Μεσογειακή άσκηση του ΝΑΤΟ απάντηση στους ρωσικούς βομβαρδισμούς στη Συρία (Πριν, 25/10/2015)

Η πράγματι εντυπωσιακή διακλαδική άσκηση του ΝΑΤΟ με την επωνυμία «Σύζευξη τρίαινας» που είναι σε εξέλιξη στη Μεσόγειο και θα ολοκληρωθεί στις αρχές Νοεμβρίου (αρκεί να αναφερθεί ότι πέρα από 60 πλοία, 140 αεροσκάφη και 36.000 στρατιώτες, συμμετέχουν και 30 χώρες δηλαδή …2 περισσότερες από τα μέλη του) μπορεί να είχε αποφασιστεί δύο χρόνια πριν, όταν κανείς δεν ήταν σε θέση να προβλέψει τη ρωσική ανάμειξη στη Συρία, υπό το φως ωστόσο των τελευταίων εξελίξεων αποκτά τεράστιους συμβολισμούς. Μετατρέπεται σε επίδειξη δύναμης των Αμερικανών εναντίον της Ρωσίας, μια κάθε άλλο παρά συμβολική υπόδειξη ότι οι ΗΠΑ επ’ ουδενί δε συζητούν έναν άτυπο γεωπολιτικό διαμελισμό της Μεσογείου σε ρωσικό ανατολικό και αμερικανικό δυτικό, και θα συνεχίσουν να αποκαλούν τη Μεσόγειο «mare nostrum».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Όπως ακριβώς συνέβαινε σε όλη την μεταψυχροπολεμική περίοδο, όταν η Ρωσία, οικεία βουλήσει, ποτέ δεν έκανε εμφανή την παρουσία της στη Μεσόγειο, παρότι διατηρούσε δύο ναυτικές βάσεις στο έδαφος της Συρίας.

Μπλόκο των λαών στη Διατλαντική Συμφωνία, TTIP

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες δε γνώρισε το Βερολίνο μια τόσο μεγάλη συγκέντρωση σαν κι αυτή που διέσχισε τους δρόμους του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, ξαφνιάζοντας ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ. Το αίτημα των διαδηλωτών ήταν ένα και μοναδικό: να μην εφαρμοστεί η Διατλαντική Συμφωνία, όπως λέγεται, ή η ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership), Διατλαντική Συνεργασία Εμπορίου και Επενδύσεων. Σύμφωνα με τους διοργανωτές στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν από περιβαλλοντικές οργανώσεις μέχρι τα κόμματα της αντιπολίτευσης ο αριθμός των διαδηλωτών έφτασε τους 250.000, ενώ κατά την εκτίμηση της αστυνομίας ανήλθαν σε 150.000! Κορυφαία στιγμή της διαδήλωσης ήταν η ανάρτηση πανώ έξω από το κτίριο της αμερικάνικης πρεσβείας στη γερμανική πρωτεύουσα που έγραφε «η δημοκρατία δεν είναι για εμπόριο».

ο ίδιο εντυπωσιακή ήταν η διαδήλωση που έγινε και στις Βρυξέλλες, την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, ενάντια στη Διατλαντική Συμφωνία, οδηγώντας στη σύλληψη περισσότερων από 100 διαδηλωτών, οι οποίοι μετά από λίγη ώρα αφέθηκαν ελεύθεροι. «Συγγνώμη για την ενόχληση, προσπαθούμε να σώσουμε τον κόσμο» έγραφε το πανό των διαδηλωτών που κατέβηκαν στους δρόμους της βελγικής πρωτεύουσας έπειτα από το κάλεσμα της «συμμαχίας D19-20», στην οποία συμμετέχουν περισσότερες από 60 αγροτικές, συνδικαλιστικές και άλλες κοινωνικές οργανώσεις του Βελγίου. Οι διαδηλωτές μετά τις ομιλίες που έγιναν και τη συναυλία που ακολούθησε, συγκρότησαν ξεχωριστές πορείες και κατευθύνθηκαν σε διαφορετικά κτίρια της ΕΕ, όπως το ευρωκοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Π.Λιαργκόβας: Το 3ο μνημόνιο είναι σκληρότερο των δύο προηγούμενων

Νέα Κρήτη

Το 3^ο μνημόνιο είναι σκληρότερο των δύο προηγούμενων είπε σήμερα μιλώντας στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη ο επικεφαλής του γραφείου του προϋπολογισμού της βουλής Παναγιώτης Λιαργκόβας.

Επισήμανε τις μεγάλες αδυναμίες της Ελληνικής Οικονομίας και πρόσθεσε ότι παραμένει ανοικτό ακόμα και σήμερα το σενάριο του Grexit.

Πακτωλό χρημάτων δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις χρεοκοπημένες τράπεζες

Με το ενδιαφέρον πλέον να επικεντρώνεται στο κατά πόσο θα συνεχίσουν να είναι σε ελληνικά χέρια οι τράπεζες μετά την ολοκλήρωση της αναγκαίας ανακεφαλαιοποίησης δόθηκαν στη δημοσιότητα χθες Σάββατο 31 Οκτωβρίου το πρωί τα αποτελέσματα των τεστ αντοχής που διενήργησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις συστημικές τράπεζες.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις οι συνολικές ανάγκες και των τεσσάρων τραπεζών ανέρχονται σε 4,39 δισ. ευρώ με το βασικό σενάριο και σε 14,4 δισ. ευρώ με βάση το δυσμενές  σενάριο εξέλιξης της οικονομίας τα επόμενα χρόνια, ενώ η πλέον εκτεθειμένη τράπεζα είναι η Πειραιώς που χρειάζεται 2,21 και 4,93 δισ. ευρώ, αντίστοιχα. Οι ανάγκες των άλλων τραπεζών προσδιορίστηκαν σε 0,26 δισ. και 2,74 δισ. για την Άλφα, 0,34 και 2,12 για την Γιούρομπανκ και 1,58 και 4,60 για την Εθνική, αντίστοιχα. Οι διοικήσεις των τραπεζών έχουν διορία μέχρι την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου να ανακοινώσουν τα σχέδια κάλυψης των κεφαλαιακών τους αναγκών, με βάση τις προϋποθέσεις που όρισε ο νόμος για τις τράπεζες που ψηφίστηκε την ίδια μέρα, με τη διαδικασία κατεπείγοντος. Όπως ακριβώς είθισται σε ανάλογες περιπτώσεις, με όλους σχεδόν τους βουλευτές να ψηφίζουν σαν γίδια, χωρίς να καταλαβαίνουν το παραμικρό…

Η ολέθρια ακινησία της κοινωνίας μας

Νέα Πολιτική

 του Γιάννη Μαρίνου

Ή πώς φθάσαμε στο σημερινό κατάντημα

Η ακινησία είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας τις τελευταίες δεκαετίες. Η -υποθέτω- εφημερίδα «Ελληνική Γνώμη» (Die Zeitung der Griechen in Europa), που ανάρτησε στο ιστολόγιό της ένα άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 9^ης Νοεμβρίου 1995 του Οικονομικού Ταχυδρόμου, αυτό το συμπέρασμα θεωρεί ότι προκύπτει ξαναδιαβάζοντάς το σήμερα.

Δεν γνωρίζω εάν το έντυπο αυτό και το κείμενό μου το απέστειλε με e-mail ο παλαιός συνεργάτης και συνάδελφος Αθανάσιος Παπανδρόπουλος. Προλογίζοντάς το, η διεύθυνση του εντύπου υποστηρίζει ότι το περιεχόμενο του άρθρου μου αυτού είναι «ενδεικτικό της ακινησίας μιας κοινωνίας που χλευάζει ακόμα και τα σωσίβια που της ρίχνουν οι ναυαγοσώστες της. Κατά συνέπεια το μέλλον της είναι προδιαγεγραμμένο». Έτσι απλά.

Η εξασθενημένη πια μνήμη μου δεν είχε συγκρατήσει την ύπαρξή του και το περιεχόμενο σ’ αυτό. Διαβάζοντάς το εντυπωσιάσθηκα κι εγώ για την απελπιστική «ακινησία της κοινωνίας μας». Ό,τι διαπίστωνα τότε φαίνεται να ισχύει σχεδόν κατά λέξη, με τα όσα καταδυναστεύουν και το σήμερα, που παρεμποδίζει την πρόληψη της κοινωνικής αναδιάρθρωσης και μιας εκ νέου πιθανής εθνικής καταστροφής. Μπορεί μετά τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη να παρέλασαν στους θώκους της κυβερνητικής εξουσίας πέντε πρωθυπουργοί και έξι κόμματα, τα αρνητικά όμως χαρακτηριστικά, που συνιστούν σταθερές «αξίες» στις οποίες βασίζεται το πολιτικό μας σύστημα, υπηρετήθηκαν και υπηρετούνται με το ίδιο πάθος και ιδιοτέλεια, κομματική ακόμα και ατομική, έως και σήμερα. Και μάλιστα με τάση επιδείνωσης.

Ταΐζοντας τους κουτόφραγκους θεωρίες Grexit

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Αλέξανδρου Ζέρβα

Φαντάζομαι πως κάποιοι ακόμη και με την ανάγνωση του τίτλου θα αρχίσουν να σιχτιρίζουν. «Δε βαρεθήκατε να ασχολείστε με αυτή την υπόθεση;» θα σκεφτούν. Η αλήθεια είναι πως ο ελληνικός λαός πιθανότατα έχει χάσει το μέτρημα των περιπτώσεων που έχει βρεθεί «στα λόγια» αντιμέτωπος με τον εν λόγω «θανάσιμο κίνδυνο», ενώ κάθε φορά που αυτός επανερχόταν με μεγαλύτερη ένταση στο προσκήνιο, ακολουθούσε λήψη όλο και πιο επαχθών μέτρων. Το καλοκαίρι που μας πέρασε η ρητορεία για τον «επικείμενο Αρμαγεδδώνα» της εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ εντάθηκε σε τέτοιο βαθμό, που οι περισσότεροι πίστεψαν ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε πράγματι να συμβεί. Πρώτος απ’ όλους ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος έσπευσε να συναινέσει στη σύναψη ενός τρίτου Μνημονίου, ελάχιστες μόνο μέρες μετά την απόρριψη στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου εκ μέρους του ελληνικού λαού του τελεσιγράφου των δανειστών.

Μόνο που τώρα είναι οι κορυφαίοι Ευρωπαίοι παράγοντες εκείνοι που έρχονται να αποδείξουν πως το «παραμύθι δεν έχει δράκο». Πιο συγκεκριμένα, σε γαλλογερμανικό ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε προ ολίγων ημερών από το κανάλι ARTE, ακούσαμε τον Πιερ Μοσκοβισί να επισημαίνει ότι το Grexit δεν ήταν ποτέ πραγματικό σενάριο, καθώς ακόμη κι ο Βόλφγκαγκ Σόιμπλε αντιλαμβανόταν το μεγάλο κόστος που θα είχε. Σύμφωνα με τον Επίτροπο Οικονομικών της Κομισιόν, το Grexit ήταν απλά «ένα όπλο, μία τακτική, για να κερδίσει ο Σόιμπλε περισσότερα». Στο ίδιο ντοκιμαντέρ παρακολουθήσαμε το Ζαν Κλωντ Γιούνκερ να δηλώνει ότι οι ψηφοφόροι του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα δεν ψήφισαν  υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη. Αντίθετα, συμφώνησαν με την ψήφο τους σε μειώσεις μισθών, συντάξεων, περισσότερους φόρους και «ξήλωμα» των συλλογικών συμβάσεων. Να σημειωθεί, ειρήσθω εν παρόδω, ότι πρώτος ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Βίτορ Κονστάνσιο, είχε δηλώσει πριν από περίπου ενάμιση μήνα ότι το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ενιαίο νόμισμα δεν ήταν «ποτέ πραγματικό», διότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν νόμιμο.

Έτσι ήταν οι οικονομικοί μετανάστες του περασμένου αιώνα

Νέα Κρήτη

Με την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση στο ζενίθ, εύκολα ξεχνάμε όσους έφτασαν για τον ίδιο λόγο στις Η.Π.Α τον περασμένο αιώνα.

Μεταξύ του 1905 και του 1914, ο υπάλληλος του μητρώου και ερασιτέχνης φωτογράφος Augustus Sherman φωτογράφιζε όσους έφθαναν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στο Ellis Island.

Αυτές οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος του αρχείου της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης.

Δείτε πιο κάτω ορισμένα πορτρέτα και βρείτε περισσότερα από τη συλλογή στο Flickr.

Μας θέλουν στη Β’ Εθνική*

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Στο ίδιο έργο θεατές! Πάλι στρίμωγμα με τις δόσεις, πάλι στραγγαλισμός ρευστότητας, ώστε να προχωρήσει η κυβέρνηση στην εφαρμογή του μνημονίου χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση. 

Η δόση των 2 δισ. ευρώ αναβάλλεται για κάποια στιγμή τον Νοέμβριο, ενώ το γκουβέρνο με τα χίλια ζόρια, μεταξύ άλλων, πληρώνει οικογενειακό επίδομα και κάρτα σίτισης.

 

Επιπλέον ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις, αφού ψαλίδισε – στο πνεύμα... Ολάντ – τις προσδοκίες της κυβέρνησης για τα «κόκκινα» δάνεια, συνέδεσε την έγκαιρη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών – και άρα την αποφυγή του «κουρέματος» καταθέσεων – με την αξιολόγηση. Έτσι ο Λετονός αντιπρόεδρος επισημοποίησε τη γραμμή του Σόιμπλε και έβαλε τέλος στην προσπάθεια του Γιούνκερ και του Ντράγκι να αποσυνδεθούν οι δύο διαδικασίες προκειμένου να μην υπάρξει εμπλοκή στην ανακεφαλαιοποίηση.

Με τον τρόπο του Γ.Σ

Outside the Wall

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Ο Σεφέρης επιτέλους πέθανε οριστικά
«στο φέρετρο του ακούμπησε η Ελλάδα»
Αυτός πού ακούμπησε,κανείς δεν λέει…
Θωμάς Γκόρπας

Ο Σεφέρης με μια συναισθηματική ντρίπλα αθωώνει το δικτάτορα Μεταξά. Ο Σεφέρης υπήρξε γλείφτης των Άγγλων. Γράφει ο μεγάλος μας ποιητής για το ίνδαλμά του «Όταν ήρθε η 28η, δεν μπόρεσε να ιδεί ότι τότε μόνο, και όχι στις εορτές του Σταδίου, ολόκληρος ο λαός ήταν μαζί του, μαζί με την απάντηση που έδωσε στον Grazzi την αυγή. Δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι η ημέρα εκείνη δεν επικύρωνε αλλά καταργούσε την 4η Αυγούστου».

Ο Σεφέρης στα ημερολόγιά του έγραψε μια μεγαλοπρεπέστατη μπούρδα. Το ζήτημα φυσικά δεν είναι η δουλική συμπεριφορά ενός νομπελίστα αλλά ο τρόπος με τον οποίο η άρχουσα τάξη γράφει την ιστορία του τόπου. Εδώ υπάρχει μόνο ο λαός και ο Μεταξάς. Ο Ηγέτης που η βασίλισσα Σοφία τον φώναζε χαϊδευτικά Γιαννάκη αφού ήταν γνωστό στα ανάκτορα πως ο μέγας δικτάτωρ είναι κακιά αδερφή.

Η ακροαριστερή και η ακροδεξιά τρομοκρατία. Ποιος αποφασίζει ποιοι είναι τρομοκράτες και ποιοι μαχητές; Οι «τρομοκράτες» που έγιναν αρχηγοί κρατών! «Τρομοκρατία», μια λέξη χωρίς αποδεκτό ορισμό

Νέα Κρήτη

Απόσπασμα από το βιβλίο του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού, «Σταυροφόροι Χωρίς Σταυρό: Ισλαμική τρομοκρατία, ΗΠΑ και Νεοοθωμανισμός». Εκδόσεις Α. Α. ΛΙΒΑΝΗ...

Το καλάθι της τρομοκρατίας

Παρ' ότι η τρομοκρατία είναι ένας όρος που πλημμυρίζει τη δημοσιότητα σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της Υφηλίου, δεν υπάρχει ένας κοινά αποδεκτός ορισμός του φαινομένου. Προφανώς, η αδυναμία δεν οφείλεται σε ανεπάρκεια των επιστημόνων, αλλά στο γεγονός ότι η τρομοκρατία διαπλέκεται τόσο στενά με πολιτικές σκοπιμότητες, που δεν αφήνει περιθώρια για ακριβείς αντικειμενικές επιστημονικές προσεγγίσεις.

Ο όρος εμφανίζεται την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης κι αναφέρεται στην πρακτική του Ροβεσπιέρου, αλλά σταδιακά άλλαξε νόημα. Η οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν, που ιδρύθηκε από Νοτίους αμέσως μετά τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο, είχε ως στόχο τον εκφοβισμό και την παρεμπόδιση των δημοκρατικών αλλαγών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι μία πρώιμη περίπτωση του φαινομένου της ακροδεξιάς τρομοκρατίας.

Ακροαριστερή τρομοκρατία

Την ίδια περίοδο, αναπτύσσεται και η ακροαριστερή τρομοκρατία με την εκτέλεση κρατικών αξιωματούχων και παραγόντων του κατεστημένου. Η ακροαριστερή τρομοκρατία είναι κατά κανόνα ατομική και εντάσσεται στη στρατηγική της επαναστατικής ανατροπής των καθεστώτων. Είναι μία από τις μεθόδους της επαναστατικής πάλης κι όχι, τουλάχιστον σύμφωνα με τη θεωρία, αυτοσκοπός.

Πουλήστε, ψωνίστε, τελειώσαμε…

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια «εταιρεία» γαλλογερμανικών συμφερόντων από την οποία, παράλληλα, «αρδεύονται» και όλες οι κυρίαρχες τάξεις, τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές των κρατών μελών της.

Η Γαλλία, ειδικότερα, αυτή που μας «έσωσε» από τον κακό Σόιμπλε και από τα σχέδιά του για «Grexit», είναι ο πλασιέ της Μέρκελ που μας έσπρωξε στο τρίτο Μνημόνιο με τον δικό της, τον γαλλικό – και πιο φινετσάτο είναι η αλήθεια – τρόπο.

Όσο για τον κ.Ολαντ, η «αριστερή» μας κυβέρνηση τον υποδέχτηκε και τον φιλοξένησε με όλους τους κανόνες της μπανανίας: Ντύνοντάς τον με τη φουστανέλα του «φιλελληνισμού» και μοιράζοντας «τσολιαδάκια» και «καθρεφτάκια» στους ιθαγενείς.

Όμως, την ίδια ώρα που ο Ολάντ αποβιβαζόταν στην Αθήνα και ενώ εδώ έδιναν και έπαιρναν τα «Ελλάς – Γαλλία – συμμαχία», στην Γαλλία η είδηση μεταδιδόταν με έναν… ελαφρώς διαφορετικό τρόπο.

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων των 8μμ, λοιπόν, στο τηλεοπτικό κανάλι «FRANCE 2» (και έχει σημασία ότι πρόκειται για κανάλι του κρατικού τηλεοπτικού δικτύου της Γαλλίας) ο τίτλος που δέσποζε στο ρεπορτάζ για τον ερχομό του Ολάντ στην Ελλάδα ήταν ο εξής: «LaFrance fait son marché». Μετάφραση: «H Γαλλία κάνει τα ψώνια της»…

Την ώρα που η γαλλική τηλεόραση  έδειχνε τις εικόνες με τις αγκαλιές Τσίπρα – Ολάντ, ο τίτλος του ρεπορτάζ ήταν ακριβώς αυτός:  «La France fait son marché» – «H Γαλλία κάνει τα ψώνια της»…

Χάθηκε η «σπάνια» ευκαιρία στην επίσκεψη του Ολάντ, ή μήπως όχι;

Νέα Κρήτη

Η πρόσφατη επίσκεψη του εξοχοτάτου Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας στη χώρα μας αποτέλεσε μίας πρώτης τάξης ευκαιρία για αναπτυξιακά σχέδια τα οποία ίσως κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη στην Ελληνική Κυβέρνηση. Μία ευκαιρία σχετική με τις σπάνιες γαίες και την επεξεργασία τους.

Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος

Υποψήφιος Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης

Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων

Το παγκόσμιο πρόβλημα του ασφαλούς ανεφοδιασμού σε αυτά τα ορυκτά περνά τόσο από την εξόρυξή τους όσο και από την επεξεργασία τους. Αυτή τη στιγμή η Κίνα διαθέτει παγκοσμίως το μονοπώλιο και στα δύο πεδία. Ακόμη και αν προχωρούσε η εξόρυξη των σπάνιων γαιών σε μεγάλες ποσότητες θα έπρεπε να αποσταλούν για περαιτέρω μεταλλουργική επεξεργασία στην Κίνα.

Τέλος εποχής

Outside the Wall

Ρίξτε μια ματιά απέξω από το παραθύρι σας.

 

Δε θα δείτε μόνο την ελληνική κρίση. Με αυτήν άλλωστε είμαστε συγκάτοικοι για όσο και για όσους έχουν ακόμη σπίτια.

 

Θα δείτε μια παγκόσμια κρίση και τη χυδαιότητα των διεθνών ελίτ σε όλη της το μεγαλείο.

Θα δείτε τη Γερμανία να ανοιγοκλείνει τις ευρωπαϊκές συνθήκες κατ όπως τη βολεύει.

Το δίκιο του ισχυρού είναι συχνά υπέρτερο όλων των άλλων.

 

Θα ακούσετε τον Νετανιάχου, πανέτοιμο για ένα νέο ολοκαύτωμα κατά των Παλαιστινίων, να μας δίνει απλόχερα ευκαιρία για ιστορική αναθεώρηση καθώς το ολοκαύτωμα ήταν αποκλειστική ευθύνη των … Παλαιστινίων και τη Μέρκελ να επαναλαμβάνει το ότι η Γερμανία αναλαμβάνει πλήρως τις ευθύνες της… Όχι βέβαια την ευθύνη για το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις προς την Ελλάδα. Ποιος τη γαμεί αυτήν.

 

Θα δείτε τον Ερντογάν να παίρνει ανταλλάγματα από την Ευρώπη για να συνεχίζει να σκοτώνει Κούρδους και να συνεχίζει το λαθρεμπόριο προσφύγων και τις μπίζνες με τα τζιχάντια.

Θα δείτε τη Γερμανία να μας νουθετεί να συνεργαστούμε με την Τουρκία κάνοντας το Αιγαίο μια πελώρια γκρίζα ζώνη. Μα το κάνουμε. Οι λαθρέμποροί μας τουλάχιστον το κάνουν. Η μεσόγειος ανήκει στους λαθρέμπορους της.

Ο … Μακιαβέλι και τα ανδρείκελα

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιώργου Παπαιωάννου

«Γνωρίζετε πολλούς ηγέτες που εκλέγονται με ένα πρόγραμμα σαν του Ζαν Αικ Μελανσόν (επικεφαλής του γαλλικού Αριστερού Μετώπου), που οργανώνουν ένα δημοψήφισμα, που το κερδίζουν, που παραμένουν στην εξουσία εφαρμόζοντας μια πολιτική τύπου Ζαν Φρανσουά Κοπέ (γαλλική Δεξιά) και κατορθώνουν να επανεκλεγούν; ΟΤσίπρας είναι ένας πραγματικός Μακιαβέλι – και αυτό αρέσει στον Ολάντ».

Το παραπάνω είναι ένα απόσπασμα πολύ πρόσφατου άρθρου με τίτλο Τσίπρας και Ολάντ, η ιστορία ενός γάμου συμφέροντος από τη γαλλική εφημερίδα Le Monde.

Αν εξαιρέσουμε τη (συζητήσιμη) αναφορά στον Μακιαβέλι, περιγράφει με επιτυχία τους ακροβατισμούς του Έλληνα πρωθυπουργού ώστε να κυριαρχήσει στα πολιτικά πράγματα και να κρατηθεί στην εξουσία. Υπάρχει όμως ακόμα ένα μεγάλο «αλλά». Ποιος είναι, στην πραγματικότητα, ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στη χώρα;

Έχει περάσει μόλις ένας μήνας από τις εκλογές που ανέδειξαν τον νέο, μεταλλαγμένο (και κατά Μοσκοβισι πλέον) ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Τότε, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανιζόταν κυρίαρχος και έτοιμος να κρατήσει το «τιμόνι της χώρας» για μια τετραετία, αφού η διαφορά από τη -δεύτερη-Νέα Δημοκρατία ήταν μεγαλύτερη της αναμενόμενης και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες βρέθηκαν -διαψεύδοντας επίσης τα προγνωστικά- στη Βουλή. Έτσι, η δεύτερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έγινε πραγματικότητα, παρ’ όλο που ήταν κοινό μυστικό ότι άλλες λύσεις («μεγάλου συνασπισμού» ή «κεντροαριστερής συνεργασίας») ήταν στα σκαριά, σε περίπτωση που Τσίπρας και Καμμένος δεν θα διέθεταν την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.

Ελληνοφρένεια - Σ3 | Επ. 3

Alpha TV Greece

Ν. Μαρούδα: "Γιατί η προσφυγή στη Χάγη είναι η σωστή κίνηση"

Νέα Κρήτη

Η καθηγήτρια Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πάντειο και ένας από τους τρεις ανθρώπους που εκπροσώπησαν τη χώρα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στη παράσταση κατά την αντιδικία Ιταλίας - Γερμανίας για τις πολεμικές επανορθώσεις, η Ντανιέλλα Μαρούδα, μιλώντας σήμερα στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη,  με αφορμή την αποκάλυψη του πορίσματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για τις γερμανικές οφειλές, υπογράμμισε ότι όλα αυτά έχουν μεν αξία, αλλά θα μείνουν απλά διαρροές, αν η χώρα δεν κάνει πρώτα την αυτονόητη κίνηση να επιδώσει ρηματική διακοίνωση στη Γερμανία για τις απαιτήσεις της.

Όσο αυτό δεν γίνεται η Γερμανία επισήμως θα δηλώνει ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα, επιπλέον δε  η Ελλάδα καμία πράξη νομικής διεκδίκησης δεν θα μπορεί σε κρατικό επίπεδο να εγείρει. Η κ. Μαρούδα εξήγησε γιατί η προσφυγή στη Χάγη είναι ισχυρότερο όπλο δικαίου από μία προσφυγή σε διαιτητικό δικαστήριο, υπενθυμίζοντας την πάγια ανάλυση για το θέμα του  κύριου νομικού παραστάτη της χώρας για την υπόθεση στη Χάγη, του Στέλιου Περράκη, ενώ σημείωσε με έμφαση ότι για πρώτη φορά και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους αποδέχεται την δικαιοπολιτική  λύση που πρέπει να έχει ως βαρύτητα το θέμα.

Η κυρία Μαρούδα έχοντας παράλληλα διεθνή θητεία σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, αποκάλυψε ότι αυτές ετοιμάζονται από τώρα για νέο προσφυγικό κύμα προς την Ευρώπη άλλων 700 χιλιάδων ανθρώπων μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2016, δίνοντας  λεπτομέρειες που δρομολογεί η Σύνοδος της Ε.Ε. για το θέμα σε σχέση με την Ελλάδα, υπογραμμίζοντας ότι είμαστε ποια στη κόψη του ξυραφιού για να ξεσπάσει μία «ανθρωπιστική κρίση πυρηνικής ισχύος» στην περιοχή μας.

Δημόσιο χρέος και εθνική ανεξαρτησία

Νέα Πολιτική

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Το Ελληνικό δημόσιον χρέος υπελογίσθη υπό της ΓΙΟΥΡΟΣΤΑΤ στα 318 δις. ευρώ το τρίτο τρίμηνο του 2014. Σήμερον, ανέρχεται εις 335 δις. ευρώ περίπου. Η νομισματική ανεξαρτησία μιάς χώρας δεν ποσοτικοποιείται, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελληνική έχει εκχωρηθή πλήρως στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) από του έτους 2002. Η εν τω μεταξύ αύξησις του δημοσίου χρέους από 100% του ΑΕΠ το 2000 εις 185% εφέτος, καθιστά αδύνατη την αποπληρωμή του. Το δημόσιο χρέος της χώρας είναι απλώς «αβίωτον» (odious).

Το πρώτο 6μηνον του τρέχοντος έτους, η Ελλάς οφείλει να καταβάλει 22 δις. ευρώ στους διεθνείς δανειστές και επιπλέον 12 δις. ευρώ το δεύτερον εξάμηνο. Τα ποσά αυτά αδυνατεί να δανεισθή ακόμη και από τους πιστωτές της (ΕΕ,ΕΚΤ,ΔΝΤ) και αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ρευστότητος. Εάν δεν καταβάλει εντός των προθεσμιών 1.530 εκατομ. ευρώ στο ΔΝΤ, 750 διά τόκους και 4,6 δις. ευρώ προς εξόφλησι ληξιπροθέσμων Εντόκων Γραμματίων, το «γεγονός» (δηλαδή η στάσις πληρωμών) θα θεωρηθή «πιστοληπτικό» (δηλαδή καταστροφεύς της πίστεως) και ολόκληρο το δημόσιον χρέος θα καταστή απαιτητό. Οι Ελληνικές τράπεζες θα μείνουν από ρευστό χρήμα, αδυνατούσες να χρηματοδοτήσουν τυχόν νέα απόσυρσι καταθέσεων υπό του αποταμιευτικού κοινού (bank run). Από της αρχής του έτους, άνω των 20 δις. ευρώ καταθέσεις έχουν αποσυρθή από τις Τράπεζες. Κοντολογίς, η δημοσιονομική κατάστασςι της χώρας ευρίσκεται επί ξηρού ακμής και δεν διαφαίνεται οιαδήποτε συμβατική λύσις του προβλήματος.

Άλλη μια «πολιτική διαπραγμάτευση»: ώχ!

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Εκείνο που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες – προτού, δηλαδή, καταφθάσει με τα τρία αεροπλάνα και την πολυπληθή του κουστωδία ο Πρόεδρος Ολλάντ, να γίνει Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος, Επίτιμος Διδάκτωρ του Αθήνησι Εθνικού και Καποδιστριακού, προτού επισκεφθεί το Corallia ώστε να δει την Ελληνική εκδοχή τεχνολογίας αιχμής και το Gazarte για να εξοικειωθεί με την ελληνική πολιτιστική νύχτα, προτού συγκεντρώσει όλα τα φώτα της δημοσιότητας μαζί και μια απεργία των δημοσιογράφων! – ήταν μια επάνοδος στην παλιά εκείνη λογική του αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα/ήδη Τετραμερή.

Αυτή καθαυτή η διαπίστωση και αναμενόμενη και διόλου περίεργη: ούτως η άλλως το Μνημόνιο-3 είναι βαρύ και ασήκωτο, όλοι το γνώριζαν, όλοι το μολογάνε. Και οι συμπαθείς συνάνθρωποί μας που στρατεύονται, ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στην εφαρμογή των Μνημονίων (implementation-implementation-implementation) δεν είναι πλασμένοι από ‘άλλο ανθρώπινο υλικό απ’ ό,τι οι προηγούμενοι! Μπορεί η ανάμνηση του ριζοσπαστικού παρελθόντος ή κάποιοι αριστεροί αυτοματισμοί να τους διαφοροποιούν, πλην όμως η μνημονιακή νομοτέλεια (φρίκη! πλην έτσι είναι) μαζί με την Κίρκη της εξουσίας (αυτό κι αν είναι έτσι!) οδηγεί εντέλει τις συμπεριφορές.

Η απληστία των τραπεζών

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η ασύδοτη δημιουργία χρημάτων από το πουθενά, απειλεί τον πλανήτη με μία χρηματοπιστωτική έκρηξη τεραστίων διαστάσεων, η οποία ελπίζουμε να μη συνοδευθεί από έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο – το χρηματιστηριακό κραχ του Κουβέιτ

“Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα δύσκολα μπορεί να διαφοροποιηθεί από τον τρόπο που θέλουμε να τα δούμε. Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν είναι σύμφυτη στον ίδιο τον καπιταλισμό – ενώ ο καπιταλισμός δεν είναι συνώνυμο της ελεύθερης αγοράς.

Είναι η δυναμική της κοινωνίας, στα χέρια μίας καπιταλιστικής ελίτ
– μίας ομάδας δηλαδή, στην οποία ανήκουν οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από τα προσόντα της διάνοιας και της θέλησης άνω του κανονικού. Έτσι η ιστορία, για την ακρίβεια, η ιστορία ως μέσο καταγραφής των αλλαγών και των εξελίξεων, είναι η ιστορία της επίδρασης των ελίτ, επάνω στην αδρανή μάζα της κοινωνίας” (J. Schumpeter).

Ανάλυση

Εισαγωγικά, η βιομηχανική επανάσταση δεν θα ήταν εφικτή, οπότε ο πλανήτης θα είχε παραμείνει στην προηγούμενη γεωργική του παραγωγή, εάν δεν είχε προηγηθεί η χρηματοπιστωτική επανάσταση – η οποία ξεκίνησε στο Λονδίνο το 1640, όπου οι χρυσοχόοι εξέδιδαν αποδείξεις διαφύλαξης του χρυσού των εμπόρων.

Οι αποδείξεις αυτές άρχισαν στη συνέχεια να χρησιμοποιούνται ως μέσο συναλλαγών, μετατρεπόμενες στα πρώτα «χαρτονομίσματα» – οπότε δρομολογήθηκε η δημιουργία χρημάτων από το πουθενά. Εν προκειμένω με την έννοια ότι, οι χρυσοχόοι εξέδιδαν περισσότερες αποδείξεις από το χρυσό που διαφύλασσαν, κατανοώντας πως οι «πελάτες» τους δεν θα εμφανίζονταν όλοι μαζί για να πάρουν πίσω το χρυσό τους.

Όσον αφορά δε το πρώτο επιτόκιο επί ανύπαρκτων χρημάτων, ήταν το αποτέλεσμα της πληρωμής ενός ποσού στους χρυσοχόους εκ μέρους των εμπόρων, για τη διαφύλαξη του χρυσού τους – τον οποίο όμως οι χρυσοχόοι δάνειζαν έμμεσα, εν αγνοία των πελατών τους.

«ΟΥΤΕ ΝΑΤΟ, ΟΥΤΕ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤHΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»

Διεθνής συνάντηση εναντίον της διατήρησης και της περαιτέρω επέκτασης και ανάπτυξης της Ατλαντικής Συμμαχίας πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, με πρωτοβουλία της ιταλικής επιτροπής «’Οχι στο ΝΑΤΟ, ‘Όχι στον πόλεμο» και με τη συμμετοχή μιας πλειάδας προσωπικοτήτων από δέκα ευρωπαϊκές χώρες, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Λίβανο, μεταξύ των οποίων (νυν και πρώην) κοινοβουλευτικοί από την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αφορμή για τη συνάντηση απετέλεσε η γιγαντιαία άσκηση του ΝΑΤΟ «Trident Juncture» που ο παριστάμενος βουλευτής και μέλος του ΠΓ του ΑΚΕΛ Γιώργος Λουκαϊδης χαρακτήρισε ως «πρόβα πολέμου», που αποσκοπεί να τρομάξει όλο τον πλανήτη. Μια από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της συμμαχίας, η άσκηση αυτή διεξάγεται σε μια τεράστια περιοχή από τον Ατλαντικό μέχρι τη Βόρεια Ευρώπη και τη Μεσόγειο, με τη συμμετοχή περισσότερων των 35.000 στρατιωτών από 30 χώρες.

Πέραν όμως της διαμαρτυρίας για την άσκηση, σκοπός της συνάντησης ήταν, σύμφωνα με τους οργανωτές, να συντονιστούν οι προσπάθειες ενημέρωσης της κοινής γνώμης για τον ρόλο της Ατλαντικής Συμμαχίας, αλλά και κατάργησης του ΝΑΤΟ, ως απαραίτητου βήματος για την προστασία της ειρήνης και την εδραίωση της ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας.

Η ζώνη του λυκόφωτος

analyst

Ενώ η Ελλάδα οδηγείται στο γκρεμό από την κυβέρνηση της, η Ευρωζώνη, εκτός από το ότι «πνίγει τα παιδιά της», δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στις χώρες που δεν είναι μέλη της – αν και παράλληλα αυξάνονται οι πιθανότητες να διαλυθεί

του Άρη Οικονόμου 

«Ο πρωθυπουργός προσέφερε μία πραγματικά ανεκτίμητη υπηρεσία στην παγκόσμια ελίτ, καθώς επίσης στη Γερμανία: έπεισε την πλειοψηφία των Ελλήνων πως είναι αδύνατη η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη χωρίς μνημόνια, ότι δεν είναι τόσο άσχημο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, καθώς επίσης πως η σκλαβιά του χρέους είναι υποφερτή.

Σωστά λοιπόν η καγκελάριος είχε δηλώσει ευχαριστημένη ότι, «οι εκλογές στην Ελλάδα δεν είναι μέρος του προβλήματος, αλλά της λύσης του» – αν και ελάχιστοι κατάλαβαν τότε τι ακριβώς εννοούσε ή ποιός ήταν ο στόχος που έκλεισαν οι τράπεζες, επιβάλλοντας αμέσως μετά ελέγχους στη διακίνηση των κεφαλαίων» (πηγή).

 .

Άρθρο

Οι Έλληνες δεν έχουν καμία απολύτως αντίρρηση να πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν στο κράτος τους, ακόμη και αν δεν είναι ανταποδοτικοί – παρά το ότι δηλαδή δεν εισπράττουν αντίστοιχες υπηρεσίες, όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα κράτη.

Εν τούτοις, είναι άδικο να αναπληρώνουν τους φόρους που δεν αποδίδουν οι μεγάλοι πολυεθνικοί όμιλοι (άρθρο), χρησιμοποιώντας τους φορολογικούς παραδείσους που τους παρέχει η πολιτική ελίτ, ευρισκόμενη στην έμμισθη υπηρεσία τους – κάτι που δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Υποδομή και βάση για δημοκρατία και εθνική ανεξαρτησία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Παραγωγική ανασυγκρότηση, τροφική επάρκεια, συνεργατικές-συνεταιριστικές ενώσεις

Διατυπώνω μια πρόταση παραγωγής, για να βγούμε κάποτε από… το «τούνελ». Θεωρώ πρώτιστη την ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης. Με οργάνωση της παραγωγής, συνεργατικές-«εναλλακτικές» μορφές εργασίας. Με αγροτικούς συνεταιρισμούς, καταναλωτικούς συνεταιρισμούς που λειτουργούν Χωρίς Μεσάζοντες, δίκτυα ανεξάρτητων επαγγελματιών που παράγουν συνεργατικά. Τροφική επάρκεια.

Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε έναν διαρκή και ωμό εκβιασμό, με τις μνημονιακές κυβερνήσεις να υποθηκεύουν με τις επιλογές τους ολόκληρο τον εθνικό πλούτο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Εκτός όμως από την υποθήκευση, προωθείται τεράστια μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα σε ποικίλα κοινωνικά παράσιτα όσο και στους «δανειστές». Από το Δημόσιο στους πειρατές των ιδιωτικοποιήσεων, από τους παραγωγικούς κλάδους στη χρηματιστική κερδοσκοπία. Όλες αυτές οι μεταβιβάσεις διευθύνονται από τις «αγορές» και κατευθύνονται κυρίως σε ξένους δήθεν επενδυτές.

Όντας πεπεισμένοι ότι:

Η κρίση έρχεται ως επιστέγασμα της συστηματικής αποδιάρθρωσης της εγχώριας παραγωγής, του κοινωνικού κράτους και περιορισμού στοιχειωδών δικαιωμάτων της εργασίας («ελαστικοποίηση»), της ασυδοσίας του παρασιτικού κεφαλαίου («ευελιξία») και του αφελληνισμού της οικονομίας (Χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα, φυγάδευση κεφαλαίων, μαύρο χρήμα). Της μετατροπής της χώρας σε μια αποικία χρέους.

Τελευταία στην κοινωνική δικαιοσύνη η Ελλάδα

Νέα Κρήτη

Την τελευταία θέση, μεταξύ των 28 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλαμβάνει η Ελλάδα, σε έρευνα για το πώς εξελίσσεται η κοινωνική δικαιοσύνη στα κράτη-μέλη. Μεταξύ των τελευταίων, αλλά πριν την Ελλάδα, η Ρουμανία και η Βουλγαρία. Τα παιδιά και οι νέοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι της κρίσης, ενώ μεγάλη είναι η ψαλίδα μεταξύ Βορρά και Νότου, καθώς και μεταξύ νεότερων και ηλικιωμένων.

Τα αποτελέσματα της έρευνας με τίτλο Social Justice Index, η οποία διενεργήθηκε κατ' εντολή του ιδρύματος Bertelsmann,  παρουσιάστηκαν την Τρίτη στο Γκίντερσλο της Γερμανίας.

Αναλυτικά, με βάση την έρευνα, η Γερμανία βρίσκεται στην έβδομη θέση και η Ελλάδα στην τελευταία θέση, δηλαδή την 28η. Πάνω από την Ελλάδα βρίσκονται η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Ισπανία. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Σουηδία και ακολουθούν η Δανία και η Φιλανδία.

Ο πρόεδρος του ιδρύματος Αρτ ντε Γκόις, αναφερόμενος στις συνέπειες στους νέους, προειδοποίησε για την εξέλιξη: «Δεν μπορούμε να αντέξουμε μια χαμένη γενιά στην Ευρώπη, ούτε κοινωνικά ούτε οικονομικά. Η ΕΕ και τα κράτη - μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν τις ευκαιρίες των νέων ανθρώπων», συμπλήρωσε.

«Εθνάρχης», ΜΜΕ και Τσίπρας (Βίντεο)

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Γ.Γ.

Με εξαίρεση την φυλλάδα Kontranews κανένα έντυπο, τηλεόραση, καθώς και κανείς απ’ τους λεγόμενους «μεγάλους» ενημερωτικούς ιστότοπους δεν ασχολήθηκε με την αποκάλυψη εγγράφου της CIA που παρουσιάζει τον «εθνάρχη» Κ. Καραμανλή σαν πράκτορα των Γερμανών στην περίοδο της κατοχής της χώρας μας.

Την αποκάλυψη έκανε η ιστοσελίδα της ομογενειακής εφημερίδας στην Αμερική που σήμερα συμπληρώνει:

Μία ακόμα ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Πληροφοριοδότης της CIA και ο Δημήτρης Αγγελόπουλος(»Χαλυβουργική»), την εποχή της δίκης ‘Αϊχμαν στο Ισραήλ με τις αποκαλύψεις περί»καταδότη Καραμανλή», δίκη Μέρτεν, πρωθυπουργία Κων/νου Καραμανλή κ.ά… (Διαβάστε το έγγραφο της CIΑ. ‘Εχει και άλλα ονόματα, Κ. ΓΚΕΡΤΣΟΣ κ.ά.)

»GERMANS GOT EVERYTHING»… H »δράση» του Κ. Καραμανλή στην κατοχή, είχε ως αποτέλεσμα να τον αγνοήσουν στην Γερμανία στο ζήτημα των κατοχικών αποζημιώσεων. ‘Eγγραφο της CIA δείχνει πως έκλεισε η υπόθεση του »χασάπη της Θεσσαλονίκης» (περίοδο γερμανικής κατοχής) ΜΑΧ ΜΕRΤΕΝ και πως οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν την ανάμιξη Κ. Καραμανλή, αρνούμενοι να δώσουν »κατοχικές αποζημιώσεις» στην Ελλάδα… (Διαβάστε το έγγραφο της CIA)

Εδώ και τώρα πληρώνονται όλα*

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ένα βουνό ιδιωτικών ληξιπρόθεσμων χρεών, ύψους 200 δισ. ευρώ, έχει σωρευτεί πάνω στα ερείπια της ελληνικής οικονομίας. Χρέη προς τις τράπεζες λόγω «κόκκινων» δανείων. Χρέη προς το Δημόσιο λόγω απλήρωτων φόρων. Χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία λόγω απλήρωτων εισφορών.

Αν μάλιστα προσθέσουμε και μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια τα οποία χρωστάνε οι ελληνικές τράπεζες στο ευρωσύστημα, τότε το ιδιωτικό χρέος κινείται σαφώς πάνω από το δημόσιο, του οποίου επίκειται μια ακόμη αναδιάρθρωση.

Ο τεράστιος αυτός όγκος χρέους, ο οποίος κρατάει δέσμια την ελληνική οικονομία στον πάτο, βάζει την κυβέρνηση σε μια απίστευτα δύσκολη κατάσταση – και την κοινωνία σε ακόμη χειρότερη – καθώς οι δανειστές ζητούν την ταχύτερη δυνατή διευθέτηση των κάθε είδους εκκρεμοτήτων, και μάλιστα με όρους πολιτικά επώδυνους για τους κυβερνώντες και δυνάμει καταστροφικούς για το οικονομικό στάτους μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού.