναν πρόθυμοι να αγοράσουν το ακίνητο, χωρίς καν να το δουν. Και να το αγοράσουν σε τιμή μεγαλύτερη και κατά 3 και κατά 4 χιλιάδες ευρώ, εάν χρειαστεί! Τελικά, η πώληση μετατράπηκε σε άτυπο πλειοδοτικό διαγωνισμό και το διαμέρισμα άλλαξε χέρια σε τίμημα της τάξης των 30.000 ευρώ. Τηρουμένων των αναλογιών η ζήτηση θα μπορούσε να είναι εφάμιλλη με αυτήν- στην κλασική ταινία ο "θησαυρός του μακαρίτη”- για τα δωμάτια της Θεώνης που, όπως η ίδια είχε διαδώσει, έκρυβαν το θησαυρό του μακαρίτη άντρα της. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί ο ιδιοκτήτης δεν κρατάει για τον εαυτό του τις…λίρες.
Φρενίτιδα
Το εύκολο κέρδος που υπόσχονται οι βραχυπρόθεσμες μισθώσεις τύπου Airbnb σε ιδιοκτήτες και μη, έχει καταστήσει ξανά ισχυρή επενδυτική επιλογή το ακίνητο για όσους διαθέτουν ρευστότητα. Ο πολλαπλασιασμός των φερέλπιδων επιχειρηματιών του Airbnb, σύμφωνα με αναλυτές, παρουσιάζει, ως ένα βαθμό, ομοιότητες με τη χρηματιστηριακή "φούσκα" του 1999, όπου μία μειοψηφία επενδυτών κατάφερε να εξασφαλίσει γρήγορο κέρδος, ενώ μεγάλος αριθμός αυτών, εγκλωβίστηκαν, δίχως, ποτέ, να καταφέρουν να επανακτήσουν τα κεφάλαια που είχαν επενδύσει. Την μαζική, εξάλλου, στροφή στις τουριστικές μισθώσεις φανερώνουν οι αριθμοί: στην Αττική το 2010, υπήρχαν διαθέσιμα για βραχυπρόθεσμη μίσθωση μόλις 54 καταλύματα, αριθμός που αυξήθηκε σε περισσότερα από 6.700 το 2015 και σε άνω των 30.000 το 2018 (στοιχεία Ιουνίου AirDNA ΚΕΠΕ).

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑΣ









Το Γεωπολιτικό Μνημόνιο - Ο Δ. Κωνσταντακόπουλος στην Αιχμή του Δόρατος


Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δημοσιογράφος, συγγραφεας και υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΛΑ.Ε., στην 9η εκπομπή Στην Αιχμή του Δόρατος. Συντονίζει ο Άρης Λαμπρόπουλος, δικηγόρος.






Σκέψεις υπό σκέψη

Το Ποντίκι


του Στάθη
Σήμερα γιορτάζουμε την Πρωτομαγιά με πολλές έννοιες και τις αντίστοιχες λέξεις στην εξορία. Οι λέξεις εργατική τάξη, ταξική πάλη, καπιταλισμός, υπεραξία, εκμετάλλευση και πλήθος άλλες έχουν εξοστρακισθεί από τον κυρίαρχο δημόσιο λόγο, σπανίζουν στον καθεστωτικό Tύπο και απασχολούν ελάχιστα το μυαλό των ανθρώπων.
Το θεμελιώδες επίτευγμα του καπιταλισμού της εποχής μας στο επίπεδο του εποικοδομήματος είναι ότι κατόρθωσε τα τελευταία τριάντα χρόνια να διαμορφώσει έναν νέον τύπο ανθρώπου σε μαζική κλίμακα, εκείνον που σκέφτεται όπως ο δυνάστης του.
Το φαινόμενο είναι παλιό, πολύ συχνά η ταξική συνείδηση δεν ταυτίζεται με την ταξική θέση (αλλιώς όλα θα ήταν αλλιώς). Όμως στην εποχή μας η αφασία της ταξικής συνείδησης έχει πάρει διαστάσεις αρλούμπας κοσμικών διαστάσεων.
Η παγκοσμιοποίηση (και η μεταπαγκοσμιοποίηση) με τη διάδοση της ενιαίας σκέψης και ελλείψει ιδεολογικού αντιπάλου (μετά την πτώση ή την ενσωμάτωση της Αριστεράς) δημιούργησε ένα πέλαγος παρενδεδυμένων εννοιών και ευφημισμών μέσα στο οποίο έπνιξε τη μνήμη του λόγου και το νόημα του διαλόγου. Δημιουργώντας έτσι μια αυτοκρατορία αποβλάκωσης, με μάζες βασιλικότερες του βασιλέως, μονοσήμαντους ανθρώπους (στην καλύτερη), κοπαδίτες, αγόμενους και φερόμενους.

Τετάρτη 1 Μαΐου 2019

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΝΤΑΡ του 1936, το ξεχασμένο επίτευγμα


του Παντελή Καρύκα
Το ραντάρ είναι μια βρετανική εφεύρεση. Ωστόσο ελάχιστοι γνωρίζουν ότι και η μικρή Ελλάδα είχε επιχειρήσει στον τομέα αυτό. Πειράματα με χρήση ραδιοκυμάτων είχαν ξεκινήσει από τα τέλη του 19ου αι. εντάθηκαν δε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαίτερα τις παραμονές του Β’ ΠΠ.
Ο στρατηγός Κωνσταντίνος Μπακόπουλος, διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας το 1941, αναφέρει στο βιβλίο του «Η Ομηρία των πέντε Αντιστρατήγων» (Αθήνα 1948) αναφέρει ότι τον Σεπτέμβριο του 1936 υπεβλήθη στη Διοίκηση Αντιαεροπορικής Άμυνας, της οποίας ήταν επικεφαλής, υπόμνημα του καθηγητή της Εφαρμοσμένης Φυσικής Παύλου Σαντορίνη «περί μεθόδου ανιχνεύσεως εχθρικών αεροπλάνων δι’ ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων».
Ο Μπακόπουλος υπέβαλε το υπόμνημα στο ΓΕΣ που όπως ήταν φυσικό επέδειξε ενδιαφέρον. Συστάθηκε μάλιστα επιτροπή αποτελούμενη από τους καθηγητές του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου Γουναράκη, Σαρρόπουλο, Χόνδρο, Αθανασιάδη και των πλοιάρχου Πεζόπουλου, ταγματάρχη Κουρκούλια και επισμηναγού Αβέρωφ.

Πως «εξημερώθηκε» η ιστορική Αριστερά


του Λουκά Αξελού
Δεν είναι πια λίγοι όσοι ισχυρίζονται ότι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκε η κοινωνία μας ως όλον από το 1974 και εντεύθεν, είχε εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις, λειτουργώντας αποδομητικά σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Δεν διεκδικώ τίποτα, ανήκω όμως σε αυτούς που από τις αρχές του 1980, μέσω δημοσίων παρεμβάσεων, έχω εμφαντικά γράψει και ξαναγράψει πως ο συβαριτισμός της μεταπολίτευσης έπληξε κυρίως την ιστορική Αριστερά.
Ένα μεγάλο τμήμα της, ιδιαίτερα στον χώρο της διανόησης, αποτελείται από μεταλλαγμένους αριστερούς, στους οποίους τα αριστερά ράκη του παρελθόντος δεν μπορούν πλέον να επικαλύψουν την καινούργια πραγματικότητα που συνιστά ο νέος τύπος του επαρχιώτη μικροευρωπαίου, μεταστάντος κοινωνικά και σταδιακά μεταλλαγμένου συνειδησιακά, πρώην αριστερού.
Η υποτίμηση της πραγματικότητας αυτής μας καθιστά αδύναμους στο να αντιμετωπίσουμε ουσιαστικά το φαινόμενο του κοινωνικό-πολιτικού μεταμορφισμού. Καθόλου ευθύγραμμα, με ασυνέχειες, διακοπές και συνεχείς αντιφάσεις διαμορφώθηκαν οι όροι μετάλλαξης ενός σημαντικού τμήματος της Αριστεράς με προεξάρχουσα την διανόηση της.
Η ιστορία λ.χ. της παρέμβασης του Ιδρύματος Φορντ στα πολιτικοπολιτιστικά δρώμενα, την περίοδο της δικτατορίας, μέσω μιας ομπρέλας χορηγιών αποδέκτης της οποίας ήταν πλείστα όσα σημαντικά ονόματα του κόσμου της Αριστεράς, είναι ένα μικρό δείγμα της δράσης που έχουν οι «σφαίρες από ζάχαρη» και της διαρκούς υποτίμησης του σημαίνοντος ρόλου στην υπόσκαψη των θεμελίων μιας κοινωνίας που έχει ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός.

Κ. Καρπόζηλος: Το ειδικό κοινωνικό φορτίο και οι συμβολισμοί της Πρωτομαγιάς

Νέα Κρήτη



Η εμπειρία του εργατικού κινήματος σε μια ιστορική πορεία
Ο Ιστορικός και Διευθυντής των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας , Κώστας Καρπόζηλος, μιλώντας στον 98.4 εξήγησε γιατί η μόνη παγκόσμια επέτειος που τιμάται ενιαία και αδιάλειπτα από το 1886, έχει ένα ειδικό κοινωνικό φορτίο και συμβολισμούς σε μια ιστορική συνέχεια , για όλο το εργατικό κίνημα, που τονίζει τον διεθνιστικό του χαρακτήρα, παρά τις εθνικές και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες. Όπως είπε, οι αφανείς πρωταγωνιστές αυτού του κινήματος, που και στις μέρες μας στο χώρο της μισθωτής εργασίας έχουν κοινά χαρακτηριστικά παρότι οι εποχές και τα τυπικά στοιχεία αλλάζουν με τα τέλη του 19ου αιώνα, είναι τελικά οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, πολλές φορές και εν αγνοία τους, γεγονότων που σηματοδοτούν παγκόσμια αναφορά.
Ο Κώστας Καρπόζηλος, έκανε με αναφορά σε αρχειακό υλικό και γεγονότα, μια ιστορική αναδρομή από τον Κρητικό πρωτεργάτη της Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα Σταύρο Καλλέργη, μέχρι τις μέρες μας, μη παραλείποντας να μιλήσει για τους έλληνες πρωτοστάτες ως μετανάστες του εργατικού κινήματος σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ανάμεσα τους και ο Λούης Τίκας, ο Ηλίας Σπαντιδάκης από την Λούτρα Ρεθύμνου, που δολοφονήθηκε στη «σφαγή του Λάντλοου» στο Κολοράντο.


Περί πολιτικής ηθικής


του Σταύρου Καλεντερίδη
Στη σύγχρονη εποχή της χώρας μας, η Ελλάδα έχει βιώσει την απόλυτη απαξίωση της εφαρμοσμένης πολιτικής και διακυβέρνησης. Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία και την πολιτική επιστήμη, βρίσκεται σήμερα στο έλεος ανήθικων και ανάξιων πολιτικών στελεχών, οι οποίοι πλήττουν διαχρονικά και με μεθοδικότητα το συλλογικό καλό και συμφέρον. Τα αίτια αυτής της κατάστασης είναι αδιαμφισβήτητα πολλά και ποικίλλουν, ωστόσο αυτό που αποφεύγουν να θίξουν οι παραδοσιακές, συστημικές και ελεγχόμενες αναλύσεις, είναι το ζήτημα της πολιτικής ηθικής, ή μάλλον η ηθική κατάπτωση της πολιτικής στη χώρα.
Αρχή παντός ο Αριστοτέλης, ο οποίος μας προσέφερε τον πρώτο ορισμό της «πολιτικής» στην ιστορία της ανθρωπότητας, χαρακτηρίζοντάς την όχι απλά ως «διακυβέρνηση», αλλά ως ιερή αποστολή διάπλασης ήθους στην κοινωνία και τους πολίτες. Παραμερίζοντας λοιπόν τη σημερινή διαστρέβλωση της πολιτικής, τον εκφυλισμό και τον δήθεν επαγγελματισμό της, μπορούμε να επιστρέψουμε στην ποιοτική και ανώτερη πολιτική, μόνο εάν ανακαλέσουμε και επαναφέρουμε την έννοια της πολιτικής ηθικής στη χώρα. Μόνο εάν επανασυνδέσουμε την ηθική με την πολιτική πρακτική ως κάτι το αναπόσπαστο. Εάν αποκαλέσουμε τη σύγχρονη πολιτική ενασχόληση που στερείται ηθικής, με το πραγματικό της όνομα: τυχοδιωκτισμός και εξαπάτηση.

To stratego μιας επόμενης γεωπολιτικής σύγκρουσης


του Μένιου Τασιόπουλου
Η κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας και κατ’ επέκταση ΝΑΤΟ και Τουρκίας δεν σχετίζεται μονοδιάστατα με την προμήθεια ταυτόχρονα συστοιχιών S-400 και μαχητικών F-35. Η Άγκυρα υπό την ηγεσία του Ερντογάν θέλησε να επεκτείνει την γνωστή ως «επιτήδεια ουδετερότητα» σε ένα πιο αναβαθμισμένο πεδίο, αυτό της περιφερειακής ηγεμονικής δύναμης σε στεριά και θάλασσα. Στο τρίγωνο δηλαδή μεταξύ Ευρώπης-Ασίας-Αφρικής επί ηπειρωτικών εδαφών και στα θαλάσσια μέτωπα Εύξεινος Πόντος, Δαρδανέλια, Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειος, Σουέζ, Ερυθρά Θάλασσα.
Για να συμβεί κάτι τέτοιο ο Ερντογάν και η ηγετική του ομάδα, λαμβάνουν υπόψη δύο διαφορετικές παραμέτρους:
  • Πρώτον, την καταστροφή των κρατών της Μεσοποταμίας (Ιράκ, Συρία).
  • Δεύτερον, την περιφερειακή συγκρότηση μιας «μεσογειακής συμμαχίας» μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου και Ιορδανίας με προεκτάσεις στον Λίβανο, στην Σαουδική Αραβία, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στην Λιβύη (εφόσον ευδοκιμήσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του στρατηγού Χάφταρ από την Βεγγάζη προς την Τρίπολη), στην Ιταλία και στη Βαλκανική επί ευρωπαϊκού εδάφους.
Ο Ερντογάν πατάει σε δύο διαφορετικές πρωτεύουσες συμμαχίες. Η πρώτη είναι η παραδοσιακή συμμαχία της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και με το ΝΑΤΟ. Η δεύτερη είναι με την Ρωσία. Σε ένα δευτερεύον επίπεδο επεδίωξε αφενός μια ειδική σχέση με την (υπό γερμανική ηγεμονία) Ευρώπη με έμφαση στον εμπορικό τομέα, αφετέρου μια προνομιακή σχέση με την Κίνα. Γι’ αυτήν την τελευταία ο «άσσος» της Άγκυρας είναι ότι επιτρέπει το πέρασμα του «Δράκου» από την ενδοχώρα της Ασίας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και στη Μεσόγειο.

Γιατί το Κοινωνικό Κράτος πνέει τα λοίσθια και δεν θα ανανήψει


του Στάθη Ανδρέου
Το Κοινωνικό Κράτος πνέει τα λοίσθια και δεν πρόκειται να ανανήψει, παρά τις εξαγγελίες, τις δεσμεύσεις και τους ευσεβείς πόθους. Ο λόγος είναι ότι πλέον δεν εξυπηρετεί ως εργαλείο τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης.Το διεθνοποιημένο χρηματιστηριακό κεφάλαιο λίγη ανάγκη έχει πλέον τις συμπαγείς κρατικές οντότητες. Οι καιροί καλούν πλέον για χαλαρές συνομοσπονδίες και τα εθνικά δίκαια (και κυβερνήσεις) αποτελούν ανάχωμα.
Έτσι, οι εγχώριοι πολιτικοί αναλαμβάνουν πλέον έναν πολύ πιο δύσκολο ρόλο: αφενός μεν να διατηρήσουν την κοινωνική συνοχή, χωρίς όμως το αντιστάθμισμα των παροχών, αν και η παροχολογία καλά κρατεί. Αφετέρου να λειάνουν το έδαφος θεσμικά και ιδεολογικά για τη νέα τάξη πραγμάτων. Για να πετύχουν αυτό το ομολογουμένως δύσκολο έργο καταφεύγουν σε κάθε λογής λαϊκίστικα επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Χαρακτηριστική της λαϊκίστικης ρητορικής είναι η αποσύνδεση της ιδεολογίας από την πολιτική και η προσπάθεια κατασκευής μιας «αποϊδεολογικοποιημένης», ή καλύτερα μιας «αποχαρακτηρισμένης» ιδεολογίας. Υπό αυτή την έννοια η πολιτική και η οικονομία παρουσιάζονται (για λόγους επικοινωνιακούς) περισσότερο ως φυσικά φαινόμενα (επιστρέφουμε στην Αόρατη Χείρα του Άνταμ Σμιθ), ενώ στην πραγματικότητα η οικονομία είναι περισσότερο καθοδηγούμενη και εξαναγκασμένη από ποτέ.

Το παιδί των Οθωμανών

analyst


Μήπως οι Ευρωπαίοι της Τρόικα μαζί με τα διάφορα υποχείρια των ελίτ «τύπου Soros» και φανατικοί υποστηρικτές της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, έχουν θέσει ως πρώτο στόχο τους τη διάλυση του Έθνους μας, επειδή είναι το αρχαιότερο στην Ευρώπη και το πιο συνεκτικό όσον αφορά τον πληθυσμό του;

.
«Η Τουρκία ποσοτικά είναι η μόνη διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γιατί όλοι εμείς είμαστε παιδιά των Οθωμανών, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει… τουλάχιστον ιστορικά. Κι όπως έλεγε ο Στασινόπουλος ο πρώτος Πρόεδρος Δημοκρατίας όταν μπήκε στο Προεδρικό Μέγαρο, και κατέβαζαν τα πορτραίτα των βασιλιάδων «ένας λαός μπορεί να αλλάξει το μέλλον του αλλά δεν μπορεί να αλλάξει το παρελθόν του»… Είμαστε παιδιά των Οθωμανών!… Όπως οι Έλληνες έτσι και οι Σκοπιανοί, όπως και όλοι είναι τεχνητά έθνη που δημιουργούνται από πολιτική παρέμβαση, κάποιοι πιο εύκολα όπως οι Έλληνες  (Δ.Κ.)«.
.

Άποψη

- του Άρη Οικονόμου
Ο άνθρωπος μου είναι εντελώς αδιάφορος. Σε καμία περίπτωση όμως η προπαγάνδα των λόγων του, η οποία θυμίζει αυτά που ισχυρίζονται οι Γερμανοί: το ότι δηλαδή είμαστε ένα τεχνητό Έθνος που δεν θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί! Δεν έχουμε λοιπόν καμία ιστορία 4.000 ετών κατά το συγκεκριμένο «κύριο» και δεν καταγόμαστε από τους Αρχαίους Έλληνες – αλλά από τους Οθωμανούς που διάδοχοι τους είναι οι Τούρκοι!
Εν προκειμένω δεν πιστεύω πως αυτά που είπε ήταν σκόπιμα, επειδή τον άκουσα να επαίρεται για την επιστημονική του κατάρτιση – κάτι που φυσικά δεν θα έκανε κανένας πραγματικός επιστήμονας αλλά ένας ανόητος αλαζόνας, όπως κανένας πλούσιος δεν «διαλαλεί» ποτέ τον πλούτο του. Δεν μπορώ να γνωρίζω βέβαια εάν πρόκειται για μία μη συνειδητή συμπλεγματική προσωπικότητα ή απλά για έναν κρυφής καταγωγής Τούρκο ή/και Οθωμανό – αν και μου είναι αδιάφορο το τι είναι ο ίδιος, αλλά όχι το τι λέει δημόσια, εξευτελίζοντας μας διεθνώς.

Πού στοχεύει ο Τραμπ


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Μωυσή Λίτση

Η σκλήρυνση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν με την άρση των εξαιρέσεων για πέντε σημαντικές οικονομικές δυνάμεις, την Κίνα, την Ινδία, την Τουρκία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, μπορεί να έχει πολλαπλές επικίνδυνες επιπτώσεις.
Πρώτον, η απόφαση αυτή εγκυμονεί τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης της εύφλεκτης κατάστασης στη Μέση Ανατολή. Ήδη μαίνεται η περιφερειακή αντιπαράθεση μεταξύ του αντιιρανικού άξονα του Τραμπ (Ισραήλ, Σαουδική Αραβία, Μοναρχίες του Κόλπου) και το Ιράν, με επίκεντρο τη Συρία και την Υεμένη.
Δεύτερον, μια παρατεταμένη άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου, ειδικά αν κλείσουν τα στενά του Ορμούζ, απειλεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας.
Τρίτον, ενισχύει τους σκληροπυρηνικούς του καθεστώτος της Τεχεράνης, που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την προσέγγιση με τη Δύση και την εγκατάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών.
Επιπλέον το πετρελαϊκό εμπάργκο θα πλήξει περισσότερο τα φτωχά πολυπληθή στρώματα της ιρανικής κοινωνίας, δίνοντας πρόσχημα στην κυβέρνηση του Ιράν να προχωρήσει σε μεγαλύτερη καταστολή των κοινωνικών κινητοποιήσεων, κατηγορώντας τες ως υποκινούμενες από το εξωτερικό και το «μεγάλο σατανά», τις ΗΠΑ.

Η Ευκαιρία στην Εμπορική Διαμάχη ΗΠΑ - Κίνας


 του Michael Martina
Οι αμερικανικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Κίνα είναι αγανακτισμένες από το οικονομικό σύστημα της χώρας, δεν θα μπορούν να αποτελούν πλέον βασικό στήριγμα στις σχέσεις ΗΠΑ - Κίνας, δήλωσε χθες κορυφαίο αμερικανικό λόμπι. Οι επιχειρήσεις επιμένουν ότι η όποια συμφωνία θα τερματίσει την εμπορική διαμάχη ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Πεκίνο θα πρέπει να λύνει και τα διαρθρωτικά προβλήματα της κινεζικής οικονομίας.
Οι αμερικανικές εταιρείες με παρουσία στην Κίνα ζητούν την αλλαγή της κινεζικής εμπορικής πολιτικής. Το κλίμα έχει αλλάξει σημαντικά, δήλωσε το αμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο στην Κίνα, στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσής του. «Οι αμερικανικές εταιρείες στην Κίνα στηρίζουν εδώ και πολύ καιρό τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών. Τελευταία, όμως, λειτουργούν σε αβέβαιο περιβάλλον και τρέφουν αρνητικές προσδοκίες για τις επενδύσεις τους στην Κίνα», συμπλήρωσε.
Στον ένατο μήνα του εμπορικού πολέμου εισέρχονται οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, σημειώνοντας απώλειες δισεκατομμυρίων δολαρίων, μεγάλη πτώση στις αγορές και απότομες ανατροπές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

Ο θάνατος της συλλογικότητας

analyst


Μέσα από τους ανθρώπους έχει αναδυθεί ένα αίσθημα αδυναμίας, το οποίο αποτελεί μία έκφραση της αλλοτρίωσης, της αποξένωσης της συνείδησης από όλα όσα συμβαίνουν – κάτι που θεωρείται ως η μεγαλύτερη νίκη της Ολιγαρχίας. Δεν είναι λοιπόν πια σε θέση να κατανοήσουν πως δεν υπάρχει αδυναμία στις Δημοκρατίες – ότι όλες οι δομές που έχουν επιβληθεί βίαια μπορούν να καταργηθούν, με έναν νόμιμο και συνταγματικό τρόπο, ειρηνικά και δημοκρατικά.

.
«Ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, ένας από τους πλουσιότερους τότε ανθρώπους του κόσμου (1937), είχε πει πως το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα δημιουργεί χρήματα από το πουθενά – ενώ η συγκεκριμένη διαδικασία είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή εφεύρεση στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Συνέχισε δε λέγοντας ότι, οι τραπεζίτες κατέχουν ολόκληρη τη γη – την οποία όμως, εάν τους την αφαιρέσει κανείς, αφήνοντας τους τη δυνατότητα να δημιουργούν με τον ίδιο τρόπο χρήματα, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα έχουν αρκετά κεφάλαια για να την αγοράσουν ξανά.    
Πράγματι τώρα, ακόμη και σήμερα, μία μικρή ομάδα ιδιωτών τραπεζιτών κυβερνάει μυστικά τον πλανήτη μας. Οι τραπεζίτες αυτοί δεν κατευθύνουν μόνο τη Fed ή την ΕΚΤ αλλά, επίσης, τις υπερεθνικές οργανώσεις – όπως τον ΟΗΕ, την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ και την BIS, την κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών.
Χειραγωγούν την τιμή του χρυσού και του ασημιού, τα διεθνή χρηματιστήρια, καθώς επίσης τις πανίσχυρες αγορές, έχοντας προκαλέσει σκόπιμα τη φούσκα των ακινήτων που την ακολούθησε η χρηματοπιστωτική κατάρρευση και η κρίση κρατικού χρέους στην Ευρωζώνη – οδηγώντας τον πλανήτη στο χάος. Ο αιώνιος στόχος της μικρής αυτής ελίτ του χρήματος, δεν είναι κάτι λιγότερο από την παγκόσμια κυριαρχία – την οποία ονομάζει ως μία «νέα τάξη πραγμάτων», θέλοντας να την επιβάλλει χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό, αδιαφορώντας εντελώς για το ύψος του τιμήματος.
Περαιτέρω, για περισσότερο από δύο αιώνες, η παγκόσμια οικονομία καταρρέει σε τακτά χρονικά διαστήματα – η συχνότητα των οποίων έχει αυξηθεί δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες, με τη βοήθεια της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που κυριάρχησε παντού.
Η αιτία είναι το ότι, μέσω των συγκεκριμένων κραχ μεταφέρονται ευκολότερα τα περιουσιακά στοιχεία από κάτω προς τα επάνω, στην παγκόσμια εισοδηματική πυραμίδα – ενώ οι μάζες πέφτουν στην ίδια «ταχυδακτυλουργική παγίδα» της ελίτ, ξανά και ξανά.
Η παγίδα αυτή λειτουργεί τόσο αποτελεσματικά, επειδή ελάχιστοι άνθρωποι κατανοούν τον τρόπο λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Είναι άλλωστε με τέτοιο δύσκολο, ασαφή και αδιαφανή τρόπο κατασκευασμένο, ώστε να μην προσπαθεί κανείς να το καταλάβει – ενώ η ίδια η ανθρώπινη λογική αδυνατεί να το αφομοιώσει»

Τέσσερις εβδομάδες πριν από τις Ευρωεκλογές


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Α. Δ. Παπαγιαννίδη

Όσο τελειώνει ο χρόνος που μας χωρίζει από τις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου -μεσολαβούν σ’ εμάς και οι δύο εβδομάδες του Πάσχα-, τόσο πιο συχνά ακούγεται η κοινοτοπία ότι θα φθάσουμε στις Ευρωκάλπες χωρίς να έχει αληθινά ακουστεί συζήτηση για «Ευρώπη».
Ο Α. Δ. Παπαγιαννίδης 
Δηλαδή συζήτηση ουσίας, συζήτηση επί του αντικειμένου όσων ορίζουν οι αρμοδιότητες της Ε.Ε., συζήτηση με λειτουργικά από περιεχόμενο. Διότι η συζήτηση περί της ακροδεξιάς/Ευρωφοβικής στροφής που παρατηρείται ιδίως σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ασφαλώς και έχει πολιτικό βάρος, όπως άλλωστε και η γειτονική προς αυτά συζήτηση για την εγκατάσταση των ταυτοτικών ζητημάτων στην πρώτη γραμμή της δημόσιας συζήτησης, με αφορμή/θρυαλλίδα το Προσφυγικό και επίμονη αιτία την εξέλιξη του Μεταναστευτικού. Όμως και το ένα ζήτημα και το άλλο περιφερειακά μόνον υπεισέρχονται στον πυρήνα των ζητημάτων που «ανήκουν» στην Ε.Ε.
Η συζήτηση για την Ευρώπη που δεν άνοιξε, και μάλιστα ενώ είχε τεθεί σαν βασικός στόχος της πορείας προς τις Ευρωεκλογές (στα πλαίσια του «Μέλλοντος της Ευρώπης», που ήδη αποτελεί μακρινή ανάμνηση…), επανέρχεται μελαγχολικά. Αρκεί να θυμηθεί κανείς την κυρίως συζήτηση που επιχείρησε να ανοίξει -το φθινόπωρο του 2017, μετά την Πνύκα στη Σορβόννη- ο πρόεδρος Μακρόν. Και στην οποία παρέστησαν ότι προσέρχονταν οι λοιποί, με προεξάρχουσα την Άγκελα Μέρκελ. Τότε, με κεντρικό μότο το «η Ε.Ε. είναι σήμερα πολύ αργή, πολύ αδύναμη και πολύ αναποτελεσματική», πέρα από τα θέματα άμυνας και ασφάλειας/διεθνούς ρόλου, τι είχε προταθεί/συζητηθεί; «Το νόμισμά μας είναι το πρώτο που έχουμε. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό σταθεροποίησης, χρειαζόμαστε έναν κοινό προϋπολογισμό». Δίπλα σ’ αυτήν την ευρεία διατύπωση -που λάμβανε και θεσμική διάσταση με τη συζήτηση περί «κοινού υπουργού Οικονομικών»- έβρισκε κανείς και την πρόταση για φόρο επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, που θα «προορίζεται να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας».

Ελληνικός Τουρισμός: ότι λάμπει δεν είναι χρυσός (Γ! Μέρος)

analyst


Ο Ελληνικός τουρισμός ή μάλλον η αύξηση των αφίξεων τα τελευταία χρόνια είναι μια αμφίβολη επιτυχία. Ίσως είναι λίγο άνθρακες παρά θησαυρός. Η συνολική δαπάνη των τουριστών μένει στάσιμη γιατί η ατομική πέφτει. Η χώρα δέχεται χαμηλότερου εισοδήματος τουρίστες ειδικά από την Γερμανία και την ΕΕ, ίσως και με ανακατανομή από άλλες χώρες χαμηλού κόστους, ενώ η εκτός ΕΕ που υπάρχει και μεγαλύτερη δαπάνη τα νούμερα υπολείπονται.

.

Ανάλυση

-του Παναγιώτη Χατζηπλή*

Επίδραση στο κόστος ενοικίων

ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ AIRBNB
Αν και υπάρχει περιορισμένη διάθεση για ξένες επενδύσεις σε άλλους τομείς δεν συμβαίνει το ίδιο στον ελληνικό τουρισμό όπου οι επενδυτές συνωστίζονται. Εκτός από τα ξενοδοχεία και τις υποδομές, πρόσφατα, αυτό είναι εμφανές στα ακίνητα. H TUI αγοράζει περισσότερα ξενοδοχεία. Και σε μια χώρα με υποτονικό ΑΕΠ παρατηρείται αύξηση των τιμών των ακινήτων! Πώς είναι δυνατόν;
Μια από τα νέα παρεπόμενα του πρόσφατου τουριστικού κύματος ίσως και αυτό που το υποστήριξε είναι η αύξηση της διαμοιρασμένης κατοικίας (home sharing) ή κοινοκτημοσύνη για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο που προϋπήρχε;  Αυτή η κοινοκτημοσύνη λαμβάνει χώρα μέσα από ηλεκτρονικές πλατφόρμες όπου ο ντόπιος μπορεί να διαφημίσει το σπίτι του και ο ξένος τουρίστας να το νοικιάσει και πληρώσει εξ αποστάσεως. Ούτε αυτό όμως είναι κάτι νέο σαν ιδέα παρά μόνο σαν τρόπος εκτέλεσης. Η υπενοικίαση σπιτιών είχε ανακοινωθεί ως μέρος της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς του 2004. Δεν απέδωσε πολλά ως προς αυτό όπως δεν έφερε και τουρίστες αν και έφερε ένα δυσβάσταχτο λογαριασμό.  Ακόμα παλιότερα υπενοικίαση δωματίων γινόταν σε πολλά νησιά, τα γνωστά στους παλιότερους «Rooms to Let». Η συναλλαγή κλεινόταν στην προκυμαία με την άφιξη των τουριστών όπου οι νοικοκύρηδες δείχνανε φωτογραφίες των δωματίων και απάγγελλαν αυτά που τώρα γράφονται στις πλατφόρμες, ρεαλιστικά ή μη.

Η παγκόσμια κρίση στην αγορά εργασίας



Η λύση είναι προφανώς η εισαγωγή ενός παγκόσμιου βασικού εισοδήματος – το οποίο θα προσφέρει στους ανθρώπους τη σιγουριά που χρειάζονται, για να μπορέσουν ξανά να παράγουν.
.
«Η αυτοματοποίηση στην παραγωγή έχει ήδη αποδεκατίσει αρκετές θέσεις εργασίας στην παραδοσιακή βιομηχανία, ενώ η άνοδος της τεχνητής νοημοσύνης θα καταστρέψει πολύ περισσότερες, διευρύνοντας την ανεργία στη μεσαία τάξη – με τελικό αποτέλεσμα αυτές που θα μείνουν να είναι μόνο εποπτικές και διοικητικές.

Το γεγονός αυτό θα αυξήσει τις ήδη υφιστάμενες εισοδηματικές ανισότητες στον πλανήτη – πόσο μάλλον αφού τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το διαδίκτυο και οι πλατφόρμες του, επιτρέπουν σε όλο και λιγότερους ανθρώπους να αποκομίζουν συνεχώς υψηλότερα κέρδη, απασχολώντας όλο λιγότερους εργαζομένους.    

Στα πλαίσια αυτά η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα αντιμετωπίσει μόνο τον περιορισμό του βιοτικού της επιπέδου, αλλά θα χάσει ακόμη και τη δυνατότητα της να κερδίζει τα προς το ζην – οπότε δεν πρέπει να απορεί κανείς που οι λαοί αναζητούν νέες κοινωνικές συμφωνίες, εκλέγοντας ανθρώπους που τους υπόσχονται ακριβώς αυτό, όπως τον κ. Trump.   

Με δεδομένη λοιπόν την εξαφάνιση των θέσεων εργασίας από ολόκληρους βιομηχανικούς κλάδους, θα πρέπει να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να εκπαιδευτούν από την αρχή, όσον αφορά τον καινούργιο κόσμο που θα αντιμετωπίσουν – καθώς επίσης να τους στηρίξουμε οικονομικά για να το κάνουν»«(S. Hawkins με παρεμβάσεις, πηγή).

Ο Πόλεμος και το Πετρέλαιο


του Παναγιώτη Πετράκη*

Το πετρέλαιο και γενικότερα η κατοχή πλούσιων κοιτασμάτων πρώτων υλών συνδέεται συχνά με πολέμους κρατών. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τα οποία χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι οι διαφωνίες μεταξύ κρατών μεταβλήθηκαν σε πολεμικές αναμετρήσεις ή διαφωνίες στις οποίες είχε διαμορφωθεί ένα υπόστρωμα απειλής άσκησης πολεμικής βίας:

Ο πόλεμος Ιράν - Ιράκ, η εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ, ο πόλεμος των Φόκλαντ, όπως και παλαιότερα η διαμάχη Βολιβίας - Περού (για πετρέλαιο που δεν βρέθηκε ποτέ), Νιγηρίας και Καμερούν (πετρέλαιο) και Περού (πετρέλαιο και μεταλλεύματα), Αλγερίας και Μαρόκου (δυτική Σαχάρα) και Κίνας και Βιετνάμ (για τα Νησιά Παρασέλ, πετρέλαιο). Επίσης, γίνεται πολύ μεγάλη συζήτηση για τα αίτια του πολέμου της Συρίας, εάν δηλαδή γίνεται για τον έλεγχο των διαδρομών του φυσικού αερίου από το Ιράν και τις χώρες του Κόλπου προς την Ευρώπη.
Εμείς εξάλλου ζούμε τις εποχές της ανακάλυψης νέων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη ΝΑ Μεσόγειο, ενώ συρρέουν πολεμικοί σχηματισμοί πλοίων και αεροπλάνων στην περιοχή. Ταυτοχρόνως φαίνεται ότι ανοίγουν θέματα επαναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας θέτοντας βασικά ερωτηματικά στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ.

Η 1η Μαΐου

taxheaven


Ανδρέας Κ. Σακελλαριάδης
Λογιστής – Φοροτέχνης

Η 1η ΜΑΙΟΥ

Η 1η Μαΐου σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 380/1968 όπως τροποποιήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του Νόμου 4468/2017, καθορίστηκε πλέον ως υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα, τις βιομηχανίες, βιοτεχνικές επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες γενικά, οι οποίες αργούν κατά τις Κυριακές. Εφόσον η 1η Μαΐου συμπέσει με Κυριακή, με ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας ή με την Δευτέρα του Πάσχα ο Υπουργός Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με απόφαση του τη μεταθέτει σε άλλη εργάσιμη ημέρα.

Κατά την ημέρα αυτή και σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 3 του Β.Δ 748/66, απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών και η λειτουργία των επιχειρήσεων, εκτός εκείνων που λειτουργούν νομίμως τις Κυριακές και τις αργίες.

Οι αμειβόμενοι με ημερομίσθιο αν κατά την εορτή-αργία που επιτρέπεται η εργασία, δεν εργασθούν από δική τους υπαιτιότητα δεν δικαιούνται το ημερομίσθιο, αν όμως δεν απασχοληθούν για λόγους που δεν οφείλεται σε αυτούς δικαιούνται να λάβουν το ημερομίσθιο τους. 

Εάν η εορτή- αργία συμπίπτει με την πρώτη ή την τελευταία ημέρα αυθαίρετης απουσίας του ημερομισθίου μισθωτού, οπότε είναι δύσκολο να διαγνωσθεί αν θα απουσίαζε και κατ΄ αυτήν, αυτός δικαιούται το ημερομίσθιο( Ν.Σ.Κρ 24/1966 ), ενώ αν η εορτή περιλαμβάνεται μεταξύ δύο ημερών αυθαίρετης απουσίας του, δεν δικαιούται το ημερομίσθιο της αργίας ( Ν.Σ.Κρ 919/62).

Eurostat: Το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης έχει η Ελλάδα στην Ε.Ε.


Το μικρότερο δείκτη απασχόλησης έχει η Ελλάδα σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα, αν και ο συγκεκριμένος δείκτης αυξήθηκε σε 59,5% το 2018, από 57,8% το 2017.
Σημαντικές διαφορές έχει η Ελλάδα και ως προς το ποσοστό απασχόλησης των ανδρών και των γυναικών, καθώς στους άνδρες ανέρχεται στο 70,1% (από 67,7% το 2017) και στις γυναίκες στο 49,1% (από 48% το 2017). Το χάσμα φτάνει τις 21 ποσοστιαίες μονάδες στη χώρα μας, το υψηλότερο σχεδόν ποσοστό το οποίο ξεπερνάει μόνο η Μάλτα που εμφανίζει αντίστοιχο χάσμα 22,3 ποσοστιαίες μονάδες.
Αρνητικά είναι και τα στοιχεία για την Ελλάδα όσον αφορά ποσοστό απασχόλησης για τις ηλικίες από 55 έως 64 ετών, καθώς το χαμηλότερο ποσοστό καταγράφει το Λουξεμβούργο με 40,5% και ακολουθεί η χώρα μας με 41,1%.

ΜΕΤΕΩΡΑ ΟΙ ΒΡΑΧΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ' ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ






Η Μηχανή του Χρόνου Αφιέρωμα στη Πρωτομαγιά






Εθνική στρατηγική και οι περί αυτής φλυαρούντες


του Παναγιώτη Ήφαιστου
Οι συγκυρίες επιτάσσουν σοβαρότητα ως προς το τι είναι στρατηγική. Δεν είναι κάποια υπεριπτάμενη σαπουνόφουσκα φαντασιόπληκτων και δεν προσφέρεται για τα περί καρέκλας επικοινωνιακά παίγνια. Αφορά μέσα και σκοπούς, οι οποίοι, όταν εξόφθαλμα δεν εκπληρώνονται, στρατηγική δεν έχουμε. Οι σκοποί είναι τα ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα και στρατηγική είναι η χρήση των μέσων για την εκπλήρωση των σκοπών. Πολύ δε λόγος τελευταία για συναντήσεις κορυφής, συχνά χωρίς την παραμικρή σημασία ιδιαίτερα όταν πουθενά δεν καταλήγουν.
Πολύ περισσότερο όταν σε μια ιστορική στιγμή, που λόγω καταιγιστικών εξελίξεων στην περιφέρειά μας εάν ήμασταν όρθιοι και ισχυροί, θα μπορούσαμε να κατακτήσουμε αξιοζήλευτο ρόλο και θέση και να ενισχύσουμε την ασφάλειά μας. Ακόμη και οι υπό τις περιστάσεις πολύ φυσικές συγκλίσεις με χώρες όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενδέχεται να έχουν αποτέλεσμα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Προσαρμοσμένο, όμως, στην δική μας υποχωρητικότητα και στα αναρίθμητα πλέον αυτογκόλ.
Χωρίς ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα ούτε σκοποί ούτε στρατηγική υπάρχει. Το ίδιο ισχύει εάν ετοιμοπόλεμες, καλά οργανωμένες και συχνά έξωθεν χρηματοδοτούμενες στρατιές εθνομηδενιστών ενοχοποιούν τις υψηλές έννοιες έθνος, εθνικό συμφέρον και εθνική ανεξαρτησία. Οι έσχατες λογικές από τις οποίες εμφορείται η πλειονότητα των πολιτών κάθε βιώσιμου κράτους και από τις οποίες δεσμεύονται οι εκάστοτε καθήμενοι στις καρέκλες της εξουσίας, είναι η αυτοσυντήρηση-επιβίωση του κράτους και της κοινωνίας.