Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017

Τι θα χάσουμε από μισθούς και συντάξεις λόγω νέου... χαρατσιού (πίνακας)


ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Σημαντικές επιβαρύνσεις σε εκατομμύρια οικογένειες θα προκαλέσει η κατάργηση της έκπτωσης φόρου που φέρεται να διαπραγματεύεται η κυβέρνηση στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης.
Αν η έκπτωση καταργηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2018, αυτό θα σημάνει μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις που ανέρχονται από 1,2 ευρώ έως και 553,5 ευρώ τον χρόνο ή από 10 λεπτά έως και 39,54 ευρώ τον μήνα.
Οπως αναφέρει το fpress, από την 1/1/2018, θα καταργηθεί η έκπτωση φόρου που γίνεται σήμερα σε όλους τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους εξαιτίας του ότι ο φόρος παρακρατείται στην «πηγή», δηλαδή με την καταβολή του μισθού ή της σύνταξης. Η έκπτωση αυτή, η οποία ανέρχεται στο 1,5% του φόρου που αναλογεί, με το που θα καταργηθεί, θα προκαλέσει την αύξηση των κρατήσεων στον μισθό ή στη σύνταξη και κατά συνέπεια τη μείωση των καθαρών αποδοχών. Όσο μεγαλύτερο είναι το εισόδημα, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η επίπτωση από την επιβολή του νέου μέτρου.
Μόνο από το συγκεκριμένο μέτρο το υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι μπορεί να εξασφαλίσει περίπου 80-85 εκατ. ευρώ.
Η έκπτωση του 1,5% στον φόρο που αναλογεί, γίνεται την ώρα της καταβολής του μισθού. Αυτή η έκπτωση είναι και ο λόγος για τον οποίο στη φορολογική δήλωση εμφανίζονται δύο ποσά: φόρος που αναλογεί και φόρος που παρακρατήθηκε. Κατά τη στιγμή της εκκαθάρισης, η εφορία εντοπίζει τον φόρο που αναλογεί στο εισόδημα, «βλέπει» και τον φόρο που παρακρατήθηκε αλλά δεν ζητάει τη διαφορά. Από την 1η Ιανουαρίου 2018 δεν θα υπάρχουν τα δύο διαφορετικά ποσά.

Η Ελλάδα κρατά τα σκήπτρα της ανεργίας στην Ευρώπη


Αρνητική πρωτιά για την Ελλάδα στον τομέα της ανεργίας, καθώς σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat η χώρα καταγράφει το υψηλότερο ρεκόρ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Ειδικότερα, βάσει των επίσημα στοιχείων, η Ελλάδα κατατάσσεται στην πρώτη θέση της ανεργίας με ποσοστό 23% για τον Δεκέμβριο του 2016, ενώ το πανευρωπαϊκό ποσοστό για τον ίδιο μήνα φτάνει μόλις στο 8,2%. Πρόκειται μάλιστα για τα χαμηλότερα ποσοστά που καταγράγονται στο σύνολο των κρατών - μελών της Ευρώπης από τον Φεβρουάριο του 2009.

Επιπλέον, στα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης το ποσοστό της ανεργίας ανήλθε στο 9,6%, ελαφρώς μειωμένο από το 9,7% του Νοεμβρίου του 2016 και του 10,5% τον Δεκέμβριο του 2015. 

Στη δεύτερη θέση της αρνητικής πρωτιάς για την ανεργία βρίσκεται η Ισπανία με ποσοστό 18,4%, ενώ στον αντίποδα τα χαμηλότερα ποσοστά εντοπίζονται στην Τσεχία (3,5%) και τη Γερμανία (3,9%).

Ολη η εγκύκλιος για τα POS στα καταστήματα - Πότε και σε ποιους θα «πέφτει» πρόστιμο 1.000 ευρώ


ΠΛΗΡΩΜΕΣ ΜΕ ΚΑΡΤΕΣ
Δόθηκε στη δημοσιότητα όλη η εγκύκλιος για την υποχρέωση των καταστημάτων να αναρτούν πινακίδες που θα ενημερώνουν τους πελάτες για τη δυνατότητα χρήσης καρτών για τις πληρωμές μέσω POS. Στην εγκύκλιο αναφέρεται ότι «οι δικαιούχοι πληρωμής, οι οποίοι αποδέχονται κάρτες πληρωμών ενημερώνουν τους καταναλωτές σχετικά με την αποδοχή καρτών και μέσων πληρωμής του συστήματος καρτών πληρωμής, με σαφή τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνείας.
Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να αναγράφονται ευκρινώς στην είσοδο του καταστήματος και στο ταμείο».
Αν δεν γίνεται αυτό τότε το πρόστιμο θα φτάνει τα 1.000 ευρώ.

Αναλυτικά η εγκύκλιος αναφέρει:
Θέμα: Εφαρμογή άρθρου 66 του νόμου 4446/2016 για την υποχρέωση ενημέρωσης του καταναλωτή σχετικά με την αποδοχή ή μη μέσων πληρωμής με κάρτα.

1. Το περιεχόμενο της διάταξης
Το άρθρο 66 του νόμου 4446/2016 (Α’ 240) ορίζει τα εξής:
« Υποχρέωση ενημέρωσης καταναλωτή
1. Οι δικαιούχοι πληρωμής, οι οποίοι αποδέχονται κάρτες πληρωμών ενημερώνουν τους καταναλωτές σχετικά με την αποδοχή καρτών και μέσων πληρωμής του συστήματος καρτών πληρωμής, με σαφή τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνείας. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να αναγράφονται ευκρινώς στην είσοδο του καταστήματος και στο ταμείο.
2. Στους παραβάτες των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο ύψους χιλίων (1.000) ευρώ.
3. Οι καταναλωτές και οι ενώσεις καταναλωτών δύνανται να υποβάλλουν καταγγελίες για παραβάσεις της παραγράφου 1, οι οποίες υποβάλλονται στη Γενική
Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης.
4. Αρμόδια αρχή για τη διενέργεια του ελέγχου και την επιβολή του προστίμου της παραγράφου 2 ορίζεται η Διεύθυνση Θεσμικών Ρυθμίσεων και Εποπτείας Αγοράς Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή και τα Τμήματα Εμπορίου των Διευθύνσεων Ανάπτυξης των Περιφερειακών Ενοτήτων της χώρας.
5. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης ρυθμίζονται τα ειδικότερα θέματα σχετικά με τη διενέργεια του ελέγχου, τον τρόπο επιβολής των προστίμων που επιβάλλονται από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα κατά τη διαπίστωση της παράβασης, σε εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος.
6. Τα διοικητικά πρόστιμα του παρόντος εισπράττονται, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε. - ν.δ. 356/1974, Α΄ 90), και αποδίδονται, με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 2946/2001 (Α΄ 224), στον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ (20/01/2017)


Παρέμβαση του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου στην  πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Ράδιο Πρώτο Κύπρος για τις συνομιλίες στη Γενεύη και το Κυπριακό Ζήτημα. Η παρέμβαση του Δ. Κωνσταντακόπουλου στο 56:18.

Πηγή: Ραδιο Πρώτο Κύπρος

www.konstantakopoulos.gr

Σκάσε και σπάσε

iskra



Οι Τούρκοι ναυαρχαίοι αρόδο στις Ιμιες, μου θύμισαν ανάλογες κασκαρίκες του Κιμ Γιονγκ Ουν, όταν φωτογραφίζεται δίπλα σε πυραύλους (ή ομοιώματα πυραύλων), ώστε να κακαρίζει μετά από τις οθόνες των τηλεοράσεων η ανεκδιήγητη εκείνη τηλεπαρουσιάστρια πομφόλυγες για τη δόξα του έθνους και τη λαμπρότητα του φωτεινού ηγέτη και τσαχπίνη καθοδηγητή. Αν δω τον Κιμ να απογειώνεται καβάλα σε έναν πύραυλο, θα ανησυχήσω! Το ίδιο κι αν δω Τούρκο ναύαρχο να περνά τα στενά του Ευρίπου (μην τυχόν και τρακάρει)…

Οχι πως δεν είναι ανησυχητική
 η τουρκική επιθετικότητα, αλλά είναι πιο ανησυχητικός ο ψοφοδεής τρόπος που την αντιμετωπίζουμε. Ηγουν ο Κατευνασμός – διότι σε αυτόν πάντα καταλήγουμε. Πηγαίνοντας έτσι από υποχώρηση σε υποχώρηση. Απόδειξη η ήσυχη-ήσυχη υποχώρηση, διά του κ. Κοτζιά, από τη θέση της «Αμεσης Απομάκρυνσης των Τουρκικών Στρατευμάτων Κατοχής» στη θέση της «Προσωρινής Στάθμευσης» – ώστε τα στρατεύματα αυτά να φύγουν όταν θα φύγουν και οι «βάσεις του θανάτου», που μένουν.

Κατά τα άλλα,

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2017

Η κατάκτηση της ανθρώπινης ευτυχίας κατά τον Έλληνα φιλόσοφο Επίκουρο

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας



Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Επίκουρος (341 π.Χ. - 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ότι ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, η οποία ονομαζόταν Κήπος του Επίκουρου. Θεωρείται μια από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής φιλοσοφίας. Ο Επίκουρος πίστευε πως η ευτυχία μπορεί να κατακτηθεί μέσω ορισμένων βασικών αποκτημάτων. Ποια είναι όμως αυτά; Ακολουθεί η επικούρεια λίστα αποκτημάτων :

Ι. Φιλία

Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 306 π.Χ., ο Επίκουρος στην ηλικία των 35, επέλεξε μια ασυνήθιστη κατοικία. Εντόπισε μια μεγάλη οικία λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, στον δήμο της Μελίτης, μεταξύ αγοράς και λιμανιού στον Πειραιά, και μετακόμισε εκεί με μια παρέα φίλων. Ο Επίκουρος παρατήρησε ότι: «Από όσα παρέχει η σοφία για την ευτυχία της ζωής συνολικά, το κατά πολύ πιο σημαντικό είναι η απόκτηση φίλων». Τέτοια ήταν η προσήλωση του στην ευχάριστη παρέα, ώστε ο Επίκουρος συνιστούσε να προσπαθεί κανείς να μην τρώει ποτέ μόνος: «Προτού φας ή πιεις οτιδήποτε, σκέψου προσεκτικά με ποιον τρως ή πίνεις παρά τι τρως και τι πίνεις: το να τρέφεσαι χωρίς κάποιο φίλο θυμίζει τη ζωή λέοντα ή λύκου». Δεν υπάρχουμε παρά μόνο αν υπάρχει κάποιος που διαπιστώνει την ύπαρξη μας, όσα λέμε δεν έχουν νόημα μέχρι να τα καταλάβει κάποιος. Ο Επίκουρος, διακρίνοντας την κρυφή μας ανάγκη, αναγνώρισε πως μια χούφτα πραγματικοί φίλοι μπορούσαν να παρέχουν την αγάπη και το σεβασμό που πιθανόν να μην επιτύγχανε μια ολόκληρη περιουσία.

ΙI. Ελευθερία

Ο Επίκουρος και οι φίλοι του εισήγαγαν μια δεύτερη ριζοσπαστική καινοτομία. Προκειμένου να μην αναγκάζονται να δουλεύουν για άτομα που δεν συμπαθούσαν και να είναι υπόλογοι σε δυνητικά ταπεινωτικές ιδιοτροπίες, αποσύρθηκαν από τις εμπορικές δραστηριότητες των Αθηνών («πρέπει να ελευθερώσουμε τον εαυτό μας από το κάτεργο της καθημερινής ρουτίνας και της πολιτικής») και ξεκίνησαν κάτι που θα μπορούσε να περιγραφεί ακριβέστερα ως κοινόβιο, αποδεχόμενοι έναν απλούστερο τρόπο ζωής με αντάλλαγμα την ανεξαρτησία. Θα διέθεταν λιγότερα χρήματα αλλά δε θα αναγκάζονταν ποτέ ξανά να ακολουθήσουν τις διαταγές απεχθών ανωτέρων. Έτσι αγόρασαν έναν κήπο κοντά στο σπίτι, άρχισαν να καλλιεργούν διάφορα λαχανικά και αγκινάρες. Διαιτολόγιο όχι πολυτελές, ούτε άφθονο, αλλά γευστικό και θρεπτικό.

Η λοβοτομή του ελληνισμού σχετικά με το κυπριακό ζήτημα

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Μύρωνα Ξυδάκη
Κι όμως, η Κύπρος δεν κείται τόσο μακριά…
Τα όσα συντελούνται τους τελευταίους μήνες στο Κυπριακό, με αποκορύφωμα την πρόσφατη Διάσκεψη της Γενεύης, αποτελούν τομή στην έως τώρα προσπάθεια επιβολής των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών για την «εξεύρεση λύσης». Η τομή αυτή έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι δημιουργούνται τετελεσμένα προς την κατεύθυνση της οριστικής διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με λίγα λόγια βρισκόμαστε ενώπιον μιας συντελούμενης επίθεσης της οποίας οι συνέπειες μόνο καταστροφικές μπορούν να αποβούν τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.
Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, το ενδιαφέρον στην Ελλάδα για το Κυπριακό παραμένει περιορισμένο λες και πρόκειται για εξελίξεις που αφορούν μια χώρα πολύ πολύ μακρινή. Η ελληνική κοινωνία, σαν να έχει υποστεί μια συλλογική λοβοτομή, αδυνατεί να συναισθανθεί την κοινή μοίρα που τη συνδέει με τον κυπριακό λαό και στέκεται παθητικά απέναντι στα όσα κρίσιμα διαμείβονται και αποφασίζονται στις διάφορες συνδιασκέψεις του τελευταίου διαστήματος. Πώς να ερμηνευτεί αυτή η «λοβοτομή»;
Η αποξένωση μεταξύ των δυο λαών δεν συνιστά προϊόν αντικειμενικών και αναπόδραστων διαδικασιών, αλλά προέκυψε ως απόρροια συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών και καταστάσεων που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Αρκεί να μελετήσει κάποιος την ιστορική πορεία του κυπριακού ζητήματος και θα διαπιστώσει πως η πολιτική της απόκλισης Ελλάδας-Κύπρου ήταν μια συστηματική υπόθεση που προωθήθηκε με ευθύνη πρωτίστως της ελληνικής άρχουσας τάξης. Η εχθρική της στάση απέναντι στο ενωτικό κίνημα του κυπριακού λαού εκδηλώθηκε εν τη γενέσει του. Το 1931 η ελλαδική πλευρά καταγγέλλει μαζική εξέγερση των Ελληνοκυπρίων ενάντια στην αποικιοκρατία και υπέρ της ένωσης, οι ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνο αγνοούν το ενωτικό κίνημα που αναπτύσσεται στο νησί, αλλά και αρνούνται να συμπεριλάβουν την Κύπρο στον φάκελο με τις ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου. Η κυβέρνηση Πλαστήρα το 1950 αρνείται να παραλάβει τα πρακτικά του δημοψηφίσματος που είχε διενεργηθεί στην Κύπρο στις αρχές εκείνης της χρονιάς και βάσει του οποίου το 96% του ελληνικού πληθυσμού του νησιού τασσόταν υπέρ της ένωσης.

Τι σημαίνει η πρόκληση του Τούρκου αρχηγού ΓΕΕΘΑ στα Ίμια

Ινφογνώμων Πολιτικά

(Φωτ.: EPA / Γρ.Τύπου Τούρκου πρόεδρου)
Του Σάββα Καλεντερίδη
Στις 29 Ιανουαρίου, 21η «επέτειο» της κρίσης των Ιμίων, ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Χουλουσί Ακάρ, σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, έκανε μια βόλτα γύρω από τη μια Ίμια και αφού τράβηξε και τις… αναμνηστικές φωτογραφίες και το σχετικό βίντεο, αποχώρησε για τα περαιτέρω!
Τι όμως σημαίνει και για ποιο λόγο έγινε η κίνηση αυτή;
Ο πρώτος λόγος είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδώσει τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς που ζήτησαν άσυλο στη χώρα μας.
Η Τουρκία θεωρεί, όπως έχει δηλωθεί από τα πιο επίσημα χείλη, ότι η συγκεκριμένη απόφαση είναι πολιτική, ισχυρισμός που ενισχύεται από τη δήλωση του ίδιου του Ερντογάν ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός του υποσχέθηκε προσωπικά μετά την τηλεφωνική τους συνομιλία, που έγινε τις 18 Ιουλίου, τρεις μέρες μετά το πραξικόπημα, ότι λίγες μέρες μετά οι οκτώ θα παραδοθούν από την Ελλάδα στις τουρκικές Αρχές. Άρα, η καχυποψία αυτή, είναι ένας ισχυρός παράγοντας που οδηγεί την Τουρκία σε οργίλες δηλώσεις και αντιδράσεις εναντίον της Ελλάδας, μια από τις οποίες και η… βόλτα στα Ίμια.

Κ. Λουκόπουλος: Η Τουρκική προκλητικότητα και η Ελληνική αδράνεια

Νέα Κρήτη


Το πρόσφατο σκηνικό στα Ίμια, είναι μάλλον η αρχή ενός νέου κύκλου προκλήσεων από την Τουρκία, που διαρκώς θα αναβαθμίζει τις απαιτήσεις της στο Αιγαίο, αμφισβητώντας με γκριζάρισμα διαρκώς όλη την ατζέντα των προκλήσεων, λέει ο αναλυτής θεμάτων ασφάλειας στο liberal.gr Κωνσταντίνος Λουκόπουλος.
Το ερώτημα όπως είπε, είναι αν η Ελλάδα σκοπεύει πλέον να βγει από την αδράνεια του κατευνασμού και να λειτουργήσει με ψυχραιμία, ως δύναμη αποτροπής κατά των αμφισβητήσεων των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας.

Η παγκοσμιοποίηση ως ιδεολογία είναι νεκρή και θαμμένη

iskra


του Alvaro Garcia Linera*
Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. και η εκλογική νίκη του Τραμπ δείχνουν έναν κόσμο που αναποδογύρισε, καθώς φαίνεται να εξάντλησε τις ψευδαισθήσεις που τον έτρεφαν για έναν αιώνα Είναι μια εποχή απόλυτης αβεβαιότητας και ακριβώς γι αυτό δυνητικά και πολύ γόνιμη.
Η φρενίτιδα για την άμεση υλοποίηση ενός κόσμου χωρίς σύνορα, o θόρυβος που γίνεται για τη συνεχή υποτίμηση της σημασίας των εθνικών κρατών στο όνομα του ελεύθερου επιχειρείν και η σχεδόν θρησκευτική βεβαιότητα πως η κοινωνία όλου του πλανήτη στο τέλος θα συναποτελέσει ένα ενιαίο και ολοκληρωμένο οικονομικό, χρηματιστικό και πολιτισμικό πεδίο, κατέρρευσαν προκαλώντας το βουβό δέος των φιλο-παγκοσμιοποιητικών ελίτ του κόσμου.
Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. – το σημαντικότερο σχέδιο ενοποίησης κρατών της τελευταίας εκατονταετίας – και η εκλογική νίκη του Τραμπ – που διακήρυξε την επιστροφή στον οικονομικό προστατευτισμό, ανήγγειλε την απόρριψη των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου και υποσχέθηκε την οικοδόμηση γιγάντιων συνοριακών τειχών –, διέλυσαν τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες φιλελεύθερες ψευδαισθήσεις της εποχής μας.
Το ότι όλα αυτά προέρχονται από δύο κράτη που, εδώ και 35 χρόνια, φορώντας τις πολεμικές τους πανοπλίες, διακηρύσσανε την έλευση του ελεύθερου εμπορίου και της παγκοσμιοποίησης σαν την αναπόφευκτη μοίρα της ανθρωπότητας, μας δείχνει έναν κόσμο που αναποδογύρισε, ή, ακόμη χειρότερα, που εξάντλησε τις ψευδαισθήσεις που τον έτρεφαν για έναν αιώνα. Είναι γεγονός πως η παγκοσμιοποίηση – σαν στόχος και αφήγηση, γιατί τέτοια είναι –, σαν ιδεολογικός ορίζοντας ικανός να καναλιζάρει τις συλλογικές ελπίδες προς μια ενιαία προοπτική που θα μπορούσε να υλοποιήσει κάθε προσδοκία ευζωίας, διαλύθηκε σε χίλια κομμάτια. Και σήμερα δεν έχει πάρει τη θέση της κανένα παγκόσμιο όραμα που να συναρθρώνει τις κοινές ελπίδες.

Θ. Τριανταφύλλου: Τα 3 σενάρια της Διαπραγμάτευσης

Νέα Κρήτη


Τρία είναι τα σενάρια της διαπραγμάτευσης και γύρω από αυτά εξυφαίνεται εντός και εκτός χώρας όλο το πολιτικό παιχνίδι. Η κυβέρνηση αποδέχεται τα προληπτικά μέτρα των 4,5 δις ευρώ, η αξιολόγηση κλείνει, αλλά έχει το θέμα της εσωτερικής διαχείρισης αυτών των μέτρων.
Η κυβέρνηση αρνείται και η διαδικασία τραβάει μέχρι το δεύτερο εξάμηνο του 2017 με ότι αυτό συνεπάγεται στη οικονομική ασφυξία και τέλος η κυβέρνηση επιλέγει τον δρόμο των εκλογών. Αυτά σημείωσε μιλώντας στο Ράδιο 9.84 ο οικονομικός αναλυτής και συντάκτης Θάνος Τριανταφύλλου, υποστηρίζοντας ότι το εγχείρημα για ευρύτερη εθνική γραμμή πάνω στο θέμα δεν περπατάει, από τη στιγμή που η ΝΔ, δηλώνει ότι η κυβέρνηση ή αναλαμβάνει μόνη της την ευθύνη να κλείσει την αξιολόγηση ή δηλώνει αδυναμία και οδηγούμαστε σε εκλογές.

Κλιμακώνεται η ένταση στα Βαλκάνια

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση



Του Γιώργου Τζαφέρη
Στοίχιση ντόπιων πίσω από Δύση ή Ρωσία εν αναμονή Τραμπ
Η ένταση και η αστάθεια στα Δυτικά Βαλκάνια όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά διαρκώς κλιμακώνεται επικίνδυνα. Η Κροατία απαιτεί και τρίτη αναγνωρισμένη οντότητα εντός του βοσνιακού κράτους. Η Σερβία δεν αναγνωρίζει την απόσχιση του Κοσόβου και δηλώνει έτοιμη για πόλεμο, ενώ ταυτόχρονα νιώθει την αλβανική πίεση στην κοιλάδα του Πρέσεβο. Η Βοσνία, ήδη παραλυμένη ως οντότητα, κινδυνεύει με οριστική διάλυση αν η αυτόνομη Σερβική Δημοκρατία της προχωρήσει σε δημοψήφισμα για ένωση με τη μητέρα Σερβία. Η Αλβανία υποδαυλίζει κάθε εστία εθνικισμού, δουλεύοντας μεθοδικά πάνω στο όραμα της Μεγάλης Αλβανίας. Η ΠΓΔΜ σπαράσσεται από μια διετή πολιτική κρίση, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στην ομοσπονδιοποίηση του κράτους. Το Μαυροβούνιο βρίσκεται υπό την απειλή πραξικοπήματος σε περίπτωση που ολοκληρωθεί η ένταξη στο ΝΑΤΟ. Τέλος, το κρατίδιο του Κοσόβου, που κυριαρχείται από μαφίες και εμπόρους κάθε είδους παράνομης δραστηριότητας, παίζει το ρόλο του εμπρηστή που μπορεί να ανάψει το φυτίλι…
Ταυτόχρονα με όλα αυτά, ασταθείς κυβερνήσεις, κατεστραμμένες οικονομίες και διαφθορά σε όλους τους θεσμούς, φτώχεια και εξαθλίωση παρούσες ακόμη και σε πλειοψηφικά ποσοστά κάποιες φορές. Ο έντονος ανταγωνισμός μεταξύ Ρωσίας και Δύσης (με τις ΗΠΑ να επανέρχονται δυναμικά, παραγκωνίζοντας την ΕΕ) έχει φτάσει στο σημείο εξαγοράς όλων σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων, που πρόθυμα στοιχίζονται σε έναν από τους δύο πόλους για να επιβιώσουν στην εξουσία, με αποτέλεσμα το διχασμό και σε κοινωνικό επίπεδο. Η μετα-γιουγκοσλαβική διευθέτηση με τις συμφωνίες του Ντέιτον και η επιβολή των πολυεθνικών κρατών στα ήδη υπάρχοντα σύνορα της πάλαι ποτέ ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας φαίνεται πως δεν μπορεί να αντέξει άλλο, ακόμη κι αν την αστυνομεύουν χιλιάδες στρατιώτες του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και του ΟΗΕ.
Πολεμικές δηλώσεις και ανταλλαγές απειλών

Η βρετανική οικονομία διαψεύδει τις κασσάνδρες του Brexit

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Άρη Χατζηστεφάνου
Η οικονομία της Μεγάλης Βρετανίας σημείωσε ανάπτυξη κατά 0.6% στο τελευταίο τρίμηνο του 2016 χάρη στην αύξηση της καταναλωτικής δαπάνης, παρά την ψήφο για το Brexit.
Πρόκειται για την αρχική εκτίμηση για το ΑΕΠ του τελευταίου τετάρτου του 2016 από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία και αποτελεί συνέχεια της αύξησης του ΑΕΠ κατά 0.6% που σημειώθηκε την αμέσως προηγούμενη περίοδο. Οι οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου City είχαν προβλέψει μια αύξηση του ΑΕΠ κατά 0.5%, για το διάστημα Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου.
Η ανθεκτικότητα της οικονομίας, αναφέρει ο Guardian, διαψεύδει όσους προέβλεπαν ότι η Μεγάλη Βρετανία θα ωθούνταν σε ύφεση μετά το σοκ που προέκυψε από το δημοψήφισμα του Ιουνίου για την ΕΕ.
Στο 2%, η ετήσια ανάπτυξη του Ηνωμένου Βασιλείου είναι πιθανό να ξεπεράσει εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών και της ευρωζώνης, οι οποίες θα δημοσιοποιήσουν τα δικά τους στοιχεία τις ερχόμενες εβδομάδες.
Η Βρετανία εμφανίζει πιο γρήγορη ανάπτυξη και από τη Γερμανία, όπου η οικονομία αναπτύχθηκε κατά 1,9% το 2016.
Στους μεγάλους κερδισμένους της τελευταίας περιόδου συμπεριλαμβάνονται οι δείκτες των χρηματιστηρίων, οι οποίοι ύστερα από την αρχική, αιφνίδια πτώση λίγων ημερών μετά το δημοψήφισμα, έφτασαν σε ιστορικά επίπεδα ρεκόρ. Το χρηματιστηριακό ράλι συνδέεται, σύμφωνα με τον Guardian με την πτώση της στερλίνας που ενίσχυσε τον εξαγωγικό τομέα.

Χωρίς φθορά η διαφθορά


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Η Ελλάδα έχασε έντεκα θέσεις στη διεθνή κατάταξη της διαφάνειας το 2016, κατρακυλώντας στην 69η θέση επί συνόλου 168 χωρών, ενώ το 2015 είχε βελτιώσει τη θέση της από την 58η στην 69η. Ό,τι κερδίσαμε δηλαδή το ένα έτος, το χάσαμε το επόμενο.
Για πολλοστή φορά να υπενθυμίσουμε ότι «διαφθορόμετρο» δεν υπάρχει, στον δείκτη αντίληψης βασίζονται οι εκθέσεις. Ρωτούν οι άνθρωποι της Διεθνούς Διαφάνειας τον Σουηδό, τον Μποτσουανό, τον Τούρκο, τον Νεοζηλανδό, τον Γερμανό, τον Δανό, τον Σομαλό, τον Έλληνα αν αναγκάζονται να καταβάλουν χρήματα για να λάβουν υπηρεσίες που θα έπρεπε να απολαμβάνουν δωρεάν, αν υπάρχει τήρηση των διαδικασιών κ.λπ.
Εντάξει, δεν γίνεται ακριβώς έτσι, δεν κάνουν δημοσκοπήσεις δρόμου, ούτε ένας και μόνο φορέας του επιχειρηματικού κόσμου και ειδικών αναλυτών εκφράζει άποψη. Όπως και να ,χει, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Μείναμε μετεξεταστέοι. Πάλι.
Γίναμε περισσότερο διεφθαρμένοι το 2016, μήπως καταναλώσαμε περισσότερα σκάνδαλα, οπότε επηρεάστηκε αναλόγως και η βαθμολογία μας, μήπως η κόπωση έπειτα από επτά χρόνια μαγκούρας μάς έκανε λιγότερο ανεκτικούς κι ανοίγουν στόματα;
Όπως και να ,χει, και οι άλλοι, με τους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να συνυπάρξουμε και να συνεργαστούμε, με το ίδιο μέτρο κρίθηκαν.

Αν φύγει η Ελλάδα από το ραντάρ...


του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη
Παρά την κρίσιμη χθεσινή συζήτηση για το Ελληνικό Πρόγραμμα στο Eurogroup (και τις πυκνές παρασκηνιακές διεργασίες...), το Ελληνικό ζήτημα δεν είχε ιδιαίτερη παρουσία στα διεθνή μήντια. Και όση είχε ήταν - πώς να το πούμε; - κουρασμένη, με ξαναζέσταμα παλιών αναλύσεων και προσεγγίσεων. (Με κορωνίδα την πικρά ρεαλιστική διαπίστωση της Ssueddeutsche Zeitung ότι η Ελλάδα είναι πια μια χώρα, όπου οι άλλοι αποφασίζουν γι αυτήν).
Πριν λίγες μέρες, ανακοινώνει η Βρετανή Πρωθυπουργός Τερέσα Μαίη ότι η Μεγ. Βρετανία είναι  έτοιμη/πρόθυμη να αναλάβει τις εγγυητικές ευθύνες της απέναντι στην Κύπρο. Παρευθύς ανακοινώνεται ταξίδι της στην Άγκυρα και σειρά επαφών με την Τουρκική ηγεσία. Επιμελημένα/pointedly από το ταξίδι Μαίη εξαιρείται η Αθήνα.
Λίγο-πολύ όλοι επισημαίνουν  ότι για τις μελλοντικές ισορροπίες που αφορούν το Ελληνικό Πρόγραμμα - μεταξύ "Ευρώπης" (=Γερμανίας/Σώυμπλε) και ΔΝΤ - καίριο ρόλο θα παίξουν οι εσωτερικές ισορροπίες στο Ταμείο "μετά την έλευση Τραμπ". Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση έχει επιδοθεί σ' έναν αγώνα, κάποιας γραφικότητας, να αποδείξει σ' εμάς (και στον εαυτό της...) ότι έχει προσβάσεις στην Διοίκηση Τραμπ, στους Τζίτζικος και Παπαδόπουλους του Λευκού Οίκου, φθάνοντας μέχρι και με παρασημοφορήσεις κοκ. Όμως, ούτε καν διαρροή προθέσεων απέναντι στην Ελληνική υπόθεση δεν έχουμε: σιγή ασυρμάτου!

Ανακαλύπτοντας τη συνεργασία

Την εξέλιξη προς το χειρότερο τη βλέπουμε, αλλά θα πρέπει να σταματήσουμε να την περιμένουμε.
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Έφης Τριήρη 

Nταβός, μία μεγάλη ή μία χαμένη ευκαιρία; Η ανισότητα αποτελεί ένα από τα πιο ελκυστικά προς συζήτηση θέματα για την παγκόσμια πολιτική, οικονομική και επιχειρηματική ελίτ, που συναντιέται στην αρχή κάθε χρόνου από το 1971 στο Νταβός στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, αναζητώντας λύσεις για τη βελτίωση της κοινωνικής ζωής και της παγκόσμιας οικονομίας.
Οι πολύ πλούσιοι καλούνται να επιλύσουν τα προβλήματα του πλανήτη, εν μέσω παντελούς απουσίας εκπροσώπησης των ανθρώπων που έχουν τα προβλήματα.
Για να το κάνουν αυτό, οι ισχυροί ξοδεύουν μέσα σε τρεις μόλις ημέρες ένα ποσό με το οποίο θα μπορούσε να συντηρηθεί για περίπου ένα τρίμηνο το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο ιδρυτής του φόρουμ, Κλάους Σβαμπ, παρατήρησε φέτος ότι ο κόσμος βυθίζεται σε «μια θάλασσα πεσιμισμού, αρνητικότητας και κυνισμού» και συμπέρανε ότι η λύση είναι η συνεργασία.
Πώς νοηματοδοτεί όμως η κάθε πλευρά την έννοια της συνεργασίας; Είναι ενορχήστρωση ευνοϊκών σχεδιασμών για συγκεκριμένους κλάδους ή μήπως συλλογική εργασία προς ένα αναγκαίο κοινό ανθρώπινο όραμα;
O κορυφαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης έλεγε ότι η ανώτερη εξουσία βρίσκεται αναγκαστικά στα χέρια ενός ή μερικών ή και πολλών. Όταν όλοι αυτοί κατευθύνουν όλες τους τις προσπάθειες προς το γενικό καλό, τούτο το κράτος διοικείται καλά, αλλά όταν ο ένας ή οι λίγοι ή οι πολλοί αποβλέπουν μόνο προς το δικό τους συμφέρον, πρέπει να περιμένουμε μια εξέλιξη προς το χειρότερο.

Οι κύκλοι του διαβόλου

analyst


Η ερμηνεία της πιστωτικής επέκτασης και συρρίκνωσης από την πλευρά των τραπεζών, καθώς επίσης τα τρία βασικά στάδια μίας χρηματοπιστωτικής κρίσης – η οποία προκαλεί έναν καθοδικό σπιράλ που μπορεί να ξεκινήσει ξαφνικά, από οπουδήποτε.
του Άρη Οικονόμου
Άρθρο
Στην οικονομική θεωρία, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, υπάρχει μία περιγραφή του πιστωτικού φαινομένου, η οποία επεξηγεί το μηχανισμό που οδηγεί στη διαρκή αύξηση της ποσότητας των χρημάτων, καθώς επίσης στη μείωση (κάψιμο) τους. Σύμφωνα με αυτήν έχουμε απλουστευμένα τα εξής:
(α)  Κάποιος καταθέτει στην Τράπεζα Α ένα ποσόν 1.000 €. Η τράπεζα διατηρεί τα 200 € στους λογαριασμούς της (ρεζέρβες) και δανείζει τα 800 € στην Τράπεζα Β.
(β)  Η Τράπεζα Β που δανείζεται τα 800 €, δημιουργεί διατηρεί αντίστοιχα τα 160 € στους λογαριασμούς της και δανείζει τα 640 € στην Τράπεζα Γ.
(γ)  Η Τράπεζα Γ που δανείζεται τα 640 € διατηρεί τα 128 € και δανείζει τα 512 € που «περισσεύουν» κοκ.
Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε στο τέλος «καινούργιες» καταθέσεις συνολικά 5.000 €, από την αρχική κατάθεση των πραγματικών 1.000 €, ρεζέρβες αυτά τα 1.000 € και νέες πιστώσεις 4.000 €. Δηλαδή, τα 1.000 € που κατέθεσε ένας και μοναδικός πελάτης έγιναν 4.000 € πιστώσεις και 1.000 € ρεζέρβες – επομένως, «ως δια μαγείας» πολλαπλασιάστηκαν.

Η διαφθορά τροχοπέδη στην ανάπτυξη


Του Δημήτρη Σκάλκου*
Κάθε προσπάθεια για την ανάταξη της παραπαίουσας εθνικής οικονομίας προσκρούει στην κυριαρχία της εκτεταμένης διαφθοράς επί του συνόλου των οικονομικών δραστηριοτήτων. Σε εκείνο δηλαδή το φαινόμενο της «διαπλοκής» περισσότερο ή λιγότερο οργανωμένων συμφερόντων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα που κινούνται για την εξασφάλιση προσόδου προς όφελος τους (προσοδοθηρία).
Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2016, το περασμένο έτος η Ελλάδα υποχώρησε σε απόλυτους αλλά και σε σχετικούς όρους, όπου κατατάσσεται στην 69ηθέση (ανάμεσα σε 176 κράτη) από την 58η (ανάμεσα σε 168 κράτη). Ταυτόχρονα απολαμβάνει μια θλιβερή πρωτιά στην Ε.Ε., μπροστά μόνο από τη Βουλγαρία.
Η εκτεταμένη διαφθορά αποτελεί τροχοπέδη στις προσπάθειες ανασυγκρότησης της οικονομίας σε τρία επίπεδα:
- Πρώτον, η διαφθορά περιορίζει την αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) αποτελώντας μία μορφή έμμεσης φορολόγησης και περιορίζοντας τις εγχώριες και τις άμεσες ξένες επενδύσεις. Πλήθος εμπειρικών μελετών κατέδειξαν την αρνητική σχέση ΑΕΠ και διαφοράς. Σύμφωνα με τους Johnson, Kaufmann και Zoido-Lobaton (“Corruption, Public Finances and the Unofficial Economy”, Policy Research Working Paper Series, no. 2169, TheWorld Bank, 1998) αύξηση της διαφθοράς κατά μία μονάδα (σε κλίμακα 0-6) οδηγεί σε περιορισμό του ΑΕΠ κατά 0,84%. Παράλληλα, στην ίδια μελέτη καταγράφεται θετική συσχέτιση της διαφθοράς με την παραοικονομία καθώς η μείωση της διαφθοράς κατά 1 μονάδα συμβάλει στη μείωση της παραοικονομίας κατά 5,1%.

Έτσι σκοτώθηκε η μεσαία τάξη



Της Λίνας Παπαδάκη

Ο κ. Ζουράρις δεν είναι αφελής. Γνώριζε καλά ότι δεν επρόκειτο ποτέ να πάνε τα προσφυγάκια σε ιδιωτικά σχολεία αλλά, με τον ιδιάζοντα αυθορμητισμό του να λέει περίτεχνα ό,τι του κατέβει, έκανε νόημα στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας ότι εμείς, τους πλούσιους έχουμε στο στόχαστρο. Τα ρετιρέ. 

Σε σας δεν έχουμε να προσφέρουμε κάτι, παρά μόνο την ικανοποίηση της συμπάσχουσας ισοπέδωσης στα ισόγεια και υπόγεια όπου πια συνωστίζονται οι περισσότεροι Έλληνες. Και θα κατεβάσουμε κι άλλους να σας κάνουν παρέα. Κι αυτοί που δεν θα κατέβουν θα τιμωρηθούν.

Το έχουν πει με διάφορους τρόπους κι άλλα στελέχη αυτής της κυβέρνησης - η έγνοια μας είναι μόνο τα αδύναμα στρώματα, κι επειδή εμείς είμαστε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων και οι υπόλοιποι εκεί θα καταλήξουν.

Grexit προωθεί ο Β. Σόιμπλε ενόψει γερμανικών εκλογών


ΤΙ ΕΚΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΜΜΕ

Το ελληνικό πρόβλημα παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε παρά το Brexit, τονΤραμπ, το προσφυγικό, τις εντάσεις με την Τουρκία και τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σε σημαντικές χώρες της ευρωζώνης. Η εφημερίδα Bild, στο σημερινό της φύλλο, αναφέρεται στην Ελλάδα και τις πληροφορίες που έχει ότι την προεκλογική περίοδο το γερμανικό Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα κατευθύνεται προς την αναζωπύρωση της συζήτησης για Grexit.
Ο δρόμος της κρατικής χρεοκοπίας
«Επειδή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρνείται όπως φαίνεται να συνεχίσει τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα, ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τάσσεται υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ», γράφει ο αρθρογράφος επισημαίνοντας ότι την πληροφορία αυτή έχει η εφημερίδα από κύκλους του κόμματος που υπενθυμίζουν ότι ο Σόιμπλε παραμένει στην υπόσχεση πριν από δύο χρόνια ότι βοήθεια προς την Ελλάδα θα δοθεί μόνο υπό την προϋπόθεση συμμετοχής του Ταμείου. Μάλιστα η Bild φιλοξενεί δήλωση του χριστιανοδημοκράτη Κάρστεν Λίνεμαν, εμπειρογνώμονα σε θέματα οικονομίας, που υπογραμμίζει την ανάγκη εξεύρεσης ενός διαφορετικού δρόμου, που να προβλέπει διαδικασία χρεοκοπίας εντός του ευρώ μαζί με τη δυνατότητα εξόδου του χρεοκοπημένου κράτους.
Στη διαδικτυακή της έκδοση η Rheinische Post μεταφέρει από την Αθήνα κλίμα που παραπέμπει στις κρίσιμες ημέρες του 2015 και το φάντασμα εξόδου από το ευρώ. «Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές έχουν κολλήσει, η κυβέρνηση Τσίπρα καθυστερεί τις μεταρρυθμίσεις (…) επιπλέον υπάρχει διαφωνία και στους κόλπους των δανειστών για τη συμμετοχή του ΔΝΤ, που θέλει ο Σόιμπλε να κρατήσει στο ελληνικό πρόγραμμα δίκην ελεγκτή».

Τέλος ο ΕΝΦΙΑ, έρχεται ο φόρος κατοχής περιουσίας


ΑΛΛΑΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 2018
Ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων, ο ΕΝΦΙΑ φαίνεται ότι από το 2018 θα αποτελέσει παρελθόν. Θα αντικατασταθεί από νέο φόρο ο οποίος μάλιστα θα έχει για την κυβέρνηση ακριβός τον ίδιο εισπρακτικό στόχο, δηλαδή τα 2,65 του ΕΝΦΙΑ.
Στο νέο φόρο που έρχεται να αντικαταστήσει τον ΕΝΦΙΑ θα υπολογίζεται εκτός της ακίνητης περιουσίας και η κινητή και θα φορολογείται συνολικά με προοδευτική κλίμακα. Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, η μείωση των αντικειμενικών αξιών θα έχει εισπρακτικές επιπτώσεις για τον ΕΝΦΙΑ και έτσι η κυβέρνηση αναζητά όπως φαίνεται τη λύση στο σύνολο της περιουσίας των πολιτών.

Έτσι στον νέο φόρο θα υπολογίζονται:

  • Κατοικίες
  • Κτήρια επαγγελματικής στέγης
  • Αποθήκες
  • Οικόπεδα
  • Αγροί
  • Λοιπές εδαφικές εκτάσεις
  • Αυτοκίνητα
  • Μοτοσικλέτες
  • Σκάφη αναψυχής 
  • Αεροπλάνα , ελικόπτερα
  • Κινητά αντικείμενα αξίας
  • Συμμετοχές σε επιχειρήσεις

Για τον υπολογισμό του νέου φόρου θα υπολογίζονται οι αντικειμενικές αξίες σε ό,τι αφορά στα ακίνητα και οι τιμές αγοράς σε ό,τι αφορά στα υπόλοιπα.

Θα εξαιρεθούν από τον νέο φόρο οι καταθέσεις, οι μετοχές, τα αμοιβαία, τα ομόλογα και τα έντοκα γραμμάτια.

Η τρόικα δίνει χρέος αλλά ζητά το αφορολόγητο και 10ετή λιτότητα!


Πρόταση με την οποία προσφέρουν την λύση για το χρέος και ζητούν την άμεση μείωση του αφορολόγητου και 10ετή λιτότητα ετοιμάζουν να στείλουν σήμερα ή το αργότερο μέχρι και την Τετάρτη οι δανειστές ως τελευταία λύση προκειμένου να προχωρήσει και ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση.
Στην πρόταση στην οποία έχει συμφωνήσει και η Γερμανία οι θεσμοί ζητούν την άμεση ψήφιση της μείωσης του αφορολόγητου με εφαρμογή από το 2018 (και όχι όπως συζητούνταν από το 2019) ώστε να καλύπτονται περισσότερο από τις μισές απαιτήσεις του ΔΝΤ. Αυτό σημαίνει το έμμεσο αφορολόγητο να μειωθεί στα 1.350 ευρώ διαμορφώνοντας το αφορολόγητο κοντά στα 6.000 ευρώ.

Αυτό θα φέρει στα δημόσια ταμεία περίπου 2,8 δις ευρώ ποσό που καλύπτει μεγάλο μέρος από την διαφορά μεταξύ του ΔΝΤ και ΕΕ σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να λάβει η Ελλάδα για να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% .
Το μέτρο της μείωσης της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις μπορεί να μείνει ως προληπτικό μέτρο αν υπάρξει μεγάλη απόκλιση από τον στόχο του προγράμματος.
Επίσης θα ορίζουν και το μεσοπρόθεσμο διάστημα για το οποίο η Ελλάδα θα πρέπει να πετυχαίνει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Η δοκιμασία για την ελληνική οικονομία θα παραμείνει δεκαετής . Τα πρώτα 5 χρόνια μετά την λήξη του προγράμματος (2019 – 2023) η Ελλάδα θα πρέπει να πετυχαίνει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ και την δεύτερη πενταετία (2024 -2028 ) ο στόχος μειώνεται ανεπαίσθητα στο 3% του ΑΕΠ.

ΣΤΑΓΩΝΕΣ - ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ



Η ιδιωτικοποίηση του νερού είναι ο πιο ορατός και άμεσος κίνδυνος που διατρέχει τη ζωή και την ευημερία μας, ειδικά σε μια συγκυρία όπου όλα τα βασικά αγαθά μπαίνουν στο στόχαστρο της ιδιωτικής κερδοσκοπίας. Η άμεση πώληση των πηγών και των δικτύων διαχείρισης νερού είναι η εμφανής ιδιωτικοποίηση, με συνέπειες που μπορεί κανείς ίσως να φανταστεί. Αυτό που είναι λιγότερο προφανές και λείπει από τη σχετική συζήτηση είναι η έμμεση ιδιωτικοποίηση των υδάτων. Πρόκειται για μια διαδικασία που περνά αθέατη σχεδόν από δίπλα μας εδώ και δεκαετίες, με συνέπειες τόσο ολέθριες για την υγεία που θίγουν και την ίδια την επιβίωσή μας. Αυτές, τις ορατές και μη πλευρές της ιδιωτικοποίησης του νερού, θα αναδείξουμε μέσα από το νέο μας ντοκιμαντέρ.
 Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, ΣΗΜΕΡΑ θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του ντοκιμαντέρ. Ταξιδεύοντας σε πέντε περιοχές της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Αποπηγάδι Χανίων, ανατολική Χαλκιδική, Ασωπό και Βόλο) θα δούμε ότι ο πόλεμος του νερού δεν είναι ένα πιθανό σενάριο από το μακρινό μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν συμπολίτες μας εδώ και χρόνια και σήμερα χτυπά τις πόρτες όλων μας. Ο ίδιος ο τίτλος του ντοκιμαντέρ αναφέρεται ακριβώς στους αγώνες που γίνονται για τις σταγόνες της ζωής.

Γι' αυτούς και άλλους πολλούς λόγους, η Νέλλη Ψαρρού μαζί με νέους αλλά και παλιούς συνεργάτες από το πρώτο της ντοκιμαντέρ Golfland? επανέρχεται με σκοπό τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης έρευνας γύρω από αυτό που θεωρούν το σημαντικότερο όλων, το νερό. Η στήριξη και ενίσχυσή σας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση αυτής της έρευνας καθώς η ομάδα δεν διαθέτει οικονομικούς πόρους μα ταυτόχρονα δεν επιθυμεί να απευθυνθεί σε έναν χρηματοδότη προκειμένου να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Γι' αυτό, απευθύνεται σε άτομα, συλλογικότητες και κινήσεις που, με τη στήριξή τους, θα συνεισφέρουν στα έξοδα του ντοκιμαντέρ και στη διάδοση της πληροφορίας.






Το Ελληνικό κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας για την παγκοσμιοποίηση

evprattein


Από την εκπομπή του Ανδρέα Μαζαράκη στον σταθμό Παραπολιτικά FM.
Συνεργάτες οι Γιώργος Τσαγκρινός, Λεωνίδας Αποσκίτης.
Καλεσμένοι οι Γιώργος Κόκκας Δικηγόρος, γενικός συντονιστής του κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας και ο Αντώνης Μποσνακούδης δημοσιογράφος, υπεύθυνος τύπου του κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας


Αχός και άχθος

iskra


Σαν θεριό που ψυχορραγεί καταρρέει ο ΔΟΛ. Δεν το βαστάει η καρδιά μου – εργάσθηκα κι εγώ δέκα χρόνια εκεί – είναι και δικό μου σπίτι. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι, τότε, πιο πριν, και σήμερα, χιλιάδες συνάδελφοί τους από άλλες εφημερίδες και άλλα μέσα ενημέρωσης – φάγαμε όλοι μαζί ψωμί κι αλάτι, κι άλλοι τα σωθικά ο ένας του άλλου – έτσι γίνεται, όσα γίνονται στην κοινωνία αποτυπώνονται στις εφημερίδες.

Χωρίς
 τον ΔΟΛ η Ελλάδα θα μου φαινόταν χωρίς τον Σκαραμαγκά και το λιμάνι του Πειραιά. Ομως η Ελλάδα είναι ήδη χωρίς τον Σκαραμαγκά και το λιμάνι του Πειραιά. Και σε αυτό το κατάντημα συνέβαλε και ο ΔΟΛ, όπως και η «Ελευθεροτυπία», καθώς και άλλα πολλά από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης που συνδέθηκαν με τη διαπλοκή. Η «Ελευθεροτυπία» έχασε την ψυχή της -ή μάλλον όσο είχε από ψυχή- την εποχή που ταυτίσθηκε με τον «εκσυγχρονισμό» του κ. Σημίτη – τη μεγαλύτερη μεταπολιτευτική φενάκη. Ο ΔΟΛ πρωτοστάτησε στην εφαρμογή των μνημονίων – ακόμα και τώρα που τον έχει επισκεφθεί η Νέμεσις κάνοντας το μαγαζί μαντάρα, τα μπροστοκρίαρα των «Νέων» και του «Βήματος» εξακολουθούν να υβρίζουν το λαό για λαϊκισμό και τους πατριώτες για εθνολαϊκισμό.
Χωρίς τα «ντόμπερμαν της διαπλοκής» απ’ τα κανάλια όπως το Mega και χωρίς τα μπροστοκρίαρα της δημοσιογραφίας που προσκύναγε στα ρεστοράν της διαπλοκής, τα μνημόνια δεν θα έμπαιναν στις πόλεις, στα χωριά, στα σπίτια, τα μαγαζιά, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και όπου αλλού τα έκαναν Γης Μαδιάμ. Ποτέ άλλοτε όμως ένας κλάδος που έσκαψε τον λάκκο των άλλων δεν έπεσε και ο ίδιος μέσα, τόσο σύντομα, τόσον ολοκληρωτικά. Συντρίμμια έγιναν οι δημοσιογράφοι, κυρίως οι τίμιοι εργάτες του Τύπου, οι άλλοι, οι εγκάθετοι, οι βαλτοί, οι εξαρτημένοι, σημειώνουν κι αυτοί κάποιες απώλειες, αλλά οι περισσότεροι δεν πάνε χαμένοι. Οπως δεν πάνε